«Παππούς και Εγγονή»

Ξεπέζευαν στο µεγάλο πλάτανο της κυρίας Ευστρατίας και ο παππούς µάζευε χορτάρια. Της έδειχνε τα σχήµατα. Τα πικροράδικα, τα περδικοπατήµατα, τις καυκαλήθρες. Ε, γούστο είχε, αλλά µετά από λίγο το Λενιώ βαριόταν κι έφευγε γιαλό γιαλό.

«Αλλιώτικες που είναι οι θάλασσες και οι παραλίες το χειµώνα», σκεφτόταν.

Ξάφνου, µέσα στα ξύλα, στα πεταµένα µπουκάλια, στις παρατηµένες και σχισµένες σαγιονάρες, τις παράταιρες, βλέπει ένα παντοφλάκι, µα ένα παντοφλάκι!

«Ααα! Τι να ’ναι αυτό;», είπε µέσα της. «Σαν βαρκάκι, σαν γόνδολα».

Ήταν υφασµάτινο, µε χρυσοκλωστές και πολύχρωµα λουλούδια. Ήταν βέβαια ταλαιπωρηµένο, αλλά στα νιάτα του πρέπει να έκανε τράκες!

Ε, και να είχε τέτοια παπούτσια το Λενάκι, όλες οι φίλες της θα ζήλευαν και αυτή θα καµάρωνε. Βέβαια, δεν θα µπορούσε να τρέξει και να παίξει µ’ αυτά τα παντοφλιά, αλλά θα τα είχε για τις καλές τις ώρες: για τα γενέθλια, για την εκκλησία, για τις γιορτές και τα πανηγύρια.

Τέτοιες σκέψεις έκανε, όταν κατέφθασε ο παππούς, κρατώντας τον τορβά τίγκα στα χόρτα.

– Κουκ, κοκονέλιµ, ήρθα.

– Κοίτα παππού, ένα παντοφλάκι παράξενο.

– Πασουµάκι τούρκικο είναι, Λενιώ. Τέτοια φορούσαν τα χρόνια τα παλιά οι πλούσιες Τουρκαλίτσες.

– Μου αρέσει πολύ, παππού!

– Εµ, τι! Είναι δειχτερά τα πασούµια, όµορφα, πλουµιστά και χειροποίητα. Είδες ταξίδι, το άτιµο! Η θάλασσα μάς το έφερε. Είδες τη θάλασσα, Λενιώ;

– Να το πάρουµε µαζί µας, παππού;

– Τι να το κάνεις, µάτια µου. Εγώ λέγω να το ταξιδέψουµε απέναντι να πάει να βρει το ταίρι του. Καλύτερα, ε;

Το σκέφτηκε λίγο η Ελένη:

– Καλά, ας το κάνουµε κι έτσι, του απάντησε.

Το έβαλε, λοιπόν, ο παππούς πάνω στο κύµα και είπε ψιθυριστά:

– Άντε στο καλό, άντε να βρεις το ταίρι σου!

Ύστερα, κοίταξε το πασουµάκι που αρµένιζε ανατολικά και είπε µε χαµόγελο και πιο δυνατά:

– Χαιρετίσµατα!

Το έβλεπαν να ξεµακραίνει σαν µικροσκοπικό τρεχαντήρι και φανταζόταν πια τα µύρια όσα η Ελένη µας.

Αργότερα, οι δυο τους, αφού άναψαν τα καντήλια στους Αγίους Αναργύρους, µπήκαν στα ιαµατικά λουτρά της Εφταλούς, για να κολατσίσουν στα ζεστά. Έκανε κρύο, µην το ξεχνάµε. Χειµώνας βλέπετε, ήλιος µε δόντια.

Παππούς και εγγονή έτρωγαν και χαλάρωναν στη θαλπωρή της υγρής ζεστασιάς. Μέσα από τις τρύπες του θόλου της σκεπής έβλεπαν το φως να µπαίνει, µατσάκια µατσάκια κυκλάµινα. Και από το µικρό παράθυρο στο βάθος, ο διάδροµος της θάλασσας. Μπλε, θυµωµένος απ’ τον Ντελή-Βοριά.

Χράτσα-χρούτσα, ροκάνιζαν τα παξιµάδια οι δυο τους και µοσχοβολούσαν τα λουτρά κανέλα, µανταρίνι και δαφνόφυλλα. Η πηγή έστελνε τη ζεστή ανάσα της στα µάγουλα και τα χέρια τους µε µικρές, λεπτές φυσαλίδες, που ανάβλυζαν σταθερά και ρυθµικά από τα χαλίκια της µεγάλης στέρνας.

– Πώς να την έλεγαν άραγε την Τουρκαλίτσα που έχασε το πασουµάκι της; είπε αφηρηµένα η Ελενίτσα.

– Μελτέµ! είπε ο παππούς µε σιγουριά. Μελτέµ, την έλεγαν και ήταν νέα και όµορφη. Αγαπιότανε µε τον Αχµέτ. Κρυφά έφευγε από τη µάνα της τα βράδια από την πίσω σκάλα του σπιτιού τους, την καφασωτή και κατέβαινε στην αυλή τους, σιγοπατώντας.

– Εκεί αντάµωναν και τα λέγανε ψιθυριστά µέσα στο σκοτεινό µπαξέ τους.

– Κοίτα απέναντι, Λενιώ, εκεί ήταν το σπίτι τους. Στο Μπαµπα-Γκαλέ, στο ακρωτήρι. Ένα βράδυ όµως, η µάνα της είχε ύπνο ανήσυχο. Ξύπνησε, λοιπόν, και κατέβηκε στον οντά τους, να φάει κανένα λουκουµάκι για να γλυκαθεί.

Την άκουσε που λες, Ελένη µου, η Μελτέµ, είδε και τη λάµπα που άναψε και τρέχει να προλάβει να χωθεί στο µεντέρι της. Μέσα στη φούρια, της ξέφυγε το πασουµάκι κι έµεινε στην αυλή! Το πήρε ο σκύλος τού Αχµέτ και άρχισε τα παιχνίδια δίπλα στη θάλασσα. Ορµά ένα κύµα, του το παίρνει και να το στα δικά µας µέρη!

Γέλασε πλατιά ο παππούς:

– Πού τα σκαρφίζοµαι όλα τούτα! µονολόγησε. Πού τα κατεβάζει η γκλάβα µου τέτοια παραµύθια!

– Σ’ αγαπώ, παππού µου, του είπε η Ελένη, µ’ όλη της την καρδιά. Σ’ αγαπώ!

– Εγώ να δεις, συκαλάκι µου!

ΦΩΤΕΙΝΗ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗ

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ TA: ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ: "ΠΑΠΠΟΥΣ ΚΑΙ ΕΓΓΟΝΗ"
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πώς θα φάει το παιδί κουνουπίδι; Με αυτή την… πίτσα!

Αυτή η διαφορετική πίτσα είναι ο καλύτερος τρόπος να φάει το παιδί σου κουνουπίδι! Δοκίμασέ τη και θα τη λατρέψετε οικογενειακώς!

Πίτσα με βάση από κουνουπίδι

Υλικά
Για τη ζύμη:
1 κουνουπίδι
4 αβγά, ελαφρώς χτυπημένα
4 κούπες τριμμένο τυρί για πίτσα
4 κ.γ. ρίγανη
4 σκελίδες σκόρδο λιωμένες
Λίγο αλάτι
Για την πίτσα:
2 κούπες φρέσκια ντομάτα
1 κούπα τριμμένο τυρί για πίτσα
Πολύχρωμες πιπεριές

Εκτέλεση:

• Πλένουμε το κουνουπίδι, το κόβουμε σε μικρά μπουκετάκια και το βράζουμε για 6 λεπτά.
• Περνάμε το βρασμένο κουνουπίδι από το μούλτι, το απλώνουμε σε μια καθαρή πετσέτα και το αφήνουμε να κρυώσει. Μόλις κρυώσει, το στύβουμε με την πετσέτα για να αφαιρέσουμε όσο περισσότερο νερό γίνεται.
• Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 220 βαθμούς Κελσίου.
• Σε ένα μπολ, ρίχνουμε το τριμμένο κουνουπίδι, τα αβγά, το τριμμένο τυρί, τη ρίγανη, το σκόρδο και το αλάτι. Ανακατεύουμε.
• Στη συνέχεια απλώνουμε το μείγμα σε ένα ταψί στο οποίο έχουμε τοποθετήσει λαδόκολλα.
• Ψήνουμε για 15-20 λεπτά (μέχρι να ροδίσει). Έπειτα προσθέτουμε την φρέσκια σάλτσα ντομάτας, το τριμμένο τυρί και τις πιπεριές.

Από τη Βέρα Ζαχαρού, διαιτολόγο-διατροφολόγο, @just2eat_

The Mamagers Update
shape.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

«Ποτέ δεν χτυπάμε τα άλλα παιδιά»

Το 3ο Δημοτικό Σχολείο Αγίας Παρασκευής στέλνει το πιο ηχηρό μήνυμα κατά του bullying

Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 3ου Δημοτικού Σχολείου Αγίας Παρασκευής ανέλαβε πρωτοβουλία κατά του bullying και καλεί όλους τους γονείς  να εμφυσήσουν 13 κανόνες – συμπεριφορές στα παιδιά τους ούτως ώστε από μικρά να είναι ευαισθητοποιημένα για τους συμμαθητές τους και να μην ανέχονται κανένα περιστατικό βίας ούτε φυσικά να είναι θύτες τέτοιων καταστάσεων.

Ποτέ μα ποτέ δεν χτυπάμε άλλα παιδιά

Με σύνθημα «Χτυπάμε μια πόρτα αν είμαστε ευγενικοί, χτυπάμε ξύλο αν είμαστε προληπτικοί, χτυπάμε μαγιονέζα με αυγά, αλλά ποτέ μα ποτέ δεν χτυπάμε άλλα παιδιά» προτείνει σε όλους τους γονείς να μάθουν στα παιδιά τους από μικρή ηλικία την ενσυναίσθηση και το συμπάσχειν με τους εξής τρόπους:

1. Δημιουργώ διάλογο στο σπίτι, σε ήσυχους χώρους, μακριά από τηλεόραση και tablet.
2. Δεν περιμένω το παιδί μου να γίνει στόχος για να ευαισθητοποιηθώ, η πρόληψη είναι η καλύτερη στρατηγική αποφυγής δυσάρεστων καταστάσεων.
3. Εάν στην τάξη δει κάποιο παιδί στεναχωρημένο, καλό θα είναι να πλησιάσει και να το ρωτήσει τι έχει. Όταν μοιραζόμαστε την στεναχώρια μας, πάντα τα πράγματα γίνονται πιο εύκολα!
4. Αν οι συμμαθητές τους ενοχλούν, χλευάζουν ή μιλάνε άσχημα σε κάποιον συμμαθητή του, δεν πρέπει να συμμετάσχει ή να τους ενθαρρύνει να συνεχίσουν αυτή την συμπεριφορά.
5. Διδάσκω στο παιδί μου ότι το ‘αστείο’ σταματά εκεί που ο άλλος υποφέρει.
6. Στα αθλήματα και τις ομαδικές δραστηριότητες, του μαθαίνω να ζητά στην ομάδα του, το παιδί που οι άλλοι επιλέγουν πάντα τελευταίο.
7. Υπενθυμίζω στο παιδί μου συχνά, ότι θα μπορούσε να βρίσκεται το ίδιο στην θέση του συμμαθητή του που κοροϊδεύουν οι άλλοι.
8. Εάν στο διάλλειμα δει κάποιο παιδί να κάθεται μόνο του, ας το ρωτήσει τι θα ήθελε να παίξουν μαζί ή να το καλέσει στην ομάδα τους.
9. Εάν διαπιστώσει ότι κάποιο παιδί πέφτει καθημερινά θύμα bullying, θα πρέπει να ενημερώσει άμεσα την δασκάλα του και τους γονείς του.
10. Να μην φοβάται να μιλήσει για οτιδήποτε δει που θεωρεί άδικο και προκαλεί ψυχική ή σωματική βλάβη στον ίδιο ή στους συμμαθητές του. Ο φόβος ακινητοποιεί, εφοδιάστε το παιδί σας με αυτοπεποίθηση και θάρρος για να μάθει να προστατεύει τον εαυτό του. Είναι σίγουρο, ότι όταν μάθει να εκφράζει τον φόβο του, πάντα θα βρεθεί η κατάλληλη βοήθεια ή λύση σε ότι το απασχολεί.
11. Εάν κάνει το ίδιο “πλάκα“ σε κάποιο άλλο παιδί, θα πρέπει να του ζητήσει συγγνώμη και να σταματήσει όταν δει ότι τον ενοχλεί.
12. Εάν στεναχωρήσει κάποιο παιδί χωρίς να το θέλει, πρέπει να του ζητήσει συγγνώμη. Λάθη κάνουμε όλοι, μικροί – μεγάλοι. Σημασία έχει να το κατανοούμε, να ζητάμε μια ειλικρινή συγγνώμη από όποιον στεναχωρήσαμε ή αδικήσαμε και να μην το επαναλαμβάνουμε στο μέλλον. Αν το επαναλάβουμε συνειδητά, η ‘συγγνώμη’ μας χάνει κάθε νόημα και αξία.
13. Σκέψου πριν ενεργήσεις, έλα στη θέση του άλλου και αυτό θα πει ενσυναίσθηση και σεβασμός προς τους συμμαθητές μας και όσους νοιαζόμαστε!

Να θυμάσαι

• Οι λέξεις έχουν μεγάλη δύναμη, μπορούν να πληγώσουν την ψυχή ενός ατόμου και να αφήσουν πληγές που δύσκολα κλείνουν και μέχρι την ενήλικη ζωή του.
• Κάποιοι άνθρωποι δεν επιλέγουν να είναι διαφορετικοί, απλά γεννιούνται διαφορετικοί και χρειάζονται περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον την στήριξη μας και την αγάπη μας.
• Η σωστή εκπαίδευση και παιδεία στηρίζεται πρώτα στο να μάθουμε τα παιδιά μας τον σεβασμό προς τους άλλους, την ευγένεια, την αποδοχή της διαφορετικότητας, την ειλικρίνεια, την αλήθεια, την προσφορά, το φιλότιμο… αξίες που δεν κοστίζουν σε χρήμα αλλά έχουν πολύ μεγάλη ανθρώπινη αξία!

infokids.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ένας στους δύο Εφήβους παρουσιάζει Διατροφική Διαταραχή λόγω των Social Media/use and disordered eating in young adolescents

Έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Reuters συνδέει την έντονη ενασχόληση με τα social media με την εμφάνιση διατροφικών διαταραχών.

The relationship between social media use and disordered eating in young adolescents

Ιδιαίτερα υψηλή διείσδυση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στην καθημερινότητα των νεαρών εφήβων διαπιστώνει έρευνα που δημοσίευσε το Reuters, γεγονός το οποίο συνδέεται και με την εμφάνιση διατροφικών διαταραχών. 

Ειδικότερα, οι ερευνητές ρώτησαν 996 παιδιά ηλικίας κατά μέσο όρο 13 ετών για τη χρήση μέσω κοινωνικής δικτύωσης, όπως το Facebook, το Instagram, το Snapchat και το Tumblr.

Παράλληλα, έθεσαν ερωτήσεις γύρω από τις διατροφικές τους συμπεριφορές και κατά πόσο ανησυχούν για το βάρος και το σώμα τους, αν τρώνε διαρκώς ή αν παραλείπουν γεύματα, ακόμα και αν έχουν αυστηρά προγράμματα άσκησης.

Συνολικά, το 75% των κοριτσιών και το 70% των αγοριών είχαν τουλάχιστον έναν λογαριασμό σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης. Ένα στα δύο κορίτσια (52%) ανέφεραν τουλάχιστον μια διαταραγμένη διατροφική συνήθεια, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στα αγόρια ήταν επίσης υψηλό στο 45%.

Μάλιστα, σε σύγκριση με έφηβους που δεν διέθεταν κανένα λογαριασμό στα social media, αγόρια και κορίτσια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εμφάνιζαν περισσότερες πιθανότητες να δηλώσουν κάποια διαταραγμένη διατροφική συμπεριφορά. Η συχνότητα αυτών των συμπεριφορών αυξάνεται με τον αριθμό των social media στα οποία έχει παρουσία ο έφηβος ή η έφηβη.

Υποπτευόμαστε ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ενθαρρύνουν τους νέους ανθρώπους να συγκρίνουν τους εαυτούς τους με τους συνομηλίκους τους αλλά και άλλους, ειδικά γύρω από την εμφάνιση, σε μια ηλικία που οι έφηβοι είναι ιδιαιτέρως ευάλωτοι στην πίεση των συνομήλικων, δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης Simon Wilksch του Πανεπιστημίου Flinders στην Αδελαΐδα της Αυστραλίας.

Σε ό,τι αφορά στη συχνότητα ανησυχίας των εφήβων για το σώμα τους ή τις διατροφικές τους συνήθειες, τα κορίτσια που χρησιμοποιούσαν το Snapchat είχαν 39% περισσότερες πιθανότητες να αναφέρουν τέτοιου είδους ζητήματα από κορίτσια που δεν χρησιμοποιούσαν την πλατφόρμα.

 Οι χρήστες και χρήστριες του Tumblr είχαν κατά 43% περισσότερες πιθανότητες να αναφέρουν προβλήματα στη διατροφή τους.

Στην περίπτωση των αγοριών και οι τέσσερις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης σχετίστηκαν με αυξημένες προβληματικές συμπεριφορές. Ο αυξημένος κίνδυνος κυμάνθηκε από 24% στο Snapchat σε 53% στο Tumblr.

Συγκρίνοντας τα κορίτσια χωρίς λογαριασμούς σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης με τα κορίτσια με δύο ή και τρεις λογαριασμούς είναι τριπλάσιες πιθανότητες να αναφέρουν διαταραγμένες διατροφικές συμπεριφορές. 

Αγόρια με τρεις ή τέσσερις λογαριασμούς είχαν πενταπλάσιες πιθανότητες εμφάνισης τέτοιων συμπεριφορών σε σχέση με αγόρια που δεν είχαν παρουσία στα social media.

Θα πρέπει πάντως να διευκρινίσουμε ότι η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο Διεθνές Περιοδικό Διατροφικών Διαταραχών, δεν σχεδιάστηκε για να αποδείξει άμεση σύνδεση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης με προβλήματα στην αντίληψη των εφήβων γύρω από το σώμα τους ή με διατροφικές διαταραχές. 

Όπως αναφέρουν ψυχολόγοι, η χρήση των social media είναι περίπλοκη και διαρκώς μεταβαλλόμενη και έχει πιθανότατα αλλάξει και την κοινωνική αλληλεπίδραση των εφήβων.

Οι γονείς που υποπτεύονται πως τα παιδιά τους έχουν προβληματικές σκέψεις ή συμπεριφορές γύρω από το φαγητό θα πρέπει να ζητήσουν τη βοήθεια ειδικών. 

Παράλληλα, πρέπει να συζητούν ανοικτά με τα παιδιά τους γύρω από την ασφάλεια στον κόσμο των social media.

news247

psychologynow

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Γιατί δεν είναι σωστό να γαργαλάμε τα παιδιά

Το γαργαλητό είναι ένας πολύ συνηθισμένος τρόπος με τον οποίο οι γονείς και άλλοι ενήλικες προσπαθούν να διασκεδάσουν τα παιδιά.
Στην πραγματικότητα αυτό το παιχνίδι δεν είναι τόσο αθώο, όπως προειδοποιούν κάποιοι ειδικοί. 

Πρόκειται για μια κατάσταση όπου ο γονιός δεν έχει απλώς το πάνω χέρι, αλλά τον απόλυτο έλεγχο, ιδιαίτερα αν το παιδί μας είναι βρέφος ή νήπιο και δεν μπορεί να πει «σταμάτα!».
Αλλά ακόμα και αν βρίσκεται σε ηλικία που έχει κατακτήσει τη δεξιότητα της ομιλίας, το ανεξέλεγκτο γέλιο που προκαλεί το γαργάλημα δεν του επιτρέπει να εκφράσει ό,τι νιώθει.

Σύμφωνα με μια μελέτη του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, το γέλιο από το γαργάλημα δεν είναι αυθεντικό, δεν εκφράζει ευτυχία, ικανοποίηση, αλλά πρόκειται για μια αντανακλαστική αντίδραση του νευρικού συστήματος – όπως είναι το τίναγμα του γονάτου όταν ο νευρολόγος το κοπανάει ελαφρά με ένα σφυράκι.
Έτσι, ενώ εμείς πιστεύουμε, γαργαλώντας το παιδί μας και βλέποντάς το να ξεκαρδίζεται στα γέλια, ότι το διασκεδάζει, ίσως εκείνο να αισθάνεται δυσφορία, ακόμα και πανικό.

in.gr