«Έχετε πολλούς ξένους στο σχολείο σας;»

«Όχι, έχουμε μόνο παιδιά»

Σερφάροντας στο διαδίκτυο έπεσε στην αντίληψή μου ένα σκίτσο όπου ένας ενήλικας ρωτάει ένα παιδί «έχετε πολλούς ξένους στο σχολείο σας;» και εκείνο απάντησε «όχι έχουμε μόνο παιδιά». 

Σαφώς, το συγκεκριμένο σκίτσο προσπαθεί να περάσει το μήνυμα ότι όλα τα παιδιά έχουν υποσυνείδητα την αθωότητα, η οποία τους αποτρέπει από το να διαχωρίσουν τα αλλά παιδιά σε κατηγορίες.

Όσα όμως έχουν την τάση να το κάνουν αυτό, την ευθύνη την έχει αποκλειστικά η οικογένειά τους. 

Και αυτό γιατί έχουν μεγαλώσει σε ένα οικογενειακό περιβάλλον όπου η διαφορετικότητα είναι μη αποδεκτή. Είτε αυτή αφορά την εμφάνιση, το χρώμα, την καταγωγή, τη θρησκεία, την οικογενειακή κατάσταση.

Διδάξτε τα παιδιά σας να αντιμετωπίζουν την διαφορετικότητα ως κάτι που κάνει τον άνθρωπο μοναδικό και όχι σαν πρόβλημα. 

Τι νόημα θα είχε αν ήμασταν όλοι ίδιοι; Θα ήταν τόσο μονότονο. 

Η διαφορετικότητα κάνει τον καθένα από εμάς ξεχωριστό. 

Είμαστε όλοι άνθρωποι με συναισθήματα, ανησυχίες, φόβους.

Αν αντιμετωπίσετε εσείς ένα χαρακτηριστικό ενός αλλού ανθρώπου ως ελάττωμα, το ίδιο ακριβώς θα κάνουν και τα παιδιά σας στο μέλλον, αφού θα τους έχετε περάσει στο υποσυνείδητό τους ότι είναι κάτι μη κοινωνικά αποδεκτό. 

Τα παιδιά είναι καθρέπτες των γονιών τους. Από αυτούς ξεκινάει ο ρατσισμός, ο εκφοβισμός, η εχθρότητα που δείχνουν κάποια παιδιά σε κάποια άλλα.

Ας βοηθήσουμε λοιπόν να εξαλειφθούν αυτές οι μάστιγες, διδάσκοντάς τα ότι το διαφορετικό δεν είναι κάτι κατακριτέο αλλά κάτι μοναδικό. 

Μπορούμε όλοι να βοηθήσουμε να γίνει ο κόσμος μας καλύτερος. Ξεκινώντας από τα παιδιά μας. Το μέλλον μας.

πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Κανένα παιδάκι χωρίς δώρο

Κύπρος: O Δήμος Γεροσκήπου συμμετέχει ενεργά στην παγκύπρια εκστρατεία «Toys With Love 2020» – κανένα παιδάκι χωρίς δώρο και καλεί τους δημότες Γεροσκήπου και τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής να προσφέρουν παιχνίδια (καινούρια και ελαφρώς μεταχειρισμένα) στο ειδικό κιβώτιο που έχει τοποθετηθεί στον προθάλαμο του Δημοτικού Μεγάρου Γεροσκήπου.

θα συλλεχθούν θα προσφερθούν ως χριστουγεννιάτικα δωράκια, συνοδευόμενα από καρτούλες, σε παιδάκια οικογενειών με λιγότερες ευκαιρίες. H Εκστρατεία πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά το 2017 και αποδείχθηκε ένα πολύ όμορφο Έργο.

Η Εκστρατεία διοργανώνεται από τον Οργανισμό Κοινωνικής Πολιτικής και Δράσης – Social Policy and Action Organization, μέσα στα πλαίσια του προγράμματος του KidSocialAct, και τελεί υπό την αιγίδα του Επιτρόπου Εθελοντισμού και ΜΚΟ.

pafoslive.com.cy

Πριν μιλήσεις στο παιδί σου καλό είναι να σκέφτεσαι πρώτα

Οι γονείς δεν γνωρίζουν και νομίζουν ότι το παιδί είναι απασχολημένο με κάτι και δεν ακούει αυτά που λένε οι μεγάλοι παραδίπλα.

Το παιδί μπορεί να παρακολουθεί κάτι στην τηλεόραση, να ασχολείται με ένα παραμύθι, να βλέπει κάτι στο YouTube, να παίζει με φίλο του ή με τον σκύλο και τα παιχνίδια του. 

Αυτό που ξεχνάμε είναι ότι ένα παιδί είναι πολύ ευαίσθητο και παρατηρητικό, και παρ`όλο που συνειδητά μπορεί να μην ακούει, κάποια πράγματα καταγράφονται υποσυνείδητα στο μυαλό του. Τόσο τα θετικά όσο και τα αρνητικά.

Προφανώς και οι περισσότεροι γονείς προσπαθούν να διασφαλίσουν ότι προσέχουν τι λένε όταν είναι τριγύρω τα παιδιά τους, όμως μερικές φορές γίνεται χωρίς να το καταλάβουν. Και μιλάμε ακόμα και για πολύ απλά πράγματα όπως ο τρόπος που μιλάμε για τον άνθρωπο που μπορεί να μας βοηθάει στο σπίτι ή άλλα θέματα, έχουν σημασία και μπορεί να κάνουν τη διαφορά. 

Τα παιδιά παρατηρούν τη γλώσσα του σώματός μας, τις εκφράσεις του προσώπου μας, τον τόνο της φωνής μας και τα λόγια μας. Επίσης συμπεριφέρονται όπως οι γονείς τους. 

Τους θεωρούν μέντορές τους και θέλουν να τους μοιάσουν.

Πόσες φορές έχετε διαφωνήσει έντονα με τον σύζυγό σας μπροστά τους και πιάσατε την αλλαγή στην συμπεριφορά τους; Να σωπαίνουν και να έχουν βλέμμα απορίας ή και ανησυχίας ενώ προ ολίγων λεπτών ασχολούνταν με κάτι δικό τους. Αρκετοί επιλέγουν να σταματήσουν και να ασχοληθούν με το παιδί, ενδεχομένως εξηγώντας ότι οι άνθρωποι έχουν διαφορετικές απόψεις και η διαφωνία και ένταση είναι κάτι της στιγμής. Μερικοί ενήλικες συμφωνούν να μην επαναληφθεί κάτι ανάλογο ιδίως όταν περιφέρονται τα παιδιά στο χώρο.

Όταν οι γονείς τσακώνονται έντονα (και όχι απλώς διαφωνούν ενώ προσπαθούν να επιλύσουν συγκεκριμένο ζήτημα) μπροστά στα παιδιά, αυτό έχει σημαντικό αντίκτυπο στα παιδιά σε ψυχικό, σωματικό, συναισθηματικό και κοινωνικό επίπεδο. Αυτά που λέμε γίνονται και η δική τους γλώσσα. 

Αν διαφωνούμε με διάθεση να λύσουμε ένα ζήτημα, θα κάνουν κι εκείνα το ίδιο μαζί μας αλλά και με άλλους ανθρώπους στην ημέρα τους. 

Ως γονείς λοιπόν πρέπει πάντα να σκεφτόμαστε τον τρόπο μας όταν υπάρχουν παιδιά παρόντα, αν θέλουμε να τα μεγαλώσουμε σωστά. Είναι εξέχουσας σημασίας το πώς μιλάμε τόσο μεταξύ μας όσο και στα παιδιά μας. Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στις λέξεις που επιλέγουμε να χρησιμοποιήσουμε. Καθώς αν μιλάμε με σεβασμό, το ίδιο θα κάνει και το παιδί μας και το αντίστροφο.

Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά έχουν σημαντικό ρόλο στο μεγάλωμα των παιδιών. Ως ενήλικας, το παιδί σας θα είναι πιο θετικό, με καλή αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση. Δεν απαιτείται μεγάλη προσπάθεια για να μεγαλώσετε ένα παιδί με θετικότητα, όποια κι αν είναι η εκάστοτε κατάστασή σας. Η γλώσσα σας πρέπει να είναι θετική, ενθαρρυντική και αισιόδοξη.

Πρόσφατες έρευνες έδειξαν ότι ακόμα και μωρά 15 μηνών μπορούν με ευκολία να καταλάβουν πότε οι ενήλικες είναι θυμωμένοι και προσπαθούν να τους καθησυχάσουν με τον τρόπο τους. Αν δεν σας ακούει το παιδί σας, μην εκνευρίζεστε. 

Διαχειριστείτε την κατάσταση με αρκετή υπομονή και χρησιμοποιώντας θετικές λέξεις. Αποφύγετε να πείτε ότι ξέρετε ότι ποτέ δεν σας ακούει και αντιθέτως πείτε ότι πάντα σας ακούει. 

Έχει μεγάλη διαφορά και κάνει τη διαφορά στον τρόπο που θα συμπεριφερθεί. Όταν θέλουμε να φερθούν με συγκεκριμένο τρόπο ή θέλουμε να βελτιωθούν σε κάτι καλό θα ήταν να το εκφράζουμε θετικά κι όχι αρνητικά, να μην δίνουμε εντολές και να μην εστιάζουμε σε αυτό που θέλουμε. Να μιλάμε στο παρόν και επισημαίνοντας κάτι ως γεγονός. Αυτά βοηθούν πολύ στην σχέση μας με το παιδί μας.

Μην ξεχνάτε λοιπόν ότι τα παιδιά μας παρακολουθούν και παραδειγματίζονται στα πάντα από εμάς. Όλοι σαφώς και επιθυμούμε τα παιδιά μας να μεγαλώσουν και να γίνουν ενήλικες με αξιοπρέπεια και σεβασμό, τους οποίους θα καλοδεχθεί η κοινωνία. Ας βάλουμε τα δυνατά μας να τους παραδειγματίσουμε τα καταλληλότερα τόσο συμπεριφοριστικά όσο και λεκτικά.

Ιωάννα Θεοδωρακόπουλου, PsyD, MSc
Συμβουλευτικός ψυχολόγος - ψυχοθεραπεύτρια
mothersblog.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Έτσι θα υιοθετήσει το παιδί έναν οργανωμένο τρόπο ζωής

Οργανωμένος δεν γεννιέσαι, γίνεσαι! Η οργάνωση είναι ένα προσόν το οποίο διδάσκεται και καλλιεργείται με τα χρόνια και βοηθάει το παιδί σε όλες τις πτυχές της ζωής του: από το να έχει ένα τακτικό δωμάτιο και να οργανώνει την μελέτη του, μέχρι να μπορεί να το «τακτοποιεί» τη ζωή του ως ενήλικας. Για να εισάγετε το παιδί στον κόσμο της οργάνωσης και της πειθαρχίας ακολουθήστε μικρές, πρακτικές συμβουλές και δείτε το να μαζεύει τα παιχνίδια του, να τακτοποιεί την τσάντα του και να βοηθάει στη διατήρηση της τάξης ολόκληρου του σπιτιού!

Κάθε παιχνίδι έχει τη θέση του
Δώστε του την ευκαιρία να κοιμάται και να ξυπνάει σε ένα τακτοποιημένο δωμάτιο όπου όλα τα πράγματα έχουν τη θέση τους. Φυλάτε τα διάφορα παιχνίδια του σε συγκεκριμένα κουτιά ή συρτάρια, τα οποία είναι καλό να ξεχωρίζετε με χρώματα. Εάν, για παράδειγμα, ξέρει πως τα παζλ μπαίνουν στο κόκκινο κουτί ενώ οι κούκλες στο πράσινο, του είναι πιο εύκολο να τακτοποιήσει μόνο του τα παιχνίδια του. Έτσι, συνηθίζει την οργάνωση, την επιζητά και στη συνέχεια την εφαρμόζει μόνο του.
 
Δεν πάει κανείς βόλτα εάν το δωμάτιο είναι άνω κάτω
Ο βασικός κανόνας του σπιτιού είναι πως κανείς δεν πάει βόλτα το απόγευμα εάν το δωμάτιό του είναι άνω κάτω. Δώστε το καλό παράδειγμα και τακτοποιήστε πρώτη το δικό σας προσωπικό χώρο. Εάν στερηθούν τη βόλτα τους τα παιδιά, θα είναι αποκλειστικά δική τους ευθύνη, η οποία προκύπτει από τα όρια που έχουν μπει και δεν μοιάζει με τιμωρία αλλά με συνέπεια των πράξεών τους. Η τάξη μοιάζει σαν ένα δεδομένο το οποίο τηρείται πάντα, όπως το να πλένουν τα χέρια τους πριν το φαγητό ή να βγάζουν τα παπούτσια τους επιστρέφοντας από το σχολείο. 
 
Η σχολική τσάντα του είναι δική του ευθύνη
Κάθε παιδί πρέπει να είναι υπεύθυνο για τα πράγματά του και για τον εαυτό του. Η σχολική τσάντα είναι δική του υποχρέωση και οφείλει να την φτιάχνει μόνο του. Δείξτε του τον τρόπο, βοηθήστε το για όσο χρειάζεται κι έπειτα αφήστε του την πρωτοβουλία. Τον πρώτο καιρό μπορείτε να ελέγχετε μαζί του ότι δεν έχει ξεχάσει τίποτα. Αφού βεβαιωθείτε πως είναι σε θέση να αναλάβει αυτή την υποχρέωση χωρίς επίβλεψη, αφήστε το ελεύθερο!

Συζητήστε με τα παιδιά την σημασία της ανάληψης των ευθυνών
Ίσως χρειάζεται να επαναλαμβάνουμε συχνά κάποια πράγματα μέχρι τα παιδιά να τα εμπεδώσουν και να τα κάνουν βίωμά τους. Εξηγήστε πολλές φορές γιατί είναι σημαντικό να είναι κανείς συνεπής στις ευθύνες του και μην απογοητευτείτε εάν τα παιδιά αργήσουν να ανταποκριθούν στο θέμα της οργάνωσης. Αυτά που τους λέτε, ακόμα κι αν δεν τα εφαρμόζουν άμεσα, εντυπώνονται στη συνείδησή τους και κάποια στιγμή, απλά τα κάνουν!
 
Γίνετε το καλό παράδειγμα
Ως γνωστόν, τα παιδιά μιμούνται αυτό που βλέπουν και όχι αυτό που ακούν. Προσπαθήστε να κάνετε τα λόγια σας πράξη πρώτοι εσείς! Αργά ή γρήγορα θα ακολουθήσουν το παράδειγμά σας και θα αποκτήσουν… οργανωτικές ικανότητες που θα σας εκπλήξουν. Το σπίτι λειτουργεί με έναν συγκεκριμένο μηχανισμό τον οποίο ορίζετε εσείς και στον οποίο υπακούν και τα νέα μέλη της οικογένειάς σας.

από Αλεξάνδρα Κεντρωτή  euro2day.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Γονείς, παιδιά και τάμπλετ... - Όταν βγαίνετε με τα παιδιά σας, αφήστε το tablet στο σπίτι

Για όλους αυτούς τους γονείς που βάζουν ένα τάμπλετ στα χέρια των παιδιών τους στο εστιατόριο. 

Η εικόνα είναι γνωστή: 

Βρίσκεστε με την οικογένεια σε μία ταβέρνα και κάθε παιδάκι που κάθεται στα γύρω τραπέζια, κρατά ένα tablet στο οποίο είναι απόλυτα απορροφημένο. 

Πιθανότατα ένα τέτοιο παιδί να είναι και το δικό σας.

Η παρακάτω μαμά που βρέθηκε σε αντίστοιχη κατάσταση, όμως, θα ήθελε πολύ να ακούσετε όσα έχει να σας πει. Για το καλό το δικό σας, αλλά και των παιδιών:

«Απευθύνομαι στο ζευγάρι που καθόταν πίσω μου, στο εστιατόριο, την περασμένη εβδομάδα:

Παραλίγο να σταματήσω για να σας μιλήσω, καθώς έφευγα από το εστιατόριο, αλλά δεν μπορούσα να βρω τα λόγια για να σας πω όλα αυτά που ήθελα, χωρίς να φανεί ότι κάνω κατήχηση. Δεν ήθελα να σας τα πω όλα αυτά μπροστά στα δύο πανέμορφα παιδιά σας. Ήταν περίπου 5 και 7, σωστά; 

Τέλος πάντων, δεν μπορούσα να μην σας παρατηρώ από τη στιγμή που καθίσατε στο τραπέζι, στα αριστερά μου.

Μάλλον, από τη στιγμή που δώσατε σε κάθε σας παιδί από ένα iPad.

Οι δυο σας μιλούσατε μεταξύ σας καθ’όλη την διάρκεια του γεύματος και διακόπτατε τα παιδιά σας μόνο μία στο τόσο, για να τους θυμίζετε να σκουπίζονται. 

Τα παιδιά σκουπίζονταν και συνέχιζαν να παίζουν στο tablet χωρίς σταματημό, ενώ παρήγγειλαν το φαγητό τους χωρίς καν να κοιτάζουν τον σερβιτόρο. 

Όταν το φαγητό έφτασε, εκείνα απλά άπλωναν το χέρι πάνω από το tablet για να πιάνουν τις πατάτες ή τις κοτομπουκιές.

Κοιτάξτε, έχω βρεθεί κι εγώ στη θέση σας. 

Το να βρεις λίγο χρόνο, να πεις μια κουβέντα με τον άντρα σου είναι δύσκολο, οι νταντάδες είναι ακριβές και σίγουρα πολλές φορές δεν έχεις καμία όρεξη να μαγειρέψεις. 

Το καταλαβαίνω. Αλλά τα παιδιά μου είναι 24, 20 και 10, που σημαίνει ότι δύο από αυτά μεγάλωσαν πριν την ψηφιακή εποχή και το τελευταίο μεγαλώνει εν μέσω αυτής. 

Έτσι, μπορώ να διεκδικώ το δικαίωμα να μιλάω έχοντας μεγαλώσει παιδιά τόσο πριν όσο και κατά την διάρκεια του «καλέσματος των σειρήνων», που ονομάζεται iPad.

Ένα γεύμα χωρίς την παρουσία του tablet απαιτεί περισσότερο κόπο από τους γονείς. 

Πρέπει να δώσουν αγώνα τόσο για να συμμαζεύουν τη συμπεριφορά των παιδιών που κάποια στιγμή αρχίζουν να βαριούνται, όσο και για να τα κάνουν να συμμετέχουν στην παρέα. 

Και το πιθανότερο είναι, ότι την ίδια ώρα, εσείς ως ζευγάρι, δεν θα έχετε την ευκαιρία να πιείτε ένα κρασί και να πείτε μια κουβέντα με την ησυχία σας. Ωστόσο, σας ενθαρρύνω να το δοκιμάσετε. 

Στην πραγματικότητα, επιμένω να το κάνετε. Βασικά, έχω να σας δώσω πέντε σοβαρούς λόγους, για να αφήνετε το tablet στο σπίτι:

Τα παιδιά θέλουν την προσοχή σας. 

Φανταστείτε το παιδί σας στην παιδική χαρά. Πόσες φορές σας φωνάζει «Μαμά, κοίτα!»; Ή λέει «Μπαμπά, το είδες αυτό;»; Είστε ο ουρανός και τα άστρα τους. Σίγουρα, δεν τους κακοπέφτει να παίζουν με το iPad. Αλλά για εκείνα εσείς είστε περισσότερο σημαντικοί, από οποιοδήποτε online παιχνίδι που παλεύουν να κερδίσουν.

Θα χάσετε την προσοχή τους. 

Σε μερικά μόλις χρόνια, θα αποτραβήξουν την προσοχή τους από εσάς και θα στραφούν στους φίλους τους. Θα έχουν νεύρα, θα γίνουν στριμμένα και θα σας κάνουν να αναρωτιέστε αν έχει υπάρξει έστω μια φορά που να απολαύσατε όλοι μαζί ένα ωραίο γεύμα σε ένα εστιατόριο.

Ελπίζω να το έχετε κάνει. 

Για την ακρίβεια, ελπίζω να έχετε κάνει μπόλικες τέτοιες καταθέσεις στην Τράπεζα των Ωραίων Οικογενειακών Στιγμών. Πιθανώς ο λογαριασμός να μην είναι ανεξάντλητος, αλλά σίγουρα οι «αποταμιεύσεις» αυτές κάποτε θα βοηθήσουν.

Αποτυγχάνετε να τα διδάξετε την τέχνη της συζήτησης. 

Οι συζητήσεις με τα παιδιά δεν είναι πάντα συναρπαστικές και μερικές φορές η δική σας «συζήτηση» θα μοιάζει περισσότερο ανακριτική. Αλλά το ζήτημα είναι να καλλιεργήσετε αυτό το «δούναι και λαβείν», να τα διδάξετε να ακούν και να μοιράζονται. Αν το καθιερώσετε αυτό, θα έρθουν κάποτε και οι πιο εποικοδομητικές συζητήσεις.

Θέτετε πολύ κακά παραδείγματα. 

Αν ενθαρρύνετε τα παιδιά να σας αποκλείουν από την ζωή τους, μην περιμένετε αυτό να αλλάξει όταν θα βρίσκονται στην εφηβεία ή στην ενήλικη ζωή τους. Ακόμα χειρότερα, έτσι διαιωνίζετε μια κατάσταση. Δεν μπορείτε να το σκεφτείτε τώρα, όμως κάποια μέρα θα γίνετε παππούδες. Πώς θα σας φαινόταν να πηγαίνετε τα εγγόνια σας για παγωτό και να τα παρακαλάτε να βγάλουν τα ακουστικά τους, για να πείτε μια κουβέντα;

Ενοχλείτε τους ανθρώπους γύρω σας. 

Συγνώμη, αλλά αυτή είναι και δική μου έξοδος. Και με ενοχλεί τρομερά να ακούω διαρκώς τα «μπιπ-μπιπ» από τις ηλεκτρονικές συσκευές των παιδιών σας, ενώ τρώω.

Λυπάμαι που δεν κατάφερα να πω όλα τα παραπάνω, χωρίς να κάνω κήρυγμα. Αλλά προσπαθήστε μια φορά να φάτε όλοι μαζί χωρίς το tablet, ε; 

Μπορεί να σας φανεί λίγο δύσκολο να το συνηθίσετε, όμως πιστέψτε με, μια μέρα θα ευγνωμονείτε τον εαυτό σας. Όπως λένε πολλοί, οι μέρες όταν είσαι γονιός είναι ατελείωτες, αλλά τα χρόνια περνούν σα νερό…»

ideopigi

Το Χαμομηλάκι

Αντί να δίνεις καλές συμβουλές, δώσε το καλό παράδειγμα

• Αντί να δίνεις καλές συμβουλές, δώσε το καλό παράδειγμα [Σαμπέο Φ.]
• Δύσκολο να οδηγείς κάποιον στην καλοσύνη με νουθεσίες, πιο εύκολο να το κάνεις με πράξεις Σενέκας
• Δύσκολο να οδηγείς στο καλό με νουθεσίες, εύκολο με παραδείγματα. Σενέκας
• Έμαθα να σιωπώ απ' τον φλύαρο, να είμαι επιεικής απ' τον φανατικό, έμαθα την καλοσύνη απ' τον μοχθηρό, αλλά όσο και παράξενο να φαίνετε δε νιώθω ούτε μια στάλα ευγνωμοσύνης στους δασκάλους μου [Ντζεμπράν Ντ.]
• Η διδασκαλία με τα παραδείγματα είναι περισσότερο επωφελής, παρά η διδασκαλία με τους κανόνες Χέρμπερτ Σπένσερ
• Η ιστορία είναι φιλοσοφία μέσω των παραδειγμάτων Θουκυδίδης
• Κανένας δεν διδάσκει καλύτερα από το μυρμήγκι που δεν λέει τίποτα [Φραγκλίνος]
• Μεγάλος δάσκαλος δεν είναι αυτός που διδάσκει το καλό με ωραία λόγια, αλλά εκείνος που το διδάσκει με το παράδειγμά του Γιόχαν Χάινριχ Πεσταλότσι
• Ο δρόμος διά των διδαγμάτων είναι φορτικός, διά των παραδειγμάτων σύντομος και αποτελεσματικός Σενέκας
• Ο πατέρας είναι το καλύτερο παράδειγμα για τα παιδιά του Δημόκριτος
• Όταν οι γονείς πίνουν τα παιδιά τσουγκρίζουν [Σύνθημα της γαλλικής αντιαλκοολικής λίγκας]
• Πρέπει να είσαι πρώτα εσύ άνθρωπος, αν θέλεις να διδάξεις ανθρωπιά τους άλλους Άλκοττ Λουίζα
• Τα καλύτερα λόγια είναι τα έργα [Μαρτί Χ.]
• Τα παιδιά έχουν μεγαλύτερη ανάγκη για παραδείγματα παρά για κριτικές Τζόζεφ Ζουμπέρ
• Τα παιδιά χρειάζονται παραδείγματα και όχι κριτικές Τζόναθαν Σουίφτ
• Τι καλό έκανες για τον πατέρα σου, ώστε να περιμένεις τόσα απ' το γιο σου Σααντί Σιραζί
• Το παράδειγμα είναι πάντοτε πιο αποτελεσματικό από το δίδαγμα Σάμιουελ Τζόνσον
• Το παράδειγμα είναι το σχολείο της ανθρωπότητας. Με τίποτε άλλο δεν μαθαίνουν οι άνθρωποι [Μπιούρκ Ε.]

Η Malala Yousafzai χαρίζει χρήματα από το Νόμπελ για να κτιστούν ξανά 65 κατεστραμμένα σχολεία της Παλαιστίνης

Το ποσό των 50.000 δολαρίων από το Νόμπελ Ειρήνης χαρίζει η Μαλάλα Γιουσαφζάι σε σχολεία στη Λωρίδα της Γάζας για την ανακατασκευή τους. Η νεαρή πακιστανή τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ γιατί αγωνίστηκε για το δικαίωμα των κοριτσιών στην εκπαίδευση.

Malala Yousafzai gives $50,000 to reconstruction of Gaza schools

Σύμφωνα με την ίδια, τα χρήματα θα δοθούν μέσω των Ηνωμένων Εθνών για να κτιστούν ξανά 65 κατεστραμμένα σχολεία της Παλαιστίνης:

«Τα χρήματα αυτά θα βοηθήσουν προκειμένου να έχουν ποιοτική εκπαίδευση και να συνεχίσουν τη ζωή τους, γνωρίζοντας ότι δεν είναι μόνα τους, ότι υπάρχουν άνθρωποι που τα υποστηρίζουν».

Τα χρήματα θα δοθούν στην UNRWA, την υπηρεσία του ΟΗΕ που παρέχει βοήθεια στους Παλαιστίνιους πρόσφυγες, και αναμένεται να χρησιμοποιηθούν για την ανοικοδόμηση 65 σχολείων.

Να θυμίσουμε ότι το 2012, η 17χρονη δέχτηκε επίθεση από έναν άντρα, ο οποίος την πυροβόλησε στο κεφάλι, ενώ βρισκόταν στο σχολικό λεωφορείο και τραυματίστηκε σοβαρά.

Η Μαλάλα είναι η πρώτη προσωπικότητα που λαμβάνει το World Children’s Prize και το Νόμπελ, την ίδια χρονιά.
Οι διοργανωτές των βραβείων δήλωσαν ότι εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο είχαν ψηφίσει για τη Μαλάλα.
Υπενθυμίζεται ότι το πρωί της 9ης Οκτωβρίου 2012 ένας άντρας πυροβόλησε στο κεφάλι τη Μαλάλα Γιουσαφζάι, ενώ εκείνη βρισκόταν μέσα σε σχολικό λεωφορείο, τραυματίζοντάς την πολύ σοβαρά. Η απόπειρα δολοφονίας προκάλεσε μια έκρηξη συμπαράστασης προς την 15χρονη τότε μαθήτρια σε ολόκληρο τον κόσμο.
Το 2013 της απονεμήθηκε το Βραβείο Ζαχάρωφ και φέτος της απονεμήθηκε το Νόμπελ Ειρήνης ανάμεσα σε 278 υποψηφίους.
madata