Άνθρωποι με ψυχοσωματικά σε μια κοινωνία που έχει άγνοια...

Πριν με δείξεις, να ξέρεις έχω προσπαθήσει

(...)
Τα συναισθήματά μας, πέρα από τη διάθεση και τις σκέψεις μας, επηρεάζουν και το σώμα μας, και αυτό είναι μια πραγματικότητα που πρέπει να αποδεχτούμε. Είναι κάτι υπαρκτό που επηρεάζει τις ζωές αρκετών ανθρώπων, σημαντικά και μη. Έχει αναρωτηθεί κάποιος πώς μπορεί να μοιάζει ένα ψυχοσωματικό, αν είναι όλα εμφανή ή και όχι, αν είναι σε όλους το ίδιο; 

Κάποιοι δεν μπορούν καν να φανταστούν ότι κάτι που ξεκινάει από ένα συναίσθημα, μπορεί να σε ακινητοποιήσει σωματικά και να σε κάνει μη λειτουργικό.

Υπάρχουν άτομα που από το άγχος χάνουν τα μαλλιά τους και σκέφτονται πώς θα το αιτιολογήσουν σε όποιον τύχει να τους ρωτήσει. 

Άλλοι αποκτούν στομαχικές διαταραχές, πρηξίματα και πριν βγουν έξω το σκέφτονται 3-4 φορές. Άλλα άτομα αποκτούν δερματικά εξανθήματα, ντύνονται όσο χρειάζεται για να τα κρύβουν, ώστε να αποφύγουν τις ερωτήσεις, ακόμη και αν είναι καλοκαίρι. 

Αν δεις έναν άνθρωπο –ενώ είναι όρθιος– να κουτουλήσει ή να πέσει κάτω, υπάρχει πιθανότητα να μην είναι μεθυσμένος (όπως ίσως θα ήταν η πρώτη σου σκέψη), ούτε απλά να στραβοπάτησε (όπως θα ήταν η δεύτερη). Αρκετές φορές, από το άγχος μπορεί να θολώσει η όραση και να δημιουργήσει μια αστάθεια.

Άλλοι έχουν ως καθημερινότητα τις ναυτίες και τον εμετό. 

Αν βρεθείς έξω με άτομα που σου λένε ότι δεν θέλουν να φάνε γενικά ή κάτι συγκεκριμένο, μην τα πιέσεις με ερωτήσεις και υποδείξεις. 

Υπάρχουν άνθρωποι που με την εφίδρωση και την ταχυκαρδία που έχουν νιώθουν ότι θα τελειώσει ο κόσμος τους. Μην το μειώσεις αυτό που τους συμβαίνει, βοήθησέ τους μόνο να καταλάβουν ότι στην πραγματικότητα θα ηρεμήσουν και σε λίγα λεπτά αυτό θα περάσει. 

Άνθρωποι αποκτούν διαταραχές ύπνου. Πριν κρίνεις κάποιον ως μη λειτουργικό ή αποδοτικό, ρώτα τον πρώτα αν συμβαίνει κάτι στη ζωή του. Λύση μπορεί να μην δώσεις σε όλα αυτά, όμως θα έχεις βοηθήσει έναν άνθρωπο να νιώσει πιο ανάλαφρα και οικεία.

Το σώμα μας πολλές φορές μας δίνει δυνάμεις που ούτε ξέραμε ότι έχουμε και άλλες φορές μας γονατίζει εκεί που δεν το περιμένουμε. Όπως και να έχει, ας μην το κρίνουμε, προσπαθεί απλά να μας δείξει έναν δρόμο ανακούφισης, τον οποίο εμείς δυσκολευόμαστε να βρούμε σε περιόδους σύγχυσης. 

Πρέπει να ακούμε το σώμα μας, να σταματάμε· όταν το νιώθουμε, να παίρνουμε τον χρόνο μας όταν αισθανόμαστε «χαμένοι». Να μην έχουμε ανάγκη να απολογηθούμε σε κανέναν.

Αν είσαι άνθρωπος που έχει δίπλα του άτομα που το βιώνουν ή ακόμη και αν δεις σε ένα παγκάκι έναν άνθρωπο που δυσκολεύεται, βοήθησέ τον. 

Αν δεν τον βοηθήσεις, φρόντισε απλά να μην τον κρίνεις, να μην τον κάνεις να νιώσει άβολα με το βλέμμα σου. Εσύ απλά θα τύχει να δεις κάποια λεπτά από εκείνον, αυτός ο άνθρωπος όμως έχει προσπαθήσει αρκετά και έχει σκεφτεί πολύ πριν βγει. 

Πρέπει και θέλω να αρχίσουμε να μιλάμε για αυτά, είναι η καθημερινότητα πολλών ανθρώπων, οπότε ας γίνουμε η αιτία να νιώθουμε όλοι «φυσιολογικοί».

Κατερίνα Μακράκη

ολόκληρο το άρθρο στην πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τα Χρώματα που τα Κουνούπια δε θέλουν να... φοράτε!!

Επιτέλους, μια έρευνα που μπορούμε όλοι να χρησιμοποιήσουμε άμεσα – ειδικά αν είστε επιρρεπείς στο να σας τσιμπούν τα κουνούπια περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον γύρω σας. 

Μπορεί να εξαρτάται από το τι φοράτε.

Νέα έρευνα με επικεφαλής επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον δείχνει ότι ένα είδος κοινού κουνουπιού πετά προς συγκεκριμένα χρώματα, ενώ αγνοεί τις πιο δροσερές αποχρώσεις του πράσινου, του μοβ, του μπλε και του λευκού.

Στο άλλο άκρο του χρωματικού φάσματος, το ανθρώπινο δέρμα εκπέμπει ένα ισχυρό κόκκινο - πορτοκαλί σήμα για τα κουνούπια – και αυτά είναι δύο από τα χρώματα που προσελκύουν τα έντομα.

«Τα κουνούπια φαίνεται να χρησιμοποιούν τις οσμές για να διακρίνουν τι είναι κοντά, όπως ένας ξενιστής για να τσιμπήσουν», δήλωσε ο Jeffrey Riffell, καθηγητής βιολογίας του UW. «Όταν μυρίζουν συγκεκριμένες ενώσεις, όπως το CO2 από την αναπνοή μας, αυτή η μυρωδιά διεγείρει τα μάτια να ανιχνεύσουν συγκεκριμένα χρώματα και άλλα οπτικά μοτίβα… και να κατευθυνθούν προς αυτά».

«Συνήθιζα να λέω ότι υπάρχουν τρία σημαντικά στοιχεία που προσελκύουν τα κουνούπια: η αναπνοή σας, ο ιδρώτας σας και η θερμοκρασία του δέρματός σας», δήλωσε ο Riffell, ο οποίος είναι ο κύριος συγγραφέας της εργασίας.

«Σε αυτή τη μελέτη, βρήκαμε ένα τέταρτο: το κόκκινο χρώμα, το οποίο δεν μπορεί να βρεθεί μόνο στα ρούχα σας, αλλά βρίσκεται και στο δέρμα όλων μας. Η απόχρωση του δέρματός σας δεν έχει σημασία, όλοι εκπέμπουμε μια ισχυρή κόκκινη υπογραφή. Το να φοράτε ρούχα που δεν έχουν αυτά τα χρώματα, θα μπορούσε να είναι ένας άλλος τρόπος για να αποτρέψετε το τσίμπημα ενός κουνουπιού».

Οι ερευνητές παρακολούθησαν μεμονωμένα κουνούπια μέσα σε δοκιμαστικούς θαλάμους όπου ψέκασαν συγκεκριμένες οσμές και παρουσίασαν διαφορετικούς τύπους οπτικών μοτίβων – όπως μια χρωματιστή κουκκίδα, ανθρώπινα χέρια ή χέρια με γάντια.

