Προσαρμοστικότητα! Το «προσόν» των ευτυχισμένων παιδιών!

Αναμφίβολα η προσαρμοστικότητα αποτελεί μια από τις σημαντικότερες δεξιότητες για να αντιμετωπίσει το παιδί μας αποτελεσματικά όλες τις δύσκολες καταστάσεις στη ζωή!

Από: Ελένη Χαδιαράκου

Αναμφίβολα η προσαρμοστικότητα αποτελεί μια από τις σημαντικότερες δεξιότητες για να αντιμετωπίσει το παιδί μας αποτελεσματικά όλες τις δύσκολες καταστάσεις στη ζωή!

Δεν είναι δυνατόν να προστατέψουμε τα παιδιά μας από τις αναποδιές της ζωής, αλλά μπορούμε να το μάθουμε να προσαρμόζεται στις καταστάσεις, αλλάζοντας τον τρόπο που σκέφτεται. 

Η σχολική σύμβουλος Jenna Bilmes στο βιβλίο της Beyond Behavior Management: The Six Life Skills Children Need μας δείχνει τα βήματα για να βοηθήσουμε το παιδί μας να αποκτήσει την πολύτιμη δεξιότητα της ευελιξίας.

Είναι όλα τα παιδιά το ίδιο προσαρμοστικά; 

Εννοείται πως όχι. Κάποια παιδιά χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να νιώσουν άνετα σε νέα μέρη ή καταστάσεις ή ανθρώπους. 

Τα παιδιά αυτά δύσκολα ανέχονται αλλαγές στη ρουτίνα τους και νιώθουν άβολα όταν εντάσσονται σε νέες δραστηριότητες και ασχολίες. Ακόμα και έτσι όμως, τα παιδιά που αργούν να προσαρμοστούν, τις περισσότερες φορές στο τέλος τα καταφέρνουν!

Έρευνες δείχνουν πως τα παιδιά που αργούν να προσαρμοστούν, τα πηγαίνουν πολύ καλά με τις προβλέψιμες καταστάσεις και με τις ρουτίνες τους, είναι λιγότερο πιθανό να εμπλακούν σε επικίνδυνες καταστάσεις και επηρεάζονται λιγότερο από την επιρροή των συνομηλίκων τους. Απλά χρειάζονται περισσότερο χρόνο!

Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν παιδιά που είναι πολύ πιο ευέλικτα και δε φαίνονται να δυσκολεύονται όταν έρχονται αντιμέτωπα με νέες καταστάσεις και πράγματα, ή όταν γίνονται αλλαγές στο πρόγραμμά τους. 

Μπορεί να πηγαίνουν ομαλά από τη μία δραστηριότητα στην άλλη και να απολαμβάνουν τις αλλαγές! Αν και αυτά τα παιδιά είναι πιο εύκολα για τους γονείς, μπορεί να αντιδρούν πιο γρήγορα και να είναι παρορμητικά, με αποτέλεσμα να χρειάζονται ενθάρρυνση για να σκέφτονται πριν ενεργήσουν!

Τι μπορούμε να κάνουμε για να τα βοηθήσουμε το παιδί να αποκτήσει προσαρμοστικότητα:

• Μιλήστε του για την αλλαγή

Το πρώτο που πρέπει να κάνουμε είναι να τα βοηθήσουμε να εκτιμούν με ρεαλιστικό τρόπο τα θετικά και τα αρνητικά μιας κατάστασης που φέρνει αλλαγές. 

Η αλλαγή στη θετική της εκδοχή, μπορεί να βοηθήσει την αύξηση της εμπειρίας και να φέρει ανανέωση. 

Η αλλαγή που συνοδεύεται με εμπόδια, σημαίνει πως κάποιος πρέπει να ενεργήσει με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να αλλάξει τη ζωή του προς το καλύτερο.

• Βοηθήστε το να εκφράσει τα συναισθήματά του

Οι γονείς αρχικά πρέπει να παρατηρήσουν το πώς αντιδρά το παιδί στην προοπτική της αλλαγής. Όταν το παιδί αντιμετωπίζει μια καινούρια κατάσταση, είναι σημαντικό οι γονείς να το ενθαρρύνουν να μιλήσει για αυτά που νιώθει. 

Αν το παιδί δυσκολεύεται να περιγράψει τα συναισθήματά του, μπορούν να χρησιμοποιήσουν παραδείγματα, ιστορίες ή βιβλία όπου ο πρωταγωνιστής βιώνει μια παρόμοια κατάσταση.

• Δείξτε κατανόηση

Επίσης σημαντικό είναι, να προσπαθήσουν οι γονείς να ανακαλύψουν το πώς αντιλαμβάνεται το παιδί την κατάσταση. Τα συναισθήματα που βιώνει το παιδί, συνδέονται άμεσα με την κατανόηση του τι συμβαίνει. 

Αν για παράδειγμα το παιδί πρόκειται να αλλάξει σχολείο και έχει πείσει τον εαυτό του ότι τα άλλα παιδιά δε θα το κάνουν παρέα, είναι λογικό να αισθάνεται λύπη και φόβο.

• Διδάξτε του την αισιοδοξία!

Οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν το παιδί να οραματιστεί ένα θετικό αποτέλεσμα και να το ενθαρρύνουν να σκεφτεί όλες τις υπέροχες δυνατότητες που μπορεί να φέρει μία αλλαγή. 

Η αισιοδοξία στη σκέψη είναι κάτι που μπορούν να καλλιεργήσουν οι γονείς στα παιδιά μέσα από το δικό τους παράδειγμα και στάση απέναντι στις αλλαγές και στις δυσκολίες!

• Ενισχύστε την αυτοπεποίθηση του

Η πίστη του παιδιού στις δικές του δυνατότητες σχετίζεται με την αυτοπεποίθηση. 

Ενισχύστε την αυτοπεποίθησή του εστιάζοντας στα καλύτερα στοιχεία του, και αφήστε το να τα κατανοήσει και το ίδιο. Επιβραβεύστε το με ειλικρίνεια, αλλά μην το πιέζετε να κάνει παραπάνω πράγματα από αυτά που μπορεί να διαχειριστεί.

• Δώστε του συναισθηματική ασφάλεια

Η ανάπτυξη στενών δεσμών τόσο με την οικογένεια όσο και άλλους ανθρώπους δημιουργεί την αίσθηση της ασφάλειας.

Δημιουργήστε το αίσθημα της συναισθηματικής ασφάλειας στο σπίτι σας και επιτρέψτε την έκφραση όλων των συναισθημάτων, έτσι ώστε το παιδί να αισθάνεται άνετα αν βιώσει ένα αρνητικό συναίσθημα σε μια δύσκολη κατάσταση.

• Διδάξτε του την ηθική

Τα παιδιά χρειάζεται να αναπτύξουν ένα στέρεο, προσωπικό σύστημα αξιών και αρχών για να ξεχωρίζουν το σωστό από το λάθος, να διαμορφώσουν μια θετική συμπεριφορά προς τους άλλους αλλά και να νοιάζονται για αυτούς. 

Για να ενδυναμώσετε το χαρακτήρα του παιδιού, προσδιορίστε με ποιους τρόπους η κάθε συμπεριφορά επηρεάζει τους άλλους, βοηθήστε το παιδί σας να αναγνωρίσει τον εαυτό του ως ένα άτομο που νοιάζεται για τους άλλους και βασικά αποφύγετε τα στερεότυπα ή τις μισαλλόδοξες πεποιθήσεις.

imommy

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

ΠΑΙΔΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ: Το ηχηρό μήνυμα του Ο.Λ. Ηρακλείου

Ηχηρό μήνυμα για την παιδική κακοποίηση στέλνει ο Οργανισμός Λιμένος Ηρακλείου.

Σε ανακοίνωσή του, τονίζει πως “όλοι άνθρωποι κάθε ηλικίας έχουν δικαιώματα. Από τη στιγμή που γεννιούνται. Η 19η  Νοεμβρίου είναι Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παιδικής Κακοποίησης. Ένα από τα κυριότερα κοινωνικά φαινόμενα και ο σοβαρότερος παράγοντας παιδικής θνησιμότητας αποτελεί η κακοποίηση των παιδιών. Όταν αναφερόμαστε στις έννοιες της κακοποίησης και παραμέλησης ανηλίκων αναφερόμαστε στους όρους με μεγάλη συναισθηματική φόρτιση ακόμη και στην απλή προφορική εκφορά των λέξεων”.

Προκαλούν έντονα συναισθήματα και αυτός είναι ένας λόγος που η Διοίκηση του ΟΛΗ ΑΕ, πέρα από τη συμπαράστασή του και την έμπρακτη ευαισθησία του προς τα παιδιά αυτά, επιθυμεί μέσα  από την ενημέρωση να συμβάλλει στην πληροφόρηση και στη στάση, αλλά και στις αντιλήψεις των γονέων και της κοινωνίας γενικότερα ως προς τους τρόπους ανατροφής των παιδιών.

Η παιδική κακοποίηση περιλαμβάνει πράξεις ή απουσία πράξεων ενός γονέα ή άλλου ενήλικα του άμεσου περιβάλλοντος του παιδιού που τραυματίζουν ή απειλούν να τραυματίσουν τόσο σωματικά, όσο και ψυχικά ένα παιδί. Η κακοποίηση παρατηρείται περισσότερο στη βρεφονηπιακή ηλικία για αυτό είναι σημαντικό να ξέρουμε πως ουσιαστικό για την ψυχική υγεία ενός βρέφους ή ενός μικρού παιδιού είναι η στενή και η συνεχής ζεστή σχέση με τους γονείς.

Η κακοποίηση, η παραμέληση παιδιού την οποία βιώνει ένα παιδί , εμπεριέχουν τη βία, την κακή μεταχείριση, και οι μορφές τους περιλαμβάνουν τη ωματική ή σεξουαλική κακοποίηση,  τη λεκτική βία, την συναισθηματική- ψυχική κακοποίηση, την παραμέληση ασφάλειας, τη στέρηση τροφής, την έκθεση σε κινδύνους, την ανεπαρκή παρουσία στο σχολείο, τις κακές συνθήκες διαβίωσης καθώς και την κάθε είδους εκμετάλλευση.

“Επειδή η  παιδική κακοποίηση”, αναφέρει  ο διευθύνων σύμβουλος του ΟΛΗ ΑΕ κ. Μηνάς Παπαδάκης, “ευδοκιμεί στη σιωπή, στη συγκάλυψη, στην αδιαφορία, είναι υπόθεση και ευθύνη όλων μας να κάνουμε τον κόσμο πιο ασφαλή για τα παιδιά μας. Γιατί η συνέχεια η δική μας είναι το μέλλον των παιδιών μας .

Πρέπει να αλλάξουμε ουσιαστικά τον τρόπο που ως κοινωνία αντιμετωπίζουμε και διαχειριζόμαστε το φαινόμενο. Να ενημερωθεί σωστά η κοινωνία  ώστε να μάθουμε στα παιδιά μας να προστατεύουν τον εαυτό τους, και να επικοινωνήσουμε αμέσως με τους αρμόδιους φορείς εάν υποψιαστούμε ότι κάποιο παιδί βιώνει κακοποίηση ή παραμέληση στο περιβάλλον του”.

“Τα παιδιά πρέπει να μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον που τους παρέχει τα αναγκαία υλικά αγαθά και διασφαλίζει τη σωματική, νοητική, συναισθηματική και κοινωνική τους ανάπτυξη” αναφέρει ο πρόεδρος του ΟΛΗ κ. Ιωάννης Βαρδαβάς.

Καμμιά λοιπόν ανοχή στην παιδική κακοποίηση είναι υποχρέωση μας να κρατούμε τα παιδιά μας ασφαλή, καταλήγει η Διοίκηση του ΟΛΗ. Απαραίτητη και επιβεβλημένη αποτελεί η  συμμετοχή όλων μας σε μία κοινή προσπάθεια προστασίας των παιδιών από την κακοποίηση και την παραμέληση, προκειμένου τα παιδιά μας να συναντήσουν την ενήλικη ζωή τους χωρίς τραύματα και να ενταχθούν στο κοινωνικό σύνολο χωρίς να μεταφέρουν τον κύκλο της βίας στις επόμενες γενιές.

patris.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Παγκόσμια ημέρα κατά της Κακοποίησης των Παιδιών / World Day Against Child Abuse

Το δικαίωμα στην προστασία από κάθε μορφή εκμετάλλευσης και το δικαίωμα διαβίωσης σε μία ευτυχισμένη οικογένεια πρέπει να αποτελεί στόχο κάθε ευνομούμενης κοινωνίας. Η εν λόγω μέρα έχει καθιερωθεί για να υπενθυμίζεται ακριβώς αυτό το μήνυμα, παράλληλα με την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης και την κινητοποίηση της πολιτείας και των αρμόδιων υπηρεσιών.

Το φαινόμενο της παιδικής κακοποίησης έχει λάβει πολύ μεγάλες διαστάσεις τόσο στον ελλαδικό όσο και στο διεθνή χώρο κι έχει αποτελέσει αντικείμενο πολυάριθμων μελετών. Η επιλογή της ημερομηνίας δεν είναι τυχαία καθώς καθιερώθηκε για να συνδυαστεί με την Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού (20 Νοεμβρίου).

Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού που υιοθετήθηκε ομόφωνα από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στις 20 Νοεμβρίου 1989 συνιστά το πρώτο παγκόσμιο νομικό ρυθμιστικό πλαίσιο αναφορικά με τα δικαιώματα των παιδιών και προσδιορίζει τα δικαιώματα τα οποία πρέπει να απολαμβάνουν τα παιδιά παγκοσμίως. Κύριο μήνυμα της Σύμβασης είναι η θεώρηση του παιδιού ως υποκείμενο δικαιωμάτων και όχι ως αντικείμενο προστασίας.

Αξιόλογη νομική προσθήκη αποτελεί αυτή του Νόμου 3500/2006 για την ενδοοικογενειακή βία. Ο εν λόγω νόμος περιλαμβάνει διατάξεις για τη συναισθηματική κακοποίηση, τη δευτερογενή κακοποίηση καθώς και πιο αυστηρές ποινές για όσους διαπράττουν σωματική κακοποίηση.

Είναι ξεκάθαρο πως η αντιμετώπιση του φαινομένου της παιδικής κακοποίησης δεν αποτελεί μόνο νομικό ζήτημα αλλά κυρίως κοινωνικό. Οι περισσότερες δυτικές κοινωνίες έχουν κάνει προσπάθειες αντιμετώπισης και πρόληψης του φαινομένου. 

Τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα έχουν γίνει πολλές ενέργειες από διάφορους οργανισμούς (Χαμόγελο του Παιδιού, παιδικά χωριά SOS) με στόχο την ευαισθητοποίηση πολιτών και κυβερνήσεων σχετικά με το ζήτημα της παιδικής κακοποίησης, ωστόσο ο δρόμος φαίνεται να είναι μακρύς. 

☑ ΟΡΙΣΜΟΣ:

Ως παιδική κακοποίηση σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, ορίζεται: «η κακοποίηση ή κακομεταχείριση παιδιού που περιλαμβάνει όλες τις μορφές σωματικής ή συναισθηματικής κακής μεταχείρισης, σεξουαλικής παραβίασης, παραμέλησης ή παραμελημένης θεραπευτικής αντιμετώπισης ή εκμετάλλευσης για εμπορικούς σκοπούς, η οποία καταλήγει σε συγκεκριμένη ή εν δυνάμει βλάβη που αφορά στη ζωή και στην ανάπτυξη του παιδιού, στα πλαίσια μιας σχέσης ευθύνης, εμπιστοσύνης και δύναμης» (σελ.125). 

Πολύ γενικά, ως παιδική κακοποίηση νοείται η άσκηση βίας από κάποιον ενήλικο προς ένα παιδί βρεφικής- παιδικής ή ακόμα και εφηβικής ηλικίας.

Η παιδική κακοποίηση είναι δυνατόν να λάβει πολλές και διαφορετικές μορφές, μπορεί να είναι φανερή προς τρίτους ή και όχι, να είναι σταθερή ως προς τη μορφή της ή να παίρνει όλες τις μορφές σε μια περίπτωση παιδιού, μπορεί να συμβεί μία και μοναδική φορά ή να συμβαίνει κατ’ επανάληψη, μπορεί να έχει αναστρέψιμες συνέπειες ή να οδηγήσει ακόμα και στο θάνατο. 

☑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ:

Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, το ¼ όλων των ενηλίκων έχουν δηλώσει ότι έχουν κακοποιηθεί ως παιδιά. Από το συνολικό αυτό ποσοστό, το 23% των ενηλίκων δηλώνει ότι έχει υποστεί σωματική κακοποίηση, το 36% συναισθηματική κακοποίηση ενώ το 26% σεξουαλική κακοποίηση (18% κορίτσια και 8% αγόρια). 

Πάντα σύμφωνα με τα διεθνή δεδομένα, προκύπτει ότι τα κορίτσια κακοποιούνται με συχνότητα 3 φορές υψηλότερη από ότι τα αγόρια, τα αγόρια έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες για συναισθηματική παραμέληση και σοβαρή σωματική βλάβη από ότι τα κορίτσια και τα παιδιά έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να κακοποιηθούν σεξουαλικά από την ηλικία των 3 ετών και άνω. 

Στην Ελλάδα, το ποσοστό των παιδιών που κακοποιούνται ετησίως ανέρχεται στα 28.000, σύμφωνα με δεδομένα από το Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού.

Θα πρέπει να τονιστεί ότι ο αριθμός των κακοποιημένων παιδιών είναι πολύ μεγαλύτερος από αυτό που παρουσιάζεται, καθώς αυτός είναι μόνο ο αριθμός των περιστατικών που αναφέρονται. 

☑ ΜΟΡΦΕΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ:

Αν και δεν υπάρχει ομοφωνία ως προς τον ορισμό της παιδικής κακοποίησης, εντούτοις φαίνεται να υπάρχει ομοφωνία ως προς τις συνιστώσες της και τις μορφές της. Ειδικότερα, στις πιθανές μορφές παιδικής κακοποίησης εντάσσονται οι παρακάτω:

• Η σωματική κακοποίηση, η οποία αφορά οποιασδήποτε μορφής πρόκλησης τραύματος ή σωματικής δυσφορίας σε ανήλικο, η οποία δεν προέρχεται από ατύχημα. Ως εκδηλώσεις σωματικής κακοποίησης μπορεί να είναι: μώλωπες, εγκαύματα, το χαστούκι, το σπρώξιμο, το τράνταγμα, οι γροθιές, το χτύπημα με κάποιο αντικείμενο κ.ά. Επίσης, η παιδική εργασία και η εκμετάλλευση επίσης εντάσσονται στο πλαίσιο της σωματικής κακοποίησης.
• Η σεξουαλική κακοποίηση, η οποία αφορά την έκθεση ή τη συμμετοχή του παιδιού σε πράξεις σεξουαλικού περιεχομένου με απώτερο σκοπό τη σεξουαλική ικανοποίηση του ενήλικα. Συνήθως οι θύτες είναι άνδρες οι οποίοι ανήκουν στο · ευρύτερο οικογενειακό ή φιλικό περιβάλλον του παιδιού. Στην παιδική σεξουαλική κακοποίηση περιλαμβάνονται απόπειρες και πράξεις βιασμού, περιλαμβάνεται η ασέλγεια πάνω στο παιδί και η έκθεση του παιδιού στην πορνογραφία.
• Η ψυχολογική - συναισθηματική κακοποίηση, η οποία περιλαμβάνει πράξεις και συμπεριφορές που αφορούν εκφοβισμό, απομόνωση, εκμετάλλευση, υποτίμηση και γενικότερα συμπεριφορές που δείχνουν έλλειψη σεβασμού και στοργής των γονέων απέναντι στα παιδιά τους και δύνανται να προκαλέσουν σε αυτά ψυχικό τραύμα. Στους τύπους συναισθηματικής κακοποίησης συγκαταλέγονται: ο εκφοβισμός, η απόρριψη, η απομόνωση κι η εξαγορά (κάλυψη του συναισθηματικού κενού με προσφορά υλικών αγαθών). Εδώ συμπεριλαμβάνεται και το «σύνδρομο του αμέτοχου θεατή» το οποίο αφορά την έκθεση του παιδιού σε διάφορες μορφές ενδοοικογενειακής βίας (βία μεταξύ των συζύγων, κακοποίηση άλλου αδερφού μέσα στην οικογένεια, βία προς τον παππού ή τη γιαγιά) χωρίς το ίδιο να υφίσταται σωματική βλάβη.
• Η παραμέληση, η οποία αφορά την έλλειψη υγιεινής, ασφαλούς περιβάλλοντος, καθαριότητας και κάλυψης των βασικών αναγκών των παιδιών. Η παιδική παραμέληση μπορεί να είναι σωματική, συναισθηματική, εκπαιδευτική και ιατρική. Η εκμετάλλευση και η έκθεση των παιδιών σε κίνδυνο είναι δυο όροι που εντάσσονται στην εν λόγω μορφή κακοποιητικής συμπεριφοράς. Στους προαναφερθέντες όρους συγκαταλέγεται η επαιτεία των ανηλίκων, η παιδική εργασία και η οικονομική εκμετάλλευσή τους, τα περιστατικά παιδικής πορνείας καθώς και κάθε άλλη μορφή παιδικής εκμετάλλευσης που γίνεται μέσω εξαναγκασμού ή με την επιβολή βίας και απειλής.

 ☑  ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ:

Η διαδικασία της αντιμετώπισης της κακοποίησης αφενός έχει στόχο την προστασία του παιδιού από περαιτέρω κακοποίηση, και αφετέρου την αποκατάσταση των οικογενειακών δεσμών, με απώτερο, βέβαια, σκοπό τόσο το ολικό συμφέρον του παιδιού αλλά και τη γενικότερη βελτίωση της οικογενειακής λειτουργικότητας. 

Σε κάθε περίπτωση άρνησης των γονέων να συνεργαστούν προς το συμφέρον και το όφελος του παιδιού, με συνέπεια το παιδί να διατρέχει σοβαρό κίνδυνο κρίνεται απαραίτητη η συνεργασία με τις δικαστικές αρχές και τις κοινωνικές υπηρεσίες και ακολουθείται η διαδικασία που κατά περίπτωση ωφελεί τον ανήλικο.

• Ενημερώνονται οι αρμόδιες αρχές (εισαγγελέας, αστυνομία) και εάν χρειαστεί εισάγεται το παιδί στο νοσοκομείο προκειμένου, σε πρώτη φάση, να προστατευθεί η ζωή του και να αντιμετωπιστούν τα ιατρικά προβλήματα.

✔ Αστυνομία (τηλ: 100)

✔ Κέντρο Άμεσης Κοινωνικής Βοήθειας (τηλ: 197)

• Μπορεί το παιδί ή κάποιος ενήλικας που γνωρίζει την κατάσταση να ζητήσει βοήθεια από άλλους οργανισμούς, όπως:

✔ Χαμόγελο του Παιδιού (Τηλεφωνική Γραμμή SOS: 1056),

✔ Ιατροδικαστική Υπηρεσία Αθηνών (τηλ: 210-3613340), Ιατροδικαστική Υπηρεσία Πειραιά (τηλ: 210-4177876),

✔ Υπηρεσία Επιμελητών Ανηλίκων Υπουργείου Δικαιοσύνης (τηλ: 210-8701319),

✔ Συνήγορος του Πολίτη (τηλ: 210-7289600),

✔ Συνήγορος του Πολίτη-Κύκλος για τα δικαιώματα του Παιδιού (τηλ: 8001132000),

✔ ΕΠΙΨΥ (τηλ: 801-801-1177),

✔ Τμήμα Ηλεκτρονικού Εγκλήματος (τηλ:1890, email: ccu@ath.forthnet.gr).

✔ Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων «Άρσις» (τηλ: 210 8259880)[4]

✔ ΕΛΙΖΑ-Εταιρία κατά της Κακοποίησης του Παιδιού (τηλ: 210 3231704, email: info@eliza.org.gr).

• Παρέχεται βοήθεια στο παιδί και στην οικογένεια από διεπιστημονική ομάδα ειδικών (παιδίατρος, κοινωνικός λειτουργός, ψυχολόγος και παιδοψυχίατρος) με:

✔ Μεταφορά του παιδιού σε ασφαλές πλαίσιο διαμονής (μακριά από τους γονείς, για κάποιο τουλάχιστον διάστημα, αν κριθεί αναγκαίο).

✔ Ψυχοδιαγνωστική εκτίμηση παιδιού και γονέων για την πιθανότητα ύπαρξης ψυχολογικών ή άλλων αναπτυξιακών (για το παιδί) δυσκολιών που χρειάζονται φροντίδα.

✔ Συμβουλευτική στήριξη - ψυχοθεραπεία γονέων.

✔ Ψυχοθεραπευτική βοήθεια παιδιού.

Αλεξία Σκαρμούτσου, MSc

social-consultancy
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

«Η Διαχρονία της Ελληνικής Γλώσσας»

ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ: «ΜΗΓΑΡΙΣ ΕΧΩ ΤΙΠΟΤΙΣ ΑΛΛΟ ΠΑΡΕΞ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΓΛΩΣΣΑ»

«Η αναβάθμιση και ενίσχυση της Ελληνικής Γλώσσας, τόσο στην εκπαίδευση όσο και ευρύτερα στην κοινωνία, αποτελεί σήμερα περισσότερο από ποτέ στόχο ύψιστης προτεραιότητας για τον τόπο μας»

Η ελληνική μας γλώσσα είναι η ιστορία, ο πολιτισμός, τα ήθη και τα έθιμά μας, η αψεγάδιαστη ταυτότητά μας, το πανίσχυρο θεμέλιο πάνω στην οποία οικοδομούμε την εθνική ύπαρξή μας. Είναι το ασφαλές πέρασμα από τον μύθο στον λόγο και δι’ αυτού η αποτύπωση του πολιτισμού, της φιλοσοφικής σκέψης, της ανακάλυψης, της καταξίωσης του ανθρώπου.

 

Η συνέχεια στα Ελληνικά  

Στρατόπεδο Καποτά: Μια αγκαλιά για τους απόρους

Το άρθρο που ακολουθεί είναι πενταετίας, δεν ξέρουμε αν είναι ακριβές πλέον. Εκείνο που ξέρουμε είναι ότι χτες βράδυ, διαπιστώσαμε, ότι μια συνάνθρωπος μας, δίπλα μας, βοηθάει χρόνια τα παιδιά, έχει αφιερώσει τη ζωή της, με πενιχρά μέσα, αγωνίζεται να αναστήσει παιδιά. Να τα φιλοξενήσει, να τα ταΐσει, να τα βοηθήσει να εκπαιδευτούν, τα πάντα όλα, σαν μάνα και καλύτερα ακόμη. Και δεν είναι η μόνη, άμα μαθεύτηκε αυτό, αποκαλύφθηκε ότι και άλλη συνάνθρωπος μας πήγαινε και έκανε μαθήματα στα παιδιά καί άλλη έδινε χρήματα, διακριτικά, ευγενικά, χωρίς τυμπανοκρουσίες και αναταλλάγματα.

 

Επειδή το Καλό είναι διακριτικό, δεν κομπάζει, μοιράζει, απλώνεται και καλύπτει τα πάντα ήσυχα-ήσυχα και απλά κι ας νομίζει το Κακό ότι πήρε κεφάλι. Την τύφλα του.

Βοηθάτε αδέρφια, η Αλληλεγγύη μας έμεινε μόνο, αυτή μας κρατάει Ανθρώπους.

Το χαμομηλάκι

Ο καταυλισμός Καποτά, στους πρόποδες της Πάρνηθας, όπου είναι εγκατεστημένα 880 κοντέινερ, στήθηκε στο Μενίδι το 1999, μετά τον φονικό σεισμό που έπληξε την Αθήνα στις 7 Σεπτεμβρίου, με αποτέλεσμα χιλιάδες άνθρωποι να βρεθούν στον δρόμο.

Το κράτος αποφάσισε την προσωρινή στέγασή τους σε σκηνές και αργότερα σε λυόμενους οικίσκους, τα γνωστά σε όλους μας κοντέινερ. Με την πάροδο των χρόνων, αν και τα σπίτια των ανθρώπων επισκευάστηκαν, φτιάχτηκαν νέα και οι σεισμόπληκτοι μετεγκαταστάθηκαν, τα κοντέινερ παρέμειναν. Δεκαέξι χρόνια μετά, ο καταυλισμός συνεχίζει να λειτουργεί και να φιλοξενεί 4.500 «θύματα» της οικονομικής κρίσης.

Οικογένειες και άνεργοι βρήκαν στα κοντέινερ τη μοναδική λύση για να στεγάσουν την ανέχειά τους, αφού δεν έχουν χρήματα για να νοικιάσουν σπίτι. Εκεί, τα τελευταία τέσσερα χρόνια ο ιερέας Ηλίας Ζωγράφος βάλθηκε να καλυτερέψει τη ζωή τους!

Γεννημένος στην Πάτρα πριν από 62 χρόνια και ερχόμενος, μετά τη διακονία του στα Κύθηρα, στην Αθήνα πριν από τέσσερα χρόνια, επισκέφθηκε με τον πνευματικό του τον κατακλυσμό και αποφάσισε να μείνει εκεί, στη φτωχότερη ενορία, για να στηρίξει τα παιδιά και τις οικογένειές τους με όλες του τις δυνάμεις.

Δεκαέξι χρόνια μετά το σεισμό του 1999, ο καταυλισμός Καποτά συνεχίζει να λειτουργεί και να φιλοξενεί 4.500 «θύματα» της οικονομικής κρίσης

Ένας οικισμός 4.500 ψυχών

Εκατοντάδες οικογένειες με παιδιά και ηλικιωμένους, μέσα σε μόλις 25 τ.μ. (!), απλώς προσπαθούν να επιβιώσουν, να «ξεγελάσουν» την ακραία φτώχεια τους. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, στον καταυλισμό Καποτά (πρώην στρατόπεδο), ζουν 4.500 άνθρωποι. «Οι περισσότεροι είναι Πόντιοι, προερχόμενοι από τη Ρωσία, Ρώσοι, Έλληνες, μια μειοψηφία Ρομά και λίγοι Αλβανοί. Αρκετοί και με παραβατική συμπεριφορά. Ζουν σε ένα δωματιάκι με κουζίνα και μπάνιο. Υπάρχουν πολλά προβλήματα. Κοιτάμε να βοηθήσουμε όσο μπορούμε», λέει ο πατήρ Ηλίας, εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίου Σώζοντος.

«Η καθημερινότητα είναι πολύ δύσκολη. Ζέστη το καλοκαίρι, κρύο τον χειμώνα. Κάποιες οικογένειες έχουν απλώς τα υποτυπώδη για δροσιά ή θέρμανση», σημειώνει. «Οι χώροι δεν είναι καθαροί. Αποχετεύσεις, νερά, βρώμα. Ο δήμος δεν βοηθάει. Όσοι δήμαρχοι κι αν πέρασαν δεν βοήθησαν. Ο καινούργιος είπε ότι κάτι μπορεί να κάνει.

Η καθημερινότητα και η ψυχαγωγία των παιδιών είναι απλώς ένα γήπεδο ποδοσφαίρου που υπάρχει και κάποιες παλιές κούνιες. Είναι πονεμένες ψυχές, από ιδρύματα κ.λπ.», λέει ο ιερέας.

Δεν λείπουν, ωστόσο, και κάποιοι που έχουν βολευτεί. «Η αλήθεια είναι ότι κάποιοι βολεύτηκαν εδώ. Υπάρχουν και παρατράγουδα, αλλά με αγάπη, φροντίδα και καλοσύνη προσπαθούμε να βοηθήσουμε», προσθέτει ο πατήρ Ηλίας και συνεχίζει: «Μόνο η Εκκλησία, κανένας άλλος δεν βοηθά τους ανθρώπους αυτούς». «Οι περισσότερες οικογένειες ζουν κάτω ή στα όρια της φτώχειας. Έχουν πραγματική ανάγκη. Τσακώνονται για ένα κομμάτι ψωμί! Σκοτωμός... Στεναχωριέμαι να βλέπω την εικόνα αυτή. Υποφέρω!», εξομολογείται.

«Ο Θεός μου δίνει τη δύναμη»

Ο πατήρ Ηλίας Ζωγράφος κατοικεί στη Νέα Σμύρνη. Δεν οδηγεί, αλλά δεν το βάζει κάτω. Καθημερινά, 365 ημέρες τον χρόνο, διανύει περίπου 27 χλμ. με 3 συγκοινωνίες (τραμ, μετρό, λεωφορείο) μιάμιση ώρα για να πάει και άλλη μιάμιση για την επιστροφή. «Με κάθε μέσο πηγαινοέρχομαι καθημερινά από τη Ν. Σμύρνη και φορτωμένος, πολλές φορές, με σακούλες ψωμί ή ρούχα για να τους πάω. Δυστυχώς δεν έχω αυτοκίνητο ή κάποιον που να με βοηθά στη μετακίνηση», λέει και προσθέτει: «Πονάνε τα πόδια μου, τα κόκκαλά μου, αλλά δόξα τω Θεώ. Κάθε μέρα γίνεται ένα θαύμα. Γιατί θαύμα είναι, το ζω! Ο Θεός μου δίνει δύναμη και τον τρόπο να μπορώ να προσφέρω στην πιο φτωχή ενορία. Ο Θεός τα στέλνει».

Πάντα «παρών»

Εκτός από τροφή, όμως, ο πατήρ Ηλίας παρέχει σε όλους πνευματική και ψυχολογική υποστήριξη. Εάν κάποιος άνθρωπος χρειαστεί τη βοήθειά του, θα είναι δίπλα του. Χωρίς να κοιτάξει χρώμα ή φυλή. «Μιλάω μαζί τους. Μου λένε τα προβλήματά τους. Τους περνάω μηνύματα ότι μας περισσεύει να δίνουμε στον δίπλα μας κ.λπ. Προβληματίζονται. Τους συμβουλεύω να έχουν πίστη και να εκκλησιάζονται. Κάθε Κυριακή και μεγάλες γιορτές κάνω Λειτουργία στο εκκλησάκι εντός του καταυλισμού, κάθε απόγευμα Εσπερινό και Παρασκευή απόγευμα παράκληση», υπογραμμίζει.

«Όταν επιστρέφω σπίτι, είμαι άρρωστος! Έχω υποστεί την κούραση, τη στεναχώρια. Σκέφτομαι όλα αυτά που συνέβησαν εντός της ημέρας, τι ειπώθηκε. Πολλές φορές μου ανεβαίνει η πίεση και παίρνω διπλή δόση χαπιού. Υποφέρω. Από τη μια κουράζομαι σωματικά, αλλά ψυχικά είναι όμορφο. Ευχαριστώ και δοξάζω τον Θεό που με αξιώνει για αυτό. Η μεγαλύτερη επιβράβευση έρχεται μέσα από τα χαρούμενα βλέμματα. Σου απλώνουν το χέρι, δείχνουν ότι σε χρειάζονται, σου δίνουν κουράγιο να συνεχίσεις», σημειώνει ο ίδιος.

Από τη μια κουράζομαι σωματικά, αλλά ψυχικά είναι όμορφο. Ευχαριστώ και δοξάζω τον Θεό που με αξιώνει για αυτό

Ζητούνται εθελοντές

Αυτή τη στιγμή, υπάρχει μια ομάδα που προσφέρει εθελοντικά ενισχυτική διδασκαλία στους μαθητές του καταυλισμού και δημιουργική απασχόληση, όμως, σύμφωνα με τον ιερέα, οι ανάγκες είναι μεγάλες.

«Ζητάω βοήθεια! Όποιος μπορεί ας βοηθήσει. Κάποιος γιατρός, κοινωνικός λειτουργός, φαρμακοποιοί για φάρμακα, επιχειρήσεις για δωρεά τροφίμων ή οικονομική ενίσχυση ή και μεμονωμένα όποιος μπορεί από το υστέρημά του», λέει ο πατήρ Ηλίας.

Η μοναδική οικονομική ενίσχυση

Εκτός από τις οικογένειες του καταυλισμού, ο πατήρ Ηλίας μοιράζει φαγητό και στους απόρους της ενορίας του. «Κάθε μέρα διανέμουμε στους πιο φτωχούς 80-90 μερίδες φαγητό, με ψωμί, που διατίθενται από τη Μητρόπολη Ιλίου-Αχαρνών-Πετρουπόλεως, με λίστα απόρων που έχει συνταχθεί. Επίσης, τακτικά μοιράζουμε από μία τσάντα με τρόφιμα».

Της Σοφίας - Xριστίνας Χρήστου

ΚΙΒΩΤΟΣ
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι