Saturday, 15 September 2012

Φθινοπωρινά ποιήματα για τα παιδάκια του νηπιαγωγείου

Πέφτουνε  ξερά τα φύλλα
πάνω από τα κλαριά
κι ωριμάσαν τα σταφύλια
στην κληματαριά.

Απόμειναν οι σπουργίτες
σύντροφοι καλοί
ήρθε πια το πρωτοβρόχι
με φωνή δειλή.  
   
Ψιλή βροχούλα 
Ψιλή βροχούλα έπιασε,
κρύφτηκαν τα πουλάκια
και τρέξανε στο σπίτι τους,
μούσκεμα τα πουλάκια.

Αμέσως εμφανίστηκαν
ένα σωρό ομπρέλες,
μποτάκια κι αδιάβροχα,
βγήκαν απ’ τις κασέλες.

Μα η βροχή δυνάμωσε!
Έγινε μπόρα τώρα,
μας ήρθε του φθινόπωρου
η μαγεμένη ώρα!

Όταν ξεκινά ο Σεπτέμβρης με τα πρωτοβρόχια, μπορούμε να πούμε και το παραπάνω ποιηματάκι με μιμητικές κινήσεις. 
Αναλύοντας το ποίημα, μπορούμε να μιλήσουμε για τα είδη της βροχής (βροχή, ψιχάλα, ψιλόβροχο, καταιγίδα, πρωτοβρόχια...)


Επίσης, μπορούμε να κάνουμε ζευγαράκια λέξεων, όπως :
βροχή - βρέχει 
ψιχάλα - ψιχαλίζει 

Στο ποιηματάκι λέει ξεκάθαρα τι χρειαζόμαστε, όταν βρέχει. Ρωτάμε τα νήπια να μας πουν τι χρειαζόμαστε στη βροχή είτε από την προσωπική τους εμπειρία είτε από αυτά που άκουσαν από το ποιηματάκι .

«Μάτια μου μεγάλα...»

«Θέλουν προσοχή τα νιάτα.
Συμπαράσταση και ζεστασιά χρειάζονται.
Ας ξεχάσουμε για λίγο τα προβλήματά μας 
και ας σταθούμε δίπλα στα παιδιά μας.
Μας χρειάζονται κι ας μας δείχνουν το αντίθετο.
Έτσι είναι, έτσι ήταν και θα είναι πάντα.
Μάτια μας μεγάλα !»
.
Έτσι τελειώνει η ανάρτηση του φίλου μου του Τεμαχιστή, που το κείμενό του με "τεμάχισε" αργά και βασανιστικά.
Με λιάνισε στην κυριολεξία.
Όσες φορές και να διαβάσω το κείμενό του, πάντα, ξαναφέρνω στο μυαλό μου την εφηβεία μου.
Κάθε φορά με βάζει να συγκρίνω το τότε, με το τώρα.
Και η σύγκριση, είναι απελπιστικά οδυνηρή για το τώρα.
Και έχουμε όλοι μας, ένα μερίδιο  ευθύνης γι' αυτό.
Αφεθήκαμε στο εκμαυλιστικό κάλεσμα του χρήματος -τις περισσότερες φορές δανεικό- και ξεμείναμε στο νησί των Λωτοφάγων ξεχνώντας τις διδαχές των προηγούμενων γενεών.
Τον ρόλο της γιαγιάς και του παππού τον αναθέσαμε στην TV και στα κινούμενα σχέδια.
Κερδίσαμε λίγη ησυχία, όση ώρα εθιζόντουσαν τα παιδιά μας στα ηλεκτρονικά παιχνίδια.
Κάναμε μια τζούρα παραπάνω σε καπνό και ποτό, βαυκαλιζόμενοι πως η  ευδαιμονία του ουρανίσκου είναι και ο ευτυχισμένος τρόπος να ζει κανείς.
 .
Κάναμε σπίτια και μεζονέτες και εξοχικά για τα παιδιά μας, μα ξεχάσαμε πως δεν αρκούν αυτά για να ευτυχήσουν.
Τα απαλλάξαμε από το βάρος της παιδικής τους ηλικίας, φορτώνοντας το πρόγραμμά τους με φροντιστήρια, γυμναστήρια - παντός είδους - δασκάλους μουσικής, χορού, καράτε, και πάει λέγοντας...
Και έτσι παιδιά δεν ήταν ποτέ.
Και όταν ξυπνήσαμε, καταλάβαμε πως τα παιδιά μας τα  έχουμε ευνουχίσει.
Τους δώσαμε όλα τα πιστοποιητικά γνώσης, μα τους στερήσαμε την γνώση της ζωής.
Τα προστατέψαμε από κάθε σωματική καταπόνηση, πιστεύοντας πως είναι πλασμένα μόνο για να τα υπηρετούν και δεν τους δώσαμε την παραμικρή ευκαιρία να διαπιστώσουν την αξία του κάματου της χειρωνακτικής εργασίας.
Απομονωθήκαμε από την φύση και όλη την σοφία που αιώνες μοίραζε σε όσους ήταν κοντά της και κρατήσαμε από αυτήν να μεταδώσουμε στα παιδιά μας μόνο όσα χαρίζουν ξεγνοιασιά.
Πόσο μικρόμυαλη συμπεριφορά!
Τα κοιτώ στα μάτια, βλέπω την φλόγα της ζωής να καίει αλλά δεν βλέπω εστία.
Και πολύ φοβάμαι, πως αυτή η φλόγα που δεν έχει εστία θα κατακάψει τα πάντα.
Το μόνο που τολμώ να τους πω, είναι να ακούσουν την φωνή της καρδιάς τους και να τολμήσουν να αναζητήσουν το μέλλον τους σε αυτό που αγαπούν να κάνουν και όχι σε αυτό που θα τους αποκαταστήσει επαγγελματικά.
Αρκεί να το πιστέψουν και να το υπηρετήσουν.
Να αγωνιστούν για το μέλλον τους και να κόψουν τον ομφάλιο λώρο της σιγουριάς που τους δέσαμε πισθάγκωνα.
Αυτά για την ώρα φίλε Τεμαχιστή και εδώ θα είμαστε να ξεφύγουμε από τον κόσμο των "ανίκανων".

Friday, 14 September 2012

Σε τι ωφελεί το παιχνίδι στην παιδική χαρά?

The Benefits of Playground Exercise for Kids

Το παιχνίδι είναι ένδειξη ψυχικής υγείας και ανάπτυξης. Μέσα από αυτό το παιδί εξερευνά τον κόσμο, μαθαίνει, παίρνει αποφάσεις, κοινωνικοποιείται, γίνεται ανεξάρτητο, αναπτύσσει την σκέψη και αντίληψή του, οξύνει την φαντασία του, εκφράζεται, μιμείται, μαθαίνει κανόνες.
Ιδιαίτερα, στις μεγάλες πόλεις όπου ο μόνος τόπος που μπορούν τα παιδιά να παίξουν είναι μέσα στο σπίτι, η παιδική χαρά είναι ένας καλός χώρος που προσφέρει στο παιδί απλόχερα όλα τα παραπάνω. Εκεί, ωστόσο , θα συναντήσει κανείς παιδιά ήσυχα, ζωηρά, μικρά , μεγάλα, γονείς υπερπροστατευτικούς και άλλους πιο χαλαρούς. Είναι όπως φαίνεται μία μικρή κοινωνία.

ΟΦΕΛΗ :
Ø Βελτίωση αδρής κινητικότητας, ισορροπίας, συντονισμού των κινήσεων, οπτικοκινητικού συντονισμού
Ø Ενίσχυση ανεξαρτησίας
Ø Βελτίωση κοινωνικοποίησης μέσω της συναναστροφής με τα άλλα παιδιά
Ø Βελτίωση δεξιοτήτων προσανατολισμού στον χώρο
Ø Ακολουθία κανόνων μέσα από το ομαδικό παιχνίδι
Ø Καλυτέρευση της σχέσης του σώματός του στο χώρο μέσω της επεξεργασίας πληροφοριών στο αιθουσαίο σύστημα
Ø Βελτίωση στασικής ασφάλειας άρα και ενίσχυση της αυτοπεποίθησής του όταν κινείται στο χώρο
Ø Οργάνωση συμπεριφοράς
Ø Βελτίωση επεξεργασίας πληροφοριών στο απτικό σύστημα
Ø Κινητικός σχεδιασμός

Οι κίνδυνοι που παραμονεύουν σε μία παιδική χαρά δεν είναι λίγοι. Εύκολα μπορεί να προκληθούν τραυματισμοί λόγω πτώσεων, παγίδευσης δακτύλων ή ποδιών, ακόμα και λόγω της κακής συντήρησης του εξοπλισμού. Γι’ αυτό όσοι συνοδεύουν ένα παιδάκι στην παιδική χαρά , καλό είναι να μην κάθονται αμέριμνοι αλλά να έχουν συνέχεια στο νου τους το παιδάκι τους.

ΣΟΦΙΑ Μ. ΚΟΥΛΟΥΡΗ
ΕΡΓΟΘΕΡΑΠΕΥΤΡΙΑ S.I.

Κέντρο Στήριξης των Παιδικών Χωριών SOS:
Μια "αγκαλιά" εν μέσω κρίσης

Γονείς που αδυνατούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς και δυσκολεύονται ακόμη και να παράσχουν τροφή, σε καθημερινή βάση, στα παιδιά τους φτάνουν σε σημείο να παρακαλούν τους υπευθύνους των Παιδικών Χωριών SOS να τα φιλοξενήσουν έτσι ώστε να μην υποφέρουν κι αυτά στο πλευρό τους.
Στην Ελλάδα λειτουργούν τρία Παιδικά Χωριά SOS, στη Βάρη της Αθήνας,
στο Πλαγιάρι της Θεσσαλονίκης και στην Αλεξανδρούπολη.
Πρόκειται για οικογενειακές ιστορίες στις οποίες επιθυμούν να δώσουν λύσεις οι αρμόδιοι των Παιδικών Χωριών SOS, σε μία δύσκολη οικονομικά περίοδο. Η κρίση, άλλωστε, έχει δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα σε πολλές οικογένειες που δεν ξέρουν πλέον πού να στραφούν, αναζητώντας τα βασικά αγαθά για να επιβιώσουν.
Σε μία προσπάθεια να στηριχτεί όχι μόνο το παιδί αλλά ολόκληρη η οικογένεια που πλήττεται από τη γενικότερη κρίση, δημιουργήθηκε στη Θεσσαλονίκη ένα νέο Κέντρο Στήριξης Παιδιού και Οικογένειας των Παιδικών Χωριών SOS.
«Η σημαντική καινοτομία είναι ότι προέρχεται δωρεάν βοήθεια και στήριξη όχι μόνο σε παιδιά αλλά σε ολόκληρη την οικογένεια που πλήττεται από την κρίση» δήλωσε στο ΑΜΠΕ ο υπεύθυνος των προγραμμάτων SOS στη Βόρεια Ελλάδα Γιώργος Μπασδάρης. Το Κέντρο ξεκίνησε τη λειτουργία του στα τέλη Μαΐου σε ιδιόκτητο ακίνητο του Σωματείου, που αποτελεί δωρεά εκ κληρονομιάς Δημοσθένη Τσελεπίδη. Το κτίριο ανακαινίστηκε και λειτουργεί στην οδό Εγνατίας 94, ενώ τα έξοδα λειτουργίας του καλύπτονται από το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος».
Η επιλογή των οικογενειών που θα βρουν «καταφύγιο» στο Κέντρο θα γίνεται με κοινωνικό-οικονομικά κριτήρια και για το λόγο αυτό υπάρχει συνεργασία με την... 

Η ύψωση του Τιμίου Σταυρού










Σταυρός, ὁ φύλαξ πάσης τῆς οἰκουμένης, 
Σταυρός, ἡ ὡραιότης τῆς Εκκλησίας, 
Σταυρός, βασιλέων τό κραταίωμα, 
Σταυρός, πιστῶν τό στήριγμα, 
Σταυρός, ἀγγέλων ἡ δόξα καί 
                τῶν δαιμόνων τό τραῦμα









Σῶσον, Κύριε, τὸν λαόν σου, 
καὶ εὐλόγησον τὴν κληρονομίαν σου, 
νίκας τοῖς εὐσεβέσι κατά βαρβάρων δωρούμενος, 
καὶ τὸ σὸν φυλάττων διὰ τοῦ Σταυροῦ σου πολίτευμα.

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki