«Κι αν εμείς είμαστε αγάπη, τα παιδιά θα γίνουν αγάπη. Κι αν εμείς είμαστε βία, τα παιδιά θα γίνουν βία.»

από Αλεξάνδρα Κεντρωτή

Καθημερινά, έρχομαι σε επαφή με τους προβληματισμούς και τις αγωνίες δεκάδων γονιών για τους κινδύνους που μπορεί να αντιμετωπίσουν τα παιδιά τους. 

Αν κάποιος συμμαθητής του το δείρει; 

Εάν το παρενοχλήσουν σεξουαλικά; 

ν το κοροϊδεύουν στο σχολείο; 

Πως θα αναπτύξει τις άμυνες που θα το προστατέψουν; 

Μήπως δεν αρκεί το καράτε; 

Να μάθουν να εκβιάζουν τους πιθανούς θύτες τους; 

Λέτε να φταίνε τα ηλεκτρονικά;

Γονείς που θεωρούν δεδομένο πως τα παιδιά τους θα γίνουν θύματα μιας άσκοπης βίας, αλλά κανείς δεν ανησυχεί μήπως γίνουν οι θύτες. Γονείς που μαθαίνουν στα παιδιά πώς δεν θα γίνουν θύματα, αλλά δεν τους μαθαίνουν πώς να μη γίνουν θύτες. Τα παιδιά γεννιούνται άγραφα βιβλία...

Όπως γράφει και το παρακάτω κείμενο, αυτό που θα τελικά θα γίνουν είναι αυτό που θα τους μάθουμε.

«Όχι, δεν είναι απλά ένα παιδί.
Όχι, δεν έπαιζε απλά και ξέφυγε.
Όχι, δεν ήταν μια κακή στιγμή.

Ήταν η βία που διδάχτηκε. 

Η βία στην οποία εκτέθηκε. 

Η βία από την οποία δεν το προστατεύσαμε απ’ όταν γεννήθηκε.

Ήταν η βία που έγινε το δεύτερο πετσί του και οι κλοτσιές σ’ ένα δύστυχο γατί, μοιάζουν κάτι “απλό”.

Ήταν η βία που του είναι οικεία, η μαγκιά να αποδείξει πόσο άντρας θα γίνει μεγαλώνοντας.

Ήταν όλα εκείνα τα άθλια “οι άντρες δεν κλαίνε”, εκείνα τα “ρίξε ρε, άντρας είσαι”.

Κι ένα παιδί, μετατρέπεται σιγά σιγά σε μικρό τύραννο.

Ένα παιδί που εκ γενετής είναι tabula rasa, εμείς το χαράζουμε σιγά σιγά με τα βιώματά μας, με το σκοτάδι μας.

Κάθε παιδί γεννιέται καθαρό, κι εμείς το βρομίζουμε. Το βρομίζουμε με τις ανασφάλειες μας και του φορτώνουμε τα μπαγκάζια μας....

Κι ακριβώς επειδή είναι η δική μας προβολή τα παιδιά μας, μπροστά στη βία, που εμείς τα διδάξαμε, ψάχνουμε την δικαιολογία.
Την έχουμε έτοιμη...

Και μέσα από τέτοιες “κακές στιγμές”, αρχίζουμε να μετράμε θύματα bullying, θύματα βίας, γυναίκες χτυπημένες, δολοφονημένες, πάνω σε μια “κακιά στιγμή”.

Όχι, η αλήθεια είναι πως δεν φταίνε τα παιδιά.
Τα παιδιά έρχονται καθαρά σ’ αυτόν τον κόσμο.
Και μετά, συναντάνε εμάς... τους μεγάλους.

Κι αν εμείς είμαστε αγάπη, τα παιδιά θα γίνουν αγάπη.
Κι αν εμείς είμαστε χάδι, τα παιδιά θα γίνουν χάδι.
Κι αν εμείς είμαστε βία, τα παιδιά θα γίνουν βία.

Κι εκεί, το κερδίζουμε ή το χάνουμε το παιχνίδι...»

loveletters.grmama365

Στο παιδί καθρεφτίζεται η συμπεριφορά της μητέρας

Η συμπεριφορά τη μητέρας σχετίζεται άμεσα με τη συμπεριφορά του παιδιού της:
Μητέρα με σωστή συμπεριφορά = παιδί με σωστή συμπεριφορά. 
Μητέρα με προβληματική συμπεριφορά = παιδί με προβληματική συμπεριφορά. 

Η καλή μαμά δεν γεννιέται, γίνεται!
Η καλή μαμά έχει γερή, ουσιαστική σχέση με το παιδί της, ενώ παράλληλα δημιουργεί κλίμα εμπιστοσύνης και αγάπης στην οικογένεια. 
Η μαμά γνωρίζει ότι οι καλές σχέσεις γίνονται ακόμα καλύτερες όταν τις συντηρούμε και τις προσέχουμε, βοηθώντας σε αυτό και ο σύζυγος!

Τι γίνεται όμως όταν η μαμά ενώ προσπαθεί για τα παιδιά της, νιώθει αγάπη αλλά ψυχικά δεν είναι καλά;
Δεν μιλάμε για βαριά ασθένεια της ψυχής. Εξάλλου όλες οι μαμάδες περνούν και αυτές τις φάσεις τους. 
Μιλάμε για μαμάδες που έχουν υπερβολικό άγχος και κάποια στιγμή "πέφτουν" σε ήπια κατάθλιψη. Ένα ποσοστό το καταλαβαίνει και ζητάει βοήθεια, ενώ ένα άλλο ποσοστό δεν το καταλαβαίνει και η κατάσταση γίνεται πολύ χειρότερη. 
Αν μία μαμά είναι καλά, είναι όλοι καλά!

Όταν όμως ψυχικά είναι εξουθενωμένη και νιώθει ότι δεν μπορεί κάπου να στηριχτεί, τότε πέρα από το οικογενειακό περιβάλλον που πρέπει να την βοηθήσει την κατάσταση, πρέπει η ίδια να απευθυνθεί σε ειδικό ψυχικής υγείας.
Τα παιδιά αργά ή γρήγορα καταλαβαίνουν την "αύρα" της μαμάς και την αλλαγή του χαρακτήρα της και αρχίζουν να μην νιώθουν και αυτά καλά και να βγάζουν περίεργες αντιδράσεις.

Οι δύο βασικές αρχές για δυνατή μαμά (πάρε την ζωή στα χέρια σου)
1. Βρες τον εαυτό σου, όσο αδύναμη και να είσαι!
Καλή μαμά είναι η μητέρα που έχει βρει τον εαυτό της, που ξέρει τα προτερήματα της αλλά και τις αδυναμίες της, όπου έχει τη βασική αυτογνωσία αλλά και τον τρόπο να ρυθμίζει το στρες, τον θυμό, τα συναισθήματα της, ώστε να αντεπεξέρχεται.

2. Βρες τον συνδετικό κρίκο με το παιδί σου!
Η καλή μαμά δημιουργεί αυθεντικό συναισθηματικό δεσμό, δηλαδή ουσιαστική σχέση με το παιδί της και επενδύει στο να καταλάβει και να σεβαστεί την ιδιοσυγκρασία του, ενώ φέρεται με τρόπο που το βοηθάει να "ανθίσει".

simplylife
Το Χαμομηλάκι

Συμπεριφορές των γονιών που αντιγράφουν τα παιδιά

"Κατά μάνα κατά κύρη": 

11 συμπεριφορές των γονέων που αντιγράφουν τα παιδιά

Τα παιδιά στα πρώτα χρόνια της ζωής τους απορροφούν εικόνες και αντιδράσεις του περιβάλλοντος τους, διαμορφώνουν χαρακτήρα και συμπεριφορά αλλά κυρίως μιμούνται. 

Και φυσικά οι γονείς είναι αυτοί από τους οποίους τα παιδιά κλέβουν γνωρίσματα και αντιδράσεις.

Οπότε αγαπητοί μας γονείς καλό θα είναι να είστε ιδιαιτέρως προσεκτικοί με τις κινήσεις, τα λόγια σας και τη γενικότερη συμπεριφορά σας, όταν μπροστά βρίσκονται τα πιτσιρίκια σας.

Ξέρετε ότι σύμφωνα με κάποιες τελευταίες έρευνες υπάρχουν συγκεκριμένες συνήθειεςπου τα παιδιά αντιγράφουν από τους γονείς τους περισσότερο;

Το Infokids συγκέντρωσε και σας παρουσιάζει τις συνήθειες που τα παιδιά τείνουν να αντιγράφουν:

1. Ο τρόπος που μιλάτε στο τηλέφωνο

Εάν θέλετε να έχετε μια εικόνα του τρόπου με τον οποίο μιλάτε στο τηλέφωνο δεν έχετε παρά να δώσετε στο νηπιάκι σας ένα τηλέφωνο παιχνίδι και αυτό θα κάνει ό,τι ακριβώς έχει δει από εσάς.

2. Οι κινήσεις του σώματος και οι χειρονομίες

Αν παραξενευτείτε βλέποντας το παιδί σας να κάνει μια χειρονομία που δεν την είχε ξανακάνει είναι πολύ πιθανό αν το ρωτήσετε να λάβετε την αποστομωτική απάντηση ότι την έχετε κάνει εσείς!

3. Η συμπεριφορά προς τους άλλους

Ο τρόπος που συμπεριφέρεστε και μιλάτε στους ανθρώπους με τους οποίους συναναστρέφεστε είτε επαγγελματικά είτε προσωπικά αποτυπώνεται και στο πώς συμπεριφέρεται το παιδί σας σε συγγενείς και φίλους σε διάφορες στιγμές της ημέρας.

4. Το γέλιο!

Έχετε ένα συγκεκριμένο τύπο γέλιου που σας διακρίνει; Κάνετε κάποια στερεοτυπική κίνηση κάθε φορά που γελάτε; Τότε δεν είναι διόλου απίθανο να δείτε το παιδί σας να την μιμείται, όταν ακούσει κάποιο αστείο.

5. Οι αντιδράσεις

Μήπως το παιδί σας νευριάζει με το παραμικρό ή φοβάται ακούγοντας κάθε τι που ξεφεύγει από τους γνώριμους ήχους; 

Μάλλον αυτές οι υπερβολικές αντιδράσεις δεν είναι τίποτα περισσότερο παρά αντανάκλαση όλων όσων βλέπει να κάνετε εσείς σε ανύποπτο χρόνο.

6. Οι διατροφικές συνήθειες

Οι γονείς λοιπόν που επιθυμούν να έχουν παιδιά με σωστές διατροφικές συνήθειες θα πρέπει να έχουν φροντίσει να τρέφονται σωστά οι ίδιοι πριν καν τη δημιουργία του παιδιού τους! 

Εξάλλου, ένας από τους βασικούς παράγοντες που σχετίζονται με την εμφάνιση παχυσαρκίας στα παιδιά είναι η παχυσαρκία των γονέων. Γιατί όπως και να το κάνουμε τα παιδιά μας τρώνε ό,τι τρώμε και εμείς οι γονείς!

7. Το χιούμορ

Αν έχετε χιούμορ κι αν το επιστρατεύετε στην καθημερινότητά σας τότε και τα παιδιά σας θα μάθουν να το εκτιμούν αλλά και να κάνουν και τα ίδια χιούμορ σε φίλους και γνωστούς. 

Η αίσθηση του χιούμορ συνδέεται ακόμα με την ευφυΐα, την αυτοεκτίμηση, τη δημιουργικότητα και την ικανότητα επίλυσης προβλημάτων. 

Πρόκειται παράλληλα για έναν ιδανικό τρόπο για τους γονείς που θέλουν να πειθαρχήσουν τα παιδιά τους αποφεύγοντας τις διαμάχες αλλά και ένα χαρακτηριστικό που συμβάλλει στον στενότερο δεσμό ανάμεσα σε γονείς και παιδιά.

8. Οι βρισιές

Τα παιδιά βρίζουν αλλά τις περισσότερες φορές δεν ξέρουν τι σημαίνει η λέξη που χρησιμοποιούν. 

Άρα γιατί το κάνουν; Μάλλον γιατί σας άκουσαν να βρίζετε. Επομένως, προσέξτε τις αντιδράσεις σας, όταν είναι μπροστά τα παιδιά, και το λεξιλόγιο που χρησιμοποιείτε ακόμα και σε συνθήκες που είστε πιο χαλαροί (στο γήπεδο, με τη συντροφιά σας) ή σε μεγαλύτερη ένταση.

9. Συνήθειες που αφορούν την εξωτερική εμφάνιση

Τα παιδιά στη νηπιακή ηλικία επηρεάζονται κυρίως από τους γονείς τους. 

Και μια κουβέντα από τη μαμά, όπως «είσαι χοντρή» ή «μ' αυτό που φοράς δείχνεις παχουλή» έχει πολλή μεγαλύτερη βαρύτητα από όση νομίζουμε. 

Ακόμα όμως κι αν προσέχουμε να μη σχολιάζουμε ποτέ την εξωτερική εμφάνιση του παιδιού μας, είναι πιθανό να στέλνουμε τα λάθος μηνύματα μέσα από τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τη δική μας στον καθρέφτη. 

Είμαστε –ακόμα και σ’ αυτό– πρότυπα για τα παιδιά μας. 

Όταν, λοιπόν, λέμε «μη γίνεις χοντρή σαν τη μανούλα», αυτό που ακούει το παιδί μας είναι «η μαμά μου που την αγαπώ και μ’ αγαπάει δεν είναι πολύ ευχαριστημένη με τον εαυτό της και μάλλον ούτε κι εγώ πρέπει να είμαι ευχαριστημένη με τον δικό μου».

10. Το σκάλισμα της μύτης

Μην το κάνετε για να μην το κάνουν και τα παιδιά σας.

11. Οι καλοί τρόποι

Δείξε μου ένα παιδί που είναι ευγενικό και θα σου δείξω τον γονέα τον οποίο μιμείται.

Τα παιδιά σήμερα είναι αγενή επειδή οι μεγάλοι είμαστε αγενείς. 

Δεν μπορείς να ζητάς από ένα εξάχρονο να λέει «ευχαριστώ», «παρακαλώ» και «ορίστε» όταν δεν έχει ακούσει ποτέ κάποιον να χρησιμοποιεί αυτές τις λέξεις στην καθημερινότητά του

Ποτέ μην μαλώνεις το παιδί για τη συμπεριφορά του, γιατί η συμπεριφορά του είσαι εσύ.

Το βλέπουμε συνεχώς να συμβαίνει δίπλα μας. Στο σχολείο, στην παιδική χαρά, στα παιδικά πάρτι, στην παραλία και όπου αλλού συναντάμε γονείς με παιδιά. Το βλέπουμε και μέσα στο σπίτι μας και στον ίδιο τον καθρέφτη. 

Οι μεγάλοι μαλώνουν τους μικρούς γιατί δεν συμπεριφέρονται σωστά 

ή γιατί δεν συμπεριφέρονται όπως θα ήθελαν εκείνοι.
Το κάνω κι εγώ συνέχεια. Ανεβάζω την ένταση της φωνής μου, σμίγω τα φρύδια, κοιτάζω έντονα και ρωτάω: 

Είναι σωστή συμπεριφορά αυτή; 

Σε ποιόν μιλάς με αυτό το ύφος; 

και μετά ηρεμώ γιατί νομίζω ότι κέρδισα και το νήπιο κατάλαβε τη διαφορά ανάμεσα στη σωστή και τη λάθος συμπεριφορά.

Ποτέ μην μαλώνεις, όμως, το παιδί για τη συμπεριφορά του, γιατί η συμπεριφορά του είσαι εσύ. 

Εσύ είσαι υπεύθυνος για το ύφος και τις λέξεις που επιλέγει για να εκφράσει αυτό που νιώθει. Εσύ είσαι ο χάρτης που δείχνει τη διαδρομή που θα ακολουθήσει στο μέλλον. Εσύ είσαι η παλέτα με τα χρώματα.

Πως περιμένεις να είναι ένα παιδί ευγενικό, όταν εσύ δεν του είπες μία φορά Ευχαριστώ ή πως περιμένεις να κάτσει στο τραπέζι να φάει, σαν ενήλικας, όταν εσύ παίζεις με το κινητό σου την ώρα του φαγητού. Το ξέρω ότι έχεις δουλειά και απλά κοιτάς τα μηνύματα σου. Και το παιδί το ξέρει και σε δικαιολογεί. Το ερώτημα είναι γιατί δεν το δικαιολογείς εσύ όταν δεν θέλει να καθίσει στο εστιατόριο να φάει μαζί με τους μεγάλους;

Ποτέ μην μαλώνεις ένα παιδί για τη συμπεριφορά του. Προσπάθησε να γίνεις η συμπεριφορά του. 

Είναι υποχρέωση του γονιού να γεμίσει το μυαλό του παιδιού με αξίες και ιδέες. Είναι μέρος της δουλειάς του, να του εξηγήσει τη σημασία της συμπεριφοράς για τη μετέπειτα πορεία του. Ο πατέρας μου έλεγε ότι είμαστε αυτό που θα θυμούνται από εμάς όταν θα φύγουμε. Δηλαδή, είμαστε η συμπεριφορά μας.

Όλοι θυμούνται ένα γλυκό καλοπροαίρετο άνθρωπο ή μια αναπάντεχη καλημέρα από έναν άγνωστο. 

 Όλοι θυμούνται αυτόν που έτρεξε πρώτος να βοηθήσει κάποιον που έπεσε ή αυτόν που σηκώθηκε στο τρένο για να κάτσει ένα παιδάκι με τη μαμά του. 

Ενώ κανένας δεν θέλει να θυμάται τον αγενή, τον αγέλαστο και τον συνοφρυωμένο. Κανένας δεν θέλει να κάνει παρέα με αυτόν που συνέχεια τσακώνεται στο φανάρι ή που μιλάει άσχημα στο σερβιτόρο σε ένα εστιατόριο. Κανένας δεν αναζητά τον οδηγό που ανοίγει το παράθυρο και αδειάζει το τασάκι του στο μοναδικό πράσινο σημείο της πόλης και κανένας δεν κάθεται στο παγκάκι δίπλα σε αυτόν που διώχνει τα ζώα από το πάρκο.

Την συμπεριφορά μας την κουβαλάμε στην πλάτη μας και την φορτώνουμε στις πλάτες των παιδιών μας. 

Συνεπώς οι ευθύνες κι οι υποχρεώσεις μας απέναντι τους αλλά και απέναντι στην κοινωνία, είναι μεγάλες . 

Εμείς δημιουργούμε τις συμπεριφορές που στη συνέχεια μας ενοχλούν και επιπλήττουμε τα παιδιά μας γι’ αυτές. 
Εμείς είμαστε αυτό που δεν μας αρέσει. Τα παιδιά δεν φέρουν καμία ευθύνη και γι’ αυτό άλλωστε δεν μπορούν με μια επίπληξη να κατανοήσουν το λάθος που πιθανώς τους χρεώνουμε.
Ποτέ μην μαλώνεις ένα παιδί για τη συμπεριφορά του, εάν δεν είσαι έτοιμος να κοιτάξεις τον καθρέφτη και να κάνεις το ίδιο. Εμείς φυτεύουμε το σπόρο για να ανθίσουν τα παιδιά μας. Είναι στο χέρι μας.

Πηγή

Για το καλό των παιδιών σου (και το δικό σου)...

... βγάλε συνειδητά από τη ζωή σου όσο πιο άμεσα μπορείς: 

Την κατινιά και το κουτσομπολιό

Αν συνηθίζεις να σχολιάζεις όλη την ώρα τι κάνουν οι άλλοι, πώς είναι ντυμένοι, πού πάνε κοκ (και να διανθίζεις τα σχόλιά σου με την απαραίτητη “σάλτσα”), σκέψου αν θα σ΄ άρεσε η κόρη σου να είναι η κουτσομπόλα της τάξης. Τη βοηθάς έτσι να χτίσει σχέσεις εμπιστοσύνης και φιλίας με τους συνομηλίκους της; Είναι υγιές για ένα παιδί να μάθει να συνδέεται με τους άλλους μέσα από τέτοιες συμπεριφορές; Προφανώς όχι. Σταμάτα τώρα και αναζήτησε δημιουργικούς  τρόπους επικοινωνίας και εκτόνωσης για όλη την οικογένεια, ξεκινώντας από τον ίδιο σου τον εαυτό.

Την εύκολη, ρηχή και ανόητη προσέγγιση της ζωής

Ειδικά τα κορίτσια πιέζονται πολιτισμικά από πολύ νωρίς να ασχοληθούν με το ντύσιμο, το βάψιμο, τα μαλλιά και τα συναφή “κοριτσίστικα” θέματα.  

Αντί λοιπόν να ενισχύεις  αυτή την επιρροή, τόνωσε πλευρές της προσωπικότητάς τους που συνδέονται με τα ουσιαστικά τους ενδιαφέροντα και χαρίσματα, τα ταλέντα τους, την κοινωνικότητα και την ανεξαρτησία τους.

Το καθισιό

Αν είσαι άνθρωπος του καναπέ, καιρός να ανακαλύψεις τα καλά της άσκησης. Θα βγεις κερδισμένος κι εσύ και τα παιδιά, γιατί η φυσική δραστηριότητα ευεργετεί τη σωματική, ψυχική και πνευματική υγεία, βελτιώνει την αυτοεκτίμηση και ενισχύει την εμπιστοσύνη στον εαυτό. 

Τι άλλο να ζητήσει κανείς;

Τη διαχείριση του άγχους μέσα από το τσιγάρο, το φαγητό, το ποτό

Αν καταφεύγεις στο ψυγείο, στο αλκοόλ και στον κάπνισμα για να αντέξεις τα επώδυνα συναισθήματα, δείχνεις άθελά σου στα παιδιά ότι το φαγητό, το ποτό, το τσιγάρο είναι αποδεκτοί τρόποι για να νιώσουν καλά με τον εαυτό τους. 

Προσανατολίσου σε υγιέστερες επιλογές μέσα από την επικοινωνία με φίλους, καλλιέργησε μια αίσθηση κοινότητας και σύνδεσης, υιοθέτησε μια πρακτική χαλάρωσης για να υποστηρίξεις τον εαυτό σου σε απαιτητικές φάσεις της ζωής.

Την κακομοιριά και τη θυματοποίηση

Γύρω μας υπάρχουν τα πάντα: ομορφιά κι ασχήμια, συμπόνια και σκληρότητα. Οπως έγραψε κάποτε ένας ανώνυμος ποιητής: “Δυο άνθρωποι κοιτούσαν έξω από τα κάγκελα της φυλακής. Ο ένας έβλεπε λάσπες, ο άλλος έβλεπε αστέρια”. 

Πού εστιάζεις  την προσοχή σου; Ποια  εικόνα του κόσμου μεταφέρεις μέσα στην οικογένεια; Ανοίγεις το δρόμο στα παιδιά για να μάθουν ν΄αναγνωρίζουν το όραμα, την ελπίδα, τις ανθρώπινες αρετές και την ομορφιά ή τα ωθείς να προσδοκούν το σκοτάδι και τη σκληρότητα;

Τους καυγάδες και τις φωνές μέσα στο σπίτι

Πώς διαχειρίζεσαι τις εντάσεις και τις διαφωνίες στην προσωπική και οικογενειακή ζωή; Με ψυχραιμία, διαλλακτικότητα, ειλικρίνεια και διάθεση επικοινωνίας  ή με απειλές, καρφώματα,  μούτρα και κατεβασμένα ρολά; Ο,τι κι αν κάνεις είσαι το παράδειγμα προς μίμηση.  

Αν αδικήσεις το παιδί  ή του μιλήσεις άσχημα, μη διστάσεις να ζητήσεις συγγνώμη. Όχι μόνο δεν θα μειωθεί το κύρος σου, αλλά θα το βοηθήσεις να πάρει ένα σημαντικό μάθημα: να συγχωρεί, να αποδέχεται ότι κανείς δεν είναι τέλειος  και να μην κρίνει αυστηρά τον εαυτό του όταν κάνει  λάθος.

Τον υπερβολικό ανταγωνισμό και το κυνήγι των υψηλών επιδόσεων

Δεν υπάρχει πιο ψυχοφθόρο πράγμα για ένα παιδί απ΄το να έχει την πίεση να διαπρέψει σ΄ό,τι κι αν κάνει, προσπαθώντας συνήθως  να ευχαριστήσει τους γονείς, τους δασκάλους ή κάποιον κοινωνικό περίγυρο. Πού είναι η χαρά της ζωής, η απόλαυση του παιχνιδιού και της προσπάθειας, η αγάπη για τη μάθηση; 

Επειδή το εκπαιδευτικό σύστημα επιβαρύνει από νωρίς και σε παράλογο βαθμό τα παιδιά, χρειάζεται η συνειδητή θετική επιρροή των γονιών για να μετριαστούν οι συνέπειες του ψυχαναγκασμού που υπονομεύει ύπουλα την ψυχική υγεία της νέας γενιάς.

Τον υπερβολικό χρόνο μπροστά στην οθόνη

Eίναι άδικο και άστοχο να βάζεις κανόνες για τη χρήση του υπολογιστή και της τηλεόρασης στα παιδιά σου όταν εσύ ο ίδιος δεν ξεκολλάς από το Facebook ή έχεις την τηλεόραση όλη την ώρα ανοιχτή μέσα στο καθιστικό. 

Η αληθινή ζωή είναι εκεί έξω και οι περιορισμοί χρειάζεται να ισχύουν για όλους. Τα παιδιά που περνούν πολύ χρόνο μπροστά σε μια οθόνη έχουν προβλήματα ύπνου, δυσκολία στη συγκέντρωση, μειωμένη σχολική επίδοση και  μεγαλύτερη πιθανότητα να καταλήξουν παχύσαρκα.

Tην κριτική του εαυτού σου μπροστά στον καθρέφτη

Αν κάθε φορά που βλέπεις το είδωλό σου κάνεις κι ένα αρνητικό σχόλιο για το σώμα ή το πρόσωπό σου, εκπέμπεις  άθελά σου το επικίνδυνο μήνυμα “δεν είμαι αρκετά καλή”.  Τα παιδιά θα σε αντιγράψουν εν ριπή οφθαλμού.
Η αποδοχή της εικόνας μας  είναι το θεμέλιο της αυτοπεποίθησης, γι΄αυτό μπροστά στον καθρέφτη – όσο δύσκολο κι αν είναι στην αρχή – αντί να γκρινιάξεις για τις ρυτίδες σου, απλά χαμογέλασε και πες μια καλή κουβέντα: “Μ΄αρέσει το χαμόγελό μου”, “τα μαλλιά μου σήμερα λάμπουν”.  Το μήνυμα είναι πανίσχυρο και εκπέμπεται προς όλες τις κατευθύνσεις!

Την απουσία πνευματικότητας

Τα μικρά παιδιά έχουν εξ ορισμού στενή επαφή με την πνευματικότητα κι έχουν πολλά να μας διδάξουν για το πώς θα βρούμε κι εμείς τη χαμένη μας σύνδεση.  Όταν πάτε μια βόλτα στο δάσος παρατήρησέ τα πώς εξερευνούν ένα λουλούδι ή πώς απολαμβάνουν με περιέργεια τα θαύματα της φύσης και της ζωής. Σα γονιός το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να τους επιτρέψεις με σεβασμό να ξεδιπλώσουν την εσωτερική τους σοφία, να τα κρατήσεις ασφαλή, να τους δώσεις την ευκαιρία να εκτεθούν σε μια ποικιλία ερεθισμάτων και να τους καλλιεργείς τη φυσική αίσθηση του ηθικού στο χαρακτήρα τους.  

Πες τους παραμύθια για ήρωες και ηρωίδες που γιατρεύουν αντί να σκοτώνουν, που αντιπροσωπεύουν αρετές όπως το θάρρος, την  εργατικότητα, την αλληλεγγύη, την προσφορά, το σεβασμό του ίδιου του εαυτού τους και της αξιοπρέπειας των άλλων.

 

Αν όλα αυτά μαζί σου φαίνονται βουνό μην ανησυχείς, δεν είσαι μόνος! 

Ολοι μας έχουμε ανοιχτά θέματα, αν όχι με όλες, σίγουρα με κάποιες από τις δέκα προκλήσεις. Το πιο ενθαρρυντικό είναι ότι ακόμα και μια μικρή αλλαγή προς τη σωστή κατεύθυνση μπορεί να φέρει κορυφαία αποτελέσματα.

Αν, για παράδειγμα, είσαι του καναπέ (πρόκληση νο 3) ξεκίνα κάθε μέρα να περπατάς μισή ώρα. Η πήγαινε με τα παιδιά για μπάνιο και μπητς βόλλεϋ κάθε Κυριακή (εννοείται ότι θα κολυμπάς και θα παίζεις μαζί τους).

Αν έχεις θέμα με την πρόκληση νο 9 (κριτική μπροστά στον καθρέφτη) άρχισε συνειδητά θετικές δηλώσεις φωναχτά (τότε είναι ακόμα πιο ισχυρές). Στην αρχή μπορεί η νέα σου συμπεριφορά να ξενίσει, αλλά μην πτοηθείς. Σύντομα θα σου ανοίξει η όρεξη και για άλλες θετικές αλλαγές, γιατί τα ίδια σου τα παιδιά, αργά ή γρήγορα, θα σε ακολουθήσουν!

 

περισσότερα εδώ: newagemama