Tuesday, 16 July 2024

To 1987, o πιο φονικός Καύσωνας στην Ελλάδα

Καύσωνας: Η εκατόμβη νεκρών του 1987
Ο Καύσωνας του 1987 διήρκησε ως τις 28 Ιουλίου και προκάλεσε τον θάνατο τουλάχιστον 1.300 ανθρώπων.
«Ολόκληρη η χώρα “βράζει” σαν ένα απέραντο καμίνι και οι ασυνήθιστα υψηλές θερμοκρασίες θα συνεχίσουν να ταλαιπωρούν τους κατοίκους των μεγάλων πόλεων ως την Κυριακή, σύμφωνα με τις προβλέψεις της Μετεωρολογικής Υπηρεσίας», έγραφαν «ΤΑ ΝΕΑ» της Τετάρτης, 22 Ιουλίου 1987, συμπληρώνοντας: «Ο χτεσινός καύσωνας συνέβαλε στο θάνατο 4 ατόμων (δύο στην Αθήνα και δύο στο Βόλο) που έπασχαν από καρδιοπάθεια, ενώ δεκάδες άλλα – μεγάλης κυρίως ηλικίας – μεταφέρθηκαν με καρδιοαναπνευστικά προβλήματα σε διάφορα νοσοκομεία.
«ΤΑ ΝΕΑ», 25.7.1987, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» & «ΤΑ ΝΕΑ»

Πολύ γρήγορα η κατάσταση άρχισε να ξεφεύγει.
Εκατοντάδες νεκροί
«Τεράστιο πρόβλημα, που όπως φαίνεται θα διογκωθεί τις ερχόμενες μέρες, έχει δημιουργήσει ο μεγάλος αριθμός των νεκρών στα νοσοκομεία, αφού οι νεκροθάλαμοι ήδη χτες το μεσημέρι είχαν γεμίσει, ενώ παρόμοιο πρόβλημα υπάρχει και στα νεκροτομεία.
«ΤΑ ΝΕΑ», 25.7.1987, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» & «ΤΑ ΝΕΑ»

Οι νεκροί πολλαπλασιάζονταν με τέτοιους ρυθμούς που δεν υπήρχε χώρος στα νεκροτομεία των νοσοκομείων για τις σορούς.
«ΤΑ ΝΕΑ», 28.7.1987, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» & «ΤΑ ΝΕΑ»

Αθήνα, νεκρή πόλη
Γράφει ΤΟ ΒΗΜΑ της 26ης Ιουλίου:
«Νεκρή πολή η Αθήνα και σήμερα. Και όσοι κάτοικοι επιζήσουν, μπορούν να ελπίζουν ότι, από αύριο το απόγευμα, θα υποχωρήσει ο καύσων – ο φονικότερος των τελευταίων ετών στην Ελλάδα, καθώς φαίνεται. (…)
»Το μόνο θέμα συζητήσεως τις ημέρες αυτές είνα η υψηλότατη, αλλά κυρίως, τόσης διάρκειας, φονική ζέστη, η οποία παραμέρισε σχεδόν κάθε άλλο θέμα και κάθε πρόβλημα και χάρισε στην Ελλάδα άλλο ένα χρυσό, αλλά καθόλου ευπρόσδεκτο, μετάλλιο: της πιο ανοργάνωτης για κάθε “θεομηνία” χώρας, αφού έλειψε ακόμη και το νερό!
«ΤO BHMA», 26.7.1987, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» & «ΤΑ ΝΕΑ»
»Εκατοντάδες οι νεκροί, χιλιάδες οι “έγκλειστοι” στα σπίτια τους και εκατοντάδες χιλιάδες οι ταλαιπωρούμενοι κάτοικοι σε μια πόλη όπου ο βίος αποδεικνύεται πλέον αβίωτος: αυτή είναι η θλιβερή εικόνα του καλοκαιριού, το οποίο θα ζήλευε υπό άλλες συνθήκες διαβιώσεως – ολόκληρη η Ευρώπη, η οποία ζει…φθινοπωρινά».
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Monday, 15 July 2024

Ωκεανός και Ωκεανίδες - Ελληνική Μυθολογία / Oceanus The TItan God Of The Ocean

Ο Ωκεανός αποτελούσε την ανθρωπόμορφη, ιδεατή μορφή του υδάτινου κόσμου που περιέβαλε από παντού τη Γαία, ως παμμέγιστος ποταμός χωρίς πηγές αλλά και χωρίς εκβολές. 
Μετά τον κατακλυσμό του Δευκαλίωνα και την απόσυρση των υδάτων οι εμφανιζόμενοι ποταμοί, λίμνες, πηγές κλπ. απετέλεσαν αλληγορικά τα τέκνα του Ωκεανού.
Ως συνέπεια των πρώτων παρατηρήσεων ο Ωκεανός θεωρείτο ένας τεράστιος κύκλος που δίχαζε την ουράνια σφαίρα στο υπεράνω της Γαίας ημισφαίριο και στο υπό αυτής ημισφαίριο, γι' αυτό και ονομαζόταν, επίσης, «ορίζων». 
Υπό αυτή την αντίληψη, όλοι οι συναφείς μύθοι παρουσίαζαν την ανατολή του Ήλιου της Ηούς, των αστέρων και των αστερισμών να γίνεται από τον Ωκεανό και στη συνέχεια να δύονται, (να βυθίζονται), επίσης, σ' αυτόν. Πέραν δε του Ωκεανού, οι αρχαίοι πίστευαν ότι βρισκόταν ο ζοφερός Άδης.

Έτσι, ο Ωκεανός, όπως και όλες οι άλλες παρατηρούμενες φυσικές δυνάμεις, αναβιβάστηκε στην έννοια του θεού και, μάλιστα, με την έννοια του αρχετυπικού στοιχείου, ως Πατέρας θεών και πραγμάτων. 
Έτσι, παράλληλα με την αρχική θεϊκή δυάδα Ουρανού και Γαίας, οι αρχαίοι Έλληνες (παρατηρητές) δημιούργησαν τη θεϊκή δυάδα του πατρός Ωκεανού και της μητρός Τηθύος από την ένωση των οποίων, κατά την Θεογονία του Ησιόδου, γεννήθηκαν οι τρισχίλιοι ποτάμιοι θεοί (ποταμοί) και οι τρισχίλιες νύμφες, οι αποκαλούμενες Ωκεανίδες (ιδεατές, ισάριθμες μορφές της ροής των αδελφών τους) των οποίων, εν τέλει, τέκνα ήταν πολλά ανθρώπινα γένη (δηλαδή οι νησιώτες και οι παραποτάμιοι λαοί).

Πρώτος κατέγραψε, ιστορικά, τον Ωκεανό, με την έννοια της πολύ μεγάλης θαλάσσιας έκτασης, ο Ηρόδοτος. Έκτοτε, παρέμεινε ο όρος σε παγκόσμια χρήση με αυτή την έννοια.
https://www.youtube.com/watch?v=u-IMKrLN6e4
Ωκεανίδες
Ωκεανίδες (Ναϊάδες της Θάλασσας) του Γκυστάβ Ντορέ

Οι 41 Ωκεανίδες αναφερόμενες στην Θεογονία του Ησίοδου


Στην ελληνική μυθολογία με την συλλογική ονομασία Ωκεανίδες, αποκαλούμενες και ως Ωκεανίνες ή Ωκεανίτιδες ή Ωγενίδες, αναφέρονται θαλάσσια μυθικά πλάσματα και γενικά ενάλιες Νύμφες, με μορφή παρθένου κατά το άνω ήμισυ και ιχθύος κατά το κάτω, όμοιες με τις γοργόνες και άλλοτε με δύο ουραία πτερύγια.

Ο Όμηρος αναφέρει δύο Ωκεανίδες, την Ευρυνόμη, η οποία κατά τον Ησίοδο ήταν η μητέρα των Χαρίτων, και την Πέρση ή Περσηίδα (όπως την αναφέρει ο Ησίοδος), η οποία ήταν η σύζυγος του Τιτάνα Ήλιου και εξ αυτού μητέρα του Αιήτη και της Κίρκης Γνωστή επίσης Ωκεανίδα ήταν και η Λευκίππη.

Στη Θεογονία του, ο Ησίοδος αναφέρει ότι ήταν 3.000, ωστόσο μνημονεύει μόνο σαράντα μία Ωκεανίδες ως κόρες του ΤιτάναΩκεανού και της Τιτανίδας Τηθύος που έφθαναν τον αριθμό των 3.000 όσων ακριβώς και των ποταμίων θεοτήτων, τέκνα των αυτών γονέων.
Γενικά θεωρούνταν Νύμφες προστάτιδες των υδάτων, πολύ δε περισσότερο αφού αυτά αποτελούσαν και την κατοικία τους.
Από τις περιγραφές αυτών των μυθικών παραδόσεων εύκολα αντιληπτό είναι ότι οι Ωκεανίδες αποτελούσαν, τουλάχιστον για τους αρχαίους Έλληνες, ιδεατές ανθρωπόμορφες έννοιες των πηγών (ήμισυ κόρες) εκείνων που τα ύδατά τους μεταφέρονταν από τους ποταμούς (ίδιος αριθμός) στην ανοικτή θάλασσα (αρχαίο Ωκεανό) (έτερον ήμισυ ιχθύς), καταλήγοντας σε απλή εκβολή (ένα ουραίο πτερύγιο) ή σε δέλτα (διπλό ουραίο πτερύγιο).

Οι παραδόσεις αυτές ανάγονται αμέσως μετά τον Κατακλυσμό του Δευκαλίωνα.
https://www.youtube.com/watch?v=e2RfjyDmjqM
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μια σταγόνα στον ωκεανό...

«Σημασία έχει να αγαπάς, να μην κρίνεις και να μη θες να γίνεις κάτι που δεν είσαι»

Αν σκεφτείς πως μια μικρή σταγόνα είναι εξίσου σημαντική με έναν ωκεανό, τότε θα αρχίσεις να εκτιμάς το οτιδήποτε μικρό έχεις στη ζωή σου.
A Drop in the Ocean, a painting by Sandra Gallegos
Μια φορά κι έναν καιρό μια γούρνα συνάντησε ένα ποτάμι.
«Είμαι απλά μια γούρνα που αδειάζει όταν περνάνε τα αμάξια και όταν σταματήσει να βρέχει πάλι αδειάζω. Θα ήθελα να είμαι σαν κι εσένα ποτάμι και να κυλάω». 
Το ποτάμι δεν μίλησε.

Μια φορά το ποτάμι συνάντησε μια λίμνη.

«Είμαι απλά ένα ποτάμι που τα νερά μου πηγαίνουν προς μια κατεύθυνση, οι άνθρωποι σπάνια κάνουν μπάνιο σε εμένα. Θα ήθελα είμαι σαν κι εσένα λίμνη και να σηκώνω βάρκες». 
Η λίμνη δεν μίλησε.

Μια φορά η λίμνη συνάντησε τη θάλασσα.

«Είμαι απλά μια λίμνη που το νερό μου δεν πίνεται, στοιβάζομαι σε συγκεκριμένες περιοχές και δεν έχω καθόλου βάθος. Θα ήθελα να είμαι σαν κι εσένα θάλασσα και να εμπνέω τους ποιητές». 
Η θάλασσα δεν μίλησε.

Μια φορά η θάλασσα συνάντησε τον ωκεανό.

«Είμαι απλά μια θάλασσα που έρχονται οι άνθρωποι μόνο τα καλοκαίρια για να με δουν, επίσης μου πετάνε πέτρες τα παιδιά και όταν θυμώνω πολύ δημιουργώ ναυάγια. Θα ήθελα να είμαι ωκεανός, τόσο μεγάλος που να μην έχω ανάγκη κανέναν». 
Ο ωκεανός δεν μίλησε.
Έναν καιρό που ο ωκεανός είχε ακούσει όλα όσα λέγανε τα απόνερα, το γλυφό, αλλά και το αλμυρό νερό, αλλά και τα καταγάλανα νερά είπε.
«Σημασία έχει να αγαπάς, να μην κρίνεις και να μη θες να γίνεις κάτι που δεν είσαι. Αν σκεφτείς πως μια μικρή σταγόνα είναι εξίσου σημαντική με έναν ωκεανό, τότε θα αρχίσεις να εκτιμάς το οτιδήποτε μικρό έχεις στη ζωή σου. Ακόμα, να εκφράζεσαι, να μην το πνίγεις μέσα σου. Αν το ποτάμι μίλαγε στη γούρνα, αν η λίμνη μίλαγε στο ποτάμι, αν η θάλασσα μίλαγε στη λίμνη τότε τα νερά μας θα ήταν πιο όμορφα και ίσως να μην πνιγόμασταν, σε μια κουταλιά νερό».

Αλάνθαστα σημάδια ότι είσαι Καλός Άνθρωπος / Signs That You Are A Good Person

Όχι, δεν είναι όλοι οι κακοί στη φυλακή, κατά τη γνωστή έκφραση.
Αν θέλεις να μάθεις αν είσαι πραγματικά καλός άνθρωπος, διάβασε παρακάτω.
 
youtube
Φέρεσαι καλά σε όλους. 
Κι όταν λέμε όλους, εννοούμε όλους: Ένας άνθρωπος που είναι ευγενικός στις κοινωνικές συναναστροφές του, αλλά απότομος με τη μαμά του, ή με τους πολύ δικούς του ανθρώπους, δεν είναι καλός άνθρωπος. 
Εννοείται πως εξίσου ισχύει και το αντίστροφο –αν είσαι υπέροχος με τους δικούς σου, αλλά αγενής πχ με τους σερβιτόρους, καλός δεν είσαι. 

Κάνεις εύκολα φίλους. 
Σημαντική υποσημείωση: Και τους κρατάς. Γιατί, για να κάνεις φίλους, αρκεί να είσαι συμπαθητικός. Για να διαρκέσουν αυτές οι φιλίες, όμως, δεν αρκεί. 

Μπαίνεις στη θέση του άλλου. 
Ή τουλάχιστον προσπαθείς. Δεν είναι εύκολο να θυμάσαι κάθε φορά ότι η δική σου οπτική/ γνώμη/ κοσμοθεωρία δεν είναι ούτε αυτονόητη ούτε η μία και μοναδική, πανανθρώπινη αλήθεια. Στα δύσκολα, όμως, φαίνονται οι καλοί άνθρωποι. 

Κάνεις πράγματα για την ευτυχία των άλλων. 
Ακόμα και αν αυτά τα πράγματα μερικές φορές σε ξεβολεύουν. Δεν είναι ανάγκη να μιλάμε για μεγαλεπήβολες πράξεις που θα τους αλλάξουν τη ζωή. 
Καμιά φορά, είναι τα μικρά και καθημερινά που μετράνε. 

Δεν ξεχνάς τους ανθρώπους σου. 
Παίρνεις συχνά τηλέφωνο τους γονείς σου, ενδιαφέρεσαι σε καθημερινή, ή σχεδόν καθημερινή, βάση για το τι κάνουν οι φίλοι σου, δεν εξαφανίζεσαι επειδή «πήζεις στη δουλειά» ή ακόμα χειρότερα επειδή ερωτεύτηκες. 

Δίνεις ευκαιρίες στους ανθρώπους. 
Δε μένεις στην πρώτη εντύπωση, και δεν βγάζεις ανθρώπους από τη ζωή σου στο πρώτο στραβοπάτημα. 
Προσπαθείς να καταλάβεις τα κίνητρα και τον τρόπο σκέψης του άλλου, και ξεκινάς από την παραδοχή ότι όλοι είναι εν δυνάμει φίλοι –χωρίς αυτό να σημαίνει πως θα γίνουν κιόλας. 

Δεν τσιγκουνεύεσαι να πεις μια καλή κουβέντα. 
Δεν μετράς τα κομπλιμέντα σου με το σταγονόμετρο, μη και «το πάρει πάνω του ο άλλος» και δεν υπάρχει άνθρωπος στη ζωή σου που να τον αγαπάς και να μην το ξέρει. 

Είσαι γενναιόδωρος. 
Αφήνεις πάντα tip στον ντελιβερά, μοιράζεσαι ό,τι έχεις με τους φίλους σου, δίνεις έστω ένα μικρό ποσό από το δώρο των Χριστουγέννων στις φιλανθρωπικές οργανώσεις, διαθέτεις έστω λίγο από τον χρόνο σου για να βοηθήσεις ανθρώπους που το έχουν ανάγκη. 

Θεωρείς αρκετά πράγματα προσωπική σου ευθύνη. 
Ναι, πιστεύεις ακράδαντα ότι είναι δικιά σου δουλειά να σώσεις τον πλανήτη χωρίζοντας τα σκουπίδια σου σε ανακυκλώσιμα και μη, και πετώντας τα στους αντίστοιχους κάδους. 
Επίσης δικιά σου δουλειά θεωρείς ότι είναι να βοηθήσεις τον καινούριο συνάδελφο που πήζει στη δουλειά, και ναι, δικό σου φταίξιμο (πιστεύεις ότι) είναι που κάποιος στεναχωρήθηκε με κάτι που είπες. 
Μπορεί μερικές φορές να το παρακάνεις, παίρνοντας σχεδόν τα πάντα προσωπικά, αλλά αν είχαμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε εσένα και κάποιον που αδιαφορεί για τους πάντες και τα πάντα, εσένα θα διαλέγαμε. 

Δεν θεωρείς τίποτα και (κυρίως) κανέναν δεδομένο. 
Χαμογελάς κάθε φορά που βλέπεις τους δικούς σου ανθρώπους, σκέφτεσαι αρκετές φορές μέσα στη μέρα «να, γι’ αυτό σε αγαπάω» κάθε φορά που κάποιος κάνει κάτι καλό/ αστείο/ χαριτωμένο (έστω και αν δεν το λες πάντα), νιώθεις ειλικρινή ευγνωμοσύνη για πράγματα όπως η θέρμανση στο σπίτι ή στη δουλειά, η έλλειψη κίνησης στο δρόμο ή το delivery το μεσημέρι.

Ηρώ Κουνάδη
iatronet.gr 

Οι Καλοί Άνθρωποι... σκέφτονται με την καρδιά, γι’ αυτό δεν μπορούν να αλλάξουν!
Οι καλοί άνθρωποι δεν γεννήθηκαν καλοί. Επέλεξαν να είναι. Elisbeth Kübler-Ross: Beautiful people do not just happen. 

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Sunday, 14 July 2024

Με ασφάλεια το παιδί στη θάλασσα, στις πισίνες και τις νεροτσουλήθρες

Κανένα σωστικό μέσο δεν υποκαθιστά 
τη συνεχή επίβλεψη από τους γονείς
Οι τραυματισμοί παιδιών και εφήβων στις θάλασσες είναι πολύ συνηθισμένοι. Κάτι η ανεμελιά των μικρών, κάτι η τόλμη των μεγάλων παιδιών… δεν θέλει και πολύ για να συμβεί το κακό. Ευτυχώς υπάρχουν τρόποι για να προστατεύσετε τα παιδιά σας.

Βεβαιωθείτε ότι είναι καλά συντηρημένη η νεροτσουλήθρα.
Τα υπάρχοντα στοιχεία είναι ανησυχητικά: 35 παιδιά και έφηβοι χάνουν ετησίως τη ζωή τους από πνιγμό, με το 67% να έχουν πνιγεί στη θάλασσα. 
Μερικές εκατοντάδες άλλα, εξάλλου, εξετάζονται κάθε χρόνο στα επείγοντα περιστατικά των νοσοκομείων είτε εξαιτίας παρ’ ολίγον πνιγμού είτε λόγω τραυματισμού στη διάρκεια δραστηριοτήτων μέσα ή γύρω από το νερό – και αρκετά από αυτά, υφίστανται μόνιμες αναπηρίες.
«Στα μικρά παιδιά, οι κύριες αιτίες των ατυχημάτων είναι η ελλιπής ενημέρωση, η ανεπαρκής επίβλεψη από ενήλικες και η απροσεξία που εκ φύσεως επιδεικνύουν», λέει η κυρία Κωνσταντίνα Σαλεσιώτη, παιδίατρος στον ΕΟΠΥΥ Ραφήνας. «Στους εφήβους, το μείζον πρόβλημα είναι το παράτολμο του χαρακτήρα τους, που τους κάνει να αψηφούν κάθε κίνδυνο».

Γενικές συμβουλές
Για να απολαμβάνουν με ασφάλεια το νερό τα μικρά και τα μεγάλα παιδιά, κάνετε τα εξής:
  • Ποτέ μην αφήνετε το παιδί χωρίς επίβλεψη μέσα ή γύρω από το νερό, ενώ ιδιαίτερη μέριμνα πρέπει να λαμβάνετε για τους εφήβους. Συμβουλεύστε με πολύ φιλικό τρόπο το έφηβο παιδί σας (μην ξεχνάτε ότι υπάρχει αντιδραστικότητα στην εφηβική ηλικία) να μην ασχολείται ποτέ μόνο του με θαλάσσια σπορ αλλά να έχει πάντοτε παρέα, που θα τον/την προσέχει.
  • Μην χρησιμοποιείτε τις συσκευές επίπλευσης (όπως τα «μπρατσάκια») ως υποκατάστατα της επίβλεψης.
  • Φροντίστε να κάνει το παιδί σας μαθήματα κολύμβησης σε μικρή ηλικία (μετά τα 4 του χρόνια).
  • Ακόμα κι αν το παιδί ξέρει καλό κολύμπι, να θυμάστε ότι κινδυνεύει από πνιγμό. Ιδίως όσα έχουν ηλικία κάτω των 6 ετών χρειάζονται συνεχή επίβλεψη από έναν ενήλικα, όταν βρίσκονται μέσα ή δίπλα στο νερό.
  • Μάθετε στο παιδί να μην κολυμπάει ποτέ μόνο του και να μην μπαίνει στο νερό αν δεν έχουν περάσει 3-4 ώρες από κάθε κύριο γεύμα.
  • Μάθετε καρδιοαναπνευστική ανάνηψη. Καλό είναι επίσης να μεταδοθεί αυτή η γνώση και στα μεγαλύτερα παιδιά (στις ηλικίες άνω των 12-13 ετών), ώστε κι αυτά αν χρειαστεί να βοηθήσουν τα μικρότερα ή τους συμμαθητές τους.
Ειδικά στην θάλασσα, πρέπει:
  • Να παίζετε με τα μικρά παιδιά στα ρηχά, έως ότου εξοικειωθούν με το νερό, δίχως να τα πιέζετε για να μπουν πιο μέσα.
  • Να τους επισημαίνετε διαρκώς τους πιθανούς κινδύνους.
  • Να χρησιμοποιείτε σωσίβιο ή άλλη συσκευή επίπλευσης, εάν το παιδί δεν ξέρει καλό κολύμπι, και να του μάθετε να μην μπαίνει στο νερό όταν βρέχει ή έχει κύμα ή ισχυρό ρεύμα.
  • Μάθετε στο παιδί να μην κάνει βουτιές σε άγνωστα ή θολά νερά ή σε περιοχές με βράχια και πέτρες.
  • Μάθετε στο παιδί να μην κάνει «πατητή» στα άλλα παιδιά (ούτε να αφήνει να κάνουν στο ίδιο), αλλά και να βγαίνει αμέσως από το νερό αν νιώσει πως κρυώνει, αν φοβηθεί ή δεν νιώθει καλά.
  • Μάθετέ του να καλεί σε βοήθεια, εάν νιώσει κίνδυνο. Να θυμάστε ότι τα μικρά παιδιά (κάτω των 5 ετών) πνίγονται σιωπηλά, δίχως να φωνάξουν ή να ζητήσουν βοήθεια.
Για την πρόληψη των ατυχημάτων στις πισίνες, τα μέτρα προστασίας είναι:
  • Αν η πισίνα είναι στο σπίτι σας, πρέπει να είναι πλήρως περιφραγμένη, με πόρτα που κλείνει και ασφαλίζει αυτόματα. Καλό είναι να υπάρχουν ανιχνευτές κίνησης με συναγερμό στις πόρτες που οδηγούν στην πισίνα, ώστε να ενημερωθείτε αμέσως εάν μπει το παιδί στον χώρο της πισίνας.
  • Όταν τελειώνει το παιχνίδι στο νερό, να σκεπάζετε την πισίνα με ειδικό σκέπαστρο, ώστε να μην υπάρχει κίνδυνος ακόμα κι αν προσπεράσει το παιδί την περίφραξη.
  • Προσέξτε να μην υπάρχουν τραπέζια και καρέκλες κοντά στην περίφραξη της πισίνας (για να μην σκαρφαλώσει το παιδί).
  • Μην αφήνετε το παιδί να κάνει ποδήλατο γύρω από την πισίνα και μην αφήνετε παιχνίδια γύρω από την πισίνα. Φροντίστε επίσης να έχετε ένα τηλέφωνο δίπλα της, ούτως ώστε αν σας πάρουν, να μην αφήσετε μόνο το παιδί για να απαντήσετε (δεν πρέπει να αφήνετε μόνο το παιδί, όταν κάνει μπάνιο στην πισίνα – ούτε καν για ένα λεπτό).
Όσον αφορά τις νεροτσουλήθρες, πρέπει να έχετε κατά νου τα εξής:
  • Πρέπει να έχουν επιτηρητή, που θα βεβαιώνεται ότι τα παιδιά τηρούν τις αποστάσεις ασφαλείας, δεν βουτάνε όλα μαζί, ελέγχει εάν τα παιδιά τηρούν τις προδιαγραφές ύψους για να παίξουν με κάθε νεροτσουλήθρα (κάποιες είναι πολύ ρηχές για τα πολύ ψηλά παιδιά) και θα παρεμβαίνει όταν υπάρχει πρόβλημα.
  • Βεβαιωθείτε ότι στην νεροτσουλήθρα δεν παίζουν ταυτοχρόνως μικρά και μεγάλα παιδιά (κινδυνεύουν να κτυπήσουν τα μικρότερα).
  • Ελέγξτε εάν η νεροτσουλήθρα διαθέτει αντιολισθητικές ταινίες στην σκάλα της, αλλά και γύρω από την πισίνα.
  • Βεβαιωθείτε ότι το νερό είναι αρκετά βαθύ, για να μην κτυπήσουν τα παιδιά στον πυθμένα την ώρα της βουτιάς.
  • Βεβαιωθείτε ότι το σημείο που πέφτει το παιδί στο νερό βρίσκεται μακριά από την νεροτσουλήθρα.
  • Βεβαιωθείτε ότι είναι καλά συντηρημένη η νεροτσουλήθρα.

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki