Κρύψε τα λάθη του άλλου

«Ο καλόγνωμος και συνετός άνθρωπος, όσες αρετές βλέπει στους άλλους, τις σημειώνει με επιμέλεια. Ο ανόητος αναζητεί τα ελαττώματα και τις κατηγορίες» 

Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος

Στις σχέσεις μας με τους άλλους συχνά μας κουράζουν τα ελαττώματά τους. Τα βλέπουμε μπροστά μας, ιδίως όταν έχει αρχίσει να παγώνει η αγάπη. Δεν αρκούμαστε όμως μόνο στο να τα απορρίπτουμε επειδή πονάμε εξαιτίας τους. 

Είμαστε έτοιμοι και να τα αναγγείλουμε, κάποτε και με χαιρεκακία, στους άλλους. Να βγάλουμε από μέσα μας τον θυμό μας για το πρόσωπο που σφάλλει και να δικαιολογήσουμε τον εαυτό μας για ό,τι αισθανόμαστε. 

Κάποτε θέλουμε να ικανοποιήσουμε και ένα αίσθημα αμφιβολίας αν κάναμε ό,τι μπορούσαμε για να δείξουμε στον άλλον πως θέλουμε κάτι διαφορετικό από αυτόν. 

Μπορεί όμως να είναι και ο χαρακτήρας μας τέτοιος. Να ρέπουμε προς την κατάκριση. 

Να χαιρόμαστε που μπορούμε να γίνουμε πηγή πληροφοριών. 

Να απολαμβάνουμε με υποκριτικό τρόπο τις πτώσεις του άλλου, για να δικαιολογούμε τον εαυτό μας, ότι δεν είμαστε μόνοι σε συγκεκριμένες αμαρτίες.

Η πνευματική μας παράδοση τονίζει ότι έχουμε κληθεί να σκεπάζουμε τα λάθη του άλλου. Αν δεν μας αφορούν, ένας λόγος παραπάνω. Αν μας αφορούν, μπορούμε να του μιλήσουμε ενώπιος ενωπίω. Την ίδια στιγμή, τα λάθη του άλλου γίνονται αφορμή να διαπιστώσουμε κατά πόσον είμαστε εμείς συνετοί. Πόσο μπορούμε να υπομείνουμε στις δυσκολίες των ανθρώπων σχέσεων. 

Πόση αγάπη κρύβουμε στην ψυχή μας, αλλά και εργαζόμαστε να προσθέσουμε. Αν ακολουθούμε την οδό της συγγνώμης. 

Αν πιστεύουμε σε έναν Θεό που δεν διαπομπεύει τους αμαρτωλούς, αλλά γίνεται ευσπλαχνικός έναντί τους. Έτσι, μπορούμε να ζητήσουμε αυτήν την ευσπλαχνία και για τον εαυτό μας.

Ο καλόγνωμος και συνετός άνθρωπος κοιτά τις αρετές των άλλων. Τις σημειώνει. Τις ενθυλακώνει στην ύπαρξή του και θέλει να τις μιμηθεί. Δεν είναι ανάγκη να τους επαινέσει γι’ αυτές. Η αρετή δεν είναι για να προκαλείται η υπερηφάνεια. Μπορεί όμως να τις σημειώσει και να παραδειγματιστεί. Αν ο προσανατολισμός μας είναι προς τον Θεό, τότε θα βλέπουμε και στα δύσκολα τις καλές στιγμές του άλλου.

Αυτός ο δρόμος έχει να κάνει με την σχέση του ζευγαριού. Συνήθως ο λογισμός μάς υποδεικνύει σε τι ο άλλος υστερεί. Ποια είναι η ιδιορρυθμία του. Πόσο μας ταλαιπωρεί ο χαρακτήρας του, το περιβάλλον του, πόσο λίγος είναι κάποτε για ό,τι επιθυμούμε. 

Δεν βλέπουμε όμως και την αρετή του. Την αγάπη του απέναντί μας, τον κόπο του να μας ευχαριστήσει, τις στιγμές που έχουμε ζήσει μαζί του. 

Θα πρέπει να μπει η σχέση μας σε δοκιμασία μεγαλύτερη από αυτή που αντέχουμε ή να κλονιστεί τόσο ώστε να κινδυνεύει να διαλυθεί, από ζήλεια, από τρίτο πρόσωπο, από αρρώστια, από άλλες περιστάσεις, για να καταλάβουμε ότι δεν είναι μόνο τα λάθη ή οι αδυναμίες που χαρακτηρίζουν τον άλλο, αλλά ότι κι εμείς βλέπαμε μόνο αυτά που μας ενοχλούσαν, χωρίς να εστιάζουμε στο αγαθό του.

Οι έφηβοι κάνουν το ίδιο λάθος και δεν είμαστε σε θέση να τους το επισημάνουμε. Τα βλέπουν όλα μαύρα, μεγεθύνοντας τις αδυναμίες των γονέων. Ας τους πούμε με τρυφερή επιμονή ότι τα λάθη πικραίνουν, η αγάπη όμως για τον άνθρωπο προηγείται και ουδέποτε εκπίπτει. Κι αυτός ας είναι ο τρόπος υπέρβασης της κατάκρισης!

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ενέσεις... χαράς

Ήταν δύσκολα την Παρασκευή στη δουλειά. Γύρισε στο σπίτι στενοχωρημένος. Το συζήτησαν. Του συμπαραστάθηκαν. 

Το βάρος δεν έλεγε να φύγει. Βγήκαν μια βόλτα με μια παρέα, αλλά αυτός δεν έβλεπε την ώρα να γυρίσει σπίτι. 

Τα ίδια και το Σάββατο. Το κλίμα ήταν χάλια. Απέφευγαν να συζητήσουν το περιστατικό της δουλειάς. Αλλά αυτό ήταν εκεί, ζωντανό, ανάμεσά τους. Κάτι προσπάθειες άρσης της στενοχώριας πήγαν στο βρόντο.

Τα πράγματα την Κυριακή χειροτέρευσαν. Αυτή έβγαζε αναστεναγμούς. Που και που βόγκαγε. Αυτός είπε κάτι μερικές φορές, αλλά ούτε πίστευε αυτό που έλεγε. 

Ήθελε να απομονωθεί, να μείνει μόνος του.

Έφαγαν το μεσημέρι και ξάπλωσαν να κοιμηθούν. Στις 5 παρά κάτι, χτύπησε το κουδούνι. Σηκώθηκαν. Ένας αλλοδαπός ήταν, ζήταγε δουλειά, ζήταγε φαγητό, κάτι ζήταγε, ούτε καταλάβαιναν. Αυτός δεν ήθελε ενόχληση, πήγε να πάρει 5 ευρώ να του δώσει να ξεμπερδεύει.

Αυτή γκρίνιαξε: «Μη του δίνεις λεφτά»

—Θα του δώσω, είπε αυτός.

—Βάλτον να δουλέψει, να καθαρίσει έξω από τον φράχτη.

Δεν ήθελε, αλλά κάλεσε τον αλλοδαπό για να γλυτώσει τη φασαρία. Του έδωσε μια τσάπα και μπήκε στο σπίτι. Δεν είχε διάθεση για τίποτε.

Μετά από λίγο της είπε: «Πήγαινε να δεις τι κάνει, για να μη γκρινιάζεις μετά».

Η γυναίκα, πήγε στον ξένο, και άρχισε να του δίνει οδηγίες.

—Ναι μαμά! της είπε αυτός. Όσο του μίλαγε, αυτός έλεγε «Ναι, μαμά»

Η γυναίκα ήρθε μέσα στο σπίτι. «Πεινάει» είπε, «Παιδί είναι».

Την είδε φουριόζα να ετοιμάζει πράγματα, Πήρε μπισκότα και πορτοκαλάδα και του πήγε.

Γύρισε ευχαριστημένη, πετούσε.

—Τι έπαθες;

—Με λέει «μαμά», δεν ξέρει τη γλώσσα.

Βάλθηκε να καθαρίζει πατάτες, πήρε και τρία αυγά. Πήγε να τον δει. Αυτός την ακολούθησε διακριτικά από πίσω. Αυτή μίλαγε του ξένου και ο ξένος έλεγε «Ναι, μαμά». Γύρισε και τραγουδούσε τώρα. «Τα έφαγε τα μπισκότα» είπε.

Μετά από λίγο είπε: «Κουράστηκε το παιδί, φώναξε τον να φάει».

Του έστρωσε το τραπέζι. Κανονικά, όχι πρόχειρα. Του σέρβιρε ένα σφουγγάτο και μια τεράστια σαλάτα. Ψωμί και αναψυκτικό.

Τον κοίταζε να τρώει και έλαμπε …

Ζαφίρ τον λέγανε και ήταν πακιστανός, πετσί και κόκαλο ο καημένος.

Έφαγε το φαγάκι του όλο.

Η γυναίκα του έφερε ρούχα, του έδωσε και ένα κόκκινο καπελάκι, για τον … ήλιο, είπε. Του έδωσε και λεφτά, πήρε και το τηλέφωνο του, για να της κάνει δουλειές είπε.

Ο Ζαφίρ έφυγε χιλιοευχαριστώντας.

Όλα είχαν αλλάξει. Η χαρά μπήκε στο σπίτι. Το κλίμα άλλαξε. Πάει εκείνο το βαρύ σύννεφο που μας πλάκωνε.

—Τι έγινε ρε παιδιά; Πως άλλαξαν όλα; Τι μαγικό ήταν αυτό; Σκέψου, σκέψου, βάλε την κρίση σου να καταλάβει. Μια φράση, μισή και κολοβή ήρθε στο μυαλό του. «ο αδερφός μου ο ελάχιστος». Ήξερε ότι λάθος το έλεγε, αλλά καταλάβαινε το νόημα! Έψαξε να βρει και κατανόησε.

...........................

η συνέχεια εδώ

 Το Χαμομηλάκι

Τα λάθη των γονέων που δεν επιτρέπουν στα παιδιά να ωριμάσουν

    Τα περιστατικά βίας στα σχολεία και εκφοβισμού έχουν γίνει καθημερινό φαινόμενο. Πολλές φορές η κατάσταση εκτρέπεται σε τέτοιο βαθμό που τα περιστατικά γνωστοποιούνται ακόμη και στις ειδήσεις. 

    Παιδιά θύτες bullying, έφηβοι που κατέφυγαν στα ναρκωτικά αναζητώντας στήριγμα, νέοι με αυταπάτες, όλοι τους θύματα που μεγάλωσαν μαθαίνοντας να μην ζητούν βοήθεια.

    Σε κάθε περίπτωση ακούμε ανθρώπους να λένε πως είναι καλό παιδί και προέρχεται από καλή οικογένεια. Οι γονείς από την πλευρά τους προσπαθούν να διαπαιδαγωγήσουν τα παιδιά τους με τον τρόπο που οι ίδιοι θεωρούν σωστό, προβάλλοντας πολλές φορές τα δικά τους απωθημένα επάνω τους. Γονείς που και οι ίδιοι ως παιδιά παραμελήθηκαν και διδάχθηκαν πως αδυναμία δεν πρέπει να φανερώνεται.

Έτσι σιγά-σιγά οι αδυναμίες μετατράπηκαν σε άλυτα προβλήματα και ψυχικά τραυματισμένοι ενήλικες προσπαθούν να δημιουργήσουν ψυχικά υγιή παιδιά, σχήμα οξύμωρο.

Οι γονείς ως άνθρωποι
    Αν ξεκινήσουμε να αντιμετωπίζουμε τους γονείς ξεχωριστά από αυτή τους την ιδιότητα και θυμηθούμε πως είναι άνθρωποι, αυτομάτως θα προσωποποιήσουμε επάνω τους όλα τα στοιχεία της ανθρώπινης φύσεως. Το λάθος δεν αποτελεί ξεχωριστό κομμάτι αλλά βασικό συστατικό του χαρακτήρα το οποίο όμως οι γονείς προσπαθούν να αποκρύψουν. 

Αυτό είναι λογικό γιατί αποδεικνύει την αποτυχία άρα και την αδυναμία. Έχοντας δαιμονοποιήσει αυτό το τελευταίο προσπαθούν με κάθε τρόπο να καλύψουν τα λάθη και να τα χειριστούν υποδόρια.
    Συνήθης τρόπος διαχείρισης είναι τα ηρεμιστικά χάπια τα οποία κατευνάζουν την ταραχή τους και ταυτόχρονα βοηθούν ώστε να φαίνονται πάντα ευδιάθετοι ακόμη και όταν δεν νιώθουν έτσι. Άλλοι τρόποι μπορεί να είναι το ποτό όταν είναι μόνοι τους ή το τσιγάρο.

    Σημαντικό ρόλο στη λειτουργία όλου αυτού του φαύλου κύκλου παίζει η ενοχή. Ενοχές γιατί δεν μπορούν να ανταποκριθούν όπως θα ήθελαν, ενοχές γιατί δεν αποτελούν σωστό πρότυπο, ενοχές γιατί κάνουν λάθη, ακόμη και ενοχές γιατί όταν οι ίδιοι ήταν παιδιά δεν ευχαρίστησαν τους δικούς τους γονείς.

Από τους γονείς στα παιδιά
    Όση προσπάθεια και αν καταβληθεί ώστε να κρυφτούν οι αδυναμίες και να δημιουργηθεί ένα κλίμα ηρεμίας, το παιδί λαμβάνει τα κύματα του προβλήματος. Αλλαγή στη συμπεριφορά του γονέα αλλά και η αλληλεπίδραση των δύο μεταξύ τους είναι πράγματα που στο παιδικό μυαλό χτυπούν σήμα κινδύνου.

    Σημαντικός παράγοντας είναι και η ίδια η κριτική που ασκείται στο παιδί επάνω σε διάφορα θέματα και ειδικά στις επιδόσεις του στο σχολείο και τις λοιπές δραστηριότητες. Σταδιακά νιώθοντας την ανάγκη να ικανοποιήσει την μητέρα και τον πατέρα, που αποτελούν για εκείνον τους δύο σημαντικότερους ανθρώπους, στρέφεται σε άλλες μορφές βοηθείας ώστε να πραγματώσει τους στόχους του. 

    Μόλις το επιθυμητό αποτέλεσμα επιτευχθεί αισθάνεται πως θα έχει τον θαυμασμό που θέλει, δημιουργώντας στο μυαλό του μία σχέση αιτίου-αποτελέσματος. Όμως ας μην ξεχνάμε πως μιλάμε για κύκλο και ο κύκλος περιλαμβάνει την επανάληψη των ίδιων βημάτων. Όπως ο πατέρας αισθάνεται πιεσμένος και ηρεμεί με το βαρβιτουρικό και όπως η μητέρα ξεσπά με το τσιγάρο έτσι και το παιδί θα ψάξει τη στήριξη σε παρόμοια μονοπάτια.

Χαρακτηριστικό και πιο συχνό παράδειγμα είναι οι βαθμοί του σχολείου. 

    Πολλά παιδιά προσπαθούν να πετύχουν τον μεγαλύτερο, όταν αυτό δεν γίνεται λαμβάνουν την αρνητική κριτική των γονιών αντί για τη συμπαράσταση και τη βοήθειά τους. Έτσι, προκειμένου να ανταποκριθούν όσο το δυνατόν περισσότερο στο διάβασμα και να αντέξουν την κριτική, αντιδρούν με θυμό και καταφεύγουν στα ναρκωτικά. 

Στη μεταβατική αυτή ηλικία που το άτομο αναζητά την επιβεβαίωση είναι πολύ εύκολο να επηρεαστεί από τους λάθος ανθρώπους και να αφεθεί σε κάτι που στα μάτια του μοιάζει σωτήριο γιατί φέρνει έστω και για λίγο την ηρεμία που αποζητά.

Ποια είναι τελικά η λύση;

...........

η συνέχεια εδώ

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Δεκαέξι χρόνια 🌼"χαμομηλάκι" 🌼 / Σας ευχαριστούμε για την αγάπη σας...

Ίδια η έγνοια μας, όπως τότε που δειλά - δειλά κάναμε τις πρώτες μας αναρτήσεις, χωρίς να έχουμε ιδέα για το πού θα φτάσει το "χαμομηλάκι" μας, ποια ανταπόκριση θα έχει.

Με το χρόνο το απλώσαμε, εμπλουτίσαμε τη θεματολογία του και συνεχίζουμε....

Μέχρι αυτή τη στιγμή το hamomilaki.gr έχει 7.346.595 συνολικές προβολές σελίδας και 17.906 αναρτήσεις 

Δεν φιλοδοξούμε να γίνουμε γνωστοί ως φυσικά πρόσωπα, δεν επιδιώκουμε κανένα κέρδος υλικό ή άλλο.
Θέλουμε μόνο να γίνει γνωστή η σελίδα μας, να αυξηθεί ο αριθμός των φίλων της ΣΥΝΤΡΟΦΙΑΣ ΤΟΥ ΧΑΜΟΜΗΛΙΟΥ, για να βοηθηθεί έστω και ένα, ένα παιδάκι – χαμομηλάκι.

Και ένα παιδάκι να σωθεί, μας είναι αρκετό.

Το Χαμομηλάκι

Διδάξτε τους γιους σας να σέβονται τις γυναίκες

 Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας κατά των Γυναικών
Δευτέρα 25 Νοεμβρίου.

Από το ιστολόγιο του Γιάννη

Η βία δεν αφορά ποτέ σε μεμονωμένες περιπτώσεις ανθρώπων και συμπεριφορών, αλλά ολόκληρα κοινωνικά σώματα.

Ακόμη και όταν η βία ασκείται πίσω από κλειστές πόρτες, αυτό συνιστά σύμπτωμα μιας συνολικότερης κοινωνικής παθογένειας που ξεπερνά τα στενά όρια του οίκου. Η καταπολέμησή της είναι υπόθεση συλλογική και μας αφορά όλους.

 

Αυτό είναι το μήνυμα πίσω από τις ανά τον κόσμο διαφημιστικές εκστρατείες με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας κατά των Γυναικών αυτή τη Δευτέρα 25 Νοεμβρίου 2013.

 

Από αυτές ξεχωρίζει η παρακάτω που κάνει το γύρο του διαδικτύου και η οποία θα πρέπει να αποτελέσει οδηγό των νέων γονέων, ωθώντας τους να σκεφτούν πάνω στην ανατροφή των παιδιών τους και τις μελλοντικές συνέπειές της:

«ΔΙΔΑΞΤΕ ΤΟΥΣ ΓΙΟΥΣ ΣΑΣ ΝΑ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ»

το βρήκαμε εδώ: alliotikathriskeytika