Η «αρρώστια» για την οποία δεν υπάρχει φάρμακο ούτε εμβόλιο - A vaccine for violence

Μπορεί να δίνουμε χρήματα για φάρμακα στις χώρες του Τρίτου Κόσμου, μπορεί γενικότερα να βοηθάμε όσο περισσότερο μπορούμε και με όσα μέσα διαθέτουμε 

και μπορεί αυτοί που έχουν τη δύναμη να διοργανώνουν συχνά πυκνά φιλανθρωπικές εκδηλώσεις προκειμένου να καταπολεμηθούν ασθένειες και η φτώχεια, αλλά δυστυχώς, και παρά την προσπάθεια, δεν έχει ανακαλυφθεί το φάρμακο για κάτι πολύ συγκεκριμένο, που ίσως είναι και πιο σοβαρό από όλα τα υπόλοιπα.

Η νέα διαφήμιση της UNICEF λοιπόν, μας ενημερώνει, με έναν συγκλονιστικό αλλά παράλληλα ευαίσθητο τρόπο, σχετικά την βία κατά των παιδιών, η οποία αποτελεί μάστιγα, και η οποία αντί να μειώνεται παίρνει ανεξέλγκτες διαστάσεις. 

Σύμφωνα με τα στατιστικά, κάθε 5 λεπτά ένα παιδί πεθαίνει εξαιτίας της βίας, ένα νούμερο το οποίο θα έπρεπε να προβληματίζει όχι μόνο τους αρμόδιους αλλά όλους μας.
Ένας μικρούλης λοιπόν, ο οποίος είναι γεμάτος μελανιές στο πρόσωπο, πηγαίνει σε ένα φαρμακείο προκειμένου να ζητήσει το φάρμακο κατά της βίας, ανάμεσα στα τόσα άλλα που έχουν ανακαλυφθεί. 

Δείτε το συγκλονιστικό video, και καλά θα κάνουμε 

να προβληματιστούμε όλοι μας.

https://www.youtube.com/watch?v=35Ac7EnedPk&feature=emb_logo

paidikigonia
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Γλυκές κρέπες με πραλίνα και μπανάνα

Ένας από τους κορυφαίους Έλληνες chef έρχεται να  σου μάθει πώς να φτιάξεις εύκολα και γρήγορα, γλυκές κρέπες με πραλίνα και μπανάνα.

Συνταγή για γλυκές κρέπες με πραλίνα και μπανάνα

Υλικά για την κρέπα:

• 250 γρ. γάλα
• 125 γρ. ζάχαρη
• 2 τμχ. κρόκοι
• 200 γρ. αλεύρι
• 100 γρ. σπορέλαιο

Για τη γέμιση: 

• 1 βαζάκι πραλίνα για τη γέμιση
• 6 τμχ. μπανάνες (κομμένες σε ροδέλες)

Εκτέλεση:

Ανακατεύουμε καλά με ένα σύρμα τους κρόκους και τη ζάχαρη.
Ρίχνουμε μέσα το γάλα, το οποίο πρέπει να είναι χλιαρό, και αφήνουμε το μείγμα να κρυώσει.
Προσθέτουμε το σπορέλαιο και το αλεύρι, ανακατεύοντας πολύ καλά με σύρμα για να μη σβολιάσει.
Σε ένα αντικολλητικό τηγάνι ρίχνουμε ελάχιστο λάδι, το καίμε σε δυνατή φωτιά και με μια μικρή βαθιά κουτάλα ρίχνουμε από το χυλό του κανελονιού στο τηγάνι και το απλώνουμε γρήγορα σε όλη την επιφάνεια.
Μόλις αρχίσει να ξεκολλάει το κανελόνι, το γυρνάμε από την άλλη μεριά να ψηθεί ομοιόμορφα και είναι έτοιμο.
Κάνουμε το ίδιο με τον υπόλοιπο χυλό.
Αφήνουμε τα κανελόνια να κρυώσουν και έπειτα τα γεμίζουμε με την πραλίνα και τις κομμένες μπανάνες.
Τυλίγουμε τα κανελόνια, τα τοποθετούμε το ένα δίπλα στο άλλο για να μην ανοίξουν και τα ζεσταίνουμε ελαφρώς λίγο πριν τα σερβίρουμε.

Tip: Αντί για μπανάνες μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε οποιοδήποτε φρούτο ή ξηρό καρπό της αρεσκείας μας. Αν θέλουμε μπορούμε να τα συνοδεύσουμε με λιωμένη σοκολάτα, σαντιγί ή παγωτό.

missbloom.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Αν ταπεινώσεις ένα παιδί μπροστά στα μάτια των συμμαθητών του, τότε ΔΕΝ είσαι Εκπαιδευτικός

Τέτοιοι καθηγητές χαράζουν ψυχές και μένουν ανεξίτηλα χαραγμένοι στη μνήμη των μαθητών.

Ένας νεαρός κύριος συναντά έναν ηλικιωμένο.

— Με θυμάστε;

— Όχι.

— Υπήρξα μαθητής σας.

— Τι κάνεις; Με τι ασχολείσαι;

— Έγινα κι εγώ καθηγητής.

— Κρίνεις ότι είσαι καλός στη δουλειά σου;

— Η αλήθεια είναι πως ναι. Εσείς με εμπνεύσατε και ήθελα να σας μοιάσω.

Περίεργος ο ηλικιωμένος κύριος, ρωτά να μάθει τι του έμεινε στο μυαλό και τον ενέπνευσε σε τέτοιο βαθμό ώστε να θέλει να γίνει κι ο ίδιος καθηγητής. Και ο νεαρός του διηγείται την ακόλουθη ιστορία.

— Κάποια μέρα ένας συμμαθητής μου – που ήταν και φίλος μου – ήλθε στην τάξη και μου έδειξε ένα πανέμορφο καινούργιο ρολόι που είχε στην τσέπη του. Δεν άντεξα στον πειρασμό και κάποια στιγμή του το έκλεψα. Σε λίγο, αντιλήφθηκε ότι το ρολόι έλειπε από την τσέπη του και αμέσως ενημέρωσε τον καθηγητή που μας δίδασκε εκείνη την στιγμή στην τάξη, που ήσασταν εσείς. Εσείς, λοιπόν, απευθυνθήκατε στην τάξη και είπατε:

— Το ρολόι κάποιου συμμαθητή σας εκλάπη κατά την διάρκεια του τρέχοντος μαθήματος. Όποιος το έκλεψε, παρακαλώ να το επιστρέψει αμέσως.

— Ντράπηκα τόσο πολύ την ταπείνωση μπροστά στους συμμαθητές μου, που δεν τόλμησα να αποκαλυφθώ. 

Έπειτα εσείς κλείσατε την πόρτα, μας είπατε όλους να σταθούμε όρθιοι και ότι θα ψάχνατε τις τσέπες όλων μας μέχρι να το βρείτε. Αλλά θέσατε και μια προϋπόθεση. 

Ότι έπρεπε να έχουμε όλοι μας τα μάτια μας κλειστά για να μην δούμε τον ένοχο. 

Έτσι και συνέβη. Όταν φτάσατε σε μένα, το βρήκατε στην τσέπη μου και το πήρατε. Όμως συνεχίσατε το ψάξιμο στις τσέπες όλων και όταν τελειώσατε, μας είπατε: 

«Και τώρα, μπορείτε να ανοίξετε τα μάτια σας όλοι. Το ρολόι βρέθηκε!» 

Δεν αναφέρατε ποτέ το όνομά μου στην τάξη και ούτε μου σχολιάσατε ποτέ το περιστατικό σε προσωπικό επίπεδο. Περίμενα να με επιπλήξετε και να μου κάνετε κατήχηση, αλλά τίποτε από αυτά δεν συνέβη. 

Εκείνη την ημέρα σώσατε την αξιοπρέπειά μου για πάντα. Εκείνη ήταν η πιο ντροπιαστική μέρα της ζωής μου όλης και μου δώσατε με τον τρόπο σας ένα ηχηρό μάθημα. Θυμηθήκατε τώρα το περιστατικό κ. Καθηγητά;

— Ναι, ακούγοντάς σε, τα θυμήθηκα όλα. Αλλά υπάρχει κάτι που δεν θυμάμαι και αυτό είσαι εσύ, γιατί κι εγώ είχα τα μάτια μου κλειστά όταν σας έψαχνα όλους!!!

ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ: Αν πρέπει να ταπεινώσεις κάποιον μπροστά στα μάτια όλων των συμμαθητών του για να τον συνετίσεις, τότε όχι μόνον δεν λέγεσαι εκπαιδευτικός, απλά, δεν είσαι. Τέτοιοι καθηγητές χαράζουν ψυχές και μένουν ανεξίτηλα χαραγμένοι στη μνήμη των μαθητών.

του Σερραίου καθηγητή, Κώστα Τερμεντζόγλου
8 Νοεμβρίου 2019 / 11 Νοεμβρίου 2019
Facebook account Kostas Termentzoglou

sophia-ntrekou

Οι Γονείς που δεν «βλέπουν» τα Παιδιά τους...

Είναι ο μπαμπάς που θέλει με το ζόρι να κάνει αθλητή έναν γιο, που δεν αγαπά ιδιαίτερα τα αθλήματα.

Η μητέρα που επιμένει να γίνει άριστο το παιδί στη γεωμετρία, ενώ η κλίση του είναι αλλού. 

Είναι οι γονείς που δεν "βλέπουν" τα παιδιά τους.

Οι γονείς αυτοί συχνά βάζουν ετικέτες στα παιδιά. 

«Είναι ντροπαλή και καλλιτέχνης», 

«Είναι πεισματάρης, όπως ο μπαμπάς του». 

Όταν όμως κατηγοριοποιούμε τα παιδιά, τα αποτρέπουμε από το να δουν ποιοι πραγματικά είναι.

Ακόμη και στις πιο σημαντικές στιγμές μας, μπορεί να πέσουμε στην παγίδα της ελπίδας ότι τα παιδιά μας είναι κάτι διαφορετικό από αυτό που πραγματικά είναι. 

Μπορεί να θέλουμε το παιδί μας μελετηρό, σούπερ αθλητή, καλλιτέχνη κοκ. 

Αλλά τι γίνεται όταν δεν ενδιαφέρεται ή δεν μπορεί να σουτάρει μια μπάλα σε ένα δίχτυ; 

Αν δεν ενδιαφέρεται να παίξει φλάουτο; 

Αν δεν αισθάνεται ο εαυτός του όταν συμμορφώνεται με τα πρότυπα της παρέας;

Το να βλέπουμε τα παιδιά μας, σημαίνει να είμαστε πρόθυμοι να κοιτάξουμε πέρα από τις προθέσεις και τις ερμηνείες μας. 

Εάν το παιδί σας δεν ανοίγει κουβέντα με τον επισκέπτη σας, μπορεί να είναι ντροπαλό ή ανήσυχο. 

Αντί να διορθώσετε τους τρόπους του, παρατηρήστε τι αισθάνεται. 

Νιώσετε τι συμβαίνει μέσα του.
Παρατηρήστε το πρόσωπο του. 

Τι το γοητεύει; 

Τι το απωθεί; 

Τι το δυσκολεύει;

Αν δεν είμαστε εκεί να δούμε ποια είναι πραγματικά τα παιδιά μας, πώς μπορούμε να πούμε ότι τα αγαπάμε; 

Πώς θα τα αγκαλιάσουμε ως άτομα;

Δεν χρειάζεται να είστε σούπερ γονείς. 

Δεν χρειάζεται να τα τρέχετε σε χίλιες δυο δραστηριότητες και να παριστάνετε τους τέλειους. 

Απλά εμφανιστείτε επιτρέποντας στα παιδιά σας να αισθάνονται ελεύθερα. έτσι θα τους διδάξετε πως αγαπάει κανείς και θα το πράξουν αργότερα και τα ίδια με τους άλλους ανθρώπους με τους οποίους θα σχετιστούν.

περισσότερα εδώ
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Οι «χρυσοί» κανόνες για τη μετακίνηση των παιδιών με ΙΧ

Σε πολύ μεγάλο ποσοστό, που αγγίζει το 100%, τα παιδιά δεν ταξιδεύουν σωστά ή με ασφάλεια όταν ταξιδεύουν με αυτοκίνητο, σύμφωνα με τη βρετανική οργάνωση Child Seat Safety. Οπως αναφέρει σε σχετικό ρεπορτάζ το ΑΠΕ/ΜΠΕ,  δεν έχει να κάνει μόνο με το αν χρησιμοποιούν οι γονείς παιδικό καθισματάκι, αλλά με μια σειρά από άλλα λάθη που είτε τα κάνουν κατ’ εξακολούθηση είτε το έχουν κάνει έστω και για μία φορά.

Για παράδειγμα, η συγκεκριμένη μελέτη επισημαίνει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις χρησιμοποιείται ένα ανεπαρκές σύστημα συγκράτησης σε περίπτωση ατυχήματος ή βίαιου φρεναρίσματος με αποτέλεσμα τα παιδιά να μην συγκρατούνται σωστά. Σύμφωνα με τις αρμόδιες υπηρεσίες οδικής ασφάλειας στην Ισπανία, η διαφορά μεταξύ σωστής και εσφαλμένης χρήσης του παιδικού καθίσματος μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο ατυχήματος κατά 75% και τους τραυματισμούς κατά 90%. Αρκεί να υπάρξουν μια σειρά από κανόνες οι οποίοι πρέπει να τηρούνται ευλαβικά από τους γονείς.

Πρώτα από όλα οι γονείς-οδηγοί θα πρέπει να χρησιμοποιούν πιστοποιημένο παιδικό κάθισμα σύμφωνα με το ύψος και το βάρος. Η ηλικία μόνο δεν καθορίζει τον τύπο καθίσματος που θα χρησιμοποιηθεί, αλλά το βάρος και το ύψος του παιδιού. Σύμφωνα με τον Javier Luzón, ο οποίος είναι αρμόδιος για το τμήμα ανάπτυξης ασφάλειας οχημάτων στη Seat «είναι ζωτικής σημασίας να χρησιμοποιήσουμε ένα παιδικό κάθισμα από την κατάλληλη κατηγορία, καθώς το σχέδιο του καθενός ανταποκρίνεται στις ειδικές απαιτήσεις προστασίας των παιδικών σωμάτων».

Το παιδικό κάθισμα πρέπει να μπαίνει μόνο στα πίσω καθίσματα. Παρότι το κάθισμα του συνοδηγού είναι εφοδιασμένο με σύστημα συγκράτησης παιδιών, συνιστάται να το χρησιμοποιείτε μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Για παράδειγμα όταν τα πίσω καθίσματα είναι ήδη κατειλημμένα από άλλα παιδιά. Στην περίπτωση αυτή, ο αερόσακος πρέπει πρώτα να απενεργοποιηθεί και κατόπιν να τοποθετηθεί το παιδικό κάθισμα.

Το παιδικό κάθισμα θα πρέπει να στερεώνεται καλά και ο οδηγός να έχει διαβάσει πρώτα όλες τις οδηγίες εγκατάστασης. Η ευκολότερη και πιο βολική μέθοδος είναι το Isofix. Εάν το κάθισμα απαιτεί εγκατάσταση με τη ζώνη ασφαλείας, πρέπει ο γονέας να βεβαιωθεί ότι έχει μπει σωστά, να είναι σωστά συντηρημένη και να έχει μπει πρώτα ο ιμάντας στις ειδικές θέσεις υποδοχής.

haniotika-nea.gr