Πώς το ξύλο μπορεί να βλάψει την σεξουαλική υγεία του παιδιού

Αμέτρητες φορές έχουμε ακούσει τους ειδικούς να κάνουν λόγο για το πόσο λάθος είναι να χτυπά κάνεις το παιδί του, ακόμα κι αν πρόκειται για μερικές σφαλιάρες στα οπίσθια. 

Υπάρχει, ωστόσο, ένας επιπρόσθετος σοβαρός λόγος για τον οποίον πρέπει να αποφεύγει κανείς τη συγκεκριμένη μορφή «ξυλιάς», τον οποίον λίγοι γονείς έχουν σκεφτεί: Σύμφωνα με πολλούς επιστήμονες (ψυχιάτρους και ανθρωπολόγους) «το χτύπημα στα οπίσθια καταπατά ένα από τα πιο ιδιωτικά και σεξουαλικά μέρη του ανθρώπινου σώματος». Με λίγα λόγια, το ξύλο δεν βλάπτει τα παιδιά μόνο σε σωματικό και ψυχικό επίπεδο, αλλά θέτει σε κίνδυνο και την σεξουαλική τους υγεία.
Σε άρθρο του, με τίτλο «οι σεξουαλικοί κίνδυνοι του ξύλου» ο Tom Johnson, συγκεντρώνει όλους τους επιστημονικά τεκμηριωμένους λόγους για τους οποίους το να χτυπάτε το παιδί σας στα οπίσθια είναι μία όχι μόνο απρεπής, αλλά και επικίνδυνη μέθοδος πειθαρχίας. Βάσει των σχετικών μελετών ο ίδιος καταλήγει στα εξής συμπεράσματα:
Τα οπίσθια αποτελούν ερωτογενή ζώνη
Όπως τα γυναικεία στήθη, έτσι και τα οπίσθια αποτελούν σεξουαλικό ή ερωτογενές μέρος της ανθρώπινης ανατομίας, ακόμα κι αν δεν είναι κατεξοχήν γενετήσια όργανα. Αυτός είναι και ο λόγος που το να ξεγυμνώνει κανείς τα οπίσθιά του σε δημόσιο χώρο θεωρείται προσβολή της δημόσιας αιδούς και διώκεται ποινικά –όπως, άλλωστε, και το να αγγίξει ένας ενήλικας τα οπίσθια κάποιου άλλου παρά τη θέληση του δεύτερου. Η σεξουαλική φύση των οπισθίων δεν εξηγείται μόνο από την κοντινή τους θέση στα γεννητικά όργανα, αλλά και από την υψηλή συγκέντρωσή τους σε νευρικές απολήξεις, οι οποίες οδηγούν άμεσα στα σεξουαλικά νευρικά κέντρα του εγκεφάλου. Έτσι, τα οπίσθια αποτελούν βασικό «αποστολέα» σεξουαλικών σημάτων.
Τα παιδιά είναι σεξουαλικά όντα

Η σεξουαλικότητα των οπισθίων είναι χαρακτηριστική όχι μόνο στους ενήλικες αλλά και στα παιδιά. Παρόλο που τα ίδια είναι σεξουαλικά ανώριμα και χωρίς ενεργές σεξουαλικές ορμές, τα παιδιά αποτελούν από τη γέννησή τους ολοκληρωμένα σεξουαλικά όντα που είναι ικανά να βιώσουν την ερωτική αίσθηση. Η ύπαρξη των παιδόφιλων αποδεικνύει ότι τα παιδιά γίνονται στόχοι των σεξουαλικών τους προθέσεων. Όσο κι αν θέλουμε να φανταζόμαστε την παιδικότητα ως αθώα, έναν κόσμο χωρίς καμία σεξουαλική επιρροή, είναι επικίνδυνο να πιστεύουμε ότι τα παιδιά δεν έχουν ερωτογενείς ζώνες που αξίζουν την προσοχή και τον σεβασμό μας.
Το χτύπημα στα οπίσθια αποτελεί σεξουαλική κακοποίηση

Καθώς τα παιδιά είναι σεξουαλικά όντα και τα οπίσθια αποτελούν σεξουαλική περιοχή του σώματος, θα πρέπει κανείς να αναλογιστεί πόσο σωστό είναι να χτυπά τα παιδιά εκεί. Είναι κοινώς αποδεκτό ότι το να χαϊδεύει κάποιος τα οπίσθια των παιδιών αποτελεί σεξουαλική παράβαση, ακόμα κι αν το παιδί δεν το εισπράττει ως τέτοια. Σεξουαλική παράβαση είναι, εξάλλου, και το να αγγίζει ή να χτυπά κανείς τα οπίσθια ενός ενήλικα. Δεν θα έπρεπε, λοιπόν, να ισχύει το ίδιο και με το χτύπημα των παιδιών στο συγκεκριμένο μέρος; Γιατί, όμως, δεν ισχύει;
Ο λόγος είναι ότι μεγάλο μέρος του πληθυσμού αδυνατεί ή δεν είναι πρόθυμο να πιστέψει ότι μία τόσο παλιά και συνηθισμένη πρακτική μπορεί να είναι με οποιονδήποτε τρόπο άσεμνη. Εξάλλου, ποιος δεν έχει δεχτεί μερικές ξυλιές στον ποπό του ως παιδί; Και μάλιστα, από τα πιο αγαπημένα του οικογενειακά πρόσωπα, όπως οι γονείς ή οι παππούδες;
Κι όμως, η προστασία του παιδιού από οποιαδήποτε μορφή σεξουαλική βίας αποτελεί θεμελιώδη υποχρέωση των γονιών. Όπως η αρχή αυτή εφαρμόζεται στους ενήλικες, με τον ίδιο τρόπο θα πρέπει να εφαρμόζεται και στα παιδιά –αν όχι περισσότερο στα παιδιά, τα οποία δεν μπορούν να υπερασπιστούν μόνα τους τον εαυτό τους. Το να χτυπά κανείς τα παιδιά στα οπίσθια μπορεί να αποτελεί παράδοση στις οικογένειες, όμως οποιαδήποτε παράδοση που αδικαιολόγητα αγνοεί το άθικτο των παιδιών θα πρέπει να διακόπτεται.
Χτύπημα στα οπίσθια και ψυχοσεξουαλική ανάπτυξη

Ακόμα κι αν το άτομο που χτυπά το παιδί στα οπίσθια δεν έχει κανένα σεξουαλικό κίνητρο, οι ξυλιές εκεί μπορεί να επηρεάσουν τη φυσιολογική σεξουαλική και ψυχολογική ανάπτυξη του παιδιού. Ακριβώς επειδή τα οπίσθια βρίσκονται τόσο κοντά στα γεννητικά όργανα και συνδέονται με τόσες σεξουαλικές νευρικές απολήξεις, το να τα χτυπά κανείς μπορεί να ενεργοποιήσει ισχυρές, αν και ακούσιες, αισθήσεις σεξουαλικής απόλαυσης. Αυτό μπορεί να ισχύει ακόμα και για τα πολύ μικρά παιδιά, ανεξάρτητα από το αν το χτύπημα είναι έντονο και επίπονο ή όχι.
Αυτού του είδους η σεξουαλική διέγερση, η οποία υπονομεύει κάθε σκοπό πειθαρχίας και που οι περισσότεροι άνθρωποι θα συμφωνήσουν ότι είναι απρεπής για παιδιά, μπορεί να οδηγήσει το παιδί ασυνείδητα να συνδέσει την σεξουαλικότητά του με το ξύλο. Και αυτό μπορεί να του προκαλέσει προβλήματα αργότερα στη ζωή του.
Αντίστροφα, το παιδί μπορεί μεγαλώνοντας να καταπιέσει τόσο πολύ τα αισθήματα απόλαυσης στη σεξουαλικότητά του που να δυσκολευτεί τρομερά να αναπτύξει υγιείς ερωτικές σχέσεις. Μάλιστα, δεν είναι λίγοι οι ειδικοί που πιστεύουν ότι η σύγχυση απόλαυσης και πόνου στο μυαλό του παιδιού, μπορεί να αποτελέσει τη βάση για μετέπειτα σαδομαζοχιστικές τάσεις. Για την ακρίβεια, οι επιστήμονες λένε ότι παρόλο που το υπόβαθρο των σαδομαζοχιστών ανά τον κόσμο μπορεί να διαφέρει σημαντικά, όλοι έχουν ένα κοινό παιδικό βίωμα: Το ξύλο και δη στα οπίσθια.
Πράγματι, οι πιθανότητες να συμβεί κάτι τέτοιο στο παιδί σας επειδή του δώσατε μερικές ξυλιές στον ποπό μπορεί να είναι μικρές. Το γεγονός και μόνο ότι υπάρχουν, όμως, θα πρέπει να είναι αρκετό προκειμένου να σας πείσει να εγκαταλείψετε οριστικά τη συγκεκριμένη πρακτική πειθαρχίας.

Πηγή: nospank.net
Από: mama365.gr, από Έλενα Μπούλια 

Σκοτώθηκε σε τροχαίο ο Μπάτμαν που επισκεπτόταν άρρωστα παιδιά

Άνδρας ο οποίος επισκεπτόταν συχνά στα νοσοκομεία άρρωστα παιδιά φορώντας τη στολή του Μπάτμαν σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα σε αυτοκινητόδρομο των ΗΠΑ όπου είχε σταματήσει, καθώς το «Μπατμομπίλ» του είχε πάθει βλάβη.

Batman' who visited children in hospitals killed in wreck

Την ώρα που εξέταζε την κατάσταση της μηχανής της Λαμποργκίνι του - ενός αντιγράφου του οχήματος του γνωστού ήρωα των κόμικ - προκειμένου να διαπιστώσει το είδος της βλάβης, ο Λένι Ρόμπινσον παρασύρθηκε από άλλο αυτοκίνητο. Το δυστύχημα σημειώθηκε την Κυριακή στην άκρη ενός δρόμου στην πολιτεία του Μέριλαντ, όπου και διέμενε.

Ο άνδρας ηλικίας 51 ετών σκοτώθηκε ακαριαία, σύμφωνα με τη Washington Post.

«Ήταν ο αδελφός μου, ο συνεργάτης μου, ο καλύτερός μου φίλος», δήλωσε ο αδελφός του στην αμερικανική εφημερίδα.

«Σημάδεψε τις ζωές πολλών ανθρώπων και έκανε πολλά παιδιά να χαμογελούν. Μόνο αυτό ήθελε να κάνει», προσέθεσε ο ίδιος.

Πατέρας τριών παιδιών, ο Ρόμπινσον έγινε ευρέως γνωστός χάρη σε ένα βίντεο που μεταδόθηκε το 2012, το οποίο έκανε θραύση στο Διαδίκτυο και στο οποίο καταγραφόταν η σύλληψή του από την αστυνομία.

Η σύλληψη - εξαιτίας του γεγονότος ότι το «Μπατμομπίλ» του δεν έφερε πινακίδες κυκλοφορίας - είχε αρχίσει για τους αστυνομικούς ως «η ιστορία ενός πλουσιόπαιδου που έκανε τον έξυπνο με τη Λαμποργκίνι του», περιέγραφε εκείνη την εποχή ο ίδιος στο Γαλλικό Πρακτορείο, έως τη στιγμή που έμαθαν ότι οι πινακίδες βρίσκονταν εντός του οχήματος και ότι ο υπερήρωας επρόκειτο να επισκεφθεί νοσοκομείο.

Πρώην επιχειρηματίας, πούλησε την επιχείρησή παροχής υπηρεσιών καθαριότητας το 2007. Μεταμφιεσμένος σε Μπάτμαν επισκεπτόταν άρρωστα παιδιά σε νοσοκομεία της Βαλτιμόρης (Μέριλαντ) ή σε άλλες περιοχές των ΗΠΑ, για να τους μοιράσει δώρα και να τα παρηγορήσει.

Ο Μπάτμαν μπήκε στην ζωή του Ρόμπινσον χάρη στο γιο του, «που είχε μανία με τον Μπάτμαν. Η εμμονή του έγινε και δική μου», έλεγε ο ίδιος.

«Ο Μπάτμαν είναι ο μοναδικός υπερήρωας που δεν έχει υπερφυσικές δυνάμεις», εξηγούσε μάλιστα όταν τον ρωτούσαν γιατί τα παιδιά αγαπούν τόσο πολύ αυτόν τον χαρακτήρα.

naftemporiki

Τα Σημάδια μας...

Φύτεψες σήμερα ένα δέντρο.
Και σε 20 χρόνια ένας ταξιδιώτης θα βρει καταφύγιο κάτω από τα κλαδιά του, σε μια πολύ καυτή ημέρα. Εκατοντάδες πουλάκια θα φτιάξουν φωλιές σε αυτό στο πέρασμα των χρόνων. Και κάποτε κάποιος θα ζεσταθεί από τον κορμό του. Επειδή εσύ, σήμερα, το φύτεψες.
Βοήθησες κάποτε έναν πεσμένο να σηκωθεί.
Και αυτός με την σειρά του σήκωσε αργότερα κάποιον άλλο. Και εκείνος κάποιον άλλο και το ίδιο συνεχίζεται ακόμα αλυσιδωτά. Πολλοί πεσμένοι σηκώθηκαν, επειδή εσύ κάποτε σήκωσες κάποιον.
Έχτισες ένα μικρό εκκλησάκι κάπου.
Και στο πέρασμα των ετών χιλιάδες προσευχές έφτασαν στον ουρανό, επειδή εσύ κάποτε έχτισες εκείνο το εκκλησάκι.
Γέννησες κάποτε ένα παιδί,

το ανέθρεψες σωστά, έγινε χρήσιμος άνθρωπος στο έργο του Θεού, βοήθησε με την σειρά του άλλους να ξεπεράσουν τις δυσκολίες τους. Πολλοί άνθρωποι σώθηκαν επειδή εσύ κάποτε γέννησες αυτό το παιδί.

Η κάθε πράξη μας, αφήνει τα σημάδια της, στην πορεία της διαδρομής μας σε αυτήν την ζωή. Πολλοί άνθρωποι θα ωφεληθούν και θα σωθούν, επειδή εσύ υπήρξες εδώ σε αυτό το πέρασμα του χρόνου. Ή και το αντίθετο. Πολλοί που θα υποφέρουν για τον ίδιο λόγο.
Ευλογημένος ο άνθρωπος εκείνος, παιδιά μου, που στα σημάδια που άφησε πίσω του, φεύγοντας από την ζωή αυτή, κι άλλοι θα θέλουν να βαδίσουν.

Πατήρ Ιωάννης

Πόσο συχνά λέτε στο παιδί σας ότι είναι όμορφο;

Δεν είναι ωφέλιμο να δίνετε τόση έμφαση στην εμφάνιση. 

--------------

Οι περισσότεροι γονείς δηλώνουν ότι τους είναι δύσκολο να αντισταθούν στον θαυμασμό που εκφράζουν για το παιδί τους, όμως οι αναπτυξιολόγοι παιδίατροι συμφωνούν ότι δεν είναι ωφέλιμο να δίνετε τόση έμφαση στην εμφάνιση.

Όπως χαρακτηριστικά εξηγεί η αναπτυξιολόγος δρ. Rebecca Chicot, πολλές φορές τόσο οι γονείς όσο και οι συγγενείς ή φίλοι θα πουν στο παιδί «πόσο όμορφη ή πόσο όμορφος είσαι!» -άλλωστε, δεν είναι ψέμα. Όλα τα παιδιά είναι όμορφα! 

Αν, όμως το μήνυμα που λαμβάνει το παιδί είναι ότι η εμφάνιση είναι το σημαντικότερο ατού του και αυτή είναι που αξίζει τον περισσότερο θαυμασμό των άλλων, τότε το μήνυμα δεν είναι θετικό.
Αντίθετα, συνεχίζει η ίδια, είναι προτιμότερο να επαινείτε το παιδί επειδή ολοκλήρωσε ένα παζλ ή επειδή εκφράζει ανησυχίες για τον κόσμο και το περιβάλλον. Αυτός είναι υγιέστερος τρόπος να του τονώσετε την αυτοπεποίθηση.
«Τα παιδιά είναι όμορφα, αστεία, έξυπνα… δεν είναι περίεργο που μας ξετρελαίνουν!», λέει η δρ. Chicot. «Σκοπός μας, όμως, είναι να βρούμε ένα μέτρο στον θαυμασμό μας και αυτός να γίνεται πιο συγκεκριμένα, π.χ. για την καλή συμπεριφορά του παιδιού ή για το γεγονός ότι ολοκλήρωσε κάποιο έργο».

Πρόσφατη έρευνα που πραγματοποιήθηκε στη Μ. Βρετανία και δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Telegraph έδειξε ότι ένα στα τέσσερα παιδιά ηλικίας από 10 έως 15 ετών είναι δυσαρεστημένα από την εμφάνισή τους, ενώ το 72% των κοριτσιών πιστεύει ότι δίνεται υπερβολική σημασία στην εμφάνιση των celebrities. Όπως λένε οι επιστήμονες, «δεν είναι ότι η εμφάνιση δεν έχει καμία σημασία. 

Όταν, για παράδειγμα, πας σε μία συνέντευξη για δουλειά θα ντυθείς έξυπνα και θα προσπαθήσεις να δείχνεις άψογος, αλλά δεν είναι αυτό στο οποίο θα δώσεις έμφαση εκείνη τη στιγμή».

Ο ρόλος των μπαμπάδων
Οι ειδικοί συμβουλεύουν τους γονείς να προσέχουν τι λένε για το σώμα τους μπροστά στα παιδιά. Αν οι γονείς έχουν θέματα με την εικόνα τους, π.χ. με το σώμα τους, ή αν κοιτάζονται συνεχώς στον καθρέφτη λέγοντας «πώς είμαι; Είμαι χοντρή; Πρέπει να αδυνατίσω!”, είναι αναπόφευκτο ότι τα παιδιά θα τους αντιγράψουν».
Ακόμα πιο προσεκτικοί, όμως, πρέπει να είναι οι μπαμπάδες. Θα πρέπει να σκέφτονται τι λένε για τις γυναίκες μπροστά στις κόρες τους, πώς τις κρίνουν και αν κάνουν απρεπή σχόλια για την αξία μιας γυναίκας ανάλογα με την εμφάνισή της, λένε οι ειδικοί.

cynews

Πώς κυριάρχησαν στις βιτρίνες τα ανορεξικά πρότυπα; - Models link to teenage anorexia

Πρόσφατα μεγάλη αλυσίδα καταστημάτων στο Λονδίνο ανακοίνωσε ότι θα βγάλει από τις βιτρίνες του όλες τις «εξωπραγματικές» κούκλες, μετά από σχετική διαμαρτυρία που έγινε viral στο διαδίκτυο. 

 Models link to teenage anorexia

Με αφορμή το γεγονός, αναζητούμε τα αίτια πίσω από τα λανθασμένα πρότυπα ομορφιάς των μαγαζιών.  

Η Νατάσα Ντεβόν, πρώην μοντέλο και ιδρυτής της Ομάδας Αυτοεκτίμησης, η οποία εκπαιδεύει νέους ανθρώπους στην ψυχική υγεία και την εικόνα του σώματος, εξηγεί ότι οι κούκλες των καταστημάτων έχουν εξελιχθεί για να καλύπτουν τις απαιτήσεις της βιομηχανίας της μόδας για το «εξιδανικευμένο» γυναικείο σώμα που θα αναδεικνύει τα ρούχα τους.

«Όταν ήμουν μοντέλο, μου έλεγαν συνεχώς ότι το στήθος μου ήταν πολύ μεγάλο και ότι τα ρούχα μου έδειχναν καλύτερα σε πολύ πιο αδύνατα σώματα. Ήμουν size 10 και με ταξινομούσαν ως plus-size» εξηγεί.

Όταν μανεκέν εισήχθησαν στα πολυκαταστήματα στα τέλη του 19ου αιώνα, ήταν πολύ μεγαλύτερα, -size 14 ή 16 με τα σημερινά δεδομένα- επειδή τότε το πάχος θεωρούνταν ένδειξη ομορφιάς, αφού σήμαινε ότι το άτομο ήταν πλούσιο και μπορούσε να φάει καλά. Μέχρι το 1920 τα μοντέλα συρρικνώθηκαν, αλλά παρέμειναν ένα μέγεθος 12, επειδή τα φορέματα της εποχής δεν κάθονταν σωστά σε πολύ λεπτό σώμα.

Στη δεκαετία του '50, ήταν στη μόδα οι μεγάλοι γοφοί, ενώ στη δεκαετία του '80 και του '90 που η αισθητική χειρουργική έγινε μόδα, οι κούκλες εμφανίζονταν με μεγαλύτερα στήθη και επίπεδα στομάχια.

«Το κακό πράγμα με τις σύγχρονες κούκλες είναι ότι όλες φαίνονται ίδιες» εξηγεί η Ντεβόν. «Κάποτε υπήρχε ποικιλομορφία. Τώρα είναι ή αδύνατες ή τίποτα».

Οι ειδικοί της μόδας, με τη σειρά τους, παραδέχονται ότι ελάχιστη προσοχή δόθηκε στις ψυχικές επιπτώσεις που μπορεί να έχουν αυτά τα μανεκέν στα ευαίσθητα κορίτσια.

«Τα ρούχα δείχνουν καλύτερα σε ψηλά, κοκαλιάρικα μοντέλα, στέκονται καλύτερα και οι γραμμές είναι καθαρότερες», εξηγεί η Ρόζι Χιντς, πωλήτρια στο Armani Exchange, που εργάζεται στο χώρο της μόδας εδώ και 30 χρόνια.

Τα παραδείγματα ωστόσο είναι τρομακτικά: 

Στο Miss Selfridge του Λονδίνου οι μηροί της κούκλας στη βιτρίνα έχουν περίμετρο 35 εκατοστά, δηλαδή στα όρια της ανορεξίας. Η κατάσταση δεν είναι καλύτερη στο κατάστημα για μεγάλα μεγέθη, Evans, όπου η μέση της κούκλας είναι 80 εκατοστά, μικρότερη κι από size 12.

Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι οι κούκλες δεν ...