Τα Νεκρά Παιδιά στη Συρία: Τα Παιδιά αυτά είναι Τρομοκράτες... και τα αφήσαμε να πεθάνουν

Αυτά τα παιδιά που αφήσαμε μόνα…

Κι εμείς σιωπή… Αφού, με τον ένα τον άλλο τρόπο, συμφωνήσαμε ότι αυτά τα παιδιά είναι τρομοκράτες, τα αφήσαμε μόνα τους… Να πεθαίνουν ανυπεράσπιστα…

Ξεχάσαμε τη ρήση του Νίκου Καζαντζάκη: 

«Αν έστω και ένα παιδί σε κάποια άκρη του κόσμου πεθαίνει από την πείνα ή από τον πόλεμο, τότε ο πολιτισμός μας έχει αποτύχει οικτρά.»

Και ξεχάσαμε την άλλη αναφορά του μεγάλου Κρητικού στοχαστή: 

«Ν΄ αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω.»

Και βλέπουμε τα νεκρά παιδιά στη Συρία. 

Εκείνα που δεν πρόλαβαν να ζήσουν, επειδή έτσι αποφάσισε ο πολιτισμένος μας κόσμος. 

Εκείνα που χάθηκαν, πριν ζήσουν, από τις βόμβες του Ερντογάν, τις βόμβες των πολέμων που συμφέρουν τον «πολιτισμένο κόσμο», εκείνα που χάθηκαν στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο, ψάχνοντας απλώς μια γη να είναι ζωντανά…

Κι εμείς σιωπή… 

Γιατί ο πολιτισμένος μας κόσμος έχει βασική αρχή να αποτελείται από κυρ-Παντελήδες, που κοιτάζουν τη δουλειά τους. 

Κι έχει μια άλλη βασική αρχή, το «δίκαιο» του ισχυρού κι όχι το Δίκαιο της Ζωής και του Ανθρώπου…

Υπερασπίσου το παιδί. Γιατί αν δε γλιτώσει το παιδί, ούτε ελπίδα υπάρχει…

Candiot
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Εισβολή Ερντογάν στη Συρία - Türkei hält Offensive in Nordsyrien für rechtens Kurden

Ο Ερντογάν σκοτώνει αμάχους
Χάος στη Συρία από την τουρκική εισβολή: Νεκροί και χιλιάδες εκτοπισμένοι.

Τουλάχιστον 15 νεκροί και χιλιάδες εκτοπισμένοι από την τουρκική εισβολή στη βορειοανατολική Συρία 

– Παγκόσμια ανησυχία για γενικότερη ανάφλεξη στην περιοχή.

πηγή

Εικόνες Γερμανικού δικτύου από την Συρία

Αυτά δεν τα βλέπουμε στα δικά μας ΜΜΕ

https://www.youtube.com/watch?v=OQIrTHoXHsk

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μπαμπά, μαμά, γιατί γίνονται πόλεμοι; - Τι απαντάμε σε ένα παιδί που βλέπει ένα άλλο παιδί να υποφέρει;

«Μαμά, γιατί αυτό το παιδάκι φοράει μάσκα;»

.........

Τι απαντάμε σε ένα παιδί που βλέπει ένα άλλο παιδί να υποφέρει; Πώς χωράμε τον πόλεμο και τη βία στο μυαλό ενός παιδιού με τρόπο που δεν θα βλάψει την ευαίσθητη ψυχούλα του;

Επιδιώξτε μια συζήτηση με το παιδί, αφού πρώτα είστε έτοιμοι να την κάνετε σωστά

Το να μιλήσει κανείς με ένα παιδί για τους λόγους που οι λαοί σκοτώνονται μεταξύ τους δεν είναι μια εύκολη υπόθεση. 

Για πολλά παιδιά κάτι τέτοιο μπορεί να είναι αρκετά τρομακτικό και να τα αναστατώσει. 

Σκεφθείτε ότι στα παιδιά μιλάμε συνήθως για την ευγένεια, για την καλοσύνη και για όλες εκείνες τις αρετές που πρέπει να χαρακτηρίζουν τον άνθρωπο. 

Πώς είναι δυνατόν τώρα να τους πούμε ότι υπάρχουν ειδικές συνθήκες όπου οι άνθρωποι πιάνουν τα όπλα; 

Όταν ένα παιδάκι δεν είναι μεγαλύτερο των 5 ετών, θα μπορούσατε να του πείτε ότι κάποιοι άνθρωποι άλλων χωρών διαφωνούν μεταξύ τους για πράγματα που για εκείνους είναι πολύ σημαντικά και μπορεί να ξεσπάσει πόλεμος μεταξύ αυτών των χωρών. 

Ως γονιός πρέπει να πείσετε το παιδί σας ότι είναι ασφαλές και δεν διατρέχει κανέναν κίνδυνο. Σε κάθε περίπτωση, να ξέρετε ότι μιλώντας χωρίς φανατισμό στο παιδί σας, καταφέρνετε να διορθώσετε λανθασμένες αντιλήψεις που μπορεί να είχε. Και φυσικά, αν το παιδί δεν θέλει να μιλήσετε για αυτό, τότε δεν χρειάζεται να επιμείνετε.

Εκμαιεύστε τι γνωρίζει ήδη το παιδί σας

Για να ξεκινήσετε σωστά τη συζήτηση, μάθετε πρώτα τι ήδη ξέρει το παιδί σας. Μπορείτε να το ρωτήσετε αν μίλησαν σχετικά με το θέμα οι δάσκαλοί του στο σχολείο ή αν το συζήτησε με άλλα παιδιά. 

Δεν αποκλείεται να έχει ήδη δει εικόνες πολέμου. Ρωτήστε το πώς ένιωσε και τι σκέφτεται. Όταν τα παιδιά έρχονται απέναντι σε εικόνες βίας, πρέπει να τα ενθαρρύνουμε να βγάζουν από μέσα τους τα συναισθήματα που τους προκάλεσαν.

Προσπαθήστε να εξηγήσετε γιατί οι λαοί κάνουν πολέμους

Είναι αδύνατον να δώσετε μια λογική εξήγηση στο παιδί σας για το για ποιον λόγο οι λαοί κάνουν πολέμους ή για το πώς είναι δυνατόν να χτυπά κανείς άμαχο πληθυσμό και παιδάκια. 

Η έντιμη απάντησή σας: 

«Δεν υπάρχει λογική σε αυτό. Οι λόγοι είναι αυτοί -1,2,3- αλλά και πάλι ο πόλεμος είναι μια παράλογη και ακραία λύση», είναι η πιο ειλικρινής και σωστή απέναντι στο παιδί. 

Φυσικά και θα του εξηγήσετε πως, όταν μια χώρα επιτίθεται σε μια άλλη, τότε εκείνη που δέχεται την επίθεση αναγκάζεται να απαντήσει για να προστατεύσει τους ανθρώπους της.

Και τι να πεις στο παιδάκι για τα χημικά, όταν και εσύ μέσα σου σπαράζεις;

Και φτάνουμε στο πιο δύσκολο σημείο… 

Το παιδάκι έχει δει στην τηλεόραση το άλλο παιδάκι, γεμάτο αίματα και ανήμπορο να αναπνεύσει. 

Τι του λέμε; 

Τι λογικό υπάρχει να του πούμε; Πώς το εξηγούμε; 

Ενθαρρύνουμε τη συμπόνια του προς αυτό το παιδί. 

Καμιά λογική εξήγηση δεν υπάρχει. Του λέμε πως αυτό που συνέβη είναι ό,τι πιο άδικο για ένα παιδί. 

Ενθαρρύνουμε το παιδί να αναλάβει ή να συμμετέχει σε πρωτοβουλίες και δράσεις για τη στήριξη των παιδιών που υποφέρουν από τους πολέμους. 

Διατηρούμε πάντα την ελπίδα πως τα δικά μας παιδιά, θα αλλάξουν τον κόσμο που εμείς καταστρέφουμε. Τα παιδιά μας θα είναι οι ενήλικες εκείνοι που ποτέ δεν θα ξεχάσουν πως κάποτε υπήρξαν παιδιά που έκλειναν με αγωνία τα μάτια τους μπροστά σε εικόνες της φρίκης.

mommy.gr

athensvoice

Το Χαμομηλάκι

Abd Alkader Habak: Ο Σύρος εικονολήπτης και ακτιβιστής καταρρέει μπροστά στη φρίκη

Τον γύρο του διαδικτύου κάνουν οι φωτογραφίες ενός Σύρου εικονολήπτη και ακτιβιστή, ο οποίος έχει καταρρεύσει από τη φρίκη, μετά το μακελειό στο Χαλέπι. 
Ο Αμπντ Αλκαντέρ Χαμπάκ έγινε μάρτυρας της φρίκης όταν ένας καμικάζι έριξε το ζωσμένο με εκρηκτικά φορτηγό του πάνω σε κομβόι που μετέφερε άμαχους.
Ακολούθησε το απόλυτο χάος: 

126 άνθρωποι σκοτώθηκαν, εκ των οποίων τα 68 παιδιά, με τα περισσότερα θύματα να είναι εκτοπισμένοι κάτοικοι πολιορκημένων χωριών που ετοιμάζονταν να μεταφερθούν σε άλλες περιοχές στο πλαίσιο μιας συμφωνίας της Δαμασκού με τους αντάρτες.
Ο Χαμπάκ συμμετείχε στην ομάδα υποστήριξης που διένειμε φαγητό στους εκτοπισμένους. 

Μετά την τρομερή έκρηξη, βοήθησε να απομακρυνθούν παιδιά από τη σκηνή του μακελειού. 

Εικόνες τον δείχνουν να τρέχει, με ένα παιδί στα χέρια, ανάμεσα σε ερείπια, συντρίμμια και φλεγόμενα οχήματα. Όπως ο ίδιος περιγράφει, η κάμερά του συνεχίζει να τραβάει.

Προβολή εικόνας στο Twitter

Aisyah Gozali @Aisyah_Gozali
Free Syrian journalist Abd Alkader Habak rescuing a child from Fua. No words.#Syria #syrianchildren #journalist4:02 π.μ. - 16 Apr 2017

Ακολούθως, καταρρέει κατάκοπος και αποκαρδιωμένος. Ένας δημοσιογράφος που βρισκόταν δίπλα του τράβηξε αυτή την εικόνα, που τον παρουσιάζει σε στιγμή αδυναμίας, στο μέσο ενός χαοτικού τοπίου, ενώ δίπλα του φωτογράφο κείτεται το σώμα ενός παιδιού.

Το χρονικό της φρίκης εδώ

Aleppo's Children: Σ' αυτή την πόλη τα παιδιά έχουν σταματήσει να κλαίνε :(((

Σπαρακτικά νέα πλάνα από τη πολιορκία στο Χαλέπι δείχνουν παιδάκια που έχουν νιώσει τόσο πολύ τη φρίκη αυτού του βάναυσου πολέμου ώστε έχουν σταματήσει να κλαίνε, παρά τα όσα τους συμβαίνουν.
Πρόσφατο βίντεο που μεταδόθηκε από το Channel 4 News, δείχνει ένα μικρό κορίτσι 3-4 ετών την Ayah, μέσα στο βομβαρδισμένο σπίτι της, που παρόλο που το πρόσωπο της καλύπτεται από σκόνη και αίμα και δείχνει ότι βρίσκεται σε σύγχυση και κάπως «χαμένη» ανάμεσα σε ανθρώπους που κλαίνε και διαμαρτύρονται για την βαναυσότητα του πολέμου, επειδή έχασαν πολλούς δικούς τους ανθρώπους. 

Η μικρή Ayah, αν και φοβισμένη δεν κλαίει, δεν δακρύζει

Απλά κάθεται ήσυχα στο κρεβάτι της, ενώ η μητέρα της, Um Fatima την παρηγορεί και θλίβεται για την απώλεια των άλλων παιδιών της. Η μητέρα της είναι η μονή ενήλικη που επέζησε από 3 οικογένειες οι οποίες χάθηκαν στον τελευταίο βομβαρδισμό. 
Το Χαλέπι είναι ένα μέρος όπου τα παιδιά έχουν σταματήσει να κλαίνε.

Η κάμερα στη συνέχεια δείχνει τον Mahmoud, ένα παιδί που κρατάει στην αγκαλιά του το μόλις ενός μήνα νεκρό αδερφάκι του το οποίο πέθανε από ασφυξία όταν κατέρρευσε το διαμέρισμα που ζούσαν, επάνω από το σπίτι της Ayah, και παρόλο που το μωρό είναι νεκρό ο μικρός Mahmoud δεν θέλει να το αφήσει από την αγκαλιά του. 
Δύο άλλα παιδιά περιφέρονται στους διαδρόμους σαν ζαλισμένα, μέσα στη σκόνη, το χώμα και τα αίματα, ψάχνουν τους δικούς τους. 
Η νοσοκόμα δεν γνωρίζει τα ονόματα τους αλλά ούτε και εκείνα γνωρίζουν αν έμειναν ορφανά.

mygdalia

Syria: Land of Childhood - Ο παιδότοπος σε υπόγεια τούνελ

Το υπόγειο τούνελ, που παίζουν τα παιδιά στη Συρία

Παιδιά στον πόλεμο

«Η μαμά μου δεν με αφήνει να παίξω στον δρόμο με τα παιδιά, όμως όταν έμαθε πως αυτό το μέρος είναι υπόγειο, με άφησε να έρθω».

Με αυτά τα λόγια περιγράφει ο 10χρονος Abdulaziz τη νέα πραγματικότητα των παιδιών στην Συρία, που πλέον παίζουν σε υπόγειο τούνελ.

Ένα ιδιότυπο πάρκο, ένας παιδότοπος που δημιουργήθηκε από συνεχόμενα υπόγεια τούνελ, προσφέρει στα παιδιά της Συρίας - και στους γονείς τους - τη δυνατότητα να απολαμβάνουν το αυτονόητο δικαίωμα κάθε παιδιού: To παιχνίδι.

Το πάρκο δημιουργήθηκε από μία ομάδα νέων εθελοντών -ανάμεσα τους και ο Yaseen, φοιτητής Αρχιτεκτονικής στο 4 έτος- που εργάστηκαν επί δύο χρόνια προκειμένου να ενώσουν με μία σήραγγα τα δύο τούνελ και να δώσουν στα παιδιά ένα καταφύγιο χαράς.

H Land of Childhood, «Η χώρα των παιδιών», όπως λέγεται, μένει κρυμμένη σε περιοχή που ελέγχεται από τους αντάρτες.

Ο πατέρας του Abdulaziz σκοτώθηκε στον πόλεμο, αλλά ο μικρός, ένας από τους πιο νεαρούς κατοίκους της περιοχής, προσπαθεί να συνεχίσει την ζωή του.

«Οι φίλοι μου και εγώ ερχόμαστε εδώ γιατί είναι σαν θεματικό πάρκο που παραμένει ακόμη ανοιχτό. Αυτό που πηγαίναμε δέχθηκε επίθεση και έκλεισε», είπε ένα κοριτσάκι σε εκπροσώπους της UNICEF.

«Δεν φοβόμουν τους βομβαρδισμούς γιατί ο μπαμπάς μου μου είπε ότι είμαστε στο υπόγειο», είπε.

Σύμφωνα με στοιχεία της UNICEF, περισσότερα από 200 παιδιά επισκέπτονται την αυτοσχέδια παιδική χαρά, ενώ σε άλλη υπό πολιορκία περιοχή, υπόγειο σχολείο επιτρέπει στα παιδιά να συνεχίσουν την εκπαίδευσή τους.

«Θέλαμε να αποσυνδέσουμε το τούνελ από τις μνήμες επιθέσεων, φόβου και τρόμου και να το κάνουμε ένα ευχάριστο μέρος που προσελκύει παιδιά», είπε ο Yaseen, σχεδιαστής του τούνελ.

Σχεδόν 500.00 παιδιά υπολογίζεται πως ζουν σε εμπόλεμες περιοχές, σχεδόν αποκομμένα από ανθρωπιστική βοήθεια, μερικά για περισσότερα από δύο χρόνια.

Φωτογραφίες: Unicef
tvxs

«Ξεριζωμένα» - Nearly 50 million children “uprooted”

Σε περίπου 50 εκατομμύρια ανέρχονται τα παιδιά τα οποία

έχουν «ξεριζωθεί» από τις εστίες τους σε όλο τον κόσμο, ενώ ακόμη περισσότερα μεταναστεύουν με την ελπίδα να βρουν μια καλύτερη, ασφαλέστερη ζωή, σύμφωνα με νέα έκθεση της UNICEF.

Nearly 50 million children “uprooted”

Μέσω της έκθεσης «Ξεριζωμένα: Η αυξανόμενη κρίση για τα παιδιά των προσφύγων και μεταναστών», η οποία δημοσιεύθηκε την Τρίτη, η UNICEF προτείνει ενέργειες προστασίας των παιδιών.

Σύμφωνα με την οργάνωση, συχνά τραυματισμένα από τις συγκρούσεις και τη βία, τα παιδιά αντιμετωπίζουν επιπλέον κινδύνους στη διαδρομή τους προς έναν ασφαλέστερο τόπο.Μεταξύ των κινδύνων περιλαμβάνονται ο υποσιτισμός, η αφυδάτωση, η απαγωγή, οι βιασμοί, ενώ πολλά παιδιά χάνονται στη θάλασσα, προσπαθώντας να περάσουν από την Αφρική ή την Ασία στην Ευρώπη.

Η έκθεση «Ξεριζωμένα» δείχνει ότι για το 2015, περίπου το 45% όλων των παιδιών προσφύγων υπό την προστασία της Ύπατης Αρμοστείας (UNHCR) προέρχονταν από τη Συρία και το Αφγανιστάν.

Βάσει της έκθεσης, 28 εκατομμύρια παιδιά έχουν εκδιωχθεί από τα σπίτια τους από τις συγκρούσεις και τη βία εντός και εκτός συνόρων, και περίπου 17 εκατομμύρια παιδιά παραμένουν εκτοπισμένα στο εσωτερικό των χωρών τους, έχοντας την ανάγκη ανθρωπιστικής βοήθειας.
Η UNICEF παρατηρεί ότι όλο και περισσότερα παιδιά διασχίζουν τα σύνορα μόνα τους.

Το 2015, πάνω από 100.000 ασυνόδευτοι ανήλικοι υπέβαλαν αίτηση για άσυλο σε 78 χώρες – τριπλάσιος αριθμός σε σχέση με το 2014.
Τα ασυνόδευτα παιδιά είναι μεταξύ εκείνων που διατρέχουν τον υψηλότερο κίνδυνο εκμετάλλευσης και κακοποίησης.

Περίπου 20 εκατομμύρια ακόμη παιδιά – διεθνείς μετανάστες έχουν εγκαταλείψει τα σπίτια τους για διάφορους λόγους, συμπεριλαμβανομένων της ακραίας φτώχειας ή της βίας των συμμοριών.

Πολλά διατρέχουν ιδιαίτερο κίνδυνο κακοποίησης και κράτησης, επειδή δεν διαθέτουν καθόλου χαρτιά και έχουν αβέβαιο νομικό καθεστώς.

Η έκθεση υποστηρίζει ότι όταν υπάρχουν ασφαλείς και νόμιμες διαδρομές, η μετανάστευση μπορεί να προσφέρει ευκαιρίες τόσο για τα παιδιά που μεταναστεύουν όσο και για τις κοινότητες που θα ενταχθούν.

Όμως ένα παιδί πρόσφυγας είναι πέντε φορές πιο πιθανό να μείνει εκτός σχολείου από ένα παιδί μη-πρόσφυγα, σύμφωνα πάντα με την έκθεση, η οποία στέκεται επίσης στην ξενοφοβία που αντιμετωπίζουν τα προσφυγόπουλα.

Στην Ελλάδα το 38% (60.000 από σύνολο 160.000) των αφίξεων προσφύγων ήταν παιδιά ενώ στην Ιταλία ήταν μόνο 16% (15.000 από σύνολο 94.000).

Πρώτη χώρα προέλευσης για την Ελλάδα είναι η Συρία (48%), ενώ για την Ιταλία η Νιγηρία (20%).

από την αγαπημένη μας Ιδεοπηγή
tribune

Πώς το αντέχουμε; Πώς το ανεχόμαστε; Είναι μόλις πέντε χρονών...

Όλη η φρίκη και η τραγωδία της Συρίας, στο βλέμμα ενός παιδιού
Η φωτογραφία του 5χρονου κάνει τον γύρο του κόσμου.
Και Λοιπόν;;;;

Μία εικόνα χίλιες λέξεις. 

Όσο τετριμμένη και αν ακούγεται αυτή η φράση βρίσκει στην περίπτωση του 5χρονου Ομράν Ντακνίς την καλύτερη ερμηνεία. 

Η φωτογραφία του κάνει το γύρο του κόσμου και η ψυχή παγώνει.

Και Λοιπόν;;;;

Ένα μικρό παιδί ανασύρεται από τα ερείπια που έχουν αφήσει πίσω τους οι βομβαρδισμοί στο Χαλέπι. Βάζουν τον Ομράν στο ασθενοφόρο. Είναι καλυμμένος με αίματα. 

Δεν κλαίει, όπως θα περίμενε κανείς. Το σοκ του δεν μπορεί να περιγραφεί με λέξεις. Ο φακός αποτυπώνει το κενό στο βλέμμα του. 

Αυτό το παγωμένο βλέμμα που φέρει μέσα του τη φρίκη του πολέμου. Δεν κάνει τίποτα άλλο από το να αγγίξει μόνο τα αίματα που καλύπτουν το πρόσωπό του.

Μόνο την περασμένη Τετάρτη 12 παιδιά διακομίστηκαν στο νοσοκομείο του Χαλεπίου και δέχθηκαν τις πρώτες βοήθειες. 

Από το 2011 που ξέσπασε ο πόλεμος στη Συρία πάνω από 300.000 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους.

Περισσότερα

Θα 'χει πανσέληνο απόψε.... Θα 'ναι ωραία;;;

Το βράδυ της Αυγουστιάτικης πανσελήνου του 2006, γράφτηκαν οι παρακάτω σκέψεις, στις 09/08
Δυστυχώς οι ίδιες ακριβώς ισχύουν και σήμερα, 10 χρόνια μετά, μέχρι κεραίας ...

Πέρασε ένας χρόνος από τον πόλεμο στο Λίβανο. 
Ένας χρόνος από τότε που έχασαν τη ζωή τους και άλλες αθώες ψυχούλες. 

Μέδουσες ...
«Μέδουσες κατακλύζουν τις θάλασσες. Η υπερθέρμανση του πλανήτη προκάλεσε τη μαζική τους εισβολή στη Μεσόγειο»
(σημερινό φύλλο (09/08/2006) της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ)

Σιγά την είδηση!!! Που να ψάξεις τώρα να τη βρεις, 

κάπου στη 57 σελίδα... κάνει και ζέστη....
Αύγουστος βλέπεις, ο μήνας των διακοπών.
Ο μήνας που τα πάντα διακόπτουμε,
ακόμα και τη διαδικασία της υποτυπώδους σκέψης.
Μέδουσες ... η φυσαλία και η μοβ, που προκαλούν ...
ποιος νοιάζεται τώρα τι προκαλούν;

κάπου εκεί το είδα, στην 57 σελίδα ...

Μέδουσες και στο πρωτοσέλιδο.
Άλλου είδους αυτές, του χειρίστου,

λες και τις ξέρασε η υπερθερμασμένη καρδιά της κόλασης.

«Θα βομβαρδίζουμε ό,τι κινείται» (!!!)
Καλοσύνη τους!!!

Οι 37 ψυχούλες τις προάλλες
δεν κινούνταν στο καταφύγιο της απελπισίας.
Σφιχταγκαλιασμένες από τον «λυσιμελή» τρόμο ...
δεν κινούνταν ....

Έχει πανσέληνο απόψε.
Πάρτι στις παραλίες, φωτιές ...
Και γύρω τους καρδιές, ερωτευμένες και μη ...
Πλήθος οι αγωνιούντες να καμακώσουν
καμιά ξέμπαρκη βορειοευρωπαία ....
Καυτός ο Αύγουστος
Βουλιάζουν τα νησιά
Ποιος νοιάζεται για Μέδουσες; 

Ποιος; Ποιος;
Κανένας.

Η αηδιαστική, γλοιώδης ζελατίνα, κάθε χρώματος
σαν να ταιριάζει με το όλο κλίμα ...
Δίπλα, παραδίπλα και ολόγυρα
στα trendy μπαράκια,
μπιτάκια συνοδεύουν άλλες έγνοιες ...
Άραγε θα σερβιριστεί η chimay σωστά 
και στο σωστό ποτήρι;;(!!)

Εεεεεε σεις!!! 

37 ψυχούλες έφυγαν από το δάγκωμα
της Μητέρας όλων των Μεδουσών...
Πόσα ακόμα;; πόσα;;
Το μάτι της ατομικής μας μέδουσας
κολλημένο στις moet,
στα vino spumante,
στα frozen daiquiris
και στις χαριτωμένες φραουλίτσες τους!!!
Αυτά εκεί θα είναι ... και θα είναι.
Δε φεύγουν.
Εεε σείς, σηκωθείτε,
πριν η Μέδουσά σας
σάς παραλύσει εντελώς και σας αφομοιώσει ...

Μη θεωρείτε γραφικά τα λόγια αυτά.
Τα γράφει κάποια που την τρελλαίνει η τόση ομαδική απάθεια.
Που την κουράζουν τα χιλιάδες πλοκάμια των μεδουσών.
Που είναι έτοιμη να κατεβεί σε μια μοναχική πορεία διαμαρτυρίας.
Κάντε τη σωστή κίνηση μέσα στην Αυγουστιάτικη αποχαύνωση.
Απολυμάνετε το μυαλό από τα τοξικά.

Στρογγυλέψτε τις γωνιές της καρδιάς 

για να χωρέσει λίγη Αγάπη ...

Δεν είναι πυροτεχνήματα προς τέρψιν των λουομένων
οι πύραυλοι και οι οβίδες.
Δεν είναι τα εφέ των διακοπών σας
οι εκρήξεις που διαμελίζουν την αθωότητα ....
Με την ανοχή μας γίνονται όλα
Με την ανοχή των μουδιασμένων,
άχρηστων μυαλών μας
από το άγγιγμα της ΜΕΔΟΥΣΑΣ.

09/08/2006

Β. Π. Δ.

το χαμομηλάκι

Αντί να σώζετε Pokemon, σώστε τα παιδιά της Συρίας I am from #Syria come to save me!!!

I am from #Syria come to save me!!!

Την ώρα που όλος ο πλανήτης κυνηγάει Pokemon, το διαδίκτυο έχει κατακλυστεί με φωτογραφίες μικρών παιδιών από τη Συρία που κρατούν στα χέρια τους εικόνες με χαρακτήρες της διάσημης σειράς κινουμένων σχεδίων.

Σε αυτές αναγράφεται το όνομα τους, σε ποια πόλη της Συρίας μένουν, αλλά και το μήνυμα «Είμαι εδώ, έλα να με σώσεις».

........

Αξίζει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με τη Unicef 35.000 παιδιά ζουν εγκλωβισμένα στην πόλη Μανμπιζ και γύρω από αυτή.

περισσότερα εδώ