Μήπως οι φωνές δεν φέρνουν αποτέλεσμα;

Ο τρόπος που μιλάτε στο παιδί σας παίζει σημαντικό ρόλο. 

Η ποιότητα του τόνου στέλνει διαφορετικά μηνύματα κάθε φορά. Όταν μιλάμε οι άλλοι προσπαθούν να ακούσουν τα λόγια μας αλλά αυθόρμητα ερμηνεύουν και τα μη λεκτικά μηνύματα που στέλνει ο τόνος της φωνή μας. 

Η ταχύτητα, η ένταση, οι παύσεις είναι πράγματα που ο ακροατής θα δώσει προσοχή για να αντιληφθεί το μήνυμα που θέλουμε να του περάσουμε. Για παράδειγμα, ο τόνος της φωνής μπορεί να δείξει ειρωνεία, θυμό, αγάπη, ανασφάλεια, εμπιστοσύνη. Με άλλα λόγια, δεν παίζει ρόλο μόνο το περιεχόμενο των όσων λέμε, αλλά και ο τρόπος που επικοινωνούμε αυτά που θέλουμε να πούμε στους άλλους.

Έτσι λοιπόν, οι περισσότεροι γονείς έχουν υψώσει τη φωνή τους ή έχουν φωνάξει στα παιδιά τους, όταν χάνουν τη ψυχραιμία τους. Στην προσπάθεια τους να τα συνετίσουν και να τους μάθουν τρόπους καλής συμπεριφοράς αναγκάζονται πολλές φορές να βάλουν τις φωνές. 

Τι γίνεται όμως τότε;
Οι φωνές μήπως τελικά δεν βοηθούν αλλά φέρνουν κιόλας τα αντίθετα αποτελέσματα; 

Η αλήθεια είναι πως η φωνή τραβά αμέσως την προσοχή των παιδιών και εκείνη τη στιγμή μπορεί να ανταποκριθούν σ’ αυτό που τους λέτε. Όμως, το γεγονός ότι ανταποκρίνονται δεν σημαίνει πως έχουν καταλάβει αυτό που τους λέτε. Με άλλα λόγια οι φωνές λειτουργούν άψογα τη στιγμή εκείνη αλλά όχι μακροπρόθεσμα.

Τα παιδιά την ώρα που οι γονείς τους φωνάζουν μπλοκάρουν. Αντιδρούν μηχανικά επειδή φοβούνται ή αγχώνονται. Όταν αργότερα ηρεμήσουν δεν θυμούνται για το λόγο που πρέπει να συμπεριφέρονται με τον τρόπο που τους είπατε.

Συνεπώς, οι φωνές δεν είναι ο κατάλληλος τρόπος διαπαιδαγώγησης και μάθησης καθώς δεν βοηθούν το μικρό σας να μάθει ποιες συμπεριφορές είναι αποδεκτές και ποιες όχι. Ακόμα, ο τρόπος αυτός επικοινωνίας εκλαμβάνεται ως ο κατάλληλος τρόπος για να διεκδικήσει κανείς τις ανάγκες και τα θέλω του. Και χωρίς να το καταλάβετε έχετε μετατραπεί σε μια οικογένεια που φωνάζει. Δεν μπορεί να συζητήσει ήρεμα και σε χαμηλό τόνο. Είναι μονίμως σε ένταση και δίνει την εικόνα ότι τσακώνεται συνεχώς. Απλά επειδή άθελά σας μάθατε στα παιδιά να φωνάζουν όταν θέλουν να υπερασπιστούν τη γνώμη τους και να προστατέψουν τα δικαιώματά τους.

Στον αντίποδα όλων αυτών βρίσκεται ο ήρεμος, ζεστός και σίγουρος τόνος στη φωνή σε συνδυασμό με μια χαλαρή αλλά σίγουρη στάση του σώματος, είναι απαραίτητα στοιχεία επικοινωνίας για να προσέξουν και να συνεργαστούν τα παιδιά όταν οι γονείς δίνουν οδηγίες για κάτι. Με αυτό τον τρόπο τα παιδιά νιώθουν ότι οι γονείς τους νιώθουν αυτοπεποίθηση με τον ηγετικό τους ρόλο, και είναι επομένως πιο πιθανό να προσέξουν αυτά που έχουν να τους πουν.

Επίσης, οι γονείς θα πρέπει να προσέξουν πως ο υπερβολικά χαλαρός και φιλικός τόνος της φωνής συνοδευόμενος από μια παθητική στάση του σώματος, στέλνει το μήνυμα πως αυτά που λέτε δεν είναι και τόσο σημαντικά. Με αποτέλεσμα οι οδηγίες που δίνεται στα μικρά σας να αφεθούν στη δική τους κρίση αν θα τηρηθούν ή όχι. Εξίσου μη αποτελεσματικός είναι και ο επιθετικός ή αυστηρός τόνος της φωνής. Που μοιάζει περισσότερο με στρατιωτικό διάγγελμα παρά με συμβουλή ή γαλουχία. Ο αυστηρός τόνος αποπροσανατολίζει, καθώς στέλνει το μήνυμα του εκφοβισμού αλλά και της ταπείνωσης.

Συνεπώς, η επικοινωνία είναι το Α και το Ω στις ανθρώπινες σχέσεις. Τα μικρά σας έχουν ανάγκη να γνωρίζουν τις προθέσεις και όταν τις επικοινωνείτε με τρόπο σωστό τότε τα βοηθάτε να κατανοήσουν τα όσα τους λέτε. Και μην ξεχνάτε πως αποτελείται πρότυπο!

jenny

«Καλά, δεν έχεις 5 ευρώ;»

Όταν δεν έχεις λεφτά, αυτό που γερνά την ψυχή σου, δεν είναι η άδεια σου τσέπη, αλλά η διάψευση των ονείρων σου.

Αυτό έχω καταλάβει τον τελευταίο καιρό που δεν έχω μία, που υπάρχουν μέρες που δεν έχω ούτε 5 ευρώ πάνω μου. Και στις προτάσεις για καφέ, για βόλτα, για παγωτό, για κάτι οτιδήποτε μικρό, απαντώ «δεν έχω». Και τότε όλοι με ρωτούν: «καλά δεν έχεις 5 ευρώ;». Το μόνο μου παρόν είναι το παρελθόν μου και η αγαπημένη μου θέα ο τοίχος.

Γράφει η Έλενα Καραμίχαλου

Η κάθε μου μέρα είναι μια συνεχής αναμονή στο σαλονάκι της αβεβαιότητας, με το μάτι καρφωμένο στην πόρτα. Ξέρεις πως αν ανοίξει, θα βγει το τέρας, απλά δεν ξέρεις ποιο ακριβώς. Αυτό που ξερνάει φλόγες και σε κάνει κάρβουνο, το άλλο που σε σφίγγει μέχρι να σκάσεις ή κάτι που δεν φαντάζεσαι;

Είναι μέρες που δεν έχω ούτε 5 ευρώ, αλλά αυτό νομίζω το ξαναείπα. Αυτό που δεν είπα, είναι πως το πιο τραγικό που μπορεί να συμβεί σε κάποιον, δεν είναι η αφραγκιά, αλλά το να σου αφαιρούν το δικαίωμά να δουλέψεις για να μπορέσεις να ζήσεις.

Κι έτσι, να προσποιείσαι τελικά, πως ζεις. 

Να τσουλάς τη μέρα σαν σπασμένο αυτοκινητάκι που του βάζεις μονωτική ταινία να το κολλήσεις, μπας και ξεγελαστείς ότι τρέχει. Δεν ξέρω πώς τη βγάζουν οι άλλοι, αλλά εμένα η μόνιμη αφραγκιά, η διαρκής ερώτηση «καλά δεν έχεις 5 ευρώ;», μου φέρνει έναν καθημερινό μαρασμό που με αποκόβει ταυτόχρονα από τα δύο άκρα της προσωπικότητάς μου, αυτά που μέχρι τώρα με κρατούσαν ζωντανή: την ηθική και την ακολασία μου. Σκέφτομαι πώς ήμουν πριν έξι χρόνια και νιώθω σήμερα το ζωντανό κουφάρι της χθεσινής μου ζωής, που έχει πια χαθεί, όπως λέει και ο Πεσσόα.

Φοράω τα προπέρσινά μου ρούχα, συλλέγω το κατακάθι από το κραγιόν με τη μπατονέτα για τα αυτιά και είμαι ικανή να θρηνήσω για μικροπράγματα: μια τρύπα στη μπλούζα, ένα μικρό βούλιαγμα στο φτερό του αυτοκίνητου και ένα σπασμένο κουμπί στο πλυντήριο ρούχων.

Πανικοβάλλομαι για όλα όσα εχθές δεν έπαιρνα στα σοβαρά και που σήμερα έγιναν προϋπόθεση για να τη βγάλω καθαρή: τι καιρό θα κάνει αύριο, ελπίζω δροσιά για να μην χρειαστεί να ανάψω aircondition, πώς θα εξοφλήσω τα αγγλικά της μικρής, πόσο αυξήθηκε το γάλα και να βάλω κανένα μακαρόνι στην άκρη, γιατί ποτέ δεν ξέρεις.

Τα παιδιά μου μεγαλώνουν, το κορμί τους απλώνεται σαν κισσός να αγκαλιάσει τον κόσμο και τα ρούχα τους ολοένα και μικραίνουν πάνω τους. Και συνειδητοποιώ πως αυτό που άλλοτε θα με έκανε να χαρώ, να καμαρώσω, το πιο φυσιολογικό δηλαδή, «ότι το παιδί μου μεγαλώνει», τώρα με οδηγεί σε μια απελπισία που με ροκανίζει.

Όταν είμαι στις καλές μου, λέω «πού θα πάει, σε δέκα χρόνια τα πράγματα θα έχουν μπει στη θέση τους και όλα θα είναι καλά. Αν όχι για μας, για τα παιδιά μας». Όμως, είναι τέτοια η απόγνωση αυτές τις ώρες, που φοβάμαι πως όσα χρόνια κι αν περάσουν, κάτι μέσα μου θα κλαίει για πάντα.

[singleparent]

netakias

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Σε έναν Κόσμο γεμάτο Αγνωμοσύνη και Αγένεια...

... μεγαλώστε Ευγνώμονα Παιδιά

Ή πως να γίνετε ευγνώμονες, για να γίνουν και τα παιδιά σας

-------------

Σε έναν κόσμο γεμάτο απαιτήσεις, είναι δύσκολο για τους γονείς να μεγαλώσουν παιδιά που να διαθέτουν το αίσθημα της ευγνωμοσύνης. 

Ως μητέρα 2 αγοριών, έχω δει και μάθει (μερικές φορές μάλιστα με τον χειρότερο τρόπο) πως η κοινωνία μας φαίνεται να προδιαθέτει τα παιδιά να αισθάνονται ότι δικαιούνται να έχουν τα πάντα μόνο και μόνο επειδή «όλοι οι άλλοι κάνουν το ίδιο». 

Some Ways To Raise Grateful Kids In An Over-Entitled World

Μήπως αν αγοράσουν την πιο σύγχρονη συσκευή τεχνολογίας θα γίνουν καλύτεροι άνθρωποι; 

Όχι. 

Αυτό όμως που μπορεί να γίνει είναι να νιώσουν ευγνωμοσύνη όχι μόνο για όσα έχουν, αλλά και για τις ευκαιρίες που τους έχουν δοθεί στη ζωή.

Έχοντας αυτά κατά νου, παραθέτω 7 αποτελεσματικές στρατηγικές από το καινούριο μου βιβλίο, «Me, Me, Me Epidemic – A Step-by-Step Guide to Raising Capable, Grateful Kids in an Over-Entitled World», οι οποίες θα βοηθήσουν τους γονείς να υιοθετήσουν μια στάση ευγνωμοσύνης στην καθημερινότητά τους και να βοηθήσουν τα παιδιά τους να κάνουν το ίδιο.

1. Αφήστε τις πολυτέλειες για μια εβδομάδα
Όταν ικανοποιείτε όλες τις ιδιοτροπίες των παιδιών σας, είτε αυτό σημαίνει να έχουν πάντα το αγαπημένο τους γεύμα είτε εξασφαλίζοντας ότι διαθέτουν πάντα κινητό τηλέφωνο τελευταίας τεχνολογίας, τα παιδιά αισθάνονται ότι δικαιούνται να έχουν όλα τα αγαθά της ζωής.

Για να βοηθήσετε τα παιδιά σας να νιώθουν ευγνωμοσύνη για ό,τι έχουν, δοκιμάστε να τα βγάλετε πέρα χωρίς κάποια συγκεκριμένα πράγματα. Βρείτε τι μπορεί να κάνει η οικογένειά σας για μια εβδομάδα ή έναν μήνα, πχ να μην τρώτε έξω, να κλείσετε την τηλεόραση ή το κλιματιστικό. 

Αν σταματήσετε να έχετε ορισμένες ανέσεις, ίσως να μην νιώθετε άνετα αρχικά αλλά είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να εκτιμήσετε οικογενειακώς όσα έχετε και να δείξετε κατανόηση για εκείνους που δεν διαθέτουν πολλά.

2. Εντάξτε την εξυπηρέτηση στο πρόγραμμά σας
Όλοι σχεδιάζουμε να προσφέρουμε εθελοντική εργασία μαζί με τα παιδιά μας, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι η ζωή φέρνει εμπόδια στις καλές προθέσεις μας. Όπως τα περισσότερα πράγματα στη ζωή μας, αν δεν τα προγραμματίσουμε το πιθανότερο είναι ότι δεν θα τα πραγματοποιήσουμε.

Διδάξτε στα παιδιά σας τη σημασία της προσφοράς εντάσσοντάς την στο ημερολόγιό σας – ακόμα και μόνο 1 φορά το μήνα. Οι ενδιαφέρουσες δραστηριότητες είναι ωφέλιμες για την οικογένειά σας όλο τον χρόνο κι όχι μόνο κατά τη διάρκεια των διακοπών. 

Στα παιδιά σας μπορεί να αρέσει να παίζουν επιτραπέζια παιχνίδια με τους ανθρώπους που είναι στο γηροκομείο δίπλα από το σπίτι σας, να βοηθούν στην παρασκευή ενός γεύματος σε φιλανθρωπικό οργανισμό ή στον καθαρισμό ενός πάρκου. Οι ιδέες είναι ατελείωτες και η ανταμοιβή σας θα είναι οι αλλαγές στη ζωή σας!

3. Εκφράστε οτιδήποτε θετικό
Αν, όταν οδηγείτε, κολλήσετε στην κίνηση με αποτέλεσμα τα παιδιά σας να το θεωρούν τραγικό ή αν ένα παιχνίδι ποδοσφαίρου θεωρείται «ζήτημα ζωής και θανάτου», τότε ήρθε η ώρα να μιλήσετε για τα θετικά πράγματα που υπάρχουν σε κάθε περίπτωση. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ψάξετε να βρείτε τα δικά σας θετικά στοιχεία στις δύσκολες καταστάσεις και να τα μοιραστείτε με τα παιδιά σας. 

Για παράδειγμα, μπορείτε να τους πείτε ότι «πρέπει να δουλέψω το Σάββατο, αλλά τα επιπλέον χρήματα σημαίνει ότι μπορούμε να κάνουμε κάτι διασκεδαστικό την επόμενη εβδομάδα» ή αν πιάσει καταιγίδα στο δρόμο καθώς επιστρέφετε στο σπίτι, πείτε τους «Φαντάζομαι ότι σήμερα δεν θα χρειαστεί να πλύνουμε το αυτοκίνητο!».

Αν ανακαλύψετε το μάθημα που έχει να σας δώσει η ζωή, την ευλογία ή το χιούμορ στις άσχημες καταστάσεις, θα διδάξετε στα παιδιά σας να νιώθουν ευγνωμοσύνη με οτιδήποτε παρουσιάζεται στον δρόμο τους.

4. Εξετάστε διάφορες πιθανές καταστάσεις
.........................

η συνέχεια εδώ

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Φθινόπωρο: Απολαύστε μαζί με τα παιδιά την πιο μελαγχολική εποχή του χρόνου.

Το φθινόπωρο, το «τελευταίο, πιο όμορφο χαμόγελο του χρόνου» είναι εδώ! 

Και υπάρχουν δεκάδες τρόποι να το απολαύσουμε!

• 🍂 Απολαύστε τα μαγικά φθινοπωρινά ηλιοβασιλέματα.
• 🍂 Βγείτε βόλτα στο πάρκο και φωτογραφίστε φθινοπωρινές εικόνες.
• 🍂 Βγείτε για βόλτα με τα ποδήλατα.
• 🍂 Βγείτε για βόλτα στη βροχή.
• 🍂 Βγείτε να μαζέψετε κυκλάμινα.
• 🍂 Βρέχει; Οργανώστε πικνικ στο σαλόνι με σνακς που θα ετοιμάσουν τα παιδιά.
• 🍂 Γεμίστε το σπίτι με πορτοκαλί μπαλόνια.
• 🍂 Δείτε παλιά βίντεο ή παλιές φωτογραφίες.
• 🍂 Διοργανώστε κυνήγι θησαυρού στο βουνό ή στο κοντινό πάρκο.
• 🍂 Επιλέξτε ταινία και δείτε την όλοι μαζί κουκουλωμένοι στον καναπέ.
• 🍂 Καθιερώστε τη μέρα της πιτζάμας: Όλη τη μέρα από το πρωί ως το βράδυ πιτζάμες!
• 🍂 Κάντε κατασκήνωση στο σαλόνι.
• 🍂 Κλείστε τα φώτα, ανάψτε κεριά και βάλτε την αγαπημένη σας μουσική. Θυμηθείτε ιστορίες από τα παλιά και κάντε σχέδια για το μέλλον!
• 🍂 Κουλουριαστείτε στον καναπέ αγκαλιά με τα βιβλία σας.
• 🍂 Μαζέψτε από το πάρκο κίτρινα ξερά φύλλα και στολίστε το σπίτι σας για να δώσετε ένα ωραίο φθινοπωρινό στυλ. Μπορείτε για παράδειγμα να φτιάξετε γιρλάντες από ξερά φύλλα ή να καρφιτσώσετε τα φύλλα στις κουρτίνες.
• 🍂 Μαζέψτε βελανίδια.
• 🍂 Μαζέψτε κουκουνάρια και διακοσμήστε τα σε καλάθια.
• 🍂 Μαζέψτε φύλλα και κουκουνάρια και στολίστε τα ράφια ή τα καλάθια.
• 🍂 Μάθετε στα παιδιά σας τα λουλούδια και τα φρούτα του φθινοπώρου. Θα χαρούν πολύ θα τα αναγνωρίσουν αργότερα στην αγορά ή το πάρκο.
• 🍂 Μάθετε στα παιδιά το παιχνίδι με σπάγκο των παιδικών μας χρόνων.
• 🍂 Μείνετε όλη μέρα με τις πιζάμες και ζωγραφίστε, μαγειρέψτε, παίξτε επιτραπέζια ή βάλτε τα παιδιά να βοηθήσουν στις δουλειές του σπιτιού, πχ στο ξεσκόνισμα. Εκείνα θα το δουν ως παιχνίδι και εσείς θα έχετε μια δουλειά λιγότερη για το γενικό καθάρισμα.
• 🍂 Ξαπλώστε στα ξερά φύλλα.
• 🍂 Παίξτε επιτραπέζια.
• 🍂 Παίξτε με πλαστελίνη (ή φτιάξτε τη δική σας).
• 🍂 Πηγαίνετε για πικνίκ στο βουνό.
• 🍂 Πόσες αποχρώσεις φύλλων μπορείτε να μαζέψετε;
• 🍂 Φάτε ψητά κάστανα.
• 🍂 Φορέστε γαλότσες και πηδήξτε μέσα σε λακκούβες με νερό.
• 🍂 Φουσκώστε πορτοκαλί μπαλόνια για να μπείτε σε φθινοπωρινό mood.
• 🍂 Φτιάξτε κολοκυθόσουπα.
• 🍂 Φτιάξτε κουλουράκια κανέλας.
• 🍂 Φτιάξτε μήλα σωτέ για να μυρίσει το σπίτι μήλο, καραμέλα και κανέλα.
• 🍂 Φτιάξτε μηλόπιτα, το κλασσικό φθινοπωρινό γλυκό. Θα μυρίσει το σπίτι μήλο και κανέλα. Εναλλακτικά, αν θέλετε να εμπλακούν τα παιδιά περισσότερο στη διαδικασία, μπορείτε να φτιάξετε κουλουράκια κανέλας.
• 🍂 Φτιάξτε μια γιρλάντα από ξερά φύλλα και κρεμάστε την στην κουζίνα.
• 🍂 Φτιάξτε πίτσα σε φόρμα.
• 🍂 Φτιάξτε τις δικές σας πολύχρωμες κηρομπογιές «limited edition»
• 🍂 Φωτογραφηθείτε σε φθινοπωρινά τοπία.

Το καλύτερο κομμάτι των δραστηριοτήτων; Είναι όλες (σχεδόν) δωρεάν! 
Οι μικρές χαρές της ζωής δεν αγοράζονται με χρήματα. Ας είναι το φετινό φθινόπωρο γεμάτο με τέτοιες μικρές χαρές!

πρώτη ανάρτηση εδώ

Ο παιδικός φόβος για το σκοτάδι

Γιατί το παιδί φοβάται το σκοτάδι αλλά και τι μπορείτε να κάνετε για να το βοηθήσετε να το ξεπεράσει…

Ο φόβος για το σκοτάδι είναι ιδιαίτερα συχνός στα παιδιά, ειδικά εκείνα που βρίσκονται στην νηπιακή ηλικία.
Το παιδί ενδεχομένως να εκδηλώσει φοβία όταν πρόκειται να κοιμηθεί μόνο του στο δωμάτιο του με τα φώτα κλειστά και το σκοτάδι να κυριαρχεί.
Πίσω από την συγκεκριμένη παιδική φοβία συνήθως κρύβεται μια αλλαγή, καθώς είναι γνωστό ότι οι αλλαγές μπορεί να επηρεάσουν τα παιδιά αλλά και την συμπεριφορά τους.
Μπορεί δηλαδή το παιδί να εκφράσει φόβο για το σκοτάδι όταν μετακομίζετε ή αν υποδεχθείτε ένα νέο μέλος στην οικογένειά σας.
Τέτοιες αλλαγές ενδεχομένως να κάνουν το παιδί να αισθανθεί παροδικά ανασφάλεια και για αυτό να εκδηλώσει φοβίες, όπως ο φόβος για το σκοτάδι.

Πότε «ξεκινά» η φοβία;

Πολλοί είναι οι νέοι γονείς που ενδεχομένως να αναρωτιούνται πότε μπορεί να εκδηλωθεί η φοβία προς το σκοτάδι, με τους ειδικούς να συγκλίνουν ότι εκδηλώνεται μετά τα δύο έτη του παιδιού.
Αφού εκδηλώσουν την φοβία, ενδεχομένως να την αντιμετωπίσουν για τα ερχόμενα προσχολικά χρόνια ενώ μπορεί και να την εμφανίσουν και λίγο αργότερα.
Για αυτό είναι σημαντικό να παρατηρείτε το παιδί και να μιλάτε μαζί του ώστε να γνωρίζει ότι μπορεί να σας μιλήσει ανά πάσα στιγμή.

Πώς μπορείτε να το βοηθήσετε

Μερικές πρακτικές που μπορείτε να δοκιμάσετε για να βοηθήσετε το παιδί να ξεπεράσει το φόβο για το σκοτάδι, περιλαμβάνουν:

Διευκολύνετε την πρόσβαση στους διακόπτες

Είναι σημαντικό, ειδικά στην αρχή, να διεκολύνετε την πρόσβαση του παιδιού στους διακόπτες, καθώς έτσι θα γνωρίζει ότι θα μπορεί να ανοίξει το φως ανά πάσα στιγμή, πράγμα που θα το βοηθήσει να χαλαρώσει.

Μιλήστε του

Τα παιδιά διαθέτουν αστείρευτη φαντασία και για αυτό μπορεί να φοβούνται ακόμα και απλά καθημερινά αντικείμενα. Για αυτό το λόγο είναι σημαντικό να μιλήσετε με το παιδί, ρωτώντας το τι ακριβώς είναι αυτό που φοβάται.
Μπορεί να οφείλεται πράγματι σε κάτι αναμενόμενο ή μπορεί να είναι και κάτι που διαφεύγει εντελώς της προσοχής σας. Όπως και να έχει είναι σημαντικό να μιλήσετε με το παιδί, καθώς έτσι θα νιώσει ότι το ακούτε και ότι πράγματι νοιάζεστε για όλα όσα αισθάνεστε ή αντιμετωπίζει.

in.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι