Γιατί δεν πρέπει να απαγορεύετε τα γλυκά στα παιδιά

Τι μπορείτε να κάνετε όταν τα παιδιά σάς ζητούν γλυκά

Αν ένα παιδί έχει φυσιολογικό βάρος και είναι κινητικό (παίζει, τρέχει, κ.λπ.), μπορεί να τρώει ένα μικρό γλυκό, κατά προτίμηση ως απογευματινό σνακ, όχι όμως αντικαθιστώντας το κανονικό του γεύμα. Ωστόσο, ακόμη και αν ένα παιδί έχει υπερβάλλον σωματικό βάρος, και πάλι δεν μπορούν να αποκλειστούν τελείως τα γλυκά από τη διατροφή του, κυρίως επειδή στα παιδιά η απαγόρευση έχει αντίθετα αποτελέσματα και κάνει την τροφή ακόμα πιο επιθυμητή.

Τι μπορούμε να κάνουμε όταν το παιδί ζητάει γλυκό

Σπιτική εκδοχή

Μπορούμε να φτιάξουμε σπιτικά παγωτά, γλυκά ή μπισκότα, τα οποία ικανοποιούν εξίσου την ανάγκη του παιδιού για γλυκό και ταυτόχρονα περιέχουν τα υλικά που επιλέγουμε.

Μικρότερη ποσότητα

Αγοράζουμε γλυκά όπως παγωτά, σοκολάτες, μπισκότα, ζαχαρωτά σε μικρές συσκευασίες ώστε να τους δίνουμε μια μικρή ποσότητα.

Θρεπτικά συστατικά

Προτιμάμε να δώσουμε κάποιο γλυκό που θα περιέχει τροφές με θρεπτικά συστατικά (ελαιόλαδο, ξηροί καρποί, φρούτα ή μέλι) όπως είναι τα παραδοσιακά γλυκίσματα (π.χ. μηλόπιτα, παστέλι, καρυδόπιτα, μουσταλευριά).

Όρια & κανόνες

Η λύση δεν είναι να απαγορεύουμε την κατανάλωση γλυκού στο σπίτι, στο σχολείο ή σε φιλικές παρέες. Παρ’ όλα αυτά, θα πρέπει να βοηθήσουμε τα παιδιά να συνειδητοποιήσουν ότι υπάρχουν όρια και κανόνες για την κατανάλωσή τους.

Παράδειγμα προς μίμηση

Για τα παιδιά μας λειτουργούμε ως πρότυπο. Αυτό στην προκειμένη σημαίνει ότι δεν μπορούμε να τρώμε κάθε ημέρα μεγάλες ποσότητες ανθυγιεινών γλυκών και να απαιτούμε από τα παιδιά μας να απέχουν.

Όχι στη χρήση του φαγητού για επιβράβευση

Είναι πολύ σημαντικό να μην προσφέρουμε το γλυκό ως αντάλλαγμα ή μέσο επιβράβευσης του παιδιού. Πράγματι, μια λιχουδιά είναι ένας εύκολος τρόπος να δώσουμε στιγμιαία χαρά στο παιδί. Παρ’ όλα αυτά είναι σημαντικό οι εκδηλώσεις επιβράβευσης να μην περιορίζονται στον τομέα του φαγητού, αλλά να τις επεκτείνουμε ποικιλοτρόπως (π.χ. αυτοκόλλητα). Στο ίδιο σκεπτικό θα πρέπει να βάλουμε και τους παππούδες, οι οποίοι τις περισσότερες φορές είναι εκείνοι που θα δώσουν με μεγάλη ευκολία τη λιχουδιά, προκειμένου να μη χαλάσουν το χατίρι στα παιδιά.

in.gr

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μην απαγορεύετε τα γλυκά στα παιδιά

Αν ένα παιδί έχει φυσιολογικό βάρος και είναι κινητικό (παίζει, τρέχει, κ.λπ.), μπορεί να τρώει ένα μικρό γλυκό, κατά προτίμηση ως απογευματινό σνακ, όχι όμως αντικαθιστώντας το κανονικό του γεύμα. 

Ωστόσο, ακόμη και αν ένα παιδί έχει υπερβάλλον σωματικό βάρος, και πάλι δεν μπορούν να αποκλειστούν τελείως τα γλυκά από τη διατροφή του, κυρίως επειδή στα παιδιά η απαγόρευση έχει αντίθετα αποτελέσματα και κάνει την τροφή ακόμα πιο επιθυμητή.

Τι μπορούμε να κάνουμε όταν το παιδί ζητάει γλυκό

Σπιτική εκδοχή
Μπορούμε να φτιάξουμε σπιτικά παγωτά, γλυκά ή μπισκότα, τα οποία ικανοποιούν εξίσου την ανάγκη του παιδιού για γλυκό και ταυτόχρονα περιέχουν τα υλικά που επιλέγουμε.

Μικρότερη ποσότητα
Αγοράζουμε γλυκά όπως παγωτά, σοκολάτες, μπισκότα, ζαχαρωτά σε μικρές συσκευασίες ώστε να τους δίνουμε μια μικρή ποσότητα.

Θρεπτικά συστατικά
Προτιμάμε να δώσουμε κάποιο γλυκό που θα περιέχει τροφές με θρεπτικά συστατικά (ελαιόλαδο, ξηροί καρποί, φρούτα ή μέλι), όπως είναι τα παραδοσιακά γλυκίσματα (π.χ. μηλόπιτα, παστέλι, καρυδόπιτα, μουσταλευριά).

Όρια & κανόνες
Η λύση δεν είναι να απαγορεύουμε την κατανάλωση γλυκού στο σπίτι, στο σχολείο ή σε φιλικές παρέες. 

Παρ’ όλα αυτά, θα πρέπει να βοηθήσουμε τα παιδιά να συνειδητοποιήσουν ότι υπάρχουν όρια και κανόνες για την κατανάλωσή τους.

Παράδειγμα προς μίμηση
Για τα παιδιά μας λειτουργούμε ως πρότυπο. Αυτό στην προκειμένη σημαίνει ότι δεν μπορούμε να τρώμε κάθε ημέρα μεγάλες ποσότητες ανθυγιεινών γλυκών και να απαιτούμε από τα παιδιά μας να απέχουν.

Όχι στη χρήση του φαγητού για επιβράβευση
Είναι πολύ σημαντικό να μην προσφέρουμε το γλυκό ως αντάλλαγμα ή μέσο επιβράβευσης του παιδιού. Πράγματι, μια λιχουδιά είναι ένας εύκολος τρόπος να δώσουμε στιγμιαία χαρά στο παιδί. 

Παρ’ όλα αυτά είναι σημαντικό οι εκδηλώσεις επιβράβευσης να μην περιορίζονται στον τομέα του φαγητού, αλλά να τις επεκτείνουμε ποικιλοτρόπως (π.χ. αυτοκόλλητα). 

Στο ίδιο σκεπτικό θα πρέπει να βάλουμε και τους παππούδες, οι οποίοι τις περισσότερες φορές είναι εκείνοι που θα δώσουν με μεγάλη ευκολία τη λιχουδιά, προκειμένου να μη χαλάσουν το χατίρι στα παιδιά.

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μπορεί το παιδί να τρώει γλυκά;

Διερευνώντας τον τρόπο που τα γλυκά επηρεάζουν το παιδί αλλά και την ψυχολογία των μικρών… «γλυκατζήδων».

Σύμφωνα με πολύ διάσημες παλαιότερες μελέτες, το γενετικό μας υπόβαθρο ευθύνεται για την προτίμησή μας στα γλυκά, αφού αποζητούμε την γλυκιά γεύση και αντίστοιχα απωθούμαστε από την πικρή. Αυτές οι μελέτες έγιναν σε νεογνά που μόλις γεννήθηκαν και δεν είχαν εκτεθεί σε άλλους περιβαλλοντικούς παράγοντες. Οι επιστήμονες έβαλαν στη γλώσσα τους νερό με διάφορες γεύσεις (πικρό, γλυκό, αλμυρό κλπ.), για να διερευνήσουν πώς θα αντιδράσουν. Οι ερευνητές εντυπωσιάστηκαν με το πόσο χαρούμενες ήταν οι εκφράσεις του προσώπου τους όταν δοκίμαζαν το γλυκό και πόσο δυσαρεστημένες ήταν όταν δοκίμαζαν το πικρό. 
Ο λόγος; Οι ειδικοί ερμηνεύουν αυτή τη φυσική τάση προς το γλυκό ως μια πρόνοια της φύσης, που θέλει να μας ωθήσει προς την κατανάλωση υδατανθράκων (που έχουν γλυκιά γεύση), οι οποίοι είναι απαραίτητοι για να έχουμε ενέργεια και να διατηρηθούμε στη ζωή, και να μας προστατεύσει από τα πικρά, που είναι συχνά και τα δηλητήρια. Μολονότι, όμως, είμαστε γενετικά προδιατεθειμένοι στο να μας αρέσει η γλυκιά γεύση, το πόσο… γλυκατζήδες θα γίνουμε φαίνεται ότι καθορίζεται και από το περιβάλλον: αν, για παράδειγμα, μας προσφέρουν από όταν ήμασταν μικροί πολλά γλυκά ή αν όλα τα επιδόρπια στο σπίτι μας έχουν πολλή ζάχαρη, είναι πιθανό να είμαστε πιο «επιρρεπείς» στα γλυκά. Επιπλέον, παίζει ρόλο η γευστική μας ευαισθησία (αυτή της γλώσσας μας δηλαδή, που επίσης καθορίζεται τόσο από γενετικούς όσο και από περιβαλλοντικούς παράγοντες): κάτι δηλαδή που σε κάποιον φαίνεται γλυκό, για έναν άλλο δεν είναι τόσο.

Τα παιδιά μπορούν να τρώνε γλυκά;

Οι οδηγίες των ειδικών είναι ξεκά­θαρες: αν ένα παιδί είναι κινητικό και φυσιολογικού βάρους, μπορεί να τρώει ακόμη και κάθε μέρα ένα μικρό γλυκό, κατά προτίμηση ως απογευματινό σνακ, όχι όμως αντικαθιστώντας το κανονικό του γεύμα. Αν ένα παιδί έχει περιττά κιλά, και πάλι δεν μπορούμε να αποκλείσουμε τα γλυκά από τη διατροφή του, κυρίως επειδή στα παιδιά οι τροφές που απαγορεύο­νται γίνονται ακόμη πιο επιθυμητές. Καθώς, λοιπόν, θα ήταν άδικο να στερήσουμε ακόμη και από ένα παχουλό παιδί το γλυκό ή τη σοκολάτα, θα μπορούσαμε να του επιτρέπουμε να τα τρώει όχι καθημερινά, αλλά δύο φορές την εβδομάδα. Επίσης, μας συμβουλεύουν:

• Να ξεκινήσουμε να δίνουμε γλυκό στα παιδιά μετά τα 2 ή τα 3 χρόνια τους. Καθώς δεν ανήκουν στα απαραίτητα συστατικά της δίαιτας των παιδιών, αλλά μάλλον στη σφαίρα της κοινωνικότητας και της ευχαρίστησης, μπορούν να ενταχθούν στη διατροφή τους όσο αργότερα γίνεται.
• Να εναλλάσσουμε τα γλυκά που καταναλώνουν τα παιδιά. Καλό είναι, δηλαδή, να μην τρώνε κάθε μέρα παγωτό ή σοκολάτα, αλλά κάποιο απόγευμα να προτιμούν ένα γιαούρτι με μέλι, μια γρανίτα ή ένα φρουτοχυμό.
• Να αγοράζουμε τις σοκολάτες, τα παγωτά και τα γλυκά σε μικρές συσκευασίες ή να τους δίνουμε μικρές μερίδες.
• Ακόμη, καλό είναι να προτιμούμε:
• Τα παραδοσιακά γιαούρτια, αντί για τα επιδόρπια γιαουρτιού. Τα πρώτα προσφέρουν τα πολύτιμα οφέ- ­λη του ευεργετικού για το έντερο γιαουρτιού, ενώ τα δεύτερα είναι μάλλον γλυκά.
• Τα σπιτικά μπισκότα και κουλουράκια ή τα απλά «παραδοσιακά» μπισκότα του εμπορίου, αντί για τα πολύ παχυντικά, π.χ. με επικάλυψη σοκολάτας ή με γέμιση κρέμας ή σοκολάτας (τύπου cookies). Τα δεύτερα είναι πιο επιβαρυμένα από πλευράς θερμίδων, λίπους, τρανς λιπαρών κλπ.
• Τα σπιτικά παγωτά ή τα συσκευασμένα και χύμα παγωτά που έχουν πολύ λίγο λίπος (συχνά μόνο 5%), αντί για τα πιο μοντέρνα, αμερικανικού τύπου παγωτά, που είναι εξαιρετικά λιπαρά.
• Τα σπιτικά γλυκά, αντί για όσα αγοράζουμε από έξω. Για τα πρώτα είμαστε πολύ πιο σίγουροι και ασφαλείς όσον αφορά τον τρόπο και τα υλικά από τα οποία παρασκευάζονται

Κάτι στα γρήγορα…

› 2-3 κουλουράκια ή μπισκότα › 1 φέτα κέικ › 1 ζελέ, που μπορεί να περιέχει και κομμάτια φρέσκων φρούτων › 1 πιατάκι γλυκό του κουταλιού › 1 παστέλι › 1 φρουτοχυμό › 1 μιλκ σέικ › 1 γρανίτα › 1 μικρή σοκολάτα (μπορεί να είναι «υγείας» ή με ξηρούς καρπούς) ή 1 μικρό παγωτό › 1 κεσεδάκι γιαούρτι με μέλι (μπορούμε, αν θέλουμε, να προσθέσουμε ξηρούς καρπούς, κομμάτια φρέσκων φρούτων ή τριμμένη φρυγανιά).

Το παρασκήνιο της ψυχολογίας των γλυκατζήδων

Τα γλυκά ως «comfort food»: Ίσως ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους οι γονείς αποφεύγουν να δώσουν γλυκά στα παιδιά τους είναι ότι φοβούνται πως, εκτός από παχύσαρκους ενηλίκους, θα δημιουργήσουν ανθρώπους εθισμένους στην παρηγοριά του γλυκού. Η εικόνα της νεαρής Αμερικανίδας που έχει μόλις χωρίσει και, για να αισθανθεί καλύτερα, ανοίγει την κατάψυξη, παίρνει μια οικογενεια­κή συσκευασία λιπαρού παγωτού και με το κουτάλι το τρώει ολόκληρο έρχεται εύκολα στο μυαλό όλων μας. Κι αυτό επειδή τα γλυκά πράγματι λειτουργούν ως «comfort food» (φαγητό που δίνει παρηγοριά) για πολλούς ενηλίκους και πιθανώς αυτή η πεποίθηση υπάρχει μέσα τους από όταν ήταν παιδιά. Ποιος, όμως, μας λέει ότι αυτοί ανήκαν στην κατηγορία των παιδιών που είχαν εύκολη πρόσβαση σε γλυκά; Η γνώμη του ειδικού: Είναι πολύ πιο πιθανό τα γλυκά να γίνουν απωθημένο, φαγητό που δίνει χαρά, παρηγοριά και ευχαρίστηση όταν απαγορεύονται, παρά όταν υπάρχουν στο σπίτι, όπως όλα τα άλλα τρόφιμα, ως κάτι συνηθισμένο, υποστηρίζουν οι ειδικοί. Επίσης, μεγάλο ρόλο παίζει η σχέση των γονέων με τα γλυκά. Καθώς τα παιδιά μαθαίνουν να προσεγγίζουν το φαγητό μέσα από τα πρότυπα των γονέων τους, είναι πιθανό να επαναλαμβάνουν το πρότυπο που έχουν δει, του γονέα που τρώει για να κατευνάσει τη λύπη ή το θυμό του! Δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο: Ας δώσουμε, λοιπόν, γλυκά στα παιδιά μας, αλλά ας προσέξουμε, εκτός από την ποιότητα, την ποικιλία και την ποσότητά τους, το πώς θα τα δώσουμε.

• Τα γλυκά δεν πρέπει να λειτουργούν ως αντάλλαγμα. Δεν είναι σωστό, λοιπόν, να λέμε στο παιδί: «Φάε τις φακές που δεν σου αρέσουν και μετά θα φας και ένα παγωτό». Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να μεγαλώνει η απέχθεια του παιδιού για το φαγητό και από την άλλη πλευρά η επιθυμία του για το γλυκό.
• Τα γλυκά δεν πρέπει να απαγορεύο­νται, ούτε να φορτίζονται συναισθημα­τικά. Θα πρέπει να υπάρχουν στο σπίτι, όπως τα υπόλοιπα τρόφιμα. Παρ’ όλα αυτά, τα παιδιά θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι υπάρχουν όρια και κανόνες για την κατανάλωσή τους. Έτσι, μαθαίνουν μια πραγματικότητα της ζωής, με την οποία μεγαλώνοντας θα έρθουν αναπόφευκτα αντιμέτωπα: ότι δεν μπορούν να έχουν όλα όσα τους αρέσουν πάντοτε.
• Οι γονείς θα πρέπει να φροντίσουμε -με τις δικές μας διατροφικές συνήθειες- να αποτελούμε το παράδειγμα για τα παιδιά μας. Δεν μπο­ρούμε, δηλαδή, να τρώμε εμείς κάθε μέρα μεγάλες ποσότητες ανθυγιεινών γλυκών και να απαιτούμε τα παιδιά μας να απέχουν.
• Δεν πρέπει τα γλυκά να αποτελούν τη μοναδική κίνηση προσφοράς εκ μέρους μας. Πράγματι, η αγορά μιας λιχουδιάς είναι ένας εύκολος τρόπος να δώσουμε στιγμιαία χαρά στο παιδί, δείχνοντάς του ότι το σκεφτήκαμε και θέλουμε να το ικανοποιήσουμε προσφέροντάς του κάτι που του αρέσει. Ωστόσο, σημαντικό είναι οι εκδηλώσεις αυτές ενδιαφέροντος και πρόθεσης να δώσουμε χαρά στο παιδί να μην περιορίζονται στον τομέα του φαγητού, αλλά να τις επεκτείνουμε ποικιλοτρόπως (π.χ. «Σου πήρα αυτό το βιβλίο με αυτοκόλλητα!», «Σου πήρα αυτό το γλαστράκι για να το περιποιούμαστε μαζί», «Σου πήρα αυτό το παιχνίδι» κλπ.) και πέραν της προσφοράς υλικών αγαθών (π.χ. «Μου έλειψες σήμερα που ήμουν στη δουλειά», «Σκεφτόμουν πώς να τα πήγες στο σχολείο», «Πάμε μια βόλτα οι δυο μας» κλπ.).

Όταν τα γλυκά επηρεάζουν αρνητικά το παιδί

Όταν γίνεται υπερκατανάλωση. Ειδικά τα «βαριά» γλυκά υπερφορτώνουν τα παιδιά με θερμίδες, με ζάχαρη (που προκαλεί εκτός των άλλων και τερηδόνα) και λιπαρά, κατά κανόνα κακής ποιότητας. Όσο για το σύνδρομο ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας, με το οποίο είχε συνδεθεί η ζάχαρη -δοξασία εξαιτίας της οποίας πολλοί άνθρωποι δεν θέλουν να δίνουν γλυκά στα παιδιά τους-, πολλές πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι δεν υφίσταται τέτοια συσχέτιση.

Φτιάξτε μόνοι σας ή παρέα με το παιδί:

Φρούτα βουτηγμένα σε ζεστή σοκολάτα
Παίρνουμε τα φρούτα της αρεσκείας μας (π.χ. μανταρίνια ή πορτοκάλια κομμένα σε φέτες ή φράουλες ή κεράσια – με το κοτσάνι, αλλά χωρίς κουκούτσια), τα πασπαλίζουμε με ζάχαρη και τα περνάμε από το τηγάνι, όπου έχουμε βάλει λίγο νερό. Στη συνέχεια, τα αφήνουμε να στραγγίξουν και τα βουτάμε σε κουβερτούρα που έχει λιώσει σε μπεν μαρί. Με τον ίδιο τρόπο, μπορούμε να βουτήξουμε στη λιωμένη σοκολάτα ξηρούς καρπούς. Στη συνέχεια, τα ακουμπάμε σε αντικολλητική λαδόκολλα και, αφού κρυώσουν λίγο, τα βάζουμε στο ψυγείο. 

Τηγανίτες ή τηγανητά φρούτα (μπενιέ)
Θα τις παρασκευάσουμε βάζοντας σε ένα μπολ αλεύρι για όλες τις χρήσεις, λίγο αλάτι (1/4 κουταλάκι) και νερό – όσο χρειάζεται για να γίνει το μείγμα χυλός. Στη συνέχεια, χτυπάμε το μείγμα με ένα σύρμα. Σε ζεστό λάδι βάζουμε -με ένα κουτάλι- κάθε φορά μικρή ποσότητα από το μείγμα για να τηγανιστεί. Αν θέλουμε, μπορούμε να προσθέσουμε στο μείγμα κομμάτια φρούτων (μήλο, αχλάδι, μπανάνα, τα οποία χρειάζεται να ραντίσουμε με λίγο λεμόνι για να μη μαυρίσουν). Αφού τηγανιστούν, μπορούμε στη συνέχεια να τα πασπαλίσουμε με κανέλα και ζάχαρη ή μέλι. 

Λουκουμάδες
Θα τους παρασκευάσουμε βάζοντας σε ένα μπολ 1 μεγάλο ποτήρι νερό, 1 κουταλιά μαγιά (αν είναι νωπή, θα χρειαστεί πρώτα να τη λιώσουμε με το πιρούνι), 1 δόση κρυσταλλικής βανίλιας, 2 κουταλιές λάδι και 1 πρέζα αλάτι. Στη συνέχεια, τα ανακατεύουμε και τα χτυπάμε με ένα σύρμα. Έπειτα, προσθέτουμε 1 μεγάλο φλιτζάνι αλεύρι για όλες τις χρήσεις και ανακατεύουμε το μείγμα με τα χέρια μας. Σκεπάζουμε το μείγμα με μια διάφανη μεμβράνη ή μια πετσέτα και το αφήνουμε σε ζεστό μέρος για 30 λεπτά. Όταν κάψει το λάδι, ρίχνουμε -με δύο μικρά λαδωμένα κουταλάκια- μέρος από το μείγμα στο τηγάνι. Όταν βγάζουμε τους λουκουμάδες από το τηγάνι, τους στραγγίζουμε (σε χαρτί κουζίνας) και προσθέτουμε ζεστό μέλι. 

Σιμιγδαλένιο χαλβά
Ρίχνουμε σε μια κατσαρόλα 1 φλιτζάνι ελαιόλαδο και, μόλις κάψει, προσθέτουμε 250 γρ. σιμιγδάλι χοντρό, 1/2 φλιτζάνι ξεφλουδισμένα αμύγδαλα (κομμένα σε μικρά κομμάτια). Ανακατεύουμε συνεχώς με μια ξύλινη κουτάλα, μέχρι να ξανθύνει το μείγμα. Στο μεταξύ, σε ένα άλλο κατσαρολάκι, βράζουμε για 2-3 λεπτά 4 φλιτζάνια νερό, 1 φλιτζάνι ζάχαρη, 1/2 φλιτζάνι μέλι, 1 φέτα λεμόνι, 1 ξυλάκι κανέλας και 3-4 γαρίφαλα, ώσπου να γίνουν σιρόπι. Μόλις το σιμιγδάλι ξανθύνει, προσθέτουμε το σιρόπι (από το οποίο έχουμε αφαιρέσει το λεμόνι και τα ­μπαχαρικά), ανακατεύουμε, χαμηλώνουμε τη φωτιά, σκεπάζουμε την κατσαρόλα και το αφήνουμε για 5-6 λεπτά. Τέλος, αδειάζουμε το χαλβά σε μια φόρμα, τον στρώνουμε καλά, τον πιέζουμε με την ξύλινη κουτάλα και τον «γυρίζουμε» σε μια πιατέλα. 

Μιλκ σέικ
Στο μπλέντερ κόβουμε σε κομμάτια τα φρούτα της αρεσκείας μας (π.χ. φράουλες, μπανάνες), βάζουμε λίγη ζάχαρη (1 κοφτό κουταλάκι), προσθέτουμε γάλα (1/2 φλιτζάνι στις φράουλες και 1 στις μπανάνες) ή παγωτό (1-2 μπάλες) και τα χτυπάμε μέχρι να γίνουν ένα μείγμα.

Ευχαριστούμε για τη συνεργασία την κ. Κατερίνα Αγγελή, κλινική ψυχολόγο, ψυχοθερα­πεύτρια γνωσιακής-συμπεριφοριστικής προσέγγισης, και την κ. Στύλια Καραντζή, καθηγήτρια ζαχαροπλαστικής.

imommy.gr

Γλυκές κρέπες με πραλίνα και μπανάνα

Ένας από τους κορυφαίους Έλληνες chef έρχεται να  σου μάθει πώς να φτιάξεις εύκολα και γρήγορα, γλυκές κρέπες με πραλίνα και μπανάνα.

Συνταγή για γλυκές κρέπες με πραλίνα και μπανάνα

Υλικά για την κρέπα:

• 250 γρ. γάλα
• 125 γρ. ζάχαρη
• 2 τμχ. κρόκοι
• 200 γρ. αλεύρι
• 100 γρ. σπορέλαιο

Για τη γέμιση: 

• 1 βαζάκι πραλίνα για τη γέμιση
• 6 τμχ. μπανάνες (κομμένες σε ροδέλες)

Εκτέλεση:

Ανακατεύουμε καλά με ένα σύρμα τους κρόκους και τη ζάχαρη.
Ρίχνουμε μέσα το γάλα, το οποίο πρέπει να είναι χλιαρό, και αφήνουμε το μείγμα να κρυώσει.
Προσθέτουμε το σπορέλαιο και το αλεύρι, ανακατεύοντας πολύ καλά με σύρμα για να μη σβολιάσει.
Σε ένα αντικολλητικό τηγάνι ρίχνουμε ελάχιστο λάδι, το καίμε σε δυνατή φωτιά και με μια μικρή βαθιά κουτάλα ρίχνουμε από το χυλό του κανελονιού στο τηγάνι και το απλώνουμε γρήγορα σε όλη την επιφάνεια.
Μόλις αρχίσει να ξεκολλάει το κανελόνι, το γυρνάμε από την άλλη μεριά να ψηθεί ομοιόμορφα και είναι έτοιμο.
Κάνουμε το ίδιο με τον υπόλοιπο χυλό.
Αφήνουμε τα κανελόνια να κρυώσουν και έπειτα τα γεμίζουμε με την πραλίνα και τις κομμένες μπανάνες.
Τυλίγουμε τα κανελόνια, τα τοποθετούμε το ένα δίπλα στο άλλο για να μην ανοίξουν και τα ζεσταίνουμε ελαφρώς λίγο πριν τα σερβίρουμε.

Tip: Αντί για μπανάνες μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε οποιοδήποτε φρούτο ή ξηρό καρπό της αρεσκείας μας. Αν θέλουμε μπορούμε να τα συνοδεύσουμε με λιωμένη σοκολάτα, σαντιγί ή παγωτό.

missbloom.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ο πιο εύκολος κορμός Νουτέλας

Πανεύκολος κορμός έτοιμος μέσα σε λίγα μόλις λεπτά

Αυτός ο κορμός σοκολάτας είναι λίγο διαφορετικός, αφού περιέχει νουτέλα αντί για κανονική σοκολάτα αλλά και πολύ εύκολος αφού περιέχει μόλις τρία υλικά!

Εύκολος κορμός Νουτέλας – Υλικά:

• 200 γρ. κρέμα γάλακτος
• 400 γρ. Νουτέλα
• 1 1/2 πακέτο μπισκότα

Εκτέλεση

• Χτυπάμε καλά την κρέμα γάλακτος, μέχρι να γίνει σαντιγί.
• Αδειάζουμε τη Νουτέλα σε ένα μπολ και προσθέτουμε τη χτυπημένη σαντιγί.
• Ανακατεύουμε απαλά να ενωθούν. Σπάμε σε μικρά κομμάτια τα μπισκότα και στη συνέχεια τα προσθέτουμε στο μπολ.
• Ο καλύτερος τρόπος για να τα σπάσεις είναι να χτυπήσεις το πακέτο (πριν το ανοίξεις) με ένα γουδοχέρι.
• Σε καμία περίπτωση δεν τα βάζουμε στο μπλέντερ γιατί δεν θέλουμε να γίνουν σκόνη. Αδειάζουμε το μείγμα των τριών υλικών σε μια φόρμα και το αφήνουμε στην κατάψυξη για λίγες ώρες.

Από τη μαμά της Έλενας Πάκου

Γράφει: Κωνσταντίνα Μερκούρη
missbloom.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Κιουνεφέ Πολίτικο!! — Μμμμ... η μανούλα έφτιαξε

Πολίτικο Κιουνεφέ (künefe peyniri)

Το Κιουνεφέ, ή κιουνφέ όπως το έλεγε η γιαγιά μου, είναι κανταΐφι με τυρί και σιρόπι.
Πρόκειται για ένα υπέροχο γλύκισμα που προέρχεται από τα βάθη της Μ. Ασίας κι έχει περάσει στην Κωνσταντινούπολη με το όνομα Κιουνέφε.
Το ιδιαίτερο είναι το τυρί … ναι καλά ακούσατε τυρί.
Όσοι γνωρίζετε το κιουνεφέ, ξέρετε ότι έχει μέσα τυρί.
Στην Ελλάδα συνήθως παρασκευάζεται με τυρί κρέμα ή μυζήθρα μαλακή μιας και δεν υπάρχει το αυθεντικό.

Δείτε τη συνταγή εδώ: Μητερούλα

Κουλουράκια Πορτοκαλιού νηστίσιμα!! Μμμμ... η μανούλα έφτιαξε

lopis-place

Νόστιμα, θρεπτικά, αφράτα και τραγανά!!!

για τη συνταγή, κλικ στη μητερούλα

Μμμμ... η μανούλα έφτιαξε τρουφάκια, αμυγδαλωτά και καρυδόπιτα, όλα άλαδα για τη Σαρακοστή!!

Γλυκάκια που τρώγονται

ακόμα και στην πιο αυστηρή νηστεία.

 

Όλες τις συνταγές θα τις βρείτε στη μητερούλα

 

Μμμμ... η μανούλα έφτιαξε Παραδοσιακή Γαλατόπιτα!!

Μια παραδοσιακή συνταγή για να την φτιάξετε στο σπίτι
με αγνά υλικά.

θέλετε να δείτε τη συνταγή;;;
κλικ στη μητερούλα

Γιατί τα παιδιά αγαπούν τόσο πολύ τα γλυκά;

Σε πρόσφατη έρευνα του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον διαπιστώθηκε ότι η έντονη προτίμηση που έχουν τα παιδιά για τα γλυκά έχει βιολογική βάση καθώς σχετίζεται άμεσα με τον υψηλό ρυθμό ανάπτυξής τους.

Do you know why children love the sweets?

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η επιθυμία των παιδιών για τις γλυκές γεύσεις είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ανάπτυξη των οστών τους, με αποτέλεσμα τα παιδιά που προτιμούν τα γλυκά να είναι και αυτά που αναπτύσσονται γρηγορότερα.

Σύμφωνα μάλιστα με την επικεφαλής της μελέτης Susan Coldwell, όσο τα παιδιά μεγαλώνουν και οι δείκτες της ανάπτυξης των οστών μειώνονται, τόσο μειώνεται και η επιθυμία τους για γλυκές απολαύσεις!

το βρήκαμε εδώ: women

Μμμμ... η μανούλα θα φτιάξει για τα Χριστούγεννα το τέλειο Γαλακτομπούρεκο!!

Το καλό και μπόλικο βούτυρο αγελάδος μόνο, το αρκετό βούτυρο στα φύλλα μας, το σιρόπι να είναι κρύο και το γλυκό καυτό, δεν το σκεπάζουμε, δεν το κόβουμε εάν δεν κρυώσει τελείως, το καλό ψήσιμο (να ροδοκοκινίσει καλά).


Creamy Custard Pie (Galaktompoureko)

αν θέλετε να δείτε τη συνταγή επισκεφθείτε τη μητερούλα

Μελομακάρονα!

Σας έχουμε τις καλύτερες συνταγές για μελομακάρονα τώρα τα Χριστούγεννα! 

Πώς θα τα φτιάξουμε!

Πρώτα φτιάχνουμε το σιρόπι!!!

•  500 γραμμάρια νερό
•  700 γραμμάρια ζάχαρη
• 2 ξυλάκια κανέλας
• 1 πορτοκάλι κομμένο στα δύο
• 150γραμμάρια μέλι
•  καρύδια χοντροκομμένα
• μέλι για το μέλωμα

Βάζουμε τα υλικά εκτός από το μέλι και τα καρύδια. 
Μόλις βράσει το σιρόπι, το βγάζουμε από τη φωτιά, ρίχνουμε και τα 150 γρ. μέλι και ανακατεύουμε καλά. 
Στη συνέχεια αφήνουμε το σιρόπι να κρυώσει - μπορούμε μετά από κάποια ώρα να το βάλουμε και στο ψυγείο. 

Για τη ζύμη χρειαζόμαστε:

• 400 γραμμάρια φρέσκο χυμό πορτοκάλι
• 530 γραμμάρια ελαιόλαδο
• 1200 γραμμάρια αλεύρι για όλες τις χρήσεις
• ξύσμα από ένα πορτοκάλι
• 30 γραμμάρια άχνη
• 50 γραμμάρια βούτυρο λιωμένο
• μισό κουταλάκι του γλυκού σόδα
• 1/4 κουταλάκι του γλυκού κανέλα
• 1/6 κουταλάκι του γλυκού γαρύφαλλο (γιατί έχει έντονη μυρωδιά εάν πέσει παραπάνω)

Ρίχνουμε όλα τα υλικά σε μία λεκάνη. 
Στο τέλος ρίχνουμε το αλεύρι και το ζυμώνουμε. 
Προσοχή όμως! 
Η ζύμη για τα μελομακάρονα θέλει πολύ λίγο ζύμωμα, για να μη γίνουν σαν μπισκότα! 
Ζυμώνουμε μέχρι να μη φαίνεται το αλεύρι. 

Στη συνέχεια τα πλάθουμε και τα ψήνουμε στους 180 βαθμούς πάνω κάτω για 30 λεπτά.

Όταν βγουν από το φούρνο και είναι ζεστά, τα ρίχνουμε λίγα - λίγα μέσα στο κρύο σιρόπι. 

Τέλος τα βάζουμε στην πιατέλα μας και τα πασπαλίζουμε με μέλι και καρύδια!

Προσοχή σε τρία πράγματα: 

1. Πρέπει να μη κουραστεί η ζύμη
2. Για να γίνει σωστό το σιρόπιασμα, πρέπει να είναι ζεστό μελομακάρονο - κρύο σιρόπι
3. Το μέλι που θα ρίξουμε στο τέλος να είναι αρωματικό, όπως ανθόμελο, θυμάρι κ.ο.κ.

Καλή επιτυχία !!!!!!

το βρήκαμε στο Μέλι Βρασνών