Κρατάμε τα μαύρα ρούχα για το χειμώνα
Χωρίς κανένα ερέθισμα οσμής, τα κουνούπια αγνόησαν σε μεγάλο βαθμό μια κουκίδα στο κάτω μέρος του θαλάμου, ανεξάρτητα από το χρώμα. Μετά από έναν ψεκασμό CO2 στο θάλαμο, τα κουνούπια συνέχισαν να αγνοούν την κουκίδα αν είχε πράσινο, μπλε ή μοβ χρώμα. Αν όμως η κουκίδα ήταν κόκκινη, πορτοκαλί ή μαύρη, τα κουνούπια πετούσαν προς αυτήν.

Παραδόξως, το χρώμα μεταξύ του πράσινου και του μπλε στο φάσμα – το κυανό – ήταν επίσης ελκυστικό για αυτό.

Οι άνθρωποι δεν μπορούν να μυρίσουν το CO2 (το οποίο εκπνέουμε με κάθε αναπνοή), αλλά τα κουνούπια μπορούν. Προηγούμενες έρευνες της ομάδας του Riffell και άλλων ομάδων έδειξαν ότι η μυρωδιά του CO2 αυξάνει το επίπεδο δραστηριότητας των θηλυκών κουνουπιών – και αρχίζουν να ψάχνουν το χώρο γύρω τους, πιθανώς για ξενιστή. Τα πειράματα με τις χρωματιστές κουκίδες αποκάλυψαν ότι μετά τη μυρωδιά του CO2, τα μάτια αυτών των κουνουπιών προτιμούν ορισμένα μήκη κύματος στο οπτικό φάσμα.

Είναι παρόμοιο με αυτό που μπορεί να συμβαίνει όταν οι άνθρωποι μυρίζουν κάτι καλό. «Φανταστείτε ότι βρίσκεστε σε ένα πεζοδρόμιο και μυρίζετε φύλλο πίτας και κανέλα», δήλωσε ο Riffell. «Αυτό είναι πιθανότατα ένα σημάδι ότι υπάρχει ένας φούρνος κοντά, και ίσως αρχίσετε να ψάχνετε γύρω σας γι’ αυτό. Εδώ, αρχίσαμε να μαθαίνουμε ποια οπτικά στοιχεία αναζητούν τα κουνούπια αφού μυρίσουν τη δική τους εκδοχή ενός φούρνου».

Οι περισσότεροι άνθρωποι βλέπουμε διαφορετικά μήκη κύματος του φωτός ως διακριτά χρώματα: τα 650 νανόμετρα εμφανίζονται ως κόκκινο – τα 450 νανόμετρα εμφανίζονται ως μπλε. Οι ερευνητές δεν γνωρίζουν αν τα κουνούπια αντιλαμβάνονται τα χρώματα με τον ίδιο τρόπο που αντιλαμβάνονται τα μάτια μας.

Αλλά τα περισσότερα από τα χρώματα που προτιμούν τα κουνούπια μετά την οσμή του CO2 – πορτοκαλί, κόκκινο και μαύρο – αντιστοιχούν σε μεγαλύτερα μήκη κύματος του φωτός. Το ανθρώπινο δέρμα, ανεξάρτητα από τη χρώση, εκπέμπει επίσης ένα σήμα μεγάλου μήκους κύματος στην περιοχή του κόκκινου-πορτοκαλί.

Όταν η ομάδα του Riffell επανέλαβε τα πειράματα στο θάλαμο με κάρτες χρώματος ανθρώπινου δέρματος – ή με το γυμνό χέρι ενός ερευνητή – τα κουνούπια πέταξαν και πάλι προς το οπτικό ερέθισμα μόνο μετά τον ψεκασμό CO2 στο θάλαμο. Εάν οι ερευνητές χρησιμοποιούσαν φίλτρα για την απομάκρυνση των σημάτων μεγάλου μήκους κύματος ή έβαζαν τον ερευνητή να φορά γάντι πράσινου χρώματος, τότε τα κουνούπια σε θάλαμο με CO2 δεν πετούσαν πλέον προς το ερέθισμα.

Ο Riffell λέει ότι γνωρίζοντας ποια χρώματα προσελκύουν πεινασμένα κουνούπια και ποια όχι, μπορεί επίσης να βοηθήσει στο σχεδιασμό καλύτερων απωθητικών, παγίδων και άλλων μεθόδων για να κρατηθούν τα κουνούπια μακριά.

Η εργασία, που δημοσιεύθηκε στις 4 Φεβρουαρίου στο Nature Communications, περιγράφει πώς η ομάδα χρησιμοποίησε θηλυκά κουνούπια κίτρινου πυρετού, Aedes aegypti, τα οποία είναι κοινά σε τροπικές, υποτροπικές και εύκρατες περιοχές σε όλο τον κόσμο και μπορούν να μεταδώσουν τον δάγκειο πυρετό, τον κίτρινο πυρετό, το chikungunya και τον Ζίκα. Όπως όλα τα είδη κουνουπιών, μόνο τα θηλυκά πίνουν αίμα.

Χρειάζεται περισσότερη έρευνα για να διαπιστωθεί αν άλλα είδη κουνουπιών μπορεί να έχουν διαφορετικές χρωματικές προτιμήσεις, με βάση τον προτιμώμενο ξενιστή τους. Αλλά αυτά τα νέα ευρήματα προσθέτουν ένα νέο επίπεδο στον έλεγχο των κουνουπιών: το χρώμα.

Πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Λάθη από... Αγάπη!

Όλοι οι γονείς θέλουμε ένα πράγμα για τα παιδιά μας: να είναι ευτυχισμένα! Το κάνουμε όμως σωστά; 

Γιατί οι γονείς κάνουν λάθη στην ανατροφή των παιδιών τους;

Επειδή επιθυμούν να τους τα δώσουν όλα, θεωρώντας ότι αυτό είναι η καλύτερη απόδειξη της αγάπης τους και επειδή πιστεύουν ότι αν πουν «όχι» ή βάλουν όρια στο παιδί αυτό θα το δει ως τιμωρία και θα στεναχωρηθεί.

Λάθη από Αγάπη…

1. Να κάνουμε το παιδί να νιώθει σαν βασιλιάς/βασίλισσα
    Φυσικά και είναι σημαντικό να κάνετε το παιδί σας να νιώθει μοναδικό, σπουδαίο και λατρεμένο! Αυτό όμως είναι διαφορετικό από το να του φέρεστε σαν να είναι μονάρχης, κάνοντάς του όλα τα χατίρια, υποκύπτοντα σε όλα του τα καπρίτσια και μη βάζοντάς του όρια. Τα παιδιά που μεγαλώνουν μόνο με ‘ναι’, χωρίς ‘όχι’ και χωρίς οριοθέτηση τελικά γίνονται πολύ πιο αδύναμα από τα παιδιά που μεγάλωσαν σε οικογένειες που τους έβαζαν όρια και ζορίζονται γενικότερα στις σχέσεις τους και τη ζωή τους αργότερα.

2. Να του δίνουμε πάρα πολλά χρήματα
    Τα χρήματα είναι μέσο συναλλαγής και εργαλείο, αλλά δεν είναι αξεσουάρ και δεν αγοράζουν την ευτυχία! Όσο νωρίτερα το καταλάβει ένα παιδί, τόσο καλύτερα! Βοηθήστε το να καταλάβει τη σημασία της φιλίας, της υποστήριξης, του μοιράσματος, των ωραίων εμπειριών με τους φίλους του, αλλά μην το αφήσετε να θεοποιήσει το χρήμα και τα υλικά αγαθά.

3. Να μην του επιτρέπουμε να ‘εργαστεί’ για να κερδίσει κάτι
    Ο Φρόιντ έλεγε ότι βασικά για την ανθρώπινη ζωή είναι η δουλειά και το παιχνίδι. Ακόμα και ένα παιδί πρέπει να μάθει από μικρό στην υπευθυνότητα και στο να έχει καθήκοντα. Φυσικά και δεν εννοώ ότι το παιδί πρέπει να εργάζεται ή να έχει υποχρεώσεις για να κερδίσει τα βασικά πράγματα (φαγητό, ρούχα, σπίτι, κλπ). Αλλά κανένα παιδί δεν έπαθε τίποτα επειδή έκανε μια ‘δουλειά’ και πληρώθηκε γι’ αυτή (ώστε να εξοικονομήσει χρήματα να πάρει κάτι που το ίδιο επιθυμεί). Και για τα μικρότερα παιδιά οι δουλειές του σπιτιού, πχ, να βάλει τα πιάτα και τα μαχαιροπήρουνα στο τραπέζι, προσφέρουν από μόνες τους την ανταμοιβή του «τα κατάφερα και χάρη στη δική μου δουλειά τώρα τρώμε». Δε χρειάζεται η αμοιβή να είναι πάντα χρήματα, αλλά χρειάζεται να έχει το παιδί την αίσθηση ότι έχει υποχρεώσεις και καθήκοντα και αυτό είναι κάτι που του δίνει επίσης κάποιο είδος υλικής, πρακτικής ή ηθικής ανταμοιβής.

4. Να μην το ενθαρρύνουμε να προσφέρει
    Διδάξτε στο παιδί σας τον νόμο του υγιούς «πάρε-δώσε» στις σχέσεις. Δείξτε του από νωρίς ότι οι σχέσεις βασίζονται σε αμοιβαιότητα και ότι δε σκεφτόμαστε μόνο τον εαυτό μας και τις ανάγκες μας. Μάθετε στο παιδί σας να μοιράζεται, να συνεργάζεται, να προσφέρει εθελοντικά το χρόνο του.

5. Nα μη του ζητάμε να δείχνει ευχαρίστηση και ευγνωμοσύνη
    Το κάθε παιδί αξίζει το καλύτερο! Ναι, αυτό το πιστεύω με την καρδιά μου, αλλά εξίσου σημαντικό είναι για ένα παιδί να μάθει να εκτιμάει τα όσα έχει, υλικά και μη, και να έχει μια αίσθηση ευγνωμοσύνης. Ακόμα και οι απλές λέξεις, ‘ευχαριστώ’παρακαλώ’ είναι μικρές ασκήσεις ευγνωμοσύνης και εκτίμησης για όσα έχουμε. Και φυσικά η πιο ενεργητική στάση ζωής, όπου κανείς μετράει τα καλά και όμορφα στη ζωή του και αισθάνεται ωραία αισθήματα είναι κάτι που ξεκινάει από τη μικρή ηλικία.

6. Να φερόμαστε σαν κακομαθημένο παιδί μπροστά στο παιδί μας
    Πολλές φορές εμείς οι γονείς λέμε στο παιδί μας «κάνε αυτό που σου λέω!». Έχετε όμως αναρωτηθεί ποτέ αν εσείς οι ίδιοι κάνετε αυτό που λέτε στο παιδί σας; Ή μήπως φέρεστε κι εσείς σαν κακομαθημένο παιδί, όταν θέλετε κάτι ή όταν τα πράγματα δεν πάνε όπως επιθυμείτε; Τα παιδιά μαθαίνουν κυρίως από το παράδειγμά μας και λιγότερο από τις συμβουλές μας…

7. Να μη βάζουμε όρια
    Όλα τα παιδιά από τη φύση τους τεστάρουν τα όρια που τους βάζουν οι γονείς τους, για να διαπιστώσουν τι περιθώρια έχουν. Χωρίς οριοθέτηση δεν μπορεί ο γονιός να διδάξει σωστή συμπεριφορά, τι επιτρέπεται και τι όχι να κάνει το παιδί. Όταν λοιπόν ο γονιός λέει συνέχεια ‘ναι’ και δε λέει ‘όχι’, δε βάζει όρους και όρια στο παιδί του νομίζοντας ότι έτσι του δείχνει ακόμα περισσότερη αγάπη, στην πραγματικότητα του κάνει κακό! Το παιδί χρειάζεται όρια, γιατί αυτά θα του τα βάλει και το σχολείο, και οι φίλοι, και αργότερα η κοινωνία και η εργασία του. Οπότε το να μάθει από νωρίς να κινείται σε ένα πλαίσιο όπου υπάρχουν περιορισμοί, ευθύνες, υποχρεώσεις μαζί με όλα τα ωραία δημιουργεί καλό χαρακτήρα και παιδί που είναι συνεργάσιμο και αγαπητό.

8. Να το αφήνουμε να κάνει πάντα το δικό του
    Καθένας μας θέλει να γίνει το δικό του, όποια και αν είναι η ηλικία μας! Όμως, είναι σημαντικό για ένα παιδί να μάθει μέσα στην οικογένειά του ότι δεν είναι δυνατό να γίνεται πάντα το δικό του. Υπάρχουν και οι άλλοι γύρω του και θα πρέπει να σεβόμαστε τη γνώμη και τις επιθυμίες τους.

9. Να του προσφέρουμε δώρα για τους λάθος λόγους
    Με μια λέξη, μη δωροδοκείτε το παιδί σας! Είναι πολύ εύκολο να τάξει κανείς δώρα και φαγώσιμα σε ένα παιδί που γκρινιάζει, που δε συνεργάζεται, που ουρλιάζει… Τι διδάσκει όμως αυτό στο παιδί; Ότι η κακή συμπεριφορά επιβραβεύεται και ότι αν θέλει να κερδίσει κάτι καλό θα είναι να φερθεί άσχημα. Και μάλιστα, όσο πιο άσχημα φερθεί τόσο μεγαλύτερη θα είναι η ανταμοιβή του!

10. Να μην ενθαρρύνουμε κοινωνικές σχέσεις που θα το βοηθήσουν
    Δεν εννοώ ότι το παιδί σας θα πρέπει να κάνει παρέα με τον οποιονδήποτε. Καλό είναι να το βοηθήσετε να επιλέξει τις σωστές παρέες αλλά και να το ενθαρρύνετε να γνωρίσει ανθρώπους που έχουν να του προσφέρουν κάτι. Έτσι, μια καλή ιδέα είναι να του επιτρέψετε να παραβρεθεί σε μια συγκέντρωση δικών σας συγγενών ή φίλων που έχουν μια διαφορετική άποψη, που κάνουν κάτι ιδιαίτερο, που ασχολούνται με τον εθελοντισμό, που έχουν ειδικές γνώσεις. Με αυτό τον τρόπο ανοίγετε τους ορίζοντες του παιδιού σας ενώ ταυτόχρονα περνάτε κι εσείς ωραία!

11. Να μην αναγνωρίζουμε τις ευθύνες του παιδιού μας
    Κάθε παιδί μαζί με τα δικαιώματά του θα πρέπει να έχει και κάποιες ευθύνες, όσο μικρές και αν είναι αυτές. Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζει το παιδί σας ότι είναι υπεύθυνο για τις πράξεις του και να ξέρει ότι όταν κάνει λάθη θα πρέπει να τα διορθώσει και να μάθει από αυτά. Για να συμβεί όμως κάτι τέτοιο θα πρέπει το ίδιο το παιδί να αναγνωρίζει ότι είναι υπεύθυνο για τις πράξεις και τις επιλογές του και ότι υπάρχουν συνέπειες, θετικές ή αρνητικές, στο κάθε τι.

___________________
Γράφει η Δρ Λίζα Βάρβογλη, Ph.D. Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπεύτρια, Νευροψυχολόγος

infokids.gr
antikleidi

«Τα προβλήματα και οι ανησυχίες στη ζωή μας είναι σαν αυτό το ποτήρι με νερό.»

Ένας ψυχολόγος διδάσκει μια τάξη περί διαχείρισης στρες και άγχους.

Σηκώνει ένα ποτήρι νερό γεμισμένο μέχρι τη μέση. 

Όλοι περιμένουν την ερώτηση: 

«Είναι μισοάδειο ή μισογεμάτο;» 

Αντί γι’ αυτό, ο ψυχολόγος ρωτάει: 

«Πόσο βαρύ είναι αυτό το ποτήρι με νερό;» 

Ακούστηκαν διάφορες απαντήσεις που όλες είχαν να κάνουν με γραμμάρια.

Ο ψυχολόγος απάντησε: 
«Το απόλυτο βάρος, δεν έχει σημασία. Εξαρτάται από το πόση ώρα το κρατάω. 

Αν το κρατήσω για ένα λεπτό, δεν είναι πρόβλημα. 

Αν το κρατήσω για μια ώρα, θα πονέσει λίγο το χέρι μου. 

Αν το κρατήσω για μια μέρα, θα νοιώσω το χέρι μου μουδιασμένο και παράλυτο. 

Σε όλες τις περιπτώσεις, το απόλυτο βάρους του ποτηριού δεν αλλάζει, αλλά όσο το κρατάω τόσο πιο βαρύ γίνεται. 

Τα προβλήματα και οι ανησυχίες στη ζωή μας είναι σαν αυτό το ποτήρι. Αν τα σκεφτούμε για λίγο, όλα είναι μια χαρά. Όταν τα σκεφτόμαστε λίγο παραπάνω, αρχίζουν να μας πονάνε. Αν τα σκεφτόμαστε όλη μέρα παραλύουμε και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα άλλο.»

Μην ξεχνάτε να αφήνετε το ποτήρι κάτω!

Ευχαριστούμε την Ελένη Τ., που μας το έστειλε
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ο Αετός στην Καταιγίδα... / Καλημέρα σας...

Γνωρίζετε ότι ένας Αετός ξέρει πότε πλησιάζει μια καταιγίδα πολύ πριν αυτή ξεσπάσει;
Ο Αετός, θα πετάξει στο πιο ψηλό σημείο και θα περιμένει τον άνεμο.
Μόλις χτυπήσει η καταιγίδα, θα ανοίξει τα φτερά του και θα αφήσει τον αέρα να τον υψώσει πάνω από την καταιγίδα.

Ο Αετός δεν αποφεύγει τη καταιγίδα. Απλά τη χρησιμοποιεί για να πάει ακόμη πιο ψηλά. Χρησιμοποιεί τον άνεμο που φέρνει η καταιγίδα.

Όταν οι καταιγίδες της ζωής μας χτυπήσουν, σαν τον αετό, μπορούμε να περάσουμε πιο ψηλά από την καταιγίδα που φέρνει ασθένεια, τραγωδία, αποτυχία και απογοήτευση στην ζωή μας.

Θυμηθείτε, δεν είναι τα βάρη της ζωής που μας ρίχνουν κάτω. Είναι ο τρόπος που τα χειριζόμαστε.
πηγή

Did you know that an eagle knows when a storm is approaching long before it breaks? The eagle will fly to some high spot and wait for the winds to come.

When the storm hits, it sets its wings so that the wind will pick it up and lift it above the storm. While the storm rages below, the eagle is soaring above it. The eagle does not escape the storm. It simply uses the storm to lift it higher. It rises on the winds that bring the storm.

When the storms of life come upon us, like the eagle, we can rise above them and ride the winds of the storm that bring sickness, tragedy, failure, and disappointment into our lives. We can soar above the storm.

Remember, it is not the burdens of life that weigh us down – it’s how we handle them.

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι