Πουλάνε τα νεφρά τους για να εξασφαλίσουν στα παιδιά τους τα προς το ζην

Κόμπο στο στομάχι προκαλεί η κραυγή απελπισίας ενός νεαρού οικογενειάρχη από την Καλαμάτα, που δηλώνει ικανός να βγάλει στο σφυρί το νεφρό του, προκειμένου να εξασφαλίσει τα προς το ζην στη μονάκριβη κόρη του.

ΣΟΚ στην Κρήτη: Πατέρας πουλάει το νεφρό του λόγω οικονομικής ανάγκης

Η συγκλονιστική περίπτωση του 32χρονου Καλαματιανού, που καταδεικνύει την κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει ορισμένες οικογένειες, είναι η δεύτερη σε διάστημα μόλις πέντε ημερών. Είχε προηγηθεί ο Ηρακλειώτης Σ.Α., ο οποίος, επίσης, είχε δηλώσει πρόθυμος να πουλήσει το νεφρό του, για να ζήσει την οικογένειά του.

«Σκέφτομαι να πουλήσω το νεφρό μου, για να ζήσω», λέει και ο 32χρονος Καλαματιανός, απευθύνοντας έκκληση για βοήθεια, προκειμένου η οικογένειά του να μην βρεθεί στο δρόμο.
Η 25χρονη σύζυγός του μίλησε στην «Espresso» και αποκάλυψε το δράμα που βιώνουν. «Είναι φορές που δεν έχουμε να φάμε, που η κόρη μας, τεσσάρων ετών, ζητάει κάτι να βάλει στο στόμα της και δεν έχουμε τη δυνατότητα να της το προσφέρουμε. Είμαστε σε απελπιστική κατάσταση», είναι τα λόγια της νεαρής μητέρας, η οποία αναφέρει ότι αδυνατεί να δουλέψει, λόγω προβλήματος υγείας που αντιμετωπίζει τα τελευταία χρόνια, ενώ ο άνδρας της είναι χρόνια άνεργος:
«Ζούμε σε ένα μικρό διαμέρισμα, στο οποίο δίνουμε νοίκι 200 ευρώ. Ήδη, χρωστάμε τρία και η ιδιοκτήτρια σε λίγο θα μας κάνει έξωση. Χρωστάμε ακόμη φως και νερό.
Ο άντρας μου παλιότερα έκανε κάτι μεροκάματα σε αγροτικές εργασίες, είχε δουλέψει κι ένα διάστημα στο δήμο, αλλά πλέον δεν υπάρχει δουλειά. Έχουμε περάσει μέρες νηστικοί.
Στέλνω το παιδί στον παιδικό σταθμό δίχως κολατσιό και -δόξα τω Θεώ- της προσφέρουν εκεί φαγητό. Όταν την ακούς, όμως, στο σπίτι να λέει ότι πεινάει και να μην μπορείς να της δώσεις φαγητό, τι κάνεις;», περιγράφει με φωνή που κομπιάζει.

Κάποιοι συγγενείς και γνωστοί οι οποίοι τους στήριζαν οικονομικά, τώρα τα βγάζουν πέρα με δυσκολία και δεν μπορούν να συνεχίσουν: «Γι’ αυτόν το λόγο, ο άνδρας μου έφτασε στο σημείο να δημοσιοποιήσει το θέμα, προσφέροντας το νεφρό του. Ντρέπεται γι’ αυτό, αλλά δεν έχουμε άλλη επιλογή. Το παιδί δεν έχει τα βασικά. Ένα γάλα, ένα κουλούρι. Κάνουμε έκκληση για μία δουλειά ή έστω κάποιος να μας βοηθήσει, προσφέροντάς μας ρούχα ή κουβέρτες, γιατί περνάμε πολύ δύσκολα».

bizznews

Πώς δείχνουν τα παιδιά την αγάπη τους;

Κανένας δεν είναι πιο σημαντικός στη ζωή ενός μικρού παιδιού από την μαμά και τον μπαμπά.
Τα μικρά παιδιά αισθάνονται ασφάλεια μόνο όταν ξέρουν ότι οι γονείς είναι εκεί γι' αυτούς, οπότε η διαθεσιμότητά σας είναι ζωτικής σημασίας για την ευημερία των παιδιών σας.

Discover the Love Languages of Toddlers

Όταν τα μικρά παιδιά κάνουν νέες ανακαλύψεις, θέλουν να τις μοιραστούν μαζί σας κι αυτός είναι ένας τρόπος για να δείξουν την αγάπη και την εμπιστοσύνη τους.

Έτσι κι εσείς με το να μοιράζεστε την καθημερινότητά σας με τα παιδιά κάνοντας μαζί τους δραστηριότητες είναι σαν να του υπενθυμίζετε «Η μαμά κι ο μπαμπάς είναι πάντα εδώ για σένα.» Υπάρχουν βέβαια πολλοί τρόποι με τους οποίους τα νήπια εκφράζουν την αγάπη τους, από το να τρέχουν από πίσω σας όλη μέρα μέχρι να σας «κολλήσουν» με ένα γλειφιτζούρι.
Διαβάστε παρακάτω για να ανακαλύψετε επτά τρόπους με τους οποίους τα μικρά παιδιά «Σ' αγαπώ».

Με το να γίνονται αργοκίνητα για να καθυστερήσετε
Φαίνεται πώς κάθε φορά που βιάζεστε για να πάτε κάπου το παιδί σας ξαφνικά παίρνει το χρόνο του. Είναι η στιγμή που θυμάται ότι θέλει ένα συγκεκριμένο μπλοκ ζωγραφικής και θέλει να σας δείξει όλες τις ζωγραφιές τους μία προς μία ή αν βρίσκεστε στο δρόμο θα θέλει να σας δείξει κάθε μυρμήγκι ή να χοροπηδά και μετά να σας ρίχνει κλεφτές ματιές για να δει αν τον/την κοιτάζετε με υπερηφάνεια. Τα μικρά παιδιά όπως καταλαβαίνετε δεν έχουν αίσθηση του χρόνου. Εκείνη τη στιγμή, που είναι μαζί σας δεν την αλλάζουν με τίποτε άλλο. Kαι τίποτα δεν θα μπορούσε να είναι καλύτερο από αυτό.

«Ο αποχωρισμός είναι το κύριο πρόβλημα της νηπιακής ηλικίας», λέει η Patricia Shimm, συγγραφέας παιδικών βιβλίων. Οπότε το να βγείτε έξω και να θέλετε να είστε συνεπείς και στην ώρα σας με ένα μικρό παιδί μπορεί να είναι πρόκληση. Η αλήθεια είναι πώς λατρεύουν να είναι μαζί σας, απολαμβάνουν αυτόν τον χρόνο και τον παρατείνουν με όποιον τρόπο μπορούν.

Σας προκαλούν να παίξετε κυνηγητό
Με το να τρέχει μακριά ένα μικρό παιδί με χαρά και ενθουσιασμό είναι ο τρόπος του να γιορτάσει την πρωτόγνωρη ανεξαρτησία του, μόνο όμως όταν ξέρει ότι θα τον ακολουθήσουν. Τρέχει μακριά, γελάει δυνατά και στη συνέχεια σταματά και σκέφτεται "Περιμένετε, πρέπει να είμαι σίγουρος ότι η μαμά είναι ακόμα εδώ." Λατρεύουν το κυνηγητό επειδή ξέρουν ότι κάποιος θα τους κυνηγήσει και θα τους πιάσει. «Τα μικρά παιδιά πρέπει να σας έχουν εμπιστοσύνη και να ξέρουν ότι θα είστε εκεί για εκείνους. Μόνο έτσι τολμούν να ανακαλύπτουν τον κόσμο», λέει η Laura Bennett-Murphy, καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Westminster College. Το κυνηγητό είναι ουσιαστικά ένας τρόπος να σας δείξουν πόσο πολύ σας αγαπούν. Αισθάνονται ελευθερία να τρέξουν επειδή η αισθάνονται ασφάλεια (με την παρουσία σας).

Φέρνουν παντού τα παιχνίδια τους
Μερικά παιδιά έχουν ένα αρκουδάκι ή μια κουβέρτα που παίρνουν μαζί όπου και να πηγαίνουν. Άλλοι παίρνουν διάφορα αντικείμενα κάθε φορά που φεύγουν από το σπίτι. Αυτά τα μεταβατικά αντικείμενα (που ταξιδεύουν) αντιπροσωπεύουν την αγάπη σας, ειδικά κατά την απουσία σας. Το παιδί σας σας αγαπάει τόσο πολύ που θέλει να σας κρατήσει κοντά του. Επιπλέον, σύμφωνα με την Shimm, τα αντικείμενα αυτά τα βοηθούν να αισθάνονται ασφαλείς. Είναι κομμάτι από εσάς μαζί τους. Σκεφτείτε ότι αυτό το κάνουμε κι εμείς, οι μεγάλοι, έχοντας μαζί μας τις φωτογραφίες των αγαπημένων μας, είτε στο πορτοφόλι, είτε στην τσάντα.

Κάνοντας έναν μικρό χαμό με το φαγητό
Μήπως το παιδάκι σας ξοδεύει αρκετό χρόνο παίζοντας και πολτοποιώντας το φαγητό του; Όταν δε σηκώνει τα χέρια ψηλά κι απότομα με ένα μεγάλο χαμόγελο στο πρόσωπό, θα πρέπει να κινηθεί γρήγορα διαφορετικά αυτό το χάος θα βρεθεί πάνω σας! Το παιδί σας βλέπει τα τρόφιμα κάτι με το οποίο μπορεί να πειραματιστεί και θέλει να μοιραστεί αυτή την ευχαρίστηση μαζί σας. Για τα μικρά παιδιά το φαγητό είναι κάτι το οποίο λατρεύουν να δοκιμάσουν διαφορετικά κι αγαπούν να σας δείχνουν τι ακριβώς ανακάλυψαν. Όταν λοιπόν το μικρό σας βουτάει τα χεράκια του στο γιαούρτι κι ύστερα τρέχει να σας αγκαλιάζει είναι ο τρόπος του να σας δείξει πόσο και αγαπάει και να σας κάνει να αισθανθείτε ευτυχείς για τις ανακαλύψεις του.

Με τις αγκαλιές
Όταν απλά αισθάνεστε ότι έχει εξαντληθεί η υπομονή σας και είστε έτοιμη να πείτε άλλο ένα «όχι» ξαφνικά το μικρό σας έρχεται στην αγκαλιά σας, κουλουριάζεται και γέρνει το κεφαλάκι του στον ώμο σας. Σας κοιτάζει με μια λάμψη στα μάτια και ένα γλυκό χαμόγελο. «Όσα πράγματα και να κάνουν τα μικρά παιδιά για να δείξουν την ανεξαρτησία τους, θα πρέπει επίσης και να ανεφοδιάζονται με καύσιμα στην αγκαλιά της μαμάς ή του μπαμπά. Όταν το παιδί σας αγκαλιάζει, δείχνει ότι ξέρει ότι είστε πάντα εκεί παρών. Είναι ο τρόπος του να πει «σ 'αγαπώ». Αυτή η επίδειξη της αγάπης είναι και το καλύτερο μέρος της ημέρας!

Σας εκπλήσσουν με ένα γλειφιτζούρι
Τα μικρά παιδιά δεν μοιράζονται, εκτός από σπάνιες περιπτώσεις και μόνο με τα πιο έμπιστα άτομα της οικογένειάς τους. Μπορεί λοιπόν να ακτινοβολεί από χαρά κάθε φορά που του δίνετε ένα κόκκινο γλειφιτζούρι σε σχήμα καρδιάς. Όταν όμως αυτό το γλειφιτζούρι πέσει από τα χεράκι του και σπάσει, γυρίζει προς το μέρος σας, ανοίγει τα χεράκια του και σας παρουσιάζει το γλειφιτζούρι. Με το να σας δίνει κάτι τόσο πολύ αγαπημένο – έστω και σπασμένο- είναι ο ανιδιοτελής τρόπος να δείξει ότι θυσιάζει ό, τι αγαπά μόνο για εσάς. Το παιδί σας υποθέτει ότι αυτό που τον κάνει ευτυχισμένο θα κάνει κι εσάς ευτυχισμένο κι έτσι μοιράζεται τη χαρά του με εκείνον που πραγματικά αγαπά, δηλαδή με εσάς!

baby.gr
politesoraiokastrou

Κύπρος: Δεν δικαιώνονται από το σύστημα τα παιδιά-θύματα σεξουαλικής κακοποίησης Πέντε συγκλονιστικές περιπτώσεις

Διαπίστωση τεκμηριωμένης αναφοράς της Λήδας Κουρσουμπά

Τα κενά στο θεσμικό πλαίσιο, αποκαλύπτει η Επίτροπος Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού, με πέντε συγκλονιστικές περιπτώσεις

«Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ στην Κύπρο είναι σχεδιασμένη στα μέτρα των ενηλίκων και όχι στη βάση των αναγκών των παιδιών που έρχονται σε επαφή με αυτήν»

Τα κενά στο θεσμικό πλαίσιο που διέπει την πρόληψη, αναφορά, διερεύνηση και εκδίκαση υποθέσεων σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών στην Κύπρο, αποκαλύπτει σε εμπεριστατωμένη θέση της, που δημοσιοποίησε χθες, η Επίτροπος Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού Λήδα Κουρσουμπά, μέσα από τη συνοπτική παρουσίαση πέντε περιπτώσεων, τις οποίες διερεύνησε, κατόπιν υποβολής παραπόνου από τους γονείς τους.
Στην εκτεταμένη και επιστημονικά τεκμηριωμένη αναφορά της, η Επίτροπος επισημαίνει ότι το κυπριακό σύστημα δικαιοσύνης, συχνά επαναθυματοποιεί και δεν δικαιώνει το παιδί-θύμα, ενώ το κράτος δεν διασφαλίζει τα δικαιώματα των παιδιών, όπως είναι υποχρεωμένο να κάνει.
Σημειώνει πάντως ότι με την ψήφιση του σχετικού νόμου τον Ιούλιο 2014 και με την αποδοχή της Σύμβασης Λανζαρότε, καθόσον αφορά τη σεξουαλική κακοποίηση και σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιών, «αλλάζει άρδην το νομικό πλαίσιο». Δηλώνει δε, αισιόδοξη ότι, «πολλά από τα κενά που καταδεικνύονται στην παρούσα θέση μου, μπορούν να αντιμετωπιστούν με τη σωστή εφαρμογή, στην πράξη, της Σύμβασης Λανζαρότε και του Νόμου 2014».

Παιδιά κακοποιημένα από τον πατέρα
Σε ό,τι αφορά την πρώτη περίπτωση, η Επίτροπος αναφέρει μεταξύ άλλων ότι «ανήλικα κορίτσια αποκαλύπτουν στη μητέρα τους ότι κακοποιούνται σεξουαλικά από τον πατέρα τους για χρόνια.
Η μητέρα συνοδεύει τα παιδιά της σε αστυνομικό σταθμό για να προβούν σε καταγγελία. Στην όλη διαδικασία αναφοράς και διερεύνησης της υπόθεσης, τα κορίτσια παρουσιάζουν άρνηση να συνεργαστούν με τις αρμόδιες Υπηρεσίες, λόγω συναισθημάτων αμφιθυμίας ως προς τον πατέρα τους και το συμβάν, καθώς και λόγω αισθημάτων ευθύνης που έχουν για την απειλούμενη ενδοοικογενειακή συνοχή, αποτέλεσμα της καταγγελίας.
Τα παιδιά εκφράζουν ανησυχίες για ενδεχόμενη αυτοκτονία του πατέρα τους. Τελικά όλα τα παιδιά δίνουν κατάθεση και εξετάζονται από ιατροδικαστή. Η ιατροδικαστική εξέταση καταδεικνύει σωματικά ευρήματα. Λόγω της άρνησης του μεγαλύτερου παιδιού να συνεργαστεί με τις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας και καθότι επιχειρεί να βλάψει τον εαυτό του, εκδίδεται Διάταγμα Δικαστηρίου για υποχρεωτική ψυχιατρική εξέταση και νοσηλεία του.
Στη συνέχεια, «…τα παιδιά αναιρούν τις αρχικές τους καταθέσεις, αναφορικά με την υπό διερεύνηση υπόθεση σεξουαλικής κακοποίησης και ζητούν επίμονα να τερματιστεί η κράτηση του πατέρα τους, έτσι ώστε να επανασυνδεθεί η οικογένεια».
Η δεύτερη περίπτωση, αφορά μητέρα παιδιού, ηλικίας 2 χρονών και 10 μηνών, «που αναφέρει στις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας, πιθανή σεξουαλική παρενόχληση του παιδιού της από τον πατέρα του, και εν διαστάσει σύζυγό της, ωστόσο, δε θέλει να προχωρήσει σε γραπτή καταγγελία στην Αστυνομία, χωρίς να έχει πρώτα αποδείξεις. Η μητέρα αρνείται να επιτρέψει τη λήψη...

Με την βοήθεια όλων σας το Μαγαζάκι άνοιξε!

Πήγα σήμερα να δώ που βρίσκονται τα πράγματα στο μικρο μαγαζάκι και απαντήθηκα με μεγάλα χαμόγελα. Τα ράφια είναι στημένα και τα παράθυρα και οι πόρτες εγκατεστημένα και έτοιμα για τα τζάμια. Ο ιδιοκτήτης και ο νεαρός γιος του ήταν τόσο χαρούμενοι που μπόρεσαν να ανοίξουν τόσο σύντομα.

Ήταν αρχές του Νοέμβρη όταν το μικρό μαγαζάκι της οδού Γιαμπουδή στο κέντρο του Ηρακλείου, παραδόθηκε σε μία κόλαση φωτιάς που δεν άφησε τίποτα όρθιο πίσω της.  
Οι εμπρηστές του ανήκουν πιθανότατα στην κατηγορία των ξενοφοβικών ατόμων, που καταδυναστεύουν τους μετανάστες. Μία ολόκληρη γειτονιά έζησε την νύχτα εκείνη τις σπαρακτικές κραυγές του ιδιοκτήτη (μετανάστης από το Μπαγκλαντές) που παρακαλούσε να μην του καταστρέψουν τον τρόπο που πάλευε αξιοπρεπώς να βιοπορίζεται.
Το βίντεο που δημοσιεύσαμε τότε δεν χρειάζεται προλόγους κι είναι αρκούντως σοκαριστικό και εύγλωττο από μόνο του. Ξαναδείτε το πατώντας εδώ.

Φορείς και αρχές της πόλης προβληματίστηκαν από την υπόθεση και από το γεγονός ότι έτσι απροκάλυπτα κάποιοι δρουν και στο Ηράκλειο σε βάρος των οικονομικών μεταναστών.
Όμως η πόλη στο κύτταρό της έχει άλλου είδους καταβολές. Το αποδεικνύει μία κίνηση ευαίσθητων συμπολιτών μας που σχηματίστηκε στο διαδίκτυο και πασχίζει να ξαναφτιάξει το μικρό μαγαζάκι της οδού Γιαμπουδή. Όχι απλά για να βοηθήσει τον ταλαίπωρο ιδιοκτήτη του αλλά για να αποδείξει συνάμα πως η πόλη έχει ανθρωπιά και ξέρει να συμβιώνει αρμονικά με κάθε εθνικότητα, ανεξάρτητα από το χρώμα ή την καταγωγή της.

Η σελίδα που φτιάχτηκε στο Facebook ονομάζεται "Βοηθήστε να σωθεί το Μαγαζάκι"  κι έχει ήδη μερικές εκατοντάδες φίλους με την κοινή πρόθεση να το ξαναστήσουν στο ίδιο ακριβώς σημείο σε πείσμα όποιων νομίζουν πως εκβιασμοί και εκφοβισμοί θα περάσουν στην πόλη μας αντιλήψεις ξενοφοβίας και ρατσισμού.
ekriti.gr

Καταντήσαμε χοιροβοσκοί, σαν τον Άσωτο, να τρώμε ξυλοκέρατα και βγήκαμε στην ζητιανιά.

Ο γιος απαίτησε το μερίδιο της περιουσίας του από τον Πατέρα του, το πήρε, έφυγε σε χώρα μακρινή και εκεί το διασκόρπισε. 

Είμαστε οι γιοι του Πατέρα, που διαγουμίσαμε την περιουσία που μας έδωσε. 

Γοητευτήκαμε από τις ξενόφερτες σειρήνες που μας σαγήνευσαν, αλλάξαμε τα πρότυπα που είχαμε από τότε που υπήρξαμε ως λαός, αναζητήσαμε το εύκολο χρήμα και την άκρατη ευχαρίστηση. 
Εκλέξαμε πολιτικούς στα μέτρα μας, αναδείξαμε και συντηρήσαμε την διεφθαρμένη εξουσία και κατασπαταλήσαμε τα δώρα του Πατέρα.

Καταχωνιάσαμε τις αξίες και τις αρχές του πολιτισμού μας, την ανθρωπιά μας, το φιλότιμό μας, την τιμή μας. 
Σπιλώσαμε την δικαιοσύνη, 
υπονομεύσαμε την δημοκρατία μας. 
Η παγκοσμιοποίηση σμίκρυνε την πατρίδα, η «επιστημονική» ιστορία εξασθένισε το έθνος, η απόρριψη της θρησκείας ήρε τα σημεία αναφοράς.

Καταντήσαμε χοιροβοσκοί να τρώμε ξυλοκέρατα και βγήκαμε στην ζητιανιά. 
Δώσαμε ομολογίες χρέους, αλλά κανείς δεν μας δάνειζε χρήματα με αντίκρυσμα χάρτινες υποσχέσεις. 

Και τότε νοιώσαμε την απίστευτη μοναξιά που κουβαλούσαμε.

Όλα τα χρόνια, η περιουσία του Πατέρα, τα χρήματα που δεν κοπιάσαμε να αποκτήσουμε, τα δάνεια και οι πιστωτικές μας έδιναν την πεποίθηση της ευημερίας και της ευμάρειας κι εμείς κλεινόμασταν στον εαυτό μας, άκρατοι εγωιστές που μόνο η εξαγορά της προσωρινής ευχαρίστησης μας ένοιαζε, χτίζοντας σαθρά θεμέλια στο οικοδόμημα που θα κληροδοτούσαμε στα παιδιά μας.

Και τώρα, μόνο την τροφή των χοίρων έχουμε να φάμε, αλλά επειδή η μοναξιά δεν αντέχεται κι αφού κανένας δεν μας υπολήπτεται, είπαμε να υποθηκεύσουμε και το μέλλον μας. 
Κι ετοιμαζόμαστε να ξεπουλήσουμε ό,τι έχουμε και δεν έχουμε για να πάρουμε μια παράταση τρυφηλότητας, 
επειδή ακόμη, ο «αδερφός» μου ο γερμανός, δεν με θέλει μαζί του,  
επειδή ο «αδερφός» μου ο ευρωπαίος δεν θέλει να με στηρίξει, 
επειδή ο αδερφός μου ο «νοικοκύρης» λέει: «ο υιός σου ούτος, ο καταφαγών σου τον βίον μετά πορνών»...

Ευτυχώς η παραβολή έχει αίσιο τέλος. 
Ο άσωτος γιος μετανοεί και προστρέχει στον Πατέρα του: «πάτερ, ήμαρτον εις τον ουρανόν και ενώπιον σου, και ουκέτι ειμί άξιος κληθήναι υιός σου», κι Αυτός ανοίγει την αγκαλιά του και σφάζει τον μόσχο τον σιτευτό.

Όταν εμείς συνειδητοποιήσουμε τον εγωισμό μας, 
όταν αισθανθούμε ειλικρινά την ασωτία μας, 
όταν πάψουμε να θεωρούμε τους «άλλους» υπεύθυνους για την κατάντια μας, 
όταν αποπέμψουμε τον πολιτικό που εμείς εκλέξαμε την ώρα που θα μας κλείσει το μάτι, 
όταν θα αρνηθούμε στον διεφθαρμένο αξιωματούχο της εξουσίας να τον λαδώσουμε, 
όταν σαν δάσκαλοι κάνουμε καλά και με πολλή αγάπη το μάθημά μας στα παιδιά μας, 
όταν σκάψουμε το χωράφι μας κάνοντας πρώτα τον σταυρό μας,
όταν αγαπήσουμε τον συνάνθρωπο μας «ως εαυτούς», 
τότε ο μόσχος ο σιτευτός θα μας περιμένει στο τραπέζι, προσφορά από τον Πατέρα σε μένα και τους αγαπημένους μου.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ' ΛΟΥΚΑ (Λουκά κεφ. ιε' στίχοι 11-32)

πρώτη δημοσίευση: Κυριακή, 20 Φεβρουαρίου 2011
Το χαμομηλάκι