Συμβουλές για την επιλογή των καλύτερων παιχνιδιών για παιδιά

Όταν τα παιδιά παίζουν, το μυαλό και το σώμα τους συνεργάζονται. Το παιχνίδι διδάσκει τα παιδιά για τον εαυτό τους και για τους άλλους.

Κάθε νέο παιχνίδι είναι μια νέα πρόκληση ή μια δοκιμή που πρέπει να ξεπεραστεί. Τα σωστά παιχνίδια φέρνουν σαφή κέρδη: ακουστική και οπτική αντίληψη, συντονισμό, στάση του σώματος και ούτω καθεξής.

Οι συμβουλές για τη σωστή επιλογή:

1. Τα παιχνίδια πρέπει να είναι κατάλληλα για την ηλικία του παιδιού σας και πρέπει να προωθούν την ανάπτυξη διαφορετικών δεξιοτήτων ή συμπεριφορών.
2. Τα παιχνίδια πρέπει να είναι ασφαλή. Θα πρέπει να είναι κατασκευασμένα από υλικό που δεν θρυμματίζεται, σπάει ή λυγίζει. Προσέξτε τα συμπαγή χρώματα και τα μη τοξικά υλικά. Όσο μικρότερο είναι το παιδί σας, τόσο μεγαλύτερα θα είναι τα παιχνίδια και τα κομμάτια τους.
3. Αγοράστε απλά παιχνίδια. Με αυτό τον τρόπο, το παιδί σας μπορεί να εφεύρει διαφορετικές χρήσεις για κάθε παιχνίδι, αναπτύσσοντας τη φαντασία και την κατανόηση των συμβόλων.
4. Τα παιχνίδια πρέπει να συμπληρώνουν την προσωπικότητά τους. Για παράδειγμα, εάν το παιδί σας είναι εσωστρεφές, μπορείτε να δοκιμάσετε παιχνίδια που τα ενθαρρύνουν να κοινωνικοποιηθούν, όπως τα παιχνίδια με πολλούς παίκτες. Για τα υπερκινητικά παιδιά, τα κατάλληλα παιχνίδια μπορούν να βοηθήσουν να αναπτυχθεί το εύρος της προσοχής τους, οι καλλιτεχνικές ικανότητες και πολλά άλλα.
5. Θυμηθείτε ότι πάρα πολλά παιχνίδια μπορούν να καταπνίξουν τη φαντασία, ακόμη και να οδηγήσουν σε πλήξη.

Πηγή thesstoday.gr
epiloges.tv

Φτιάξτε την ημέρα των παιδιών σας

Κάνοντας αυτά τα μικρά πράγματα όχι μόνο τους φτιάχνετε την ημέρα αλλά δείχνετε έμπρακτα στα παιδιά σας πόσο πολύ τα αγαπάτε, ενισχύοντας την συναισθηματική τους ασφάλεια.

Δεν είναι ανάγκη να κάνετε μεγάλες προετοιμασίες ή να αγοράσετε πολλά δώρα, μιας και αυτές οι δραστηριότητες δεν έχουν να κάνουν τόσο με τα υλικά αγαθά αλλά με την βαθύτερη σύνδεση και τον ποιοτικό χρόνο που μπορείτε να περάσετε μαζί με τα παιδιά σας.

1. Βρείτε 10 με 15 λεπτά καθημερινά και αφιερώστε τα αποκλειστικά στα παιδιά σας, χωρίς να αφήνετε να σας αποσπάσει την προσοχή οτιδήποτε άλλο. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αφήσετε και το κινητό σας τηλέφωνο μακριά κι αν το ακούσετε να χτυπά, πείτε τους δυνατά ότι μπορεί να περιμένει.
2. Προσέξτε πολύ τις λέξεις που χρησιμοποιείται μπροστά στα παιδιά, ειδικά όταν αναφέρεστε στο προσωπικό σας χρόνο μακριά τους. Μπορείτε να δηλώσετε την ανυπομονησία σας για κάτι, χωρίς όμως να τονίζετε ότι χρειάζεστε και ένα διάλειμμα από αυτά.
3. Στην περίπτωση όπου δεν μπορείτε να είστε μια μέρα μαζί του, εξηγήστε του διεξοδικά τον λόγο, όχι για να δικαιολογηθείτε αλλά για να κατανοήσει περί τίνος πρόκειται και γιατί είναι σημαντικό να λείψετε από το σπίτι.
4. Μην πραγματοποιείτε μόνο επιφανειακές συζητήσεις μαζί τους. Βρείτε λίγο χρόνο για να τους κάνετε ερωτήσεις, που πραγματικά δείχνουν το ενδιαφέρον σας για το πώς λειτουργεί, πώς συμπεριφέρεται, τι μουσική του αρέσει και γιατί.
5. Αγκαλιάστε και φιλήστε τα παιδιά σας καθημερινά. Να τους δίνετε όση περισσότερη στοργή μπορείτε και σας… αφήνουν, μιας και έτσι τονώνεται το ηθικό τους.
6. Προσπαθήστε ειδικά στο τέλος της ημέρας να μην εστιάζετε στο αποτέλεσμα αλλά στην προσπάθειά τους. Αντί να τα επιβραβεύσετε λέγοντάς τους ότι έκαναν καλή δουλειά, δηλώστε πόσο πολύ σας άρεσε που τα είδατε να προσπαθούν.
7. Αγνοήστε τα πλάνα σας μία φορά την εβδομάδα για το βραδινό ή το μεσημεριανό και αφήστε τα παιδιά σας να επιλέξουν τι ακριβώς θα φάτε. Η χαρά τους σίγουρα δεν θα συγκρίνεται.
8. Σταματήστε οποιαδήποτε δουλειά κάνετε, μόλις δείτε ότι μπαίνουν στο σπίτι. Αγκαλιάστε τα και καλωσορίστε τα με το πιο ζεστό σας χαμόγελο. Μετά συνεχίστε κανονικά τις δουλειές σας. Ακόμα και αυτή η μικρή διακοπή τους δείχνει έμπρακτα πόσο πολύ τα εκτιμάτε και ότι τα σκέφτεστε ακόμα και στις πιο πολυάσχολες ημέρες σας.
9. Ένα πρωινό ή ένα απόγευμα που θα μπορείτε να περάσετε μαζί, αφήστε εκείνα να επιλέξουν την δραστηριότητα που θα κάνετε ή το παιχνίδι σας και ακολουθήστε την προτροπή τους ακόμα και αν δεν σας αρέσει αυτή η ιδέα. Έτσι καταλαβαίνουν ότι η άποψή τους μετράει και μέρα με την ημέρα αισθάνονται μεγαλύτερη σιγουριά για τις επιλογές τους.
10. Βάλτε ένα μικρό μήνυμα αγάπης στο τσαντάκι του για το φαγητό ή στείλτε του ένα μήνυμα στο κινητό (για παιδιά στην εφηβεία) που να δείχνει ότι το σκέφτεστε.

imommy.gr
patrastimes.gr

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Δυσαριθμησία: Διαταραχή Μαθηματικών Ικανοτήτων - Dyscalculia: Α math learning disability

Δυσαριθμησία είναι η ειδική μαθησιακή δυσκολία που παρουσιάζουν ορισμένα παιδιά στα Μαθηματικά. 

Η Δυσαριθμησία δεν σχετίζεται με τη νοημοσύνη του ατόμου, με τις γενικότερες ικανότητές του και με το πολιτισμικό περιβάλλον, την ψυχική του υγεία ή με την ύπαρξη αισθητηριακών προβλημάτων. 

Dyscalculia: Α math learning disability

Σύμφωνα με διεθνείς έρευνες και μελέτες, υπάρχει σε μεγάλο ποσοστό συσχέτιση μεταξύ των δυσκολιών στο λόγο (γραπτό και προφορικό) και δυσκολιών στην αριθμητική. 

Εξάλλου και για την ανάπτυξη των μαθηματικών δεξιοτήτων είναι απαραίτητη η πρόσληψη, επεξεργασία, κωδικοποίηση και αποκωδικοποίηση γλωσσικού υλικού (μαθηματικές έννοιες).

Τα παιδιά με Δυσαριθμησία παρουσιάζουν τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

୩  Δεν κατέχουν βασικές προμαθηματικές δεξιότητες (ταξινόμηση, σειροθέτηση, αναγνώριση μεγεθών, αντίληψη ποσότητας, ομαδοποιήσεις, γνώση της σειράς των αριθμών, απαρίθμηση-μέτρηση αντικειμένων)

୩  Δυσκολεύονται στην κατανόηση των μαθηματικών εννοιών

୩  Αδυνατούν να αναγνωρίσουν ή και να διακρίνουν τα αριθμητικά σύμβολα (+ - ? ?).

୩  Μπερδεύουν τους μηχανισμούς των πράξεων.

୩  Ξεχνούν να υπολογίσουν τα κρατούμενα.

୩  Αδυνατούν να διακρίνουν και να στοιχίσουν σωστά σε μια πράξη τις μονάδες, τις δεκάδες.

୩  Μπερδεύουν τη σειρά που ακολουθούμε κατά την εκτέλεση μιας πράξης.

୩  Αδυνατούν να βρουν το μηχανισμό που χρειάζεται για την επίλυση των προβλημάτων

୩  Ξεχνούν και, ενώ κάνουν μια συγκεκριμένη πράξη (αφαίρεση), συνεχίζουν κάποια άλλη (πρόσθεση).

୩  Δυσκολεύονται στην εκτέλεση μαθηματικών πράξεων από μνήμης

୩  Συναντάνε δυσκολίες στη χρήση των χρημάτων

Διάγνωση Δυσαριθμησίας

Όσον αφορά την διάγνωση της Δυσαριθμησίας, είναι σημαντικό να γνωρίζουν οι γονείς ότι όσο πιο έγκαιρη είναι η αξιολόγηση της μαθησιακής αυτής δυσκολίας, τόσο πιο αποτελεσματική θα είναι η αντιμετώπισή της. 

Η έγκαιρη διάγνωση θα βοηθήσει τόσο στη μη παρεμπόδιση της προόδου του παιδιού, όσο και στη μη υπονόμευση της ψυχολογικής του κατάστασης. 

Η αξιολόγηση των μαθηματικών δεξιοτήτων του παιδιού πρέπει να γίνεται από Εκπαιδευτικό Ψυχολόγο για αξιολόγηση των νοητικών ικανοτήτων του παιδιού και από Ειδικό Παιδαγωγό, ειδικευμένο στις μαθησιακές δυσκολίες (Δυσλεξία, Δυσαριθμησία, Δυσγραφία κλπ.). 

Αν συνυπάρχουν και άλλες δυσκολίες συμπεριφοριστικού χαρακτήρα, τότε συστήνεται η αξιολόγηση από άλλους ειδικούς, όπως π.χ. Κλινικός Ψυχολόγος ή Παιδοψυχίατρος.

paidiatros
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Αν τα παιδιά σου τα καταφέρνουν και χωρίς εσένα, έχεις πετύχει ως γονιός

Ο ρόλος του γονέα στις μέρες μας είναι απ’ τους πιο σημαντικούς, τους πιο δύσκολους και τους πιο απαιτητικούς που καλείται ένας άνθρωπος να παίξει κάποια στιγμή στη ζωή του. 

Όσοι γίνονται γονείς έχουν κάποια όνειρα για τα παιδιά τους.
Μα πάνω απ’ όλα θέλουν να είναι καλά στη ζωή τους, να είναι ευτυχισμένα, να μπορούν να σταθούν στα πόδια τους και να φτάσουν κάποια στιγμή σε σημείο να είναι ανεξάρτητα, να απογαλακτιστούν από τους ίδιους, να ζήσουν τη δική τους ζωή, με τις δικές τους αποφάσεις, επιλογές και λάθη.

Και μια μέρα, λοιπόν, γίνεσαι πατέρας ή μητέρα. 

Μην το ψάχνεις -θα στο επιβεβαιώσω εγώ- τα λάθη που θα κάνεις θα είναι αμέτρητα. 

Και υπερπροστατευτικός θα γίνεις, και θα τα μαλώσεις, και θα νιώθεις τύψεις, και στο πρώτο παιδί θα αγχώνεσαι διαρκώς ενώ στο δεύτερο θα είσαι πιο χαλαρός, και όταν θα σου πούνε πως το παιδί σου δεν έχει κάτι σοβαρό, αλλά χρειάζεται δυο-τρεις φορές λογοθεραπεία θα βάλεις τα κλάματα, γιατί θα νιώθεις πως στο παιδί σου έχει μπει ξαφνικά μια ταμπέλα και πως έχει στιγματιστεί ακόμα κι αν δεν είναι έτσι. 

Θα βάλεις τα κλάματα στην πρώτη του ένεση. Και θα τσακωθείτε πολύ άσχημα όταν θα είναι έφηβος, όταν θα ανταλλάξετε κουβέντες βαριές, όταν θα σου πάει κόντρα και θα αναρωτιέσαι μήπως μια διαφορετική αντιμετώπιση θα ήταν πιο αποτελεσματική.

Και εδώ έρχομαι να σου πω πως δεν υπάρχει manual ούτε guidelines για το πώς να γίνει κανείς γονιός. Καθένας έχει διαφορετικές αντιλήψεις, γιατί έχει μεγαλώσει με τις δικές του αρχές και βιώματα. Έτσι και το παιδί που προσπαθεί να προσαρμοστεί στα δεδομένα της εποχής του και έχει φυσικά το δικό του χαρακτήρα και προσωπικότητα.

Τι μπορείς, λοιπόν, να κάνεις εσύ για να είσαι δίπλα στο παιδί σου, να το βοηθήσεις να ανοίξει τα φτερά του και να το αφήσεις μόνο του ελεύθερο να πετάξει ψηλά; 

Εννοείται πως θα πέσει πολλές φορές, αλλά τι αξία έχει να σηκωθείς αν δεν πέσεις πρώτα;

Πίστεψέ με, επιτυχημένος γονιός δεν είναι αυτός ο οποίος μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά του σε κάθε δυσκολία. 

Είναι εκείνος που έχει μεγαλώσει παιδιά που μπορούν να χειριστούν τις δυσκολίες χωρίς να ζητήσουν τη βοήθειά του. Αν τα παιδιά σου φύγουν μετά την ενηλικίωση απ’ το πατρικό, αν θέλουν να ακολουθήσουν ανεξάρτητα και μόνα τους τη δική τους ζωή, ως γονέας έχεις κάνει πραγματικά καλή δουλειά.

Είναι τρεις οι βασικοί πυλώνες που πρέπει να ξέρουμε όλοι όσοι μεγαλώνουμε παιδιά και όσοι θα μεγαλώσουμε παιδιά στο μέλλον. Πρώτο και κυριότερο είναι ότι έχεις πολλαπλούς ρόλους ως γονέας, δεύτερον ότι τα παιδιά αντιγράφουν -και όταν λέω αντιγράφουν εννοώ πως κάνουν copy-paste σε αληθινούς χρόνους- και τρίτον έχουν ανάγκη την αγκαλιά σου και προπάντων την αγάπη σου.

Ο γονέας έχει πολλαπλούς ρόλους, τους οποίους πρέπει να υιοθετήσει πάση θυσία για να γίνει στο μέλλον το παιδί του ένας ανεξάρτητος ενήλικας. 

Πρέπει για το παιδί να είσαι εκεί να ακούσεις τα όνειρά του, να είσαι ο καθοδηγητής του, ο φίλος του, το μονοπάτι που θα θέλει να διαβεί, πρέπει να είσαι το ουράνιο τόξο του, το φως μέσα στο σκοτάδι του, και να συνεχίσω ή θα φτιάξεις εσύ τη δική σου λίστα;

Τα παιδιά αντιγράφουν. 

Έχουν την τάση να μιμούνται τους γονείς τους. Αν βλέπουν έναν καταθλιπτικό γονέα, δύσκολα θα είναι τα ίδια ιδιαίτερα ευδιάθετα, αν έχουν απέναντί τους έναν απότομο γονέα, απότομα θα μάθουν να μιλάνε και τα ίδια. Αν βλέπουν ένα γονέα χωρίς ενδιαφέροντα, χωρίς όρεξη, να ασχολείται διαρκώς με το κινητό, φαντάσου τι επιλογές θα κάνουν στη ζωή τους και πώς θα τα αντιμετωπίζουν όλα. Σκέψου τι πρότυπο θέλεις να είσαι για τα παιδιά σου, γιατί είσαι ο καθρέφτης τους.

Τα παιδιά έχουν ανάγκη αγκαλιές και αγάπη. 

Ακόμα κι αν σε έχουν κουράσει, ακόμα και αν είσαι ταλαιπωρημένος απ’ τις υποχρεώσεις ολόκληρης της ημέρας ή σε έχουν τσιτώσει, μόλις τα πάρεις αγκαλιά και τους πεις πως τα αγαπάς όλα θα περάσουν δια μαγείας.

Γιατί τι θέλουν άλλωστε; 

Να νιώθουν πως νοιάζεσαι και τους δίνεις την προσοχή που έχουν ανάγκη. Φρόντισε να είσαι εκεί για τα παιδιά σου, η αγκαλιά σου για εκείνα πρέπει να είναι διαθέσιμη 24 ώρες την ημέρα. Και πρέπει να τους δείχνεις και έμπρακτα την αγάπη σου.

Το να είσαι γονιός είναι ο πιο υπεύθυνος ρόλος στη ζωή σου. Τα παιδιά είναι ευτυχία μεγάλη, αυτά είναι το χρυσάφι μας και η κληρονομιά μας. 

Σε αυτά θα εναποθέσουμε τις ελπίδες μας ότι θα καταφέρουν πολλά περισσότερα απ’ όσα καταφέραμε εμείς και θα παρακαλάμε να είμαστε εκεί και να καμαρώνουμε. 

Αλλά τελικά η επιτυχία μας ως γονείς θα είναι όταν θα τα βλέπουμε να πραγματοποιούν τα δικά τους όνειρα, στη δική τους ζωή, όντας ευτυχισμένα.

Συντάκτης: Βασιλική Ασλόγλου
Επιμέλεια κειμένου: Βασιλική Γουγούλα
Πηγή: pillowfights.gr
policenews.eu
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Αυτό είναι ιδιώνυμο έγκλημα

Ακόμη και το κλάμα ενός παιδιού είναι μια θεσπέσια μουσική. Αρκεί να μην είναι προϊόν βίας που ασκείται από οποιονδήποτε πάνω στο παιδί, διότι τότε γίνεται εφιαλτικός σπαραγμός.

Ας είναι στα χρόνια που έρχονται τα κλάματα των παιδιών να οφείλονται μόνο σε φυσικά αίτια, όπως πονάκια, παιδικά ναζάκια ή πείσματα. Αλλά πάντως όχι ως προϊόν βίας, είτε πολεμικής, είτε ενδοοικογενειακής, ενδοσχολικής -με το φαινόμενο του «μπούλινγκ», που δεν είναι νέο όσο το όνομά του, να απλώνεται- είτε κοινωνικού αποκλεισμού. 

Τα τελευταία χρόνια προστέθηκε μια ακόμη μορφή βίας εναντίον των παιδιών. Βίας που προκαλεί ένα κλάμα άλλοτε γοερό και άλλοτε βουβό και έχει οδηγήσει στην παγίωση ενός κλίματος φόβου τόσο ανάμεσα στα παιδιά όσο και στους γονείς τους. Είναι η «μόδα» να επιτίθενται διάφοροι, ακόμη και έφηβοι, κατά των παιδιών που έχουν βγει στους δρόμους να ομορφύνουν τις γιορτινές ημέρες, τραγουδώντας, είτε κατά μόνας είτε σε μικρές παρέες, τα κάλαντα με τα τριγωνάκια ή άλλα συνοδευτικά μουσικά όργανα.

Είναι ένα φαινόμενο που έχει οδηγήσει πολλούς γονείς στην απόφαση να μην αφήνουν τα παιδιά τους να μετέχουν σε αυτή την παραδοσιακή γιορταστική διαδικασία. Ετσι ώστε λιγοστεύουν, από χρόνο σε χρόνο, στα μεγάλα αστικά κέντρα, οι παιδικές φωνές που ακούγονται στο δρόμο, τα παιδικά χεράκια που κτυπούν το κουδούνι μας για να κάνουν την πατροπαράδοτη ερώτηση «να τα πούμε;».

Άλλαξαν οι καιροί. Στα παιδικά μου χρόνια μπορούσαμε, μαζί με τον γείτονά μου Παναγιώτη Βουλγαρίδη να ξεκινάμε από τον Ανω Κορυδαλλό, να φθάνουμε ως την αγορά του Πειραιά, ως τη Φρεαττύδα και το Νέο Φάληρο, χωρίς να μας συνοδεύει ο φόβος ότι κάποιος θα μας ληστέψει, για να πάρει τις δραχμούλες και τις τρύπιες δεκάρες και εικοσάρες που μαζεύαμε. Τώρα φοβάσαι να αφήσεις το παιδί σου στην ίδια σου τη γειτονιά. Το πολύ να το συνοδεύσεις ως τον παππού ή τη νονά του, άντε και σε κανένα φιλικό σπίτι.

Η μεγάλη χαλαρότητα στην αντιμετώπιση των εγκληματιών έχει οδηγήσει σε νέες μορφές εγκλημάτων. Και αυτό το έγκλημα, που μας στερεί την ωραιότερη μουσική του κόσμου, το παιδικό τραγούδι, ακόμη και όταν είναι… παράφωνο, απαιτεί αλλαγή τακτικής. Διότι αξίζει να χαρακτηρισθεί και να αντιμετωπισθεί το έγκλημα αυτό, ως ιδιώνυμο.

Γ. Π. Μασσαβέτας

giorgis@massavetas.gr

eleftheriaonline.gr

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι