Στηρίξτε τους μαθητές του Σχολείου Κέντρου Κράτησης Νέων Αυλώνα

Τσαντάκια και πορτοφόλια έφτιαξαν οι μαθητές του Σχολείου Κέντρου Κράτησης Νέων Αυλώνα. 

Όπως αναφέρει το Δίκτυο Αλληλεγγύης Αγίας Παρασκευής, οι δημιουργίες των μαθητών του Πέτρου Δαμιανού είναι προς αγορά και τα χρήματα κατατίθενται εξ ολοκλήρου στη λογιστική μερίδα του νέου που ετοίμασε το τσαντάκι ή το πορτοφόλι.

Οι ενδιαφερόμενοι/ες μπορούν να επικοινωνούν με την Νεράιδα Βίκυ του Δικτύου Αλληλεγγύης Αγίας Παρασκευής στον τηλεφωνικό αριθμό 6974 952055.

πηγή

💖💖💖💖💖💖💖💖

Υπάρχει ένα Σχολείο,
στο οποίο οι μαθητές χαίρονται το μάθημα·
Δε τους ρωτάνε οι γονείς, αν διάβασαν. Διαβάζουν, γιατί χαίρονται και νοιώθουν τη δύναμη της γνώσης.
Δε ζουν μαζί με τους γονείς τους, αλλά τους κουβαλάνε μαζί τους στον ύπνο και το ξύπνιο τους· Το αγαπημένο τατουάζ στο σώμα τους είναι η λέξη “μάνα”·
Δεν έχουν το δωμάτιο τους, τη “βολή” τους, δεν καταλαβαίνουν με τον ίδιο τρόπο τις ψυχολογικές διακυμάνσεις της εφηβείας·
Δεν είναι παιδιά,
δεν είναι έφηβοι,
δεν είναι άντρες, λες και κάποιος έχει σβήσει την αχνή μολυβιά, που σκιαγραφεί τα σημαντικότερα τμήματα της σύντομης ζωής τους και αυτοί με πείσμα πήραν τα μολύβια- χοντρά, ανεξίτηλα μολύβια- για να τα ξαναγράψουν μέσα στον παράδεισο και την ασφάλεια που τους παρέχει το σχολείο των Φυλακών.
Σ’ αυτό το σχολείο οι μαθητές δεν κάνουν αδικαιολόγητες απουσίες, δεν πάνε φροντιστήριο, σχεδόν κανένας δεν παραλαμβάνει τον έλεγχο των βαθμών τους.

Υπάρχει ένα Σχολείο....

............

η συνέχεια εδώ

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τα εγγόνια είναι φως και χαρά για τον παππού και τη γιαγιά

Ο ρόλος του παππού και της γιαγιάς μέσα σε μια οικογένεια έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία και γι' αυτό θα θέλαμε να σας μιλήσουμε σήμερα.

Τα εγγόνια είναι φως και χαρά για τον παππού και τη γιαγιά! Οι παππούδες και οι γιαγιάδες έχουν ήδη περάσει από το στάδιο ανατροφής και διαπαιδαγώγησης των παιδιών. Ωστόσο, με τα εγγόνια τους, δημιουργούν ένα στενό δεσμό, γίνονται το φως και η χαρά τους.

Στόχος τους είναι να μεταφέρουν στα εγγόνια τους αξίες και μια συναισθηματική κληρονομιά που θα τα βοηθήσουν να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι.

Τα εγγόνια αποτελούν τη νέα γενιά που φέρνει φως και ελπίδα σε κάθε μέλος της οικογένειας. Για τον παππού και τη γιαγιά, αυτός ο δεσμός είναι ιδιαίτερος και σύντομα γίνεται άρρηκτος και για τις δυο πλευρές.

Ας σκεφτούμε κάτι σημαντικό: σήμερα αποκαλούμε αυτούς τους ανθρώπους “παππού και γιαγιά” ενώ στην πραγματικότητα είναι εξαιρετικά δραστήριοι, αυτόνομοι και η καρδιά τους είναι ακόμη νέα.

Αυτοί οι άνθρωποι απολαμβάνουν την καθημερινότητά τους και φροντίζουν τα εγγόνια τους με διαφορετικό τρόπο από ό,τι οι γονείς.

