Αλάδωτο Σάμαλι: Το γλυκό της Σαρακοστής

ΥΛΙΚΑ:

1 ποτήρι νερού χυμό πορτοκαλιού
1 κουτάλι σούπας Baking powder
1 ποτήρι νερό
1 κουταλάκι γλυκού αμμωνία ή 1 κουταλάκι μαγειρική σόδα
1 ποτήρι νερού ζάχαρη
1 ποτήρι νερού σιμιγδάλι χονδρό
2 βανίλιες
500 γραμμάρια σιμιγδάλι ψιλό

ΕΚΤΕΛΕΣΗ: 
* Σε ένα μεγάλο μπολ βάζουμε το χυμό πορτοκαλιού και μέσα σ' αυτόν διαλύουμε το baking powder, την αμμωνία ή τη σόδα. 

* Προσθέτουμε τη ζάχαρη και ανακατεύουμε καλά. 

* Ρίχνουμε το σιμιγδάλι λίγο λίγο και ανακατεύουμε συγχρόνως μέχρι να γίνει ομοιογενές μείγμα. 

* Το βάζουμε σε αντικολλητικό ταψί (εμείς στρώνουμε λαδόκολλα στο ταψί μας) και ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 45-50 λεπτά. 

* Το αφήνουμε να κρυώσει και το κόβουμε σε κομμάτια

ΣΙΡΟΠΙ:
750 γραμμάρια ζάχαρη
2 1/2 ποτήρια νερό

ΕΚΤΕΛΕΣΗ:
Βάζουμε σε κατσαρολάκι τη ζάχαρη και το νερό 

Αφήνουμε να βράσει 3' - 4΄λεπτά 

Αποσύρουμε από την φωτιά και το περιχύνουμε, όπως είναι καυτό στο κρύο γλυκό μας.
Αφήνουμε να τραβήξει το σιρόπι του και είναι έτοιμο για σερβίρισμα.

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!!

nistisimo 

πρώτη ανάρτηση στο Χαμομηλάκι

Η ιστορία της λαγάνας!

«...Είτα ευθύς έβγαινεν από την επάνω πόρταν του μαγαζιού, την προς τον μαχαλάν, διήρχετο τον λιθόστρωτον δρομίσκον, κι έφθανεν εις τον φούρνον του Μπάρμπα-Μάρκου του Βούργαρη. Εκεί είχε βαλμένον πάντοτε το τακτικό του γιουβέτσι της ημέρας, το οποίον ήτο έτοιμον περί τας δώδεκα της μεσημβρίας. Εστρώνετο επάνω εις τον σοφάν σταυροπόδι, σιμά στο «κεπένι» του φούρνου, έπαιρνε μισό ψωμί ή κατά προτίμησιν δύο λαγάνες, έτρωγεν όλον το γιουβέτσι, έπινε μισήν οκάν κρασί, και «το έπαιρνε δίπλα», ή επάνω εις τον σοφάν του φούρνου ή εις την παγκέτταν της γειτονικής ταβέρνας, κι εροχάλιζε πολύ γοερά, επί δύο ώρας και μισήν, το θέρος, ή μόνον επί μίαν ώραν τον χειμώνα... » 

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης 

    Είναι το καθιερωμένο ψωμί της Καθαρής Δευτέρας, όμως παλαιότερα ήταν και το ψωμί της καθημερινότητας των απλών ανθρώπων όπως τόσο παραστατικά αναφέρει στο παραπάνω απόσπασμα ο Αλ. Παπαδιαμάντης.

    Αν πάμε και πιο παλιά, από τα πρώιμα χρόνια της αρχαιότητας θα δούμε πως η λαγάνα είναι μέρος της διατροφικής παράδοσης . Ο Αριστοφάνης στις "Εκκλησιάζουσες" λέει "Λαγάνα πέττεται" δηλαδή "Λαγάνες γίνονται". 

    Και όσοι έχουν ασχοληθεί με τον Αριστοφάνη λένε πως η λαγάνα που αναφέρει είναι άρτος με λάδι. Την συναντάμε και με την ονομασία πόπανα που είναι άρτος επίπεδος που προσφερόταν σαν θυσία στους θεούς και το αποκαλούσαν και λάγανα. Ο Οράτιος στα κείμενά του αναφέρει τη λαγάνα ως "Το γλύκισμα των φτωχών".

Γνωστή είναι και η ονομασία Πλακουντάρια και μάλιστα « καπυρώδη» δηλ, αποξηραμένα, ψωμί φταιγμένο από σιμιγδάλι, ίσως, και τηγανισμένο σε λάδι. Ονομάζεται και αρτολάγανα και πάντα ήταν φτιαγμένη με αλεύρι καλής ποιότητας, κρασί, πιπέρι, μέλι, και γάλα.

    Για την ετυμολογία της λαγάνας δεν υπάρχουν επιφυλάξεις, προέρχεται από το αρχαίο λάγανον. Το λάγανον ανάγεται σε θέμα λαγ- από αμάρτυρο επίθετο λάγος που θα πει χαλαρός, απ' όπου και λαγαρός ή λάγνος .Το βρίσκουμε π.χ. στους Εβδομήκοντα, όπου τα λάγανα δεν ταυτίζονται με τα άζυμα ψωμιά (άρτους αζύμους πεφυραμένους εν ελαίω και λάγανα άζυμα κεχρισμένα εν ελαίω, στην Έξοδο).

«κάτιλλος δὲ ὀρνᾶτος ὁ λεγόμενος παρὰ ῾Ρωμαίοις οὕτως γίγνεται· θρίδακας πλύνας ξέσον καὶ ἐμβαλὼν οἶνον εἰς θυίαν τρῖβε τὰς θρίδακας, εἶτα τὸν χυλὸν ἐκπιέσας σελίγνιον συμφύρασον αὐτῷ καὶ συμπεσεῖν ἐάσας μετ' ὀλίγον τρῖψον εὐτόνως, προσβαλὼν ὀλίγον στέατος χοιρείου καὶ πέπερι, καὶ πάλιν τρίψας ἕλκυσον λάγανον καὶ λειάνας ἐκτεμὼν κατάτεμνε καὶ ἕψε εἰς ἔλαιον θερμότατον εἰς ἠθμὸν βαλὼν τὰ κατακεκομμένα. ἄλλα πλακούντων γένη· ὀστρακίτης, ἀττανῖται, ἄμυλον, τυροκόσκινον». (Αθήναιος, Δειπνοσοφισταί, 14, 57, 30)

    Η λαγάνα είναι άρρηκτα δεμένη στους νεότερους χρόνους με το ψωμί της Καθαρής Δευτέρας. Συνήθως ζυμώνεται και «πατιέται» με τα χέρια μόνο, για να γίνει επίπεδη. Και έτσι την επόμενη της τελευταίας Κυριακής των Απόκρεων, της Τυροφάγου, έχει την τιμητική της. 

Την μέρα αυτή λοιπόν που ο άνθρωπος καθαρίζει την ψυχή και το σώμα του για να φτάσει στο τέρμα δηλαδή στο Πάσχα και να αναστηθεί ξανά με την Ανάσταση του Κυρίου, το ψωμί, το «σώμα» του Χριστού κατά τα εκκλησιαστικά κείμενα είναι το βασικό έδεσμα. 

    Κι επειδή έπρεπε να διαφέρει από αυτό των υπόλοιπων ημερών της έδιναν και ένα ιδιόμορφο σχήμα, αυτό της λεγόμενης "κυρα-Σαρακοστής", που παριστάνει μια μακριά γυναίκα που έχει ένα σταυρό στο κεφάλι. Φτιάχνεται από ζυμάρι, αλάτι, αλεύρι και νερό που δεν έχει στόμα για να μην μιλάει και να κουτσομπολεύει όλες τις μέρες που κρατούσε η νηστεία μέχρι το Πάσχα. 

Έχει επτά πόδια όσες και οι εβδομάδες μέχρι το Μεγάλο Σάββατο όπου το έκρυβαν σε ένα ξερό σύκο ή σε ένα καρύδι και όποιος το έβρισκε ήταν ο τυχερός της επόμενης χρονιάς.

Τα χέρια της είναι σταυρωμένα σαν να προσεύχεται και η ποδιά της γεμάτη με νηστίσιμα φαγητά. Τα πιο παλιά χρόνια την κρεμούσαν στο ταβάνι ή δίπλα στο εικονοστάσι και χρησίμευε σαν ημερολόγιο.

araxni74
Συνταγή: Η μανούλα έφτιαξε λαγάνα!!

Νηστεία της Σαρακοστής

Ξεκινά η νηστεία της Σαρακοστής, τι πρέπει να γνωρίζουμε για τα νηστίσιμα

Από την Καθαρή Δευτέρα ξεκινάει  η νηστεία της Σαρακοστής και νηστεύουμε από διάφορα λευκά ή κόκκινα κρέατα και ψάρια που είναι ζωικά τρόφιμα, επιτρέπετε όμως να τρώμε θαλασσινά (κεφαλόποδα, όστρακα, μαλάκια) και που σε γενικές γραμμές αποτελούν πολύ καλές πηγές πρωτεΐνης και είναι πλούσια σε θρεπτικά συστατικά.

Οι  πρωτεΐνες ήταν πάντα απαραίτητες για τον ανθρώπινο οργανισμό, κυρίως σε περιόδους μακράς νηστείας και τα θαλασσινά έγιναν οι πρωταγωνιστές του σαρακοστιανού τραπεζιού. Συνεπώς, δεν θα πρέπει να μας παραξενεύει το γεγονός ότι οι πατέρες της Εκκλησίας, όταν καθόριζαν τα ζητήματα της νηστείας, συμπεριέλαβαν στα νηστίσιμα φαγητά τόσο τις γαρίδες και τα λοιπά θαλασσινά (όστρακα και μαλακόστρακα), όσο και το λαχταριστό χταπόδι ή τη νόστιμη σουπιά.

Υπάρχουν περιπτώσεις που κατά τη διάρκεια της σαρακοστιανής νηστείας επιτρέπεται από την Εκκλησία η κατανάλωση ψαριού είναι η ημέρα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου (25η Μαρτίου) και η Κυριακή των Βαΐων. Η συνήθεια να τρώμε μπακαλιάρο, κυρίως την 25η Μαρτίου, έχει μια πρακτική διάσταση. Με εξαίρεση τα νησιά, όπου το φρέσκο ψάρι δεν ήταν ποτέ πολυτέλεια, οπουδήποτε αλλού στην Ελλάδα ο παστός μπακαλιάρος αποτέλεσε την εύκολη λύση, καθώς ήταν πιο εύκολο να τον προμηθευτεί κανείς και επιπλέον, μπορούσε να διατηρηθεί εκτός ψυγείου, οπότε πέρασε και στη διατροφική μας παράδοση.

Αυτές τις μέρες λοιπόν η αγορά θα κατακλυσθεί από διάφορα θαλασσινά και νηστίσιμα για να καλύψουν τις ανάγκες μας κατά την διάρκεια της νηστείας, που πολλά από αυτά θα είναι ακατάλληλα προς κατανάλωση και καλό είναι να είμαστε προσεκτικοί τι αγοράζουμε, να είναι φρέσκο και κατά προτίμηση φρεσκοκαταψυγμένο ή φτιαγμένο στο σπίτι γιατί η δηλητηρίαση από θαλασσινά μπορεί να αποβεί μοιραία ακόμα και για την ζωή μας.

Τα θαλασσινά, γενικά, είναι εξαιρετικά ευαίσθητα. Η οσμή το χρώμα και η εξωτερική όψη τους είναι τα πιο σταθερά χαρακτηριστικά, για να κρίνουμε την καταλληλότητά τους. Πρέπει να ελέγχουμε, πάντα, το βάρος των προϊόντων, όταν τα αγοράζουμε να τα ζυγίζουμε διαβάζοντας σχετικά με το απόβαρο και τον πάγο που περιέχουν και φυσικά να αγοράζουμε σύμφωνα με την τιμή κιλού και όχι συσκευασίας έτσι ώστε να συγκρίνουμε τις πραγματικές τιμές…

Επειδή διάφορα είδη θαλασσινών διαφέρουν ελάχιστα μεταξύ τους, διαφέρουν όμως πολύ, όσον αφορά την τιμή πώλησής τους, πχ. Χταπόδια – μοσχοί, μπαρμπούνια – κουτσομούρες, πρέπει να προσέχουμε καλά, τις σημάνσεις, που αναγράφουν τις πληροφορίες του είδους, ώστε να μην παραπλανηθούμε, από τους επιτήδειους.

Την παραδοσιακή μας ταραμοσαλάτα καλύτερα να την παρασκευάζουμε στο σπίτι, από ταραμά ποιότητας, γιατί έτσι αποφεύγουμε τις χρωστικές ουσίες, που, συνήθως, περιέχουν οι ταραμοσαλάτες του εμπορίου. Ο ταραμάς πρέπει να έχει χρώμα λευκό έως καστανό ανοιχτό και ομοιόμορφο, σε όλη την ποσότητα. Η οσμή του και η γεύση του πρέπει να είναι ευχάριστη.

Δεν υπάρχει Μάρτης, χωρίς Σαρακοστή και Καθαρά Δευτέρα, χωρίς λαγάνα! Η λαγάνα είναι ο άζυμος άρτος (ψωμί), ο οποίος φτιάχνεται με παραδοσιακό τρόπο στην Ελλάδα μόνο μια μέρα του χρόνου, την Καθαρή Δευτέρα, ενώ το όνομά της προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό “λάγανον”, μια πλακωτή ζύμη που παρασκευάζεται από αλεύρι και νερό και σηματοδοτεί την έναρξη της νηστείας της Μεγάλης Σαρακοστής.  Δεν υπάρχει περίπτωση να είναι μπαγιάτικη γιατί φτιάχνεται μόνο την Καθαρά Δευτέρα και έχει γεύση σαν κουλούρι Θεσσαλονίκης, υπάρχει όμως περίπτωση να είναι από καταψυγμένο ζυμάρι, σε αυτή την περίπτωση δεν θα έχει ανάλαφρη και μαλακιά υφή και θα είναι γλυκιά γιατί η προσθήκη ζάχαρης προσθέτει όγκο και ξεγελά την γεύση..

Ο χαλβάς ονομάζεται και χαλβάς του μπακάλη λόγω της διάθεσης σε παντοπωλεία παλαιότερα, ενώ πλέον συναντάται εν γένει σε καταστήματα ειδών τροφίμων. Στο εμπόριο πωλείται κατεξοχήν σε ορθογώνιες συσκευασίες σε διάφορες γευστικές παραλλαγές, όπως με βανίλια ή και μέλι, με αμύγδαλα, φουντούκια ή σταφίδες, με κακάο, ανάμικτος (μισός με βανίλια και μισός με κακάο) ή με επικάλυψη σοκολάτας. Πρέπει να έχει ευχάριστη γεύση και να κόβεται εύκολα χωρίς να κολλά στο μαχαίρι. Ο φρέσκος χαλβάς μαδάει στο στόμα, ενώ ο μπαγιάτικος έχει μια λαστιχένια όψη.

Οι βραστές πατάτες, τα φασολάκια σαλάτα, τα κρεμμυδάκια, τα σκορδάκια, τα τουρσιά, τα ντολμαδάκια, οι ελιές και τα νηστίσιμα θαλασσινά αποτελούν την κύρια τροφή μας σύμφωνα με την παράδοση και ειδικά την Καθαρή Δευτέρα. Πολλοί από εμάς θα περάσουμε οικογενειακά στο σπίτι ή θα τα απολαύσουμε σε κάποιο εστιατόριο με τους φίλους και την οικογένειά μας, χρειάζεται λοιπόν μεγάλη προσοχή τι θα καταναλώσουμε για να έχουμε καλή υγεία και καλή Σαρακοστή!

Γράφει η Μαρία Αλιμπέρτη – Κατσάνη

emvolos.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ο ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ – Ένα αφιέρωμα για παιδιά

ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Κατά τήν περίοδο αὐτή τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, κάθε Παρασκευή ἀπόγευμα τελεῖται μία ἀπό τίς ὡραιότερες ἀκολουθίες τῆς Ἐκκλησίας μας.
– Θυμάστε πῶς λέγεται;…
«Ἀκάθιστος Ὕμνος» ἤ ἀλλιῶς «Χαιρετισμοί» στήν Παναγία.
– Γιατί λέγονται «Χαιρετισμοί» (…)
Διότι ἐπαναλαμβάνεται ὁ χαιρετισμός στήν Παναγία «Χαῖρε». Ἀξίζει ὅμως νά γνωρίσουμε τήν καταπληκτική ἱστορία τῶν «Χαιρετισμῶν».

ΔΙΗΓΗΣΗ
Μεταφερόμαστε γιά λίγο στό Βυζάντιο. Τόν 7ο αἰώνα μ.Χ. (626 μ.Χ. περίπου) 100.000 Ἄβαροι, ἐχθρικός λαός, πολιόρκησε τήν Κωνσταντινούπολη.

Ὁ Αὐτοκράτορας τῆς Βασιλεύουσας Ἡράκλειος ἔλειπε σέ ἐκστρατεία κατά τῶν Περσῶν γιά νά ἀπελευθερώσει τούς Ἁγίους Τόπους καί νά ἐπαναφέρει τόν Τίμιο Σταυρό. Τότε βρῆκε εὐκαιρία ὁ Χαγάνος, ὁ βασιλιάς τῶν Ἀβάρων, καί ἔχοντας ὡς συμμάχους τούς Πέρσες, συγκέντρωσε τά πλήθη τοῦ στρατοῦ του ἔξω ἀπό τά τείχη τῆς Πόλης.

Στόχος ὁ πλοῦτος τῆς Βασιλεύουσας.
Οἱ βάρβαροι ἄρχισαν τήν ἐπίθεση μέ ὀργή καί σκληρότητα.

Οἱ Βυζαντινοί στρατιῶτες ἀντιστάθηκαν ἔχοντας ὡς συμπαραστάτη ὅλο τό λαό. Ἡ πρωτεύουσα τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας βρισκόταν ὑπό στενή πολιορκία.

Οἱ ὧρες ἦταν δραματικές. Ὁ φρούραρχος τῆς Κωνσταντινούπολης Βῶνος ἐπιθεωροῦσε τό στρατό καί τίς ὀχυρώσεις, ἐνῶ ὁ Πατριάρχης Σέργιος, κρατώντας τήν θαυματουργή εἰκόνα τῆς Παναγίας, γυρνοῦσε στά τείχη ἐμψυχώνοντας τούς ὑπερασπιστές τῆς Πόλης.

Μάχονται ὅλοι! Μεγάλοι καί μικροί! Ἐκσφενδονίζουν πέτρες, ξύλα, καυτό νερό καί λάδι!…
Προσεύχονται καί παρακαλοῦν τήν «Ὑπέρμαχο Στρατηγό» νά τούς σώσει ἀπό τούς Ἀβάρους. Μές στή φωτιά καί τό γενικό χαλασμό ὁ Χαγάνος βλέπει τήν μορφή μιᾶς σεμνῆς γυναίκας νά περιτρέχει τά τείχη καί ἡγεμονικά νά τά περιφρουρεῖ. Ἦταν ἡ Παναγία! Ἡ Ὑπέρμαχος Στρατηγός!

Ξαφνικά ἕνας φοβερός ἀνεμοστρόβιλος –θεόσταλτος στ᾿ ἀλήθεια– ἀναστατώνει τό στόλο τῶν βαρβάρων. Τά πολιορκητικά μηχανήματα, καθώς καί τά μονόξυλα διαλύθηκαν.
Οἱ ἐχθροί τρέπονται σέ φυγή καί τά καράβια τους τσακίζονται μεταξύ τους. Οἱ Βυζαντινοί ἀκάθεκτοι πυρπολοῦν. Οἱ βάρβαροι ντροπιασμένοι καί ἡττημένοι λύνουν τήν πολιορκία. Ἡ Κωνσταντινούπολη πανηγυρίζει. Ὅλοι πιστεύουν ἀκράδαντα ὅτι ἡ ἀόρατη Σκέπη τῆς Παναγίας θαυματουργικά ἔδωσε τή νίκη στούς Χριστιανούς καί ἔτρεψε σέ φυγή τούς βαρβάρους.

Ἦταν 7-8 Αὐγούστου τοῦ 626 μ.Χ..

Ἡ Βασιλεύουσα γιορτάζει τό θαῦμα τῆς Παναγίας.
Ἀμέσως μετά τή νίκη ὁ Πατριάρχης Σέργιος, οἱ ἄρχοντες καί ὅλος ὁ λαός ἔσπευσαν νά συγκεντρωθοῦν στήν ἐκκλησία τῆς Παναγίας τῶν Βλαχερνῶν καί νά τήν εὐχαριστήσουν γιά τό θαῦμα. Τότε ἔψαλλαν –χωρίς νά καθίσουν καθόλου, ὅπως ἀναφέρει ἡ παράδοση– τόν Ὕμνο ὁ ὁποῖος ἀπό τότε ὀνομάστηκε «Ἀκάθιστος». Βέβαια ὁ Ὕμνος προϋπῆρχε καί ψαλλόταν πρός τιμήν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ἀλλά κατά τήν νύκτα ἐκείνη καθιερώθηκε πλέον κατά τρόπο ἐπίσημο καί πανηγυρικό στήν Ἐκκλησία μας, ἐνῶ συμπληρώθηκε καί μέ τό τροπάριο

«Τῇ Ὑπερμάχῳ Στρατηγῷ» τό ὁποῖο συνετέθη ἐκείνες τίς ὧρες μέ ἀφορμή τήν θαυμαστή νίκη τῶν Βυζαντινῶν1!
Βλ. Ἀρχιμ. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου, Ὁ Ἀκάθιστος Ὕμνος μετά ἑρμηνείας, Ἱ. Ἡσυχαστήριον Κεχαριτωμένης Θεοτόκου, Τροιζήνα 199410, καθώς ἐπίσης καί τό λήμμα «Ἀκάθιστος Ὕμνος» στήν Θ.Η.Ε.

ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ
1. Τί εἶναι ὁ Ἀκάθιστος Ὕμνος καί ποιός εἶναι ὁ συνθέτης του; (…)
Εἶναι ἕνα Κοντάκιον (πῆρε τό ὄνομά του ἀπό τό «κοντό», δηλαδή μικρό κυλινδρικό ξύλο στό ὁποῖο τύλιγαν τόν πάπυρο) – εἶδος ἐκκλησιαστικοῦ ὕμνου πού ἀποτελεῖται ἀπό προοίμιο (εἰσαγωγή) καί 24 Οἴκους (ἀρχίζουν μέ τό «Ἄγγελος πρωτοστάτης…») – πού εἶναι ἡ σειρά τῶν τροπαρίων ὅπου ἐξελίσσεται κάποια ὑπόθεση. Οἱ περισσότεροι ἐρευνητές τόν ἀποδίδουν στό Ρωμανό τόν Μελωδό, ὁ ὁποῖος ἔχει γράψει καί πολλούς ἄλλους ἐκκλησιαστικούς ὕμνους.

2. Ποιά ἡ μορφή καί ἡ σύνθεση τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου;
Ἀρχίζει μέ τό προοίμιο «Τῇ Ὑπερμάχῳ Στρατηγῷ» (Ἄλλοτε ψάλλεται ὡς προοίμιον «Τό προσταχθέν…»).
Ἀκολουθοῦν οἱ εἰκοσιτέσσερις «οἶκοι» (στροφές μέ ἀλφαβητική ἀκροστιχίδα ἀπό τό Α μέχρι τό Ω), χωρισμένοι σέ 4 «Στάσεις». Σέ κάθε «Στάση» ἀντιστοιχοῦν 6 «οἶκοι». Οἱ τρεῖς ἀναφέρονται στή Θεοτόκο, οἱ ἄλλοι τρεῖς ὑμνοῦν τόν Κύριο.
Κάθε οἶκος στή Θεοτόκο, ἀκολουθεῖται ἀπό 6 στίχους πού καθένας περιλαμβάνει δύο «Χαῖρε». Καί κλείνουν μέ τό «ἐφύμνιο» (ἐπωδό): «Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε».
Οἱ «οἶκοι» πού ὑμνοῦν τόν Κύριο, δέν ἀκολουθοῦνται ἀπό στίχους. Κλείνουν μέ τό ἐφύμνιο «Ἀλληλούια».
Σήμερα ὁ Ἀκάθιστος Ὕμνος ἔχει ἐνταχθεῖ στό Ἀπόδειπνο καί κατά τήν περίοδο τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ψάλλεται μαζί μέ τόν θαυμάσιο Κανόνα2 «Ἀνοίξω τὸ στόμα μου…», πού ἔγραψε ὁ ἅγιος Ἰωσήφ ὁ ὑμνογράφος.
«Κάποτε κάποιος μοναχός πού εὐλαβεῖτο πολύ τήν Παναγία, καθώς διάβαζε τούς “χαιρετισμούς” καί ἔλεγε τά “Χαῖρε”, ἐμφανίστηκε ἡ Παναγία στό κελλί του καί τοῦ εἶπε: “Νά χαίρεις καί ἐσύ τέκνον”».

2 Κανόνας=σύνολο τροπαρίων πού κατανέμονται σέ ἐννέα ὠδές.

3. Ποιό εἶναι τό θέμα καί τό περιεχόμενο τοῦ «Ἀκαθίστου Ὕμνου»;
Ἡ ἀειπάρθενη Μητέρα τοῦ ἀνάρχου Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ! Οἱ ἱεροί ὑμνογράφοι χρησιμοποιοῦν ὅ,τι ὡραιότερο ἐγκώμιο γιά τήν Παναγία μας εἶπαν οἱ πρό αὐτῶν ἅγιοι Πατέρες (τήν ὀνομάζουν: «παλάτιον τοῦ μόνου Βασιλέως», «ἁγνείας θησαύρισμα», «ρόδον τό ἀμάραντον», «οὐρανῶν ὑψηλοτέρα», «ἔμψυχον Παράδεισον» κλπ) ἀλλά καί κάθε προτύπωση καί φράση τῆς Ἁγίας Γραφῆς σχετική μέ τήν Ἀειπάρθενο («ἐπουράνια κλῖμακα», «γέφυρα» πού μᾶς ἀνεβάζει στόν οὐρανό, «σκέπη τοῦ κόσμου», «σκηνή τοῦ Θεοῦ καί Λόγου», «ἄφλεκτος βάτος»).
Συγχρόνως στρέφουν τήν ψυχή μας πρός τά οὐράνια ὕψη, ὅπου βρίσκεται ἡ Κυρία τῶν Ἀγγέλων, ἡ Πλατυτέρα τῶν οὐρανῶν, καί ζητοῦν ταπεινά τή βοήθειά της, παρακινώνταςὅλους μας νά κάνουμε τό ἴδιο.

Ἀναλυτικά τό περιεχόμενό του:
Στό ἀρχικό προοίμιο ὁ ἄγγελος φέρνει τό οὐράνιο μήνυμα.
Ἀκολουθοῦν οἱ οἶκοι.

Στήν Α´ Στάση (οἶκοι Α-Ζ) ὁ ὑμνογράφος ἐξιστορεῖ καί ἀνυμνεῖ τά γεγονότα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου καί κλείνει μέ τόν οἶκο ὅπου ὁ δίκαιος Ἰωσήφ δοξάζει τόν Θεό γιά τό Μέγα Μυστήριο μέ τό «Ἀλληλούια».

Στή Β´ Στάση (Η-Μ) ἐξιστοροῦνται καί ὑμνοῦνται τά γεγονότα ἀπό τῆς Γεννήσεως τοῦ Κυρίου ἕως τήν Ὑπαπαντή καί κλείνει μέ τό «Ἀλληλούια» τοῦ δικαίου Συμεών τοῦ Θεοδόχου πού εἶδε τόν Σωτήρα τοῦ κόσμου.

Στήν Γ´ Στάση (Ν-Σ) ἀναφέρεται ὁ ὑμνογράφος στήν ἀλλαγή πού ἔφερε στόν κόσμο ὁ ἐνανθρωπήσας Κύριος μέ τή διδασκαλία Του (πνευματική ἀναδημιουργία) καί κλείνει μέ τό
«Ἀλληλούια» τῆς κάθε ψυχῆς πρός Αὐτόν πού ἔσωσε τόν κόσμο.

Στήν Δ´ Στάση (Τ-Ω) ἡ Θεοτόκος ὑμνεῖται ὡς προστάτης τῶν Πιστῶν. Γι᾿ αὐτό καί κλείνουμε αὐτούς τούς χαιρετισμούς μέ τό «Ἀλληλούια» ὅλων τῶν πιστῶν, πού ἀνακράζουν:
«Ὦ Πανύμνητε Μῆτερ, ἡ τεκοῦσα τῶν πάντων Ἁγίων Ἁγιώτατον Λόγον…» (τρίς), δέξου τήν προσφορά μας καί λύτρωσέ μας ἀπό κάθε συμφορά καί ἀπό τή μέλλουσα κόλαση.
***
Ἀλλά καί ὁ Κανόνας εἶναι ὑπέροχος.

Ἄς διαβάσουμε ἐνδεικτικά ἕνα τροπάριο: «Ἱκετεύομεν οἱ δοῦλοί σου, καὶ κλίνομεν γόνυ καρδίας ἡμῶν· κλῖνον τὸ οὖς σου Ἁγνή, καὶ σῶσον τοὺς θλίψεσι βυθιζομένους ἡμᾶς· καὶ συντήρησον πάσης ἐχθρῶν ἁλώσεως τὴν σὴν Πόλιν, Θεοτόκε».

4. Γιά ποιούς λόγους λοιπόν θά πρέπει νά καταφεύγουμε στήν Παναγία μας; (…).

α) Διότι περνᾶμε δύσκολες μέρες.
Ὁ τόπος μας, ὅπως γνωρίζουμε ὅλοι, βρίσκεται σέ κα- τάσταση πολύ κρίσιμη. Οἰκονομική καί πνευματική. Χρόνια τώρα καταστρέφεται σταδιακά,μεθοδικά καί ὕπουλα. Καταστρέφονται τά στηρίγματά του, τά θεμέλια τῆς παραδόσεώς του.
Οἱ ὑποτιθέμενοι φίλοι μας τῆς Εὐρώπης, ἀφοῦ ἐπί δεκαετίες διέφθειραν συστηματικά καίσχεδιασμένα τόν λαό μας, τώρα τόν ἀντιμετωπίζουν σχεδόν ἐχθρικά. Γι᾿ αὐτές λοιπόν τίς δυσκολίες μας πρέπει νά καταφύγουμε στήν Παναγία μας. Ἔχουμε πολύτιμη ἐμπειρία τῆς ἀγάπης Της. Ὅπως λοιπόν κατέφυγε τότε ἡ Κωνσταντινούπολη στήν προστασία Της, καί Ἐκείνη σήκωσε τρικυμία καί κατέστρεψε τόν στόλο τῶν ἐχθρῶν, ἔτσι καί τώρα νά καταφύγουμε στήν προστασία Της γιά νά σώσει τήν πατρίδα μας.

β) Διότι ἡ Παναγία μας γνωρίζει ἀπό πόνο.
Πράγματι Ἐκείνη δοκιμάστηκε σκληρά στή ζωή Της. Πάνω στό λόφο τοῦ Γολγοθᾶ τό σπαθί τοῦ πόνου ξέσχισε τή γλυκιά της καρδιά. Καί ἀπό τότε Ἐκείνη ἔγινε Μητέρα ὅλων τῶν πονεμένων, τῶν καταδιωγμένων, τῶν ἀδικημένων τῆς ζωῆς. Καί ἀπό ἐκείνη τήν ὥρα κάθε πιστός τήν ἔχει Μητέρα του στοργική καί μυριαγαπημένη.
Κι ἐμεῖς σέ κάθε κίνδυνο, σέ κάθε δυσκολία, σέ κάθε πειρασμό… ἄς τρέχουμε ἀμέσως σέ κείνη. Ἀμέσως νά τρέχουμε! Ὅπως κλαμένα τρέχουν κάθε μαννούλας τά μικρά παιδιά στήν ἀγκαλιά της. Ἄς ἔχουμε πρόχειρο τό ὄνομά της στά χείλη μας ὅπως ὁ ἁπλός λαός τή φωνάζει σέ κάθε του ἀνάγκη: «Παναγία μου!». Ἄς τήν ἐπικαλούμαστε καί γιά τά θέματα πού ἀπασχολοῦν τήν ἡλικία μας, τήν οἰκογένειά μας, τήν πατρίδα μας καί νά εἴμαστε σίγουροι γιά τή βοήθεια καί μεσιτεία της. Ἡ Παναγία μας, ἡ ἀληθινή καί γνήσια Μητέρα ὅλου τοῦ κόσμου, θά μᾶς βοηθήσει. Διότι εἶναι Μητέρα ὅλων, Μητέρα τοῦ πόνου, τοῦ σταυροῦ, τῶν πονεμένων καί φρικτά βασανισμένων της παιδιῶν, παρηγοριά τῶν θλιβομέ-
νων καί σωτηρία ὅλων τῶν ἀπελπισμένων ναυαγῶν τῆς πολυτάραχης ζωῆς μας.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Στό διάστημα τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία τοποθέτησε κάποιους σταθμούς ἀνεφοδιασμοῦ γιά νά βοηθήσει τόν ἀγώνα μας· ἕνας ἀπό αὐτούς εἶναι καί ἡ ἀκολουθία τῶν «Χαιρετισμῶν», πού ψάλλεται κάθε Παρασκευή ἀπό τήν πρώτη μέχρι καί τήν πέμπτη ἑβδομάδα. Ἔτσι μᾶς δίνεται ἡ δυνατότητα νά συνδεθοῦμε πιό στενά μέ τήν Παναγία μας.
Κάθε Παρασκευή ἀπόγευμα λοιπόν ἄς μή χάνουμε αὐτήν τήν πνευματική εὐκαιρία.
Εἶναι εὐκαιρία νά μάθουμε κι ἐμεῖς νά ἀπευθυνόμαστε στήν Ὑπεραγία Θεοτόκο μέ τήν τόσο συγκινητική ἀκολουθία τῶν «Χαιρετισμῶν»∙ νά Τήν ὑμνοῦμε γιά τό ἀνυπέρβλητο μεγαλεῖο Της, νά Τήν εὐχαριστοῦμε γιά τό πλῆθος τῶν θαυμαστῶν δωρεῶν Της καί νά τήν ἱκετεύουμε νά μᾶς διατηρεῖ κάτω ἀπό τήν κραταιά σκέπη καί προστασία Της!

ΘΕΜΑ «ΧΑΡΟΥΜΕΝΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ» ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ 10 και 11-3-2012 / No 23

- ηλεκτρονική πηγή: Ι. Μητρόπολη Μεσογαίας και Λαυρεωτική

antexoume
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ο Μέγας Κανόνας του Αγίου Ανδρέα Κρήτης

Τῇ Τετάρτῃ ἑσπέρας τῆς πέμπτης ἑβδομάδος τῶν νηστειῶν, ἀναγινώσκομεν τὸ Μικρὸν Ἀπόδειπνον ὡς συνήθως, ἀμέσως δὲ μετὰ τὸ Πιστεύω καὶ τὸ Ἄξιόν ἐστιν ἀρχόμεθα ψάλλοντες τὸν Μέγαν Κανόνα μετὰ στίχου εἰς ἕκαστον τροπάριον· Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, ἐλέησόν με.

Η Πέμπτη εβδομάδα των Νηστειών είναι το λειτουργικό αποκορύφωμα της Τεσσαρακοστής. Οι ακολουθίες είναι μακρότερες και εκλεκτότερες. Στη συνήθη ακολουθία των λοιπών εβδομάδων προστίθενται δυο νέες μεγάλες ακολουθίες: 

Την Πέμπτη ο Μεγάλος Κανόνας και το Σάββατο ο Ακάθιστος Ύμνος.

Ο Μεγάλος Κανόνας ψάλλεται τμηματικά στα απόδειπνα των τεσσάρων πρώτων ημερών της Α’ Εβδομάδας των Νηστειών και ολόκληρος στην ακολουθία του Όρθρου της Πέμπτης της Ε’ εβδομάδας. 

Στις ενορίες, ωστόσο, ψάλλεται και ανεξάρτητα από τον όρθρο, ως μικρή αγρυπνία, το βράδυ της Τετάρτης μαζί με την ακολουθία του αποδείπνου.

Ὁ Μέγας Κανών, ποὺ συνέθεσε ὁ ἅγιος Ἀνδρέας, ἀρχιεπίσκοπος Κρήτης κι ἕνας ἀπ᾿ τοὺς πιὸ ἐξέχοντες ἐκπροσώπους τῆς ἐκκλησιαστικῆς ποιήσεώς μας, εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς πιὸ ὑπέροχους καὶ περισσότερο γνωστοὺς ὕμνους στὸ ἐκκλησιαστικὸ πλήρωμα.
Ἀποτελεῖ ἕνα ἐγερτήριο σάλπισμα ποὺ ἀποβλέπει στὸ νὰ φέρει τὸν ἄνθρωπο σὲ συναίσθηση των αμαρτιών του.

Ο Άγιος Ανδρέας, ο επονομαζόμενος και Ιεροσολυμίτης (660 – 740 μ.Χ.), λόγω της διακονίας του ως μοναχού στα Ιεροσόλυμα. είναι, ένας από τους εξέχοντες εκπροσώπους της Εκκλησιαστικής ποιήσεως, (όπου εορτάζεται στις 4 Ιουλίου), συγκέντρωσε αρκετές από τις ιστορίες της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, από τον Αδάμ μέχρι και την Ανάληψη του Κυρίου μας και το κήρυγμα των Αγίων Αποστόλων, και τις μελοποίησε.

«Κανόνες» στην εκκλησιαστική υμνογραφία λέγονται ύμνοι μεγάλοι, αποτελούμενοι από μικρότερες ενότητες«, που ονομάζονται Ωδές». Κάθε «Ωδή» (σημαίνει άσμα θρησκευτικό, από το ρήμα άδω) αποτελείται από τον «ειρμό» που είναι η πρώτη στροφή κάθε Ωδής και χρησιμεύει σαν υπόδειγμα και βάση των στροφών που ακολουθούν, τα λεγόμενα τροπάρια (τρέπονται σύμφωνα με τον ειρμό).
Μέγας ονομάσθηκε ο Κανόνας, για την έκτασή του, αποτελείται από εννέα ωδές, έντεκα ειρμούς (η β΄και η γ΄ ωδή έχουν από δύο ειρμούς) και 250 τροπάρια.

«... Ἀνάνηψον ὦ ψυχή μου·

τὰς πράξεις σου, ἃς εἰργάσω, ἀναλογίζου

καὶ ταύτας ἐπ᾿ ὄψεσι προσάγαγε

καὶ σταγόνας στάλαξον δακρύων σου·

...

Ψυχή μου, ψυχή μου,

ἀνάστα, τί καθεύδεις; ...»

Όλος ο Μέγας Κανόνας με ερμηνεία και ανάλυση στη 

Βασιλεία των Ουρανών
Το Χαμομηλάκι

Καλή Σαρακοστή

Καθαρά Δευτέρα σήμερα. Καλή Σαρακοστή σε όλους. Η Σαρακοστή που σημαίνει «Μεγάλες 40 Ημέρες», είναι η πιο σημαντική περίοδος νηστείας στο εκκλησιαστικό ημερολόγιο των Ορθοδόξων Χριστιανών, η οποία προετοιμάζει τους Χριστιανούς για τη μεγαλύτερη εορτή του εκκλησιαστικού ημερολογίου, το Πάσχα.

Η Σαρακοστή είναι η αρχαιότερη από τις μεγάλες νηστείες της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Καθιερώθηκε τον 4ο αιώνα. Αρχικά διαρκούσε έξι εβδομάδες ενώ αργότερα, προστέθηκε και η έβδομη εβδομάδα.

Κυρά Σαρακοστή – Η συνταγή

Το ζυμάρι για την Κυρά Σαρακοστή φτιάχνεται με:
1 κούπα νερό περίπου,
1 κούπα αλάτι,
3 κούπες αλεύρι
βάζουμε όσο νερό χρειάζεται, για να γίνει ένα εύπλαστο ζυμάρι. Το «στέγνωμά του» γίνεται σε φούρνο, όχι σε πολύ δυνατή φωτιά, για περίπου 20-30 λεπτά, αφού το ζητούμενο είναι να στεγνώσει και να σκληρύνει και όχι να ψηθεί!
Αυτό το ζυμάρι δεν τρώγεται, παρά μόνο φτιάχνεται για το καλό, αφού είναι αλατόζυμο, όπως το λένε. Το ζυμάρι έχει επίτηδες μεγάλη ποσότητα αλατιού, για να μπορεί να συντηρηθεί και τις 7 εβδομάδες και να μη μουχλιάσει.

Δεν ήταν λίγες οι νοικοκυρές την Καθαρά Δευτέρα που έβαζαν μέσα ένα μικρό νόμισμα. Στο τέλος της 7ης εβδομάδας, κάθε μέλος της οικογένειας έκοβε με το χέρι ένα μικρό κομμάτι. Σε όποιον έπεφτε το νόμισμα σήμαινε ότι θα είχε την τύχη με το μέρος του!
Καλή Σαρακοστή σε όλους.

ekklisiaonline.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Να και η δικιά μας Κυρά-Σαρακοστή!

Να σας πούμε και πώς τη φτιάξαμε;

Υλικά
3 φλυτζάνια αλεύρι
1 και 1/4 φλυτζάνι νερό
1 φλυτζάνι αλάτι

Με αυτά τα υλικά, κάναμε ζυμάρι, σχετικά σφιχτό.
Το αφήσαμε λίγο, πολύ λίγο, να ξεκουραστεί
Το βάλαμε σε ένα κομμάτι αντικολλητικό χαρτί και αρχίσαμε να το απλώνουμε.
Με ένα μυτερό μαχαιράκι κάναμε το σχέδιο
και με καλουπάκια από σετ πλαστελίνης τη στολίσαμε, κατά βούληση!
Φτιάξαμε κορδονάκια, λεπτά και πιο πλατιά, όπως βλέπετε στη φωτογραφία

Ααα, ναι! Πριν αρχίσουμε, ανάψαμε το φούρνο στους 110 βαθμούς...

Μετά, μόλις ευχαριστηθήκαμε από το αποτέλεσμα, την μεταφέραμε μαζί με το χαρτί στο μεγάλο, τετράγωνο, ταψί του φούρνου και την αφήσαμε, για μια ωρίτσα, να ξεραθεί εντελώς.

Μόλις κρύωσε, πήραμε πινελάκια και ακρυλικές μπογιές και, αφού παζαρέψαμε τους χρωματικούς συνδυασμούς, (αυτή η διαδικασία κράτησε περισσότερο από τις προηγούμενες, γιατί ροζ κυρά-Σαρακοστή, με φιογκάκια στα μαλλάκια, μια γατούλα αγκαλίτσα, την Πέππα το γουρουνάκι, τη Μίνι και τον Γκούφη από δίπλα, δεν... 😄) μετά «από σκληρές διαπραγματεύσεις και αμοιβαίες υποχωρήσεις» την ζωγραφίσαμε... επιτέλους!!

Η δικιά μας κυρά Σαρακοστή, έχει και ένα χρυσό χαρούμενο μωράκι στην κοιλίτσα. Μην απορείτε καθόλου. Το μωράκι είναι η επόμενη κυρά-Σαρακοστή!!

Αυτά που λέτε... , άντε και του χρόνου!
Καλή Σαρακοστή σε όλους σας, αγαπημένοι μας φίλοι!

με αγάπη
το χαμομηλάκι 😙

Και κάτι τελευταίο:
σε σχέση με την περσινή,

νομίζουμε ότι βελτιώθηκε η Κυρά μας...
εσείς τι λέτε; 
😄😄😄

Η δικιά μας κυρά-Σαρακοστή με μια καρδούλα στην ποδιά!

Φέτος αποφασίσαμε να την κάνουμε με ζυμαράκι.

Βάλαμε, που λέτε, σε μια λεκανίτσα 

τρία φλυτζάνια αλεύρι

ένα φλυτζάνι αλάτι

και ρίξαμε σιγά-σιγά ένα φλυτζάνι νεράκι χλιαρό 

κόλλαγε το ζυμάρι στα χέρια μας και έτσι προσθέσαμε μισό φλυτζάνι αλεύρι ακόμα.

Η ζύμη έγινε πολύ εύπλαστη

Ούτε να ξεκουραστεί την αφήσαμε ούτε τίποτα, που να περιμένει η πιτσιρίκα-βοηθός!!

Πάνω σε μια λαδόκολλα αρχίσαμε να σχηματίζουμε την κυρά-Σαρακοστή. 

Ένα μεγάλο σχήμα οβάλ κάναμε, το πατήσαμε με το χέρι να ισιώσει και με ένα κοφτερό μαχαιράκι κάναμε το τελικό σχήμα.

Επειδή περίσσεψε ζυμαράκι πλάσαμε κορδονάκια για την ποδίτσα, τα χέρια, τη μαντήλα, το κολιέ και το βολάν (λέμε τώρα!) της φούστας.

Σχηματίσαμε με μαχαιράκι τα ποδαράκια, δεν τα προσθέσαμε, και ήταν έτοιμη για φούρνισμα, στους 110 βαθμούς για 1 ωρίτσα(σε προθερμασμένο φούρνο).

Καρφάκια γαρύφαλλα για τον σταυρό, τη μυτούλα (για να αναπνέει τουλάχιστον, αφού δεν έχει στόμα για να τρώει), και γύρω στην ποδιά και... έτοιμη!!
..................
- Να βάλουμε και μια καρδούλα στην ποδιά;
- Μα πρέπει να είναι σοβαρή η κυρά-Σαρακοστή
- Η καρδιά είναι σοβαρή
- Γιατί είναι σοβαρή η καρδιά;
- Επειδή έχει μέσα της την Αγάπη (!!)
..................
Μαζί με τη λαδόκολλα τη μεταφέραμε στο ταψί.
Αφού ξεράθηκε καλά με το φούρνισμα και κρύωσε, τη ζωγραφίσαμε με ακρυλικά χρώματα, που στεγνώνουν αμέσως. 

Έτσι λοιπόν μας προέκυψε η κυρά-Σαρακοστή, όπως την βλέπετε...

Καλή Σαρακοστή χαμομηλάκια!!

το χαμομηλάκι

Λαγάνες και νηστίσιμα για την Καθαρή Δευτέρα

Σαν φούρνιζαν οι παλιές μανάδες,
τελευταία έβαζαν στο φούρνο την προπύρα
που την άφηναν έξω-έξω, κοντά στην πόρτα του φούρνου. .

ΠΡΟΠΥΡΑ

Αρχαία ελληνική συνταγή ψωμιού,

που φτιάχνεται στις Σπέτσες! 

Ιδιαίτερη γεύση και νοστιμιά
από γλυκάνισο και πιπέρι

Η προπύρα ήταν σχεδόν ίδια με τη σημερινή λαγάνα που τρώμε κάθε Καθαρή Δευτέρα.
περισσότερα εδώ

---------------------
Νηστίσιμες Συνταγές για την Καθαρή Δευτέρα

Ταραμοσαλάτα, Πατατοκεφτέδες, Πιλάφι με Γαρίδες, Καλαμαράκια Φρικασέ και για επιδόρπιο νηστίσιμο κέικ σοκολάτας

Ταραμοσαλάτα από τη Βόρεια Ελλάδα 

Συστατικά
2-3 μεγάλες σκελίδες σκόρδο
μισό φλιτζάνι φρεσκοκομμένος δυόσμος
1/3 φλιτζανιού λευκός ταραμάς
250 γρ. ψίχα που έχετε μουλιάσει στραγγίξει και στεγνώσει από μια φραντζόλα μπαγιάτικο ψωμί
1/3-1/2 φλιτζάνι έξτρα παρθένο ελαιόλαδο
2-5 κουταλιές της σούπας νερό
3-5 κουταλιές της σούπας
φρεσκοστιμμένος χυμός λεμονιού

Εκτέλεση

.................
η συνέχεια εδώ

--------------------
Τα αλάδωτα της Καθαρής Δευτέρας
* Μπιφτέκια λαχανικών χωρίς λάδι
* Γιουβέτσι με μακαρονάκι κοφτό και μανιτάρια αλάδωτο

για τις συνταγές κάντε κλικ στη μητερούλα

Καθαρά Δευτέρα - Κούλουμα

Η Καθαρά Δευτέρα είναι η πρώτη ημέρα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, της νηστείας του Πάσχα. Από τους λαογράφους θεωρείται ο επίλογος των βακχικών εορτών της Αποκριάς, οι οποίες ουσιαστικά αρχίζουν την Τσικνοπέμπτη και τελειώνουν την Καθαρά Δευτέρα.

Σε ορισμένες περιοχές της Ελλάδος την Καθαρά Δευτέρα «καθαρίζουν» ό,τι απόμεινε από τα μη νηστίσιμα φαγητά της αποκριάς, Σε άλλα μέρη της Ελλάδας, όπως π.χ. στην Ήπειρο, οι νοικοκυρές καθαρίζουν τις κατσαρόλες και όλα τα χάλκινα σκεύη από τα λίπη της αποκριάς με ζεστό σταχτόνερο μέχρι ν’ αστράψουν και βάφουν άσπρα τα πεζοδρόμια.
Το πιάτο της ημέρας περιλαμβάνει νηστίσιμα, ως αποτοξίνωση από το πλούσιο φαγοπότι της Αποκριάς. Χαλβάς, ταραμάς, ελιές, πίκλες, θαλασσινά, φασολάδα, βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη. Τα νηστίσιμα συνοδεύονται από τη λαγάνα, ένα είδος άρτου χωρίς προζύμι, με ελλειπτικό σχήμα και πεπλατυσμένος για να ψήνεται εύκολα. Σχετικός και ο δημοτικός σατυρικός θρήνος:

Τ' ακούτε τι παράγγειλε η Καθαρή Δευτέρα;
Πεθαίν΄ ο Κρέος, πέθανε, ψυχομαχάει ο Τύρος
σηκώνει ο Πράσος την ουρά κι ο Κρέμμυδος τα γένεια
Μπαλώστε τα σακούλια σας, τροχίστε τα λεπίδια
και στον τρανό τον πλάτανο, να μάσουμε στεκούλια.

Ο εορτασμός της Καθαράς Δευτέρας στις εξοχές λέγεται Κούλουμα. Η ετυμολογία της λέξης έχει λατινική (κολούμνα=κολώνα ή κούμουλους=σωρός, κορυφή) ή αλβανική προέλευση (κόλουμ=καθαρός). Στον Δήμο Αθηναίων τα Κούλουμα γιορτάζονται στον Λόφο του Φιλοππάπου, όπως και σε πολλούς Δήμους της χώρας, με προσφορά φασολάδας και νηστίσιμων στους δημότες.
Απαραίτητο συμπλήρωμα της Καθαράς Δευτέρας αποτελεί το πέταγμα του χαρταετού, με τα ποικίλα χρώματα και σχέδια, από μικρούς και μεγάλους, πιθανόν για να πετάξουν μακριά κάθε έγνοια του χειμώνα, μια και μπαίνει η άνοιξη και όλα, τουλάχιστον στη φύση, είναι πιο χαρούμενα λόγω της ανθοφορίας και της βελτίωσης του καιρού.
Η έντονη αθυροστομία και η καυστική σάτιρα είναι από τα χαρακτηριστικά της Καθαράς Δευτέρας σε πολλούς εορτασμούς της ανά την επικράτεια:

• Ο Αλευροπόλεμος στο Γαλαξίδι, είναι ένα έθιμο που διατηρείται από το 1801. Εκείνα τα χρόνια, παρόλο που το Γαλαξίδι τελούσε υπό την τουρκική κατοχή, όλοι οι κάτοικοι περίμεναν τις Αποκριές για να διασκεδάσουν και να χορέψουν σε κύκλους. Ένας κύκλος για τις γυναίκες, ένας για τους άντρες. Φορούσαν μάσκες ή απλώς έβαφαν τα πρόσωπά τους με κάρβουνο. Στη συνέχεια προστέθηκε το αλεύρι, το λουλάκι, το βερνίκι των παπουτσιών και η ώχρα.
• Βλάχικος Γάμος στη Θήβα. Είναι ένα έθιμο που φθάνει στις μέρες μας περίπου από το 1830, μετά την απελευθέρωση των ορεινών περιοχών. Οι Βλάχοι, δηλαδή οι τσοπάνηδες από τη Μακεδονία, την Ήπειρο, τη Θεσσαλία και τη Ρούμελη, εγκατέλειψαν τότε την άγονη γη τους και βρήκαν γόνιμο έδαφος νοτιότερα. Το θέαμα είναι έξοχο, η γαμήλια πομπή πολύχρωμη, η μουσική που τη συνοδεύει (πίπιζες, νταούλια κ.ά.) εξαιρετικά ζωντανή.
• Του Κουτρούλη ο Γάμος στη Μεθώνη Μεσσηνίας. Καρναβαλίστικος γάμος, που κρατάει από τον 14ο αιώνα. Στις μέρες μας, το ζευγάρι των νεονύμφων είναι δύο άντρες, που μαζί με τους συγγενείς πηγαίνουν στην πλατεία, όπου γίνεται ο γάμος με παπά και με κουμπάρο. Διαβάζεται το προικοσύμφωνο και ακολουθεί τρικούβερτο γλέντι.
• Στη Μεσσήνη Μεσσηνίας γίνεται η αναπαράσταση της εκτέλεσης μιας γερόντισσας, της γριάς Συκούς, που κατά την παράδοση, κρεμάστηκε στη θέση Κρεμάλα της πόλης, με εντολή του Ιμπραήμ Πασά, επειδή είχε το θάρρος, εξηγώντας του ένα όνειρο που είχε δει, να του πει ότι η εκστρατεία του και ο ίδιος θα είχαν οικτρό τέλος από την αντίδραση και το σθένος των επαναστατημένων Ελλήνων. Μετά την αναπαράσταση, μπορεί κάθε επισκέπτης να "κρεμαστεί" από τους ψευτοδήμιους της κρεμάλας. Το απόγευμα της Καθαράς Δευτέρας γίνεται η παρέλαση με μαζορέτες, άρματα, μεταμφιεσμένους μικρούς και μεγάλους και χορευτικά συγκροτήματα.
• Μπουρανί στον Τύρναβο. Μπουρανί είναι μία χορτόσουπα δίχως λάδι, γύρω από την προετοιμασία της οποίας στήνεται ολόκληρο το σκηνικό του παιχνιδιού με φαλλικά σύμβολα και τολμηρά πειράγματα από τους μπουρανίδες.
• Στην Κάρπαθο λειτουργεί το Λαϊκό Δικαστήριο Ανήθικων Πράξεων. Κάποιοι κάνουν άσχημες χειρονομίες σε κάποιους άλλους και συλλαμβάνονται από τους Τζαφιέδες (χωροφύλακες) για να οδηγηθούν στο Δικαστήριο, που το αποτελούν οι σεβάσμιοι του νησιού. Τα αυτοσχέδια αστεία και τα γέλια ακολουθεί τρικούβερτο γλέντι.
• Στις κοινότητες Ποταμιά, Καλόξιδο και Λιβάδια της Νάξου οι κάτοικοι ντύνονται Κορδελάτοι ή Λεβέντες. Οι Κορδελάτοι είναι φουστανελοφόροι και η δεύτερη ονομασία τους Λεβέντες αποδίδεται στους πειρατές. Από κοντά τους ακολουθούν και οι ληστές, οι Σπαραρατόροι, που αρπάζουν τις κοπέλες για να τις βάλουν με το ζόρι στο χορό και στο γλέντι, που κρατάει ως το πρωί.
• Στα χωριά Μέρωνα και Μελιδόνια του Ρεθύμνου αναβιώνουν έθιμα όπως το κλέψιμο της νύφης, ο Καντής, το μουντζούρωμα, τα οποία, σε συνδυασμό με το καλό κρασί και τους ήχους της λύρας, αποτελούν μια μοναδική εμπειρία.
• Στη Σκύρο, σχεδόν όλοι οι κάτοικοι με παραδοσιακές ενδυμασίες κατεβαίνουν στην πλατεία του νησιού, όπου χορεύουν και τραγουδούν τοπικούς σκοπούς.

ΠΗΓΗ: sansimera.gr

Πρέπει ένα παιδί να νηστεύει;

Το ερώτημα του τίτλου απασχολεί πολλούς γονείς, οι οποίοι θέλουν να νηστέψουν αυτές τις ημέρες, αλλά δεν ξέρουν τι πρέπει να κάνουν και πολύ περισσότερο, εάν μπορεί ένα μικρό παιδί να τους ακολουθήσει στη νηστεία.

Στο επιστημονικό άρθρο που θα διαβάσετε, θα ενημερωθείτε πλήρως για το εάν ένα παιδάκι μπορεί και πρέπει (από ιατρικής απόψεως) να νηστεύει, από ποια ηλικία και πάνω δεν διατρέχει κανένα κίνδυνο και τέλος, θα διαβάσετε τα οφέλη μια νηστείας στον οργανισμό ενός παιδιού.

Διανύουμε την Μεγάλη Βδομάδα και πολλές ελληνικές οικογένειες νηστεύουν, δηλαδή, απέχουν από κρέας και οτιδήποτε προέρχεται από τα ζώα. Στην ερώτηση, εάν τα παιδιά μπορούν να νηστεύουν και αν αυτή η συνήθεια προκαλεί κάποιο πρόβλημα υγείας η κ. Χρυσάνθη Λαθήρα, παιδίατρος, απαντάει πως ναι, μπορούν να ακολουθούν τη νηστεία των γονιών τους, ιδιαίτερα κατά τη σχολική ηλικία, δηλαδή, μετά τα 5-6 χρόνια της ζωής τους.  
Η νηστεία είναι μία άριστη ευκαιρία να υιοθετήσουν έστω για κάποιες ημέρες χορτοφαγική δίαιτα, οπότε θα εισάγουν στη διατροφή τους όσπρια (πλούσια πηγή φυτικών πρωτεϊνών υψηλής βιολογικής αξίας), χορταρικά (φυτικές ίνες που βοηθούν στην ομαλή λειτουργία του εντέρου), ελαιόλαδο και όχι ζωικής προέλευσης λίπη, ωμοί ξηροί καρποί και αποξηραμένα φρούτα, θαλασσινά (πλούσια σε πρωτεΐνες, ιχνοστοιχεία) και άφθονα φρούτα (πηγή βιταμινών και αντιοξειδωτικών συστατικών). Εκτός από τα διατροφικά οφέλη με τη νηστεία, ένα παιδί εξασκείται στην εγκράτεια και μαθαίνει να βάζει όρια στα θέλω του. 
Πιθανότατα κάποιοι γονείς θα αναρωτηθούν, για το αν το παιδί τους προσλαμβάνει αρκετή πρωτεΐνη ή ασβέστιο κατά τη διάρκεια της νηστείας. Το κρέας (κόκκινο ή λευκό) είναι η πιο πλούσια σε πρωτεΐνη τροφή, όμως μπορεί να αντικατασταθεί την περίοδο της νηστείας με όσπρια (π.χ. φακές) συνδυασμένα με δημητριακά (ρύζι ή κινόα), οπότε αυξάνεται η απορρόφηση του σιδήρου. Πλούσιες σε πρωτεΐνη τροφές είναι και οι ξηροί καρποί, δημητριακά, όπως η βρώμη, η ζέα και τα προϊόντα της σόγιας. Ασβέστιο προσλαμβάνεται με τα θαλασσινά, αμύγδαλα, σουσάμι, ταχίνι και χαλβά.
Μετά το πέρας της νηστείας έρχεται ο εορτασμός του Πάσχα και τα παιδιά σύμφωνα με το πνεύμα των εορτών καταναλώνουν αυγά, άφθονο κρέας και πολλά γλυκά.
Η απότομη αλλαγή του προγράμματος διατροφής, από την νηστεία στην ανεξέλεγκτη κατανάλωση των πασχαλινών εδεσμάτων, μπορεί να προκαλέσει γαστρεντερικές ενοχλήσεις σε παιδιά, αλλά και σε μεγάλους. Η προσαρμογή της διατροφής από τη νηστεία, πρέπει να γίνει με προσοχή. Τα παιδιά, αλλά και οι ενήλικες, δεν χρειάζεται να φάνε σε μία ημέρα όλα όσα στερήθηκαν κατά τη διάρκεια της νηστείας. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνεται στα παιδιά που πάσχουν από νεανικό διαβήτη και σε όσα είναι υπέρβαρα.
Η πατροπαράδοτη μαγειρίτσα το βράδυ της Ανάστασης του Χριστού, βοηθά στη προετοιμασία του πεπτικού συστήματος στο φαγοπότι της επόμενης ημέρας. Ανήμερα του Πάσχα, στο γιορτινό τραπέζι πρέπει να υπερέχει η παρουσία φρέσκων λαχανικών που θα συνοδεύουν τον οβελία. Τα μικρά παιδιά θα είναι προτιμότερο να καταναλώνουν το πιο άπαχο τμήμα του αρνιού (μπούτι). Το κρέας του αρνιού μπορεί να εμπλουτίζεται με άφθονη ρίγανη, που είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικές ουσίες και προστατεύει από τις επικίνδυνες νιτροζαμίνες που παράγονται στο κρέας. Επίσης, να μην ξεχνάμε το λεμόνι, που βοηθά στην απορρόφηση του σιδήρου.

Τα παιδιά είναι καλό να μην καταναλώνουν ζωικά εντόσθια, αλλά φρέσκιες σαλάτες και μετρημένες ποσότητες ψητού κρέατος. Τα πασχαλινά αυγά πρέπει να περιορίζονται σε μόνο ένα την ημέρα, αφού η υπερκατανάλωσή τους αυξάνει τα λιπίδια του αίματος. Ένα παιδί μπορεί να καταναλώνει άφοβα τρία έως πέντε αυγά την εβδομάδα. Μέτρο χρειάζεται και στα γλυκά που κατακλύζουν τα περισσότερα σπίτια, με το παραδοσιακό τσουρέκι να έχει την τιμητική του τις ημέρες του Πάσχα.

Ας μη ξεχνάμε ότι, τα περισσότερα από τα γλυκά αυτά προσφέρουν εκατοντάδες θερμίδες και προκαλούν αύξηση του βάρους, γιατί είναι πλούσια σε ζάχαρη και λιπαρά. Υπάρχει, βέβαια, και ο πειρασμός των σοκολατένιων αυγών που καταναλώνονται, κυρίως, από τα μικρά παιδιά και που είναι αιτία για αύξηση του βάρους τους και εκδήλωση τροφικών αλλεργιών.

Συνοψίζοντας, η μετάβαση από τη νηστεία στο εορταστικό διαιτολόγιο πρέπει να γίνει με μέτρο και με μικρές ποσότητες. Στην αντίθετη περίπτωση θα προκληθούν πεπτικά ενοχλήματα, όπως έμετοι και διάρροιες ή τροφικές αλλεργίες, αύξηση σωματικού βάρους και εκδήλωση μεταβολικών διαταραχών, όπως αύξηση του σακχάρου του αίματος και υπερχοληστεριναιμία, υπερλιπιδαιμία. Οι διατροφικές συνήθειες των γονιών αποτελούν πρότυπο για τα παιδιά, οπότε, πρώτοι οι γονείς με το παράδειγμά τους, διδάσκουν στα παιδιά τους το μέτρο και την ποιότητα στη διατροφή, ώστε να είναι υγιείς ενήλικες.

ΠΗΓΗ: IATROPEDIA.GR
το βρήκαμε εδώ: akrasakis

Καθαρά Δευτέρα

Με την Καθαρά Δευτέρα ξεκινά η Σαρακοστή για την Ορθόδοξη εκκλησία, ενώ ταυτόχρονα σημαίνει το τέλος των Απόκρεω. Η Καθαρά Δευτέρα ονομάστηκε έτσι γιατί οι Χριστιανοί «καθαρίζονταν» πνευματικά και σωματικά. Είναι μέρα νηστείας αλλά και μέρα αργίας για τους Χριστιανούς. Η νηστεία διαρκεί για 40 μέρες, όσες ήταν και οι μέρες νηστείας του Χριστού στην έρημο.

Την Καθαρά Δευτέρα συνηθίζεται να τρώγεται λαγάνα (άζυμο ψωμί που παρασκευάζεται μόνο εκείνη τη μέρα), και άλλα νηστίσιμα φαγώσιμα, κυρίως λαχανικά, όπως και φασολάδα χωρίς λάδι. Επίσης συνηθίζεται το πέταγμα χαρταετού.

Η Καθαρά Δευτέρα εορτάζεται 48 ημέρες πριν την Κυριακή του Πάσχα.

Ορθόδοξος Συναξαριστής

Έθιμα-Παραδόσεις
Η Καθαρά Δευτέρα είναι η πρώτη ημέρα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, της νηστείας του Πάσχα. Από τους λαογράφους θεωρείται ο επίλογος των βακχικών εορτών της Αποκριάς, οι οποίες ουσιαστικά αρχίζουν την Τσικνοπέμπτη και τελειώνουν την Καθαρά Δευτέρα.
Σε ορισμένες περιοχές της Ελλάδος την Καθαρά Δευτέρα «καθαρίζουν» ό,τι απόμεινε από τα μη νηστίσιμα φαγητά της αποκριάς, Σε άλλα μέρη της Ελλάδας, όπως π.χ. στην Ήπειρο, οι νοικοκυρές καθαρίζουν τις κατσαρόλες και όλα τα χάλκινα σκεύη από τα λίπη της αποκριάς με ζεστό σταχτόνερο μέχρι ν’ αστράψουν και βάφουν άσπρα τα πεζοδρόμια.
Το πιάτο της ημέρας περιλαμβάνει νηστίσιμα, ως αποτοξίνωση από το πλούσιο φαγοπότι της Αποκριάς. Χαλβάς, ταραμάς, ελιές, πίκλες, θαλασσινά, φασολάδα, βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη. Τα νηστίσιμα συνοδεύονται από τη λαγάνα, ένα είδος άρτου χωρίς προζύμι, με ελλειπτικό σχήμα και πεπλατυσμένος για να ψήνεται εύκολα. Σχετικός και ο δημοτικός σατυρικός θρήνος:

Τ' ακούτε τι παράγγειλε η Καθαρή Δευτέρα;

Πεθαίν΄ ο Κρέος, πέθανε, ψυχομαχάει ο Τύρος

σηκώνει ο Πράσος την ουρά κι ο Κρέμμυδος τα γένεια

Μπαλώστε τα σακούλια σας, τροχίστε τα λεπίδια

και στον τρανό τον πλάτανο, να μάσουμε στεκούλια.

Ο εορτασμός της Καθαράς Δευτέρας στις εξοχές λέγεται Κούλουμα. Η ετυμολογία της λέξης έχει λατινική (κολούμνα=κολώνα ή κούμουλους=σωρός, κορυφή) ή αλβανική προέλευση (κόλουμ=καθαρός).
Στον Δήμο Αθηναίων τα Κούλουμα γιορτάζονται στον Λόφο του Φιλοππάπου, όπως και σε πολλούς Δήμους της χώρας, με προσφορά φασολάδας και νηστίσιμων στους δημότες.
Απαραίτητο συμπλήρωμα της Καθαράς Δευτέρας αποτελεί το πέταγμα του χαρταετού, με τα ποικίλα χρώματα και σχέδια, από μικρούς και μεγάλους, πιθανόν για να πετάξουν μακριά κάθε έγνοια του χειμώνα, μια και μπαίνει η άνοιξη και όλα, τουλάχιστον στη φύση, είναι πιο χαρούμενα λόγω της ανθοφορίας και της βελτίωσης του καιρού.
Η έντονη αθυροστομία και η καυστική σάτιρα είναι από τα χαρακτηριστικά της Καθαράς Δευτέρας σε πολλούς εορτασμούς της ανά την επικράτεια:

• Ο Αλευροπόλεμος στο Γαλαξίδι, είναι ένα έθιμο που διατηρείται από το 1801. Εκείνα τα χρόνια, παρόλο που το Γαλαξίδι τελούσε υπό την τουρκική κατοχή, όλοι οι κάτοικοι περίμεναν τις Αποκριές για να διασκεδάσουν και να χορέψουν σε κύκλους. Ένας κύκλος για τις γυναίκες, ένας για τους άντρες. Φορούσαν μάσκες ή απλώς έβαφαν τα πρόσωπά τους με κάρβουνο. Στη συνέχεια προστέθηκε το αλεύρι, το λουλάκι, το βερνίκι των παπουτσιών και η ώχρα.
• Βλάχικος Γάμος στη Θήβα. Είναι ένα έθιμο που φθάνει στις μέρες μας περίπου από το 1830, μετά την απελευθέρωση των ορεινών περιοχών. Οι Βλάχοι, δηλαδή οι τσοπάνηδες από τη Μακεδονία, την Ήπειρο, τη Θεσσαλία και τη Ρούμελη, εγκατέλειψαν τότε την άγονη γη τους και βρήκαν γόνιμο έδαφος νοτιότερα. Το θέαμα είναι έξοχο, η γαμήλια πομπή πολύχρωμη, η μουσική που τη συνοδεύει (πίπιζες, νταούλια κ.ά.) εξαιρετικά ζωντανή.
• Του Κουτρούλη ο Γάμος στη Μεθώνη Μεσσηνίας. Καρναβαλίστικος γάμος, που κρατάει από τον 14ο αιώνα. Στις μέρες μας, το ζευγάρι των νεονύμφων είναι δύο άντρες, που μαζί με τους συγγενείς πηγαίνουν στην πλατεία, όπου γίνεται ο γάμος με παπά και με κουμπάρο. Διαβάζεται το προικοσύμφωνο και ακολουθεί τρικούβερτο γλέντι.
• Στη Μεσσήνη Μεσσηνίας γίνεται η αναπαράσταση της εκτέλεσης μιας γερόντισσας, της γριάς Συκούς, που κατά την παράδοση, κρεμάστηκε στη θέση Κρεμάλα της πόλης, με εντολή του Ιμπραήμ Πασά, επειδή είχε το θάρρος, εξηγώντας του ένα όνειρο που είχε δει, να του πει ότι η εκστρατεία του και ο ίδιος θα είχαν οικτρό τέλος από την αντίδραση και το σθένος των επαναστατημένων Ελλήνων. Μετά την αναπαράσταση, μπορεί κάθε επισκέπτης να "κρεμαστεί" από τους ψευτοδήμιους της κρεμάλας. Το απόγευμα της Καθαράς Δευτέρας γίνεται η παρέλαση με μαζορέτες, άρματα, μεταμφιεσμένους μικρούς και μεγάλους και χορευτικά συγκροτήματα.
• Μπουρανί στον Τύρναβο. Μπουρανί είναι μία χορτόσουπα δίχως λάδι, γύρω από την προετοιμασία της οποίας στήνεται ολόκληρο το σκηνικό του παιχνιδιού με φαλλικά σύμβολα και τολμηρά πειράγματα από τους μπουρανίδες.
• Στην Κάρπαθο λειτουργεί το Λαϊκό Δικαστήριο Ανήθικων Πράξεων. Κάποιοι κάνουν άσχημες χειρονομίες σε κάποιους άλλους και συλλαμβάνονται από τους Τζαφιέδες (χωροφύλακες) για να οδηγηθούν στο Δικαστήριο, που το αποτελούν οι σεβάσμιοι του νησιού. Τα αυτοσχέδια αστεία και τα γέλια ακολουθεί τρικούβερτο γλέντι.
• Στις κοινότητες Ποταμιά, Καλόξιδο και Λιβάδια της Νάξου οι κάτοικοι ντύνονται Κορδελάτοι ή Λεβέντες. Οι Κορδελάτοι είναι φουστανελοφόροι και η δεύτερη ονομασία τους Λεβέντες αποδίδεται στους πειρατές. Από κοντά τους ακολουθούν και οι ληστές, οι Σπαραρατόροι, που αρπάζουν τις κοπέλες για να τις βάλουν με το ζόρι στο χορό και στο γλέντι, που κρατάει ως το πρωί.
• Στα χωριά Μέρωνα και Μελιδόνια του Ρεθύμνου αναβιώνουν έθιμα όπως το κλέψιμο της νύφης, ο Καντής, το μουντζούρωμα, τα οποία, σε συνδυασμό με το καλό κρασί και τους ήχους της λύρας, αποτελούν μια μοναδική εμπειρία.
• Στη Σκύρο, σχεδόν όλοι οι κάτοικοι με παραδοσιακές ενδυμασίες κατεβαίνουν στην πλατεία του νησιού, όπου χορεύουν και τραγουδούν τοπικούς σκοπούς.

ΠΗΓΗ: san simera.gr