Ελληνική Μυθολογία - Δαίδαλος και Ίκαρος

Οι καυτές αχτίδες του Ήλιου μαλάκωσαν το κερί
και έλιωσαν τα δεσίματα των φτερών

ΔΑΙΔΑΛΟΣ Ο Δαίδαλος αποτελεί την προσωποποίηση της εξέλιξης της τέχνης στα αρχαιότατα χρόνια. Πρώτος αρχιτέκτονας, γλύπτης, άριστος τεχνίτης και εφευρέτης, επινόησε πολλά γνωστά εργαλεία, όπως το πριόνι, το τσεκούρι, το νήμα της στάθμης, το τρυπάνι, τον κεραμικό τροχό, αλλά και τους ιστούς και τις κεραίες των πλοίων. Κατά το μύθο, ο Δαίδαλος ήταν γιος του Ευπάλαμου ή Παλαμάονα (που δείχνει τον άνθρωπο που έχει επιτήδεια παλάμη, το δεξιοτέχνη) και της Αλκίππης ή Φρασιμήδης, που ανήκε στο γένος των Ερεχθειδών. Ήταν ξακουστός στην εποχή του για τα θαυμαστά έργα του, απαράμιλλης αρχιτεκτονικής τέχνης, και τα περίφημα γλυπτά του, που προκαλούσαν το θαυμασμό για τη μοναδική ομορφιά τους. 

THE MYTH OF DAEDALUS & ICARUS

Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι πολλά απ' αυτά έμοιαζαν με ζωντανά και διηγούνταν μάλιστα ότι κάποια νύχτα ο ημίθεος Ηρακλής στην Κόρινθο, αποκεφάλισε ένα από τα αγάλματα του Δαίδαλου, νομίζοντας ότι έχει να κάνει με πραγματικό εχθρό. Στο εργαστήρι του Δαίδαλου μαθήτεψαν πολλοί γνωστοί καλλιτέχνες, γλύπτες, ζωγράφοι και τεχνίτες. Μεταξύ άλλων και ο νεαρός Τάλως, γιος της αδερφής του Δαίδαλου Πέρδικας. Ο νεαρός εξελισσόταν σε εξαιρετικό τεχνίτη και γλύπτη, ενώ είχε ήδη εφεύρει τον τόρνο και το διαβήτη. Κατ' άλλους μάλιστα, και το πριόνι ήταν δική του εφεύρεση και όχι του Δαίδαλου. Ο δάσκαλος φοβήθηκε ότι ο μαθητής του θα τον ξεπερνούσε σε φήμη και δόξα.

Η ΕΞΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
Λέγεται, λοιπόν, ότι κάποτε ο Δαίδαλος, θέλοντας να ξεφορτωθεί τον επικίνδυνο αντίπαλο, γκρέμισε το δύστυχο νέο από τα βράχια της Ακρόπολης. Η τραγική μητέρα του Τάλου, όταν πληροφορήθηκε το χαμό του γιου της, κρεμάστηκε. Οι Αθηναίοι δεν άφησαν ατιμώρητο το έγκλημα. Το Ανώτατο Δικαστήριο των Αθηνών, ο Άρειος Πάγος, καταδίκασε τον Δαίδαλο σε εξορία. Ο Δαίδαλος εγκατέλειψε την Αθήνα και κατέφυγε στην Κρήτη. Ο βασιλιάς της, ο Μίνωας, γιος του Δία και της Ευρώπης, δέχτηκε με μεγάλες τιμές τον ξακουστό καλλιτέχνη, του ανέθεσε, μάλιστα, να κατασκευάσει τα ανάκτορά του στην Κνωσό.

Ο ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ
Έτσι χτίστηκε ο περίφημος Λαβύρινθος, ένα μνημειώδες έργο, μεγάλης αρχιτεκτονικής αξίας, που είδε το φως μετά τις ανασκαφές του Έβανς στην Κνωσό. Πρόκειται για ένα τεράστιο κτίριο με 1300 αίθουσες, αυλές και αποθήκες, διακοσμημένο με θαυμάσιες τοιχογραφίες, μερικές από τις οποίες σώζονται μέχρι σήμερα. Στον Δαίδαλο, επίσης, αποδίδονταν το περίφημο ανάγλυφο της Αριάδνης στην Κνωσό, καθώς και πολυάριθμα αγάλματα στις πόλεις Ελούντα, Κνωσό και στη χώρα της Καρίας. Σύντομα όμως ο Δαίδαλος έπεσε στη δυσμένεια του βασιλιά της Κρήτης. Δυο είναι οι επικρατέστερες εκδοχές για τους λόγους για τους οποίους ο Αθηναίος καλλιτέχνης προκάλεσε την οργή του Μίνωα. Σύμφωνα με την πρώτη, όταν ο Μίνωας διεκδικούσε το θρόνο της Κρήτης, μετά το θάνατο του βασιλιά της Αστερίου, συζύγου της μητέρας του Ευρώπης, παρακάλεσε τον Ποσειδώνα να τον βοηθήσει. Τότε ο θεός της θάλασσας έκανε να αναδυθεί μέσα από τα κύματα ένας πανέμορφος ταύρος, σημάδι θεϊκό για την εύνοιά του προς τον Μίνωα. Τον ταύρο αυτόν υποσχέθηκε ο Μίνωας να θυσιάσει προς τιμή του Ποσειδώνα, όταν θα γινόταν βασιλιάς.

Η ΦΥΓΗ ΑΠΟ ΤΗ ΚΝΩΣΟ
Όταν όμως κέρδισε το θρόνο, ο Μίνωας ξέχασε την υπόσχεσή του. Άφησε τον ταύρο να βόσκει στα λιβάδια του και θυσίασε κάποιον άλλο στη θέση του. Τον ωραίο αυτόν ταύρο ερωτεύτηκε η Πασιφάη, γυναίκα του Μίνωα, κόρη του Ήλιου και της Πέρσης. Τον παράφορο έρωτα ενέπνευσε στην Πασιφάη η θεά Αφροδίτη θέλοντας να την τιμωρήσει γιατί δεν της απέδιδε τις ανάλογες τιμές. Απελπισμένη η Πασιφάη παρακάλεσε τον Δαίδαλο να τη βοηθήσει για να ικανοποιήσει τον πόθο της. Ο Δαίδαλος κατασκεύασε ξύλινο ομοίωμα αγελάδας, κούφιο από μέσα (η περίφημη "Δάμαλις"), το οποίο σκέπασε με δέρμα φρεσκοσφαγμένης αγελάδας. Μέσα στο ομοίωμα μπήκε η Πασιφάη. Ο ταύρος εξαπατήθηκε. Ενώθηκε με την "αγελάδα" και από την παράδοξη αυτή ένωση γεννήθηκε ο Μινώταυρος, φοβερό τέρας με κεφάλι ταύρου και σώμα ανθρώπου, που κατοικούσε στα υπόγεια του Λαβύρινθου και τρεφόταν με ανθρώπινη σάρκα. Ο Μίνωας εξοργίστηκε τρομερά όταν πληροφορήθηκε ότι ο Δαίδαλος διευκόλυνε την Πασιφάη να ικανοποιήσει τις ερωτικές της ορέξεις.

Η άλλη εκδοχή αναφέρει ότι ο Δαίδαλος έπεσε σε δυσμένεια, επειδή εκείνος έδωσε στην Αριάδνη, κόρη του Μίνωα και της Πασιφάης, τον περίφημο μίτο με τον οποίο ο βασιλιάς της Αθήνας Θησέας κατόρθωσε να βγει σώος μέσα από τον Λαβύρινθο, αφού πρώτα σκότωσε το φοβερό Μινώταυρο .Οργισμένος ο Μίνωας έκλεισε τον Δαίδαλο στον Λαβύρινθο, μαζί με το νεαρό γιο του Ίκαρο.

ΙΚΑΡΟΣ
Τον Ίκαρο είχε αποκτήσει ο Δαίδαλος με τη Ναυσικράτη, μια από τις δούλες του Μίνωα. Στη φυλακή ο Δαίδαλος άρχισε να μηχανεύεται τρόπους για την απόδρασή τους. Η φυγή από θάλασσα ήταν αδύνατη. Αρματωμένα πλοία περιπολούσαν τα κρητικά παράλια. Μόνο από αέρα θα ήταν δυνατή η απόδρασή τους. Αλλά πώς; Το εφευρετικό μυαλό του Δαίδαλου δεν άργησε να βρει τη λύση. Κατασκεύασε γιγάντια φτερά από κλαριά λυγαριάς και πανί και τα κόλλησε με κερί. Συμβούλεψε το γιο του πώς να πετάει, στερέωσε με κερί τα φτερά στους ώμους και πέταξαν μαζί πάνω από τα ψηλά βουνά της Κρήτης για την ελευθερία. Το θέαμα που αντίκρισαν ήταν μοναδικό και το ταξίδι στους αιθέρες ανεπανάληπτο. Για πρώτη φορά ο άνθρωπος έσχιζε το γαλάζιο ορίζοντα και κατακτούσε τους ουράνιους δρόμους. Άφηναν πίσω τους τη σκλαβιά και ταξίδευαν για τόπους μακρινούς, αγαπημένους κι ονειρεμένους.

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΙΚΑΡΟΥ
Σαν νιόβγαλτο πουλί, πλημμυρισμένο από ευτυχία, ο Ίκαρος πετούσε πότε ψηλά καλημερίζοντας τον ολόλαμπρο Ήλιο και πότε χαμηλά, δροσίζοντας τις φτερούγες του στα γαλανά νερά της θάλασσας. Μάταια ο πατέρας του του φώναζε να μην πλησιάζει τον ολόφωτο δίσκο του Ήλιου. Το κακό ήρθε γρήγορα. Οι καυτές αχτίδες του Ήλιου μαλάκωσαν το κερί και έλιωσαν τα δεσίματα των φτερών. Ο άτυχος νέος έπεσε στα βαθιά νερά της θάλασσας και πνίγηκε. Η μοίρα στάθηκε σκληρή για τον άμυαλο και απερίσκεπτο νέο. Από τότε η θάλασσα του ανατολικού Αιγαίου ονομάζεται Ικάριο πέλαγος, ενώ το κοντινό νησάκι Ικαρία.

 Απαρηγόρητος ο Δαίδαλος εγκαταστάθηκε αρχικά στην Κύμη, όπου έχτισε ναό προς τιμή του θεού Απόλλωνα, στον οποίο αφιέρωσε τα φτερά που του χάρισαν την ελευθερία. Έπειτα εγκαταστάθηκε στη Σικελία, όπου ο βασιλιάς της Καμικού Κόκκαλος του ανέθεσε την κατασκευή υδραγωγείου, αποχετευτικού συστήματος και την κατασκευή των τειχών του Ακράγαντα. Ο Μίνωας, κατά το μύθο, καταδίωξε το δραπέτη και έφτασε μέχρι τη Σικελία. Ζήτησε από τον Κόκκαλο να του παραδώσει τον Μίνωα. Εκείνος προσποιήθηκε ότι δέχεται, ζήτησε μάλιστα από τις θυγατέρες του να προσφέρουν στο φιλοξενούμενο ένα θερμό λουτρό. Το νερό όμως ήταν τόσο καυτό, ώστε ο βασιλιάς της Κρήτης πνίγηκε στο μπάνιο του.

 Μια άλλη εκδοχή αναφέρει ότι ο Δαίδαλος ζήτησε καταφύγιο στα ανάκτορα του βασιλιά των Αθηνών Θησέα, ο οποίος ήταν ξάδερφός του. Ο Μίνωας απαίτησε από τον Θησέα να του παραδώσει τον Δαίδαλο, εκείνος όμως αρνήθηκε. Μετά το θάνατο του Μίνωα ανέλαβε στο θρόνο ο γιος του Δευκαλίωνας, τον οποίο νίκησε σε μεγάλη ναυμαχία ο Θησέας. Ο βασιλιάς της Αθήνας κατέλαβε την Κνωσό, σκότωσε το Δευκαλίωνα και εγκατέστησε στην Κρήτη βασίλισσα την Αριάδνη. Την εκστρατεία αυτή των Αθηναίων λέγεται ότι ακολούθησε ο Δαίδαλος ως οδηγός. Σε σχέση με το τέλος του Δαίδαλου υπάρχουν πολλές εκδοχές. Η επικρατέστερη αναφέρει ότι ο Δαίδαλος πέθανε στην Αίγυπτο. Οι Αιγύπτιοι τον έθαψαν σ' ένα νησάκι του ποταμού Νείλου, ενώ τον λάτρευαν σαν θεό.

ΓΕΝΙΚΑ
Οι Αθηναίοι προς τιμή του ονόμασαν έναν από τους μικρότερους δήμους της Αττικής, που ανήκε στην Κεκροπίδα φυλή, δήμο των Δαιδαλιδών, γιατί εκεί, κατά την παράδοση, δικάστηκε και καταδικάστηκε ο μεγάλος καλλιτέχνης από τον Άρειο Πάγο. Η ύπαρξη παρόλα αυτά του Δαίδαλου αμφισβητείται. Η άποψη αυτή ενισχύεται από το γεγονός ότι τα πολυάριθμα έργα τέχνης που αποδίδονται σ' αυτόν βρίσκονται διάσπαρτα σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, της Ιταλίας και της Σικελίας και απέχουν μεταξύ τους πάρα πολύ, τόσο τοπικά όσο και χρονικά. Επίσης, από το γεγονός ότι το όνομά του συνδέεται με επώνυμους καλλιτέχνες μεταγενέστερων εποχών, οι οποίοι λογικά δε θα μπορούσαν να είχαν καμιά σχέση με τον Δαίδαλο.

mythologia

Η γέννηση - Η πρώτη μέρα - Το θαύμα!

Η γέννηση του παιδιού και κυρίως του πρώτου παιδιού της οικογένειας αποτελεί για τους περισσότερους γονείς ένα θαύμα. Κυριαρχεί ο ενθουσιασμός και η συγκίνηση. Όλοι προσπαθούν να γνωρίσουν αυτό το νεογέννητο πλάσμα που ο ερχομός του έφερε μια ευχάριστη αλλαγή στην οικογένεια.

Από τις πρώτες μέρες που ακόμα παιδί και μητέρα βρίσκονται στο μαιευτήριο η μητέρα αρχίζει πρώτα απ’ όλα να εξοικειώνεται με το μωρό της και με τη βοήθεια της μαίας και του παιδιάτρου απαντά στα ερωτηματικά που γεννιούνται για αυτή την νέα ζωή. Η μητέρα μαθαίνει για το θηλασμό διατηρώντας έτσι μια όμοια συναισθηματική σύνδεση που είχε με το  μωρό της κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της. Διδάσκεται επίσης διάφορες τεχνικές για τη φροντίδα του νεογέννητου  και προσπαθεί να προσφέρει ό,τι καλύτερο σ’ αυτό. Σε αυτή την πρώτη φροντίδα είναι βεβαίως απαραίτητη και η συμμετοχή του πατέρα.

Η «άφιξη» στο σπίτι.
Τελικά όλα εξελίχθηκαν ομαλά, το μωρό μπαίνει στο καλάθι του και πάει στο σπίτι του. Εκεί οι γονείς έχουν ήδη οργανώσει το καινούριο του περιβάλλον στο οποίο φυσικά για να προσαρμοστεί το μωρό χρειάζεται κάποιος χρόνος. Το ίδιο ισχύει και για τους γονείς που επίσης χρειάζονται κάποιο διάστημα προσαρμογής.
Είναι αναμενόμενο το άγχος και η ανασφάλεια των γονιών μέχρι την προσαρμογή. Οι γονείς αγωνιούν μήπως δεν κάνουν κάτι σωστά, μήπως δεν καταλαβαίνουν τις ανάγκες του μωρού. Δεν πρέπει όμως να φτάνουν στην υπερβολή. Αυτό που χρειάζεται είναι απόλυτη ψυχραιμία και υπομονή. 
Δεν πρέπει να υπάρχει οποιοσδήποτε δισταγμός από μέρους των γονιών να ρωτήσουν τον παιδίατρο για ακόμα και για την πιο μικρή λεπτομέρεια. Χρήσιμη  μπορεί να αποδειχτεί και η συζήτηση με άλλες μητέρες ή πρόσωπα του στενού συγγενικού περιβάλλοντος με κάποια εμπειρία στα νεογέννητα. Προσοχή όμως γιατί αυτό δεν σημαίνει ότι όλα τα μωρά είναι τα ίδια. Ότι  ισχύει για ένα μωρό δεν ισχύει απαραίτητα και για το άλλο. Προσοχή επίσης χρειάζεται έτσι ώστε να αποφεύγονται εσφαλμένες απόψεις για τη φροντίδα του παιδιού.
Ο καταλληλότερος λοιπόν για να λύσει οποιαδήποτε απορία είναι ο παιδίατρος.
Το μεγάλωμα ενός παιδιού απαιτεί υπευθυνότητα, φροντίδα, αγάπη και θυσίες. Γονιός δεν γεννιέσαι αλλά γίνεσαι. Κάθε προσπάθεια αξίζει για να καταφέρει κάποιος να γίνει γονιός.
Ακολούθως αναφέρονται μερικά πράγματα που ίσως βοηθήσουν στο ξεκίνημα της νέας ζωής.

Τα εξωτερικά του χαρακτηριστικά
Το χρώμα του: Το φυσιολογικό μωρό έχει ροδαλό χρώμα. Όταν κλαίει μπορεί να μελανιάζει γύρω από το στόμα χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχει κάτι παθολογικό. Μπορεί οι παλάμες και τα πέλματα να είναι μελανιασμένα (κυανωτικά) και πιο κρύα από το υπόλοιπο σώμα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα αιμοφόρα αγγεία στις περιοχές αυτές είναι πιο ευαίσθητα στις αλλαγές της θερμοκρασίας, συσπώνται περισσότερο με το κρύο, με αποτέλεσμα τα σημεία αυτά να αιματώνονται λιγότερο. Αν κουνήσει τα άκρα του αυτά παίρνουν το κανονικό τους χρώμα. Μερικά βρέφη τις πρώτες μέρες της ζωής παρουσιάζουν κίτρινο χρώμα το οποίο οφείλεται΄... 

Δείτε πως ζουν και που κοιμούνται τα Παιδιά του Κόσμου

Ο φωτογράφος James Mollison έχει ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο για να γνωρίσει διαφορετικούς πολιτισμούς και να καταγράψει με τη μηχανή του πώς ζουν τα παιδιά σε όλες αυτές τις διαφορετικές χώρες. 
Κατέγραψε εικόνες των παιδιών και το χώρο του υπνοδωματίου τους. Οι εικόνες αυτές που κατέγραψε τυπώθηκαν σε ένα βιβλίο με τίτλο "Όταν τα παιδιά κοιμούνται".

Where Children Sleep by James Mollison

Η εικόνα μεταξύ των παιδιών από διαφορετικές χώρες για το πως ζουν κάθε μέρα τη ζωή τους είναι σοκαριστική.

Κάθε παιδί αξίζει ένα ζεστό και όμορφο σπίτι για να μεγαλώσει αλλά πολλές φορές αυτό δεν ισχύει όπως θα δείτε στις φωτογραφίες παρακάτω.
Ο Mollison γεννήθηκε στην Κένυα αλλά μεγάλωσε στην Αγγλία, και τώρα εργάζεται στην Ιταλία. Με το φακό της μηχανής του ήθελε να κάνει τα άλλα παιδιά του κόσμου να έχουν επίγνωση της ανισότητας που συμβαίνει γύρω μας. Αν θέλουμε να αλλάξουμε κάτι σε αυτόν τον κόσμο, πρέπει να αρχίσουμε από τα παιδιά μας. Κάτι παρόμοιο έγινε από έναν δάσκαλο που ήθελε τα παιδιά να πουν τις οδυνηρές ιστορίες τους, ώστε οι άνθρωποι να μπορέσουν να ακούσουν γι 'αυτές και να είναι περισσότερο ενήμεροι.

Indira (7) από το Nepal.

Μοιράζεται το μοναδικό στρώμα με τα τρία αδέλφια της. Από την ηλικία των 3 ετών εργάζεται σε λατομείο με γρανίτη και ταυτοχρόνως πηγαίνει σχολείο. Όταν μεγαλώσει ονειρεύεται  να γίνει χορεύτρια

Kaya (4) απο το Tokyo, Japan.

Ζει με τους γονείς της σε ένα μικρό διαμέρισμα στο οποίο έχει πολλά φορέματα παλτό και παιχνίδια.Ονειρεύεται να γίνει cartoonist όταν μεγαλώσει...

Dong (9) από south-west China.

Μοιράζεται το δωμάτιο με την οικογένεια του , αγαπάει το τραγούδι και το γράψιμο, και τα απογεύματα μετά τα μαθήματα του συνηθίζει να βλέπει τηλεόραση.  Όταν μεγαλώσει θέλει να γίνει αστυνομικός.

Joey (11) από το Kentucky, USA.

Όταν ήταν 7 χρονών σκότωσε το πρώτο του ελάφι. Απολαμβάνει να πηγαίνει για κυνήγι με τον πατέρα του και έχει στην κατοχή του δύο κυνηγετικά όπλα και ένα τόξο.

Jasmine (4) από Kentucky, USA.

Ζει με την οικογένεια της σε ένα αγρόκτημα. Έχει συμμετάσχει σε περισσότερους από 100 διαγωνισμούς ομορφιάς και έχει κερδίσει πολλά βραβεία.

Lamine (12) από Senegal.

Μοιράζεται αυτό το δωμάτιο με πολλά άλλα παιδιά. Τα κρεβάτια είναι φτιαγμένα πρόχειρα με πέτρες για στηρίγματα. Δουλεύει στα χωράφια καθημερινά από τις 6 το πρωί και τα απογεύματα μελετάει το Κοράνι.

Thais (11) από Brazil.

Μοιράζεται το υπνοδωμάτιο με την αδελφή της και το σπίτι τους χρησιμοποιείται από συμμορίες της περιοχής για διακίνηση ναρκωτικών. Όταν μεγαλώσει θέλει να γίνει φωτομοντέλο όπως τα περισσότερα κορίτσια από τη Βραζιλία

Douha (10) από West Bank, Palestina.

Ζει σε ένα στρατόπεδο προσφύγων με 11 αδέλφια της, και μοιράζεται δωμάτιο με πέντε αδελφές της. Ο αδελφός της αυτοκτόνησε σε μια επίθεση αυτοκτονίας στο Ισραήλ

Jamie (9) από New York.

Ζει σε ένα ρετιρέ της 5ης λεωφόρου. Το όνειρο του είναι να γίνει δικηγόρος όπως ο πατέρας του και γι αυτό το λόγο σπουδάζει σε ένα πολύ διάσημο σχολείο. Παράλληλα κάνει μαθήματα κολύμβησης και τζούντο.

Roathy (8) από Cambodia.

Το σπίτι του είναι ανάμεσα σε σκουπίδια και κρεβάτι του είναι αυτά τα παλιά ελαστικά αυτοκινήτων. Το μοναδικό γεύμα που λαμβάνει καθημερινά είναι το πρωινό. Κάνει μπάνιο μαζί με δεκάδες άλλα παιδιά σε ένα τοπικό φιλανθρωπικό ίδρυμα και βγάζει τα  προς το ζην μαζεύοντας τενεκεδάκια αναψυκτικών και πλαστικά μπουκάλια από τα σκουπίδια τα οποία πουλάει σε εταιρία ανακύκλωσης

Tzivka (9) από Israeli

Ζει σε έναν οικισμό στη δυτική όχθη της Παλαιστίνης. Μοιράζεται το δωμάτιο μαζί με τα αδέλφια της κι επειδή δεν τους επιτρέπεται να παίζουν παιχνίδια ή να βλέπουν τηλεόραση και  να διαβάζουν εφημερίδες περνάει τον περισσότερο χρόνο της στη βιβλιοθήκη διαβάζοντας ή παίζοντας παιχνίδια θρησκευτικού περιεχομένου

Nantio (15) από Kenya.

Είναι μέλος της φυλής Rendille. Ζει σε μια σκηνή που είναι κατασκευασμένα από χώμα και πλαστικό. Θέλει να παντρευτεί ένα πολεμιστή Moran αφού πρώτα όμως έχει κάνει περιτομή. Η δουλειά της κάθε μέρα είναι να φροντίζει τις κατσίκες και να κόβει ξύλα.

Ένα άστεγο αγόρι από Rome, Italy.

Σπίτι τους είναι αυτό το στρώμα.Το αγόρι και η οικογένειά του δεν έχουν έγγραφα ταυτότητας, ώστε να μπορούν να πάρουν πραγματικές θέσεις εργασίας. Οι γονείς του καθαρίζουν παρμπρίζ αυτοκινήτων και κανείς δεν έχει μια εκπαίδευση.

scribd

ΔΕΝ ΑΓΟΡΆΖΕΤΑΙ Η ΑΓΆΠΗ ...

Ένας αγρότης πουλούσε κουταβάκια. Έφτιαξε λοιπόν μια πινακίδα κι όπως έβαζε το τελευταίο καρφί, αισθάνθηκε κάποιον να τον τραβά από το μανίκι.
Γύρισε κι είδε ένα μικρό αγόρι.....

— «Κύριε, θέλω να αγοράσω ένα κουταβάκι» είπε το αγόρι.
Ο αγρότης σκέφτηκε λίγο και απάντησε.
— «Ξέρεις, αυτά τα κουταβάκια είναι από πολύ σπουδαίους γονείς και στοιχίζουν πολλά χρήματα.»

Το αγόρι χαμήλωσε το κεφάλι για ένα λεπτό. Μετά έβγαλε από τη τσέπη του μερικά κέρματα... τα έτεινε στον αγρότη και ρώτησε:
— «Έχω αυτά τα χρήματα. Φτάνουν για να αγοράσω ένα κουταβάκι;»

Ο αγρότης έβγαλε ένα σφύριγμα και στη στιγμή πετάχτηκε από το σκυλόσπιτο η μαμά σκύλα κι από πίσω της τρέχοντας πέντε γούνινες μπαλίτσες. Το αγόρι τα κοιτούσε με μάτια γεμάτα ευτυχία. Ξαφνικά, είδε μια ακόμα γούνινη μπαλίτσα να έρχεται προς το μέρος τους, ακολουθώντας όμως με μεγάλη δυσκολία τα άλλα κουτάβια. Σερνόταν και αγωνιζόταν να τα φτάσει.
— «Αυτό θέλω» είπε το αγόρι...
— «Μα δεν μπορείς να πάρεις αυτό» είπε ο αγρότης. «Δεν θα μπορέσει ποτέ να τρέξει και να παίξει όπως τα άλλα κουτάβια» ...

Το αγόρι έσκυψε και σήκωσε το μπατζάκι του παντελονιού του αποκαλύπτοντας δύο ατσάλινες λάμες να συγκρατούν το πόδι του και να καταλήγουν σε ένα ειδικό παπούτσι...
— «Βλέπετε κύριε» είπε το αγόρι, «ούτε κι εγώ μπορώ να τρέξω πολύ καλά και θα χρειαστεί στη ζωή του κάποιον να τον καταλαβαίνει» ...
Ο αγρότης με δάκρυα στα μάτια έσκυψε, πήρε το κουτάβι και το απέθεσε στην αγκαλιά του αγοριού.
— «Πόσο κάνει;» ρώτησε ο μικρός. — «Τίποτα δεν κάνει» είπε ο αγρότης ...
Το μικρό αγόρι του είχε δώσει το μεγαλύτερο μάθημα ζωής ...

Ράδιο Ρούμελη News

Το γλύκισμα της γαλήνης

Υ Λ Ι Κ Α

1. Ένα κιλό απλή καρδιά.
2. Δύο κιλά ήσυχη συνείδηση.
3. Μισό κιλό χαρωπό πρόσωπο.
4. 300 γραμμάρια αγάπη.
5. Δύο φλιτζάνια γέλιο.
6. Δύο κουταλάκια εξοχή.

Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η

1. Ρίχνετε στην κατσαρόλα του εσωτερικού σας κόσμου την ήσυχη συνείδηση και την απλή καρδιά.
2. Τα δουλεύετε πολύ καλά, ώσπου ν’ ασπρίσουν, να φουσκώσουν και να γεμίσει η κατσαρόλα.
3. Προσθέτετε τότε την αγάπη και το γλυκό σας παίρνει ένα ωραίο ρόδινο χρώμα.
4. Μετά ρίχνετε το χαρωπό πρόσωπο και το γέλιο.
5. Προσέχετε πολύ καλά στο δούλεμα, γιατί ένα κατσούφιασμα μπορεί να κόψει το γλυκό.
6. Αν έχετε λίγη εξοχή, βάζετε και δύο κουταλάκια για άρωμα.
7. Όταν δουλέψετε καλά όλα τα υλικά, δηλαδή: την συνείδηση, την απλή καρδιά, την αγάπη, το γέλιο, το χαρωπό πρόσωπο και την εξοχή, τα ρίχνετε στο ταψί της ψυχής, τα στρώνετε με την κουτάλα της θελήσεως και τα ψήνετε στο φούρνο της υπομονής.
8. Το σερβίρετε ζεστό, ραντισμένο με την εμπιστοσύνη στον Θεό!

Όσοι έφαγαν αυτό το γλύκισμα
ομολογούν ότι το κύριο χαρακτηριστικό
της γεύσεώς του είναι η ψυχική γαλήνη.
Δοκιμάστε το λοιπόν!  

Loykas Polygenis