Έχουν διεξαχθεί αρκετές μελέτες για να ερευνηθεί αν είναι και εκείνοι υπεύθυνοι για τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών.

Αν και ισχύει το γεγονός ότι όλοι μέσα σε μια κοινωνία θεωρούμαστε παιδαγωγοί, ο ρόλος του παππού και της γιαγιάς μέσα σε μια οικογένεια έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία και γι’ αυτό θα θέλαμε να σας μιλήσουμε σήμερα.

Ας ρίξουμε μια ματιά.

Παππούς, γιαγιά και εγγόνια: ο ρόλος της ψυχολογικής ευεξίας

Οι μαμάδες και οι μπαμπάδες είναι εκείνοι που φτιάχνουν τους κανόνες και αποφασίζουν για το τι είναι αποδεκτό και τι όχι, όπως επίσης και για το ποιος είναι υπεύθυνος για τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους. Επομένως όταν μιλάμε για τον παππού και τη γιαγιά υπάρχουν ορισμένα ειδικά χαρακτηριστικά στα οποία θα πρέπει να αναφερθούμε.

• Ο παππούς και η γιαγιά έχουν ήδη περάσει από αυτό το στάδιο της ζωής· πριν αποκτήσουν εγγόνια ήταν και αυτοί γονείς. Είχαν ορίσει τους δικούς τους κανόνες και έζησαν το ρόλο του γονέα. Δεν θέλουν πλέον να είναι σκληροί ή να αποφασίζουν για το τι πρέπει να γίνει και τι όχι.
• Ο παππούς και η γιαγιά έχουν αναπτύξει έναν ιδιαίτερο τρόπο επικοινωνίας με τα εγγόνια τους που δεν εκφράζεται με απλές λέξεις. Εκφράζεται με χειρονομίες και σύμβολα. Είναι γεμάτοι από αμοιβαία κατανόηση, χαμόγελα, υποχωρήσεις και συμφωνίες… Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την κατάλληλη ψυχολογική ευεξία όπου και οι δυο πλευρές βγαίνουν κερδισμένες.
• Η τακτική επικοινωνία μεταξύ των παππούδων με τα εγγόνια τους καταπολεμά καταστάσεις κατάθλιψης και θλίψης. Προσφέρει στους παππούδες νέες ευθύνες και τα εγγόνια αποκτούν γνώσεις τις οποίες δεν μπορούν να τους προσφέρουν οι γονείς.

Καταλαβαίνουμε επίσης ότι δεν είναι όλοι οι παππούδες και οι γιαγιάδες ισάξιοι και δεν δημιουργούν πάντα τόσο ισχυρούς δεσμούς με τα εγγόνια τους. Πολλές φορές λένε ότι οι άνθρωποι γερνούν με τον ίδιο τρόπο που ζούσαν και αν δεν έχουν ξεπεράσει ορισμένα πράγματα τότε είναι πολύ πιθανό να φτάσουν σε μεγάλη ηλικία και να αισθάνονται απογοητευμένοι και αρνητικοί.

Γι’ αυτό το λόγο οι γονείς είναι αυτοί που αποφασίζουν πόσο συχνά θα πρέπει τα παιδιά να έρχονται σε επαφή με τον παππού και τη γιαγιά τους και αν η σχέση τους είναι εποικοδομητική ή όχι. Παρόλα αυτά, είναι ένα από τα πιο καταπληκτικά είδη δεσμών που υπάρχουν.

Ο αιώνιος δεσμός για τον παππού και τη γιαγιά και τα εγγόνια

Η καθημερινή υποστήριξη της γιαγιάς και του παππού αποτελεί τεράστια βοήθεια και ανακούφιση για τους γονείς.

Αυτή η ευθύνη που έχει ο παππούς και η γιαγιά δεν είναι κάτι νέο: έχουν περάσει πολλές γενιές που έχουν μοιραστεί το βάρος της φροντίδας και μέριμνας μικρών παιδιών.

Η κληρονομιά του παππού και της γιαγιάς όχι μόνο εμπλουτίζει τις ζωές των εγγονιών αλλά και τις ζωές της μαμάς και του μπαμπά που βλέπουν μια εντελώς διαφορετική εικόνα των γονιών τους που δεν γνώριζαν προηγουμένως. Κατά κάποιο τρόπο αυτό βοηθά στην ενδυνάμωση των σχέσεών τους.

• Η κληρονομιά του παππού και της γιαγιάς στα εγγόνια τους δεν βασίζεται μόνο στην τρυφερότητα και στα συναισθήματα. Θα πρέπει να γνωρίζουν πώς να μεταφέρουν αξίες, κομμάτια από το παρελθόν και οικογενειακές αναμνήσεις από παλαιότερες γενιές που βοηθούν το παιδί να κατανοήσει και να μάθει ακόμη καλύτερα τον εαυτό του και τον κόσμο. Τους προσφέρει ρίζες.
• Ακόμη μια σημαντική πτυχή είναι ότι οι συνεχείς αντανακλάσεις του παππού και της γιαγιάς, η χαρά για ζωή, η απόλαυση, η φροντίδα και η στήριξη βοηθά τα παιδιά να κατανοήσουν τι σημαίνει “να γερνάς με σοφία”. Με αυτό τον τρόπο θα μάθουν να μην φοβούνται την πάροδο του χρόνου, να τον αποδεχτούν και μάλιστα πιο ήρεμα.
• Μια ενδιαφέρουσα πτυχή είναι ο ρόλος που παίζουν στο οικογενειακό επίπεδο. Ο παππούς και η γιαγιά είναι πάντα μια πηγή γαλήνης και στρατηγικών για την χαλάρωση των εντάσεων, των διαφωνιών και των παρεξηγήσεων.
• Η διαπαιδαγώγηση των παιδιών δεν ήταν ποτέ εύκολη υπόθεση. Θα περάσουν από περίπλοκες καταστάσεις όπως πέρασαν και οι γονείς τους χρόνια πριν. Αν και οι καιροί έχουν αλλάξει, τα βασικά στοιχεία παραμένουν ίδια: τα παιδιά αποζητούν την ανεξαρτησία, απαιτούν την προσοχή, θα κάνουν την επανάστασή τους και θα κάνουν λάθη. Αλλά μέσα σε όλα αυτά, ο παππούς και η γιαγιά μπορούν πάντα να βοηθήσουν, δίνοντας μια καλή συμβουλή αλλά χωρίς να αναμειγνύονται.

Τα εγγόνια φέρνουν φως και χαρά στον παππού και στη γιαγιά. Πάντα ίσχυε αυτό. Κατά τη διάρκεια της ωρίμανσης, στο ενήλικο στάδιο της ζωής όταν τα άτομα αντιμετωπίζουν στιγμές που αλλάζουν τη ζωή τους με ενθουσιασμό και ενέργεια, τα παιδιά πάντα βοηθούν στην ανανέωση ευθυνών ώστε να δουν τη ζωή τους ως μια συνέχεια και να συνεχίσουν να ελπίζουν.

Ο παππούς και η γιαγιά δεν θέλουν να αποκτήσουν και πάλι τις ευθύνες του γονέα. Το μόνο που θέλουν είναι να απολαμβάνουν τα πιο έντονα και βαθιά συναισθήματα χωρίς πιέσεις ή υποχρεώσεις.

Με αυτό εννοούμε ότι αν και πάντα θα είμαστε τα παιδιά τους, θα πρέπει να σεβόμαστε την ανεξαρτησία τους, ως παππούς και γιαγιά, και το δικαίωμά τους να κάνουν ό,τι θέλουν δίνοντάς τους χρόνο.

Αυτό είναι κάτι πολύ σημαντικό που δεν πρέπει να ξεχνάμε. Τα εγγόνια είναι φως και χαρά για τον παππού και τη γιαγιά!

meygeia.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

 

Αυτισμός και Αγάπη... πάνε μαζί!!

Όποιος έχει δουλέψει με παιδιά που ανήκουν στο φάσμα του αυτισμού καταλαβαίνει! Σου δείχνουν την αγάπη τους κάθε μέρα και σε κάθε ευκαιρία. Αγκαλιές, φιλιά και χαμόγελα αληθινά. Είναι από τις πιο όμορφες ώρες της ημέρας!

Περίεργο συναίσθημα το να βρίσκεσαι ανάμεσα σε τόσο ξεχωριστούς ανθρώπους, διαφορετικούς που το μόνο που θέλουν είναι να δίνουν αγάπη.
Είναι μια από τις στιγμές που αντιλαμβάνεσαι το μεγαλείο του ανθρώπου που ενώ υστερεί στα δικά μας αυτονόητα, υπερτερεί σε άλλα πιο απαραίτητα. Στα αληθινά και ανιδιοτελή συναισθήματα.
Όταν λέμε αυτισμό, εννοούμε μια διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή η οποία είναι αποτέλεσμα νευρολογικής δυσλειτουργίας που επηρεάζει τη λειτουργία του εγκεφάλου αλλά και διάφορους τομείς ανάπτυξης, κατά έναν ασταθή και ακανόνιστο τρόπο.
Βασικά χαρακτηριστικά του αυτισμού, αποτελούν μειωμένη αλληλεπίδραση και επικοινωνία. Συνήθως το παιδί δείχνει παθητικό, δεν ανταποκρίνεται στην βλεμματική επαφή και στην προγλωσσική επικοινωνία ( νεύματα, χαιρετισμοί). Το άτομο με αυτισμό, εμφανίζει επαναλαμβανόμενες κινήσεις των άκρων, του κεφαλιού και του σώματος.
Με την αυτοτραυματική συμπεριφορά μπορεί να χτυπήσει το κεφάλι του, να δαγκώσει και γενικότερα να προκαλέσει βλάβες στον εαυτό του. Συχνά εκδηλώνει έντονη λεκτική ή σωματική επιθετικότητα προς τους άλλους, με ασήμαντη ( για εμάς) αφορμή. Αποδεδειγμένα, το αυτιστικό παιδί, δεν αντέχει σε δυνατούς ήχους και πολυκοσμία.
Να τονιστεί ότι το παιδί που ανήκει στο ευρύτερο φάσμα του αυτισμού, θα εκδηλώσει κάποιες από τις παραπάνω συμπεριφορές έως την ηλικία των τριών ετών.
Υπάρχουν περιπτώσεις παιδιών με αυτισμό που στα οποία έγινε πρώιμη παρέμβαση και βελτίωσαν τις ικανότητές τους μετά από συστηματική εκπαίδευση.
Η ανησυχία των γονέων για το πώς πρέπει να κινηθούν ώστε να αντιμετωπίσουν αυτή τη νέα πραγματικότητα και να βοηθήσουν το παιδί τους, είναι εμφανέστατη. Η αβεβαιότητα και η αγωνία ακολουθούν τους γονείς στα πρώτα βήματα προς την εύρεση της κατάλληλης εκπαίδευσης αλλά και των κατάλληλων χειρισμών για τη βελτίωση της πορείας του παιδιού.
 

 Αγαπητοί μου γονείς, αντί να σπαταλάτε ενέργεια συγκρίνοντας το παιδί με αυτισμό με το παιδί τυπικής ανάπτυξης, καλλιεργήστε την αποδοχή. Αγαπήστε το παιδί σας όπως ακριβώς είναι. Απολαύστε τις ικανότητές του και δεχτείτε τις ιδιορρυθμίες του. Μάθετε να παίρνετε ικανοποίηση ακόμη και από πολύ μικρές επιτυχίες του παιδιού με αυτισμό. Μην παραλείψετε να ενημερώσετε όλα τα μέρη της οικογένειας για τον αυτισμό. Τα αδέρφια των παιδιών με αυτισμό έχουν πολλά ερωτήματα. Θα πρέπει να γνωρίζουν την κατάσταση, για να μπορέσουν να κατανοήσουν το τί συμβαίνει. Η απόκρυψη της αλήθειας οδηγεί τα αδέρφια σε ερμηνείες που προκαλούν ενοχές, θυμό και έντονα συναισθήματα. Προσοχή όμως, δε θα πρέπει να φορτώνονται τα αδέρφια με ευθύνες.
Το βασικό άγχος της οικογένειας ειναι αν το παιδί με αυτισμό σε κάποιο στάδιο της ζωής του μπορεί να επιβιώσει μόνο του, να εργαστεί και να συντηρήσει τον εαυτό του. Αυτό βέβαια, είναι κάτι που γίνεται σε περιπτώσεις παιδιών με άλλα σύνδρομα, τα οποία μάλιστα το τελευταιο διάστημα βλέπουμε να εργάζονται σε μεγάλες επιχειρήσεις. Στον αυτισμό όμως ακόμη δεν έχουμε φτάσει σε τέτοιο επίπεδο, γιατί ως σύνδρομο έχει αρκετές ιδιαιτερότητες. Υπάρχουν άτομα τα οποία είναι ιδιαίτερα λειτουργικά και κοινωνικοποιημένα τα οποία όμως διακατέχονται από φοβίες, οι οποίες μπορεί να τους επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό. Σίγουρα πάντως ένα άτομο, αν μπει σε αυτή τη διαδικασία θα έχει ανάγκη κάποιον να τον επιβλέπει.
Οι άνθρωποι που δεν έχουν έρθει ποτέ σε επαφή με τον αυτισμό δεν ξέρουν. Δεν ξέρουν ότι αυτισμός σημαίνει ''κλεισμένος εαυτός''. Δε ξέρουν ότι αυτά τα παιδιά θέλουν αγάπη και ενσυναίσθηση, να μπορεί να τα καταλάβει, να είναι κάποιος εκεί για τις όμορφες αλλά και τις ''άσχημες'' στιγμές.
Είναι πολύ σημαντικό να μάθει ο κόσμος. Να μην αντιμετωπίζει τα άτομα αυτά με καχυποψία και ταμπού. Μιλήστε για τον αυτισμό στους γύρω σας, βοηθήστε τους να καταλάβουν τί σημαίνει αυτισμός και πως μπορούν να βοηθήσουν και εκείνοι...
 Ο αυτισμός ''θεραπεύεται'' καλύτερα  όταν η οικογένεια, το σχολείο αλλά και η κοινωνία είναι... μαζί!

Θάλεια Μπαρλαγιάννη
Ειδική παιδαγωγός
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Οργάνωση σκέψης – αποφόρτιση

Μέσα στο πλαίσιο της καθημερινότητας το μυαλό μας κατακλύζεται από χιλιάδες πληροφορίες. Οι πληροφορίες αυτές μπορεί να είναι φορτισμένες είτε με θετικά είτε με αρνητικά ερεθίσματα. Πόσο εύκολο όμως είναι αυτό το σύνολο δεδομένων να μετατραπεί σε μια χαοτική, για το μυαλό μας, μάζα που οδηγεί σε σύγχυση;

Ένα απλό παράδειγμα αυτής της κατάστασης είναι η καθημερινή λήψη, αρνητικά φορτισμένων, πληροφοριών από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης για την παρούσα οικονομική κατάσταση. Η συνεχής και αδιάκοπη επανάληψη των ίδιων και των ίδιων δεδομένων, σε συνδυασμό με ότι άλλο αρνητικό έχει συμβεί σε προσωπικό, επαγγελματικό και οικογενειακό επίπεδο, φέρνει μια πληρότητα που δε μπορούμε να διαχειριστούμε. Το ουσιαστικό αποτέλεσμα είναι, να έχουμε μια συνεχή ενημέρωση χωρίς όμως να υπάρχει χώρος για κριτική διαχείριση των πληροφοριών που συλλέγουμε.

Επόμενο, λοιπόν, είναι ο άνθρωπος που δεν μπορεί να διαχειριστεί τα δεδομένα που έχει στα χέρια του να νιώθει, πρώτον , χαμένος και αβοήθητος και δεύτερον, να του δημιουργείτε είτε έντονο άγχος είτε θλίψη.

Μια απλή πρακτική αντιμετώπισης που προτείνεται είναι η ακόλουθη:

1. Μείωση του αριθμού πρόσληψης της ίδιας πληροφορίας όσο το δυνατόν περισσότερο ( δεν είναι χρήσιμο να παρακολουθούμε το ίδιο ρεπορτάζ χωρίς διαφοροποίηση ξανά και ξανά, αφού δεν μας παρέχει καμία νέα πληροφόρηση).
2. Καταγραφή και ιεράρχηση των θεμάτων που με απασχολούν. (σε ένα ημερολόγιο ή σε μια κόλλα χαρτί).
3. Συγκέντρωση στη συλλογή πληροφοριών που σχετίζονται με τα καταγεγραμμένα ,δικά μας θέματα (ενημερώνομαι για τις γενικότερες περικοπές αλλά συγκεντρώνομαι στο να μάθω τις ακριβείς περικοπές στον κλάδο μου)
4. Χρησιμοποιώ τις νέες πληροφορίες για να αντιληφθώ πλήρως τα θέματα που με απασχολούν και για να οργανώσω την επίλυσή τους.
5. Οργάνωση αντιμετώπισης των θεμάτων μου, με βάση την ιεραρχία που τους έδωσα και βάζοντας ,σταδιακά, εφικτούς στόχους.

Στόχος αυτής της τακτικής είναι η αποφόρτιση της σκέψης μας από ανούσιες πληροφορίες και η συγκρότηση της εκ νέου ώστε να είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε αυτά που μας απασχολούν.

ΚΑΡΓΑΚΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ
ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ

internus.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ – 02 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

  Οι ιστορίες είναι φτερά

που σε βοηθούν να πετάς ψηλά κάθε μέρα. 

Richard Van Camp (Καναδάς)

Το διάβασμα είναι ελευθερία. Το διάβασμα είναι ανάσα.

Το διάβασμα σ’ αφήνει να βλέπεις τον κόσμο με τρόπο διαφορετικό και σε καλεί σε κόσμους που δε θα θέλεις ποτέ να τους αποχωριστείς.

Το διάβασμα επιτρέπει στο πνεύμα σου να ονειρεύεται.

Λένε ότι τα βιβλία είναι φίλοι για όλη μας τη ζωή και συμφωνώ.

Το ιδανικό δικό σου σύμπαν πλαταίνει όταν διαβάζεις.

Οι ιστορίες είναι φτερά που σε βοηθούν να πετάς ψηλά κάθε μέρα, βρες, λοιπόν, τα βιβλία που μιλούν στο πνεύμα σου, στην καρδιά σου, στο μυαλό σου.

Τα βιβλία είναι γιατρικά. Θεραπεύουν. Καθησυχάζουν. Εμπνέουν. Διδάσκουν.

Ας ευγνωμονούμε τους παραμυθάδες, τους αναγνώστες και τους ακροατές. Ας ευγνωμονούμε τα βιβλία. Είναι φάρμακα για έναν καλύτερο, φωτεινότερο κόσμο.

Ευχαριστώ πολύ!

(Μετάφραση: Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου)

ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΒΙΒΛΙΩΝ
ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΟΤΗΤΑ (ΙΒΒΥ) ΓΙΑ ΤΗΝ
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ 2.4.2022

Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου, την ημέρα που γεννήθηκε ο μεγάλος Δανός παραμυθάς Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Την καθιέρωσε η Διεθνής Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα (International Board on Books for Young People – ΙΒΒΥ) το 1966. Από τότε, κάθε χρόνο, ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της οργάνωσης αυτής ετοιμάζει ένα μήνυμα και μια αφίσα που διανέμονται σε όλο τον κόσμο, με σκοπό να τονίσουν την αξία των βιβλίων και της ανάγνωσης και να ενθαρρύνουν τη διεθνή συνεργασία για την ανάπτυξη και τη διάδοση της λογοτεχνίας για παιδιά και νέους.

Το 2022, υπεύθυνο για το υλικό του εορτασμού είναι το Τμήμα του Καναδά. Το μήνυμα γράφτηκε από τον πολυβραβευμένο συγγραφέα Richard Van Camp. Η αφίσα φιλοτεχνήθηκε από την επίσης πολυβραβευμένη εικονογράφο και συγγραφέα Julie Flett.Σε όλες τις χώρες, τα παιδιά, οι συγγραφείς, οι εικονογράφοι, οι μεταφραστές, οι βιβλιοθηκονόμοι, οι εκδότες και οι εκπαιδευτικοί γιορτάζουν την παγκόσμια αυτή ημέρα με διάφορες εκδηλώσεις σε σχολεία, βιβλιοθήκες, βιβλιοπωλεία, πλατείες και άλλους χώρους, δείχνοντας έτσι την αγάπη και το ενδιαφέρον τους για τα βιβλία και το διάβασμα.

Στην Ελλάδα, όπως κάθε χρόνο, το Ελληνικό Τμήμα της ΙΒΒΥ – Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου φρόντισε να μεταφραστεί το μήνυμα στα ελληνικά και παροτρύνει τους φορείς που ενδιαφέρονται για τα παιδιά και τα βιβλία να συμβάλουν στον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου. Η αφίσα με το μήνυμα τυπώθηκε στα ελληνικά με χορηγό τις Εκδόσεις Πατάκη και διανέμεται με τη φροντίδα τους.

cybby.org

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι