Tuesday, 14 October 2014

Η τεχνολογία ποτέ δεν θα υποκαταστήσει την αγάπη!
"The Power of Love" (video)

Η δύναμη της αγάπης! Ο μπαμπάς που έκανε το μωρό του να σταματήσει να κλαίει και εμάς να δακρύσουμε! (βίντεο)
 

Η αγάπη όλα τα νικά! Στον κόσμο της τεχνολογίας έχουμε ξεχάσει θεμελιώδη πράγματα στην ανατροφή των παιδιών μας.
Μάλλον αυτό το μήνυμα θέλει να περάσει αυτή η διαφήμιση εταιρίας κινητού, που δείχνει έναν πατέρα που προσπαθεί να ηρεμήσει το μωρό του που κλαίει σπαρακτικά και η μαμά του λείπει για ψώνια στο σούπερ μάρκετ.
Αγωνιά, αγχώνεται, ψάχνει να βρει τρόπους να το κάνει να σταματήσει, απελπισμένος παίρνει την γυναίκα του τηλέφωνο για να τον βοηθήσει, όταν ξαφνικά κάνει... το πιο απλό πράγμα που θα έπρεπε να κάνει εξαρχής!
Δείτε πώς αυτός ο πατέρας έκανε το μωρό του να πάψει να κλαίει.
mothersblog


Monday, 13 October 2014

«Άχρηστος εγώ;» Το γράμμα ενός μαθητή
της έκτης δημοτικού

Διαβάζοντας το παρακάτω γράμμα είναι σοκαριστικό το γεγονός
πώς ένα παιδί καταφέρνει με απλά λόγια και σκέψεις να μας ταρακουνήσει.
 
«Ξημέρωσε. Νυστάζω. Δεν χόρτασα ύπνο. Ακούω τη φωνή της μαμάς. Τι θα κάνω τώρα; Θέλει να με βάλει να ξαναγράψω αυτή τη ρημάδα την ορθογραφία. Αφού όσες φορές και να τη γράψω, πάλι λάθη θα κάνω. Είμαι ένας μπουμπούνας. Το ‘πε κι ο μπαμπάς. Τίποτα δεν θα καταφέρω. Πάλι μαλώσανε χθες. Η μαμά του είπε να είναι πιο προσεκτικός κι εκείνος είπε πως αυτή φταίει για όλα. Όλο μαλώνουν τελευταία. Δεν θέλω να μαλώνουν και για μένα.
Αμάν κι αυτή η μαμά! Πού τη βρίσκει τέτοια όρεξη πρωί πρωί; Κάθε μέρα με βασανίζει. Χθες της είπα ότι δεν την αγαπάω. Δεν είναι αλήθεια. Την αγαπάω, αλλά ήθελα να την πονέσω. Ξέρω ότι αυτό τη θυμώνει.
Και όταν το ακούει βάζει τα κλάματα και αρχίζει να λέει πως για το καλό μου τα κάνει, όλο τρέχει για μένα και τίποτα δεν κάνει για τον εαυτό της και πάλι μαλώνουν με τον μπαμπά γιατί της λέει ότι κάνει τόση πολλή προσπάθεια και μια τρύπα στο νερό κάνει.
Προχθές με πήγαν σε ένα μέρος που έγραφε: παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες. Καλά ήταν. Μου έδωσαν και καραμέλες και με έβαλαν να γράψω κάτι πράγματα. Μετά η μαμά και ο μπαμπάς μίλησαν με μια κυρία. Όταν φύγαμε, ο μπαμπάς ξεφύσαγε και δεν μιλούσε. Πρέπει να έχω κάτι πολύ σοβαρό.
Όμως εγώ νιώθω καλά. Ούτε πυρετό έχω, ούτε η κοιλιά μου πονάει. Μόνο που κάνω πολλά λάθη στην ορθογραφία. Και τα γράμματά μου είναι… στραβούτσικα.
Βαρέθηκα να μου γράφει η κυρία «καλύτερα γράμματα». Και δεν μου αρέσει καθόλου να με λένε μπουμπούνα και άχρηστο. Μήπως έχουν δίκιο; Αλλά πάλι, μπορεί ένας άχρηστος να ζωγραφίζει ωραία όπως εγώ; Μου φαίνεται, οι μεγάλοι είναι πιο άχρηστοι.
 Β.Κ. – Μαθητής ΣΤ’ Δημοτικού»

Το γράμμα δημοσιεύθηκε στην Ελευθεροτυπία και στο enet.gr

Sunday, 12 October 2014

Στη 17χρονη Μαλάλα Γιουσαφζάι το Νόμπελ Ειρήνης

Η 17χρονη Πακιστανή Μαλάλα Γιουσαφζάι βρισκόταν «στο σχολείο όπως συνήθως» στο Μπέρμιγχαμ, στην κεντρική Αγγλία, όταν ανακοινώθηκε, σήμερα το πρωί, πως τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης.


Η Πακιστανή Μαλάλα Γιουσαφζάι και ο Ινδός Καϊλάς Σατιάρτι είναι οι φετινοί νικητές του Νόμπελ Ειρήνης. Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Σουηδικής Ακαδημίας, το βραβείο απονέμεται για τον αγώνα τους εναντίον της παιδικής καταπίεσης και το δικαίωμα όλων των παιδιών στην εκπαίδευση.
 
«Είναι μια τιμή προς όλα αυτά τα παιδιά που εξακολουθούν να υποφέρουν σε συνθήκες δουλείας, καταναγκαστικής εργασίας και τράφικινγκ», δήλωσε ο Σατιάρτι προς το ειδησεογραφικό δίκτυο CNN-IBN μετά την ανακοίνωση του βραβείου.
Ο Κάιλας Σατιάρτι ίδρυσε το 1980 την οργάνωση Μπατσπάν Μπατσάο Αντολάν –Κίνημα Σώστε την Παιδική Ηλικία– και έχει αναλάβει δράση για την προστασία των δικαιωμάτων 80.000 παιδιών.
«Είναι μια τιμή προς τους συμπατριώτες μου Ινδούς. Ευχαριστώ όλους αυτούς που υποστηρίζουν τον αγώνα μου εδώ και περισσότερο από τα τελευταία 30 χρόνια», δήλωσε ο Σατιάρτι.
«Τα εύσημα πηγαίνουν στους Ινδούς που μάχονται για να κρατήσουν τόσο ζωντανή τη δημοκρατία, στην οποία μπόρεσα να συνεχίσω να δίνω τη μάχη μου», δήλωσε ο Σατιάρτι. «Κάτι που γεννήθηκε στην Ινδία έχει γίνει παγκόσμιο και τώρα έχουμε ένα παγκόσμιο κίνημα εναντίον της παιδικής εργασίας. Μετά τη βράβευση αυτή, αισθάνομαι πως οι άνθρωποι θα δώσουν περισσότερη προσοχή στην υπόθεση των παιδιών στον κόσμο».
Η επιτροπή του Νόμπελ Ειρήνης υπογράμμισε τις σημαντικές προόδους που έχουν επιτευχθεί στη μάχη εναντίον της παιδικής εργασίας, επισημαίνοντας το γεγονός ότι ο παγκόσμιος αριθμός των παιδιών που εργάζονται μειώθηκε από 246 εκατ. το 2000 σε 168 εκατ. σήμερα.
Η 17χρονη Πακιστανή Μαλάλα Γιουσαφζάι βρισκόταν από την πλευρά της "στο σχολείο όπως συνήθως" στο Μπέρμιγχαμ, στην κεντρική Αγγλία, όταν ανακοινώθηκε, σήμερα το πρωί, πως τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης.
«Είναι στο σχολείο, όπως συνήθως», δήλωσε μια εκπρόσωπος της επιχείρησης δημοσίων σχέσεων Edelman η οποία διαχειρίζεται την εικόνα της.
Η νεαρή Πακιστανή πρόκειται να δώσει συνέντευξη Τύπου αργότερα μέσα στην ημέρα.
Ζει στο Μπέρμιγχαμ από τον Οκτώβριο του 2012, που υποβλήθηκε σε επέμβαση αφού είχε δεχθεί μια σφαίρα στο κεφάλι από τους Ταλιμπάν στο Πακιστάν.
Ο Πακιστανός πρωθυπουργός Ναουάζ Σαρίφ εξέφρασε, σε ανακοίνωση που εξέδωσε μερικά λεπτά μετά την ανακοίνωσή του βραβείου, την ικανοποίησή του για τη βράβευση της Μαλάλα, χαρακτηρίζοντάς την "το καμάρι του Πακιστάν".

61C59C0E8227FA4EB4420B0E1A8AF36B
H Malala που αγωνίζεται για το δικαίωμα των κοριτσιών στην εκπαίδευση τα τελευταία δύο χρόνια, γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου 1997 στην πόλη Μινγκάορα του Πακιστάν σε μια οικογένεια σουνιτών Παστούν.
...Το 2013 της απονεμήθηκε το Βραβείο Ζαχάρωφ και ήταν υποψήφια για το Νόμπελ Ειρήνης, ενώ μέχρι και δύο ημέρες πριν από την περυσινή απονομή ήταν ένα από τα φαβορί.
Το κομμάτι που θα παρακολουθήσετε είναι από την εκπομπή Daily Show η οποία προβλήθηκε λίγες μέρες πριν ανακοινωθούν τα Νόμπελ Ειρήνης του 2013.
Υπενθυμίζεται ότι η Μαλάλα ήταν και πέρυσι υποψήφια για το βραβείο.
Όταν ο παρουσιαστής τη ρώτησε πώς αντέδρασε μετά που κατάλαβε ότι οι Ταλιμπάν τη θέλουν νεκρή, η απάντηση της ήταν:
"Ξεκίνησα να το σκέφτομαι και σκεφτόμουν ότι οι Ταλιμπάν απλά θα έρθουν και θα με σκοτώσουν. Και μετά είπα 'αν έρθουν, τι θα κάνεις Μαλάλα;" και μετά απάντησα στον εαυτό μου 'Μαλάλα πάρε ένα παπούτσι και χτύπα τον'. Και μετά είπα 'αν χτυπήσεις τον Ταλιμπάν με ένα παπούτσι, τότε δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα σε σένα και τον Ταλιμπάν. Δεν πρέπει να φερόμαστε στους άλλους με σκληρότητα, πρέπει να πολεμάς τους άλλους μέσα από την ειρήνη, μέσα από το διάλογο, μέσα από την εκπαίδευση'. Και μετά είπα ότι θα του πω πόσο σημαντική είναι η εκπαίδευση και πως 'θέλω εκπαίδευση και για τα δικά σου παιδιά'. Και θα του πω 'αυτό είναι αυτό που θέλω, τώρα κάνε ό,τι νομίζεις".


newsbomb.gr

Saturday, 11 October 2014

Μαθήματα ανιδιοτελούς αγάπης από τον 9χρονο Νόα

Ο Νόα Άλντριτς μπορεί να είναι μόλις εννέα ετών, όμως έχει τεράστια αποθέματα αγάπης για τον αδελφό του Λούκας, που είναι άτομο με αναπηρία και απίστευτη δύναμη, αφού για να τον κάνει ευτυχισμένο αποφάσισε να λάβει μέρος μαζί του σε έναν δύσκολο αγώνα τριάθλου στην Ιντιάνα.

Μαθήματα ανιδιοτελούς αγάπης από τον 9χρονο Νόα

Ο μικρούλης, άφησε τους πάντες με το στόμα ανοιχτό καθώς κολυμπούσε 200 μέτρα, τραβώντας τον εξάχρονο αδελφό του που καθόταν μέσα σε μια φουσκωτή βάρκα χωρίς να σκεφτεί να τα παρατήσει ούτε για ένα λεπτό.

adelfos2.jpg

Μετά το κολύμπι, σειρά είχε το ποδήλατο, με τον Νόα να κάνει πετάλι για 4,8 χλμ, τραβώντας από πίσω του τον μικρότερο αδελφό του, ενώ μετά από την δύσκολη αυτή κούρσα έτρεξε και 1,6 χλμ. σπρώχνοντας το ειδικό αμαξίδιο του Λούκας.

adelfos3.jpg
Όταν δε πέρασε τη γραμμή του τερματισμού, όλοι τον καταχειροκρότησαν, ενώ η μητέρα του τον έσφιξε στην αγκαλιά της για το τεράστιο δώρο που έκανε στον αδελφό του.

«Είχαμε μεγάλη αγωνία, αλλά και ενθουσιασμό ταυτόχρονα. Είμαστε πολύ περήφανοι για τους γιους μας. Ήταν ένα απίστευτο θέαμα να τους βλέπουμε μαζί στον αγώνα αυτό», είπε η μητέρα του μικρού.
adelfos4.jpg
Ο Νόα προπονήθηκε σκληρά επί τρεις μήνες για να μπορέσει να ανταπεξέλθει στις απαιτήσει του αγώνα και κυρίως για να καταφέρει να κάνει χαρούμενο τον αδελφό του, ο οποίος πάσχει από μια σπάνια πάθηση του εγκεφάλου και δεν μπορεί να περπατήσει, να μιλήσει ή να φάει μόνος του.
«Μετά τον αγώνα ο Λούκας σίγουρα κατάλαβε ότι πήρε μέρος σε κάτι ξεχωριστό και αυτό χάρη στον μεγάλο του αδελφό», είπε συγκινημένη η μητέρα των αγοριών.

Star.gr

Μη με συγκρίνεις, μαμά μου!

Ήδη πριν από τη γέννηση του παιδιού μας, οραματιζόμαστε πολλά για την εικόνα του και το τι θα καταφέρει όταν μεγαλώσει. Οι προσδοκίες των γονιών και ιδίως της μητέρας, η οποία κυοφορεί το βρέφος μέσα στο ίδιο της το σώμα, δημιουργούν πολλά όνειρα για το νεογέννητο, τα οποία σε ένα επίπεδο είναι βοηθητικά, ωστόσο είναι δυνατό, αν είναι πολλά και πολύ αυστηρά, να μπλοκάρουν σε μεγάλο βαθμό την ομαλή ψυχοσυναισθηματική εξέλιξη του παιδιού.
 

Ο τρόπος που οι γονείς θα συμπεριφερθούν στο παιδί τους βρίσκεται σε απόλυτη  συνάρτηση με τον χαρακτήρα τους και με τον τρόπο που οι ίδιοι έχουν αντιμετωπίσει ως τώρα τη ζωή τους και έχουν αντιληφθεί τον εαυτό τους:
πολλές φορές πέφτουμε στην παγίδα να επιθυμούμε πράγματα που έχουν οι άλλοι, υποτιμώντας όσα έχουμε αποκτήσει/καταφέρει οι ίδιοι, με αποτέλεσμα να συγκρίνουμε τους εαυτούς μας και να βιώνουμε το λεγόμενο συναίσθημα της ζήλιας. Ωστόσο, αυτή η σύγκριση είναι αφενός μια κακοποιητική διεργασία του εαυτού μας και αφετέρου μια δικαιολογία για να παύσει κανείς τη δουλειά που χρειάζεται για να κατακτήσει όσα επιθυμεί στη δική του ζωή.

Ήδη από τις πρώτες ημέρες του βρέφους στη ζωή, οι γονείς κάνουν συγκρίσεις με άλλα μωρά σχετικά με το βάρος, τα γραμμάρια γάλακτος που καταναλώνει, το νυχτερινό του ύπνο κτλ. Και στη συνέχεια έρχεται το σχολείο και οι συγκρίσεις με συμμαθητές σχετικά με τους βαθμούς και τη διαγωγή, μέχρι και τις αδιάληπτες συγκρίσεις μεταξύ των αδελφών.

Αρχικά, είναι πολύ σημαντικό να μην επηρεάζεστε από άλλους γονείς και να μη νιώθετε μειονεκτικά, σε περιπτώσεις όπως π.χ. το δικό τους παιδί κατόρθωσε να περπατήσει νωρίτερα ή να πάρει έπαινο στο ποδόσφαιρο. Κάτι τέτοιο βέβαια προϋποθέτει την πίστη στον εαυτό μας (ως γονείς) αρχικά και κατ΄επέκταση και στο σύντροφό μας, ώστε να μπορέσουμε να πιστέψουμε και στο παιδί μας, τις ικανότητες και δεξιότητες του και να αναγνωρίσουμε την αξία του, η οποία είναι μοναδική. Κάθε παιδί έχει το δικό του ρυθμό ανάπτυξης και είναι πολύ σημαντικό να τον αφουγκραστούμε και να το σεβαστούμε.  

Κατ΄αυτό τον τρόπο θα αποφύγουμε ανούσιες συγκρίσεις τόσο με συνομηλίκους του, όσο και με τα αδέλφια του, μειώνοντας έτσι τόσο το δικό μας άγχος και την απογοήτευση, όσο και τα συναισθήματα άγχους, φόβου, τρόμου, υποτίμησης, απόρριψης και ματαίωσης που θα προκληθούν στο ίδιο το παιδί.
Σκοπός μας δεν είναι ένα παιδί με μειωμένη αυτοεκτίμηση, έλλειψη πίστης στον εαυτό του και κατ΄επέκταση ένας επισφαλής ενήλικας, που θα αναζητά διαρκώς την επιβεβαίωση. Δυστυχώς, πολύ συχνά οι γονείς μεταφράζουν τη σύγκριση ως ένα κίνητρο για να γίνουν τα παιδιά τους καλύτερα, αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι επιφέρει αρνητικά αποτελέσματα και λειτουργεί αποθαρρυντικά για εκείνα.

Κομβικό σημείο αποτελεί η έννοια της αποδοχής: αποδοχή του παιδιού με τις ικανότητες, ταλέντα, επιθυμίες, κλίσεις, δεξιότητες που έχει και ενθάρρυνση στην ανάπτυξη των ήδη υπαρχόντων ή νέων με θετικό κίνητρο και με ενθάρρυνση της προσωπικής του προσπάθειας και κόπου. Αποφύγετε λοιπόν να θέτετε συγκρίσεις μεταξύ του παιδιού σας και άλλων, αντικαταστήστε τις με ρεαλιστικές προσδοκίες και συγκρίνετέ το με τον ίδιο του τον εαυτό, εστιάζοντας στα θετικά σημεία, τις δυνατότητες και αντοχές του. Στις περιπτώσεις  που το ίδιο το παιδί  συγκρίνεται με τους φίλους του ή με τα αδέλφια του, κάτι απόλυτα φυσιολογικό, αποθαρρύνετε το με τη στάση σας και αποφύγετε την τιμωρία.

Ας έχετε λοιπόν στο νου σας:  
● Να αποφεύγετε τις ταμπέλες, π.χ. «ο έξυπνος της οικογένειας»,  «ο καλός μαθητής» κ.α
● Να επιτρέπετε στα παιδιά να εκφράζουν το γνήσιο συναίσθημά τους (θυμό, ζήλια, μελαγχολία, λύπη, χαρά κτλ.)
● Να αποφεύγετε τις συγκρίσεις και τις σκέψεις όπως: «μα κάνουμε το ίδιο πράγμα και είμαστε οι ίδιοι γονείς, γιατί;». Ο ρόλος των γονέων εντάσσεται σε χωροχρονικό πλαίσιο (συνθήκες), το οποίο εμπλουτίζεται  από τις εμπειρίες  και την προσωπική σας ιστορία.
Να δίνετε έμφαση στην προσπάθεια και την πρόοδο που κάνει το παιδί σας, π.χ. «είσαι περισσότερο συνεπής με τα μαθήματά σου σε σχέση με την αρχή της χρονιάς», «φροντίζεις πιο πολύ το δωμάτιό σου τις τελευταίες ημέρες».

Για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία ή διευκρίνιση μπορείτε να καλέσετε στην «Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή για τα Παιδιά SOS 1056» ή ηλεκτρονικά στη διεύθυνση sos1056@hamogelo.gr, ώστε να συζητήσετε με ένα ψυχολόγο όλα αυτά που μπορεί να σας απασχολούν σε σχέση με το παιδί σας. 

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki