Οργανωμένο Φαρμακείο Σπιτιού

Για κάθε γρατσουνιά, για κάθε αδιαθεσία, για κάθε πονοκέφαλο δεν χρειάζεται να τρέχετε στους γιατρούς και στα νοσοκομεία. Μπορείτε να γιατροπορευτείτε κατ’ οίκον, με τον κατάλληλο «εξοπλισμό».

Τι πρέπει να περιέχει το φαρμακείο του σπιτιού; 

Γυρνάτε μέσα στο σπίτι και δεν βρίσκετε τρόπο να περιποιηθείτε το «τραύμα» που προξενήθηκε στο χέρι σας καθώς τρίβατε το τυρί για τη μακαρονάδα. 

 Ωστόσο, σαν να θυμάστε ότι έχετε αγοράσει στο παρελθόν κάτι επιδέσμους, λίγο ιώδιο και άλλα τέτοια παρεμφερή. Πού στην ευχή βρίσκονται τώρα; 

Είναι παρατηρημένο: όταν χρειάζεστε κάτι, δεν το βρίσκετε ποτέ. Παραδεχθείτε το. Είστε λίγο ανοργάνωτοι.

ΟΛΑ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ

Το φαρμακείο πρέπει να βρίσκεται σε ειδικό κουτί, το οποίο να διαθέτει ξεχωριστή σήμανση και να τοποθετείται μακριά από χώρους με υψηλή θερμοκρασία, υγρασία και έντονες οσμές. Για να μπορέσετε ανά πάσα στιγμή να προσφέρετε σωστές πρώτες βοήθειες θα πρέπει να έχετε ένα οργανωμένο φαρμακείο με τα παρακάτω.

ΑΝΤΙΣΗΠΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

• Φυσιολογικός ορός: Χρησιμοποιείται για καθαρισμό της πάσχουσας περιοχής (εκδορές, πληγές).
• Οινόπνευμα (αιθυλική αλκοόλη): Το οινόπνευμα σε διάλυμα νερού αποτελεί καλό αντισηπτικό.
• Οξυζενέ (υπεροξείδιο του υδρογόνου): Χρησιμοποιείται για τον καθαρισμό και την απομάκρυνση ξένων σωμάτων από τις πληγές.
• Ερυθρό βάμμα του ιωδίου (Betadine): Χρησιμοποιείται για την απολύμανση των τραυμάτων.

ΑΝΤΙΒΙΟΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

• Αντιβιοτικά σε σκόνη, αλοιφή ή σπρέι
• Βαμβάκι, γάζες (μεγάλες, μικρές), επίδεσμοι ελαστικοί και απλοί, συγκολλητικές ταινίες (λευκοπλάστη)
• Φάρμακα για εγκαύματα
• Βαζελινούχες αντιβιοτικές γάζες που εναποτίθενται στην πάσχουσα περιοχή χωρίς επικόλληση

ΑΝΤΙΙΣΤΑΜΙΝΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

Αντιισταμινικά σκευάσματα κατάλληλα σε περίπτωση αλλεργίας από διάφορες αιτίες, όπως δήγματα εντόμων, μεδουσών κ.ά.

• Αντιισταμινική αλοιφή
• Αμμωνία
• Αντιδιαρροϊκά φάρμακα
• Φυσιολογικός ορός
• Οφθαλμικά κολλύρια
• Κορτιζόνη

ΠΑΥΣΙΠΟΝΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΓΗΤΙΚΑ

• Σαλικυλικό οξύ (π.χ. ασπιρίνη)
• Παρακεταμόλη (π.χ. Depon, Ponstan)
• Ισχυρότερα παυσίπονα (π.χ. Lonarid)

Όταν μένουμε στην ύπαιθρο, είναι απαραίτητο να έχουμε αντιοφικό εμβόλιο, η χορήγηση του οποίου επιβάλλεται να γίνει από γνώστη υποδόριων ή ενδομυϊκών ενέσιμων σκευασμάτων.

Κάθε φαρμακείο πρέπει επίσης να περιέχει: θερμόμετρο, λαβίδα, ψαλίδι, σύριγγες μιας χρήσεως, νάρθηκες, παραμάνες, γάντια μιας χρήσεως, φακό, σημειωματάριο και στυλό (σε περίπτωση που πρέπει να δοθούν οδηγίες από το τηλέφωνο και να κρατηθούν σημειώσεις).

ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΗΣ

Πρέπει να ελέγχουμε σε τακτά χρονικά διαστήματα την ημερομηνία λήξης των φαρμάκων και να τα ανανεώνουμε εγκαίρως. 

Καλό είναι να μην πετάμε τη συσκευασία τους, στην οποία περιέχονται οι οδηγίες χρήσης που πρέπει να συμβουλευόμαστε, και να τα τοποθετούμε σε εμφανή σημεία στα οποία όμως να μην έχουν εύκολη πρόσβαση τα μικρά παιδιά. 

Πρέπει να ελέγχουμε την ημερομηνία λήξης των φαρμάκων. Μερικά από αυτά (π.χ. οφθαλμικά κολλύρια κ.ά.) μετά την πρώτη χρήση έχουν περιορισμένη διάρκεια, ημερών ή εβδομάδων. 

Κάποια είναι ευαίσθητα στις υψηλές θερμοκρασίες, στην υγρασία και στην έκθεση στον ήλιο.

Αν ο ασθενής παρουσιάζει δύσπνοια, καρδιακή ανεπάρκεια, μεγάλη αιμορραγία, απώλεια συνείδησης, σοβαρά εγκαύματα, σοκ, δηλητηρίαση, τότε θα πρέπει να αναζητηθεί άμεσα ασθενοφόρο. 

Για κάθε επείγον πρόβλημα υγείας καλέστε το ΕΚΑΒ στο 166, από κάθε τηλεφωνική συσκευή (σταθερό, κινητό, καρτοκινητό, κερματοδέκτη ή καρτοτηλέφωνο) –η κλήση είναι χωρίς χρέωση. Δώστε, οπωσδήποτε, τις πληροφορίες: τι συμβαίνει, πού έγινε, πόσοι είναι οι πάσχοντες, ποιος είστε και το τηλέφωνο από το οποίο καλείτε. Μην κλείνετε το τηλέφωνο πρώτος. 

Η ψυχραιμία είναι η σημαντικότερη πρώτη βοήθεια. Αν υπάρχει φόβος τραυματισμού της ράχης ή του αυχένα, αν υπάρχει σοβαρό κάταγμα, αν δεν υπάρχει άλλος να φροντίσει ένα θύμα που έχει χάσει τις αισθήσεις του, τότε θα πρέπει να παραμείνετε κοντά στον ασθενή και να μην επιχειρήσετε να τον μετακινήσετε έως ότου φτάσει το ασθενοφόρο.

Μελίσσα Στοΐλη, Από το ΒΗΜagazino

Home Food

---

Αχρείαστο να 'ναι, όμως επιβάλλεται να υπάρχει σε κάθε σπίτι! 

Δες τι πρέπει να περιλαμβάνει ένα καλά οργανωμένο φαρμακείο σύμφωνα με τις οδηγίες της φαρμακοποιού κ. Γιάννας Περγαντά.

Το φυσικό φαρμακείο του σπιτιού

• Οινόπνευμα, οξυζενέ, βάμμα ιωδίου: ιδανικά αντισηπτικά για την περιποίηση επιπόλαιων τραυμάτων.
• Το βαμβάκι, το οποίο έχει και άλλες χρήσεις, βεβαίως, είναι
• ένα από τα πράγματα που δεν πρέπει να λείπει από το σπίτι.
• Χαμομήλι ή ευφράζια: για ερεθισμένα μάτια. (Βράζεις νερό, ρίχνεις μια κουταλιά από το βότανο, αφήνεις να κρυώσει, σουρώνεις και κάνεις κομπρέσες).
• Τραυμαπλάστ: βοηθά τις μικρές πληγές να
• επουλώνονται πιο εύκολα και προστατεύει από τις μολύνσεις.
• Βαμβάκι, γάζες και επίδεσμοι: για παν ενδεχόμενο.
• Παυσίπονα ή/και αντιπυρετικά: σε μορφή χαπιού ή αναβράζοντος δισκίου, ώστε να μην ενοχλούν το στομάχι.
• Οδοντικό νήμα: απαραίτητο για την προστασία μας από την ουλίτιδα και την περιοδοντίτιδα.
• Κρέμα άρνικα: για επάλειψη σε περιπτώσεις μυϊκών πόνων και τραυματισμών.
• Σπρέι: για μικροατυχήματα ή Rescue cream: για δερματικούς ερεθισμούς, αλλεργίες κ.λπ.
• Αιθέριο έλαιο λεβάντας: για πονοκέφαλο ή ημικρανία. (2-3 σταγόνες σε νερό για κομπρέσες).
• Πρόπολη: για απολύμανση πληγών, για στοματικές πλύσεις και γαργάρες. (Διαλύεις 4 σταγόνες σε 100 ml νερό.)

Πώς συντηρούνται τα φάρμακα και πόσο καιρό μετά το άνοιγμα τους;
Εξαρτάται από τη μορφή του φαρμάκου! Ως γενικό κανόνα, μπορούμε να πούμε ότι χρειάζεται να τα συντηρούμε σε δροσερό, σκοτεινό μέρος. Οι αλοιφές και τα χάπια φυλάσσονται μέχρι και την ημερομηνία λήξης τους, που αναγράφεται στη συσκευασία τους, όμως τα σιρόπια, αφού ανοιχτούν, συντηρούνται στο ψυγείο μέχρι την αναγραφόμενη ημερομηνία λήξης.

Μην ξεχνάς: Ένα οικιακό φαρμακείο χρειάζεται: θερμόμετρο, ψαλίδι και γάντια μιας χρήσης.

Υστερόγραφο: Φυσικά, σε περίπτωση που υπάρχει ιστορικό συγκεκριμένης ασθένειας σε κάποιο σπίτι, εννοείται ότι στο φαρμακείο επιβάλλεται να υπάρχουν πάντα τα ανάλογα φάρμακα. 

ricoko 

Παιδική προσευχούλα για την Παναγία

Παναγίτσα μου σε σένα
τα χεράκια μου σταυρώνω
και στην άγια σου εικόνα
τα ματάκια μου υψώνω.
* * *
Είμαι τόσο δα μικρούλι
τα λογάκια μου μπερδεύω
όμως Συ γλυκιά Παρθένα
ξέρεις τώρα τι γυρεύω.
* * *
Αχ, ας ήτανε να μοιάσω
στο δικό σου το παιδάκι
στο μικρό καλό Χριστούλη
και να λάμπω σαν αστράκι!

anthologioxr

Πριν κρίνεις (και κατακρίνεις), κατανόησε!

Καθημερινά συναντούμε ανθρώπους που προσβάλλουν ο ένας τον άλλο, κρίνουν συνεχώς κάθε τους κίνηση, άτομα αγαπημένα, άτομα άγνωστα μεταξύ τους. 

Ο κάθε ανόητος μπορεί να κρίνει, να καταδικάζει και να παραπονιέται – και οι περισσότεροι ανόητοι τα κάνουν όλα αυτά. Χρειάζεται όμως χαρακτήρας και αυτοέλεγχος για να δείχνεις κατανόηση και να συγχωρείς. 

Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνούμε πως, όταν συναλλασσόμαστε με ανθρώπους, δεν έχουμε να κάνουμε με πλάσματα της λογικής. Έχουμε να κάνουμε με πλάσματα των συναισθημάτων, πλάσματα που ζουν με τις προκαταλήψεις τους και παρακινούνται από την αλαζονεία και τη ματαιοδοξία τους.

Ωστόσο, αντί να καταδικάζουμε τους ανθρώπους, ας προσπαθήσουμε να τους κατανοήσουμε. 

Ας προσπαθήσουμε να καταλάβουμε γιατί κάνουν αυτά που κάνουν. Είναι πολύ πιο αποδοτική και ενδιαφέρουσα συνήθεια από την κριτική – και γεννάει συμπάθεια, ανοχή και ευγένεια. «Να γνωρίζεις τα πάντα σημαίνει να συγχωρείς τα πάντα». 

Ακόμη κι ο Θεός περιμένει το τέλος του βίου των ανθρώπων για να τους κρίνει. Γιατί να τους κρίνουμε διαφορετικά εγώ και εσύ;

Παρακάτω παρατίθεται ένα από τα κλασικά κείμενα της αμερικανικής δημοσιογραφίας, το «Father Forgets» που παρουσιάζει παραστατικά μια στιγμή έντονων συναισθημάτων. Το μετέφρασα προσωπικώς.

Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΞΕΧΝΑΕΙ (Father Forgets) 

του Γ. Λίβινγκστον Λάρνεντ

Άκουσέ με, γιε μου: Σου μιλάω την ώρα που κοιμάσαι, το ένα σου χεράκι στριμωγμένο κάτω από το μάγουλο, οι ξανθιές μπουκλίτσες κολλημένες στο ιδρωμένο μέτωπό σου. Μπήκα ολομόναχος, σαν κλέφτης, στο δωμάτιό σου. Πριν από μερικά λεπτά, εκεί που καθόμουν στη βιβλιοθήκη και διάβαζα την εφημερίδα μου, με έπνιξαν οι τύψεις, θεόρατο κύμα. Ένοχος ήρθα στο κρεβατάκι σου.

Να τι πράγματα σκεφτόμουνα, γιε μου: Δεν ήμουν εντάξει μαζί σου. Σε μάλωσα την ώρα που ντυνόσουν για να πας στο σχολείο επειδή δεν σκούπισες καλά το πρόσωπό σου στην πετσέτα. Σε κατσάδιασα επειδή δεν είχες καθαρίσει τα παπούτσια σου. Σου έβαλα τις φωνές επειδή πέταξες τα πράγματά σου στο διάδρομο. Και στο πρωινό, κι εκεί βρήκα όλα τα πράγματα που δεν έκανες σωστά. 

Σκόρπισες πράγματα στο τραπέζι. Κατάπιες το φαγητό σου βιαστικά. Ακούμπησες τους αγκώνες σου στο τραπέζι. Άλειψες πολύ παχύ το βούτυρο στο ψωμί σου. 

Και μετά, την ώρα που έπαιζες και εγώ έφευγα για να προλάβω το τρένο, γύρισες και μου κούνησες το χέρι και μου φώναξες «Γεια σου μπαμπάκα!» και εγώ συνοφρυώθηκα και σου απάντησα «Ίσια τους ώμους σου!»

Το απόγευμα πάλι, ξανά από την αρχή. Όπως ερχόμουνα, σε είδα γονατιστό στο δρόμο, να παίζεις με τους βόλους σου. Οι κάλτσες σου είχαν τρύπες. Σε έκανα ρεζίλι στους φίλους σου και σε έβαλα μπροστά για να γυρίσουμε σπίτι. 

«Οι κάλτσες είναι ακριβές και αν τις αγόραζες μόνος σου θα ήσουν πιο προσεκτικός» σου είπα. 

Θυμάσαι, πιο μετά, την ώρα που διάβαζα στη βιβλιοθήκη και ήρθες ντροπαλά με πονεμένο βλέμμα στα μάτια σου; 

Εγώ σήκωσα τα μάτια από την εφημερίδα, ενοχλημένος από τη διακοπή, και εσύ στάθηκες διστακτικός στην πόρτα. «Τι θέλεις επιτέλους;» σου φώναξα απότομα.

Εσύ δεν είπες τίποτε, αλλά έτρεξες σαν την αστραπή και όρμησες στην αγκαλιά μου και έβαλες τα χέρια σου γύρω από το λαιμό μου και με φίλησες, και έσφιξες τα μικρά σου μπράτσα με όλη τη στοργή που έχει φυτέψει ο Θεός στην καρδιά σου. 

Και ύστερα έφυγες, και άκουσα τα βήματά σου να ανεβαίνουν ανάλαφρα τις σκάλες. 

Ε, λοιπόν γιε μου, δεν πέρασαν λίγα λεπτά και ξαφνικά γλίστρησε η εφημερίδα από τα χέρια μου και με έσφιξε ένας πελώριος και τρομακτικός φόβος. 

Τι μου έκανε αυτή η συνήθεια; Η συνήθεια να βρίσκω λάθη, να επικρίνω – αυτό ήταν το μπράβο μου για σένα, επειδή είσαι ένα αγοράκι; Δε φταίει ότι δεν σε αγαπάω· φταίει ότι περιμένω υπερβολικά πολλά από τα νιάτα. Σε μετρούσα με τα μέτρα των δικών μου χρόνων.

Και υπάρχουν τόσο πολλά καλά και σπουδαία και σωστά στο χαρακτήρα σου. Η μικρή καρδιά σου είναι μεγάλη σαν τη χαραυγή την ίδια πάνω από τους πέρα λόφους. Μου το ‘δειξες με την αυθόρμητη τρεχάλα σου να έρθεις να με φιλήσεις για καληνύχτα. 

Τίποτε άλλο δεν έχει σημασία απόψε, γιε μου. Ήρθα στο κρεβάτι σου μέσα στο σκοτάδι, και γονάτισα ντροπιασμένος δίπλα σου!

Η συγγνώμη μου είναι χλωμή· το ξέρω ότι δεν θα καταλάβαινες αυτά τα πράγματα αν σου τα έλεγα όταν είσαι ξύπνιος. Από αύριο όμως θα είμαι πραγματικός πατέρας! Θα είμαι το φιλαράκι σου και θα υποφέρω όταν υποφέρεις και θα γελάω όταν γελάς. Θα δαγκώνω τη γλώσσα μου όταν μου έρχονται λόγια ανυπόμονα. Θα λέω και θα ξαναλέω τον τελετουργικό ψαλμό: «Είναι απλώς ένα μικρό παιδί – ένα μικρό αγόρι!»

Φοβάμαι ότι με τα μάτια μου σε έβλεπα μεγάλο άνδρα. Όπως βλέπεις όμως τώρα γιε μου, κουλουριασμένος και αποκαμωμένος στο κρεβατάκι σου, καταλαβαίνω ότι είσαι μωρό ακόμη. Χθες ακόμα ήσουν στην αγκαλιά της μάνας σου, ακούμπαγες το κεφαλάκι σου στους ώμους της. 
Σου ζήταγα πολλά, πάρα πολλά.

Μαρία Βέργου

enallaktikidrasi
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού

Η Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού καθιερώθηκε για πρώτη φορά το 1954 και γιορτάζεται στις 20 Νοεμβρίου κάθε έτους για την προώθηση της διεθνούς συντροφικότητας, της ευαισθητοποίησης των παιδιών παγκοσμίως και της βελτίωσης της ευημερίας τους.

Η 20η Νοεμβρίου είναι μια σημαντική ημερομηνία, καθώς είναι η ημερομηνία που το 1959 η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Παιδιού. Είναι επίσης η ημερομηνία που το 1989 η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε τη Σύμβαση για τα δικαιώματα του παιδιού.

Από το 1990, η Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού σηματοδοτεί επίσης την επέτειο της ημερομηνίας κατά την οποία η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε τόσο τη Διακήρυξη όσο και τη Σύμβαση για τα δικαιώματα του παιδιού.

Μητέρες και πατέρες, δάσκαλοι, νοσηλευτές και γιατροί, κυβερνητικοί ηγέτες και ακτιβιστές της κοινωνίας των πολιτών, θρησκευτικοί και κοινοτικοί γέροντες, μεγιστάνες επιχειρήσεων και επαγγελματίες των μέσων ενημέρωσης, καθώς και οι ίδιοι οι νέοι και τα παιδιά, μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στο να καταστήσουν την Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού σημαντική για τις κοινωνίες, τις κοινότητες και τα έθνη τους.

Η Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού προσφέρει στον καθένα από εμάς, ένα εμπνευσμένο σημείο εισόδου για να υποστηρίξουμε, να προωθήσουμε και να γιορτάσουμε τα δικαιώματα των παιδιών, που θα μεταφραστούν σε διαλόγους και δράσεις, που θα οικοδομήσουν έναν καλύτερο κόσμο για τα παιδιά.

psychology now
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τα προβλήματα... / Καληνύχτα

Ποτέ μην κουβαλάτε πάνω από ένα είδος προβλημάτων τη φορά.

Μερικοί άνθρωποι κουβαλάνε τρία, όλα όσα είχαν, όλα όσα έχουν
κι όλα όσα περιμένουν να έχουν.

Edward E. Hale

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι