«Όταν κάνεις παιδί, θα με καταλάβεις...»

«Όταν κάνεις παιδί, θα με καταλάβεις…».
Μια φράση που έχουν ακούσει οι περισσότεροι (αν όχι όλοι) άνθρωποι όταν ήταν παιδιά από το γονιό τους. Μια φράση που τελικά χρησιμοποίησαν και οι ίδιοι, όταν έγιναν γονείς, στα δικά τους παιδιά. Μια φράση τόσο παλιά, που φτάνει να γίνεται «διαχρονική» και θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «απόφθεγμα»! Μια φράση με τέτοια δυναμική, που δεν αφήνει πολλά περιθώρια απόκλισης.

«Όταν κάνεις παιδί, θα με καταλάβεις…».
Τι νοιώθει εκείνος που τη λέει; Πώς νοιώθει εκείνος που την ακούει; Σε ποιες στιγμές χρησιμοποιείται; Γιατί να χρειάζεται να ειπωθεί; Και γιατί επαναλαμβάνεται;

Ας φανταστούμε μια στιγμή που έχουμε ακούσει ή έχουμε πει αυτή τη φράση……
Είναι μια στιγμή που ο γονιός ζητά πολλά καλά από το παιδί του. Ζητά να τον καταλάβει, ζητά κοντινότητα και σχέση. Όμως, με τι τρόπο; Παθαίνοντας. Η φράση αυτή υποδηλώνει ότι αυτή τη στιγμή παθαίνω από εσένα κι εσύ δεν μπορείς να καταλάβεις αυτό που μου προκαλείς. Επικαλείται το συναίσθημα του παιδιού που χρειάζεται να τον λυπηθεί και με τρόπο που δεν χωρά απάντηση. Γιατί, ό,τι διαφορετικό και να πεις από δω και πέρα σημαίνει ότι δεν καταλαβαίνεις. Σαν το διαφορετικό αυτό να γίνεται απειλή για τη σχέση «γονιού - παιδιού».

Τι σημαίνει αυτό;
Ότι δεν χρειάζεται το διαφορετικό; Τις περισσότερες φορές, η φράση αυτή χρησιμοποιείται όταν το παιδί προσπαθεί να διαφοροποιηθεί και αυτή τη διαφοροποίηση ο γονιός την νοιώθει σαν απειλή για τη σχέση του με το παιδί του. Και μπορεί όντως να είναι. Όχι, όμως για την ίδια τη σχέση. Αλλά για την εικόνα της σχέσης που έχει ο γονιός στο μυαλό του. Για την κοντινότητα που δεν επιτρέπει την αυτονόμηση. Αυτή η εικόνα βάζει τη σχέση σε ένα πολύ συγκεκριμένο πλαίσιο που ενοχοποιείται η ανάπτυξη. Και όταν οι σχέσεις είναι σε συγκεκριμένα πλαίσια οι άνθρωποι περιορίζονται, εγκλωβίζονται, στερούνται ελευθερίας.

Γιατί επαναλαμβάνεται;
Το συναίσθημα του παιδιού, όταν ακούει αυτή τη φράση είναι κάθε άλλο από ευχάριστο. Νοιώθει θυμό, οργή, λύπη, εγκλωβισμό, ενοχές. Γιατί να την πει κι ο ίδιος στο δικό του παιδί; Έχει ξεχάσει πώς ένοιωθε; Όχι. Είναι κάτι πιο πολύ βαθύ.

Η φράση αυτή – που συνοδεύεται και από άλλες - υποδηλώνει μια συγκεκριμένη στάση ζωής και μαθαίνει αξίες στο παιδί. Εγκλωβίζει το παιδί στο «αν δεν πάθεις, δεν θα με καταλάβεις» - «θα πρέπει να πάθεις, για να με καταλάβεις». Σαν να χρειάζεται να πάθεις, για να γίνεις γονιός. Η εντολή αυτή δεν αφήνει πολλά περιθώρια απόκλισης. Και δεν αφορά μόνο στο πώς θα γίνεις γονιός. Σαν να πρέπει να παθαίνεις από τη ζωή και όχι να την απολαμβάνεις. Να κάνεις υπομονή και όχι να χαίρεσαι. Είναι μια φράση που μαθαίνει στο παιδί ότι ζωή είναι περισσότερο βάσανο, παρά απόλαυση.

Από την άλλη, αν το παιδί διαλέξει έναν άλλο δρόμο και όντως δεν πάθει τι σημαίνει για τη σχέση τους; Σημαίνει ότι έγινες γονιός με έναν άλλο τρόπο από το δικό μου. Ξέφυγες από το «συγκεκριμένο πλαίσιο» και τη «συγκεκριμένη εικόνα» που σε είχα τοποθετήσει. Σημαίνει ότι δεν με καταλαβαίνεις, ότι δεν είμαστε μαζί, ότι δεν είμαστε κοντά. Θα ασκηθεί κριτική, θα βιωθεί απειλή και το διαφορετικό θα ενοχοποιηθεί.

Οι στιγμές διαφοροποίησης ενός παιδιού (και ενός ενήλικα) είναι οι πιο κρίσιμες για τη ζωή του: ή θα ελευθερωθεί να προχωρήσει ή θα ενοχοποιηθεί επιστρατεύοντας το συναίσθημα της λύπησης.

Ας μην έχουμε τους ανθρώπους γύρω μας μόνο επειδή πρέπει να μας λυπηθούν.
Ας μην επικαλούμαστε τις ενοχές του άλλου για να μας καταλάβει και να τον έχουμε κοντά μας.
Γιατί τότε δεν τον έχουμε πραγματικά. Τον έχουμε αναγκαστικά ή εκβιαστικά.
Ας επιτρέψουμε το διαφορετικό, γιατί μας εμπλουτίζει. Δεν μας ακυρώνει. Ας έχουμε αληθινές σχέσεις που να βασίζονται στην ελευθερία και όχι στο αναγκαστικό.
Ας μπαίνουμε με όρους απόλαυσης στη ζωή και τις σχέσεις μας και όχι με όρους στέρησης.

  kepsy.gr

Πώς θα μάθει ποδήλατο σε 6 βήματα

Δίχως αστεία! Με 6 εύκολα βήματα το παιδί σας
γίνεται ξεφτέρι πάνω στις δύο ρόδες.

Πάντα έτσι δεν γίνεται; Όσο προσεχτικά κι αν διαλέγετε τη στιγμή που ο δρόμος θα είναι άδειος, μόλις κάνετε να ξεμυτίσετε απ' την πόρτα σας με το παιδί και το καινούριο του ποδήλατο εμφανίζονται ξαφνικά οι γείτονες.
Όλοι οι γείτονες! Κι εσείς αγκομαχάτε, ιδρώνετε και τρέχετε ανόητα πάνω-κάτω στο πεζοδρόμιο, ενώ όλοι αυτοί σας δίνουν, ο καθένας χωριστά, την πιο «σωστή συμβουλή»: «Δεν κάθεται σωστά. Πρέπει να βάλει τον πισινό του καλύτερα στη σέλα».
Κι εσείς, ιδρωμένος/η, κατακόκκινος/η και με ένα αμήχανο χαμόγελο ζωγραφισμένο μόνιμα στο πρόσωπό σας, ακούτε κι έπειτα τρέχετε ξανά πίσω από το παιδί με το ποδήλατο, προσπαθώντας μάταια να πείσετε τον εαυτό σας πως ολόκληρη τούτη η ώρα που περνάτε μαζί του είναι... ώρα ποιότητας!
Μου συνέβη κι εμένα. Αλλά ύστερα από μερικά Σαββατοκύριακα, με συγκομιδή αρκετά κατεστραμμένα παρτέρια, τσακισμένα λουλούδια, ένα ποδήλατο που κάποτε ήταν γυαλιστερό και ολοκαίνουριο, ένα παιδί γεμάτο μώλωπες και σχεδόν οριστική απώλεια της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, σκέφτηκα πως ήταν καιρός πια να βρω έναν καλύτερο τρόπο για να το μάθω ποδήλατο! Και νάτος λοιπόν.

Τα έξι βήματα της επιτυχίας

Βήμα 1ο: πιο καλή η μοναξιά
Θα μαθαίναμε άραγε να περπατάμε σαν μωρά αν έπρεπε να μάθουμε να περπατάμε σ' ένα στενό, μα πολύ στενό, διάδρομο; Και πόσο καιρό θα μας έπαιρνε; Μάλλον ακόμα θα μπουσουλάγαμε στα τέσσερα. Ε, λοιπόν, το να μαθαίνετε το παιδί σας ποδήλατο στο πεζοδρόμιο είναι κάτι ανάλογο!
Εκείνο δεν μπορεί καλά-καλά να σταθεί πάνω στο ποδήλατο κι εσείς του ζητάτε να μάθει την πολύπλοκη τέχνη της οδήγησης πάνω σ' ένα στενό πεζοδρόμιο, ανάμεσα στις φοβερές... συμπληγάδες των παρκαρισμένων αυτοκινήτων και του απαγορευμένου γρασιδιού των κήπων των γειτόνων!
Η συμβουλή μας: Φορτώστε το ποδήλατο στο πορτ μπαγκάζ του αυτοκινήτου και βάλτε πλώρη για μια ερημική τοποθεσία, Μακριά απ' τον κόσμο το παιδί δεν θα ανησυχεί για το πού πηγαίνει, μέχρι να μάθει πρώτα να ισορροπεί...
 
Βήμα 2ο: «Έχω ένα μυστικό»
Οι πιο πολλοί μάθαμε ποδήλατο σε μια μοναδική, τρελή, εμπνευσμένη έκλαμψη, αφού βέβαια πρώτα περάσαμε την κατάλληλη μεταβατική περίοδο των γδαρμένων γονάτων και των κατατσακισμένων αγκώνων, «τρώγοντας χώμα» για ένα ή δυο καλοκαίρια. Τη μια στιγμή δεν ξέραμε πού μας πήγαιναν τα τέσσερα. Και την άλλη, να που βρεθήκαμε όρθιοι πάνω στο ποδήλατο! Ξέρουμε πως;;;;;. Αλλά δεν ξέρουμε το πώς!
Η συμβουλή μας: Υπάρχει ένα μυστικό για να μάθει κανείς ποδήλατο, μια αλάνθαστη μέθοδος που στηρίζεται στην... μπροστινή ρόδα. Με απλά λόγια, όταν αρχίζετε να γέρνετε δεξιά, γυρίστε την μπροστινή σας ρόδα επίσης δεξιά και όταν αρχίζετε να γέρνετε αριστερά, γυρίστε την προς τα αριστερά. Και ενώ νομίζουμε πως κατέχουμε πια την ισορροπία, εκείνο που πραγματικά μαθαίνουμε είναι έναν τρόπο να σταματάμε την πτώση του ποδηλάτου που κλίνει στρίβοντας αντίστοιχα την μπροστινή του ρόδα. Στην πράξη βέβαια κάνουμε συνεχώς τέτοιες απειροελάχιστες «διορθώσεις» στη φορά της μπροστινής ρόδας – διορθώσεις τόσο ελαφρές που ούτε καν τις αισθανόμαστε.
 
Βήμα 3ο: Μείνε ακίνητο!
Βρίσκεστε λοιπόν στην αγαπημένη σας ερημιά. Το παιδί σας έχει καβαλήσει το ποδήλατό του με τα πόδια στα πεντάλ και τα χέρια στο τιμόνι. Εσείς το στηρίζετε και το κρατάτε όρθιο από το πίσω μέρος της σέλας.
Η συμβουλή μας: Η επόμενη κίνηση είναι η... ακινησία. Μην κουνηθείτε καθόλου! Σ' αυτήν τη στάση του μαθαίνετε το... πώς. Κλίνετε το ποδήλατο ελαφρά προς τα δεξιά και τα αριστερά. Πείτε στο παιδί σας: «Όταν αρχίσεις να νιώθεις τον εαυτό σου να γέρνει δεξιά (ή αριστερά), γύρνα την μπροστινή ρόδα κι αυτή δεξιά (ή αριστερά)».
Σταθείτε εκεί, χωρίς να κινείστε για πέντε-δέκα λεπτά, εξασκώντας το παιδί σας στην καινούρια τεχνική. Δοκιμάστε να κλίνετε το ποδήλατο απότομα προς τη μία και την άλλη κατεύθυνση, μέχρι το παιδί σας να συνηθίσει να διορθώνει την ισορροπία του με την μπροστινή ρόδα.
 
Βήμα 4ο: Μην τρέχετε σαν να σας κυνηγάνε
Μην τρέχετε μαζί με το παιδί, αλλά ακολουθήστε το βαδίζοντας. Στην αρχή κινηθείτε αργά, κρατώντας το από την πίσω άκρη της σέλας.
Η συμβουλή μας: Η αρχή της στροφής της μπροστινής ρόδας για την αποφυγή μιας ενδεχόμενης πτώσης είναι αρκετά εύκολο να γίνει αντιληπτή. Υπάρχει όμως πιθανότητα το παιδί σας να κάνει δύο πράγματα, για τα οποία πρέπει να το εξασκήσετε από τώρα: Το ένα είναι ότι μάλλον θα περιμένει ώσπου το ποδήλατο να γείρει υπερβολικά προς μια πλευρά προτού στρίψει τη ρόδα και, το δεύτερο, πως η διόρθωσή του θα είναι δυσανάλογα μεγάλη και θα το ρίξει κατευθείαν στην αντίστοιχη κατάσταση από την άλλη πλευρά.
 
Βήμα 5ο: Τίποτα, τίποτα δεν μας σταματά!
Τώρα θα χρειαστεί να τρέξετε λιγάκι. Στην αρχή αργά, αφήνοντας το παιδί να καθορίσει το ρυθμό. Μείνετε λίγο πίσω, μόλις έξω από το πεδίο περιφερειακής όρασης του παιδιού. Κρατάτε ελαφρά το πίσω μέρος του ποδηλάτου. Μόλις μπορέσετε και για όσο μπορέσετε, αφήστε το ποδήλατο. Μη δώσετε στο παιδί να καταλάβει πότε κρατάτε και πότε δεν κρατάτε το ποδήλατο. Μην του πείτε «τώρα σε αφήνω» γιατί θα φοβηθεί. Τώρα έφτασε η στιγμή να διαπιστώσετε γιατί οι ανοιχτοί χώροι έχουν τόσο μεγάλη σημασία στην εκμάθηση του ποδηλάτου. Ο μικρός μαθητευόμενος ποδηλάτης θα ξεχυθεί σε μια τρελή πορεία δεξιά κι αριστερά, σε τρελούς κύκλους και στροφές, όταν αίφνης ένα... μαγικό χέρι θα του χαρίζει ξανά την ισορροπία και θα το κρατάει όρθιο πάνω στις δυο ρόδες. Τα επόμενα δεκαπέντε λεπτά πρόκειται να χάσετε ισάριθμα χρόνια από τη ζωή σας και θα είσαστε αυτόπτης μάρτυρας σε μερικά αναπόφευκτα κουτρουβαλίσματα. Αλλά τώρα πια, κοντεύετε!
Η συμβουλή μας: Το παιδί θα αργεί ακόμα να διορθώνει την ισορροπία του με την κατάλληλη κλίση της μπροστινής ρόδας. Πολλές φορές θα στρίβει τη ρόδα παραπάνω από ό,τι χρειάζεται. Όταν δείτε ότι κουράζεται, πρέπει να το σταματήσετε για λίγο και να κάνετε ένα μικρό διάλειμμα. Υπενθυμίστε του να διορθώνει την ισορροπία του στρίβοντας την μπροστινή ρόδα, αλλά λίγο πιο νωρίς. Κι έπειτα ξαναδοκιμάστε. Κάποια στιγμή (θα καταλάβετε ποια είναι η κατάλληλη), σταματήστε να τρέχετε πλάι στο ποδήλατο κι αφήστε το παιδί σας να τα καταφέρει μόνο του.
Σε 10-15 μέτρα θα πάρει χαμπάρι πως δεν είστε δίπλα του. Θα κοιτάξει να σας δει και πιθανότατα να... φάει τα μούτρα του. Αλλά όταν συνειδητοποιήσει πόσο μακριά είσαστε, θα ξέρει την ίδια στιγμή πως μπορεί πια να κάνει ποδήλατο μόνο του. Μόλις το καταλάβει, δεν το σταματάει πια τίποτα!
 
Βήμα 6ο: Γεννημένο για πρωταθλητής
Όταν αρχίσει να κάνει ποδήλατο μόνο του, είναι περήφανο για τον εαυτό του. Δεν μπορεί ακόμα να το πιστέψει... Αφήστε το λοιπόν πάνω στις δυο ρόδες να μαζέψει αυτοπεποίθηση και να διασκεδάσει με την ψυχή του.
Η συμβουλή μας: Προτού γυρίσετε πίσω στο σπίτι, μπορείτε να του δείξετε πώς να ανεβαίνει στο ποδήλατο –χρησιμοποιώντας στην ανάγκη κάποια πέτρα για σκαλί– και πώς να φρενάρει. Δεν χρειάζεται να το εξασκήσετε σ' αυτές τις ικανότητες τώρα, εκτός βέβαια κι αν επιμένει το ίδιο. Έχει όλο τον καιρό να τις μάθει μόνο του και θα τις μάθει αμέσως. Για την ακρίβεια, μέσα σε μια-δυο μέρες θα κάνει ποδήλατο σαν να είχε γεννηθεί πάνω στις δυο ρόδες.
Με τη συνεργασία του Σωματείου «Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος»
 
Ασφαλείς ορθοπεταλιές
Αγαπημένη καλοκαιρινή δραστηριότητα των απανταχού παιδιών, η ποδηλασία γίνεται συχνά αιτία σοβαρών τραυματισμών αφού στη χώρα μας οι ποδηλατοδρόμοι και οι ειδικές λωρίδες σπανίζουν. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη πως τα παιδιά ηλικίας 7-12 ετών είναι ιδιαίτερα επιρρεπή σε ατυχήματα, καταλαβαίνουμε πόσο σημαντικό είναι να ενημερώνουμε τον μικρό μας αναβάτη για τους κινδύνους και να του μάθουμε να προστατεύει τον εαυτό του.

• Πριν ξεκινήσει τις βόλτες του, τονίζουμε πως πρέπει να αποφεύγει τους αυτοκινητόδρομους, να ελέγχει καλά το δρόμο αν θέλει να τον διασχίσει κάθετα και να φορά πάντα το προστατευτικό κράνος.
• Απαγορεύουμε τα ακουστικά κατά τη διάρκεια της οδήγησης, τις κόντρες αλλά και την οδήγηση με το ένα χέρι.
• Επιμένουμε στην απόφασή μας να μην κάνει ποδήλατο τη νύχτα ή τις βροχερές ημέρες, να μην «ξεφεύγει» από τον επιτρεπτό χώρο που έχουμε ορίσει και να μας ενημερώνει πάντα για τον προορισμό του.
• Επίσης, δεν ξεχνάμε πως τα παιδιά έχουν ανάγκη από ξεκάθαρες οδηγίες. Μην αρκείστε σε ένα γενικόλογο «Πρόσεχε». Καλύτερα πείτε «Πρόσεχε γιατί έρχεται αυτοκίνητο. Φρέναρε σε παρακαλώ».
• Εννοείται πως η επιλογή του ιδανικού ποδηλάτου για το παιδί μας πρέπει να γίνει βάσει του ύψους και της ηλικίας του και, αφού το αγοράσουμε, φροντίζουμε για την καλή του συντήρηση.

ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΟΡΦΑΝΙΔΟΥ, ΜΕ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥ ΤΖΕΡΗ ΜΑΥΡΟΜΑΤΗ, ΜΕΛΟΥΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΟΔΗΛΑΤΙΣΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ «ΕΡΜΗΣ»
από childit

Πως μπορείτε να βοηθήσετε την ανάπτυξη του λόγου του παιδιού σας

Να σημειώσουμε ότι οι παρακάτω συμβουλές είναι γενικές.
Οι δραστηριότητες είναι χωρισμένες σε διάφορες ηλικιακές ομάδες και μπορείτε να τις πραγματοποιείτε προκειμένου να περνάτε δημιουργικά τον χρόνο σας με το παιδί σας.
 

Με τη βοήθεια του λογοπεδικού σας θα έχετε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη δυσκολία του παιδιού σας, καθώς για κάθε παιδί δημιουργείται ένα Εξατομικευμένο Λογοθεραπευτικό Πρόγραμμα.

Από τη γέννηση έως 2 ετών
Ενθαρρύνετε το παιδί σας να παράγει διάφορους ήχους όπως «μα», «ντα», «μπα».
Μιμηθείτε το γέλιο και τις εκφράσεις του προσώπου του παιδιού σας.
Μάθετε στο παιδί σας να μιμείται κάποιες από τις πράξεις σας όπως παλαμάκια, φιλάκια, γεια κτλ.
Μιλάτε διαρκώς στο παιδί σας, μιλάτε του όταν το πλένετε, το ταΐζετε, το ντύνετε κτλ.
Μιλάτε κανονικά στο παιδί, χωρίς να επαναλαμβάνετε την «παιδική» λέξη που λέει το παιδί πχ. «άτα», αλλά δίνοντας το σωστό μοντέλο όπως «Μπράβο τώρα θα πάμε βόλτα.»
Ονομάστε χρώματα από αντικείμενα που βλέπετε γύρω σας. Έτσι εισάγετε σιγά σιγά τις έννοιες των χρωμάτων αφού το παιδί μαζί με το οπτικό ερέθισμα συνδυάζει και την κατάλληλη ονομασία.
Συνοδεύετε συχνά την ομιλίας σας με κινήσεις όπως «γεια» και χαιρετάμε ή «μπράβο» και χτυπάμε παλαμάκια.
Βάλτε το παιδί σας να μιμηθεί τους ήχους που παράγουν τα ζώα όπως «μουου» για την αγελάδα, «μπεεε» για το πρόβατο, «νιαου» για τη γάτα κτλ. ή ήχους που μπορεί να παράγει το αυτοκίνητο «βουου», το τρένο «τσαφ-τσουφ» κ.α.
Επιβραβεύστε το παιδί για τις προσπάθειές του να επικοινωνήσει λεκτικά μαζί σας.
Δώστε του να επιλέξει π.χ. «Θέλεις γάλα ή νερό». Αφήστε το να σας δείξει και να ονομάσει, με τον δικό του τρόπο, αυτό που επιλέγει. Επαναλάβετε εσείς σωστά τη λέξη.
Αξιοποιείστε τις λέξεις που παράγει το παιδί σας για να τις χρησιμοποιήσετε μέσα σε προτάσεις όπου εσείς θα επαναλάβετε π.χ. αν το παιδί πει «μαμά» εσείς απαντήστε «Ναι εδώ είναι η μαμά. Η μαμά σε αγαπάει πολύ».
Χρησιμοποιήστε παιδικά παραμύθια, με πολλές εικόνες και παροτρύνετε το παιδί να αναγνωρίσει και να ονομάσει τα καθημερινά και γνώριμα σε αυτό αντικείμενα, που απεικονίζονται στο βιβλίο.
Τραγουδάτε μαζί με το παιδί σας εύκολα παιδικά τραγουδάκια και όπου μπορείτε προσπαθήστε να συνοδεύονται από κινήσεις.

Από 2 έως 4 ετών
Μιλάτε καθαρά και σωστά στο παιδί σας έτσι ώστε το παιδί να έχει πάντα το σωστό μοντέλο ομιλίας.
Μην του δίνετε καθετί έτοιμο. Αφήστε το παιδί να σας το ζητήσει με την παραγωγή κάποιας λέξης. Πείτε του «Μπράβο» και επαναλάβετε εσείς σωστά την λέξη ή τη φράση χωρίς να διορθώνετε το παιδί π.χ. «Θέλεις χυμό; Έχω πορτοκαλάδα. Θέλεις πορτοκαλάδα;»
Φτιάξτε ένα βιβλίο με εικόνες (από περιοδικά, φωτογραφίες) με γνώριμα καθημερινά αντικείμενα του παιδιού. Χωρίστε τα αντικείμενα σε ομάδες-κατηγορίες όπως: ρούχα, φαγητά, ζώα κτλ. Φτιάξτε «αστείες» εικόνες π.χ. βάλτε ένα σκύλο πάνω στη ρόδα του αυτοκινήτου και σχολιάστε τι είναι «λάθος» στη φωτογραφία και γιατί.
Δημιουργήστε ρουτίνες για το παιδί. Χρησιμοποιήστε την ίδια φράση σε συνδυασμό με κάτι που γνωρίζει το παιδί. π.χ. «Θα φάμε φαγητό» και ακολουθεί η διαδικασία «παίρνω το πιάτο, το κουτάλι» κτλ. «Θα κάνουμε μπάνιο» και ονομάζουμε όλα τα αντικείμενα που χρησιμοποιούμε. Τα παιδιά θέλουν αρκετές επαναλήψεις πριν αρχίσουν να καταλαβαίνουν τη σχέση μεταξύ γλώσσας και περίστασης.
Βοηθήστε το παιδί σας να καταλαβαίνει και να θέτει ερωτήσεις. Παίξτε το παιχνίδι «ναι-όχι». Ρωτήστε το παιδί σας «Είσαι αγόρι;» «Σε λένε Νίκο;» «Το αυτοκίνητο πετάει;». Ενθαρρύνετε το παιδί σας να κάνει ερωτήσεις.
Θέστε στο παιδί ερωτήσεις όπου εκείνο θα πρέπει να επιλέξει «Θέλεις μήλο ή αχλάδι;» «Θα φορέσεις την κόκκινη ή την μπλε μπλούζα;».
Βοηθήστε το να ονομάζει μέρη του σώματος και τι μπορούμε να κάνουμε π.χ.«Αυτή είναι η μύτη μου. Με τη μύτη μπορώ να μυρίσω το φαγητό, ένα λουλούδι» κτλ.
Ενθαρρύνετε το παιδί σας για τραγούδι. Ζητήστε του να σας πει τραγουδάκια. Έτσι το παιδί αρχίζει να συνειδητοποιεί και να αποκτά την αίσθηση του ρυθμού.
Βάλτε γνώριμα αντικείμενα μέσα σε ένα μεγάλο κουτί και στη συνέχεια ζητήστε από το παιδί να βγάζει ένα ένα τα αντικείμενα και να τα ονομάζει. Ζητήστε του να σας πει την χρήση του αντικειμένου π.χ. «Μπάλα. Με τη μπάλα παίζω, την κλωτσάω» «Καπέλο. Το καπέλο το φοράω στο κεφάλι. Το φοράω για να μην κρυώνω ή για τον ήλιο» κτλ.
Δώστε ερεθίσματα στο παιδί. Πηγαίνετε βόλτα στον ζωολογικό κήπο και ονομάστε τα ζώα που βλέπετε ή τις ενέργειες (ρήματα) που κάνουν οι άλλοι γύρω σας. Βόλτα στο σουπερμάρκετ, καθαρίζοντας το σπίτι, στο δρόμο για το σχολείο κτλ.
Διαβάστε με το παιδί μικρές ιστορίες με εικόνες. Ζητήστε από το παιδί να συμπληρώνει τις προτάσεις σας δίνοντάς του το οπτικό βοήθημα. Να μπορεί σιγά σιγά να ανακαλεί 3-4 γεγονότα από την ιστορία που διάβασε.

Από 4 έως 6 ετών
Όταν το παιδί αρχίζει να συνομιλεί και να κάνει διάλογο μαζί σας βεβαιωθείτε ότι προσέχετε το παιδί σας όταν σας μιλάει και αντίστοιχα ότι το παιδί σας προσέχει όταν του μιλάτε.
Εμπλουτίστε το λεξιλόγιο του παιδιού σας. Εισάγετε νέες έννοιες δίνοντας έναν απλό ορισμό της καινούργιας λέξης.
Βοηθήστε το παιδί σας να μάθει να ονομάζει μέρη μιας κατηγορίας π.χ. φρούτα, ρούχα, ζώα κτλ καθώς και να ονομάζει την κατηγορία π.χ. «Τι είναι το μήλο, το πορτοκάλι, η μπανάνα;».
Εισάγετε στο παιδί σας τις αντίθετες έννοιες όπως «μικρό-μεγάλο», «άδειο-γεμάτο», «χαρούμενος-λυπημένος» κτλ.
Βοηθήστε το παιδί να κατανοεί και να εκτελεί σύνθετες εντολές όπως «Πάρε το βιβλίο και το μολύβι και βάλε το βιβλίο μέσα στη τσάντα σου ενώ το μολύβι πήγαινέ το πάνω στο γραφείο του μπαμπά».
Ενθαρρύνετε το παιδί σας να δίνει οδηγίες π.χ. ακολουθείστε τις οδηγίες του καθώς το παιδί σας περιγράφει τι θα πρέπει να κάνετε για να χτίσετε πχ. έναν πύργο.
Διαβάστε με το παιδί ιστορίες-παραμύθια με εικόνες. Ζητήστε από το παιδί να συμπληρώνει τις προτάσεις σας δίνοντάς του το οπτικό βοήθημα, έτσι ώστε να συμμετέχει και αυτό. Μετά ζητήστε από το παιδί να αναμεταδώσει την ιστορία με οπτικό βοήθημα (εικόνες από το παραμύθι). Τέλος ζητήστε από το παιδί να μας πει το παραμύθι χωρίς να έχει μαζί του το βιβλίο. Όπου δυσκολεύεται το παιδί το βοηθάμε με ερωτήσεις.
Ενθαρρύνετε το παιδί να δίνει όσα περισσότερα στοιχεία μπορεί για μία εικόνα. Να μην ονομάζει μόνο αντικείμενα αλλά να χρησιμοποιεί ολοκληρωμένες προτάσεις. Να δίνει στοιχεία για χαρακτηριστικά που αφορούν τα αντικείμενα (χρώμα, υλικό, μέγεθος, σχήμα κτλ), να περιγράφει τις ενέργειες (ρήματα) που απεικονίζονται και να τα συνδέει όλα μαζί.
Εκμεταλλευτείτε τις καθημερινές δραστηριότητες. Όταν είστε στην κουζίνα παροτρύνετε το παιδί να σας μιλήσει για αυτά που κάνετε στον συγκεκριμένο χώρο,τι μαγειρεύετε, τι υλικά χρησιμοποιείτε, τι μαγειρικά σκεύη χρησιμοποιείτε, τι διαδικασίες κάνετε. Το ίδιο όταν βγαίνετε έξω για τα ψώνια του σπιτιού.

Λία Παλαιολόγου
Λογοπεδικός

από childit

Μια συγκινητική ιστορία αγάπης

Η ιστορία του ζευγαριού που μετά από 72 χρόνια αγάπης,
πέθαναν με διαφορά μιας ώρας, κρατώντας ο ένας το χέρι του άλλου! 
 .

Μαζί στη ζωή, μαζί και στο θάνατο

Η ιστορία έληξε την 12η Οκτωβρίου 2011, αλλά αξίζει τον κόπο να την αναφέρουμε. Είναι η ιστορία του Gordon και της Norma Yeager.

Το παντρεμένο ζευγάρι βίωνε την απόλυτη αγάπη επί 72 ολόκληρα χρόνια. 
Γνωρίζονταν από παιδιά και όταν αποφοίτησαν από το σχολείο αποφάσισαν να παντρευτούν. Την ημέρα της αποφοίτησής τους, λοιπόν, αρραβωνιάστηκαν και μόλις... 12 ώρες μετά παντρεύτηκαν. Το πάθος τους ήταν τόσο έντονο που δεν άντεχαν ο ένας μακριά από τον άλλον. Τα πάντα τα έκαναν μαζί.  
Τα παιδιά τους σε συνέντευξη τους είχαν δηλώσει ότι δεν έχουν ξαναδεί τέτοια αγάπη.  
Ώσπου σε ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα τραυματίστηκαν και οι δύο πολύ σοβαρά. Τα σπασμένα κόκαλά τους και οι άσχημοι τραυματισμοί τους, τους οδήγησαν στην εντατική. Όσες μέρες νοσηλεύονταν σε διαφορετικά δωμάτια δε σταματούσαν να ρωτάνε έκαστος τους γιατρούς για την κατάσταση του άλλου.  
Όταν η κατάστασή τους χειροτέρεψε τα παιδιά τους, ζήτησαν από τους γιατρούς να νοσηλευτούν στο ίδιο δωμάτιο για να βρίσκονται ο ένας κοντά στον άλλον. Έτσι κι έγινε.
Το αγαπημένο ζευγάρι πέθανε με διαφορά μιας ώρας κρατώντας ο ένας το χέρι του άλλου. Μαζί στη ζωή, μαζί και στο θάνατο.  
Το ζευγάρι αυτό νίκησε τα πάντα. Ακόμη και στο θάνατο ήταν ενωμένοι σαν ένα. Τα παιδιά του ζευγαριού απαίτησαν να τοποθετηθούν στο ίδιο φέρετρο. «Κανείς δε θα τους χωρίσει ποτέ», δήλωσαν.
Κάτι τέτοιες ιστορίες μας συγκινούν και μας βοηθάνε να πιστεύουμε στην αληθινή αγάπη, χωρίς όρια.
Απλά αξιοθαύμαστοι!

Πηγή cretablog

Extraordinary love story of couple married for 72 years who died holding hands just an hour apart - and how wife's heartbeat kept her dead husband's heart monitor going 

Αγαπητέ γονέα, δώσε στο παιδί σου αυτό που πραγματικά θέλει

Αγαπητέ γονέα, 
θέλεις να προσφέρεις στο παιδί σου όλα τα αγαθά του κόσμου, όμως η οικονομική κρίση δε σου το επιτρέπει; Κι όμως τα παιδιά θα άλλαζαν όλα τα δώρα του κόσμου με την αγάπη και τη στοργή που μπορούν να πάρουν από τους γονείς τους.

Επενδύστε στον πραγματικό ποιοτικό χρόνο
που περνάτε μαζί τους.

Τα καταναλωτικά πρότυπα της σημερινής κοινωνίας δημιουργούν άγχος και πανικοβάλλουν τους γονείς επιβάλλοντάς τους την απόκτηση όλο και περισσοτέρων υλικών αγαθών για να προσφέρουν στα παιδιά τους.  Επενδύστε στον πραγματικό ποιοτικό χρόνο που περνάτε μαζί τους. Ακόμα και αν τα ωράρια της δουλειάς σας είναι απαιτητικά, αφιερώστε τους έστω και λίγα λεπτά από το χρόνο σας ουσιαστικής επαφής.
Φροντίστε, όσο είναι δυνατόν, να βρίσκεστε όλα τα μέλη της οικογένειας στο μεσημεριανό ή βραδινό γεύμα και ζητήστε από τα παιδιά σας να σας πουν πώς πέρασαν την ημέρα τους. Μοιραστείτε τις εμπειρίες τους ώστε να μη χάσετε την παραμικρή μέρα από το μεγάλωμά τους. 
Καθίστε μαζί να παρακολουθήσετε ένα πρόγραμμα στην τηλεόραση που να σας ενδιαφέρει όλους ή να παίξετε μαζί τους το αγαπημένο τους παιχνίδι. Ενισχύστε την κοινωνικοποίησή τους με το να επιτρέπετε σε φίλους τους να έρθουν στο σπίτι σας ή να πάει το παιδί σας σε φιλικό σπίτι που εμπιστεύεστε.
Όταν θέλετε να επαινέσετε το παιδί προσπαθήστε να μην το επιβραβεύετε μόνο με υλικά αγαθά. Κάποιες φορές είναι αρκετό να του δείξετε ότι είστε υπερήφανοι για αυτό που κατάφερε και να το εκφράσετε με λόγια ενθαρρύνοντάς το. Χρησιμοποιήστε λέξεις όπως: «Μπράβο σου», «Είμαι υπερήφανος/η για σένα», «Είμαι σίγουρος/η πως θα τα καταφέρεις», ανάλογα με την ηλικία του παιδιού. Τα παιδιά, ακόμα και τα πιο απαιτητικά, αισθάνονται το πραγματικό ενδιαφέρον και την αγάπη των γονέων τους και δεν τη συγκρίνουν με υλικά αγαθά. Αυτό που τελικά θα έχετε καταφέρει θα είναι το παιδί να αποκτήσει εμπιστοσύνη στον εαυτό του και αυτοεκτίμηση και όχι να ολοκληρώνει τις δραστηριότητες με μοναδικό σκοπό την απόκτηση παιχνιδιών.
Κι αν στο άκουσμα των «Χριστουγέννων» το μυαλό σας κατακλύζεται από πολυκαταστήματα, ακριβά παιχνίδια και υλικές υποχρεώσεις προς τα παιδιά σας θυμηθείτε να επενδύσετε σε κάτι άλλο αυτή τη χρονιά. Στολίστε μαζί τους το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Ακόμα και αν τα οικονομικά σας δεν επιτρέπουν περιττά έξοδα για μπάλες αφήστε τη δημιουργικότητα των παιδιών σας ελεύθερη και φτιάξτε μαζί τους χειροποίητα στολίδια από χαρτόνι. Παρακινήστε τα για μία βόλτα σε μέρη όπου πραγματοποιούνται ποικίλες ψυχαγωγικές δραστηριότητες για παιδιά (δωρεάν).
Καθίστε μαζί να απολαύσετε το γιορτινό τραπέζι, όσο φτωχικό κι αν σας φανεί, στην πραγματικότητα θα είναι πλούσιο από την αγάπη των μελών της οικογένειας γύρω από αυτό. Κι όμως τα παιδιά μπορεί να επιμείνουν, επηρεασμένα από τις τηλεοπτικές διαφημίσεις, και να γράφουν γράμματα στον Άγιο Βασίλη ζητώντας παιχνίδια με υψηλό χρηματικό κόστος. Οι γονείς αναρωτιούνται: «Και τώρα τι κάνουμε;». Μπορείτε να πάρετε ένα άλλο πιο οικονομικό δώρο για να βάλετε κάτω από το δέντρο σας που ξέρετε ότι σίγουρα θα του αρέσει (π.χ. ένα παιχνίδι με τον αγαπημένο του ήρωα).
Βασιστείτε και πάλι στη τρυφερότητα και το ενδιαφέρον που έχετε για το παιδί σας και απαντήστε με ένα γράμμα του Άγιου Βασίλη αντίστοιχα. Το γράμμα αυτό μπορεί να γράφει: «Φέτος, εγώ ο Άγιος Βασίλης, επειδή είδα ότι ήσουν πολύ καλό παιδί όλη τη χρονιά σου στέλνω ένα καλύτερο δώρο που νομίζω ότι θα σου αρέσει πολύ περισσότερο από αυτό που έγραψες. Με πολλή-πολλή αγάπη!».
Στα μεγαλύτερα παιδιά μπορείτε πιο απλά να εξηγήσετε ότι λόγω οικονομικών δυσκολιών φέτος θα λάβουν ένα πιο οικονομικό δώρο. Όμως, τονίστε ότι, φέτος θα μπορέσετε να περάσετε περισσότερο χρόνο μαζί τους και ότι η μέρα των Χριστουγέννων θα είναι όλη δική σας! Θα εκπλαγείτε όταν αντιληφθείτε ότι αυτό που τους έχει λείψει είναι η αγάπη και το ενδιαφέρον των γονέων και όχι τα χρήματα εξαιτίας της οικονομικής κρίσης.
Ας προσπαθήσουμε όλοι μαζί προς τη σωστή κατεύθυνση!

Ιωάννα Νικολάτου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Κέντρο Ψυχοθεραπείας Παίδων – Εφήβων – Ενηλίκων
www. kentropsychotherapias.gr
Aναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ
πηγή: teleytaiothranio