Ο κόσμος είναι το πιο επικίνδυνο μέρος για να ζει ένα παιδί.

Η παιδική βία μοιάζει να έχει πάρει διαστάσεις επιδημίας, απλώνεται παντού, σε εμπόλεμες ζώνες, σε πόλεις, στα ίδια τα σπίτια των παιδιών, στα σχολεία.

Μωρά, παιδιά, έφηβοι πέφτουν θύματα ξυλοδαρμού, βιασμών, ακόμη και φόνων κάθε πέντε λεπτά σύμφωνα με έκθεση της UNICEF. Σε πολλές χώρες, η βία συναντάται καθημερινά με τη μορφή πολλών προσώπων.

 

Με τη γέννηση ενός παιδιού, γεννιούνται μαζί και κάποιες μελλοντικές πιθανότητες για τη ζωή του. Η βία εξουδετερώνει αυτές τις πιθανότητες, έχει τη δύναμη να εξαλείφει αστραπιαία κάθε ενδεχόμενο που συνδέεται με το μέλλον.
Κάθε πέντε λεπτά, κάπου εκεί έξω, μια οικογένεια χάνει τον γιο ή την κόρη της από διάφορες μορφές βίας. Μέσα σε αυτά τα πέντε λεπτά, η οικογένεια του θύματος και η κοινωνία έχουν αλλάξει για πάντα. Όταν ένα παιδί λοιπόν σκοτώνεται με τη βία, ο κόσμος κάπου τερματίζει. 

Σύμφωνα με έκθεση της UNICEF, η οποία προκαλεί έκπληξη, ένα παιδί σκοτώνεται κάθε πέντε λεπτά, όπως προαναφέρθηκε, ανά την υφήλιο. Με τίτλο, “Παιδιά σε κίνδυνο: Πράξεις για να σταματήσει η βία εναντίον τους”, η έκθεση δημοσιεύτηκε με αφορμή την έναρξη μιας παγκόσμιας εκστρατείας με τον ίδιο τίτλο. Όσα παιδιά κατορθώνουν να επιβιώσουν, σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, ζουν υπό τη σκιά και τον φόβο της σωματικής, συναισθηματικής και σεξουαλικής κακοποίησης.

Η βία μειώνει τις πιθανότητες μίας φυσιολογικής ζωής που γεννιούνται με τον ερχομό ενός παιδιού στον κόσμο

Τα κατάλοιπα της βίας στις παιδικές ψυχές, όπως τονίζεται, διαρκούν όσο μια ζωή. Το στοιχείο που παρουσιάζει ιδιαίτερη ανησυχία είναι πως το 75% των βίαιων θανάτων διαπιστώνεται καθημερινά σε χώρες όπου υπάρχει ειρήνη και όχι σε εμπόλεμες περιοχές. Η εκδήλωση βίας δεν είναι σπάνιο φαινόμενο, μία παροδική έκρηξη στα πιο επικίνδυνα, απομονωμένα και πρωτόγονα σημεία του πλανήτη. Απλώνεται με μορφή επιδημίας μέσα σε σπίτια, σχολεία και δρόμους που έχουν πολιτισμό.

Περίπου 345 παιδιά κάτω των είκοσι χρονών θα μπορούσαν να πεθαίνουν ημερησίως από τον επόμενο κιόλας χρόνο εκτός κι αν οι κυβερνήσεις αναλάβουν δράση. Τα παιδιά που πέφτουν θύματα βίας αναπτύσσουν εγκεφαλική δραστηριότητα παρόμοια με αυτή των στρατιωτών όταν βρίσκονται στο πεδίο της μάχης και το 1/3 αυτών των παιδιών είναι πολύ πιθανό να παρουσιάσουν διαχρονικά συμπτώματα μετατραυματικού στρες, γεγονός που θυμίζει μία τις πιο γνωστές παθήσεις στρατιωτών μετά τον πόλεμο. 

Όσα παιδιά ζουν υπό συνθήκες φτώχειας είναι πιο πιθανό να δεχτούν βία, σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη. Ένας έφηβος που ζει στη Λατινική Αμερική έχει 70% περισσότερες πιθανότητες να δολοφονηθεί από ένα παιδί που ζει στο Ηνωμένο Βασίλειο, δεδομένου ότι οι άνθρωποι που ζουν σε συνθήκες εξαθλίωσης και φτώχειας γίνονται περισσότερο βίαιοι. Στην Κένυα, σύμφωνα με το Έθνος, ένα στα τρία κορίτσια και ένα στα έξι αγόρια πέφτουν θύματα σεξουαλικής βίας αλλά μόλις το 1% των περιστατικών σεξουαλικής κακοποίησης καταγράφεται από την αστυνομία.
.............................................
περισσότερα εδώ

«Θα το ρίξω», μου είπε...

— Γιατρέ, σε σένα, που σε έχω σαν αδελφό, μπορώ το πω.
— Τι θες να μου πεις, Ντίνα;
— Είμαι πάλι έγκυος, γιατρέ μου.
— Α, ωραία! Συγχαρητήρια Ντινάκι. Τώρα πια, με τέσσερα παιδιά, θα γίνεις πολύτεκνη.
— Δεν κατάλαβες, γιατρέ. Δεν αντέχω ένα τέταρτο παιδί, αποφάσισα να το ρίξω.
— Τι είπες βρε μουρλή; Τι το πέρασες; Ζαριά είναι το μωρό να το ρίξεις;
— Γιατρέ μου, λυπάμαι, αλλά το έχω αποφασίσει! Βλέπεις, ήδη με μεγάλη δυσκολία καταφέρνω να μεγαλώνω τα τρία παιδιά μου, διότι και τα οικονομικά μας είναι χάλια, άλλα και τα νεύρα μου δεν αντέχουν άλλο, και θέλω και εγώ -σαν νέα γυναίκα- να ζήσω λίγο τη ζωή μου. Άνθρωπος είμαι κι εγώ, γιατρέ μου!

— Ναι, εντάξει, δεν λέω, αλλά οφείλεις –πριν το κάνεις- να συνειδητοποιήσεις ότι όταν στη δική σου υποκριτική γλώσσα λες «να το ρίξω», αυτό στα σωστά ελληνικά σημαίνει «να το δολοφονήσω»!
— Υπερβολικός είσαι, γιατρέ μου. Δεν είμαι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία που το κάνει. Σιγά τη δολοφονία, μία απλή έκτρωση είναι.
- Καλά, καλά, έτσι το λες επειδή έτσι σε βολεύει. Στο κάτω-κάτω της γραφής ας πρόσεχες και ας έπαιρνες τα κατάλληλα μέτρα για να μην γίνει η σύλληψη. Τώρα όμως, που η σύλληψη έγινε, έχεις μέσα σου έναν άνθρωπο. Μπορεί να μην τον βλέπεις, μπορεί να μην τον ακούς, μπορεί να είναι πάρα μα πάρα πολύ μικρός, όμως δεν παύει να είναι άνθρωπος.
— Γιατρέ, λυπάμαι, αλλά ό,τι και αν μου πεις, εγώ το μωρό θα το ρίξω. Δεν γίνεται αλλιώς, γιατρέ μου, πρέπει να με καταλάβεις.

— Εντάξει, εντάξει, σε καταλαβαίνω και δεν θα επιμείνω, όμως θα μου επιτρέψεις να σου ζητήσω -αν μη τι άλλο- να έχεις ίσα μεταχείριση απέναντι στα παιδιά σου, ώστε να μην αδικήσεις κανένα.
— Δεν καταλαβαίνω, γιατρέ, τι θέλεις να πεις.
— Θα σ' το εξηγήσω αμέσως, φίλη μου. Κοίταξε λοιπόν να δεις. Εσύ τώρα έχεις τέσσερα παιδιά: Τη Μαρία, τον Γιώργο, τη Νίκη, και το τέταρτο παιδί σου που έχεις μέσα σου, και που θα υποθέσουμε ότι είναι αγοράκι και θα το ονομάσουμε Βασίλη. Εάν λοιπόν έχεις αποφασίσει να μείνεις με τρία παιδιά και γι' αυτό σκέφτεσαι να δολοφονήσεις το ένα από τα τέσσερα παιδιά σου, γιατί άραγε πρέπει αυτό το παιδί-θύμα να είναι οπωσδήποτε ο Βασίλης και όχι η Μαρία -για παράδειγμα- ή ο Γιώργος ή η Νίκη; Αν λοιπόν θέλεις να είσαι σωστή μητέρα και δίκαιη απέναντι στα παιδιά σου, πρέπει να ρίξεις κλήρο. Θα γράψεις τα ονόματα των τεσσάρων παιδιών σου σε τέσσερα χαρτάκια, θα τα ανακατέψεις και θα τραβήξεις στην τύχη ένα. Αν το χαρτάκι γράφει «Μαρία» θα σκοτώσεις τη Μαρία, αν γράφει «Γιώργος» θα σκοτώσεις τον Γιώργο, και αν γράφει «Νίκη» θα σκοτώσεις τη Νίκη. Και αν τέλος γράφει Βασίλης, ε, τότε κάνε την έκτρωσή σου, με γειά σου και χαρά σου.

— Γιατρέ, με δουλεύεις; Είναι δυνατών να σκοτώσω εγώ το παιδί μου; Μόνο που το ακούω τρελαίνομαι! Είναι δυνατόν να σκοτώσω το Μαράκι μου;! Eίναι δυνατόν να σκoτώσω τον Γιωργάκη μου; Είναι δυνατόν να σκοτώσω τη μικρούλα μου Νίκη; Μα τρελάθηκες, γιατρέ μου;
— Μπα, καθόλου! Για τα τρία παιδιά σου που ανέφερες δεν ξέρω, πάντως τον μικρό σου Βασιλάκη (απ' ό,τι φαίνεται) είναι δυνατόν να το σκοτώσεις, και χωρίς ενοχές!
— Μα, γιατρέ μου, με αδικείς! Το ξέρεις καλά ότι δεν είναι έτσι.
— Και πώς είναι, λοιπόν; Για πες!
— Αχ, γιατρέ μου, τώρα με μπέρδεψες. Αφησέ μου να σκεφτώ και θα σου απαντήσω. Θα σκεφτώ και θα σου απαντήσω κάποια στιγμή. Ναι, ναι, θα σου απαντήσω...

ta meteora

Ένα μικρό αγόρι παίζει στο δωμάτιό του, μέχρι τη στιγμή που ακούει... - Unicef Child Abuse Prevention Costume

Ένα μικρό αγόρι παίζει στο δωμάτιό του. Φτιάχνει κάποιες κατασκευές από χαρτόνι. Είναι ήρεμο και χαμογελαστό. Μέχρι τη στιγμή που ακούει να μπαίνει στο σπίτι ο πατέρας του. Το χαμόγελο παγώνει και το παιδί..."εξαφανίζεται"! 

Είναι ίσως ένα απ' τα πιο δυνατά σποτάκια που έχω παρακολουθήσει για την παιδική κακοποίηση.
Χωρίς ίχνος βίας. Χωρίς μελανιές και φωνές. Χωρίς κανείς να πει μια λέξη.
Κι όμως λέει τόσα πολλά!
Ο τρόμος, η βιασύνη του παιδιού, η δύναμη με την οποία ανοίγει ο πατέρας την πόρτα -που δεν βλέπουμε το πρόσωπό του γιατί θα μπορούσε να είναι ο καθένας, χωρίς κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά- κι η ανάγκη του παιδιού να εξαφανιστεί κυριολεκτικά!

Γιατί όπως λέει και η καμπάνια της UNICEF..."Κάποια παιδιά παίζουν, αλλά με σκοπό να εξαφανιστούν!" Τα στοιχεία απ' τον Οργανισμό το Χαμόγελο του Παιδιού, είναι σοκαριστικά. Σκεφτείτε πως το 2011 στην Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή Για τα Παιδιά SOS 1056 κατέγραψαν:
 
 431 καταγγελίες για κακοποίηση ανηλίκων
 109 αιτήματα φιλοξενίας παιδιών σε κίνδυνο
 15.407 κλήσεις για παιδιά σε κίνδυνο
 
Οι δε ελλείψεις... θα πρέπει το λιγότερο να μας προβληματίζουν.  
 
 Ελλιπής στελέχωση των υπηρεσιών με αποτέλεσμα την ετεροχρονισμένη διερεύνηση περιστατικών κακοποίησης
 Ελλιπής στελέχωση των κοινωνικών φορέων (κοινωνικές υπηρεσίες, ιδρύματα κ.α) με επαρκή και εξειδικευμένο προσωπικό για την στήριξη των παιδιών.
 Έλλειψη προστατευμένων χώρων υποδοχής, χώρων βραχυπρόθεσμης, μεσοπρόθεσμης ή μακροπρόθεσμης φιλοξενίας παιδιών σε κίνδυνο
 υπολειτουργία των υφιστάμενων χώρων λόγω οικονομικών προβλημάτων
 η μακρά παραμονή των ανηλίκων στα Νοσοκομεία Παίδων ή ακόμη και η παραμονή τους στο κακοποιητικό τους περιβάλλον λόγω έλλειψης χώρων φιλοξενίας
 στις περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων, τα ίδια τα παιδιά - θύματα αναγκάζονται να καταθέσουν ξανά και ξανά στο δικαστήριο παρουσία του θύτη που τις περισσότερες φορές είναι άτομο του άμεσου οικογενειακού περιβάλλοντος τους.
 Έλλειψη δομών ψυχικής υγείας
............................
περισσότερα εδώ

Το βλέμμα που ρίχνουμε στα παιδιά μας...

Για να βοηθήσεις το μικρό παιδί να αποκτήσει αυτοεκτίμηση, οφείλεις να του μιλάς κοιτώντας το ίσια στα μάτια, λέγοντας το όνομά του, πιάνοντάς το τρυφερά. Το βλέμμα που του ρίχνεις πώς είναι; Είναι γεμάτο σεβασμό και εκτίμηση; 

Ως γονείς ίσως να μην αντιλαμβανόμαστε ότι ο τρόπος με το οποίο πιάνουμε ή κοιτάζουμε ένα παιδί μπορεί να συμβάλλει στην αυτοεκτίμησή του. Τα παιδιά έρχονται στο κόσμο με άγραφη την πλάκα τους και η αίσθηση της αξίας είναι το αποτέλεσμα της μεταχείρισής τους από τους μεγάλους.
 

Τα παιδιά μαθαίνουν να εκτιμούν τον εαυτό τους από τις φωνές που ακούνε, από τις εκφράσεις των ματιών των μεγάλων, από τον τρόπο που οι μεγάλοι ανταποκρίνονται στα κλάματά τους.

Είναι σημαντικό να έχετε στο μυαλό σας τα εξής:
1. Σκέψου τον τρόπο με τον οποίον πιάνεις εσύ το μωρό. Αν εσένα σε πιάνανε έτσι πώς θα αισθανόσουνα; Είναι το πιάσιμο σκληρό, απαλό, ψυχρό, γεμάτο άγχος και φόβο;
2. Μάθε να συνειδητοποιείς τις εκφράσεις των ματιών σου. Είναι σημαντικό το παιδί να ξέρει πότε είσαι θυμωμένος ή πότε είσαι ευτυχισμένος.
3. Βοήθησε τα παιδιά να σχολιάζουν και να ρωτάνε για κάτι που συμβαίνει γύρω τους.
4. Τα πολύ μικρά παιδιά έχουν την τάση να πιστεύουν ότι όλα γύρω τους συμβαίνουν εξαιτίας τους, και τα καλά και τα άσχημα. Όταν μιλάς στο παιδί σου, να καθορίζεις με ακρίβεια σε ποιόν αναφέρονται οι αντωνυμίες που χρησιμοποιείς. Π.χ. μια μητέρα που έχει θυμώσει με την συμπεριφορά ενός από τα παιδιά της, μπορεί να πεί: « Εσείς τα παιδιά ποτέ δεν μ' ακούτε όταν σας μιλάω». Αυτή την έκφραση την ακούνε και την πιστεύουνε όλα τα παιδιά που είναι μπροστά.

Για να βοηθήσεις το μικρό παιδί να αποκτήσει αυτοεκτίμηση, οφείλεις να του μιλάς κοιτώντας το ίσια στα μάτια, λέγοντας το όνομά του, πιάνοντάς το τρυφερά. Το βλέμμα που του ρίχνεις πώς είναι; Είναι γεμάτο σεβασμό και εκτίμηση;         
Αν το μωρό μπορούσε να μιλήσει, τι θα έλεγε; «Με αγαπούν»;
«Κανείς δεν με προσέχει;», «Δεν μου δίνουν σημασία»;

Αγγελική Κουβαρά,
Ψυχολόγος - Θεραπεύτρια Οικογένειας
myxalandri

Ο Μήνας Νοέμβριος - Καλό Μήνα Χαμομηλάκια!!

Στην λαογραφία ο μήνας Νοέμβριος ονομάζεται:

• Σποριάς και Μεσοσπορίτης, λόγω της σποράς δημητριακών και οσπρίων.
• Βροχάρης για τις βροχές του.
• Ανακατωμένος, λόγω των ακατάστατων καιρικών συνθηκών.
• Κρασομηνάς, επειδή ανοίγουν τα καινούργια κρασιά.
• Σκιγιάτης, γιατί η νύχτα μεγαλώνει και η γη σκιάζεται.
• Αϊ Ταξιάρχης, Αρχαγγελίτης, Αρχαγγελιάτης, Αϊ Στράτης και Αϊ Στράτηγος, από την εορτή των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ στις 8 Νοεμβρίου.
• Αγιομηνάς, από την εορτή του Αγίου Μηνά (11 Νοεμβρίου).
• Φιλιππιάτης, από την εορτή του Αγίου Φιλίππου (14 Νοεμβρίου).
• Αντριάς, από την εορτή του Αγίου Ανδρέα (30 Νοεμβρίου).

περισσότερα εδώ

Η σοδειά του Νοεμβρίου

Ο Νοέμβρης έφτασε, και φέρνει μαζί του νέα σοδειά φρούτων και λαχανικών, φρέσκων και λαχταριστών.
Πλούσια σε βιταμίνες και θρεπτικά συστατικά, απαραίτητα για να αντιμετωπίσουμε το κρύο του χειμώνα που έρχεται και τις αδιαθεσίες που προκαλεί, τα φρούτα και τα λαχανικά του Νοεμβρίου υπόσχονται και ανανέωση στη γευστική μας παλέτα.

Κάστανα ζεστά από τον καστανά στη γωνία του δρόμου, μέσα στο σακουλάκι τους, μας κάνουν να παρακαλάμε μη μας ζητήσει κανείς να δοκιμάσει κανένα. Μπορεί να τα έχουμε βάλει και στο τζάκι να ψηθούν – όπως και να έχει, τα κάστανα τα αγαπάμε και για τη γεύση αλλά κυρίως και για την ιεροτελεστία που τα συνοδεύει. Βόλτα στο βουνό με ζεστά ρούχα και συννεφιασμένο καιρό, δίπλα στο τζάκι, ζεστές στιγμές χαραγμένες στη μνήμη. Πού βρίσκεται; Στα ορεινά μέρη της πατρίδας μας και κυρίως στα Βόρεια.

Στον κήπο κόβουμε και το μανταρίνι μας καθώς κάνουμε βόλτα, κι αν είναι της ποικιλίας Κλημεντίνης, είμαστε τυχεροί γιατί δεν έχει κουκούτσια. Θα το απολαμβάνουμε μέχρι τον Φεβρουάριο, αλλά ας κόψουμε κι άλλα να πάρουμε σπίτι. Μην ξεχάσουμε και λίγα πορτοκάλια, για στύψιμο και ασπίδα κατά του κρυώματος.

Γκρέιπ φρουτ. Έχουμε στην Ελλάδα καλλιέργεια γκρέιπ φρουτ; Αμέ. Και πεντανόστιμα, και φρέσκα. Στον δίπλα πάγκο, των λαχανικών, προσοχή μην μπερδέψουμε τα κοκκινογούλια με τα παντζάρια, γιατί δεν είναι το ίδιο! Μήπως στην παντζαροσαλάτα βάλουμε και λίγες βρούβες στο πλάι, φανταστικά αγριόχορτα της ελληνικής πανίδας.

minervahorio