Δύσκολα περιστατικά που μπορεί να σας συμβούν με το παιδί και πως να τα χειριστείτε

Το να έχουμε ευνσυναίθηση και να συμπονούμε τα παιδιά μας δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να τα κρατάμε μακριά από δύσκολα συναισθήματα για να τα προστατέψουμε. Αντίθετα, σημαίνει ότι θα τα στηρίξουμε να βιώσουν το ευρύ φάσμα των συναισθημάτων των ανθρώπων.  Σημαίνει επίσης ότι θα είμαστε ανοιχτοί για να δούμε τις μοναδικές συνθήκες κάθε περιστατικού όπως προκύπτει.

5 περιστατικά που μπορεί να σου συμβούν

1. Όταν ένα άλλο παιδί πονάει το παιδί σας

Ακόμα και τα παιδιά που ανατράφηκαν από ήπιους και στοργικούς γονείς μερικές φορές χτυπούν και δαγκώνουν. Όταν είναι στην ηλικία όπου διεκδικούν το δικαίωμά τους για ανεξαρτησία και δεν έχουν ακόμη τις λεκτικές δεξιότητες για να εκφράσουν τον εαυτό τους σωστά, έτσι ώστε αντί για λέξεις, χρησιμοποιούν τα άκρα ή τα δόντια τους. 
Όταν είναι το δικό σας παιδί που έχει πληγωθεί είναι εύκολο να θυμώσετε προς το άλλο παιδί και τον γονέα του. 
Την ίδια στιγμή αναγνωρίζετε το συναίσθημά σας λέγοντας στον εαυτό σας: «Παρατηρώ ότι νιώθω θυμωμένος». 
Παίρνετε μία βαθιά ανάσα, και αφήνετε την οργή να υποχωρήσει, αντί να ενεργήσετε εν θερμώ. 
Σίγουρα αισθάνεστε φόβο για την ασφάλεια του παιδιού σας. 
Αλλά έχετε μία ευκαιρία να εξετάσετε όλα τα ενδεχόμενα. «Ίσως το άλλο παιδί να είναι φορτισμένο από θέματα που του προκαλούν άγχος στο σπίτι. Ή ίσως το δικό σας παιδί έκανε κάτι για να προκαλέσει το άλλο παιδί! Σίγουρα πρέπει να προστατέψετε το παιδί σας, όμως δεν χρειάζεται να πάρετε την κατάσταση προσωπικά.

2. Όταν η συμπεριφορά του δικού σας παιδιού επηρεάζει αρνητικά τους άλλους

Είναι σημαντικό να σκέφτεστε όχι μόνο τα συναισθήματα και τις ανάγκες του παιδιού σας, αλλά και το ποιες είναι οι επιπτώσεις της συμπεριφοράς του στα συναισθήματα και τις ανάγκες των άλλων. Για παράδειγμα, όταν το παιδί σας μπαίνει πάντα πρώτο στην τσουλήθρα, απαιτώντας από τα άλλα να περιμένουν, μπορεί να χρειαστεί να βοηθήσετε να εξομαλυνθεί η κατάσταση. 
Αυτό μπορεί να συνεπάγεται να καθοδηγήσετε το παιδί ενάντια στις επιθυμίες του. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτή τη δύσκολη στιγμή ως μία ευκαιρία να επανασυνδεθείτε με το παιδί σας με συμπάθεια, αποδεχόμενη τα αρνητικά συναισθήματα και βοηθώντας το να τα εκφράσει. 
Τότε μπορείτε να δώσετε κατάλληλες για mν ηλικία του εξηγήσεις γιατί έπρεπε να αναλάβετε κι εσείς δράση και να επέμβετε στη σειρά του παιχνιδιού. Με τον τρόπο αυτό θα το βοηθήσετε να αντιληφθεί τι βιώνουν και τα άλλα παιδιά και πώς οι ενέργειές του τα επηρεάζουν.

3. Όταν το παιδί σας γίνεται μάρτυρας μιας κακομεταχείρισης σε δημόσιο χώρο

Είναι μια ευκαιρία να μιλήσετε με το παιδί σας για τα συναισθήματα όλων: του παιδιού σας, του εαυτού σας, του άλλου γονέα και του παιδιού του. Αυτή η συζήτηση μπορεί να χρειαστεί να συμβεί εκεί επιτόπου ή αργότερα, ανάλογα με την κατάσταση και την αντίδραση του παιδιού σας. 
 Μπορείτε να ξεκινήσετε λέγοντας στο παιδί πώς αισθάνεστε εσείς: «Ω, είμαι τόσο λυπημένος που βλέπω έναν γονέα να μην είναι ευγενής ή να πληγώνει το παιδί τον. Αισθάνομαι επίσης να φοβάμαι», και μετά να ζητήσετε από εκείνο να πει πώς νιώθει. «Η μπορείτε να ζητήσετε πρώτα από το παιδί σας να πει πώς αισθάνεται. Αμέσως μετά το καθησυχάζετε λέγοντας ότι εσείς ποτέ δεν Θα το αντιμετωπίσετε με τέτοιον τρόπο ούτε Θα αφήσετε άλλους να του φερθούν έτσι. 
Στη συνέχεια εξετάζετε τα συναισθήματα του άλλου παιδιού: «Και το παιδί αυτό πρέπει να αισθάνεται πολύ άσχημα, πρέπει να νιώθει λυπημένο και φοβισμένο τώρα». Ή ρωτήστε το παιδί σας να πει πώς σκέφτεται ότι αισθάνεται το άλλο παιδί. Μετά υποθέστε τι αισθάνεται ο άλλος γονέας: «Η μητέρα αυτή πρέπει να είναι πολύ κουρασμένη και απογοητευμένη, και μάλλον έχει ξεχάσει πώς να είναι ευγενής με το παιδί της».’Η ρωτάτε το παιδί σας γιατί νομίζει ότι η μητέρα δεν είναι ευγενική – συχνά το παιδί δίνει πολύ δημιουργικούς λόγους.

4. Όταν κάποιος είναι αγενής προς εσάς

Αυτή είναι μία μεγάλη ευκαιρία να δουλέψετε την ενσυναίσθηση. Αντί να εξοργιστείτε και να αρχίσετε να εκσφενδονίζετε προσβολές, μπορείτε να στραφείτε προς το παιδί και να ψιθυρίσετε, «Πω πω! Νομίζω ότι αυτός είναι πολύ δυσαρεστημένος. 
Αναρωτιέμαι γιατί; Ίσως να είχε μία κακή μέρα στη δουλειά;». Βοηθήστε το παιδί σας να φανταστεί τι θα μπορούσε να προκαλέσει τέτοια οργή, χωρίς να το πάρετε προσωπικά. Εάν χρειαστεί μπορείτε να «αποφορτιστείτε» αργότερα μιλώντας για το περιστατικό ιδιωτικά στον σύντροφό σας ή ένα φίλο.

5. Όταν κάποιος επικρίνει τον τρόπο με τον οποίο εσείς φέρεστε στα παιδιά σας (είπαμε, όλοι έχουν γνώμη για όλους!)

Μπορείτε να δηλώσετε πόσο σημαντικό είναι να αλληλεπιδράτε με τα παιδιά σας με τρόπους που οικοδομούν τη σχέση μας και να επισημάνετε ότι όταν οι άλλοι επικρίνουν αυτό που κάνετε, σας είναι δύσκολο να το ακούσετε. 
Όταν όμως υποθέτετε ότι οι άλλοι άνθρωποι ενδιαφέρονται πραγματικά για την ευημερία του παιδιού σας προσπαθείτε να μη λαμβάνετε την κριτική τους προσωπικά, αλλά να τους ακούσετε. Ίσως να υπάρχει και μία δόση αλήθειας σε ό,τι λένε. Δεν χρειάζεται ούτε να συμφωνήσετε ούτε να διαφωνήσετε ανοιχτά μαζί τους, και σίγουρα δεν χρειάζεται να ακολουθήσετε τις συμβουλές τους αν δεν συμφωνείτε!

Κατερίνα Χρυσανθοπούλου «24 ώρες αγκαλιά»

themamagers.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Το πνεύμα των Χριστουγέννων, ο Υπερκαταναλωτισμός και η Μοναξιά των Γιορτών

Η αντίστροφη μέτρηση για τα Χριστούγεννα έχει ήδη ξεκινήσει και μαζί ο προγραμματισμός για όλα όσα σχεδιάζει κάποιος να κάνει. Πού θα πάει, τι θα αγοράσει, πότε θα πάρει άδεια από την εργασία του, τι δώρα θα πάρει για τα αγαπημένα του πρόσωπα; 

Οι γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς είναι μία περίοδος έντονα φορτισμένη συναισθηματικά, δημιουργεί για πολλούς μία προσμονή, μία λαχτάρα, αλλά και για άλλους θλίψη και πόνο. 

Μέρες γιορτινές που περνάει κάποιος με τα αγαπημένα του πρόσωπα. Η οικογένεια, οι φίλοι, οι συγγενείς, οι συνεργάτες πλαισιώνουν τον περίγυρο με τον οποίο κυλούν οι μέρες των γιορτών, με φαγοπότι, διασκέδαση, ξεκούραση, κουβέντα, βόλτες και ταξίδια. 

Δυστυχώς αυτό δεν ισχύει για όλους. 
Υπάρχουν άνθρωποι που δεν θέλουν να έρθουν αυτές οι μέρες γιατί δεν έχουν κανέναν να τις μοιραστούν. 
Άλλοι στους δρόμους και στα παγκάκια, άλλοι σε άσυλα και διάφορα ιδρύματα, εγκαταλελειμμένοι, άλλοι στο σπίτι τους, μόνοι, χωρίς συντροφιά. 
Δεν έχουν σπίτι, δεν έχουν οικογένεια, δεν έχουν τίποτα. Δεν θα ακούσουν τα χρόνια πολλά από κάποιο αγαπημένο τους πρόσωπο, δεν θα νιώσουν τη ζεστασιά του σπιτιού, δεν θα ζήσουν την αγωνία να ανοίξουν το δώρο τους, να δουν τι έχει μέσα και να χαμογελάσουν σαν μικρά παιδιά, δεν θα απολαύσουν το γιορτινό τραπέζι, δεν θα μετρήσουν μαζί αντίστροφα να υποδεχτούν το νέο έτος, δεν θα τους αγκαλιάσει κανείς, δεν θα ακούσουν μία γλυκιά κουβέντα από κανέναν. 
Μία διαρκής σιωπή θα σκεπάζει αυτές τις μέρες και θα προκαλεί θλίψη, μοναξιά, ψυχικό πόνο, αίσθημα αδικίας και απαισιοδοξίας. 

Τι νόημα έχουν οι γιορτές γι’ αυτούς τους ανθρώπους; 
Τι νόημα έχουν οι γιορτές για τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας και το μόνο που τους απασχολεί είναι να καταφέρουν να ζήσουν; 
Το μόνο δώρο που θέλουν είναι η ζωή. 
Και καθημερινά βρίσκονται σε έναν διαρκή αγώνα να παλέψουν την αρρώστια και να συνεχίσουν να αναπνέουν, να συνεχίσουν να κοιτούν τον ήλιο κι ας μην έχουν πολλά. 
Γιατί η αξία δεν βρίσκεται στα αντικείμενα. 

Από μία άλλη άποψη, η περίοδος των εορτών που έρχεται χαρακτηρίζεται από τον υπερκαταναλωτισμό. 

Αγορές, ψώνια, τεράστιες προμήθειες σε διάφορα τρόφιμα σαν να μην υπάρχει αύριο. 
Φαγητά, ποτά, γλυκά. Λαιμαργία και δίψα για τον κορεσμό της κοιλιάς. Άγχος για το γιορτινό τραπέζι. 
Άγχος για το τι θα φορέσουμε στο ρεβεγιόν. 
Πώς θα στολίσουμε το σπίτι μας να είναι ακόμη πιο γιορτινό και εντυπωσιακό. 
Τι δώρο θα πάρουμε στα παιδιά μας για να μην γκρινιάζουν. 
Πως θα επιμεληθούμε την εμφάνισή μας. 
Πού θα κάνουμε ρεβεγιόν. 
Έξοδα υπερβολικά, περιττά, που ίσως δεν είναι τόσο αναγκαία για να περάσει κάποιος όμορφα τις γιορτές, όταν υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν τίποτα. Συμπεριφορά που δείχνει μία λατρεία προς τα αντικείμενα, έμφαση στο φαίνεσθε και στον εντυπωσιασμό. 

Και κάπου εκεί χάνεται η ουσία. 
Πού βρίσκεται τελικά η μαγεία των εορτών; Θα αναρωτηθεί κανείς ….δεν πρέπει να γίνονται όλα αυτά; 
Ασφαλώς, αλλά με μέτρο. Ίσως τελικά δεν χρειάζονται τόσες σπατάλες, τόσο άγχος για την ποσότητα, τόσο επιμονή για την εικόνα. 
Ίσως τελικά δεν χρειάζεται τόση χλιδή, τόση πολυτέλεια. 
Η ζωή είναι ωραία ακόμη κι αν είναι απλή. 
Ποιος δεν θυμάται τον Εμπενέζερ Σκρουτζ, τον φιλάργυρο και σκληρόκαρδο ήρωα του Τσαρλς Ντίκενς από το κλασικό διήγημα Χριστουγεννιάτικη Ιστορία. 

Τι να τα κάνεις τα πλούτη όταν είσαι μόνος και δεν μοιράζεσαι; Όταν έχεις καρδιά σκληρή σαν πέτρα και δεν νοιάζεσαι για τον συνάνθρωπό σου; 

Η αγάπη και η ανθρωπιά είναι συναισθήματα που πρέπει να μας διακατέχουν αυτές τις μέρες. Κι ας φορέσουμε κάτι πιο απλό, ας φάμε λίγο πιο λιτά, ας ζήσουμε λίγο πιο απλά. Και το σημαντικότερο, να μην ξεχνάμε τους ανθρώπους που αγαπάμε, ακόμη κι αν είναι μακριά. 
Όλοι έχουμε ανάγκη τα αγαπημένα μας πρόσωπα αυτές τις μέρες. Ένα τηλεφώνημα στους γονείς και παππούδες, που ίσως είναι μακριά, ένα πιάτο φαγητό και ένα ζεστό ρούχο σε έναν άστεγο, οικονομική βοήθεια σε μία οικογένεια που παλεύει να επιβιώσει, μία γλυκιά κουβέντα στους δικούς μας ανθρώπους, μία κίνηση αγάπης και αλληλεγγύης αρκούν για να μπορεί να πει κάποιος ότι τον διακατέχει το πνεύμα των Χριστουγέννων. 

Ας προσφέρουμε ότι μπορούμε στον συνάνθρωπο που έχει ανάγκη, ας κάνουμε μία κίνηση ανθρωπιάς, ας δείξουμε την αγάπη μας, ας εκφράσουμε τα συναισθήματά μας, ας γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι.  

Άρθρο της δημοσιογράφου, Τάνιας Ώττα, που ζει στην Σιάτιστα Βοίου. 

Πηγή: otavoice.gr 

antikleidi

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η προσευχή του μικρού έλατου

Tα Xριστούγεννα καθώς κοντοζυγώνουν

οι λαχτάρες το μικρό ελατάκι ζώνουν·
ξυλοκόπους και πριόνια συλλογιέται
κι απ’ το φόβο του σταυροκοπιέται.

― Mην αφήσεις, Θεέ μου, να με κόψουν
και στο φορτηγό να με φορτώσουν.
Mη με κάνουν άχρηστο παιχνίδι,
εμένα, που είμαι του βουνού στολίδι.

Θεέ μου, ας μη με βάλουν σε σαλόνια,
ας μη μου στερήσουν τ’ άσπρα χιόνια·
ας μ’ αφήσουνε να ζήσω, να γεράσω,
εδώ πάνω τη ζωή μου να περάσω.

Θεέ μου, κάν’ τους να συλλογιστούνε
πως τη φύση πρέπει ν’ αγαπούνε.
Mην την καίνε με φωτιές τα καλοκαίρια,
Μην απλώνουν πάνω της άπονα χέρια.

🎄 🎄 🎄 🎄 🎄 🎄 🎄

Eλένη Τσαλίκη©
Από τη συλλογή: «Κάθε μέρα, κάθε μήνα, μια ολόκληρη χρονιά» ©

Πόσο αξιόπιστη και ποιοτική είναι η παρεχόμενη ιατρική πληροφορία στο διαδίκτυο;

Αν ανήκετε και εσείς σ’ αυτή την κατηγορία ανθρώπων που με τον παραμικρό πόνο εφορμούν στις μηχανές αναζήτησης για να βρουν τι έχουν πριν ακόμη επισκεφθούν γιατρό, αυτό πρέπει να το διαβάσετε…

Για πολύ κόσμο θεωρείται κάτι το συνηθισμένο: 
με το παραμικρό σύμπτωμα, πριν ακόμη συμβουλευτούν έναν γιατρό για εκείνον τον ξαφνικό πόνο που νιώθουν να σπεύδουν πρώτα στις μηχανές αναζήτησης και τις αντίστοιχες εφαρμογές στο κινητό τους και μετά να επισκέπτονται τον ειδικό.

Να, όμως, μια συνήθεια που χρειάζεται προσοχή και όχι μόνο γιατί τρομοκρατούμαστε χωρίς λόγο, αλλά γιατί η εμφάνιση των αποτελεσμάτων δεν είναι καλή.

Πριν από μερικά χρόνια, γιατροί από τη φημισμένη Mayo Clinic επιχείρησαν να ελέγξουν τη διαδικτυακή – περί θεμάτων υγείας – σοφία (και αξιοπιστία, φυσικά) και το συμπέρασμα τους ήταν ότι να αναζητά κανείς τέτοιου είδους πληροφορίες στο ίντερνετ είναι τουλάχιστον ριψοκίνδυνο. 
Σύμφωνα, μάλιστα, με σχετική μελέτη που εκπόνησαν, αυτή η πρακτική είναι το ίδιο επικίνδυνη με το να μην επισκέπτεται κάποιος ποτέ τον γιατρό του ή με το να λαμβάνει για καιρό λάθος μέτρα αντιμετώπισης των όποιων συμπτωμάτων.

Απολύτως καμία ιστοσελίδα από αυτές που αξιολογήθηκαν δεν ήταν σε θέση να δώσει εμπεριστατωμένη εικόνα συμπτωμάτων και μία ακριβή διάγνωση για το θέμα που έθετε προς αναζήτηση ο ασθενής.

Συγκεκριμένα, οι επιστήμονες αξιολόγησαν την ποιότητα των αποτελεσμάτων που προέκυπταν από κορυφαίες μηχανές αναζήτησης, όπως οι Google, Yahoo και Bing και για αναζητήσεις σχετικά απλών λέξεων – κλειδιών, όπως στηθάγχη ή πονοκέφαλος. 
Απολύτως καμία ιστοσελίδα από αυτές που αξιολογήθηκαν δεν ήταν σε θέση να δώσει εμπεριστατωμένη εικόνα συμπτωμάτων και μία ακριβή διάγνωση για το θέμα που έθετε προς αναζήτηση ο ασθενής. 

Ακόμη χειρότερα κανένα από αυτά τα sites δεν μπορούσε να προσφέρει μία πλήρη και εμπεριστατωμένη παρουσίαση των βασικών συμπτωμάτων κάθε ασθένειας. 

Σε μία αναλογία 4 στα 10 τα sites και οι αντίστοιχες εφαρμογές αδυνατούσαν να δώσουν μία ικανοποιητική συμβουλή για το τι να κάνει κάποιος που υπέφερε, λ.χ. από πόνους στο στήθος.

Ωστόσο, ακόμη και όταν υπήρχε η παράθεση κάποιας διάγνωσης, οι εναλλακτικές που προτείνονταν και οι παράμετροι που εξηγούνταν ήταν τόσες πολλές με αποτέλεσμα ο χρήστης να μην ξέρει αν πάσχει από το «χ» ή από το «ψ» νόσημα και ποια τελικώς θα ήταν η ιδανική θεραπεία. 
Εκτός από κάποιες περιπτώσεις ενηλίκων που μπορούσαν να αντιστοιχίσουν τα συμπτώματα που ένιωθαν με τα αποτελέσματα που εμφάνιζε η μηχανή αναζήτησης, όλοι οι υπόλοιποι τρομοκρατούνταν άνευ λόγου και αιτίας ή ακόμη χειρότερα ανακουφίζονταν, θεωρώντας ότι δεν υποφέρουν από κάτι σοβαρό. 
Και μετά είναι και τα διάφορα applications για κινητά που υπόσχονται ακρίβεια, αλλά… την παρέχουν; 
Κάποιες από αυτές τις εφαρμογές που προσφέρονται για κινητά ή τάμπλετς έχουν προκύψει από αξιόπιστες ιατρικές σχολές, όπως αυτή του Χάρβαρντ ή από μεγάλα έγκυρα νοσοκομειακά ιδρύματα όπως η Μayo Clinic. 
Και ναι μεν είναι σχεδιασμένες για να προσφέρουν μία όσο το δυνατόν πιο αξιόπιστη πρόσβαση σε διαγνώσεις με το πάτημα ενός κουμπιού, όμως, και πάλι δεν έχουν αξιολογηθεί πλήρως για την ακρίβεια και την ασφάλεια που προσφέρουν.

Πέρσι, ερευνητές από την ιατρική σχολή του Χάρβαρντ και σε συνεργασία με τεχνολογική εταιρεία αξιολόγησαν τη διαγνωστική ακρίβεια 23 από τις πιο δημοφιλείς ιατρικές εφαρμογές, κάποιες από τις οποίες είχαν προτιμηθεί από εκατομμύρια χρήστες. 

Το αποτέλεσμα της έρευνας έδειξε ότι μόνο το ένα τρίτο αυτών των apps περιελάμβανε τις σωστές διαγνώσεις, κάτι που εξηγεί γιατί είναι επισφαλές να θέτεις ερωτήματα που αφορούν την υγεία σου, ακόμη και σε τέτοιου είδους εφαρμογές.

Όπως επίσης ανέφεραν, μετά την ολοκλήρωση της έρευνας τους, οι διαγνωστικές δυνατότητες μίας τέτοιας εφαρμογής είναι σχετικά εύκολες και πιο αξιόπιστες, όταν το ερώτημα στο οποίο καλούνται να απαντήσουν είναι μία κατάσταση (ένα κρυολόγημα ή μία ίωση) που μπορεί να αντιμετωπιστεί και από το σπίτι. 
Για αυτές τις περιπτώσεις, το ποσοστό ορθής διάγνωσης ανερχόταν σε ένα 40%, αλλά και πάλι με την εφαρμογή να διαθέτει ειδική σήμανση που έλεγε ότι όσο απλό κι αν φαίνεται ένα πρόβλημα υγείας, το καλύτερο για τον ασθενή είναι να απευθυνθεί σε έναν γιατρό και φυσικά όχι στο κινητό του.

Κατά τον ίδιο τρόπο, μια άλλη μελέτη, του 2012 αυτή τη φορά έδειξε ότι ακριβείς κατά τα 2/3 ήταν και οι τηλεφωνικές διαγνώσεις που γίνονταν από ιατρικά κέντρα που διέθεταν τέτοιου είδους τηλεφωνική εξυπηρέτηση και πάλι όμως, το 1/3 των ασθενών που είχαν απευθυνθεί εκεί βρισκόταν στον «αέρα».

Η έρευνα καταλήγει στο αναμενόμενο και αυτονόητο: 
όλα αυτά, (εφαρμογές, τηλεφωνική κάλυψη, κλπ) δεν αποτελούν παρά φτωχά συμπληρώματα συμβουλευτικής που δεν μπορούν ούτε να αντικαταστήσουν, ούτε καν να υποκαταστήσουν τις υπηρεσίες ενός γιατρού. 
Και ναι, το να επισκεφθείς έναν γιατρό θέλει χρόνο και χρήμα και ειδικά το κόστος θεωρείται και ο λόγος, για τον οποίο πολλοί άνθρωποι καταφεύγουν σε αυτού του είδους, τις εξ αποστάσεως συμβουλές. Όμως, όπως επισημαίνεται και στο σχετικό άρθρο, είναι μόνο συμβουλές, δεν παρέχουν καμία ασφάλεια, δεν πρόκειται για επιστημονική διάγνωση και φυσικά κρύβουν σοβαρούς κινδύνους. 

Με στοιχεία από τους New York Times

LIFO

AMEA Care
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Xριστουγεννιάτικο αίνιγμα

Δεν ήμουν παλάτι και μέγαρο, ούτε·
δεν είχα στολίδια ούτε ζεστασιά,
μα κάθε Xριστούγεννα, σίγουρα, ακούτε
πως κράτησα πάνω μου ένα βασιλιά!

Tριγύρω μου πλούσιοι και σοφοί μαζευτήκαν
με δώρα μυριάκριβα και αστραφτερά·
μα ήρθαν στο πλάι τους και γονατίσαν
αστέρια, αγγελούδια, βοσκοί και παιδιά!

Mην ψάχνετε άδικα σε δύσκολους τόπους·
μια μόνο να ρίξετε, μια μόνο ματιά
να βρείτε από μία, σε κάθε ανθρώπου,
και κάθε Xριστούγεννα, μέσα στην καρδιά.

🎄 🎄 🎄 🎄 🎄 🎄 🎄

Eλένη Τσαλίκη©
Από τη συλλογή: «Κάθε μέρα, κάθε μήνα, μια ολόκληρη χρονιά» ©