Περισσότερα από 1,5 εκατομμύριο παιδιά, πεθαίνουν από πνευμονία κάθε χρόνο

Κάθε 20 δευτερόλεπτα χάνεται εξαιτίας της νόσου, μία ζωή ενός παιδιού κάτω των 5 ετών. 

Αυτό σημαίνει ότι κάθε ημέρα χάνονται 4.300 ζωές παιδιών. 

One child dies from pneumonia every 20 seconds.

Η πνευμονιοκοκκική νόσος και ειδικότερα η πνευμονιοκοκκική πνευμονία είναι πολύ σοβαρή νόσος και για τους ενήλικες. Αποτελεί επίσης μια από τις βασικότερες επιπλοκές της γρίπης με σημαντικά ποσοστά θνητότητας σε παγκόσμιο επίπεδο.

Παράλληλα, η πνευμονία έχει και σημαντικό οικονομικό βάρος για τις οικογένειες και τις κοινότητες. 

Τα εμβόλια νέας γενιάς, ωστόσο, παρέχουν προστασία έως και 80%.

Τα παραπάνω ανακοίνωσε την Πέμπτη ο καθηγητής Παιδιατρικής κ. Ανδρέας Κωνσταντόπουλος, πρόεδρος της Παγκόσμιας Παιδιατρικής Εταιρείας, της Ευρωπαϊκής Παιδιατρικής Εταιρείας και της Ελληνικής Παιδιατρικής Εταιρείας, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Πνευμονίας που έχει ορισθεί η 12^η Νοεμβρίου.

Το οικονομικό κόστος περιλαμβάνει τη νοσηλεία και τη φαρμακευτική αγωγή, τη μεταφορά σε ιατρικά κέντρα και την αδυναμία των υπολοίπων μελών της οικογένειας να εργαστούν για όσο διάστημα φροντίζουν το άρρωστο παιδί ή τον ενήλικα.

Οι οικογένειες συχνά αναγκάζονται να επωμισθούν μεγάλο οικονομικό βάρος για να πληρώσουν τη φροντίδα του σοβαρά πάσχοντος.

Το ενθαρρυντικό είναι ότι μπορούμε να κερδίσουμε τη μάχη ενάντια στην πνευμονία. Εκτιμήσεις υποδεικνύουν ότι με τη χρήση εμβολίων και την έγκαιρη αντιμετώπιση, μπορούν να σωθούν περισσότερες από ένα εκατομμύριο ζωές παιδιών ετησίως.

Τα εμβόλια

Τα εμβόλια αποτελούν ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα στο πεδίο της Δημόσιας Υγείας και αποτελούν ένα κρίσιμο μέσο για τη βελτίωση της υγείας του πληθυσμού, την άσκηση προληπτικής ιατρικής και τη μείωση της νοσηρότητας και θνησιμότητας στην παιδική ηλικία και την ενήλικη ζωή.

Η εξέλιξη της βιοιατρικής τεχνολογίας επέτρεψε την ανακάλυψη και παραγωγή 'νέας γενιάς' εμβολίων που έχουν χαμηλό επίπεδο αντιδραστικότητας και υψηλά επίπεδα ασφάλειας και αποτελεσματικότητας.

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να τονιστεί ότι ο εμβολιασμός πρέπει να γίνεται όσο νωρίτερα στη ζωή των ανθρώπων είναι δυνατό, καθώς έτσι αναπτύσσεται η προστατευτική ανοσία. Στην ηλικία μεταξύ 3 και 12 μηνών το επίπεδο των αντισωμάτων του βρέφους που ανιχνεύονται είναι κυρίως μητρικής προέλευσης.

Αν για οποιαδήποτε λόγο η μεταφορά προστατευτικής ανοσίας από τη μητέρα στο βρέφος δεν είναι επαρκής τότε αυτό μένει ακάλυπτο κατά τους πρώτους μήνες της ζωής του. Με την έναρξη των εμβολιασμών από το 2ο μήνα της ζωής αυτό αποκτά αρκετά νωρίς υψηλό επίπεδο προστατευτικών αντισωμάτων.

Η πνευμονιοκοκκική νόσος, που περιγράφει μια ομάδα ασθενειών που προκαλούνται από το βακτήριο του στρεπτόκοκκου της πνευμονίας (Streptococcus pneumoniae) - γνωστό επίσης και ως πνευμονιόκοκκος-αποτελεί σημαντικό μικροβιακό αίτιο λοιμώξεων του αναπνευστικού συστήματος.

Αυτό το παθογόνο βακτήριο, που επηρεάζει τόσο τα παιδιά όσο και τους ενήλικες, είναι μια από τις σημαντικότερες αιτίες θανάτου και ασθένειας παγκοσμίως. Ιδιαίτερο κίνδυνο διατρέχουν τα βρέφη κάτω των 2 ετών που παρουσιάζουν και τα υψηλότερα ποσοστά διεισδυτικής πνευμονιοκοκκικής νόσου. 

Η διεισδυτική πνευμονιοκοκκική νόσος περιλαμβάνει τη σήψη, τη πνευμονιοκοκκική μηνιγγίτιδα, τη βακτηριαιμία, την πνευμονία με βακτηριαιμία και το εμπύημα.

πηγή

Την προσαγωγή του Τζορτζ Μπους ενώπιον της δικαιοσύνης για βασανιστήρια, ζητά η Διεθνής Αμνηστία Amnesty International calls for investigation into Bush's admission of torture in memoir

Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να οδηγήσουν ενώπιον της δικαιοσύνης τον πρώην πρόεδρο, Τζορτζ Μπους, ως κατηγορούμενο για βασανιστήρια, εφόσον αποδειχθεί ότι ευσταθεί ο ισχυρισμός του ότι έδωσε το πράσινο φως για να εφαρμοστεί η τακτική του εικονικού πνιγμού σε κρατούμενους, σύμφωνα με τη Διεθνής Αμνηστία.

Amnesty calls for criminal investigation into US torture

Former President George W. Bush’s confirmation that he authorized the use of “enhanced interrogation techniques” against detainees held in secret US custody serves to highlight once again the absence of accountability for the crimes under international law of torture and enforced disappearance committed by the USA during what the previous administration called the “war on terror”.

Document - USA: Former President’s defence of torture highlights need for criminal investigations

Waterboarding IS Torture -- Amnesty International

Ο Εικονικός Πνιγμός είναι Βασανιστήριο - Διεθνής Αμνηστεία

Στα απομνημονεύματά του, ο Τζορτζ Μπους υπεραμύνθηκε της απόφασης να εγκρίνει την χρήση της τακτικής του εικονικού πνιγμού στη διάρκεια ανακρίσεων κρατουμένων, λέγοντας ότι απέφερε σημαντικές πληροφορίες για την αντικατασκοπεία, που έτσι μπόρεσε να αποτρέψει τρομοκρατικές επιθέσεις και να σωθούν ζωές.
Ωστόσο η τακτική του εικονικού πνιγμού θεωρείται από πολλούς ως βασανιστήριο, αν και ο Τζορτζ Μπους ισχυρίζεται ότι ο νομικός σύμβουλός του, τον διαβεβαίωσε ότι αυτό "δεν εμπίπτει στο νόμο για την απαγόρευση των βασανιστηρίων".

Επιπλέον ο Μπους υποστηρίζει ότι ο εικονικός πνιγμός εφαρμόσθηκε περιορισμένα, μόλις σε τρεις κρατούμενους.

Ο διευθυντής της Διεθνούς Αμνηστίας, Κλαούντιο Κορντόνε δήλωσε ότι "με βάση τη διεθνή νομοθεσία, οποιοσδήποτε ενέχεται σε βασανιστήρια πρέπει να προσάγεται ενώπιον της δικαιοσύνης και από αυτό δεν εξαιρείται ο πρώην πρόεδρος, Τζορτζ Μπους".

"Εφόσον η παραδοχή του αποδειχθεί βάσιμη, οι ΗΠΑ έχουν την υποχρέωση να τον δικάσουν. Εφόσον δεν γίνει έρευνα στις ΗΠΑ, άλλα κράτη πρέπει να επέμβουν και να διεξάγουν μία τέτοια έρευνα", πρόσθεσε ο διευθυντής της Διεθνούς Αμνηστίας.

πηγή

«Μπορείς»... Προστασία των παιδιών από τους παιδόφιλους

Σήμερα Πέμπτη και ώρα 10.30 το βράδυ θα μεταδοθεί η τηλεοπτική εκπομπή «Μπορείς» μέσω του διαδικτύου, το σημερινό θέμα έχει ιδιαίτερη σημασία και σοβαρότητα διότι ασχολείται με το πως θα προστατευτούν οι γονείς και τα παιδιά τους από τους παιδόφιλους.

Ως blog με μεγάλη απήχηση θα σας παρακαλούσα να ενημερώσετε τον κόσμο για την σημερινή εκπομπή.

Η εκπομπή δεν μεταδίδει διαφημίσεις, και είναι μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, εκτός από μια στην αρχή που την μεταδίδει ο server στην Aμερική που μας παρέχει δωρεάν το τηλεοπτικό streaming.

Την μετάδοση της εκπομπής μπορείτε να την δείτε εδώ

http://www.counseling.gr/channel.html

Αγαπημένο μου χαμομηλάκι,

Σας ευχαριστώ! και Καλημέρα

Dr. Κίμογλου Δημήτριος Ψυχοθεραπευτής

Μια αναπάντητη κλήση...

Ο Amir που γνώρισα...

Θυμάστε ένα προσφυγόπουλο τον Αμίρ;

Τον έδειξαν οι ειδήσεις του Άλφα πριν δυο χρόνια.

Τον είχε αναφέρει, αν θυμάμαι καλά, κι ο Λαζόπουλος

Ήταν ένα προσφυγάκι που έλεγε:

"Θέλω ένα σπίτι με Χαρά"

 

Έεε, πρόσφατα γνώρισα τον Αμίρ, έναν Αμίρ.

Αιγύπτιος είναι, 29-30 χρονών, μικροκαμωμένος, με λεπτή μακρυά φαβορίτα κι ένα τσουλούφι κοκοράκι.

Ζήταγε δουλειά... σκέφτηκα λίγο και μετά του είπα να έρθει.

Του έδειξα και άρχισε να δουλεύει.

Έπεσε με τα μούτρα στην δουλειά και μετά έλεγε: να κάνω κι αυτό; να κάνω κι εκείνο;

Έκανε ζέστη και μετά από μερικές ώρες είπε: "Ζέστη σήμερα"

Του πήγα ένα ποτήρι νερό και έπιασα να τον βοηθάω, αλλά γρήγορα τα παράτησα.

Του έπιασα κουβέντα.

Ο Αμίρ είχε τελειώσει πανεπιστήμιο, ήταν δάσκαλος

έφυγε από την πατρίδα του επειδή δεν είχε δουλειά.

Πρόσφατα παντρεύτηκε στην Αίγυπτο και η γυναίκα του ήταν έγκυος 4 μηνών

Ένιωσα τον Αμίρ να έχει κουραστεί... και κάποια στιγμή κατά τις 3 το μεσημέρι χτύπησε το τηλέφωνό του

Χτύπησε μερικές φορές και μετά σταμάτησε, χωρίς να απαντήσει ο Αμίρ.

Αλλά τα μάτια του έλαμψαν ...

σκουπισε ένα δάκρυ από τα μάτια του ...

-- Γιατί, δεν απαντάς του λέω;

-- Η γυναίκα είναι, μου λέει

-- ... θέλεις να της τηλεφωνήσεις από το δικό μου; ψέλλισα

-- Όχι, χτυπάει το τελέφωνο και ξέρω ότι με σκέφτεται ... Εγώ, θα της χτυπήσω το βράδυ...

 

Και συνέχισε να δουλεύει με πιο μεγάλη όρεξη, λες και η μακρινή του Αγάπη, του έδιωξε όλη την κούραση...

To hamomilaki

Ο φόβος του πρωτάρη στο Γυμνάσιο

Έρευνα καταγράφει τις δυσκολίες της μετάβασης από το Δημοτικό 
Ένας στους τέσσερις δηλώνει ότι φοβάται τους μαθητές των μεγαλύτερων τάξεων.
 .

«Τον πρώτο καιρό στο Γυμνάσιο φοβόμουν. Όλοι ήταν μεγαλύτεροι, δεν ήξερα κανέναν. Δεν ήμουν πολύ ομιλητικός στην αρχή, περίμενα σ΄ ένα παγκάκι να χτυπήσει το κουδούνι, να τελειώσει το μάθημα και να φύγω από το σχολείο».

Για τον Στάθη, την Έφη, τον Ροβέρτο και την Κωνσταντίνα οι πρώτες ημέρες ως «πρωτάκια» στο Γυμνάσιο δεν ήταν όπως τις περίμεναν. Μαθητές σήμερα της Β΄ Γυμνασίου στο 9ο Γυμνάσιο Καλλιθέας «Μάνος Χατζιδάκις», θυμούνται ότι τέτοια περίοδο πέρυσι τα συναισθήματά τους ήταν μπερδεμένα. 

Τα μαθήματα που ήταν πιο δύσκολα, το γεγονός ότι βρίσκονταν σε έναν άγνωστο χώρο με παιδιά που δεν ήξεραν, αλλά και η εναλλαγή καθηγητών που έμπαιναν στη σχολική αίθουσα ήταν από τις βασικές δυσκολίες που αντιμετώπισαν. «Ήμουν με μεγαλύτερα παιδιά με τα οποία δεν μπορούσα να κάνω παρέα. Στο Δημοτικό είχαμε φιλίες με όλες τις τάξεις. Ήμασταν πιο δεμένοι», λέει ο 13χρονος Ροβέρτος. Όπως δηλώνουν οι μαθητές, χρειάστηκε να περάσει το πρώτο «κρίσιμο» τρίμηνο προκειμένου να αρχίσουν να προσαρμόζονται στα νέα σχολικά δεδομένα.

Ένας στους τέσσερις δηλώνει ότι δεν πολυκαταλαβαίνει τα μαθήματα και επίσης ένας στους τέσσερις φοβάται τους μαθητές των μεγαλύτερων τάξεων στα διαλείμματα. Μιλάμε για τα 100.000 «πρωτάκια» που μόλις πέρασαν από τη Στ΄ τάξη του Δημοτικού στην Α΄ τάξη του Γυμνασίου.

Οι αντιθέσεις

Η μετάβαση από το Δημοτικό στο Γυμνάσιο αποτελεί μια ολόκληρη διαδικασία, η οποία περιλαμβάνει όλες τις περιπλοκές που συνεπάγεται μια αλλαγή, μια μετάβαση. Στη χώρα μας, η Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση χαρακτηρίζεται από την παροχή γενικών γνώσεων, ενώ η Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση χαρακτηρίζεται από τη διαφοροποίηση των μαθημάτων. 

Και καθώς η βασική φιλοσοφία που διέπει τη λειτουργία, την οργάνωση και τον ρόλο Δημοτικού και Γυμνασίου είναι αυτή των δύο σχολείων που εργάζονται αυτόνομα, η μετάβαση των 12χρονων έχει επιπτώσεις στη σχολική τους πορεία ενώ για το 10% αυτής της ηλικιακής ομάδας η αλλαγή σχολείου αποτελεί τραυματική εμπειρία και πολλά απ΄ αυτά τα παιδιά έχουν συνεχιζόμενα προβλήματα.

Τα πιο εμφανή στοιχεία της αλλαγής είναι ότι αυτή συνεπάγεται χάσιμο φίλων, νέες γνωριμίες, περισσότερους από έναν εκπαιδευτικούς, το να γίνεται κάποιος ο νεώτερος ενώ ήταν ο μεγαλύτερος, διαφορετικές διδακτικές μεθόδους και πιο απαιτητική εργασία στο σπίτι. 

Οι αγωνίες των μαθητών περιστρέφονται γύρω από πέντε κύρια ζητήματα: το μέγεθος και την πιο σύνθετη οργάνωση του νέου σχολείου, τους νέους τύπους πειθαρχίας και εξουσίας, τις νέες απαιτήσεις για δουλειά, την προοπτική να γίνει ένας μαθητής αντικείμενο άσκησης βίας και την περίπτωση να χάσει τους φίλους του.

Ο ΦΟΒΟΣ:
Ένας στους τέσσερις δηλώνει ότι φοβάται τους μαθητές των μεγαλύτερων τάξεων 

 Δυσκολεύονται να κατανοήσουν τα νέα μαθήματα

ΔΥΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΕΡΕΥΝΗΤΕΣ, ο δρ Νίκος Αναστασάτος και η Λίνα Κεχαγιά, θέλοντας να απαντήσουν σε μια σειρά από προβλήματα που παρατηρούσαν στους μαθητές της Α΄ Γυμνασίου μελέτησαν το πώς βίωναν τη μετάβαση από το Δημοτικό.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, στην ομάδα των ερωτήσεων που αφορούσαν την πληροφόρηση που είχαν από το Δημοτικό και τον χρόνο προσαρμογής τους καθίσταται σαφές το έλλειμμα ενημέρωσης για τους μαθητές της Στ΄ Δημοτικού προτού αλλάξουν βαθμίδα εκπαίδευσης, καθώς ο ένας στους δύο μαθητές δηλώνει ότι δεν ήταν ενημερωμένος από το Δημοτικό για το νέο περιβάλλον που θα συναντούσε. 

Το ένα τρίτο των μαθητών δηλώνουν ότι οι πρώτες ημέρες στο Γυμνάσιο «ήταν δύσκολες και ένιωθαν μοναξιά», θα ήθελαν από τους καθηγητές τους «να είναι πιο φιλικοί και ανεκτικοί» (κυρίως τα κορίτσια) και «περισσότερη βοήθεια για την προσαρμογή τους» (κυρίως τα αγόρια).

Ως προς τα μαθήματα, επτά στους δέκα μαθητές θεωρούν τα μαθήματα της Στ΄ του Δημοτικού ευκολότερα, ενώ δύο στους τρεις θεωρούν ότι τα μαθήματα του Γυμνασίου δεν αποτελούν συνέχεια της Στ΄ Δημοτικού και ότι δυσκολεύονται από τα νέα μαθήματα και τους πολλούς καθηγητές.

Ένας στους τέσσερις μαθητές επισημαίνουν ότι δεν πολυκαταλαβαίνουν τα νέα μαθήματα, ότι οι πολλοί καθηγητές τους δυσκολεύουν και αναγκάστηκαν να πάνε φροντιστήριο. Σχεδόν οι μισοί μαθητές ζητούν από τους καθηγητές τους να είναι περισσότερο φιλικοί και να μην ξεχνούν ότι αντιμετωπίζουν παιδιά και όχι ενηλίκους.

Τέλος, στα ζητήματα αισθήματος ασφάλειας και πειθαρχίας, πολλοί δηλώνει ότι ένιωθαν μεγαλύτερη ασφάλεια στο Δημοτικό ενώ ένας στους τέσσερις δηλώνουν ότι φοβάται, πάντα ή μερικές φορές, στα διαλείμματα τους μαθητές των μεγαλύτερων τάξεων. 

Οι μισοί μαθητές επιθυμούν μεγαλύτερη προστασία από μεγαλύτερους συμμαθητές τους στα διαλείμματα (υπερδιπλάσιο το ποσοστό των κοριτσιών από το αντίστοιχο των αγοριών). «Όταν τα μεγαλύτερα παιδιά μας φόβιζαν έξω, φεύγαμε», λέει ο Στάθης, ενώ η 13χρονη Έφη προσθέτει ότι αντιμετώπισε και παιδιά που ήταν υπεροπτικά απέναντί της.

ΕΡΕΥΝΑ του Χρήστου Κάτσικα, xkatsikas@xkatsikas.gr
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Εύη Σαλτού
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2009