«Οκτώβρης 1940», του Γιάννη Ρίτσου

28η Οκτωβρίου 1940, ένα πρωινό σαν τόσα άλλα… Κι όμως αυτό το πρωινό αποτελεί την αρχή ενός έπους, του έπους 1940-1944. Μία ημέρα, που γράφτηκε στην ιστορία για το ηρωικό «ΟΧΙ» της Ελλάδας στον Μουσολίνι. Η ιταλική κυβέρνηση απέστειλε στην Ελλάδα τελεσίγραφο με το οποίο και απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του ιταλικού στρατού από την Ελληνοαλβανική μεθόριο προκειμένου στη συνέχεια να καταλάβει κάποια στρατηγικά σημεία της Ελλάδος. Η απάντηση της κυβέρνησης Μεταξά στο τελεσίγραφο ήταν αρνητική. Λίγο μετά τη ραδιοφωνική μετάδοση για την έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου το κέντρο της Αθήνας πλημμυρίζει από πλήθη κόσμου που διαδηλώνουν με κάθε τρόπο την πίστη τους για νίκη.

Να πως αποδίδει  ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος την ατμόσφαιρα αυτών των ημερών στο ποίημα.Λίγες μόνο μέρες μετά τη φασιστική εισβολή ο μεγάλος ποιητής, Γιάννης Ρίτσος, περιέγραφε την κατάσταση που επικρατούσε στην Ελλάδα. Ήταν σαν να ‘γραφε όλος ο λαός…

 

ΟΚΤΩΒΡΗΣ 1940

Ανοίγουν τα παράθυρα

κι όσοι μένουν χαιρετούν αυτούς που φεύγουνκαι φεύγουν όλοι.

Γέμισαν οι πόλεις με τύμπανα και σημαίες.

Ορθή η αυγή σημαιοστολίζει τα όνειρα μας.

Κι η Ελλάδα λάμπει μεσ’ στα φώτα των ονείρων μας.

Ο ήλιος πλυμένος

με το καθαρό πρόσωπο στραμμένο στον άνθρωπο

χαιρετάει τους δρόμους που κρατούν στη μάχη.

Αυτοκίνητα περνούν γεμάτα πλήθος.

Αποχαιρετιούνται στις πόρτες και γελάνε

κι ύστερα ακούγονται τ’ άρβυλα στην άσφαλτο

το μεγάλο τραγούδι των αντρίκειων βημάτων

που μακραίνει και σβήνει στο μάκρος του δρόμου

ως το βραδινό σταθμό με τα χαμηλωμένα φώτα.

Εκεί τρένα περιμένουν

σφυρίζουν λίγο έξω απ’ την πόλη

ακούγονται αποχαιρετιστήριοι πυροβολισμοί

κι ύστερα όλα σωπαίνουν και περιμένουν.

Διαβάζουμε τα τελευταία παραρτήματα:

Νικούμε. Νικούμε.

Πάντα νικάει το δίκιο.

Μια μέρα θα νικήσει ο άνθρωπος.

Μια μέρα η λευτεριά θα νικήσει τον πόλεμο.

Αδέρφια μου. Αδέρφια μου,

μια μέρα θα νικήσουμε για πάντα.

Μ΄ αυτούς του υπέροχους στίχους ο μεγάλος ποιητής μας , μας μεταφέρει στον Οκτώβρη του  40… Στην εποχή του μεγάλου και ιστορικού ΟΧΙ που είπαμε μ΄ ένα στόμα, μια ψυχή στον εχθρό…

Διαβάζοντας το ποίημα εντυπωσιαζόμαστε από το κλίμα που επικρατούσε στην Ελλάδα την ημέρα που κηρύχτηκε  ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος. Οι Έλληνες όχι μόνο δεν φοβήθηκαν και δεν ένιωσαν πανικό αλλά βγήκαν στους δρόμους κρατώντας σημαίες και πήγαιναν να καταταγούν στο στρατό. Αποχαιρετούσαν με χαμόγελα αυτούς που έμεναν πίσω δείχνοντας θάρρος ,υψηλό φρόνημα και πίστη στο δίκαιο αγώνα τους. Η ατμόσφαιρα θύμιζε περισσότερο γιορτή παρά πόλεμο και αυτό  είναι σίγουρα κάτι πρωτόγνωρο και προκαλεί το θαυμασμό μας.

«Μια μέρα η  λευτεριά θα νικήσει τον πόλεμο»: Όταν όλοι οι άνθρωποι σ’όλο τον κόσμο θα ζουν ελεύθεροι, τότε θα σταματήσουν οι πόλεμοι και οι λαοί θα προοδεύσουν και θα δημιουργούν νέους πολιτισμούς, είναι το μήνυμα που περνάει ο ποιητής με το στίχο αυτό.

Και η λευτεριά εδώ ως λέξη μπορεί να αντικατασταθεί από την ειρήνη, την αγάπη, τη συνεργασία, το δίκιο, την ανθρωπιά, τη δημοκρατία, την ελπίδα, την ομόνοια.

«Πάντα νικάει το δίκιο… »

Γράφει η Δωροθέα Πέρπερα

perpera.online
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Φτιάξτε την Ελληνική Σημαία μαζί με το χαμομηλάκι σας

Τι θα χρειαστείτε:

• Ένα μαρκαδόρο μπλε
• Ένα χάρακα ( για μεγάλα παιδιά)
• Μια κόλα χαρτί Α4
• Ένα καλαμάκι από σουβλάκι ή ένα πλαστικό κοντάρι
• Κόλα
• Ψαλίδι
• Ένα μολύβι (για μεγάλα παιδιά)

Πώς θα το φτιάξετε

1. Τυπώστε το συνημμένο αρχείο
2. Κόψτε το λευκό περιθώριο στο πάνω και στο κάτω μέρος της σημαίας
3. Αφήστε το λευκό περιθώριο στο αριστερό μέρος της σημαίας και κόψτε το δεξί περιθώριο
4. Ζωγραφίστε με μπλε μαρκαδόρο τις λωρίδες που βλέπετε μπλε στην φωτογραφία
5. Πάρτε το χαρτί που έχετε ζωγραφίσει και βάλτε κόλα στο αριστερό λευκό περιθώριο που υπάρχει
6. Βάλτε μέσα το καλαμάκι και τυλιχτέτο σφιχτά μέχρι που να φτάσει στο σημείο που αρχίζει η σημαία
7. Αφήστε το στεγνώσει και η σημαία σας είναι έτοιμη

Τα μεγαλύτερα παιδιά μπορούν να ζωγραφίσουν την σημαία από την αρχή και να μην την τυπώσουν

κλικ για να εκτυπώσετε το σχέδιο

Ελληνική σημαία

9.88 KB

από pamebolta

Η βόμβα...

"Μια βόμβα που κοστίζει 100 χιλιάδες δολάρια, ξεκινάει από ένα αεροπλάνο που κοστίζει 100 εκατομμύρια και το οποίο πετά με κόστος 42 χιλιάδων δολαρίων την ώρα, για να σκοτώσει ανθρώπους που ζουν με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα ..." 😢😢

Γράφει ο καλός φίλος Στέφανος Καργάκης 🙏😢
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η Κάμπια που φοβόταν να γίνει Πεταλούδα

Μια νεαρή κάμπια περπατούσε ανέμελη σε έναν ανθισμένο κήπο. Έτρωγε και λιαζόταν χωρίς να σκοτίζεται για τίποτα. Λίγο πιο πέρα, πάνω σε ένα όμορφο τριαντάφυλλο καθόταν μία μέλισσα. Μάζευε με επιμέλεια τη γύρη και εργατική όπως ήταν είδε την κάμπια και απόρησε με την ανεμελιά της.

«Καλημέρα» της είπε δειλά.
«Καλημέρα!» απάντησε η κάμπια μασουλώντας ένα μεγάλο καταπράσινο φύλλο.
«Βλέπω ότι απολαμβάνεις το γεύμα σου!».
«Ναι είναι πράγματι πολύ νόστιμο! Σωστή αμβροσία!».
«Και δε σε νοιάζει τίποτα άλλο σωστά;» είπε με νόημα η μέλισσα.
«Τι να με νοιάξει; Το φαγητό μου το έχω, τη δροσιά μου την έχω, νέα είμαι. Όλη η ζωή μπροστά μου!» απάντησε με σιγουριά η κάμπια.

«Δε σε απασχολεί καθόλου το μέλλον;».
«Το μέλλον γιατί; Μια κάμπια είμαι μόνο που ζει τη ζωή της! Τι θέλεις να πεις;».
«Να, ξέρω ότι εσείς οι κάμπιες μεταμορφώνεστε σε πεταλούδες και αναρωτιόμουν πώς αισθάνεσαι γι’ αυτήν τη μεταμόρφωση».

«Α πα πα πα πα! Τι ερωτήσεις είναι αυτές που κάνεις; Εγώ δε θα γίνω ποτέ πεταλούδα! Είναι πολύ δυστυχισμένο πλάσμα!

Τρεμοπετάει εδώ κι εκεί συνέχεια και τρώει γύρη! Μπλιαχ! Σιχαίνομαι τη γύρη! Εγώ θα μείνω για πάντα κάμπια!» δήλωσε αυστηρά.
«Μα αν θέλεις να κάνεις κάτι τέτοιο είναι σαν να αρνείσαι τη φύση σου!!» είπε έκπληκτη η μέλισσα.
«Και ποια είναι η φύση μου; Εκεί που κάθομαι όμορφα και ωραία, να πρέπει να ξεβολεύομαι για να αποκτήσω φτερά; Και τι να τα κάνω τα φτερά; Μια χαρά περπατάω! Άσε που έχω και κλειστοφοβία! Ακούω «κουκούλι» και τρέμω!» είπε κάνοντας μια χαρακτηριστική κίνηση τρεμουλιάσματος.

«Μα είναι τόσο όμορφο να πετάς! Μαθαίνεις πολλά και μπορείς να επισκεφτείς ένα σωρό κήπους! Το να αισθάνεσαι τον αέρα να κινεί τα φτερά σου είναι τόσο ωραίο! Νιώθεις ελεύθερα! Τα πάντα από ψηλά είναι πολύ πιο όμορφα! Στο λέω εκ πείρας!» είπε με ενθουσιασμό η μέλισσα.

«Α πα πα πα πα! Άσε με εδώ στην ησυχία μου! Φοβάμαι τα ύψη! Δεν μπορώ σου λέω!» απολογήθηκε η κάμπια.

«Μα και να θέλεις να μείνεις κάμπια, δεν μπορείς. Θα φτάσει η φάση της ζωής σου που θα σε αναγκάσει να γίνεις πεταλούδα. Αλλιώς θα πεθάνεις» προειδοποίησε απηυδισμένη η μέλισσα.
«Φτου φτου φτου! Κουνήσου από τη θέση σου! Δηλαδή λες ότι ή θα γίνω πεταλούδα ή θα δω τα ραδίκια ανάποδα; Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα! Α πα πα πα πα σου λέω! Τέλος! Εγώ θα μείνω εδώ και δεν πάω ούτε μπρος ούτε πίσω! Κι άμα θέλει κανείς ας με κουνήσει!» είπε η κάμπια αποφασισμένη.

Η μέλισσα κατάλαβε ότι ήταν μάταιο να προσπαθεί να την πείσει ότι κάποια στιγμή θα γίνει πεταλούδα. Ήξερε ότι ο φόβος της να αλλάξει ήταν πολύ ισχυρός και λυπόταν που όταν θα ερχόταν η ιερή αυτή στιγμή, θα πονούσε και θα στενοχωριόταν τόσο πολύ. Με τη σοφία που είχε αποκτήσει όμως, ήξερε ότι η φύση γνωρίζει πώς να εξελίσσει τα πλάσματα της. 

Παρηγορήθηκε, λοιπόν, με τη σκέψη ότι ήθελε δεν ήθελε η κάμπια, κάποια στιγμή η ζωή θα την ανάγκαζε να γίνει πεταλούδα, κι ας πονούσε. Σημασία είχε ότι θα γινόταν πεταλούδα. Άλλη μια πεταλούδα που θα ομόρφαινε τόσο τον πολύχρωμο αυτόν κήπο.

πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πείνασε στη Βάπτισή της...

Είναι μία συγκινητική εικόνα που μπορεί να βλέπουμε σπάνια, ωστόσο σίγουρα όλοι θα θέλαμε να την βλέπουμε συχνότερα.

Κατά τη διάρκεια της βάπτισης η μικρή Άννα Μαρία -όπως βαπτίστηκε- μάλλον πείνασε και προς έκπληξη όλων, ο ιερέας που τελούσε το μυστήριο, κατάφερε να την ηρεμήσει με μία χειρονομία γεμάτη αγάπη: απλά πήρε το μπουκαλάκι της και την τάισε.

#Προχωράμε

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι