Τα Πρώιμα Σημάδια της Δυσλεξίας

Το 1/3 των παιδιών με δυσλεξία έχει διαταραχές και στο γραπτό και στον προφορικό λόγο.

Σε αυτή την κατηγορία μπορεί να ανήκουν ευφυή ή και ταλαντούχα άτομα. Η έγκαιρη διάγνωση μπορεί να αποδειχτεί εξαιρετικά χρήσιμη. Γι’ αυτό το λόγο παρακάτω παρουσιάζονται κάποια πρόωρα σημάδια δυσλεξίας.

Γενικά κάποια από τα σημάδια της δυσλεξίας είναι: 

• οι δυσκολίες στον γραπτό λόγο, 
• οι δυσκολίες στη γραφή, 
• τα σοβαρά προβλήματα στην ορθογραφία, 
• η αργοπορία στη μάθηση της ανάγνωσης 
• τα προβλήματα στη βραχυπρόθεσμη μνήμη και οργάνωση, 
• η σύγχυση δεξιού και αριστερού και άλλα.

Σημάδια δυσλεξίας σε παιδιά προσχολικής ηλικίας

Εάν αναρωτιέστε εάν το παιδί σας έχει δυσλεξία ή όχι, οι ακόλουθες συμπεριφορές, σε παιδιά ηλικίας 4-5 έχουν σημειωθεί από το Power Dyslexia, ως πιθανά σημάδια δυσλεξίας.

• 👦  Η συνεχής εναλλαγή του αριστερού και δεξιού χεριού όταν το παιδί γράφει ή ζωγραφίζει.
• 👧  Αδυναμία στο δέσιμο των κορδονιών στα παπούτσια.
• 👦  Δυσκολία στην προφορά λέξεων που έχουν τρεις ή περισσότερες συλλαβές.
• 👧  Δυσκολία στην προφορά λέξεων που ομοιοκαταληκτούν.
• 👦  Δυσκολία στην εκμάθηση να γραφής.
• 👧  Τραύλισμα

Σε κάθε περίπτωση, αν πιστεύετε ότι το παιδί σας αντιμετωπίζει οποιοδήποτε πρόβλημα, πρέπει να συμβουλεύεστε τον γιατρό σας. 

newsnowgr

Πότε ένα παιδί χρειάζεται λογοθεραπεία; Does my child need speech therapy?

Does my child need speech therapy?

Η λογοθεραπεία είναι η επιστήμη που ασχολείται με τις διαταραχές λόγου, ομιλίας, επικοινωνίας, φωνής και κατάποσης.

Λογοθεραπευτικής αξιολόγησης/θεραπείας χρήζουν παιδιά που παρουσιάζουν:

👦 δυσκολίες στην παραγωγή κάποιων ήχων (φωνημάτων) της γλώσσας, πχ. το παιδί δεν παράγει καθόλου τον ήχο /ρ/ στην ομιλία του,
👦 αντικαταστάσεις ήχων με άλλους ήχους πχ. αντί /β/ λέει /δ/ ή αντί για /θ/ λέει /φ/,
👧 απλοποιήσεις συμπλεγμάτων πχ. αντί για /σπίτι/ λέει /πίτι/,
👦 πλήρης απουσία ομιλίας ή απλοποιημένος λόγος σε σχέση με την ηλικία του
👧 αδυναμία αφήγησης ιστοριών ή παραμυθιών
👧 διαταραχές στη ροή της ομιλίας πχ. μπλοκαρίσματα στην ομιλία (μμμμ – μάτια), επαναλήψεις συλλαβών (παπαπα – πάπια), υπερβολικά γρήγορη ομιλία κ.ά.

Ποια είναι η κατάλληλη ηλικία για να ξεκινήσει το παιδί λογοθεραπεία;
Σε περιπτώσεις που οι διαταραχές είναι συγγενείς όπως σύνδρομο Down, βαρηκοΐα, κώφωση, εγκεφαλική πάρεση κά., τα παιδιά μπαίνουν σε πρόγραμμα λογοθεραπείας άμεσα μετά τη διάγνωση.
Σε περιπτώσεις που οι δυσκολίες προκύπτουν στην πορεία της ανάπτυξης του παιδιού τότε θα πρέπει οι γονείς να ζητάνε συμβουλές από λογοθεραπευτή το συντομότερο δυνατό. 
Οι βασικοί δημόσιοι φορείς αξιολόγησης είναι τα Ιατροπαιδαγωγικά Κέντρα δημόσιων νοσοκομείων. 
Η επίσκεψη σε ένα λογοθεραπευτή όμως, είναι ο πιο άμεσος τρόπος να αξιολογηθεί με ακρίβεια ο λόγος, η ομιλία και η επικοινωνία ενός παιδιού.

Υπάρχει περίπτωση να χρειάζεται βοήθεια ένα παιδί και να μην έχει δώσει δείγματα συμπεριφοράς στο περιβάλλον του;

Πάντα υπάρχουν δείγματα συμπεριφοράς με βάση τα οποία ένας ειδικός μπορεί να αξιολογήσει το παιδί. Αυτά τα δείγματα είναι συνήθως φανερά στο οικογενειακό περιβάλλον που για πολλούς λόγους επιλέγει να τα υποβαθμίζει. 
Σημασία έχει να καταλάβουμε πως τα προβλήματα λόγου, ομιλίας και επικοινωνίας έχουν δυσμενείς επιπτώσεις στη ζωή του παιδιού και ο μόνος τρόπος να διασφαλίσουμε ότι αυτό δεν θα συμβεί είναι η επίσκεψη σε ένα λογοθεραπευτή.

Πόσο επηρεάζει το περιβάλλον ενός παιδιού στην ανάπτυξη του λόγου του;
Υπάρχουν δυσκολίες που μπορούν να προκληθούν από το περιβάλλον κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης. 
Ένα από τα βασικότερα προβλήματα είναι η στέρηση ερεθισμάτων. 

Η καλή ανάπτυξη του λόγου, ομιλίας και επικοινωνίας είναι προϊόν αλληλεπίδρασης με το περιβάλλον. 

Μέχρι το παιδί να πάει σχολείο, το οικογενειακό περιβάλλον αποτελεί την κύρια πηγή πληροφοριών και γνώσεων. 

Έτσι, αν η οικογένεια δεν φροντίσει να δώσει τα κατάλληλα εφόδια το παιδί μπορεί να πάει στο σχολείο με γνωστικά ελλείμματα.

Σπινθουράκη Μαρία - ΛογοθεραπεύτριαΕπιστημονικός Συνεργάτης Συλλόγου ΑΜΕΑ «Το Μέλλον»

mellonkriti

«Το παιδί μου τραυλίζει! Μπορώ να το βοηθήσω;»

Πώς μπορούν να βοηθήσουν οι γονείς το παιδί που τραυλίζει

«Το παιδί μου τραυλίζει! Μπορώ να το βοηθήσω;» 
είναι ο τίτλος άρθρου των ψυχολόγων του Χαμόγελου του Παιδιού, που δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα της οργάνωσης.

Αναλυτικά το άρθρο:
Ο Τραυλισμός είναι μια διαταραχή επικοινωνίας συμπτώματα της οποίας είναι οι επαναλήψεις ήχων, συλλαβών, λέξεων και φράσεων, οι επιμηκύνσεις ήχων και οι απότομες διακοπές ήχων ή συλλαβών. Τα παιδιά που τραυλίζουν συχνά μπορεί να παρουσιάζουν και δευτερεύουσες μη λεκτικές συμπεριφορές όπως αποφυγή βλεμματικής επαφής, επαναλαμβανόμενες ρυθμικές κινήσεις των άκρων, μορφασμοί, πίεση των χειλιών και κλείσιμο των ματιών. Δεν πρέπει να ξεχνάμε και τις συναισθηματικές προεκτάσεις του τραυλισμού καθώς αρκετά παιδιά που τραυλίζουν νοιώθουν ντροπή, θυμό, απογοήτευση, άγχος και άρνηση για τον τραυλισμό.

Πότε είναι φυσιολογικός ο τραυλισμός;
Σε κάποιο βαθμό «φυσιολογικές» δυσρυθμίες/ κομπιάσματα εμφανίζονται στην ομιλία μικρών παιδιών κατά τη διάρκεια της γλωσσικής τους ανάπτυξης. Η δυσκολία που εμφανίζεται στη ροή της ομιλίας στην ηλικία 2,5-3,5 ετών θεωρείται φυσιολογική. Η συνέχιση του τραυλισμού μετά από αυτή την ηλικία είναι που θα πρέπει να μας απασχολεί.

Πώς είναι η ομιλία ενός παιδιού που τραυλίζει;
Τα παιδιά που τραυλίζουν παρουσιάζουν στην ομιλία τους επαναλήψεις αρχικού συμφώνου (κκκκατω), επανάληψη συλλαβής στην αρχή της λέξης (κα – κα – κα – ρε – κλα) και στη μέση της λέξης (καρε – ρε – ρε – κλα), επανάληψη μονοσύλλαβης λέξης ( Τι-τι-τι θέλεις;), επανάληψη ολόκληρων λέξεων (λέω – λέω – λέω), επιμηκύνσεις φωνηέντων (ααααπό), παρεμβολή ήχου/φωνήματος (Θέλω να πάω εεε σινεμά), παύσεις μεταξύ των λέξεων (θα……….πάω).

Πώς μπορούν να βοηθήσουν οι γονείς το παιδί που τραυλίζει;
Οι γονείς θα πρέπει να θυμούνται ότι:
Δεν λέμε στο παιδί πώς να μιλήσει. Προσπαθούμε να του δώσουμε το παράδειγμα έμμεσα, χωρίς άμεσες προτροπές και υποδείξεις.
Μιλάμε στο παιδί αργά, ώστε με αυτό τον τρόπο να του δείξουμε ότι δεν χρειάζεται να μιλά ούτε το ίδιο γρήγορα.
Δεν σχολιάζουμε ποτέ και με κανέναν τρόπο, την ομιλία του παιδιού μας. 
Όταν συζητάμε με το παιδί μας, κάνουμε μικρά διαλείμματα-παύσεις ανάμεσα στα λεγόμενά μας για να του δώσουμε την ευκαιρία να πει αυτό που θέλει. 
Αποφεύγουμε τις πολύπλοκες λέξεις, φράσεις και προτάσεις και φροντίζουμε ο λόγος μας να είναι συμβατός με την ικανότητα κατανόησης και έκφρασης του παιδιού μας.
Δεν του θέτουμε συνεχείς ερωτήσεις.
Επαναλαμβάνουμε αυτά που είπε το παιδί μιλώντας με κανονική ροή και με σωστές παύσεις. 
Έτσι, δείχνουμε στο παιδί τον σωστό τρόπο ομιλίας χωρίς να του προκαλούμε άγχος και ανασφάλεια.
Δεν διακόπτουμε ποτέ ένα παιδί με τραυλισμό την ώρα που μιλάει και δεν το πιέζουμε να ολοκληρώσει την πρότασή του. Του δίνουμε χρόνο και δεν το πιέζουμε. 
Δεν διακόπτουμε ποτέ το παιδί που τραυλίζει για να ολοκληρώσουμε εμείς την πρόταση ή την λέξη που έχει ξεκινήσει. 
Δεν δείχνουμε στο παιδί αγωνία ή δυσαρέσκεια για τον τρόπο που μιλάει και πάντα το ακούμε με προσοχή και υπομονή. 
Αν το παιδί σας τραυλίζει για διάστημα 3 – 6 μήνες είναι σημαντικό να ζητήσετε τη βοήθεια κάποιου λογοθεραπευτή.

Να θυμάστε ότι…
Το πιο σημαντικό απ’ όλα είναι να καταλάβει το παιδί σας ότι το αποδέχεστε όπως ακριβώς είναι. Η πιο μεγάλη ενθάρρυνση για τα παιδιά είναι η υποστήριξή μας.
Για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία ή διευκρίνιση μπορείτε να καλέσετε στην «Ευρωπαϊκή Γραμμή Υποστήριξης Παιδιών 116111» ώστε να συζητήσετε με έναν ψυχολόγο όλα αυτά που μπορεί να σας απασχολούν σε σχέση με το παιδί σας.

medical news.gr

Τεχνικές ενίσχυσης του λεξιλογίου των παιδιών

Η ανάπτυξη του λεξιλογίου στα παιδιά είναι μια πρόκληση για τον γονιό και για τον δάσκαλο. Τα περισσότερα παιδιά, πόσο μάλλον τα παιδιά που αντιμετωπίζουν κάποια μαθησιακή δυσκολία, δεν είναι διατεθειμένα να διαβάσουν πολλά λογοτεχνικά βιβλία, όπως συχνά τους προτείνεται, προκειμένου εμπλουτίσουν το λεξιλόγιό τους.

Εξάλλου, μέσω της λογοτεχνίας συνήθως βελτιώνεται το παθητικό λεξιλόγιο –αυτό που μπορεί να κατανοήσει το παιδί, δεν είναι όμως καθόλου βέβαιο ότι το ίδιο ισχύει και για το ενεργητικό του λεξιλόγιο –αυτό που μπορεί στην πραγματικότητα να χρησιμοποιήσει.

Ας δούμε μερικούς πρακτικούς, εύκολους και ευχάριστους τρόπους ενίσχυσης του λεξιλογίου του παιδιού:

Αποφυγή απλουστευμένου λεξιλογίου: 

 Συχνά απλουστεύουμε τη δομή του λόγου και το λεξιλόγιό μας, στην προσπάθεια να γίνουμε κατανοητοί στα παιδιά. Όσο καλή και να είναι όμως η πρόθεσή μας, δε δίνουμε στα παιδιά ερεθίσματα για να βελτιώσουν αρχικά το προσληπτικό και έπειτα το ενεργητικό τους λεξιλόγιο. Αυτό, βέβαια, δε σημαίνει ότι πρέπει να φτάσουμε σε ακρότητες.

Χρήση εικονογραφημένων λεξικών: 

 τα θεματικά αυτά λεξικά παρέχουν τη δυνατότητα στο παιδί, μέσα από ένα ευχάριστο παιχνίδι, να μάθει και να χρησιμοποιεί στην περιγραφή εικόνων τόσο νέες λέξεις όσο και φράσεις που αφορούν το εκάστοτε υπό συζήτηση θέμα.

Συζήτηση για τα τηλεοπτικά προγράμματα που παρακολουθεί το παιδί: 

 Παρότι η τηλεόραση δεν ευνοεί από μόνη της την ανάπτυξη λεξιλογίου, εάν ο γονιός συμμετέχει ενεργά και συζητά με το παιδί γύρω από τα θέματα που παρακολούθησαν, μπορεί να προκύψουν ενδιαφέρουσες συζητήσεις γύρω από έννοιες όπως η φιλία, η αγάπη, το bullying κτλ.

Παιχνίδι λεξιλογίου μέσω ζωγραφικής: 

 Ο γονιός προτείνει δυο ή τρία γενικά θέματα στο παιδί και εκείνο επιλέγει ένα για να το ζωγραφίσει. Έπειτα, ακολουθεί συζήτηση σχετικά με την εικόνα και το λεξιλόγιο που σχετίζεται με αυτή.

Παραμύθια: 

Ο γονιός διαβάζει μία ιστορία σταματάει σε μία λέξη δύσκολη ή ασυνήθιστη και συζητά με το παιδί τη σημασία της, δίνοντας πολλά παραδείγματα. Έπειτα, μπορεί το παιδί να φτιάξει κι εκείνο παραδείγματα.

Μαντεύω τη λέξη: 

ο γονιός περιγράφει μία λέξη και το παιδί προσπαθεί να τη μαντέψει. Έπειτα οι ρόλοι αλλάζουν και το παιδί είναι αυτό που περιγράφει. Στην αγορά υπάρχουν έτοιμα παιχνίδια με κάρτες για περιγραφή, αλλά μπορούμε να φτιάξουμε το δικό μας παιχνίδι, το οποίο θα είναι μάλιστα εστιασμένο στα ενδιαφέροντα του παιδιού μας!

Μετακίνηση με το αυτοκίνητο: 

 Αποτελεί μια πολύ καλή ευκαιρία για συζήτηση με χρήση νέου λεξιλογίου, καθώς τα ερεθίσματα είναι πολλά. Εξάλλου, τα παιδιά τις πιο πολλές φορές κάνουν από μόνα τους ερωτήσεις σχετικά με το τι είναι το ένα και το άλλο.

Επανάληψη του νέου λεξιλογίου: 

 βρίσκουμε ευκαιρίες μέσα από την καθημερινότητα να επαναλαμβάνουμε το νέο λεξιλόγιο. Αν οι ευκαιρίες δεν προκύπτουν από μόνες τους, φέρνουμε εμείς τη συζήτηση στο θέμα που θέλουμε.

Για τα πιο μεγάλα παιδιά, μπορούμε να φτιάξουμε «Το Κουτί των Λέξεων». 

 Πρόκειται για ένα κοινό κουτί που το διακοσμεί το παιδί μόνο του ή μαζί με τον γονιό, το οποίο έχει μια σχισμή στο επάνω μέρος του, σαν κουμπαράς. 

Κάθε φορά που το παιδί συναντά μια άγνωστη λέξη, συνήθως από τα σχολικά εγχειρίδια, γράφουμε πάνω σε χρωματιστές κάρτες επισκέπτη στη μία πλευρά την ίδια τη λέξη και τη σημασία της και στην άλλη πλευρά της κάρτας 3 παραδείγματα προτάσεων με τη συγκεκριμένη λέξη, ώστε να την κατανοήσει πλήρως το παιδί. Όταν μπουν αρκετές λέξεις στο Κουτί, μπορούμε να κάνουμε αυτοσχέδια παιχνίδια ερωταπαντήσεων.

Πλακίδα Έλλενα

infokids

eidikospaidagogos

Το Παιδί με Λεκτική Δυσπρα­ξία - Verbal dyspraxia

Η λογοπεδικός Χαρά Καραμήτσου γράφει για τα παιδιά που έχουν μεγάλη δυσκολία στο να εκτελέσουν με τη σωστή σειρά μετά από εντολή ή μίμηση τις ακριβείς στοματικές κινήσεις που απαιτούνται για να εκφέρουν καθαρά την ομιλία τους.

Verbal dyspraxia

Η 6η Μαρτίου έχει καθιερωθεί ως Ημέρα Λογοθεραπείας σε όλες τις χώρες της Ε.Ε. και φέτος είναι αφιερωμένη στη συγκεκριμένη διαταραχή. Στόχος, η ευαισθητοποίηση, η ενημέρωση για τις υπάρχουσες δομές και υπηρεσίες, η θεραπευτική προσέγγιση και, τέλος, οι τυχόν ομάδες στήριξης τόσο των παιδιών όσο και των οικογενειών τους.

Η Δυσπραξία είναι μια μορφή Αναπτυξιακής Διαταραχής Συντονισμού (DCD) η οποία εκφράζεται ως δυσχέρεια ή ανωριμότητα σχεδιασμού και εκτέλεσης κινητικών δραστηριοτήτων και επηρεάζει τις γενικές ή και τις ειδικές κινήσεις του σώματος (λεπτές και αδρές ). 

Το παιδί με Λεκτική Δυσπρα­ξία έχει μεγάλη δυσκολία στο να προγραμματίσει, να συντονίσει και τέλος να εκτελέσει με τη σωστή σειρά μετά από εντολή ή μίμηση τις ακριβείς στοματικές κινήσεις που απαιτούνται για να εκφέρει καθαρά την ομιλία του. Δηλαδή το παιδί ξέρει τι θέλει να πει, αλλά ο εγκέφαλός του δεν δίνει τις σωστές εντολές στα όργανα της άρθρωσης για να παράγει τους ήχους, τις συλλαβές και τις λέξεις με τον ορθό τρόπο, με αποτέλεσμα πολλές φορές η ομιλία του να είναι ακόμα ακατάληπτη, ακόμα και από τα οικεία του πρόσωπα, ενώ η ικανότητα κατανόησης του λόγου του δεν παρουσιάζει ελλείμματα.

- Μπορεί να υπάρχει από τη γέννηση (αναπτυξιακή) ή επίκτητη ως αποτέλεσμα εγκεφαλικού τραύματος.

- Υπολογίζεται ότι το 0,2% των παιδιών παρουσιάζει δυσπραξία και, επιπλέον, η ομάδα αυτή αποτελεί το 4,3% των παιδιών που παραπέμπονται με αίτημα τη διαταραχή της ομιλίας τους.

- Τα αγόρια εμφανίζουν τέσσερις φορές μεγαλύτερες πιθανότητες να εκδηλώσουν τη διαταραχή.

Μπορεί να παρουσιάζεται ως αυθύπαρκτη διαταραχή ή να συνυπάρχει με άλλες δυσκολίες.Οι επιπτώσεις της είναι επίσης εμφανείς, τόσο στη μαθησιακή τους εξέλιξη και πρόοδο στο σχολείο όσο και στις κοινωνικές τους δεξιότητες.

Χαρακτηριστικά της ομιλίας
- Αδυναμία να γίνει κατανοητό το παιδί από το περιβάλλον του.
- Καθυστέρηση στην ανάπτυξη των πρώτων λέξεων.
- Περιορισμένο φωνολογικό ρεπερτόριο.
- Ποικιλομορφία λαθών, με αποτέλεσμα τη διαταραχή στην ακρίβεια και συνέπεια της άρθρωσής τους.
- Αλλοιώσεις ακόμα και των φωνηέντων.
- Παραλείψεις και αντικαταστάσεις συμφώνων.
- Η δυσκολία είναι αυξημένη όσο μεγαλώνει η δομή και η περιπλοκότητα των λέξεων.
- Καθυστερημένη γλωσ­σική ανάπτυξη.
- Προβλήματα στην προσωδία, δηλαδή στον ρυθμό, στην ταχύ­τητα, στην ένταση, στον τονισμό, στη χροιά φωνής. Η ομιλία τους ακούγεται επίπεδη και μονότονη.
- Οικογενειακό ιστορικό δυσκολιών ομιλίας και γλώσσας.
- Ή/και μαθησιακές δυσκολίες.
- Προβλήματα στην αδρή και λεπτή κινητικότητα.

Αναπτυξιακή στοματική δυσπραξία
Η ύπαρξή της σχεδόν πάντα σημαίνει και συνύπαρξη με τη λεκτική. Το παιδί παρουσιάζει δυσκολία στην εκτέλεση των στοματικών κινήσεων που δεν είναι λεκτικές. Είναι χαρακτηριστικές οι ορατές προσπάθειες που κάνει το παιδί -σαν να ψάχνει- να τοποθετήσει σωστά τη γλώσσα, τα χείλη, τον λάρυγγά του για να εκτελέσει μια εντολή που του δίνουμε (να βγάλει π.χ. έξω τη γλώσσα του ή να την κουνήσει γρήγορα πάνω-κάτω), ενώ κατά τη μάσηση και την κατάποση μπορεί να εκτελέσει τις ίδιες κινήσεις φυσιολογικά.

Τι προκαλεί τη διαταραχή
Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν υπάρχει γνωστή αιτιολογία, πέραν του ότι είναι μια πάθηση του κεντρικού νευρικού συστήματος. Πρόσφατες έρευνες αναφέρουν ότι προκύπτει από ανωριμότητα της ανάπτυξης των νευρώνων του εγκεφάλου παρά από εγκε­φαλική δυσλειτουργία.

Σε ποια ηλικία γίνεται η διάγνωση
Είναι αλήθεια ότι ένα παι­δί μικρότερο των δύο ετών δεν μπορεί να ακολουθεί ειδικές εντολές για σημαντικές δεξιότητες που απαιτούνται να εκτε­λέσει προκειμένου να γίνει ασφαλής διάγνωση. Πολλές φορές ο λογοπεδικός συναντά πρόβλημα γιατί το παιδί δεν συνεργάζεται ή δεν προσέχει, εντούτοις είναι σε θέση να υποψιαστεί την ύπαρξη της Δυσπραξίας. Ο βαθμός, η ένταση αλλά και το είδος των δυσκολιών μπορεί να διαφέρουν από παιδί σε παιδί.

Πώς αναγνωρίζουμε τα συμπτώματα

ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ
- Αργό και διστακτικό στις περισσότερες δραστηριότητές του.
- Κατακτά τα αναπτυξιακά του στάδια με καθυστέρηση (να στηρίξει την πλάτη του, να καθίσει, να σταθεί όρθιο, να περπατήσει και να μιλήσει).
- Δυσκολία στο ανεβοκατέβασμα της σκάλας.
- Πέφτει εύκολα, γενικά είναι υποτονικό και αδέξιο. n Επιρρεπές σε ατυχήματα.
- Διασπάται εύκολα και είναι ανήσυχο και αποδιοργανωμένο.
- Ακατάστατο στα γεύματα, δεν διαχειρίζεται μαχαίρι και πιρούνι.
- Δυσκολεύεται στο ντύσιμο-γδύσιμο κ.λπ.
- Δυσκολεύεται στο τρέξιμο, στο πήδημα, στο να κλωτσάει ή να πιάνει την μπάλα και γενικά σε δεξιότητες που έχουν οι συνομήλικοί του.
- Εμφανίζει ανώριμη λαβή όταν πιάνει το μολύβι.
- Δεν μπορεί να φτιάξει παζλ και παιχνίδια που απαιτούν συναρμολόγηση.
- Ζωγραφίζει ανώριμα για την ηλικία του.
- Αποσύρεται ή δεν συμμετέχει σε παιχνίδια κινητικού συντονισμού.
- Εχει δυσκολίες στο να κάνει φιλίες ή να ακολουθήσει τους κανόνες κοινωνικής συμπεριφοράς των άλλων παιδιών. Και αυτό γιατί αντιλαμβάνεται τις δυσκολίες του και αυτό μπορεί μακροπρόθεσμα να του δημιουργήσει ψυχοσυναισθηματικά προβλήματα, κυρίως χαμηλή αυτοεκτίμηση.

ΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ
Το παιδί έχει τις ίδιες δυσκολίες μετά την ηλικία των 5 και 6 ετών με μικρή ή καθόλου βελτίωση εάν δεν υπάρξει παρέμβαση.
- Γενικά, έχει φτωχή οργάνωση, κουράζεται εύκολα και χρειάζεται μεγαλύτερες περιόδους ξεκούρασης και ύπνου.
- Δυσκολίες στη συγκέντρωση προσοχής και μνήμης, ιδιαίτερα στην απομνημόνευση εντολών ή και στην ολοκλήρωση μιας εργασίας.
- Παρορμητικότητα.
- Δυσκολίες στην ορθογραφία ή και στην ανάγνωση (να διαβάζει με ευχέρεια αλλά να μην κατανοεί το περιεχόμενο ή να μη διαβάζει, εσκεμμένα λόγω των αρθρωτικών του δυσκολιών).
- Δυσκολίες στην αντιγραφή από τον πίνακα, στο να ακολουθεί εντολές.
- Ανώριμη και αργή γραφή. Αδεξιότητα στον έλεγχο του μολυβιού.
- Αποφεύγει τη γυμναστική και τα παιχνίδια. Αδεξιότητα στη θέση και τη στάση του σώματος.
- Δυσκολίες στον οπτικό-κινητικό συντονισμό.
- Προβλήματα στην οργάνωση του χρόνου και της ρουτίνας.
- Ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις: χαμηλή αυτοεκτί­μηση, απόσυρση, θυμός, σύγχυση, απρόβλεπτη-ανώριμη συμπεριφορά. Περιθωριοποίηση.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΔΑΣΚΑΛΟΥ
- Να μειώσει το άγχος που βιώ­νει το παιδί με τα σχολικά μαθήματα. Επίσης, να το ενθαρρύνει και να μιλήσει με ειλι­κρίνεια για το πρόβλημα του παι­διού-συμμαθητή σε όλη την τάξη. Τα παιδιά και κατανοούν και βοηθούν όταν ο δάσκαλος προσεγγίσει το θέμα σωστά.
- Να του δείξει στρατηγικές που θα το διευ­κολύνουν σε θέματα οργάνωσης του χρόνου για την απογευματινή του με­λέτη στο σπίτι. Οπως: ημερήσιο πρόγραμμα, τετράδιο περιλήψεων, εβδομαδιαίο οργανόγραμμα κ.λπ. με συχνά διαλλείματα γιατί κουράζεται εύκολα.
- Να του μειώσει τις γραπτές εργασίες και να του δίνει περισσότερο χρόνο για την ολοκλήρωσή τους.
- Για να το βοηθήσει στην αντιγραφή σχετικά μεγάλων κειμένων από τον πίνακα, αν είναι δυνατόν, να χρησιμοποιεί διαφορετικό χρώ­μα κιμωλίας σε κάθε γραμμή ώστε να ενι­σχυθεί η οπτική του μνήμη. Παράλληλα, για τις αντιγραφές από κείμενο σε κείμενο (π.χ. από το βιβλίο στο τετράδιο) καλό είναι να του δώσει έναν χάρακα με τον οποίο το παιδί θα σηματοδοτεί κάθε γραμμή που αντιγράφει.
- Την ώρα της γυμναστικής, αν το συγκεκρι­μένο παιδί δεν μπορεί να ανταποκριθεί λό­γω αδεξιότητας, να δημιουργηθούν εναλλακτικές δραστηριότητες.
- Να ενθαρρύνει τη δημιουργία καινούριων φί­λων στο σχολείο - ιδίως ενός στενού φίλου.
Να του επιτρέψει τη χρήση υπολογιστή, αν υπάρχει τέτοια δυνατότητα, καθώς θα του ενισχύ­σει τη χαμηλή αυτοεκτίμηση.
- Να συνεργαστεί με τους γονείς του παιδιού και τον ειδικό θεραπευτή λόγου και ομιλίας αν το παιδί παρακολουθεί πρόγραμμα αποκατάστασης.
- Να το επιβραβεύει πάντα για τις προσπάθειές του -κυρίως στην ανάγνωση- και να του αφήνει περιθώριο για να αναπτύξει πρωτοβουλίες. Αυτές θα ενισχύουν την αυτοπεποίθησή του.

Δράστε έγκαιρα
Μην ξεχνάτε ότι απαιτείται έγκαιρη διάγνωση και πα­ρέμβαση στα κρίσιμα χρόνια της γλωσσικής ανάπτυξης του παιδιού έτσι ώστε να αποκατασταθεί η διαταραχή, αλλά και να εξαλειφθούν οι τυχόν ψυχοσυναισθηματικές επιπτώσεις. Οι κλινικές μελέτες δείχνουν ότι τα αποτελέσματα της παρέμβασης είναι θετικά όταν η θεραπεία εστιάζεται στις αρθρωτικές κινήσεις που συνδέονται με λέξεις και φράσεις.

Για περισσότερες πληροφορίες: Πανελλήνιος Σύλλογος Λογοπεδικών-Λογοθεραπευτών, www.logopedists.gr
Χαρά Καραμήτσου
(λογοπεδικός, M.R.C.S.L.T.)

Τι είναι η Αναπτυξιακή Λεκτική Δυσπραξία και πώς αντιμετωπίζεται;

Η Αναπτυξιακή Λεκτική Δυσπραξία-ΑΛΔ (ή απραξία) είναι μία νευρολογικής φύσης κινητική διαταραχή της ομιλίας που εντοπίζεται από νωρίς στη γλωσσική ανάπτυξη του παιδιού. 

Childhood Apraxia of Speech

Το παιδί δυκολεύεται να σχεδιάσει, να οργανώσει και να παράγει όλη εκείνη την σειρά των πολύ λεπτών και συγκεκριμένων κινήσεων της γλώσσας, των χειλιών, της γνάθου και της υπερώας που είναι απαραίτητες για την παραγωγή της καταληπτής ομιλίας. 

Οι περισσότεροι άνθρωποι κάνουμε αυτές τις κινήσεις αυτόματα, ασυνείδητα, όμως το παιδί με ΑΛΔ παρ’όλο που γνωρίζει τι θέλει να πει δεν μπορεί να προγραμματίσει με ακρίβεια και σταθερότητα τις σύνθετες αρθρωτικές κινήσεις.
Ένα παιδί με ΑΛΔ κατά τη γλωσσική του ανάπτυξη μπορεί να παρουσιάσει:
* Περιορισμένο βάβισμα
* Καθυστέρηση στην ανάπτυξη λόγου/ ομιλίας
* Περιορισμένο ρεπερτόριο φωνημάτων
* Δυσκολία στη σύνθεση των ήχων και παύσεις μεταξύ τους
* Απλοποίηση λέξεων με αντικατάσταση, απαλοιφή ή παραμόρφωση ήχων
* Αστάθεια φωνημικών λαθών
* Καλύτερη κατανόηση της γλώσσας σε σχέση με την έκφραση
* Δυσκολία στην μίμηση της ομιλίας αλλά σαφώς καθαρότερη ομιλία από μίμηση σε σχέση με την αυθόρμητη
* Μεγαλύτερη δυσκολία στην εκφορά μεγάλων λέξεων και φράσεων
* Υπερπροσπάθεια να παράγει κάποιον ήχο ή να συντονίσει τους αρθρωτές
* Μεγαλύτερη δυσκολία σε καταστάσεις άγχους
* Περιορισμένη καταληπτότητα ομιλίας ειδικά από τρίτους
* Μονότονη/ διαταραγμένη προσωδία

Άλλες διαταραχές της γλωσσικής έκφρασης μπορεί να είναι επίσης παρούσες (π.χ. ανάκληση λέξεων, σύνταξη προτάσεων), στοματική δυσπραξία, διαταραχές στην αισθητηριακή επεξεργασία του στόματος, δυσκολίες στην λεπτή κινητικότητα και ίσως δυσκολίες στη σχολική μάθηση.

Πώς μπορεί να βοηθήσει η λογοθεραπεία;
Ιδανική, όπως και σε κάθε αναπτυξιακή διαταραχή, είναι η πρώιμη παρέμβαση. Όσο νωρίτερα ξεκινήσει η θεραπεία από τη στιγμή της διάγνωσης, τόσο το καλύτερο. 

Στην αντιμετώπιση της ΑΛΔ σύμμαχος σημαντικός είναι η επανάληψη, για αυτό η εντατική και εξατομικευμένη παρέμβαση μπορεί να αποδειχθεί πολύ αποτελεσματική. 
Το πρόγραμμα της θεραπείας ξεκινά από τις ήδη κατακτημένες γλωσσικές δεξιότητες του παιδιού και η ομιλία χτίζεται σταδιακά και με υπομονή σε πιο σύνθετες γλωσσικές δομές. 
Η εξάσκηση είναι πολύπλευρη με πολλαπλά ερεθίσματα ώστε να αποφεύγεται όσο είναι δυνατό η ψυχολογική «κατάρρευση» του παιδιού. 
Το παιδί για να μάθει να μιλά πρέπει να εξασκεί την ομιλία του και όχι τους αρθρωτές του ωστόσο η πολυ-αισθητηριακή ανατροφοδότηση (ακουστική, οπτική, απτική, γνωστική, ιδιοδεκτική) είναι σημαντικός αρωγός κι ενισχύει τον συντονισμό και την οργάνωση των κινήσεων.

Σε περιπτώσεις που η ομιλία είναι ιδιαίτερα διαταραγμένη ίσως είναι χρήσιμο το παιδί να μάθει χρησιμοποιεί και κάποιον εναλλακτικό τρόπο επικοινωνίας, όπως είναι η νοηματική γλώσσα ή κάποια ηλεκτρονική εφαρμογή μέχρι να βελτιωθεί η ομίλια. Μέχρι τότε λειτουργεί υποστηρικτικά και αποσύρεται τον κατάλληλο χρόνο σταδιακά.

Συνήθως η θεραπεία είναι μακρόχρονη και απαιτεί πολύ καλό υποστηρικτικό περιβάλλον και συχνή εξάσκηση στο σπίτι.
Η ΑΛΔ δεν είναι μία κατάσταση προσωρινή που το παιδί απλώς θα ξεπεράσει. Χωρίς την κατάλληλη παρέμβαση η ομιλία δεν θα εξελιχθεί καθώς η δυσπραξία δεν ακολουθεί τυπικά αναπτυξιακά μοτίβα. Δεν θεραπεύεται αλλά με τη σωστή κι εντατική παρέμβαση η πρόοδος θα είναι σημαντική.

Βιβλιογραφία
Dale, P. S. & Hayden, D. A. (2013). Treating Speech Subsystems in Childhood Apraxia of Speech With Tactual Input: The PROMPT Approach. Am J Speech Lang Pathol, 22(4), 644-661. doi: 10.1044/1058-0360(2013/12-0055).
Grigos, M. I., Moss, A., & Lu, Y. (2015). Oral Articulatory Control in Childhood Apraxia of Speech. J Speech Lang Hear Res, 58(4), 1103-1118. doi: 10.1044/2015_JSLHR-S-13-0221.
Morgan AT, Vogel AP. Intervention for childhood apraxia of speech. Cochrane Database of Systematic Reviews 2008, Issue 3. Art. No.: CD006278. DOI: 10.1002/14651858.CD006278.pub2.
--------------
Ευαγγελία Δ. Σούπη - Λογοθεραπεύτρια

iPaideia

Το παιδί μου δεν μιλάει καθαρά. Πότε ν' αρχίσω να ανησυχώ;

Γράφει: Φατούρου Ευσταθία, Λογοθεραπευτρια  του Ψυχοπαιδαγωγικού Κέντρου «ΠΝΟΗ» Υμηττού  του Κοινωνικού φορέα Κ.Σ.Δ.Ε.Ο «ΕΔΡΑ» σε συνεργασία με το Δήμο Δάφνης-Υμηττού.

Κατά τον πρώτο χρόνο της ζωής ενός παιδιού γίνονται αντιληπτά τα φωνήματα ή αλλιώς ήχοι της ελληνικής γλώσσας. Η σωστή άρθρωση των ήχων- φωνημάτων της ομιλίας απαιτεί την κατάλληλη θέση , την κίνηση και τον συντονισμό των χειλιών, των δοντιών, των φατνίων, της γλώσσας και της σταφυλής (αυτοί ονομάζονται αρθρωτές).

    

Συγκεκριμένα:

• Τα φωνήματα μ, π, τ, κ, μπ, γκ θα πρέπει να έχουν κατακτηθεί μέχρι την ηλικία των 3. 
• Τα ν, β, γ, χ, ντ θα πρέπει να έχουν κατακτηθεί μέχρι την ηλικία των 3,6.
• Τα φ, σ, ζ, λ καθώς και τα συμπλέγματα σπ, πλ, κλ, βλ, κν, πν, πχ, νγ θα πρέπει να έχουν κατακτηθεί μέχρι την ηλικία των 4.
• Τα θ, δ και τα συμπλέγματα φλ, στ, σκ, ψ, ξ, χτ, τρ, κρ, δγ, ζμ, μν θα πρέπει να έχουν κατακτηθεί μέχρι την ηλικία των 4,6.
• Ενώ μέχρι τα 5 θα πρέπει να έχουν κατακτηθεί τα συμπλέγματα σφ, βρ, ντρ, χν, ζγ, φτ, τσ, ντζ.
• Μέχρι την ηλικία των 5,6 θα πρέπει να έχουν κατακτηθεί τα συμπλέγματα γλ, γρ, στρ.
• Τέλος, μέχρι την ηλικία των 6 το παιδί θα πρέπει να έχει κατακτήσει το φώνημα ρ και τα συμπλέγματα δρ, θρ, χτρ.

Είναι επίσης σημαντικό να γνωρίζουμε ότι αυτή η αναπτυξιακή νόρμα δεν αφορά όλα τα παιδιά. Κάθε παιδί έχει τα δικά του χρονολογικά ορόσημα κατάκτησης των φωνημάτων και συμπλεγμάτων, τα οποία ορόσημα μπορεί να αποκλίνουν από τα παραπάνω.
Καθοριστική ηλικία θεωρείται η ηλικία μεταξύ 5-5.5 καθώς το παιδί θα πρέπει να παράγει σωστά τόσο τα φωνήματα όσο και τα συμπλέγματα τους για να μην μεταφέρει φωνολογικά ή αρθρωτικά λάθη στο γραπτό λόγο. Μέλημα του λογοθεραπευτή είναι η έγκυρη διάγνωση και αποκατάσταση δυσκολιών στο λόγο έτσι ώστε να μην επηρεαστεί η σχολική πορεία του παιδιού.

pinakio

Όταν το παιδάκι σας ψευδίζει: «Σέλω να παίτσω»!!

“To παιδί μου μιλάει και ακούγεται σαν μωρό, αλλά είναι τόσο γλυκούλι που δεν θέλω να το χαλάσω”
«Καλέ, “χαϊδεύεται”, γι’ αυτό δεν τα λέει σωστά!»

…και το παιδί φτάνει να είναι ένας έφηβος/ενήλικας και να ψευδίζει.
Αυτό συμβαίνει γιατί η γλώσσα παραμορφώνει κάποιους φθόγγους της ομιλίας:
Το «ψεύδισμα» όπως το /σ/, το /ζ/ και τα παράγωγά του (που ονομάζονται συριστικά σύμφωνα). Αυτό συμβαίνει γιατί διαπερνά ο αέρας στα κενά ανάμεσα στα δόντια, με την βοήθεια της κατεύθυνσης της γλώσσας.
 
Είναι το πρόβλημα άρθρωσης το ίδιο με τη “μωρουδίστικη ομιλία”;
Το πρόβλημα άρθρωσης μερικές φορές μοιάζει με “μωρουδίστικη ομιλία”, επειδή πολλά μικρά παιδιά δεν προφέρουν σωστά φθόγγους, συλλαβές και λέξεις.
Αλλά οι λέξεις που μοιάζουν χαριτωμένες, όταν δεν προφέρονται σωστά από τα μικρά παιδιά, παρεμποδίζουν την επικοινωνία των μεγαλυτέρων παιδιών ή των ενηλίκων. Τα μεγαλύτερα παιδιά και οι ενήλικες κάνουν τόσα πολλά και σημαντικά λάθη, ώστε τα προβλήματα άρθρωσής τους είναι πολύ διαφορετικά από τη “μωρουδίστικη ομιλία”.
 
Μαθαίνουν τα παιδιά όλους τους φθόγγους αμέσως;
Οι φθόγγοι μαθαίνονται σύμφωνα με μια διαδοχική σειρά. Μερικοί φθόγγοι όπως το “π”, το “μ” και το “μπ” μαθαίνονται από την ηλικία των τριών ετών. Άλλοι φθόγγοι όπως το “σ”, το ‘ρ” και το “λ” συχνά δεν έχουν πλήρως κατακτηθεί έως τη σχολική ηλικία.
 
Σε ποια ηλικία θα πρέπει ένα παιδί να παράγει σωστά όλους τους φθόγγους;
Τα παιδιά θα πρέπει να παράγουν σχεδόν όλους τους φθόγγους σωστά πριν πάνε στην 1η δημοτικού. Πολλά παιδιά βέβαια μαθαίνουν αυτούς τους φθόγγους πολύ πιο νωρίς.
 
Πώς μπορώ να βοηθήσω ένα παιδί να προφέρει όλους τους φθόγγους σωστά;
Δίνοντας του ένα καλό παράδειγμα. Μην διακόπτετε ή διορθώνετε συνεχώς το παιδί. Μην αφήνετε κανέναν (συγγενή η φίλο) να πειράζει ή να κοροϊδεύει το παιδί. Αντίθετα να του δείχνετε έναν καλό τρόπο ομιλίας. Να χρησιμοποιείτε με έμφαση τη λέξη που δεν προφέρει καλά.
Εάν το παιδί λέει, “Σέλω να παίτσω”, εσείς μπορείτε να πείτε “Εντάξει, θέλεις να παίξεις. Πού θέλεις να παίξεις; Θέλεις να παίξεις στον κήπο;”
 
Πόσες συνεδρίες χρειάζονται;
Για την αποκατάσταση του /σ/ και των παραγώγων του -όταν δεν υπάρχει άλλο πρόβλημα- χρειάζονται περίπου 20 συνεδρίες και πολύ καλή συνεργασία παιδιού, λογοθεραπευτού και γονιών.
Διορθώνεται σε ΟΛΕΣ τις ηλικίες.
 
Χρειάζεται να διορθώσουμε ένα πρόβλημα άρθρωσης;
Εάν σκεφθείτε την πιθανή επίπτωση που μπορεί να έχει ένα πρόβλημα άρθρωσης στην κοινωνική, συναισθηματική, εκπαιδευτική και/ή επαγγελματική ζωή κάποιου, η απάντηση είναι εμφανής.
Η ομιλία μας είναι ένα σημαντικό κομμάτι του εαυτού μας. Η ποιότητα της ζωής μας επηρεάζεται από την ικανότητα της ομιλίας μας!

 

Μαρινέλλα Τσουκαλά
Παθολόγος Λόγου και Ομιλίας
eimaimama

Τραυλισμός: Κι όμως θεραπεύεται!

Ένα 5% των παιδιών προσχολικής ηλικίας τραυλίζουν, πράγμα που σημαίνει ότι περισσότερα από 50.000 παιδιά στην Ελλάδα αντιμετωπίζουν αυτό το πρόβλημα.
Για την πλειοψηφία, η κατάσταση είναι προσωρινή και την ξεπερνούν καθώς μεγαλώνουν, αλλά περίπου το 1/3 αν δεν βοηθηθούν έγκαιρα, κινδυνεύουν να αναπτύξουν τραυλισμό και στην ενήλικη τους ζωή.

Stuttering in Children

Τι είναι ο Τραυλισμός;
Ο τραυλισμός είναι μια δυσκολία στη ροή της ομιλίας. Αποτελεί μία σύνθετη διαταραχή που συνήθως χαρακτηρίζεται από διακοπτόμενη ροή ομιλίας λόγω επαναλαμβανόμενων κολλημάτων, επαναλήψεων ή επιμηκύνσεων ήχων στην αρχή ή τη μέση της λέξης. Συχνά συνοδεύονται από αντανακλαστικές συσπάσεις του προσώπου ή του σώματος και σε ορισμένες περιπτώσεις από απώλεια ελέγχου του ρυθμού της αναπνοής. Που οφείλεται;Ο τραυλισμός έχει νευρολογική βάση και σχετίζεται με τον γενετικό προγραμματισμό του εγκεφάλου του παιδιού και την κληρονομικότητα. Δευτερογενώς τα λεκτικά συμπτώματα συσχετίζονται με αρνητικά συναισθήματα όπως είναι ο φόβος για λεκτική επικοινωνία ή ένα αίσθημα επικοινωνιακής ανεπάρκειας και ανασφάλειας και με συμπεριφορές αποφυγής όπως είναι η αποφυγή λέξεων, προσώπων, ή επικοινωνιακών περιστάσεων. Στα παιδιά σχολικής ηλικίας και στους ενηλίκους εμφανίζεται με συχνότητα 1% του συνολικού πληθυσμού ενώ το ποσοστό των παιδιών προσχολικής ηλικίας που για κάποιο διάστημα της ζωής τους εμφάνισαν δυσκολίες ροής αγγίζει το 5%. Ο τραυλισμός είναι 3 φορές συχνότερος σε οικογένειες με ανάλογο κληρονομικό ιστορικό και 4 φορές συχνότερος στα αγόρια από ότι στα κορίτσια.

Πώς εμφανίζεται ο τραυλισμός και σε ποια ηλικία;
Τα πρώτα συμπτώματα εμφανίζονται συνήθως μεταξύ του δεύτερου και του πέμπτου έτους σαν μία δυσχέρεια στη ροή της ομιλίας που χαρακτηρίζεται κυρίως από επαναλήψεις της αρχικής συλλαβής, επαναλήψεις ολόκληρων λέξεων (κυρίως μικρών) ή φράσεων και σπανιότερα από απώλεια ελέγχου του ρυθμού της αναπνοής, μπλοκαρίσματα και συσπάσεις του προσώπου. Η εκκίνηση μπορεί να είναι σταδιακή ή και αιφνίδια. Άλλες φορές σχετίζεται με κάποιο σημαντικό γεγονός στη ζωή του παιδιού και άλλες όχι.
Πότε ο «τραυλισμός» ενός παιδιού προσχολικής ηλικίας μπορεί να εξελιχθεί σε μια μονιμότερη κατάσταση;
Σημαντικό ρόλο παίζουν εγγενείς και περιβαλλοντικοί παράγοντες. Αυτοί είναι:
Η κληρονομική προδιάθεση.
Οι γενικότερες δυσκολίες που μπορεί να έχει το παιδί στην ανάπτυξή του.
Οι ειδικότερες δυσκολίες που μπορεί να έχει στην εξέλιξη του λόγου και της ομιλίας και η επικοινωνιακή του ικανότητα και αποτελεσματικότητα.
Οι απαιτήσεις που θέτει το περιβάλλον του παιδιού σε σχέση με τις ικανότητες που έχει το παιδί με βάση την ανάπτυξή του.
Ο τρόπος που λειτουργούν οι σχέσεις μεταξύ των μελών της οικογένειας.
Οι αντιδράσεις του άμεσου και ευρύτερου περιβάλλοντος του παιδιού στην εμφάνιση του τραυλισμού.
Σημαντικά γεγονότα που συμβαίνουν στη ζωή του παιδιού τη δεδομένη χρονική στιγμή.
Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε το παιδί;
Ο τραυλισμός εκδηλώνεται με διαφορετικό και ιδιαίτερο τρόπο σε κάθε παιδί και «συντηρείται» από διαφορετικούς λόγους, επομένως μπορούν να δοθούν μόνο κάποιες γενικές συμβουλές που έχουν αποδειχθεί χρήσιμες:
-Μειώστε την ταχύτητα με την οποία μιλάτε στο παιδί. Εάν εσείς μειώσετε την ταχύτητα που μιλάτε, τότε και το παιδί θα πάψει να προσπαθεί να μιλήσει γρήγορα.
-Αποφύγετε να πείτε στο παιδί σας να μιλά αργά ή να μην βιάζεται. Αποφεύγετε να σχολιάζετε τον τρόπο που μιλάει.
-Αποφύγετε να σχολιάζετε τον τρόπο που αναπνέει και ποτέ μην του υποδείξετε να ελέγξει την αναπνοή του. Η προσπάθεια παρέμβασης σε μια λειτουργία που γίνεται αντανακλαστικά, όπως η αναπνοή και η ομιλία, μπορεί να έχει αντίθετα αποτελέσματα από τα επιδιωκόμενα. Σε αυτή την ηλικία και φάση δε θα πρέπει το παιδί να συνειδητοποιήσει ότι «κολλάει» όταν μιλά, ούτε να προσπαθήσει να βάλει σε έλεγχο την ομιλία του.
-Κάνετε παύσεις στην ομιλία σας κατά τις οποίες το παιδί μπορεί να παρέμβει και να πει αυτό που θέλει.
- Μη χρησιμοποιείτε δύσκολο λεξιλόγιο και φράσεις με συντακτική πολυπλοκότητα μεγαλύτερη από τις ικανότητες του παιδιού στην κατανόηση και στην έκφραση.
-Μη θέτετε υπερβολικούς μη ρεαλιστικούς στόχους και μην έχετε υπερβολικές απαιτήσεις από το παιδί σε επικοινωνιακούς και γνωστικούς τομείς.
-Μην υποχρεώνετε το παιδί να απαντάει συνεχώς σε ερωτήσεις σας. Μειώστε τον αριθμό των ερωτήσεων που κάνετε. Αντί να απαιτείτε συνέχεια μία απάντηση από το παιδί σχολιάστε αυτά που κάνει ή λέει δίνοντας βαρύτητα στο περιεχόμενο και όχι στον τρόπο της ομιλίας. Επαναλάβατε αυτό που μόλις είπε το παιδί με κανονική ροή και σωστές παύσεις όχι για να το διορθώσετε ή για να του δείξετε πώς πρέπει να το πει, αλλά για να το «εκθέσετε» σε ένα σωστό πρότυπο ομιλίας. Ταυτόχρονα, με αυτόν τον τρόπο, δίνετε το χρόνο και το δικαίωμα στο παιδί να συνεχίσει, να εμπλουτίσει ή να διαπραγματευτεί αυτό που έλεγε.
-Μη ζητάτε από το παιδί να δίνει «αναφορά»: π.χ. «πώς τα πήγες στο σχολείο σήμερα;» Ξεκινήστε πρώτοι σχολιάζοντας την ημέρα σας και δώστε χρόνο στο παιδί να σας μιμηθεί αναφερόμενο στην δική του ημέρα. Συζητάτε για αντικείμενα που υπάρχουν μπροστά στο παιδί ή για γεγονότα συμβαίνουν αυτή τη στιγμή. Για το παιδί είναι πιο εύκολο να εκφραστεί λεκτικά για ό,τι συμβαίνει τώρα παρά για ό,τι συνέβη στο παρελθόν ή για αντικείμενα που δεν είναι μπροστά του ή που είναι αφηρημένα.
-Το παιδί που τραυλίζει έχει ανάγκη να το ακούτε με προσοχή. Προσπαθήστε να κοιτάτε στα μάτια το παιδί σας για όση ώρα σας μιλά , να μην το διακόπτετε και να του δίνετε όσο χρόνο χρειάζεται για να ολοκληρώσει αυτό που λέει. Αποφύγετε να ολοκληρώνετε εσείς τις λέξεις ή φράσεις που λέει όταν δυσκολεύεται. Κάτι τέτοιο συνήθως προκαλεί μεγάλο εκνευρισμό. Ολοκληρώνοντας εσείς τις λέξεις ή τις φράσεις του, του δίνετε την εντύπωση ότι πρέπει να βιαστεί και το ωθείτε στην παραίτηση της προσπάθειας επικοινωνίας.

-Δεν θα πρέπει να δείχνετε στο παιδί την αγωνία ή την αμηχανία σας για τον τρόπο που μιλάει. Εάν ωστόσο εκείνο εκφράσει κάποια ανησυχία για την ομιλία του, αναγνωρίστε την και μην την ακυρώσετε με πλαστούς ισχυρισμούς όπως “μα τι λες, δεν το είχα προσέξει ” ή “ποιος είπε κάτι τέτοιο”, προσέξτε όμως, να μην ενισχύσετε την ανησυχία του με τη δική σας αγωνία.

Χρειάζεται λογοθεραπεία;
Αρχικά, καλό θα ήταν το παιδί να εκτιμηθεί από ειδικό Παιδίατρο-Αναπτυξιολόγο για να αξιολογηθούν όλες οι πτυχές της ανάπτυξης του. Η θεραπευτική παρέμβαση περιλαμβάνει όλη την οικογένεια, η οποία παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του λόγου και της κοινωνικής επαφής του παιδιού σ’ αυτά τα ευαίσθητα χρόνια.
Σε περίπτωση που ο τραυλισμός επιμένει για περισσότερο από 6 μήνες μετά την ημερομηνία της έναρξης, καλό είναι να καταφεύγουμε στην πρώιμη λογοθεραπευτική παρέμβαση, που μπορεί να αποτρέψει ή να «ομαλοποιήσει» τον μόνιμο τραυλισμό. Μάλιστα οι έρευνες δείχνουν πως η διάρκεια της θεραπείας στα παιδιά είναι μικρότερη από ότι στους ενήλικες, 8 εβδομάδες με ένα χρόνο.
Η θεραπεία έχει άριστα αποτελέσματα σε παιδιά προσχολικής ηλικίας, με ποσοστά επιτυχίας 95%. Ακόμα και αν δεν είμαστε σίγουροι ότι τα παιδιά αυτά θα μιλούσαν κάποια μέρα καθαρά και ομαλά και χωρίς θεραπεία, η παρέμβαση αυτή με κανέναν τρόπο δεν βλάπτει το παιδί και κανένας γονιός δεν θα ήθελε να στερήσει από το παιδί του την ευκαιρία να βελτιώσει τον λόγο του και άρα την αυτοεκτίμηση και την κοινωνικότητα του. Βέβαια η διάρκεια της θεραπείας εξαρτάται από πολλούς παράγοντες και συνήθως τα παιδιά μπορεί να επανέλθουν στη θεραπεία καθώς μεγαλώνουν. Η επιτυχία της θεραπείας του τραυλισμού είναι η επίτευξη του ελέγχου της ομιλίας.
Η εξειδικευμένη βοήθεια και διάγνωση είναι απολύτως απαραίτητη ΑΜΕΣΑ επειδή ο τραυλισμός είναι διαφορετικός σε κάθε παιδί, εκδηλώνεται με διαφορετικό και ιδιαίτερο τρόπο και συντηρείται από διαφορετικούς λόγους. Ο τραυλισμός πρέπει να αντιμετωπίζεται με τη βοήθεια λογοθεραπευτή και όχι ψυχολόγου.
Η έγκαιρη και έγκυρη διάγνωση είναι προϋπόθεση για τη σωστή αντιμετώπιση.

Με τη συνεργασία της Ελισάβετ Κυριακοπούλου, M.S. CC SLP
Παθολόγος Λόγου και Ομιλίας
imommy

Τα πιο συχνά ερωτήματα για την καθυστέρηση ομιλίας

Η καθυστέρηση στην ομιλία εδώ και πολύ καιρό αποτελεί ανησυχία των γιατρών. Η ανησυχία είναι βάσιμη, επειδή μια σειρά από αναπτυξιακά προβλήματα συνοδεύουν την καθυστερημένη έναρξη της ομιλίας. Επιπλέον, η καθυστέρηση ομιλίας μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις στην προσωπική, κοινωνική, ακαδημαϊκή και, αργότερα, την επαγγελματική ζωή ενός ατόμου. 

Difficulty With Speech Symptoms

Ο έγκαιρος εντοπισμός και η κατάλληλη παρέμβαση μπορεί να μετριάσει τα συναισθηματικά, κοινωνικά και γνωστικά ελλείμματα και να βελτιώσει το αποτέλεσμα (Alexander, 1999).

1. Σε ποια ηλικία συνήθως μιλάνε τα παιδιά; 

2. Τι πρέπει να κάνει ένα παιδάκι 12-24μηνών;

3. Το παιδί μου είναι 20 μηνών και λέει μόνο «μαμά, μπαμπά, παππού, άτα, νάνι και λίγες ακόμα λεξούλες»; Πρέπει να ανησυχώ; 
4. Μήπως φταίω εγώ; Μήπως δεν του μίλαγα αρκετά ή σωστά και του το προκάλεσα αυτό; 

5. Τι προκαλεί την καθυστέρηση λόγου; Ποια είναι τα αίτιά της; 

6. Μπορεί η καθυστέρηση λόγου να «κρύβει» κάτι άλλο; 
7. Το παιδί μου είναι 2,5 ετών. Λέει πολύ λίγες λέξεις. Αξιολογήθηκε από Λογοθεραπευτή και με παρέπεμψε σε Αναπτυξιολόγο. Τι είναι ο Αναπτυξιολόγος;
οι απαντήσεις στα ερωτήματα εδώ: ikidcenters

. 8. Το παιδί μου καθυστέρησε να μιλήσει. Είναι Δυσλεξικός;
9. Έχω ένα αγοράκι 18 μηνών και δε μιλάει. Η αδερφή του μίλησε πολύ νωρίς. Παίζει κάποιο ρόλο που είναι αγόρι; Ισχύει ότι τα αγόρια μιλούν πιο αργά από ότι τα κορίτσια;
10. Το παιδί μου είναι 2,5 ετών και το λεξιλόγιό του είναι κάτω από 15 λέξεις, ενώ δεν κάνει φράσεις και προτάσεις. Πού να απευθυνθώ;
11. Πόσο κρατάει ένα πρόγραμμα Λογοθεραπείας;
12. Τα παιδιά που καθυστερούν να μιλήσουν επαναλαμβάνουν το νήπιο;
13. Το παιδί μου είναι 2 ετών και δε μιλάει. Συνήθως λέει κάποιες συλλαβές. Πρέπει να του μιλάω πιο πολύ ή υπάρχουν συγκεκριμένα βήματα που μπορώ να ακολουθήσω πριν απευθυνθώ σε κάποιον Ειδικό;
14. Θέλω να στείλω το παιδί μου στον παιδικό σταθμό, αλλά δε μιλάει. Μήπως το σχολείο τον κάνει να αισθάνεται χειρότερα αφού δε θα μπορεί να επικοινωνήσει όπως τα άλλα παιδιά;
15. Το παιδί μου έχει καθυστερήσει να μιλήσει. Συνήθως δε συγκεντρώνεται και δεν κάθεται εύκολα να του διαβάσω παραμύθια, να παίξουμε παιχνίδια, να ολοκληρώνει δραστηριότητες. Μπορεί η ομιλία του να επηρεάζεται από αυτό;

οι απαντήσεις στα ερωτήματα εδώ: ikidcenters

Κατεβάστε το ηλεκτρονικό βιβλίο “Καθυστέρηση Ομιλίας” 

Διαταραχές λόγου; Βοηθήστε το παιδί σας με τη λογοθεραπεία

Λογοθεραπεία είναι η επιστήμη που ασχολείται με τις διαταραχές λόγου, φωνής ομιλίας και μάσησης – κατάποσης σε παιδιά και ενήλικες, όποια κι αν είναι η αιτία αυτών των διαταραχών: νευρολογική, εξελικτική ή λειτουργική.

Αποσκοπεί στην ανάπτυξη της εξωλεκτικής και λεκτικής επικοινωνίας, την καθαριότητα της ομιλίας και της φωνής και στην παραγωγή λόγου των βαρήκοων.
Το παιδί που παρουσιάζει προβλήματα στην επικοινωνία (λόγο ή/και ομιλία) χρειάζεται λογοθεραπεία. Κάθε θεραπευτικό πρόγραμμα περιλαμβάνει τη συνεργασία του ειδικού λογοπεδικού με την οικογένεια και εξαρτάται από την ηλικία του παιδιού, το είδος και τη σοβαρότητα του προβλήματος.
Έτσι παρέχεται στο παιδί σας ένα ασφαλές και δεκτικό περιβάλλον και εγκαθιδρύεται μία θεραπευτική σχέση.
Ο λογοπεδικός με κατανόηση κα... ι ενδιαφέρον και υποδεικνύοντας σας τους σωστούς χειρισμούς, θα δει και θα σας βοηθήσει στην αντιμετώπιση των δυσκολιών.
Οφείλουμε να αντιμετωπίζουμε τον τραυλισμό όσο γίνεται

Εξελικτική Λεκτική Απραξία Όταν οι λέξεις δεν βρίσκουν τον "δρόμο" τους

Η πράξη της ομιλίας αποτελεί μια πολύπλοκη διαδικασία η οποία απαιτεί την συνεργασία και τον συντονισμό συγκεκριμένων δομών του εγκεφάλου μας. Σε φυσιολογικές συνθήκες η ομιλία ξεκινά με μια ιδέα του τι θέλουμε να εκφράσουμε και ταυτόχρονα επιλέγουμε και ταιριάζουμε τους ήχους και τις λέξεις που αντιπροσωπεύουν αυτή την ιδέα.

The Characteristics of Developmental
Verbal Dyspraxia

What is Developmental Apraxia of Speech?

 
Παράλληλα ο εγκέφαλός μας δημιουργεί ένα πρόγραμμα στο οποίο δίνει την εντολή στους αρθρωτές ( χείλη, γλώσσα, δόντια) για το πως θα κινηθούν και με ποια δυναμική θα τοποθετηθούν έτσι ώστε να πραγματώσουν τους ήχους και τις λέξεις που χρειάζονται για να εκφραστεί σε λόγο η ιδέα μας.
Αυτός ο προγραμματισμός των αρθρωτών για την πραγμάτωση της ομιλίας συμβαίνει εκούσια σε κλάσματα του δευτερολέπτου. Ωστόσο, υπάρχουν παιδιά που συναντούν μεγάλη δυσκολία σε αυτή τη διαδικασία με αποτέλεσμα να επηρεάζεται σημαντικά η ικανότητα παραγωγής ήχων, συλλαβών και λέξεων. 
Η συγκεκριμένη διαταραχή του λόγου ονομάζεται Εξελικτική Λεκτική Απραξία και τα αίτιά της είναι κατά βάση νευρολογικά. Η δυσκολία των παιδιών με εξελικτική λεκτική απραξία εντοπίζεται στην συγκεκριμένη διαδικασία παραγωγής του λόγου που έχει να κάνει με τον προγραμματισμό για την κίνηση των αρθρωτών για την επίτευξη της ομιλίας.
Τα παιδιά με εξελικτική λεκτική απραξία έχουν ανεπτυγμένες δεξιότητες κατανόησης του λόγου σε σύγκριση με τις δεξιότητες έκφρασης του λόγου. 
Αυτό σημαίνει πως γνωρίζουν πολύ καλά τι θέλουν να πουν αλλά αδυνατούν να συντονίσουν τις κινήσεις των οργάνων της άρθρωσης για να το εκφράσουν. Έτσι τα παιδιά με εξελικτική λεκτική απραξία παρουσιάζουν σημαντική καθυστέρηση του λόγου καθώς αντιμετωπίζουν μεγάλη δυσκολία στο να μιμηθούν τους ήχους, τις συλλαβές και τις λέξεις. 
Συνήθως ο λόγος τους αποτελείται από επαναλαμβανόμενες συλλαβές (π.χ. μπαμπαμπα) ή ελάχιστες απλές λέξεις και χαρακτηρίζεται από ασυνέπεια δηλαδή μπορεί να παράγει κάποια λέξη μια δεδομένη στιγμή αλλά να αδυνατεί να ανακαλέσει την συγκεκριμένη λέξη όταν του ζητηθεί.  
Ακόμα και στις περιπτώσεις που τα παιδιά αποκτούν αργότερα λόγο, αυτός χαρακτηρίζεται από ελλείψεις και απλοποιήσεις κυρίως πολυσύλλαβων λέξεων. 
Τις περισσότερες φορές τα παιδιά με εξελικτική παιδική απραξία έχουν μεγάλη δυσκολία στην μίμηση μη λεκτικών κινήσεων των αρθρωτών, για παράδειγμα δυσκολεύονται να κινήσουν την γλώσσα δεξιά και αριστερά κατά βούληση ή να εκτελέσουν διαδοχικές κινήσεις της γλώσσας και των χειλιών.
Η εξελικτική λεκτική απραξία δεν αποτελεί μια απλή καθυστέρηση του λόγου αλλά μια σοβαρή νευρολογική διαταραχή η οποία χρήζει άμεσης λογοθεραπευτικής αντιμετώπισης.  
Η θεραπεία του λόγου απαιτεί εξατομικευμένη προσέγγιση του προβλήματος και συνήθως είναι μακροχρόνια λόγω της πολυπλοκότητας της συγκεκριμένης διαταραχής.   

stathmosnet