Τα καλύτερα παιχνίδια για παιδάκια στο φάσμα του αυτισμού - Best Games For Children With Autism

Τα παιδιά που ανήκουν στο φάσμα του αυτισμού δυσκολεύονται να εκφράσουν τι τους αρέσει και η κοινωνικότητά τους δεν είναι τόσο ανεπτυγμένη όσο στα υπόλοιπα παιδιά. Αυτό, λοιπόν, έχει ως αποτέλεσμα να αποφεύγουν τα παιχνίδια που «απαιτούν» αλληλεπίδραση, φαντασία καθώς και role playing (παιχνίδια ρόλων).

Best Toys And Games For Children With Autism

Συνήθως, αν τα παρατηρήσουμε σε ένα προαύλιο θα δούμε ότι απασχολούνται με παιχνίδια που δεν απαιτούν τίποτα από όσα αναφέρθηκαν και τα οποία γίνονται μέσα από στερεοτυπικές, επαναλαμβανόμενες κινήσεις.

Ο κ. Στέλιος Μαντούδης, Αναπτυξιακός Εργοθεραπευτής συμβουλεύει τους γονείς των παιδιών με αυτισμό, να δίνουν ερεθίσματα στα παιδιά τους και να εμπλουτίζουν τα παιχνίδια τους. Παρακάτω προτείνει μερικά απλά παιχνίδια που ενισχύουν τον ήχο, την έκφραση συναισθημάτων, την κίνηση των παιδιών, ενώ παράλληλα τα βοηθούν να αναπτύξουν τις κοινωνικές τους δεξιότητες.

Φανταστικοί ρόλοι
Το παιχνίδι φανταστικών ρόλων ή αλλιώς συμβολικό παιχνίδι αναπτύσσει την κοινωνικο-συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών που ανήκουν στο αυτιστικό φάσμα. 

Δώστε στο παιδί σας μία κούκλα ή ένα ζωάκι και ζητήστε του να το ταΐσει, να το κάνει μπάνιο, να το χτενίσει κλπ. 

Δημιουργήστε μια συνοικία μέσα από τα playmobil και αναθέστε ρόλους στο καθένα από αυτά π.χ. ο μπαμπάς πάει στη δουλειά, η μαμά μεγαλώνει το μωρό κλπ. Μάθετε στο παιδί τι κάνουμε σε κάθε περίπτωση π.χ. χτυπάει το κουδούνι στο σπίτι, τι ρωτάμε; Μέσα από αυτό ενισχύεται η φαντασία και η κοινωνική του συμπεριφορά.

Παίξτε με πάζλ
Ενισχύστε τις δεξιότητες του παιδιού σας μέσα από πάζλ. Φτιάξτε μαζί ένα και προσπαθήστε να του μάθετε να μοιράζεται, να συνεργάζεται, καθώς και να περιμένει τη σειρά του. Επιλέξτε πάζλ με έντονα χρώματα και εικόνες που θα διεγείρουν το ενδιαφέρον και τη σκέψη του. Προτιμήστε και την τοποθέτηση πάζλ σε ενσφηνώματα.

Ενισχύστε τη μνήμη του
Επιλέξτε παιχνίδια μνήμης με κάρτες που απεικονίζουν αντικείμενα από διαφορετικές κατηγορίες π.χ. φρούτα, ζώα, ρούχα κλπ. Ανακατέψτε και ζητήστε από το παιδί σας να βρει ζεύγη καρτών που προέρχονται από την ίδια κατηγορία. Ένα απλό παιχνίδι που ενισχύει τη μνήμη του παιδιού σας.

Αισθητηριακό παιχνίδι
Κρύψτε σε μια λεκάνη διάφορα πράγματα όπως ζυμάρι, κακάο σε σκόνη κ.α και προτρέψτε το παιδί σας να βάλει μέσα τα χέρια του, χωρίς να βλέπει και να δοκιμάσει. Ένα διασκεδαστικό παιχνίδι που ενισχύει τη λεπτή κίνηση του παιδιού και το απευαισθητοποιεί αισθητηριακά.

Παιχνίδια στο μπάνιο
Εκμεταλλευτείτε την ώρα του μπάνιου για παιχνίδι! Χρησιμοποιήστε το αφρόλουτρο και κάντε σαπουνόφουσκες. Πείτε στο παιδί σας «δες εδώ τι κάνω» και επιμείνετε να σας κοιτάζει. Με αυτό τον τρόπο ενισχύετε τη βλεμματική επαφή.

infokids

Ο γιος μου, 9 ετών, με χτύπησε δύο φορές στο πρόσωπο, επειδή δεν έγινε το δικό του.

Σήμερα το βράδυ για πρώτη φορά πήρα μια πολύ μεγάλη αναστάτωση. 

Ο γιος μου -9 ετών- με χτύπησε δύο φορές στο πρόσωπο, επειδή δεν έγινε το δικό του. Είναι η πρώτη φορά που το κάνει αυτό. Επίσης, να σας πω ότι είμαι φρεσκοχωρισμένη και τα δύο παιδιά μένουν μαζί μου. Πώς να το χειριστώ;

Απαντά η Αλεξάνδρα Καππάτου, Ψυχολόγος - Παιδοψυχολόγος - Συγγραφέας

Η επιθετικότητα του παιδιού προς το γονιό είναι ένα ηχηρό καμπανάκι συναγερμού που οφείλετε να σταθείτε με προσοχή και να ερμηνεύσετε. Είναι μια πράξη που ίσως κρύβει θυμό, απογοήτευση, άγχος, αγωνία. Αναλογιστείτε τους λόγους που το παιδί σας ενήργησε με αυτό τον τρόπο. 

Mήπως αυτή η συμπεριφορά του συνδέεται με το διαζύγιο; 

Ίσως το παιδί εκφράζει με αυτό τον τρόπο την απόγνωση και τη θλίψη του για τη διάλυση της οικογένειάς του, ενδέχεται μάλιστα να θεωρεί εσάς ως υπεύθυνη για το γεγονός της αποχώρησης του πατέρα του από το σπίτι.

Υπάρχουν πολλά ερωτήματα που χρήζουν απαντήσεων σχετικά με τις συνθήκες του διαζυγίου, τι προηγήθηκε, δηλαδή αν υπήρχαν εντάσεις, φασαρίες και πόσο καιρό, πώς έγινε, τι είπατε στο παιδί, τι σχέση έχει το παιδί με τον πατέρα του, με τι συχνότητα τον συναντά, πώς έχει διαμορφωθεί η σχέση σας με το παιδί, αν διατηρείτε επικοινωνία με τον απόντα γονιό κλπ. 

Συζητήστε με το γιο σας γι αυτό το περιστατικό. Ρωτήστε τον γιατί λειτούργησε με αυτό τον τρόπο, δώστε του τη δυνατότητα να εκφράσει τα συναισθήματά του, ρωτήστε τον πώς βλέπει τη σχέση σας και τι θα ήθελε από εσάς. Να τον διαβεβαιώσετε, ακόμη κι αν το έχετε ήδη κάνει, ότι θα είστε πάντα δίπλα του και οι δύο γονείς. 

Αυτό φυσικά πρέπει να το αποδείξετε στη πράξη. Να του καταστήσετε όμως σαφές ότι δεν δέχεστε παρόμοια συμπεριφορά στην οικογένειά σας. Απαραίτητη προϋπόθεση όμως είναι να μην χρησιμοποιείτε κι εσείς το ξύλο ως μέθοδο συνετισμού του παιδιού.

Επίσης, αν δεν έχετε δώσει εξηγήσεις στο παιδί για το διαζύγιο, νομίζω ότι πρέπει να το κάνετε τώρα, φυσικά προσαρμοσμένες στην ηλικία του. 

Αν υπάρχει συγκρουσιακό διαζύγιο και τα παιδιά έχουν εμπλοκή στη διαδικασία, προσπαθήστε να το αποφορτίσετε και ζητήστε από το σύζυγό σας συνεργασία. Συζητάτε για τα συναισθήματά του σε τακτική βάση. 

Η σταθερότητα στη συμπεριφορά σας καθώς και η ενασχόλησή σας μαζί του με θετικό τρόπο είναι απαραίτητα. Είναι αυτονόητο ότι το παιδί έχει ανάγκη να συναντά τακτικά τον πατέρα του και ο ένας γονιός να μη διαβάλλει άμεσα ή έμμεσα τον άλλο.

infokids

“Είσαι η Πριγκίπισσά μου!”- μια επικίνδυνη κουλτούρα Saving Our Daughters From An Army Of Princesses

Όσοι έχετε κόρες ή έχετε γνωστούς, συγγενείς και φίλους με κόρες, ίσως να προσέξατε την "πριγκιπισσοκουλτούρα" που επικρατεί στο κοριτσίστικο παιχνίδι και στην κοριτσίστικη ένδυση. 

Saving Our Daughters From An Army Of Princesses

Εμπνευσμένοι από γνωστά (αλλά αναχρονιστικά) παραμύθια, περνούν στα μικρά κορίτσια το μήνυμα ότι είναι πριγκίπισσες (κάτι το δελεαστικό που προσδίδει μια ψευδαίσθηση μοναδικότητας και τιμής) που όμως περιμένουν τον πρίγκιπα του παραμυθιού να τις παντρευτεί. Η έννοια της πριγκίπισσας είναι δελεαστική και για τους γονείς, αφού στα μάτια τους η κόρη γίνεται ξεχωριστή, ευγενής, ανώτερη, γαλαζοαίματη- και με προεκτάσεις ομορφιάς φυσικά, γιατί όλες οι πριγκιποπούλες πρέπει να είναι όμορφες.

Το διαφημιστικό λοιπόν δέλεαρ είναι εμφανές: στέμματα, ροζ πριγκιπικά φορέματα, σκήπτρα, κάστρα στα οποία είναι έγκλειστη η πριγκίπισσα (το πολύ πολύ να καβαλήσει μια άμαξα που θα την πάει σε έναν χορό), όλα αυτά πασπαλισμένα με το απαραίτητο γκλίτερ που θα δώσει μια λάμψη στην κοριτσίστικη φαντασίωση.

Τι συμβαίνει όμως στην πραγματικότητα; 

Γιατί μπορεί να είναι παιδαγωγικά λανθασμένη αυτή η προσέγγιση;

Η πριγκίπισσα έχει ως στόχο όχι να γίνει βασίλισσα αλλά να παντρευτεί τον πρίγκιπα που θα έρθει να τη σώσει από την ανύπαντρη κατάστασή της. Το πολύ πολύ να γίνει βασίλισσα στο πλευρό του βασιλιά της.
Οι ενδυματολογικές προτιμήσεις του στυλ "πριγκίπισσα" είναι μικρογραφίες φορεμάτων τύπου "μις υφήλιος", με άβολα ρούχα, φουρό, ψηλά τακούνια και ακριβά κοσμήματα. Με τέτοια άβολα και καθαρά ρούχα δεν μπορείς να εξερευνήσεις τον κόσμο αλλά μόνο να κάθεσαι ή να χορέψεις για λίγο βαλς.

Τα ενδιαφέροντα μιας πριγκίπισσας είναι ο καλωπισμός (προσέξτε ότι πλέον κυκλοφορούν και παιδικά καλλυντικά!), το κέντημα, η χαμογελαστή όψη και η ευγενική συμπεριφορά προς τους υπηκόους. Όχι η στρατηγική, η διοίκηση, οι επιστήμες, το διάβασμα, το κυνηγι.

Ο τελικός προορισμός της πριγκίπισσας είναι ο γάμος και το μόνο εφόδιο που χρειάζεσαι στη ζωή είναι η ομορφιά. Η υπέρμετρη έμφαση στην εξωτερική εμφάνιση σύμφωνα με πολλές έρευνες συνεισφέρει στη χαμηλή αυτοεκτίμηση, στην κατάθλιψη, στην εμφάνιση διατροφικών διαταραχών και σε υπερβολικά σεξουαλικές συμπεριφορές.
Η πριγκίπισσα στα παραμύθια χρειάζεται σωτηρία από κάτι (δράκο, κακιά μητριά, μάγια κτλ.) και μόνο κάποιος άλλος (ο πρίγκιπας) μπορεί να τη σώσει. Έτσι δεν διδάσκεται η αυτονομία και η αυτοπεποίθηση αλλά η παθητικότητα και η αβοηθησία.
Ο πρίγκιπας επωμίζεται όλη την ευθύνη και για τον εαυτό του και για την κοπέλα, η οποία ούτε καν τον βοηθάει στις μάχες που πρέπει να δώσει.

Η εταιρία Ντίσνεϋ έχει κατηγορηθεί πολλές φορές για τα λανθασμένα γυναικεία (αλλά και αντρικά!) πρότυπα που παρουσιάζονται στις περισσότερες παιδικές ταινίες της. Με μια πιο προσεκτική παρατήρηση, διαπιστώνουμε ότι οι πριγκίπισσες είναι γλυκιές, τσαχπίνες, χαριτωμένες, σέξι, με πολύ λεπτή μέση, σφιχτά ρούχα και στημένη πόζα.

Αν λάβουμε υπόψη τους χαρακτήρες, ο ρόλος της γυναίκας εμφανίζεται ως ιδιαίτερα περιορισμένος και υποτιμημένος. Οι ταινίες αυτές δεν αποτελούν μόνο ψυχαγωγία αλλά και μαθήματα για τα μικρά παιδιά που απορροφούν μηνύματα και ενστερνίζονται διδάγματα συμπεριφοράς και εξωτερικής εμφάνισης. Ακόμα και η εξαίρεση, η πρωταγωνίστρια Μερίντα στην ταινία Brave, δε γλίτωσε από τη σεξουαλικοποίηση της εικόνας της:

Τα παραμύθια βέβαια, όπως και το παιχνίδι ρόλων, έχουν μεγάλη παιδαγωγική σημασία. Δεν είναι κακό τα παιδιά να δοκιμάζουν ρόλους και να διαβάζουν παραμύθια ή να βλέπουν ταινίες που είναι ψυχαγωγικές και ασκούν τη φαντασία τους. Όμως όταν αυτό γίνεται εξακολουθητικά, εμπεριέχει κινδύνους.
_________
educpsychology.blogspot.gr
http://antikleidi.com

Παιδιά που χτυπούν…

Όσο παράξενο κι αν ακούγεται, συχνά τα παιδιά που χτυπούν είναι παιδιά που φοβούνται. Ο φόβος τους, πιθανώς έχει τις ρίζες του σε προγενέστερες τρομακτικές εμπειρίες του παιδιού και επιδρά σε ένα ασυνείδητο επίπεδο. Όταν ο φόβος αυτός αφυπνίζεται με κάποιον τρόπο από τις πραγματικές συνθήκες, το παιδί βιώνει τον «άλλο» ως απειλή και, αντί να κλάψει ή να εκφράσει λεκτικά το φόβο, ξεσπά με έναν επιθετικό τρόπο.

Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε σε μια τέτοια περίπτωση το παιδί; 

Καταρχάς, θεωρούμε αυτονόητο ότι είναι ανεπίτρεπτο να ασκούμε ως γονείς σωματική βία στα παιδιά. Αυτό που χρειάζεται είναι να διασφαλίσουμε τη σωματική ακεραιότητα τόσο του επιτιθέμενου όσο και του αποδέκτη της επιθετικότητας και να αυξήσουμε την αίσθηση ασφάλειας και το βαθμό σύνδεσης του παιδιού με εμάς. Μέσα από τη σύνδεση και την προστασία, προσδοκούμε ότι το παιδί θα αρχίσει να μιλάει για τα συναισθήματα που το καταλαμβάνουν και ειδικότερα για το φόβο.

1) Ας χτίσουμε στενότερους δεσμούς. 

Δημιουργείστε χώρο και χρόνο για το παιδί και τον εαυτό σας, καθιερώστε μικρής διάρκειας «ειδικούς χρόνους» (Special Time) μέσα στη μέρα ή εντάξτε ένα τέτοιο δεκάλεπτο στην καθημερινή πρωινή ρουτίνα για παράδειγμα. 

Σε αυτούς τους ειδικούς χρόνους, αφιερωθείτε εξολοκλήρου στο παιδί με λεκτική και σωματική έκφραση συναισθημάτων, της αγάπης σας και της αποδοχής σας! 

Κάτι τέτοιο διαβεβαιώνει το παιδί ότι είναι σημαντικό για εσάς, ακόμα κι όταν οι υποχρεώσεις σας διεκδικούν! Παίξτε με τα παιδιά, μπείτε στο δικό τους κόσμο, κατεβείτε στο ύψος τους, καθίστε στο πάτωμα δηλώνοντας την ενεργό συμμετοχή σας στα παιχνίδια τους.

2) Όταν το παιδί κλαίει, μείνετε κοντά του δηλώνοντας την παρουσία σας και τη στήριξή σας. 

«Ακούστε» το περιεχόμενο του κλάματος, τα συναισθήματα που εκφράζονται και εκτονώνονται μέσα από αυτό, χωρίς να προσπαθήσετε να «λύσετε» το πρόβλημα. Απλά ακούστε. 

Διαβεβαιώστε το παιδί όταν νιώσετε ότι είναι κατάλληλη η στιγμή, ότι μπορεί να νιώθει ασφαλές κοντά σας. Δώσε το μήνυμα λεκτικά ή μη, ότι και αυτά τα συναισθήματα είναι καλοδεχούμενα, αποφεύγοντας την κριτική ή την απόρριψη. 

Έτσι, επιτρέπετε την έκφραση και σταδιακά τη διαχείριση των τόσο έντονων συναισθημάτων του φόβου – ή και του θυμού, της ανασφάλειας – που ενδέχεται να κατακλύζουν ένα παιδί, προλαμβάνοντας την καταπίεση και απώθησή τους, που συνήθως οδηγούν σε μια πιο εκρηκτική εκδήλωσή τους σε δεύτερο χρόνο, όπως η επιθετικότητα.

3) Συχνά, τα παιδιά που αρχίζουν να κατακλύζονται από δύσκολα στη διαχείριση συναισθήματα, δίνουν κάποια σημάδια, πριν το τελικό ξέσπασμα. 

Ίσως αλλάζει η χροιά της φωνής τους και γίνεται πιο νευρική, το πρόσωπό τους πιθανώς γίνεται πιο άκαμπτο ή και άχρωμο, αποφεύγουν την άμεση βλεμματική επαφή, αρχίζουν να εκδηλώνουν μια αυξημένη ελεγκτικότητα στα πράγματα. 

Αν παρατηρήσετε τέτοια σημάδια – ή άλλα, αφού μόνο εσείς γνωρίζετε καλύτερα από τον καθένα το παιδί σας – πλησιάστε το ήρεμα και παρακολουθήστε την εξέλιξη της φάσης. Μην προσπαθήσετε να αποτρέψετε τη συναισθηματική έκφραση της εσωτερικής δυσχέρειας, μιας και ήδη έχει ξεκινήσει. Φροντίστε απλά, ότι κανείς δεν θα χτυπήσει. Δηλώστε δηλαδή ήρεμη, σταθερή παρουσία και όριο. 

Παράδειγμα: Μπορείτε απαλά να «αγκαλιάσετε» από τη μέση το παιδί και να το ωθήσετε ένα βήμα πίσω από το δεύτερο παιδί, αυτό που ενδέχεται να γίνει αποδέκτης μιας επίθεσης, λέγοντας: «Θα έχω για λίγο το χέρι μου εδώ, Μαρία. Μπορείς να παίξεις αλλά θα μείνω μαζί σου για λίγο, ώστε να είμαστε όλοι ασφαλείς». Παρέχοντας ασφάλεια, ελευθερία και πλαίσιο, ενδέχεται το παιδί να «επιλέξει» έναν άλλο τρόπο έκφρασης της δυσκολίας του, όπως ένα γερό εκτονωτικό κλάμα! Χωρίς να προσβάλλετε ή να απομονώσετε το παιδί, βοηθάτε στην ομαλή – κατά το δυνατόν – εκτόνωση μιας δύσκολης κατάστασης, αναγνωρίζοντάς την ως φυσιολογική. 

Επαναλαμβάνοντας παρόμοιες παρεμβάσεις, με πρόληψη, οριοθέτηση αλλά και επιτρεπτικότητα στην συναισθηματική έκφραση, θα δείτε ότι η παρορμητικότητα του παιδιού θα λιώσει σταδιακά και θα μετατραπεί σε ευαισθησία και ενσυναίσθηση – σε αυτά τα χαρακτηριστικά δηλαδή, που αξιοποίησε ο γονιός για να «εκπαιδεύσει» το παιδί.

Σε μετάφραση και περιληπτική, ελεύθερη απόδοση από την παρακάτω πηγή: handinhandparenting

* Η Βίκυ Βάββα είναι MSc δραματοθεραπεύτριας-συντονίστριας σχολών γονέων-θεατροπαιδαγωγού (www.anoixto-parathiro.blogspot.gr)

Περίεργες συμπεριφορές στο παιδί που οφείλονται στα video games

Ανά περιόδους δίνεται πολύ μεγάλη έμφαση στα video games που παίζουν τα παιδιά και στο κατά πόσο αυτά ευθύνονται για συμπεριφορές ανησυχητικές ή μη που εκδηλώνουν.

Συζητήσεις γονέων στα σχολεία, σε χώρους συνάντησης, σε φιλικές παρέες στα σπίτια, στην τηλεόραση «καταδικάζουν» τις περισσότερες φορές την χρήση ηλεκτρονικών παιχνιδιών ενώ οι αντίστοιχες κουβέντες και συζητήσεις των παιδιών δίνουν μεγάλη έμφαση και σημασία σε αυτά τα παιχνίδια.

Τι ακριβώς όμως γίνεται; Τι συμβαίνει με αυτά τα παιχνίδια -και παρά τις αντιρρήσεις των γονιών- είναι τόσο ελκυστικά και δημοφιλή ανάμεσα στα παιδιά;

Τα video games είναι παιχνίδια που «παθιάζουν» τα παιδιά καθώς τους δίνουν την ευκαιρία να πάρει ο «ιδανικός τους εαυτός» ψηφιακά σάρκα και οστά. Μέσα από αυτά τα παιχνίδια τα παιδιά έχουν την δυνατότητα να ζήσουν μια δεύτερη «ψηφιακή» ζωή -πέρα από την πραγματική- ως τραγουδιστές, ποδοσφαιριστές ή ακόμα ως ήρωες ενός πολέμου ή μιας μάχης.

Να σημειωθεί δε σε αυτό το σημείο ότι όσο μεγαλύτερη απόσταση έχει το παιδί από τον «ψηφιακό του ήρωα» ως προς τα χαρακτηριστικά του (δημοτικότητα, δύναμη, εξωτερική εμφάνιση) τόσο πιο ελκυστικό γίνεται στο παιδί και κατά συνέπεια αναζητά περισσότερο την χρήση του. Με λίγα λόγια του δίνει την ευκαιρία να ζήσει έστω και ψηφιακά μια ζωή που πιθανά θα ήθελε.

Τι συμβαίνει όμως όταν ο ήρωας που επιλέγει το παιδί ζει σε ένα «επιθετικό κόσμο» που μόνη λύση και σκοπός είναι η μάχη για την επιβίωση;

Η αύξηση της επιθετικότητας των παιδιών συνδέεται άμεσα με την χρήση βίαιων video games. Συγκεκριμένα η χρήση βίαιων video games μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της επιθετικής σκέψης, του θυμού, αυξάνει τον καρδιακό ρυθμό, μειώνει την ενσυναίσθηση και τα αισθήματα αλληλεγγύης και τελικά συντελεί στην εκδήλωση της επιθετικής συμπεριφοράς.

Από την άλλη πλευρά δεν σημαίνει αυτόματα ότι όποιο παιδί παίζει video games θα εκδηλώσει και επιθετική συμπεριφορά.

Και σε αυτό το σημείο η παρέμβαση, τόσο η άμεση όσο και η έμμεση, των γονιών μπορεί να αποτελέσει την λύση του προβλήματος.

Το Τμήμα Κοινωνικής και Ψυχολογικής Στήριξης του οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού συμβουλεύει τους γονείς:

Να παρατηρούν το είδος των παιχνιδιών που παίζουν τα παιδιά
Να ελέγχουν την ηλικιακή σήμανση που υπάρχει στα παιχνίδια και να βεβαιώνονται ότι είναι κατάλληλα για την ηλικία του παιδιού τους
Να θέτουν όρια στη χρήση του υπολογιστή και της παιχνιδομηχανής στα παιδιά
Να γίνονται οι ίδιοι παραδείγματα συμπεριφοράς στα παιδιά τους
Να εξηγούν την διαφορά της «ψηφιακής κατάστασης» από την πραγματικότητα

Εάν παρατηρήσετε ότι το παιδί σας μιμείται τον ήρωα του παιχνιδιού που παίζει σταματήστε άμεσα αυτή την συμπεριφορά, δώστε άλλα ερεθίσματα στο παιδί και περιορίστε την χρήση του συγκεκριμένου παιχνιδιού.

Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια είναι μια πρόκληση για τους γονείς….
Η απαγόρευση όμως δεν είναι η λύση

Posted by kalinda