Οι κανόνες της ζωής

Να κοιμάσαι νωρίς. Η μέρα ξεκινάει από το βράδυ.

Πριν πας για ύπνο να έχεις οργανώσει την επόμενη μέρα. Με χαρτί και μολύβι. Μην την αφήνεις στην τύχη. Οι μέρες γίνονται μήνες και οι μήνες γίνονται χρόνια. Μια φορά ζεις. Τίμα την.

Να έχεις τετράδιο με στόχους. Να το τηρείς ευλαβικά. Να τους σκαλίζεις και να τους ξαναγράφεις. Αυτοί είναι ο μπούσουλας της ζωής σου.

Γενικά να γράφεις. Σου κάνει καλό. Αλαφραίνει την ψυχή σου.

Να ξυπνάς νωρίς. Πολύ νωρίς. Εάν το μυαλό σου θέλει να χουζουρέψει να μην το ακούς. Να μάθεις να μη διαπραγματεύεσαι με το μυαλό σου. Να περνάει το δικό σου.

Να κοιτάς τον εαυτό σου στον καθρέφτη και να του χαμογελάς. Και να του μιλάς όμορφα. Φίλος σου είναι. Ο καλύτερος που έχεις.

Να κατεβαίνεις για περπάτημα ή για τρέξιμο όπου κι αν μένεις. Τουλάχιστον για 20λεπτά. Ζεσταίνει τις μηχανές σου.

Να ακούς κάτι την ώρα που περπατάς. Εμπνευσμένες ομιλίες. Εμπνευσμένους ανθρώπους. Μ’ένα σμπάρο 2 τρυγόνια.

Να χαμογελάς σε αυτούς που συναντάς. Να τους λες καλημέρα. Κι ας μη σου λένε. Κάποιο λόγο θα’χουν.

Να κοιτάς την ομορφιά τριγύρω σου. Παντού υπάρχει.

Να φτιάχνεις ένα όμορφο πρωινό. Όχι μόνο για σένα.

Να μπαίνεις στο ντους και να το απολαμβάνεις. Να αφήνεις τις σκέψεις έξω.

Να ντύνεσαι όμορφα.

Να φροντίζεις τον εαυτό σου σαν να ήταν ο σημαντικότερος άνθρωπος στον κόσμο. Είσαι. Απλά δε στο’παν.

Να βρίσκεις 15 λεπτά για να διαβάζεις. Κάθε μέρα. Περιόρισε τα social. Μην ανοίξεις τηλεόραση. Είναι ψέμα ότι δεν υπάρχει χρόνος. Εσύ θα τον βρεις. Κανείς δεν στον χαρίζει. Όπως και τη ζωή.

Να πηγαίνεις στη δουλειά σου με κέφι. Ακόμα κι αν δεν τη γουστάρεις. Αν χρειαστεί να βρεις άλλη. Όσο είσαι εκεί όμως να την τιμάς. Έτσι τιμάς τον εαυτό σου.
...........
Να δουλεύεις ομαδικά. Και να ζεις συλλογικά. Δεν γίνεται αλλιώς.

Να τρως δεκατιανό. Να σε προσέχεις σαν τα μάτια σου. Μια μπανάνα, ή ένα μήλο. Μην παραμυθιάζεσαι. Εύκολο είναι.

Να κάνεις παρέα με τους καλύτερους. Αυτούς που έχουν κάτι παραπάνω από σένα. Αυτό που θέλεις. Μην τους φοβάσαι. Μην τους ζηλεύεις. Αυτοί θα σε πάνε παραπάνω. Γίνεσαι αυτός που κάνεις παρέα. Βάλε τον πήχη ψηλά.

Να χαίρεσαι με τη χαρά του άλλου.

Να πίνεις μπόλικο νερό.

Και να αναπνέεις βαθιά. Να φουσκώνει η κοιλιά σου όταν το κάνεις. Κι ας μην είναι της μόδας.

Να βλέπεις λιγότερο τηλεόραση. Μια ώρα να κόψεις τη μέρα έχεις γλιτώσει 360 ώρες, δηλαδή 9 εργάσιμες εβδομάδες. Όταν οι άλλοι θα έχουν 12 μήνες εσύ θα έχεις 14.

Να μην πιστεύεις στην τύχη. Εσύ τη φτιάχνεις. Χώνεψέ το και θα αλλάξει όλη σου η ζωή.

Να τη ζεις τη ζωή. Όταν γελάς να γελάς. Όταν κλαις να κλαις, όταν πονάς να πονάς. Δεν είσαι από πορσελάνη. Δεν θα σπάσεις. Οι πορσελάνες είναι για τη βιτρίνα.

Να περνάς χρόνο με τον εαυτό σου. Μην το φοβάσαι. Δεν είναι μοναξιά. Είναι κακό να μην μπορείς να κάτσεις μόνος σου μαζί του και να πρέπει να’χει κάτι πάντα ανοιχτό. Σαν να’χεις μουσαφίρη και να τον παρατάς μόνο. Όλες οι λύσεις είναι μέσα σου. Στο μυαλό σου και στην καρδιά σου. Χαμήλωσε το θόρυβο. Κλείσε τη φασαρία και θα σου φανερωθούν. Ο Θεός είναι μέσα σου λένε. Αυτό εννοούν.

Να χρησιμοποιείς και το μυαλό σου και την καρδιά σου. Εσύ θα βρεις πότε το ένα και πότε το άλλο. Σαν τον καλό μάγειρα που ξέρει πότε να βάλει αλάτι και πότε πιπέρι.

Να σε βγάζεις βόλτα. Να σε πηγαίνεις σινεμά. Κι όπου αλλού γουστάρετε. Να νιώσεις ότι σε αγαπάς και σε τιμάς. Δεν το ξέρεις. Η ζωή σου είναι η σχέση σου με τον εαυτό σου.

Μη σκοτίζεσαι για τις γνώμες των άλλων. Να τις ακούς. Αλλά πρώτα να ακούς τη δική σου.

Να κλείνεις τα μάτια και να ονειρεύεσαι.

Να κάνεις πάντα μια καλή πράξη. Να βοηθάς τους τριγύρω σου. Ειδικά αυτούς που δεν ξέρεις. Η οικογένειά σου δεν σταματάει στα παιδιά σου. Όλοι είναι οικογένειά σου. Έτσι μόνο θα ευτυχήσεις. Δεν γίνεται αλλιώς.

Να κρατάς ημερολόγιο με τις ομορφιές της ζωής. Κάθε μέρα έχει τουλάχιστον 100. Να τις γράφεις όλες. Άμα δεν τις γράφεις φεύγουν. Θαύματα τα λέει ο Δάσκαλός μου. Το ότι περπατάς είναι ένα από αυτά. Γράψτο. Μην το προσπερνάς.

Μην κουτσομπολεύεις. Κοίτα τη δουλειά σου. Μόνο τον εαυτό σου ορίζεις.

Να την ψάχνεις. Να ρωτάς. Να διαβάζεις. Να μην πιστεύεις όλα όσα νομίζεις.

Να εξελίσσεσαι κάθε μέρα. Μέχρι την τελευταία σου.

Να αγαπάς το διπλανό σου. Πρώτα όμως να αγαπάς τον εαυτό σου. Δεν έχεις άλλο. Μη γελιέσαι. Μόνος έρχεσαι και μόνος φεύγεις από τον κόσμο αυτό. Χωρίς τα παιδιά σου. Χωρίς το αμάξι σου. Χωρίς τα λεφτά σου.

Μόνο η αγάπη χωράει στις αποσκευές σου. Αυτή που πήρες και αυτή που έδωσες. Μόνο αγάπη υπάρχει. Γι’ αυτό είσαι εδώ.
____________________
~ Στέφανος Ξενάκης
Πηγή: facebook.com/stefanos.xenakis
by Αντικλείδι
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η πορεία των γονιών στο μεγάλωμα των παδιών

Το έμβρυο από την ενδομήτρια κιόλας ζωή του, μπορεί και ακούει, μπορεί και αισθάνεται. 

Ακούει κι αναγνωρίζει τη γλυκιά φωνή της μητέρας του, αισθάνεται τις ανησυχίες ή και τις χαρές της μητέρας του και αντιδρά κινούμενο στο αμνιακό υγρό. 

Είναι εκείνες οι ώρες που το έμβρυο αναπτύσσει την πρώτη του και τόσο σημαντική σχέση με τον άνθρωπο που το φέρνει στη ζωή, τη μητέρα του.

Από τις πρώτες κιόλας ώρες της γέννησή του, έρχεται σε επαφή με την τρυφερή φωνή της μητέρας του, που το καλωσορίζει στη ζωή της, με το γλυκό αγκάλιασμά της καθώς το παίρνει στην αγκαλιά της για να το ταΐσει, όπως έκανε άλλωστε εννέα μήνες, αλλά με διαφορετικό τρόπο.
Από την άλλη μεριά, η μητέρα αγαπά το νεογέννητο παιδί, μόνο και μόνο επειδή είναι το δικό της παιδί και του άντρα της.

Το βρέφος αρχίζει ήδη να γνωρίζει ότι οι γονείς του είναι εκεί για να το φροντίζουν και να ικανοποιούν τις ανάγκες του. 

Καταλαβαίνει, εισπράττει «ότι με αγαπάνε γι’ αυτό που είμαι, επειδή υπάρχω»!

Και είναι αλήθεια, γιατί η μητέρα του δεν προσπαθεί να το αγαπήσει, η αγάπη της γι’ αυτό είναι δοσμένη και είναι αγάπη άνευ όρων. 

Όσο βέβαια περνάει ο καιρός, ο χρόνος, το παιδί αρχίζει σιγά – σιγά να αποκτά τη δική του αυτονομία και ανεξαρτησία. Αρχίζει να μιλά και να εκφράζει τις ανάγκες του, αρχίζει να περπατά και να αναπτύσσει τις δεξιότητές του.

Έτσι, η σχέση με τη μητέρα αρχίζει να χάνει την αρχική εξαρτητική της σημασία, ενώ αρχίσει να γίνεται όλο και πιο σημαντική η σχέση του με τον πατέρα.

Η σχέση λοιπόν με τον πατέρα είναι κάπως διαφορετική. Ενώ η μητέρα συμβολίζει τη μάνα γη, όπου το παιδί ζει και τρέφεται, ο πατέρας συμβολίζει και οφείλει να αντιπροσωπεύει τον κόσμο της σκέψης, της τάξης, του ταξιδιού και της περιπέτειας.

Ο πατέρας οφείλει να είναι ο καθοδηγητής, ο συμβουλάτορας και γιατί όχι ο μέντορας. 

Η πατρική αγάπη διαφοροποιείται και είναι ή φαίνεται να είναι μια αγάπη με όρους. 

Η φιλοσοφία της είναι: «σ’ αγαπώ γιατί προσπαθείς και το αξίζεις». Δεν είναι ν’ ακυρώσει ή ν’ απορρίψει το παιδί του, αλλά περισσότερο να το οπλίσει με το ψυχικό σθένος και την ευέλικτη κρίση για να αντιμετωπίζει τα όποια προβλήματα του παρουσιάζονται στη ζωή.

Άντρας και γυναίκα ακόμα, Μητέρα και Πατέρας, σύζυγοι, αυτοί οι δύο άνθρωποι καλούνται να συνεργαστούν αρμονικά, να ενώσουν τις ικανότητές τους για την επίτευξη του κοινού στόχου, να αλληλοσυμπληρωθούν στην εφαρμογή των ρόλων τους, ώστε να μεγαλώσουν σωστά το παιδί τους και να χτίσουν με επιτυχία την προσωπικότητά του.

Το γεγονός ότι η παρουσία της μητέρας στην κυοφορία και στη γέννηση του παιδιού μέχρι και τα πρώτα χρόνια της ζωή του, είναι αναντικατάστατη, δεν αφήνει απ’ έξω την παρουσία του πατέρα, αλλά τονίζεται η σημασία της μητρικής προσέγγισης που είναι η αγάπη χωρίς όρους. 

Το ίδιο συμβαίνει και στα μετέπειτα χρόνια του παιδιού που τονίζεται η σημασία της πατρικής προσέγγισης που είναι η αγάπη με όρους. Και σε αυτά τα χρόνια, η παρουσία της μητέρας οφείλει να είναι σταθερή και το ίδιο δοτική όσα τα πρώτα χρόνια, αλλά η σκυτάλη δίνεται στην ανάπτυξη της κρίσης του παιδιού από τον πατέρα. 

Και βέβαια, περιγράφοντας το συγκεκριμένο μητρικό ρόλο και τον πατρικό ρόλο, περισσότερο εννοώ εκείνους τους ρόλους που ιδανικά οφείλουν να υπάρχουν. 

Βέβαια, ο κάθε γονιός έχει και αυτός μεγαλώσει μέσα σ’ ένα περιβάλλον που ίσως δεν έζησε αυτές τις εφαρμογές των ιδανικών ρόλων και κατά συνέπεια έχει δυσκολία να τους αναπαραστήσει στο μεγάλωμα του παιδιού του.

Ακριβώς σε αυτή την ξεκάθαρη και αλληλοσυμπληρούμενη εφαρμογή των δύο γονικών προσεγγίσεων οφείλεται μεγάλο μέρος της ψυχικής υγείας του παιδιού και της ωριμότητάς του. 

Δυσκολίες στο να βιωθεί επαρκώς αυτή η μεταβατική διαδικασία, από το να αγαπιέται επειδή υπάρχει, μέχρι να αγαπιέται επειδή προσπαθεί και το αξίζει, μπορεί να οδηγήσουν σε παθολογικές καταστάσεις του ατόμου, όπως μπορεί να είναι π.χ., εάν δεν έχει βιώσει την αγάπη με όρους, να είναι ένα άτομο αδύνατο, που θέλει συνεχώς να το φροντίζουν και να το προστατεύουν, γιατί δεν έχει αναπτύξει την ικανότητα να κατακτήσει τη ζωή μόνο του.

Συνοψίζοντας, θα έλεγα ότι τα ώριμα άτομα, μπορεί να είναι πατέρας και μητέρα για τον εαυτό τους, να έχουν ενσωματώσει τις μητρικές και πατρικές ποιότητες.

Εάν αυτό δεν έχει συντελεστεί εγκαίρως, θα μπορούσαν τα άτομα αυτά με κάποια υπεύθυνη βοήθεια να αναπτύξουν μέσα τους τις αντίστοιχες ποιότητες (διαδικασίες). 

Εδώ θα τολμούσα ίσως να αναφέρω ότι η παρουσία ενός επαγγελματία ψυχικής υγείας, πολλές φορές θα βοηθούσε στη σωστή ανάπτυξη του παιδιού και στη σωστή στήριξη του παιδιού και στη στήριξη των γονιών στο δύσκολο έργο τους.

Πηγή: gonios.gr
by Αντικλείδι
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Κράτα δίπλα σου Ανθρώπους με Ποιότητα

Η διαμόρφωση της ανθρώπινης προσωπικότητας στηρίζεται, στο μεγαλύτερο μέρος της, στην επαφή με τους άλλους, στη σχεσιακή αλληλεπίδραση και στην ανταλλαγή ερεθισμάτων, εμπειριών και συναισθημάτων.

Σ’ αυτή τη διαδρομή καλό είναι να δίνουμε βάση στην ποιότητα των ανθρώπων που μας περιτριγυρίζουν και όχι στην ποσότητα αυτών. 

Το πιο δύσκολο εγχείρημα της εποχής μας, δεν είναι η συναναστροφή μας με ποιοτικούς ανθρώπους, αλλά η αναγνώρισή τους και αυτό το τελευταίο, έχει σχέση με το δικό μας είναι, με το πόσο καλά έχουμε φιλτράρει τις πληροφορίες που δεχόμαστε και κατά πόσον έχουμε σκανάρει το προφίλ του ανθρώπου που έχουμε απέναντί μας. 

Πώς αντιλαμβανόμαστε λοιπόν τους ανθρώπους που δίνουν ποιότητα στη ζωή μας;

Το πιο σημαντικό γνώρισμα των ποιοτικών ανθρώπων είναι ότι έχουν μάθει να δίνουν. 

Η προσφορά στην κάθε της μορφή είναι η πεμπτουσία της ανωτερότητας, της κατάρριψης του εγωισμού, της αγάπης και της αλληλεγγύης. 

Ο ποιοτικός άνθρωπος σου δίνει γνώση, θέλει να σου μεταλαμπαδεύσει τη φλόγα του για μάθηση για να γίνεις καλύτερος, σου δίνει συμβουλές που πηγάζουν από τις εμπειρίες ζωής του και θέλει να σε προστατεύσει από τυχόν λάθη, σ’ αγκαλιάζει με πάθος, γιατί σε αγαπά αληθινά και σου το δείχνει χωρίς φόβο. 

Θέλει να σε βλέπει ευτυχισμένο, γι’ αυτό προσπαθεί οι στιγμές σου να είναι ευχάριστες και να έχεις να θυμάσαι κάτι όμορφο από αυτές.

Ο άνθρωπος που έχει ως ίδιον χάρισμα την ποιότητα, έχει μάθει να επενδύει. 

Αυτό σημαίνει ότι αφιερώνει χρόνο στους ανθρώπους που τον ενδιαφέρουν γιατί γνωρίζει, ότι οι σχέσεις των ανθρώπων ωριμάζουν με το πέρασμα των ετών, κάποιες εξελίσσονται, κάποιες καταστρέφονται και κάποιες άλλες αλλάζουν. 

Το σίγουρο είναι ότι τίποτα δεν μένει ίδιο.

Η μουσική, η τέχνη, η ποίηση, η μαγειρική και οποιαδήποτε άλλη μορφή έκφρασης αποτελούν στοιχεία του ποιοτικού ανθρώπου. 

Η εμβάθυνση στις σκέψεις σου, η αναμόχλευση με τα συναισθήματά σου τον εξιτάρουν, του κινούν την περιέργεια να τα φέρει στην επιφάνεια, να τα θεριέψει, να τα σεβαστεί, να τα υμνήσει. 

Οι ποιοτικοί άνθρωποι σου δίνουν χώρο μέσα τους να αναπτυχθείς και να δεις τη δική τους ψυχή, γιατί έχουν περίσσευμα και δε φοβούνται μήπως το χάσουν. Η ποιότητα της αγάπης τους, διακρίνεται στη συρρίκνωση του εγωισμού τους και στην ανιδιοτέλεια.

Να σου πω και ένα μυστικό; Συνήθως έχουν περάσει ένα διάστημα μοναχικότητας αυτοί οι άνθρωποι, όχι απαραίτητα μοναξιάς, αλλά έχουν συνειδητοποιήσει ποιος είναι ο σκοπός τους στη ζωή και είναι τόσο αποφασισμένοι να ζήσουν όμορφες στιγμές που το μόνο που αποζητούν είναι να τις μοιραστούν. 

Έχουν κι ένα κουσουράκι, είναι συνήθως τελειομανείς και αγωνίζονται να κάνουν και εσένα τέλειο. 

Ναι, ξέρω… μην τους παρεξηγείς! 

Κράτησέ τους κοντά σου, γιατί αυτή είναι η απόδειξη της αγάπης τους.

Η ποιότητα δεν κρύβεται στην τιμή, όταν αναφερόμαστε στον άνθρωπο, αν έχει πάει σε ιδιωτικά ή δημόσια σχολεία, αν ντύνεται με επώνυμα ρούχα ή αν βάφεται με επώνυμα καλλυντικά, αν συχνάζει σε ακριβά εστιατόρια ή μένει μόνο σε ξενοδοχεία πολλών αστέρων. 

Η ποιότητα του ανθρώπου βρίσκεται στην παιδεία που τον κάνει άνθρωπο, στην υπομονή να καλλιεργεί αενάως τον εαυτό του, στην επιμονή να κάνει τον κόσμο καλύτερο, στην αποφασιστικότητα να επιτυγχάνει τους στόχους του χωρίς να ρίχνει άλλους απ’ τη θέση τους, στην πίστη στο μαζί, στο σεβασμό της μοναδικότητας του κάθε ατόμου και στη διπλωματία που χρησιμοποιεί για να κάνει τον εχθρό του να φαίνεται ακόμη πιο μικρός, χωρίς να εμπλέκεται σε ανούσιες συγκρούσεις.

Έχουν έντονα ανεπτυγμένο το κριτήριο της αισθητικής. 

Και δεν εννοώ ότι ελκύονται από όμορφους ανθρώπους εξωτερικά, αλλά είναι καλαίσθητοι, προσεγμένοι, φινετσάτοι και απεχθάνονται τη μετριότητα. 

Τους αρέσουν τα θεάματα που έχουν να προσφέρουν κάτι πέραν της ψυχαγωγίας, αυτά που δίνουν τροφή σε μυαλό και ψυχή. 

Εκπέμπουν ένα κύρος με τη στάση τους, είναι αξιοσέβαστοι και στέκονται πάντα στο ύψος των περιστάσεων. 

Δε σχολιάζουν με κίτρινη διάθεση, δεν μπαίνουν στη διαδικασία δημιουργίας ίντριγκας, δεν αποζητούν την επιβεβαίωση μέσω της μείωσης των άλλων και δεν είναι ο εαυτός τους το επίκεντρο του κόσμου τους.

Η ποιότητα των ανθρώπων που μας περιβάλλουν μπορεί να αναβαθμίσει την καθημερινότητά μας, από την επιλογή ενός καλού κόκκινου κρασιού, μέχρι την επιλογή συντρόφου. 

Όπως έλεγε και ο αείμνηστος Ν. Καζαντζάκης «Η αιωνιότητα είναι ποιότητα, δεν είναι ποσότητα, αυτό είναι το μεγάλο, πολύ απλό μυστικό». 

Αναζητήστε λοιπόν, αυτούς τους ανθρώπους που κάνουν τις στιγμές σας τόσο όμορφες και ουσιαστικές που να τους αξίζει μία θέση στην αιωνιότητα.
_______________________
Επιμέλεια Κειμένου Αναστασίας Νάννου: Κατερίνα Κεχαγιά.
Πηγή: pillowfights.gr
by Αντικλείδι
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Όταν το παιδί δεν μπορεί να συγκεντρωθεί στο διάβασμά του

Όλα όμως εξαρτώνται από την ώρα της ημέρας, την ανάπτυξη αλλά και τη συναισθηματική κατάσταση του παιδιού εκείνη τη στιγμή.

Τα παιδιά προσχολικής ηλικίας ή στις αρχές του δημοτικού δίνουν την προσοχή τους μόνο σε αυτά που τους ενδιαφέρουν. 

Εάν όμως του δείξετε πώς σχηματίζεται το γράμμα Α, θα κοιτάει αλλού ή θα παίζει με το μολύβι. 

Οι ειδικοί της ανάπτυξης του παιδιού λένε ότι κατά μέσο όρο ένα παιδί 4 και 5 ετών, θα πρέπει να μπορεί να συγκεντρωθεί σε ένα πράγμα από 4 έως 20 λεπτά. 

Φυσικά αυτά εξαρτώνται από την ώρα της ημέρας, την ανάπτυξη αλλά και τη συναισθηματική κατάσταση του παιδιού εκείνη τη στιγμή.

Δώστε προσοχή για να πάρετε προσοχή. 

Τα παιδιά δυσκολεύονται να κάνουν κάτι όταν δεν τους αρέσει. 

Όταν ξεκινούν το σχολείο, πρέπει να αποκτήσουν ένα πρόγραμμα και μία δομή και να επαναλαμβάνουν αυτά που κάνουν. Αυτό που θα βοηθήσει είναι να προσδώσετε λίγη χαρά ή δημιουργικότητα σε αυτό που κάνει. 

Όταν μαθαίνει το γράμμα Α, μπορεί να το κάνει με πολύχρωμες κιμωλίες σε ένα μικρό πινακάκι στο δωμάτιό του.

Προσπαθήστε να μην αφαιρείστε και να του δίνετε την απόλυτη προσοχή σας. Αν το κάνετε, μην περιμένετε από το παιδί σας να τα καταφέρει, εφόσον είστε το βασικότερο πρότυπό του. 

Πρέπει να είστε σωματικά κοντά του και να μην δίνετε οδηγίες από μακριά. 

Να έχετε οπτική επαφή μαζί του και να του λέτε αυτό που θέλετε με απλές και κατανοητές λέξεις.

Πώς θα ελαττώσετε αυτά που το αποσπούν. 

Καταρχάς, φροντίστε να έχετε ένα παιδί που δεν πεινάει ή δεν είναι πολύ κουρασμένο, ώστε να θέλει να κοιμηθεί. Πρέπει να κάνει μικρά διαλείμματα και ένα μεγαλύτερο, όταν γυρίζει στο σπίτι από το σχολείο. 

Αν τα αδέρφια ενοχλούν το ένα το άλλο, πρέπει να μελετούν σε χωριστά δωμάτια ακόμα και αν μοιράζονται μία κρεβατοκάμαρα. 

Όταν δυσκολεύεται σε κάτι, καλό είναι να σπάτε τις οδηγίες σε περισσότερες και απλούστερες. 

Φυσικά, κάθε περίπτωση είναι διαφορετική και το κάθε παιδί έχει το δικό του τρόπο να μελετά ή να καταπιάνεται με κάτι. Μπορεί να χρειάζεται πολλά μικρά διαλείμματα ή ένα και μεγάλο.

in-gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

«Να θανατωθούν όλα τα σπουργίτια»

«Να θανατωθούν όλα τα σπουργίτια». Πώς η εκστρατεία του Μάο Τσε Τουνγκ για την εξόντωση των πουλιών που έτρωγαν τα σιτηρά, οδήγησε στον μεγάλο λιμό με εκατομμύρια νεκρούς στην Κίνα...

Αμέτρητες περιβαλλοντικές καταστροφές έχουν γίνει στην ιστορία της ανθρωπότητας, αλλά λίγες μπορούν να συγκριθούν με αυτό που συνέβη στην Κίνα το 1958 και προκάλεσε την ανατροπή της αλυσίδας στο ζωικό βασίλειο και τον θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων. Ο Μάο Τσε Τουνγκ, ο ηγέτης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, ανακοίνωσε ότι όλα τα σπουργίτια στη χώρα πρέπει να θανατωθούν γιατί έτρωγαν μεγάλες ποσότητες σιτηρών και κατέστρεφαν τις σοδειές.

Η σφεντόνα έγινε απαραίτητο όπλο
για τους Κινέζους

Τα σπουργίτια είχαν μπει εμπόδιο στην οικονομική ανάπτυξη της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Μέσα στα επόμενα τρία χρόνια, 45 εκατομμύρια άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από την πείνα που προκάλεσε η οικονομική κακοδιαχείριση, η περιβαλλοντική καταστροφή και η κρατική τρομοκρατία.

Ο Μάο Τσε Τουνγκ είχε πραγματοποιήσει πολλές μαζικές εκστρατείες με σκοπό τον εκσυγχρονισμό και τη βελτίωση της ζωής στην Κίνα για το Μεγάλο Άλμα προς τα Εμπρός. Μία από αυτές ήταν και η εκστρατεία των Τεσσάρων Μιασμάτων, που ονομάστηκε αλλιώς και «Σκότωσε ένα σπουργίτι».

Οι τέσσερις στόχοι ήταν τα σπουργίτια, τα κουνούπια, οι μύγες και οι ποντικοί, που εξοντώθηκαν μαζικά την περίοδο από το 1958 έως το 1962.

Δόθηκαν κίνητρα στους ανθρώπους να εξοντώνουν τα πουλιά. Χτυπούσαν τύμπανα για να τα τρομάξουν κάθε φορά που προσέγγιζαν το έδαφος και τα δέντρα για να σταθούν και τα ανάγκαζαν να πετούν έως ότου πεθάνουν από την εξάντληση. Γκρέμιζαν τις φωλιές των σπουργιτιών και τα πυροβολούσαν. Τα σπουργίτια σχεδόν εξαφανίστηκαν από την Κίνα. Ακριβής αριθμός δεν υπάρχει, αλλά υπολογίζεται ότι το 1958 θανατώθηκαν εκατοντάδες εκατομμύρια πουλιά. Οι επιπτώσεις φάνηκαν την επόμενη χρονιά, όταν παρατηρήθηκε πως είχε πολλαπλασιαστεί ο αριθμός των εντόμων που έκαναν επιδρομές τους αγρούς.

Στον δημογραφικό δείκτη φαίνεται η κατακόρυφη μείωση των γεννήσεων και
η αλματώδης αύξηση των θανάτων στα χρόνια λίγο πριν από το 1960 στην Κίνα

Τα σπουργίτια έτρωγαν έντομα όπως οι ακρίδες και μετά την εκστρατεία, εξαλείφθηκε ο σημαντικότερος θηρευτής τους. Όπως αποδείχτηκε, η εξόντωση των σπουργιτιών κάθε άλλο παρά παραγωγική ήταν, γιατί τα πουλιά δεν έτρωγαν μονάχα τους σπόρους των δημητριακών, αλλά και τα έντομα.

Η σφεντόνα δεν ήταν πια αμαρτωλή
για τους μικρούς Κινέζους

Σμήνη από ακρίδες σκέπασαν την ύπαιθρο και έτρωγαν τα πάντα στο πέρασμά τους. Η παραγωγή σιτηρών στις περισσότερες αγροτικές περιοχές κατέρρευσε και εκατομμύρια άνθρωποι λιμοκτονούσαν από την πείνα.

Επισήμως, πέθαναν 15 εκατομμύρια άνθρωποι. Ωστόσο, κάποιοι μελετητές υποστηρίζουν ότι οι θάνατοι ήταν πολλοί περισσότεροι, ίσως 45 ή ακόμη και 78 εκατομμύρια. Η περίοδος της Μεγάλης Πείνας ήταν ένα θέμα ταμπού στην Κίνα για περισσότερα από 50 χρόνια. Εκδηλώθηκαν περιστατικά κανιβαλισμού. Άνθρωποι άρχισαν να τρώνε άλλους ανθρώπους, γονείς έτρωγαν τα παιδιά τους και παιδιά έτρωγαν τους γονείς του.

Έγιναν χιλιάδες δολοφονίες για τρόφιμα. Στο βιβλίο «Tombstone», ο Κινέζος δημοσιογράφος Yang Jisheng υπολόγισε ότι πέθαναν 36 εκατομμύρια άνθρωποι. Το βιβλίο του γρήγορα απαγορεύτηκε στην Κίνα. Ο Μάο διέταξε το τέλος της εκστρατείας για την εξόντωση των σπουργιτιών και ταυτόχρονα, ανήγγειλε νέα εκστρατεία με στόχο αυτή τη φόρα τους κοριούς.

Ο στόχος της εκστρατείας ήταν η αύξηση της αγροτικής παραγωγής, όμως κατά την περίοδο του Μεγάλου Άλματος προς το Εμπρός, η παραγωγή ρυζιού μειώθηκε σημαντικά.

Ο Μάο επιχείρησε να παρέμβει στη φύση, στόχο η πολιτική του οδήγησε σε λιμό που στοίχισε τη ζωή σε εκατομμύρια ανθρώπους.

Μηχανή του Χρόνου