Wednesday, 2 September 2020

Έτσι γίνονται τα Παιδιά μας Νάρκισσοι

Συμπεριφορές γονιών που ενθαρρύνουν την ανάπτυξη ναρκισσιστικών στοιχείων στα παιδιά
1. Χρησιμοποιούν μεθόδους ανάπτυξης ντροπής
Τα παιδιά που ανατρέφονται με ντροπή, ειδικά για τον εσωτερικό τους κόσμο ή για το ποιοι είναι κινδυνεύουν να αναπτύξουν ναρκισσιστική προσωπικότητα. 
Η ντροπή μπορεί να προκαλέσει πολλές αντιδράσεις: μπορεί να τα κάνει να μαζευτούν στο καβούκι τους ή να τα κάνει να φέρονται υπεροπτικά και αλαζονικά για να κρύψουν τις πληγές τους.

2. Κατακλύζουν το παιδί με λατρεία
Όπως μπορεί η χρήση του φόβου, της κριτικής και της ντροπής να έχει αρνητικές επιπτώσεις, το ίδιο μπορεί και η υπερβολική αγάπη. 
Το στυλ ανατροφής που εστιάζει ολοκληρωτικά στην πλήρη ικανοποίηση των αναγκών του παιδιού χωρίς καμία δυσκολία μπορεί να επιδράσει στην μετέπειτα συμπεριφορά τους.
3. Δεν εκπαιδεύουν τα παιδιά στην ενσυναίσθηση
Είναι σημαντικό να βοηθάμε το παιδί μας να μπαίνει και στη θέση του άλλου, να σκέφτεται πώς οι άλλοι νιώθουν και τι βιώνουν. 
Χωρίς αυτή την επίγνωση των αναγκών του άλλου, το αποτέλεσμα είναι συχνά ο ναρκισσισμός.
4. Η αγάπη τους είναι υπό όρους
Οι γονείς που είναι ασυνεπείς, παραμελούν ή κακοποιούν αναθρέφουν παιδιά που γίνονται μάρτυρες ναρκισσιστικών μοτίβων στην ενήλικη ζωή. 
Επίσης, οι γονείς που αγαπούν υπό όρους μαθαίνουν τα παιδιά τους ότι θα εκτιμούνται πάντα σύμφωνα με το τι πετυχαίνουν και το πώς αποδίδουν.
5. Είναι συναισθηματικά μη διαθέσιμοι – και επανορθώνουν με υλικά
Οι ψυχροί γονείς που είναι συναισθηματικά μη διαθέσιμοι και πιστεύουν ότι μπορούν να επανορθώσουν με συνεχή δώρα μπορούν επίσης να δημιουργήσουν ένα μονοπάτι προς το ναρκισσισμό. 
Αυτά τα παιδιά μπορεί να έχουν ό,τι θελήσουν από πράγματα, εμπειρίες και προνόμια, αλλά δεν τους δίνεται η ευκαιρία να αναπτύξουν ένα συναισθηματικό λεξιλόγιο ή να λάβουν πραγματική αγάπη.
6. Είναι κακά πρότυπα μίμησης
Τα παιδιά κάνουν ό,τι βλέπουν. Επομένως ένα παιδί με δυσλειτουργικό, απορρυθμισμένο, ρηχό και αλαζονικό γονιό, μπορεί απλώς να καθρεφτίζει και να μιμείται αυτές τις ποιότητες.

enallaktikidrasi
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Το Διάβασμα μόλις 20 Σελίδων την Ημέρα...

... έχει θετική επίδραση στην ψυχολογία μας 🌼 και όχι μόνο🌼
Ivan Kramskoi. Whilst Reading:
A Portrait of Sofia Kramskoya, the Painter’s Wife. 1866
Τα οφέλη του διαβάσματος είναι αμέτρητα, από τη βελτίωση της ενσυναίσθησης και της δημιουργικότητας μέχρι την αποτροπή της άνοιας.
Για όσους έχουμε περάσει πολλές ώρες διαβάζοντας, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι το διάβασμα μπορεί να ωφελεί τόσο την ψυχική υγεία μας όσο και τις διαπροσωπικές σχέσεις μας.
Ακολουθούν πέντε ψυχολογικά οφέλη του διαβάσματος και τα αντίστοιχα επιστημονικά ευρήματα:

1. Το διάβασμα μάς κάνει περισσότερο συμπονετικούς
Οι κατοπτρικοί νευρώνες, οι οποίοι τίθενται σε λειτουργία στον εγκέφαλό μας όταν εμείς οι ίδιοι εκτελούμε μια εργασία ή όταν παρακολουθούμε κάποιον άλλο να εκτελεί μία εργασία, ανακαλύφθηκαν στα μέσα της δεκαετίας του '90. Η ανακάλυψή τους οδήγησε στην καλύτερη κατανόηση της νευροεπιστήμης της ενσυναίσθησης.

Έρευνα έδειξε ότι η λογοτεχνική μυθοπλασία η οποία προσομοιάζει στην καθημερινότητά μας, αυξάνει την ικανότητά μας για ενσυναίσθηση απέναντι τους άλλους. Οι συμμετέχοντες της έρευνας διάβασαν είτε λογοτεχνικά είτε μη λογοτεχνικά βιβλία και όταν τελείωσαν υπεβλήθησαν σε ένα τεστ ενσυναίσθησης. Όσοι είχαν διαβάσει λογοτεχνικά βιβλία ανταποκρίθηκαν με μεγαλύτερη ενσυναίσθηση.

Σύμφωνα με τον Κέιθ Όατλει, καθηγητή γνωστικής ψυχολογίας του Πανεπιστημίου του Τορόντο: 
Το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό του ανθρώπινου είδους είναι ότι οι ζωές μας είναι κοινωνικές. Η λογοτεχνία μπορεί να ενισχύσει καθώς και να βοηθήσει να κατανοήσουμε την κοινωνική μας εμπειρία.
Συνεχίζει εξηγώντας: Ένα λογοτεχνικό βιβλίο είναι ένα κομμάτι συνείδησης που μεταδίδεται από μυαλό σε μυαλό. Όταν διαβάζουμε, ενστερνιζόμαστε ένα κομμάτι συνείδησης και το κάνουμε δικό μας.

2. To διάβασμα μάς κάνει περισσότερο ευέλικτους ψυχικά
Το διάβασμα ποίησης και άλλων βιβλίων που κάνουν τον αναγνώστη να διερωτάται αναφορικά με το νόημα τους, έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί συναρπαστικές αλλαγές στα μοτίβα εγκεφαλικής δραστηριότητας. 
Σε μία μελέτη, ζητήθηκε από τους συμμετέχοντες να βαθμολογήσουν βιβλία με βάση την ποιητικότητά τους και κατά πόσο θα έπρεπε να επανεξετάζουν το νόημά τους ενώ τα διάβαζαν. Στην ανάγνωση πιο πολύπλοκων βιβλίων, οι εγκεφαλικές σαρώσεις έδειξαν αυξημένη δραστηριότητα σε σημαντικές περιοχές του εγκεφάλου, καθώς και αυξημένη λογοτεχνική αντίληψη.

Όπως εξηγεί ένας από τους ερευνητές, ο καθηγητής Φίλιπ Ντέιβις, διευθυντής του Κέντρου Έρευνας για την Ανάγνωση, τη Λογοτεχνία και την Κοινωνία στο Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ: 
Οι έρευνες έδειξαν ότι η παρατεταμένη εμπειρία ανάγνωσης ποιημάτων, μπορεί να αυξήσει την ψυχική ευελιξία μέσω της διαδικασίας επανεξέτασης του νοήματος και της αποδοχής ενός νέου νοήματος.
Σύμφωνα με τον καθηγητή Ντέιβις, η αυξημένη ψυχική ευελιξία επιτρέπει στους ανθρώπους να προσαρμόζουν καλύτερα τις σκέψεις και τις συμπεριφορές τους στις εξελισσόμενες καταστάσεις, καθώς όσοι έχουν μεγαλύτερη ψυχική ευελιξία είναι περισσότερο πιθανό να αναζητούν νέες λύσεις, παρά να καθοδηγούνται από τη συνήθεια.

3. Το διάβασμα βελτιώνει την ορθολογιστική σκέψη και τη δημιουργικότητα

Το διάβασμα έχει συνδεθεί επανειλημμένα με τη δημιουργικότητα. Μια μελέτη βρήκε ότι μετά την ανάγνωση λογοτεχνικών βιβλίων, οι άνθρωποι έχουν μικρότερη ανάγκη για γνωστική αποκοπή.

Σε αυτή τη μελέτη ζητήθηκε από τους συμμετέχοντες να διαβάσουν είτε ένα δοκίμιο είτε μία σύντομη ιστορία. Μετά την ολοκλήρωση της ανάγνωσης αξιολογήθηκε η ανάγκη τους για γνωστική αποκοπή. 
Οι αναγνώστες της σύντομης ιστορίας παρουσίασαν σημαντική μείωση στην ανάγκη τους για γνωστική αποκοπή, σε σύγκριση με όσους είχαν διαβάσει το δοκίμιο. Η επίδραση ήταν ιδιαίτερα έντονη στους συμμετέχοντες που ήταν συστηματικοί αναγνώστες.
Αυτά τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η ανάγνωση λογοτεχνικής μυθοπλασίας θα μπορούσε να οδηγήσει σε καλύτερες διαδικασίες για την επεξεργασία πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένων και αυτών για τη δημιουργικότητα, δηλώνει η Μέιτζα Τζίκιτς, συγγραφέας της μελέτης κι καθηγήτρια ψυχολογίας με ειδίκευση στο πεδίο ανάπτυξης της προσωπικότητας στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο.

Η Τζίκιτς εξηγεί ότι λόγω της διφορούμενης φύσης της μυθοπλασίας, οι αναγνώστες αποδέχονται πιο εύκολα την αμφισημία, η οποία θεωρείται βασικός παράγοντας της δημιουργικότητας. Όταν μπορείς να αναλογιστείς πολλές οπτικές, είναι ευκολότερο να δεις νέες δυνατότητες, επισημαίνει.

4. Το διάβασμα ενισχύει τη συνδεσιμότητα και τη λειτουργία του εγκεφάλου
Οι έρευνες δείχνουν ότι οι ιστορίες έχουν τόσο ψυχολογική όσο και νευρολογική επίδραση στον εγκέφαλο.

Μια μελέτη στην οποία οι συμμετέχοντες υπεβλήθησαν σε εγκεφαλική σάρωση πριν, κατά τη διάρκεια και πέντε μέρες μετά την ανάγνωση μιας νουβέλας, βρήκε συνεχιζόμενες νευρολογικές αλλαγές. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι υπήρχαν αλλαγές στην κατάσταση ανάπαυσης του εγκεφάλου μετά το τέλος της ανάγνωσης της νουβέλας.

Ο Γκρέγκορι Μπερνς, επικεφαλής της μελέτης και καθηγητής νευροεπιστημών, εξηγεί: Παρ’ όλο που οι συμμετέχοντες δεν διάβαζαν τη νουβέλα κατά τη διάρκεια σάρωσης του εγκεφάλου τους, φάνηκε να διατηρούν αυτή την υψηλή συνδεσιμότητα. Αυτό το αποκαλούμε "επακόλουθη δραστηριότητα", η οποία είναι σχεδόν παρόμοια με την μνήμη των μυών.

Οι νευρολογικές αλλαγές που βρήκαμε ότι συνδέονται με τα συστήματα σωματικών αισθήσεων και κίνησης, δείχνουν ότι το διάβασμα μιας νουβέλας μπορεί να σας συνεπάρει τόσο ώστε να "μεταφερθείτε" στο σώμα του πρωταγωνιστή. Μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι οι καλές ιστορίες μπορούν να μας βάλουν στη θέση κάποιου άλλου, με τη μεταφορική έννοια. Τώρα βλέπουμε ότι μπορεί να υπάρχει και κάποια βιολογική επίδραση.

5. Το διάβασμα μπορεί να αποτρέψει την άνοια
Οι δραστηριότητες που διεγείρουν τον εγκέφαλο όπως το διάβασμα, έχουν αποδειχθεί ότι αποτρέπουν την πνευματική εξασθένιση καθώς και ασθένειες όπως η άνοια, ακόμη και η νόσος του Αλτσχάιμερ.
Μία μελέτη βρήκε ότι οι άνθρωποι οι οποίοι διαβάζουν σε μεγαλύτερη ηλικία, έχουν κατά 32% μικρότερη πιθανότητα εξασθένισης των πνευματικών ικανοτήτων τους.
Το διάβασμα φαίνεται να εισάγει τον εγκέφαλό μας σε μια κατάσταση παρόμοια με αυτή του διαλογισμού, προκαλώντας στην υγεία μας τα ίδια οφέλη της βαθιάς χαλάρωσης και εσωτερικής ηρεμίας. Οι τακτικοί αναγνώστες κοιμούνται καλύτερα, έχουν χαμηλότερα επίπεδα στρες, υψηλότερη αυτοεκτίμηση και χαμηλότερα επίπεδα κατάθλιψης, από όσους δεν διαβάζουν.

Αν το διάβασμα οδηγεί στην υιοθέτηση καλύτερης συμπεριφοράς απέναντι στον εαυτό μας αλλά και στους άλλους, αποτρέποντας παράλληλη την πνευματική εξασθένιση, τι άλλο κίνητρο χρειαζόμαστε για να αρχίσουμε να διαβάζουμε ένα καλό βιβλίο;

sacap.edu.za
psychologynow
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Tuesday, 1 September 2020

Το Φαινόμενο της Σειράς Γέννησης των Παιδιών / Birth Order Traits

🌼 Με επιφύλαξη μελετάμε τέτοιου είδους θεωρίες, καθόσον συνεχώς δημοσιεύονται άλλες που αντικρούουν προηγούμενες. Κάποια στοιχεία κρίναμε χρήσιμα, εξ ου και η ανάρτηση 🌼 
Η θέση που έχουν τα παιδιά στην οικογένεια καθορίζει και τους ρόλους που θα αναλάβουν στην πορεία της ζωής τους.
Ο Walter Toman το 1976 ανέφερε το εξής: « …πιστεύω ότι δεν υπάρχει πιο σημαντικό μεμονωμένο δεδομένο από το να γνωρίζεις την οικογενειακή σειρά των ανθρώπων στις παρούσες και παρελθούσες γενεές…».

BIRTH ORDER: A PHENOMENON IN SEARCH OF AN EXPLANATION
Birth Order Traits
Ο Walter Toman (1961), στα πλαίσια της συστημικής προσέγγισης και στο πεδίο της οικογενειακής θεραπείας ήταν αυτός που επηρέασε περισσότερο µε τις ιδέες του για το ‘’φαινόμενο της σειράς γέννησης των αδελφών’’. 
Ήταν ένας από τους πρώτους που ανακάλυψε τη σχέση ανάµεσα στα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας και στη σειρά γέννησης των αδελφών.
Σύµφωνα µε τις απόψεις που διατύπωσε, τα πρωτότοκα παιδιά είναι αυτά που συνήθως αναλαμβάνουν να βοηθήσουν ή και να αναθρέψουν τα αδέρφια τους. Τα παιδιά αυτά έχουν στο αξιακό τους σύστηµα πιο έντονη την έννοια του χρέους, του «σωστού» και του «λάθους», και του «καλού» και του «κακού» (parentification).
..............
... συχνά αισθάνεται πως είναι ξεχωριστό και πως φέρνει σημαντική ευθύνη για τη διατήρηση της οικογενειακής ευτυχίας. Η συμπεριφορά του πρωτότοκου παιδιού διαµορφώνεται ανάλογα µε το ποια ήταν η στάση των πρωτότοκων στις οικογένειες καταγωγής των δύο συζύγων.
.............
Το πρωτότοκο παιδί επίσης διακατέχεται και από μια αίσθηση µοναδικότητας η οποία παύει να ισχύει κάποια στιγµή µε την έλευση του δεύτερου παιδιού. Έχει παρατηρηθεί σε διάφορες έρευνες ότι τα πρωτότοκα παιδιά υιοθετούν συχνότερα το ρόλο του προστάτη και το ρόλο του αρχηγού.
..............
Το δεύτερο παιδί συχνά χρειάζεται να εξασκηθεί περισσότερο από το πρώτο στο να είναι υπεύθυνο και παίρνει οικογενειακές αποφάσεις µε µικρότερη συχνότητα. 
Αισθάνεται συνήθως περισσότερη ανεμελιά, το βαραίνουν λιγότερο οι οικογενειακές ευθύνες και τρέφει λιγότερο σεβασμό για την εξουσία και τις συμβατικότητες.
................
... συνήθως, αποκτά τα χαρακτηριστικά εκείνα που δεν έχει ο πρώτος αδελφός προκειμένου να αποκτήσει τον έπαινο και αντιµετωπίζεται πάντα από τους γονείς του µε µεγαλύτερη επιείκεια και σύνεση καθώς οι γονείς μεγαλώνοντας το πρώτο παιδί έχουν χαλαρώσει αρκετά.

Το μεσαίο παιδί έχει μια ιδιαίτερη θέση στην σειρά των αδελφών κι αυτό γιατί δεν απολαμβάνει την προτίµηση που χαίρει ο πρώτος, αλλά ούτε και την προστασία και τη φροντίδα που τυγχάνει ο µικρότερος. 
Ένα τέτοιο παιδί μπορεί να γλιτώσει από τις πιέσεις που ασκούνται προς τα μεγαλύτερα ή τα μικρότερα παιδιά, αλλά πρέπει να προσπαθήσει ιδιαίτερα για να το προσέξουν.
Αρκετά συχνά το παιδί αυτό έχει ένα μεγάλο κύκλο γνωριμιών και συνήθως δημιουργεί στενές προσωπικές σχέσεις. Πολλές φορές αισθάνεται κατωτερότητα συγκριτικά µε τον μεγάλο αδελφό και για αυτό έχει µάθει διαρκώς να διεκδικεί τα σκήπτρα του πρωτότοκου. Αυτονόητο είναι ότι τα μεσαία παιδιά έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά µε τα δευτερότοκα.

Όσον αφορά το υστερότοκο παιδί, αυτό τείνει να δέχεται βοήθεια και να είναι περισσότερο εξαρτημένο. Έχει σημειωθεί ότι μπορεί να είναι περισσότερο επαναστάτης, αντιτίθεται στην εξουσία και να αμφισβητεί το κατεστηµένο. 
Είναι πολύ κοινωνικό και ανοιχτό σε νέες εμπειρίες και νέες γνωριµίες. 
Λέγεται, ότι το µικρό παιδί μοιάζει µε το μοναχοπαίδι και το δευτερότοκο παιδί μοιάζει µε το υστερότοκο αν οι γονείς του αποφασίσουν να µην κάνουν άλλα παιδιά.

Προσπαθεί να ξεπεράσει µε διάφορα τεχνάσματα τα προηγούμενα αδέλφια του και, προκειμένου να το πετύχει αυτό, γίνεται εξαιρετικά εφευρετικό και επινοητικό. Συνήθως, έχει την τάση να εντρυφεί σε εκείνα τα ενδιαφέροντα και να καταπιάνεται µε δραστηριότητες που κανένας άλλος δεν έχει ασχοληθεί έως τώρα.

Το μοναχοπαίδι: Μοιάζει πάρα πολύ µε το πρωτότοκο στην προσοχή που αντλεί από τους γονείς τους και από τους άλλους. Συνήθως το παιδί αυτό, έχει υψηλά επίπεδα αυτοεκτίμησης, κινήτρων και ακαδημαϊκών επιδόσεων. 
Είναι ανεξάρτητο και κοινωνικά έχει την τάση να µην εµπλέκεται µε ζέση στις διάφορες σχέσεις. 
Έχει τη τάση να είναι πιο ανεξάρτητο κοινωνικά, να συμπεριφέρεται σαν μεγαλύτερο από την ηλικία του και ίσως λόγω της προστατευτικότητας των γονιών του να είναι πιο αγχώδες.

Εκτός από τα χαρακτηριστικά όμως του κάθε παιδιού με βάση την σειρά της γέννησης του, θεωρείται ότι η σειρά γέννησης των παιδιών παίζει κάποιο ρόλο και στην μετέπειτα επιλογή του συντρόφου.
.............
ολόκληρο το άρθρο εδώ: psychologynow
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η ζωή μετά τον COVID-19 / The Role of Resilience in the Face of COVID-19

Ο ρόλος της ψυχολογικής ανθεκτικότητας

Καθώς βγαίνουμε (θα βγούμε πού θα πάει;) από την κρίση COVID-19, μπορεί να υπάρξουν ευκαιρίες να βοηθήσουν τη ζωή των ανθρώπων, και ορισμένοι θα μπορούν να βγουν καλύτεροι. 
The Role of Resilience in the Face of COVID-19

Ωστόσο, δεν χρειάζεται απαραίτητα να βιώσουμε κάποιο τραυματικό γεγονός, όπως η πανδημία εξαιτίας του COVID-19, για να μπορούμε να μάθουμε από αυτό. Για πολλούς ανθρώπους, η πανδημία ρίχνει φως στα πράγματα που είναι πιο σημαντικά.
Μπορεί να κάνουμε περισσότερο χρόνο για πράγματα στα οποία βρίσκουμε νόημα, απλοποιώντας τη ζωή μας και αφιερώνοντας χρόνο για να συνδεθούμε με τις σχέσεις μας (Weir, 2020). 
Ένα τέτοιο στρεσογόνο γεγονός μας κάνει όλους να σκεφτούμε: Τι σημαίνει αυτή η επιβράδυνση για τη ζωή μας; Μπορεί να αλλάξουμε θεμελιωδώς με κάποιους τρόπους οι οποίοι μπορούν να μας ωφελήσουν;
Μερικοί άνθρωποι χρειάζονται χρόνο για να ανακάμψουν από ένα τραυματικό γεγονός, πριν επιστρέψουν στην κανονική λειτουργικότητα τους. 
Ένα μέρος των ανθρώπων βιώνουν αρνητικές επιπτώσεις στην ψυχική τους υγεία που γίνονται χρόνιες, αλλά η πλειονότητα των ανθρώπων ανακάμπτει από ένα τραυματικό γεγονός αρκετά γρήγορα (Weir, 2020). 
Προς αυτή την κατεύθυνση βοηθά και η θετική ψυχολογία.

Η θετική ψυχολογία με πρωτοπόρο τον Martin Seligman (1998), εστιάζει στη θετική, προσαρμοστική, δημιουργική και συναισθηματική πλευρά της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Η θετική ψυχολογία σου παρέχει το λόγο για τον οποίο αξίζει να ζει κανείς.

Τα θετικά συναισθήματα θεωρούνται ΑΝΤΙΔΟΤΟ των επιπτώσεων των αρνητικών συναισθημάτων. Συντελούν στη διεύρυνση του ρεπερτορίου σκέψης – δράσης, ενώ η Fredrickson αναφέρει ότι βοηθούν στο να βρίσκουμε εναλλακτικούς τρόπους ως προς την αντιμετώπιση των δυσκολιών.

Επιπλέον, ενισχύουν τη διεύρυνση της μάθησης, μειώνουν το άγχος και αναπτύσσουν την απόκτηση μεγαλύτερης ψυχικής ανθεκτικότητας.

Ψυχολογική Ανθεκτικότητα

Η ψυχολογική ανθεκτικότητα αναφέρεται σε μια δυναμική διαδικασία η οποία ενέχει τη θετική προσαρμογή στο πλαίσιο σημαντικών αντιξοοτήτων (Luthar, 2000). Τέτοια αντιξοότητα είναι αυτή την οποία βιώσαμε τον τελευταίο καιρό, η ραγδαία εμφάνιση κι εξάπλωση του ιού SARS-CoV-2.
Οι άνθρωποι που βιώνουν θετικά συναισθήματα εμφανίζουν μεγαλύτερη ψυχολογική ανθεκτικότητα και μπορούν να τα αναγνωρίζουν εύκολα στο περιβάλλον τους, ακόμη κι αν οι ίδιοι βιώνουν αρνητικά γεγονότα στη ζωή τους. Γίνονται ανθεκτικοί απέναντι στα αρνητικά γεγονότα της ζωής, και στην περίπτωση που αυτά τους καταβάλλουν ψυχολογικά.
Τα σημαντικότερα οφέλη για τους ανθεκτικούς ανθρώπους είναι η βελτίωση της διάθεσης, καθώς και περισσότερη αυτοπεποίθηση, αίσθηση της προσωπικής δύναμης, και μεγαλύτερη ικανότητα στο να μειώσουν και το άγχος, το φόβο και τα αρνητικά συναισθήματα γενικότερα.

Επιπλέον, άλλες....
............
η συνέχεια εδώ: hpsychologynow

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Βοηθώντας τους έφηβους να αντιμετωπίζουν το stress

Οι έφηβοι, όπως και οι ενήλικες, βιώνουν το stress στην καθημερινότητα τους και μπορούν να επωφεληθούν σημαντικά, αν διδαχτούν τρόπους για να το αντιμετωπίσουν. Οι περισσότεροι έφηβοι βιώνουν stress, όταν αντιλαμβάνονται ότι βρίσκονται μπροστά σε μια επικίνδυνη, δύσκολη ή οδυνηρή κατάσταση και δεν έχουν βρει τον τρόπο να την αντιμετωπίσουν.
Το stress στους έφηβους μπορεί να προκαλείται από:
  •  Τις αυξημένες απαιτήσεις του σχολείου.
  •  Τις αλλαγές που συμβαίνουν στο σώμα τους.
  •  Ενδεχόμενες αποτυχίες ‘η απογοητεύσεις.
  •  Από μία χρόνια ‘η σοβαρή αρρώστια στην οικογένεια τους.
  •  Τις αρνητικές σκέψεις και τα αρνητικά συναισθήματα για τον εαυτό τους.
  •  Από το θάνατο ενός αγαπημένου προσώπου.
  •  Τα προβλήματα που έχουν με τους φίλους τους.
  •  Το να ζουν σ’ ένα μη ασφαλές περιβάλλον ‘η σε μια επικίνδυνη γειτονιά.
  •  Από τα οικονομικά προβλήματα της οικογένειας τους.
  •  Το χωρισμό ‘η το διαζύγιο των γονέων.
  •  Από αλλαγές στο περιβάλλον και την καθημερινότητα ( π.χ. μια μετακόμιση ‘η από την αλλαγή σχολείου.)
  •  Από το να έχουν παράλληλες δραστηριότητες ‘η μεγάλες απαιτήσεις και προσδοκίες από τον εαυτό τους.
Μερικοί έφηβοι κατακλύζονται από το stress. Όταν συμβεί αυτό, το stress  μπορεί να οδηγήσει σε άγχος, απομόνωση, επιθετικότητα, σωματικά συμπτώματα, ελλιπείς δεξιότητες χειρισμού της κατάστασης και χρήση αλκοόλ  ‘η άλλων εξαρτησιογόνων ουσιών.
Όταν αντιλαμβανόμαστε ότι η κατάσταση που αντιμετωπίζουμε είναι δύσκολη ‘η οδυνηρή, τότε συμβαίνουν στο μυαλό και στο σώμα μας κάποιες αλλαγές, προκειμένου να προετοιμαστούμε να αντιμετωπίσουμε το κίνδυνο. Η αντίδραση αυτή του νευρικού συστήματος σε καταστάσεις υψηλού στρες συνήθως ονομάζεται ” αντίδραση μάχης, φυγής ‘η καθήλωσης- παγώματος”:
Χαρακτηρίζεται από αύξηση του ρυθμού της καρδιακής και αναπνευστικής λειτουργίας, αύξηση της αιμάτώσης των μυών των άνω και κάτω άκρων, κρύα δρώμενα χέρια και πόδια, “σφίξιμο” στο στομάχι και αίσθημα φόβου.
Ο ίδιος μηχανισμός ο οποίος οδηγεί στην απάντηση στο stress μπορεί να σταματήσει τη λειτουργία του. Έτσι, μόλις αποφασίσουμε ότι η κατάσταση δεν είναι πλέον επικίνδυνη, επισυμβαίνουν διάφορες αλλαγές στο μυαλό και στο σώμα, που βοηθούν να ηρεμήσουμε και να ησυχάσουμε.
Αυτή η απάντηση είναι χαλάρωση και χαρακτηρίζεται από τη μείωση του καρδιακού ρυθμού και της συχνότητας της αναπνευστικής λειτουργίας και ένα γενικότερο αίσθημα ευεξίας.
Οι έφηβοι που αναπτύσσουν μια απάντηση για χαλάρωση και άλλες ικανότητες χειρισμού του stress, αισθάνονται λιγότερο αβοήθητοι και έχουν περισσότερες πιθανότητες να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τις στρεσσογόνες καταστάσεις.
Οι έφηβοι μπορούν να μειώσουν το stress με τις ακόλουθες τεχνικές:
  • Να φτιάξουν μια παρέα από καλούς φίλους που θα μπορούσαν να βοηθήσουν σε δύσκολες καταστάσεις και να συμπαρασταθούν θετικά και αποτελεσματικά.
  • Να ασκούνται και να τρώνε κανονικά.
  • Να μάθουν να αντλούν ικανοποίηση από μικρότερες ‘η μεγαλύτερες καθημερινές επιτυχίες χωρίς    να θέτουν μοναδικό στόχο για τον εαυτό τους και τους άλλους την τελειότητα.
  • Να αποφεύγουν την υπερβολική ποσότητα καφεΐνης, διότι μπορεί να προκαλέσει αύξηση του άγχους και της διέγερσης
  • Να αποφεύγουν το κάπνισμα, τη χρήση αλκοόλ και παρανόμων ψυχοδραστικών ουσιών. 
  • Να διδαχθούν ασκήσεις χαλάρωσης π.χ. κοιλιακή αναπνοή και τεχνικές χαλάρωσης από μυϊκή ένταση.
  •  Να αναπτύξουν την ικανότητα, να υποστηρίζουν τα δικαιώματα τους και να τα διεκδικούν, π.χ. να εκδηλώνουν με ευγενικό τρόπο τα συναισθήματα τους και όχι με ανοιχτή έκφραση επιθετικότητας ‘η με παθητικότητα.
  •  Να κάνουν ένα διάλειμμα από τις στρεσσογόνες καταστάσεις. Διάφορες δραστηριότητες      μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση του stress, όπως είναι η μουσική, η συζήτηση με φίλους, η  ζωγραφική, το γράψιμο, η ενασχόληση με ένα αγαπημένο ζωάκι.
Οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν τους έφηβους με τους εξής τρόπους:
  •  Να ελέγχουν εάν το stress επηρεάζει την υγεία του έφηβου, τη συμπεριφορά, τις σκέψεις και τα συναισθήματα του.
  • Να ακούν με προσοχή τους έφηβους και να είναι σε ετοιμότητα μήπως το stress τους κατακλύσει.
  • Να ενθαρρύνουν και να υποστηρίξουν τη συμμετοχή των εφήβων σε αθλητικές και άλλες δραστηριότητες.
  • Να μάθουν και να χρησιμοποιούν και οι ίδιοι τεχνικές αντιμετώπισης του stress. Έτσι, μπορούν να λειτουργήσουν ως θετικά πρότυπα για τους έφηβους.
Η χρήση αυτών των μεθόδων ‘η και άλλων τεχνικών, μπορεί να βοηθήσει τους έφηβους να αντιμετωπίσουν το stress. Εάν όμως ένας έφηβος φαίνεται να έχει κατακλυσθεί από stress – είτε συζητά γι’ αυτό, είτε το δείχνει με τη συμπεριφορά του, τότε είναι χρήσιμη και βοηθητική μια αξιολόγηση από ειδικό επαγγελματία ψυχικής υγείας, καθώς και η συμβουλευτική του παρέμβαση.

(Πρώτη δημοσίευση στο schooltime.gr – Μάρτιος 2015)
Αγγελική Μπουμπούλη, Ψυχολόγος, Επιστημονική Συνεργάτης της Εταιρείας Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ψυχικής Υγείας
schooltime.gr

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki