Ηθική νοημοσύνη: Το καλύτερο δώρο στα παιδιά μας!!

🌼Συμπερασματικά και απλά: Να μάθουμε στα παιδιά μας
το: "Αγαπάτε αλλήλους"🌼

Ηθική νοημοσύνη είναι η ικανότητα να ξεχωρίζεις το καλό απ’ το κακό, αλλά και να σέβεσαι τις αξίες των άλλων.
Με άλλα λόγια, το καλύτερο δώρο που μπορούμε να κάνουμε σ' ένα παιδί.

Τι είναι η ηθική νοημοσύνη;
Ο καθηγητής του Χάρβαρντ Robert Coles στο βιβλίο του The Moral Intelligence Of Children (Η ηθική νοημοσύνη των παιδιών) διατυπώνει την άποψη ότι τα παιδιά χρειάζονται κάτι περισσότερο από επιτυχία στις σπουδές τους και από την ικανότητα να τα πηγαίνουν καλά με τους άλλους για μια ικανοποιητική ζωή. Χρειάζονται συνείδηση, δηλαδή την ικανότητα να ερμηνεύουν αυτά που νιώθουν και να είναι σίγουρα γι’ αυτά που ξέρουν. 

Τα παιδιά με αναπτυγμένη την ηθική νοημοσύνη βιώνουν συναισθηματική ασφάλεια επειδή εμπιστεύονται την εσωτερική αίσθηση που διαθέτουν για να διακρίνουν το σωστό απ’ το λάθος, το καλό απ’ το κακό. 

Αυτό είναι που τα βοηθάει να αισθάνονται ισχυρούς δεσμούς με τους άλλους ανθρώπους, όπως με την οικογένεια, τους φίλους ή τους συμμαθητές τους.

Οι επτά βασικές αρετές της ηθικής νοημοσύνης
Στο βιβλίο Building Moral Intelligence (Χτίζοντας την Ηθική Νοημοσύνη) ο καθηγητής Dr Michele Borba και συγγραφέας του βιβλίου δίνει ένα σαφές πλάνο για το πώς μπορούμε να διδάξουμε στα παιδιά τις αρετές της ηθικής νοημοσύνης. Αυτές λοιπόν είναι επτά και καθεμία μπορεί να διδαχτεί με συγκεκριμένους τρόπους.
Ενσυναίσθηση: 

Είναι η ικανότητα να μπορούμε να αναγνωρίσουμε τα συναισθήματα και τις ανάγκες των άλλων.
Για να την αποκτήσει το παιδί θα πρέπει να το βοηθήσουμε να καλλιεργήσει την ευαισθησία του, να εμπλουτίσει το λεξιλόγιό του, αλλά και να του δείξουμε τον τρόπο να αναγνωρίζει τα συναισθήματα των άλλων.
Συνείδηση: 

Είναι η ικανότητα να αναγνωρίζεις το σωστό και να μπορείς να το κάνεις.
Πρέπει να δημιουργήσουμε τις συνθήκες για ηθική ανάπτυξη στην οικογένεια, να διδάξουμε στο παιδί να ξεχωρίζει το καλό απ’ το κακό και να ενισχύσουμε την ηθική του ανάπτυξη (να βοηθάει, για παράδειγμα, όσους έχουν ανάγκη).
Αυτοέλεγχος: 

Είναι η ικανότητα να ελέγχουμε τις σκέψεις και τις πράξεις μας και να λειτουργούμε με τον τρόπο που έχουμε μάθει πως είναι ο σωστός.
Καλό είναι να διδάξουμε ως προτεραιότητα την αρετή της αυτοπειθαρχίας. Επίσης, να μάθουμε στο παιδί να θέτει στόχους και να βάζει τα δυνατά του για να τους πραγματοποιήσει.
Σεβασμός: 

Είναι το να δείχνεις πως εκτιμάς τους άλλους φροντίζοντάς τους, αλλά και μιλώντας τους με πολιτισμένο τρόπο.
Για να βοηθήσουμε το παιδί θα πρέπει να του διδάξουμε το σεβασμό αφού πρώτα το… σεβαστούμε. Πρέπει επίσης να του μάθουμε την αρετή της ευγένειας δίνοντας έμφαση στους καλούς τρόπους. Είναι ένα εφόδιο που θα έχει για όλη του τη ζωή.
Καλοσύνη: 

Το να νοιάζεσαι για την ευημερία και τα αισθήματα των άλλων.
Διδάσκοντας στα παιδιά την αξία της καλοσύνης, αλλά και μαθαίνοντάς τα να επαναστατούν στη φτώχεια και στη μιζέρια τα εισάγουμε στη δύσκολη αξία της καλοσύνης.
Ανεκτικότητα: 

Το να σέβεσαι τις αξίες και τα δικαιώματα όλων των ανθρώπων ακόμη κι αν διαφωνείς με τα πιστεύω τους.
Από πολύ νωρίς τα μικρά παιδιά πρέπει να μάθουν και να τους γίνει συνείδηση πως όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι, ανεξαρτήτως χρώματος, καταγωγής, θρησκείας ή εμφάνισης.
Δικαιοσύνη: 

Το να διαλέγεις την ανοιχτόμυαλη συμπεριφορά και να συμπεριφέρεσαι δίκαια στους άλλους.
Μάθετε στο παιδί σας τι είναι δικαιοσύνη, διδάξτε του να συμπεριφέρεται δίκαια καθώς και τους τρόπους να αντιδρά στο άδικο.

Πώς θα χτίσετε την ηθική νοημοσύνη του παιδιού
Μια άλλη επίσης ενδιαφέρουσα άποψη για την ηθική νοημοσύνη είναι αυτή της αμερικανίδας ψυχολόγου και ειδικής σε θέματα ανατροφής Mimi Doe. «Η διανοητική και η συναισθηματική αντίληψη είναι σημαντικές», λέει η ψυχολόγος «στην ερώτηση όμως για το τι μετράει περισσότερο, το μυαλό ή η καρδιά, συνήθως ξεχνάμε την ψυχή. 

Και αυτή είναι που έχει τη μεγαλύτερη επίδραση στη διαμόρφωση της προσωπικότητας ενός παιδιού». Μέσω της ιστοσελίδας της για την πνευματική ανατροφή των παιδιών, η Ντο παρέχει συμβουλές και υποστήριξη στους γονείς που θέλουν να αναθρέψουν ηθικά τα παιδιά τους.

* Να σκέφτεστε θετικά
* Μάθετε να ζείτε τη στιγμή
* Κατεβάστε ταχύτητα
* Να επιβραβεύετε και τη συλλογική προσπάθεια
* Γίνετε χαρούμενοι
* Βρείτε την ψυχή σας
* Κάνετε τα πιστεύω σας πράξεις
* Ποτέ δεν είναι αργά για να ξεκινήσετε...
* ...και ποτέ δεν είναι αργά

Αναλυτικά τα παραπάνω εδώ

Ηθική νοημοσύνη για μια πιο έξυπνη κοινωνί
Το χτίσιμο της ηθικής νοημοσύνης δεν είναι βοηθητικό μόνο για το παιδί, αλλά και για όλη την κοινωνία. Με άλλα λόγια, η ηθική εξυπνάδα είναι το αντίδοτο στη μιζέρια και στην απώλεια της ελπίδας. Ένα ηθικά εκπαιδευμένο άτομο μπορεί να κυριαρχήσει στον άκρατο αυθορμητισμό του, να πολεμήσει τη βία και την κατάθλιψη. Είναι αντίδοτο στη βίαιη συμπεριφορά και μπορεί να δώσει υπόσταση σε μια άδεια ζωή. Η ηθική νοημοσύνη είναι ίσως η πιο ανθρωποκεντρική απ’ όλες και σίγουρα εκείνη που μπορεί να συμβάλλει στο χτίσιμο μιας πιο δίκαιης και ευτυχισμένης κοινωνίας.

Της Ελένης Χαδιαράκου

🌼Συμπερασματικά και απλά: Να μάθουμε στα παιδιά μας
το: "Αγαπάτε αλλήλους"🌼

Πρακτικές που κλέβουν από τα παιδιά την διανοητική τους δύναμη.

Η ανατροφή ενός διανοητικά ισχυρού παιδιού δεν σημαίνει ότι δεν θα κλαίει όταν είναι λυπημένο ή ότι δεν θα αποτύχει μερικές φορές. Η ψυχική δύναμη δεν θα κάνει το παιδί σας άτρωτο στις δυσκολίες, αλλά δεν θα το αναγκάσει και να καταστείλει τα συναισθήματά του.

Στην πραγματικότητα, ισχύει ακριβώς το αντίθετο. Η ψυχική δύναμη βοηθά τα παιδιά να ανακάμψουν από τις αποτυχίες. Τους δίνει την ευκαιρία να συνεχίσουνε, ακόμα και όταν αισθάνονται αμφιβολία για τον εαυτό τους. 
Ένα παιδί με ενσυναίσθηση μπορεί να επιτύχει σημαντικά πράγματα στην ζωή του.
Αλλά η ανατροφή ενός παιδιού απαιτεί από τους γονείς να αποφεύγουν τις συνήθεις αλλά μη υγιείς πρακτικές που κλέβουν από τα παιδιά την διανοητική τους δύναμη.

Όσα πρέπει να αποφύγετε αν θέλετε να μεγαλώσετε ένα διανοητικά δυνατό παιδί

1 | Αποδοχή της νοοτροπίας του θύματος
Η αποτυχία σε έναν αγώνα ποδοσφαίρου ή σε ένα διαγώνισμα δεν κάνει το παιδί θύμα. 
Η απόρριψη, η αποτυχία και η αδικία αποτελούν μέρος της ζωής.
Μην αφήνετε τα παιδιά σας να νιώσουν οίκτο για τον εαυτό τους. Διδάξτε τους ότι ανεξάρτητα από το πόσο σκληρές ή άδικες είναι οι περιστάσεις, μπορούν πάντα να λειτουργούν με θετικό τρόπο.

2 | Γονείς με ενοχές
Όταν παραδίνεστε σε ένοχα συναισθήματα διδάσκετε το παιδί σας ότι η ενοχή είναι αφόρητη. Τα παιδιά που μαθαίνουν αυτό, δεν θα μπορέσουν να πουν «όχι» σε κάποιον που λέει: «Αν είσαι φίλος θα με αφήσεις να αντιγράψω από το γραπτό σου» ή «Αν με αγαπάς, θα κάνεις αυτό για μένα».
Δείξτε στα παιδιά σας ότι ακόμα και αν αισθάνεστε ένοχοι μερικές φορές – και όλοι οι καλοί γονείς νιώθουν έτσι – δεν πρόκειται να επιτρέψετε στα άβολα συναισθήματά σας να εμποδίσουν τη λήψη σωστών αποφάσεων.

3 | Κάνοντας τα παιδιά το κέντρο του σύμπαντος
Εάν κάνετε ολόκληρη τη ζωή σας να περιστρέφεται γύρω από τα παιδιά σας, θα μεγαλώσουν σκεπτόμενα ότι όλοι οφείλουν να τα φροντίζουν, με αποτέλεσμα σαν ενήλικες να μην καταφέρουν και πολλά στη ζωή.
Διδάξτε τα παιδιά σας να επικεντρώνοται σε αυτό που έχουν εκείνα να προσφέρουν στον κόσμο, παρά σε ό, τι μπορούν να κερδίσουν από τους άλλους.

4 | Επιτρέποντας στο φόβο να υπαγορεύει επιλογές
Το να διατηρείτε τα παιδιά σας μέσα σε μια προστατευτική φούσκα θα σας γεμίσει πολύ άγχος. Η υπερβολική ασφάλεια διδάσκει στο παιδί ότι ο φόβος πρέπει να αποφεύγεται ανά πάσα στιγμή.
Δείξτε στα παιδιά σας ότι ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπίσουν το φόβο είναι να τον κοιτάξουν κατάματα και θα δημιουργήσετε θαρραλέους ανθρώπους που είναι πρόθυμοι να βγουν έξω από τις ζώνες άνεσής τους.

5 | Δίνοντας στα παιδιά υπερβολική εξουσία
Το να αφήνετε τα παιδιά να αποφασίζουν τι θα φάει ολόκληρη η οικογένεια ή που θα πάει διακοπές, τους δίνει περισσότερη εξουσία από ότι είναι αναπτυξιακά έτοιμα να διαχειριστούν. Η μεταχείριση των παιδιών σαν ισότιμα – ή σαν τα αφεντικά – στην πραγματικότητα τους στερεί πνευματική δύναμη.
Δώστε στα παιδιά σας την ευκαιρία να βοηθούν στο σπίτι, να ακούνε πράγματα που δεν θέλουν να ακούσουν και να κάνουν πράγματα που δεν θέλουν να κάνουν. Αφήστε τα παιδιά σας να κάνουν απλές επιλογές διατηρώντας ταυτόχρονα μια σαφή οικογενειακή ιεραρχία.

6 | Αναμένοντας την τελειότητα
Η προσδοκία που έχετε από τα παιδιά σας να έχουν καλές επιδόσεις είναι υγιής, αλλά όταν απαιτείτε να είναι τέλεια, αυτό είναι πρόβλημα. 
Διδάξτε στα παιδιά σας ότι είναι λογικό να αποτύχουν. Είναι καλό και φυσιολογικό, να μην είναι τέλεια σε ό, τι κάνουν.
Τα παιδιά που προσπαθούν να γίνουν η καλύτερη εκδοχή του εαυτού τους, αντί να είναι καλύτερα σε όλα, δεν θα εξαρτήσουν την αυτοεκτίμησή τους από το πώς θα τα αξιολογούν οι άλλοι.

7 | Αφήνοντας τα παιδιά να αποφύγουν την ευθύνη
Όταν διευκολύνουμε τα παιδιά να αποφεύγουν τις δουλειές του σπιτιού ή τις εργασίες του σχολείου, δεν τους προσφέρουμε απαραίτητα μια ανέμελη παιδική ηλικία.
Τα παιδιά που εκτελούν ορισμένα καθήκοντα κατάλληλα για την ηλικία τους δεν επιβαρύνονται υπερβολικά. 
Αντ ‘αυτού, κερδίζουν τη διανοητική δύναμη που χρειάζονται για να γίνουν υπεύθυνοι πολίτες.

8 | Προστασία των παιδιών από τον πόνο
Τα δυσάρεστα συναισθήματα, η θλίψη και το άγχος είναι μέρος της ζωής. Αφήνοντας τα παιδιά να βιώσουν αυτά τα συναισθήματα τους δίνουμε την ευκαιρία να εξασκηθούν στη διαχείριση δύσκολων καταστάσεων.
Δώστε στα παιδιά σας την καθοδήγηση και την υποστήριξη που χρειάζονται για να αντιμετωπίσουν τον πόνο, ώστε να αποκτήσουν εμπιστοσύνη στην ικανότητά τους να χειριστούν τις αναπόφευκτες δυσκολίες της ζωής.

9 | Αίσθημα ευθύνης για τα συναισθήματα των παιδιών
Όταν προσπαθείτε να φτιάξετε το κέφι τους όταν τα παιδιά σας είναι λυπημένα και να τα καθησυχάσετε όταν είναι αναστατωμένα σημαίνει ότι αναλαμβάνετε την ευθύνη για τη ρύθμιση των συναισθημάτων τους. Τα παιδιά πρέπει να αποκτήσουν συναισθηματικές ικανότητες για να μάθουν να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους.
Μάθετε στο παιδί σας υγιείς τρόπους για να αντιμετωπίζουν τα συναισθήματά τους, ώστε να μην εξαρτώνται από τους άλλους για να το κάνουν γι ‘αυτά.

10 | Αποτρέποντας τα παιδιά να κάνουν λάθη
Η διόρθωση της εργασίας για τα μαθηματικά, ο διπλός έλεγχος για να βεβαιωθείτε ότι έχουν πάρει μαζί το μεσημεριανό γεύμα τους και η διαρκής υπενθύμιση να κάνουν τις δουλειές του σπιτιού, δεν τους κάνει καλό.
Αφήστε τα παιδιά σας να κάνουν λάθη μερικές φορές και δείξτε τους πώς θα μάθουν από τα λάθη τους, ώστε να μπορούν να γίνουν σοφότερα και πιο δυνατά.

11 | Μπερδεύοντας την πειθαρχία με την τιμωρία
Η τιμωρία συνεπάγεται ότι τα παιδιά υποφέρουν για την αταξία τους. Η πειθαρχία, ωστόσο, είναι να τους διδάξουμε πώς να τα πάνε καλύτερα στο μέλλον.
Η ανατροφή ενός παιδιού που φοβάται να «μην βρει τον μπελά του» δεν είναι το ίδιο με την ανατροφή ενός παιδιού που θέλει να κάνει καλές επιλογές. 
Χρησιμοποιήστε τεχνικές που θα βοηθήσουν τα παιδιά σας να αναπτύξουν την αυτοπειθαρχία που χρειάζονται για να κάνουν καλύτερες επιλογές.

12 | Αποφυγή της δυσφορίας
Όταν υποκύπτετε κάθε φορά που το παιδί σας κλαίει για να κερδίσει αυτό που θέλει ή όταν κάνετε οι ίδιοι τις δουλειές των παιδιών σας, μπορεί να γίνεται πρόσκαιρα η ζωή σας λίγο πιο εύκολη, ωστόσο μακροπρόθεσμα αυτές οι συνήθειες κάνουν κακό στα παιδιά σας.
Καθυστερήστε την ικανοποίησή τους και δείξτε τους ότι μπορείτε να αντισταθείτε στις δελεαστικές ευκολίες.

13 | Χάνοντας τις αξίες
Πολλοί γονείς δεν ενσταλλάζουν τις αξίες και τα πιστεύω στα παιδιά τους. Αντ' αυτού, είναι τόσο απορροφημένοι από την χαοτική καθημερινότητα που ξεχνούν να δουν τη μεγαλύτερη εικόνα.
Βεβαιωθείτε ότι οι προτεραιότητές σας αντικατοπτρίζουν με ακρίβεια τα πράγματα που εκτιμάτε περισσότερο και θα δώσετε στα παιδιά σας τη δύναμη να ζήσουν μια ουσιαστική ζωή.

enallaktikos.gr
redlineagrinio

Το Χαμομηλάκι

Να γίνει το παιδί σου ένας δυστυχισμένος δικηγόρος ή ένας ευτυχισμένος ψήστης;

Μήπως βαρεθήκαμε τους super ήρωες και τις αδικοφυλακισμένες πριγκίπισσες; Η νέα γενιά cartoons είναι πιο χαζοχαρούμενη από ποτέ. Ο Bob Σφουγγαράκης είναι άριστος στη δουλειά του, πιστός φίλος, αισιόδοξος κι ακούραστος αλλά κανείς δεν θα τον εμπιστευόταν να σώσει τον κόσμο.

Η σημασία του να είναι κανείς μέτριος

Η ανθρωπότητα έχασε πολλά χρόνια χωρίζοντας τους ανθρώπους σε άσπρους και μαύρους, ευγενείς και πληβείους, έξυπνους και χαζούς. 

Τελικά ανακάλυψε ότι υπάρχουν 8 διαφορετικά είδη νοημοσύνης: 

1. η λεκτική, 
2. η μαθηματική, 
3. η συναισθηματική, 
4. η ενδοπροσωπική, 
5. η κιναισθητική, 
6. η μουσική, 
7. η νατουραλιστική και 
8. η χωρική. 

Κανείς δεν μπορεί να τα έχει όλα και κανείς δεν μπορεί να μην έχει τίποτα. Άρα, με έναν μαγικό τρόπο, είμαστε όλοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι, όλοι μέτριοι. 

Αν όμως βρούμε το χάρισμά μας μπορούμε να νιώθουμε πιο σίγουροι, πιο γεμάτοι, πιο ευτυχισμένοι. 
Ακριβώς όπως ο Bob είναι ευτυχισμένος ως ο καλύτερος ψήστης στο βυθό του Μπικίνι. Είναι σημαντικό για τους γονείς ν’ αντιληφθούν ότι κάθε παιδί είναι ξεχωριστό, έχει ειδικές ικανότητες και ειδικές ανάγκες. 
Όσο κι αν προσπαθούμε να το στριμώξουμε στα στερεότυπα του καλού παιδιού και του καλού μαθητή τόσο απομακρυνόμαστε από την ευκαιρία να το γνωρίσουμε και να το βοηθήσουμε ν’ αναδείξει τα ταλέντα του. 

Πολλοί γονείς έχουν πιστέψει ότι τα ταλέντα καλλιεργούνται και οι ευκαιρίες εξαγοράζονται. Γεμίζουν τα απογεύματα των παιδιών με μαθήματα ξένων γλωσσών, μπαλέτο, καράτε, κολυμβητήριο και κάθε είδους πρωταθλητισμό. Τελικά από τα γυμναστήρια, τα ωδεία και τα φροντιστήρια αναδεικνύονται ακριβώς όσα ταλέντα όσα θέλησε η φύση, ούτε ένα παραπάνω. 
Οι υπόλοιποι φεύγουν με περισσότερες γνώσεις και καμιά φορά έντονο το αίσθημα της ανεπάρκειας. Απ’ την άλλη, δεν είναι σωστό να τεμπελιάζουμε περιμένοντας μια καλή σύμπτωση να μας βγάλει από τη μιζέρια μας ∙ αλλά να ακολουθούμε τις ανάγκες μας, να δοκιμάζουμε, να ρισκάρουμε και να εμπιστευόμαστε τα συναισθήματά μας. Άραγε εμπιστευόμαστε τα συναισθήματα των παιδιών μας ή τα θεωρούμε κατώτερα της λογικής και τα καταπιέζουμε;

Μιλώντας με συναισθήματα κι όχι με επιχειρήματα
Είναι δύσκολο να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας. Έχουμε συνηθίσει να τα διανοητικοποιούμε και να εκλογικεύουμε αυτό που νιώθουμε. Ο τρόπος που μεγαλώνουμε τα παιδιά μας δίνει έμφαση στην επιμόρφωσή τους κι όχι στην ενδοσκόπηση και στην αυτογνωσία. Τα προικίζουμε με δεξιότητες , άλλοτε χειρονακτικές τώρα διανοητικές, τα γεμίζουμε με πληροφορίες για τη ζωή, αλλά δεν τα ρωτάμε πως νιώθουν ούτε τους αναλύουμε τα δικά μας συναισθήματα. 
Π.χ. λέμε: «διάβασε τα μαθήματά σου» αντί για «θα με ικανοποιούσε να ξέρω ότι είσαι συνεπής στις υποχρεώσεις σου» ή «θέλω να μου λες την αλήθεια» αντί για «θέλω να νιώθω ότι μ’ αγαπάς και μ’ εμπιστεύεσαι» ή «ντύσου γρήγορα, σε 5’ πρέπει να είμαστε στο γήπεδο» αντί για « ανησυχώ ότι θα απογοητευτείς αν χάσεις την προπόνηση». 

Μιλώντας με συναισθήματα μαθαίνουμε στα παιδιά να αναγνωρίζουν και να εκφράζουν τις ανάγκες τους. 
Έτσι, νιώθουν πιο σίγουρα για τον εαυτό τους και πιο γεμάτα ακόμη και όταν αναγκάζονται να συμβιβαστούν. Αν παραδέχομαι κάτι στον Bob είναι ότι ό,τι κάνει το κάνει με την καρδιά του, το απολαμβάνει χωρίς να νοιάζεται για τις αντιδράσεις των άλλων.  

Μοιάζει με παιδί σ’ έναν κόσμο ενηλίκων. 
Έχουμε συνηθίσει να θεωρούμε την απλή λογική ως την υπέρτατη ένδειξη ωριμότητας. 
Είμαστε λοιπόν απρόθυμοι ν’ ανοίξουμε την καρδιά μας στο παιδί ή στον σύντροφό μας . Δοκιμάστε το: μιλήστε με συναισθήματα. Κανείς δεν μπορεί να τα αμφισβητήσει. Γι’ αυτό είναι ανώτερα και γνησιότερα από τα επιχειρήματά μας. Είναι πρωτόγονα, ωμά, δυνατά. Κανένα επιχείρημα δεν μπορεί να μας κάνει ν’ απολαύσουμε ένα σάπιο φρούτο ή να ξεχάσουμε τον πρώτο μας έρωτα. 

Και για να ξαναγυρίσουμε στον Bob:

• μάθετε στα παιδιά σας να επιλέγουν μαθήματα, φίλους, παιχνίδια, δραστηριότητες με γνώμονα τα συναισθήματά τους κι όχι την αποδοχή των συνομηλίκων τους, την επιβράβευση των δασκάλων κ.τ.λ. Ο Bob αγαπάει τη δουλειά του αν και δεν έχει καλό μισθό και prestige.
• φτάνει πια με τη μόρφωση… αφήστε τα παιδιά να εξερευνήσουν τον κόσμο γύρω τους και μόνα τους να σας οδηγήσουν σ’ αυτό που αγαπούν. Παίρνετε βέβαια ένα ρίσκο να γίνουν ψήστες σε burgerάδικο αλλά ευτυχισμένοι ψήστες.
• δώστε το καλό παράδειγμα ως γονείς και εκφραστείτε. Έτσι καλλιεργείται ένα κλίμα εμπιστοσύνης κι αμοιβαιότητας μέσα στο οποίο όλοι νιώθουμε ασφάλεια. Ξέρω είναι δύσκολο ν’ αποδεχθούμε ότι το παιδί μας έχει 38 πυρετό πόσο μάλλον μειονεκτήματα και ανεπάρκειες. 

Αλλά αφού τα αγαπάμε ούτως ή άλλως, πρώτα εκφράζουμε την αγάπη μας, μετά την αποδοχή μας και μετά τους φόβους μας για τα κενά τους. Δεν πάμε ούτε βήμα παραπέρα. Τα υπόλοιπα θα τα καταφέρουν από μόνα τους.

Γράφει η Lara Soues, ψυχολόγος ειδικευμένη στην συμβουλευτική ψυχολογία

themamagers.gr

«Εκπαίδευση είναι ο τρόπος να δημιουργείς έναν ηλίθιο ενήλικα από ένα πανέξυπνο παιδί» - Η Αποκλίνουσα Σκέψη

Σε κάποιο πανεπιστήμιο των ΗΠΑ ζητήθηκε από τους φοιτητές της φυσικής να λύσουν το εξής πρόβλημα:
«Πώς μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα βαρόμετρο για να υπολογίσετε το ύψος ενός ψηλού κτιρίου;»

Η «σωστή» απάντηση (και θα καταλάβετε σύντομα προς τι τα εισαγωγικά), η απάντηση που ήθελε ο καθηγητής και έδωσαν όλοι οι φοιτητές πλην ενός, ήταν να μετρηθεί η πίεση του αέρα στην κορυφή και στη βάση του κτιρίου και από τη διαφορά -με τη χρήση του κατάλληλου τύπου- να βρεθεί το ύψος.

 Όμως κάποιος σπουδαστής είχε μια διαφορετική ιδέα:
«Δένω το βαρόμετρο σε ένα σκοινί και το κατεβάζω ως το δρόμο. Το μήκος του σκοινιού είναι προφανώς ίσο με το ύψος του κτιρίου.»
Ο καθηγητής βρέθηκε σε δύσκολη θέση. Ο φοιτητής είχε δώσει σωστή απάντηση, αφού στη διατύπωση δεν αναφερόταν τίποτα για την πίεση του αέρα ή για τη μη-χρήση σκοινιών.
Ζήτησε τη βοήθεια ενός άλλου καθηγητή και συμφώνησαν ότι ο φοιτητής έπρεπε να απαντήσει ξανά στην ίδια ερώτηση, προκειμένου να δείξει ότι έχει γνώσεις φυσικής. Ο φοιτητής δεν είχε καμία αντίρρηση.
Τους έδωσε πέντε καινούριες απαντήσεις:

1. Ρίχνεις το βαρόμετρο από την κορυφή του κτιρίου και χρονομετράς την πτώση. Έπειτα με τη χρήση του τύπου S=1/2at² υπολογίζεις το ύψος του κτιρίου.
2. Μια ηλιόλουστη μέρα βγάζεις το βαρόμετρο έξω και μετράς το ύψος του, το μήκος της σκιάς του και το μήκος της σκιάς του κτιρίου, και μετά, με τη χρήση απλής αναλογίας υπολογίζεις το ύψος του.
3. Παίρνεις το βαρόμετρο και αρχίζεις να ανεβαίνεις τις σκάλες. Χρησιμοποιείς το βαρόμετρο ως μονάδα μέτρησης για να μετρήσεις το ύψος κάθε σκαλοπατιού. Πολλαπλασιάζεις τα σκαλιά με το ύψος του βαρόμετρου και έχεις το ύψος του κτιρίου.
4. Στερεώνεις το βαρόμετρο στην άκρη μιας χορδής το κουνάς σαν εκκρεμές και καθορίζεις την τιμή του g (επιτάχυνση της βαρύτητας) στο επίπεδο του δρόμου και στην κορυφή του κτιρίου. Από τη διαφορά των δύο τιμών του g μπορείς να υπολογίσεις το ύψος του κτιρίου.
5. Πηγαίνεις στον επιστάτη του κτιρίου και του λες: «Αν μου πείτε το ύψος του κτιρίου θα σας δώσω αυτό το πολύ ωραίο βαρόμετρο.»

Ο φοιτητής πήρε ... άριστα!!!

Ο τρόπος που σκέφτηκε ο φοιτητής, στη θεωρία της νοημοσύνης καλείται Lateral Thinking: «Αποκλίνουσα Σκέψη».
Τις περισσότερες φορές όταν αντιμετωπίζουμε ένα πρόβλημα ψάχνουμε μια λύση που μας παγιδεύει στην αρχική του διατύπωση.

Για παράδειγμα στην ερώτηση:
«Πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την οικονομική κρίση στην Ελλάδα;», οι απαντήσεις μπορούν να είναι πολύ περισσότερες απ' όσες φανταζόμαστε, αρκεί πρώτα να κατανοήσουμε τη φύση της ερώτησης (τη φύση της κρίσης).
Όπως το βαρόμετρο σε παγιδεύει στη λύση μέσω της μέτρησης της πίεσης, έτσι και η «οικονομική κρίση» σε παγιδεύει στη λύση μέσω της οικονομίας.
Ένα άλλο παράδειγμα αυτοπεριορισμού της σκέψης είναι το ερώτημα που έχει να κάνει με τη χρήση ενός συνδετήρα.
Είναι απλό:
«Με πόσους τρόπους μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ένα συνδετήρα;»
Σε αυτό το ερώτημα οι περισσότεροι άνθρωποι βρίσκουν πέντε έως είκοσι τρόπους. Κάποιοι όμως (ειδικά τα παιδιά) μπορούν να βρουν έως και χίλιους πεντακόσιους τρόπους, μπορεί και περισσότερους. Για παράδειγμα η απάντηση μπορεί να ξεκινήσει ως εξής: «Ο συνδετήρας είναι φτιαγμένος από φελιζόλ και έχει ύψος 800 μέτρα... »
Αν ξανακοιτάξετε το πρόβλημα θα δείτε ότι πουθενά δεν αναφέρεται ότι ο συνδετήρας είναι ο οικείος σε όλους συνδετήρας γραφείου. Ούτε το μέγεθος του αναφέρεται ούτε το υλικό κατασκευής (ένας χρυσός συνδετήρας φοριέται και ως κόσμημα, ένας συνδετήρας από καθαρό ουράνιο ως όπλο μαζικής καταστροφής).
Όταν, μάλιστα, έγινε μια σχετική έρευνα σε σχολεία βγήκαν τα εξής πορίσματα:

Τα παιδιά ηλικίας 5-8 μπορούσαν να δώσουν απεριόριστες απαντήσεις.
Τα ίδια παιδιά, μετά από λίγα χρόνια εκπαίδευσης, έδιναν πολύ λιγότερες από τις μισές.
Και ως ενήλικες είχαν τις συνηθισμένες 5-10 λύσεις.

Αυτό δεν μας προκαλεί εντύπωση, αφού -όπως είχε πει κάποιος συγγραφέας του οποίου το όνομα δε θυμάμαι: «Εκπαίδευση είναι ο τρόπος να δημιουργείς έναν ηλίθιο ενήλικα από ένα πανέξυπνο παιδί».
Συμπερασματικά:
Όλα τα προβλήματα μπορούν να λυθούν με πολύ περισσότερους τρόπους από αυτούς που θεωρούμε ως τους μόνους δυνατούς, αρκεί να επανεξετάσουμε το ερώτημα και να σκεφτούμε κάπως πιο... ελεύθερα.
Και τo όνομα του περίεργου φοιτητή;
Niels Bohr, Θεμελιωτή της Κβαντομηχανικής!!

4gym-dafnis

Πέντε μύθοι για την εξυπνάδα των παιδιών

Στο σημερινό ανταγωνιστικό μας κόσμο, όλοι οι γονείς θέλουμε να δώσουμε στα παιδιά μας τα απαραίτητα «όπλα» για να αντιμετωπίσουν τη ζωή. Και σαφώς η ευφυία είναι ένα από αυτά τα δυνατά όπλα.

 

5 Myths About Raising Intelligent Kids

 

Μπορούμε άραγε εμείς οι γονείς να βοηθήσουμε τα παιδιά να αυξήσουν την ευφυία τους;
5 επιστημονικές μελέτες απαντούν.

1. Τα έξυπνα παιδιά έχουν έξυπνους γονείς
Πολλοί γονείς πιστεύουν ( ή θέλουν να πιστεύουν) ότι η νοημοσύνη είναι ως επί το πλείστον κληρονομική. Οι επιστήμονες μας λένε ότι ναι μεν η ευφυία βρίσκεται και στα γονίδια αλλά σημαντικό ρόλο για την επιτυχία παίζουν το περιβάλλον, η φροντίδα, αλλά και η σκληρή δουλειά του παιδιού.

Σύμφωνα με τον Richard Nesbitt, καθηγητή ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν και συγγραφέα του βιβλίου Intelligence and How to Get It , η ανθρώπινη νοημοσύνη είναι απείρως «ευέλικτη». Και η κληρονομικότητα είναι βοηθητική γιατί κυρίως «προδιαθέτει» ένα παιδί να είναι πιο ευαίσθητο στις επιδράσεις του περιβάλλοντος. Μερικά παιδιά αποκτούν κάποιες δεξιότητες γρηγορότερα από άλλα. Για παράδειγμα, μερικά παιδιά μαθαίνουν να διαβάζουν με ελάχιστη βοήθεια, ενώ άλλα απαιτούν περισσότερη προσπάθεια από τους γονείς και το δάσκαλό τους. Συνεπώς αυτό που πρέπει να ξέρουν οι γονείς είναι ότι η εκπαίδευση του κάθε παιδιού θα πρέπει να είναι προσαρμοσμένη στις ατομικές του ανάγκες.

2. Τα παιδιά που μαθαίνουν να διαβάζουν νωρίς είναι εξυπνότερα
Πολλοί γονείς πιστεύουν ότι αν το παιδί τους μάθει να διαβάζει νωρίς θα αποκτήσει γρήγορα και άλλες δεξιότητες. Στην πραγματικότητα αυτό δεν ισχύει. Η εκμάθηση της ανάγνωσης πρέπει να γίνεται σε ένα στάδιο ανάπτυξης όπου το παιδί θα κατανοεί αυτό που διαβάζει. Μελέτες έχουν δείξει ότι τα παιδιά που μαθαίνουν από τους γονείς τους να διαβάζουν νωρίς παρουσιάζουν με την πάροδο του χρόνου περισσότερες μαθησιακές δυσκολίες σε σύγκριση με τα παιδιά που έμαθαν αργότερα ανάγνωση.

3. Αν επαινείς τα παιδιά για κάτι έξυπνο που είπαν ή έκαναν θα συνεχίσουν να είναι έξυπνα
Εννοείται ότι ο έπαινος έχει πολλές θετικές επιπτώσεις στην οικοδόμηση μιας ισχυρής σχέσης γονέα-παιδιού. Ωστόσο, οι ειδικοί μας λένε ότι ο υπερβολικός και σε λάθος κατεύθυνση έπαινος, μπορεί να φέρει αντίθετα αποτελέσματα. Αυτό μας διαβεβαιώνει η Carol Dweck , καθηγήτρια ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο του Stanford, η οποία ερευνά εδώ και 40 χρόνια το πώς «επιτυγχάνουν» οι άνθρωποι και ποιοι παράγοντες συμβάλουν στην επιτυχία αυτή. Στην τελευταία της έρευνα Parent Praise η Carol Dweck και οι συνεργάτες της δούλεψαν με παιδιά 14-38 μηνών, με σκοπό να μελετήσουν το πως αυτά επηρεάζονται από τους επαίνους των γονιών τους. Συγκεκριμένα μελέτησαν το πόσο διαφορετικά μπορεί να επηρεάσει τα παιδιά ο έπαινος που εστιάζει στην προσπάθεια («πρέπει να προσπάθησες πολύ για να τα καταφέρεις», «συγκεντρώθηκες τόση ώρα για να έχεις αυτό το αποτέλεσμα») σε σύγκριση με εκείνον τον έπαινο που εστιάζει στις ικανότητες ή χαρακτηριστικά («είσαι πραγματικά πολύ έξυπνος, ικανός »). 'Όταν τα παιδιά που συμμετείχαν στην έρευνα συμπλήρωσαν τα 7 τους χρόνια, οι ερευνητές προσπάθησαν να διαπιστώσουν σε ποιο βαθμό ήταν πρόθυμα να πάρουν ρίσκα και πώς αξιοποιούσαν την εξυπνάδα τους, στην προσπάθεια τους να επιτύχουν διάφορους στόχους. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως παιδιά που οι γονείς τους τα επαινούσαν για την προσπάθεια που κατέβαλαν και όχι για την εξυπνάδα τους, τα κατάφερναν ασύγκριτα καλύτερα από τα άλλα. «Το να επαινεί κάποιος τα παιδιά για την εξυπνάδα τους τα κάνει να φοβούνται τις δυσκολίες, διότι ταυτίζουν την αποτυχία με την ανικανότητα και την ανοησία», παρατηρεί η καθηγήτρια Carol Dweck και συμπληρώνει «είναι σαν να τους λέμε, πως ο κανόνας του παιχνιδιού είναι να φαίνονται έξυπνα, οπότε δεν πρέπει να ρισκάρουν να κάνουν λάθη». Τα παιδιά αυτά όταν αποτυγχάνουν σε κάτι, θεωρούν ότι απέτυχαν λόγω ανικανότητας (κάτι που θεωρούν πως δεν αλλάζει) και έτσι προσπαθούν όλο και λιγότερο στο μέλλον. Τέλος, τα παιδιά που ακούνε συνέχεια πόσο έξυπνα είναι, φαίνεται να αγωνιούν πολύ για τις επιδόσεις τους, χάνοντας την ουσία, που είναι η ίδια η μάθηση. Από την άλλη τα παιδιά που επαινούνται για την προσπάθεια που καταβάλουν, φαίνεται να πιστεύουν πως η εξυπνάδα, όπως και άλλες ικανότητες, μπορούν να βελτιωθούν και έτσι έχουν την τάση να προσπαθούν περισσότερο για τους στόχους τους και να παίρνουν περισσότερα ρίσκα.
4. Ο Μότσαρτ κάνει τα παιδιά πιο έξυπνα
Μία παλαιότερη επιστημονική έρευνα, που είχε δημοσιευθεί στο περιοδικό Nature, ήταν η πρώτη που είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι, μετά από την ακρόαση μουσικών συνθέσεων του Μότσαρτ, οι συμμετέχοντες στο πείραμα τα πήγαιναν καλύτερα σε κάποια νοητικά τεστ. Κι όμως μια νέα αμερικανική μελέτη καταρρίπτει την ευρέως διαδεδομένη αντίληψη ότι η μουσική παιδεία μεταξύ άλλων προάγει ευφυΐα. Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ σε άρθρο τους που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο PLoS One, εξηγούν ότι, η μουσική εκπαίδευση ενισχύει τη δημιουργικότητα του παιδιού, την πνευματική καλλιέργειά του και την αυτοπεποίθησή του, αλλά όχι τη νοημοσύνη του. Οι επιστήμονες, με επικεφαλής την καθηγήτρια Ψυχολογίας Ελίζαμπεθ Σπέλκε και τον Σάμουελ Μερ, διεξήγαγαν πειράματα σε ομάδα παιδιών, ηλικίας τεσσάρων ετών και τις οικογένειές τους, τα οποία χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, μία που έκανε μαθήματα μουσικής και μία που έκανε μαθήματα εικαστικών τεχνών. Μετά από μια χρονική περίοδο, οι ερευνητές έκαναν τέσσερα τεστ για να ελέγξουν αν στο μεταξύ είχε βελτιωθεί το επίπεδο νοημοσύνης των παιδιών. Το συμπέρασμά τους ήταν ότι η μουσική δεν παρέχει νοητικά-γνωστικά οφέλη, καθώς στην ουσία και οι δύο ομάδες εμφάνισαν παρόμοιες επιδόσεις στα τεστ.

5. Τα «εκπαιδευτικά» βίντεο κάνουν τα παιδιά πιο έξυπνα
Το «εκπαιδευτικό» βίντεο ή οι εκπαιδευτικές σειρές, για μωρά και τα μικρά παιδιά είναι απλώς εμπορικά προϊόντα. Στην πραγματικότητα, αυτά τα βίντεο και οι σειρές σύμφωνα με τον Δόκτορα Vic Strasburger, καθηγητή Παιδιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Νέου Μεξικού και εκπρόσωπο της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής είναι ίσως και επιβλαβή. « Τα μωρά χρειάζονται την πρόσωπο με πρόσωπο επαφή καθώς και την αλληλεπίδραση για να μάθουν. Σύμφωνα με τις έρευνες που έγιναν σε μωρά από 8-16 μηνών, όσα περισσότερα βίντεο παρακολουθούσαν τόσο λιγότερες λέξεις ήξεραν.

Από την παιδοψυχολόγο Chacha Tumbokon

36dimotiko

Η νοημοσύνη αναπτύσσεται κατά την παιδική ηλικία

Έρευνα δείχνει ότι η νοημοσύνη αναπτύσσεται  

κατά την παιδική ηλικία

Μια μελέτη διαπίστωσε ότι όσο περισσότερα πνευματικά ερεθίσματα έχει ένα παιδί στην ηλικία των τεσσάρων ετών τόσο καλύτερα ανεπτυγμένος είναι ο εγκέφαλός του στα 18 του χρόνια, χαρίζοντάς του υψηλότερη νοημοσύνη και καλύτερες γνωσιακές λειτουργίες. Τα ευρήματα αυτά έρχονται να υπογραμμίσουντην τεράστια σημασία που έχουν οι εμπειρίες της πρώτης παιδικής ηλικίας αργότερα στη ζωή.

Η επικεφαλής της μελέτης, Μάρθα Φάρα, διευθύντρια του Κέντρου Νευροεπιστημών και Κοινωνίας του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, θεωρεί ότι τα ευρήματα υποδηλώνουν την ύπαρξη μιας περιόδου, στα πρώτα στάδια της ζωής μας, η οποία καθορίζει τη βέλτιστη ανάπτυξη του εγκεφάλου μας. «Πραγματικά τα ευρήματα υποστηρίζουν την ιδέα ότι αυτά τα πρώτα χρόνια έχουν ιδιαίτερη επιρροή» τόνισε.

Καλύτερα αναπτυγμένος ο εγκέφαλος

Η μελέτη παρακολούθησε 64 παιδιά από την ηλικία των τεσσάρων ετών ως την ηλικία των περίπου 20 ετών. Στην αρχή της οι επιστήμονες επισκέφθηκαν τα σπίτια των τετράχρονων καταγράφοντας μια σειρά από λεπτομέρειες ώστε να μετρήσουν τα πνευματικά ερεθίσματα που δέχονταν – π.χ. πόσα παιδιά βιβλία είχαν, αν είχαν εκπαιδευτικά παιχνίδια που τους μάθαιναν τα χρώματα, τους αριθμούς και τα γράμματα ή αν έπαιζαν με μουσικά όργανα, αληθινά ή παιχνίδια.

Επίσης αξιολόγησαν τη «γονική γαλούχηση» – πόση ζεστασιά, φροντίδα και υποστήριξη είχαν τα παιδιά από τους γονείς. Οι ίδιοι έλεγχοι επαναλήφθηκαν όταν τα παιδιά ήταν οκτώ ετών. Υστερα από περίπου μια δεκαετία, όταν οι συμμετέχοντες ήταν μεταξύ 17 και 19 ετών, οι ειδικοί εξέτασαν τον εγκέφαλό τους στον τομογράφο. Η ανάλυση των δεδομένων έδειξε ότι ο εγκέφαλος των παιδιών που είχαν περισσότερα γνωσιακά ερεθίσματα στην ηλικία των τεσσάρων ετών ήτανκαλύτερα ανεπτυγμένος. Ολοι οι άλλοι παράγοντες που εξέτασαν οι επιστήμονες – μεταξύ των οποίων ο δείκτης νοημοσύνης των γονιών, η γονική γαλούχηση σε όλες τις ηλικίες ή η ενίσχυση των γνωσιακών ερεθισμάτων στην ηλικία των οκτώ ετών – δεν φάνηκαν να έχουν καμία επιρροή.

Λεπτότερος φλοιός ίσον υψηλότερος δείκτης νοημοσύνης

Συγκεκριμένα οι ειδικοί είδαν ότι ο εγκέφαλος των παιδιών που είχαν περισσότερα πνευματικά ερεθίσματα στα τέσσερα είχε λεπτότερο φλοιό – χαρακτηριστικό το οποίο αποτελεί δείγμα μεγαλύτερης ανάπτυξης. Όταν γεννιόμαστε ο φλοιός του εγκεφάλου μας – το εξωτερικό του στρώμα δηλαδή – είναι πιο χονδρός, Καθώς όμως αναπτυσσόμαστε, περνώντας στην παιδική ηλικία και στην εφηβεία, σιγά σιγά αρχίζουμε να αποβάλλουμε τα κύτταρα που μας είναι άχρηστα, «εξειδικεύοντας» περισσότερο αυτά που απομένουν, με αποτέλεσμα ο φλοιός να λεπταίνει.

«Πρέπει πραγματικά να λεπτύνει και να εκπαιδευθεί για να ανταποκριθεί στο περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνουμε» εξήγησε ο Μπράιαν Αβαντς, επίκουρος καθηγητής Ακτινολογίας στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια και κύριος συγγραφέας της μελέτης. «Οσο περισσότερο διεγείρονται κάποια τμήματα του εγκεφάλου τόσο πιο λεπτά γίνονται, Χρησιμοποιούνται περισσότερο και εξειδικεύονται σε συγκεκριμένα καθήκοντα» υπογράμμισε ο ερευνητής, προσθέτοντας ότι τα άτομα με λεπτότερο φλοιό τείνουν να έχουν υψηλότερο δείκτη νοημοσύνης (IQ).

«Φαίνεται σχεδόν, όποια και αν είναι η φυσιολογική αναπτυξιακή διαδικασία, σαν αυτή να επιταχύνθηκε ή να προχώρησε στα παιδιά με τα περισσότερα γνωσιακά ερεθίσματα» σχολίασε από την πλευρά της η κυρία Φάρα. Η περιοχή που φάνηκε να έχει επηρεαστεί περισσότερο, όπως ανέφεραν οι ερευνητές παρουσιάζοντας τη μελέτη τους στο ετήσιο συνέδριο της Εταιρείας Νευροεπιστημών στη Νέα Ορλεάνη, ήταν ο αριστερός έξω κροταφικός φλοιός. Η περιοχή αυτή, η οποία βρίσκεται περίπου πίσω από το αφτί, σχετίζεται με την εννοιολογική μνήμη, την επεξεργασία του νοήματος των λέξεων και τη γενική γνώση μας για τον κόσμο.

Πηγή: www.healthyliving.gr
από paidagwgos

Πολλά βιβλία στα 4, γερό μυαλό στα 18

Ο πλούτος γνωσιακών ερεθισμάτων στα πρώτα χρόνια βελτιώνει τη δομή του εγκεφάλου

Studying books at the age of four helps boost the brain in later life

διαβάστε του βιβλία,
από τα πρώτα του κιόλας χρόνια.

Νέα Ορλεάνη 

Θέλετε το παιδί σας όταν μεγαλώσει να γίνει εξυπνότερο και να μπορεί να χειρίζεται καλύτερα τις καταστάσεις και τον κόσμο γύρω του; Αν ναι, δώστε του φυσικά αγάπη και στοργή αλλά κυρίως… διαβάστε του βιβλία, από τα πρώτα του κιόλας χρόνια. Μελέτη διαπίστωσε ότι όσο περισσότερα πνευματικά ερεθίσματα έχει ένα παιδί στην ηλικία των 4 ετών τόσο καλύτερα ανεπτυγμένος είναι ο εγκέφαλός του στα 18, χαρίζοντάς του υψηλότερη νοημοσύνη και καλύτερες γνωσιακές λειτουργίες.
Τα ευρήματα έρχονται να υπογραμμίσουν, σφραγίζοντας με τη «βούλα» της εγκεφαλικής τομογραφίας, την τεράστια σημασία που έχουν οι εμπειρίες της πρώτης παιδικής ηλικίας αργότερα στη ζωή. 
Η επικεφαλής της μελέτης, Μάρθα Φάρα, διευθύντρια του Κέντρου Νευροεπιστημών και Κοινωνίας του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, θεωρεί ότι υποδηλώνουν την ύπαρξη μιας περιόδου, στα πρώτα στάδια της ζωής μας, η οποία καθορίζει τη βέλτιστη ανάπτυξη του εγκεφάλου μας. «Πραγματικά υποστηρίζουν την ιδέα ότι αυτά τα πρώτα χρόνια έχουν ιδιαίτερη επιρροή» τόνισε.
Μελέτη σε βάθος χρόνου
Η μελέτη παρακολούθησε 64 παιδιά από την ηλικία των τεσσάρων ετών ως την ηλικία των περίπου 20 ετών. Στην αρχή της οι επιστήμονες επισκέφθηκαν τα σπίτια των τετράχρονων καταγράφοντας μια σειρά από λεπτομέρειες ώστε να μετρήσουν τα πνευματικά ερεθίσματα που δέχονταν – π.χ. πόσα παιδιά βιβλία είχαν, αν είχαν εκπαιδευτικά παιχνίδια που τους μάθαιναν τα χρώματα, τους αριθμούς και τα γράμματα ή αν έπαιζαν με μουσικά όργανα, αληθινά ή παιχνίδια.
Επίσης αξιολόγησαν τη «γονική γαλούχηση» – πόση ζεστασιά, φροντίδα και υποστήριξη είχαν τα παιδιά από τους γονείς. Οι ίδιοι έλεγχοι επαναλήφθηκαν όταν τα παιδιά ήταν οκτώ ετών. Ύστερα από περίπου μια δεκαετία, όταν οι συμμετέχοντες ήταν μεταξύ 17 και 19 ετών, οι ειδικοί εξέτασαν τον εγκέφαλό τους στον τομογράφο.
Η ανάλυση των δεδομένων έδειξε ότι ο εγκέφαλος των παιδιών που είχαν περισσότερα γνωσιακά ερεθίσματα στην ηλικία των τεσσάρων ετών ήταν καλύτερα ανεπτυγμένος.  Όλοι οι άλλοι παράγοντες που εξέτασαν οι επιστήμονες – μεταξύ των οποίων ο δείκτης νοημοσύνης των γονιών, η γονική γαλούχηση σε όλες τις ηλικίες ή η ενίσχυση των γνωσιακών ερεθισμάτων στην ηλικία των οκτώ ετών – δεν φάνηκαν να έχουν καμία επιρροή.
Λεπτότερος φλοιός, υψηλότερο IQ
Συγκεκριμένα οι ειδικοί είδαν ότι ο εγκέφαλος των παιδιών που είχαν περισσότερα πνευματικά ερεθίσματα στα τέσσερα είχε λεπτότερο φλοιό – χαρακτηριστικό το οποίο αποτελεί δείγμα μεγαλύτερης ανάπτυξης. Όταν γεννιόμαστε ο φλοιός του εγκεφάλου μας – το εξωτερικό του στρώμα δηλαδή – είναι πιο χονδρός, Καθώς όμως αναπτυσσόμαστε, περνώντας στην παιδική ηλικία και στην εφηβεία, σιγά σιγά αρχίζουμε να αποβάλλουμε τα κύτταρα που μας είναι άχρηστα, «εξειδικεύοντας» περισσότερο αυτά που απομένουν, με αποτέλεσμα ο φλοιός να λεπταίνει.
«Πρέπει πραγματικά να λεπτύνει και να εκπαιδευθεί για να ανταποκριθεί στο περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνουμε» εξήγησε ο Μπράιαν Αβαντς, επίκουρος καθηγητής Ακτινολογίας στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια και κύριος συγγραφέας της μελέτης. «Όσο περισσότερο διεγείρονται κάποια τμήματα του εγκεφάλου τόσο πιο λεπτά γίνονται, Χρησιμοποιούνται περισσότερο και εξειδικεύονται σε συγκεκριμένα καθήκοντα» υπογράμμισε ο ερευνητής, προσθέτοντας ότι τα άτομα με λεπτότερο φλοιό τείνουν να έχουν υψηλότερο δείκτη IQ.
«Φαίνεται σχεδόν, όποια και αν είναι η φυσιολογική αναπτυξιακή διαδικασία, σαν αυτή να επιταχύνθηκε ή να προχώρησε στα παιδιά με τα περισσότερα γνωσιακά ερεθίσματα» σχολίασε από την πλευρά της η κυρία Φάρα.  Η περιοχή που φάνηκε να έχει επηρεαστεί περισσότερο, όπως ανέφεραν οι ερευνητές παρουσιάζοντας τη μελέτη τους στο ετήσιο συνέδριο της Εταιρείας Νευροεπιστημών στη Νέα Ορλεάνη, ήταν ο αριστερός έξω κροταφικός φλοιός. Η περιοχή αυτή, η οποία βρίσκεται περίπου πίσω από το αφτί, σχετίζεται με την εννοιολογική μνήμη, την επεξεργασία του νοήματος των λέξεων και τη γενική γνώση μας για τον κόσμο.
tovima

Ποια είναι τα ξεχωριστά χαρίσματα των παιδιών σας;

Αναρτήθηκε από: Φάνια Βιλλιώτη - Ψυχολόγος

Κάθε παιδί έχει έναν δικό του διαφορετικό τρόπο να μαθαίνει. Βρείτε τα δυνατά σημεία του παιδιού σας και το μαθησιακό στυλ που του ταιριάζει και ανακαλύψτε αποτελεσματικότερους τρόπους να τα ενθαρρύνετε!
.

multiple intelligences and education

       Γλωσσική νοημοσύνη:

Γράφει καλύτερα από το μέσο όρο της ηλικίας του		Του αρέσει πολύ να διαβάζει
Του αρέσουν τα λεκτικά παιχνίδια		Του αρέσουν πολύ οι ρίμες, τα λογοπαίγνια και οι γλωσσοδέτες
Είναι ένας καλός ορθογράφος ή διαθέτει προηγμένες δεξιότητες ορθογραφίας για την ηλικία του		Έχει πολύ καλό λεξιλόγιο για την ηλικία του
Απολαμβάνει να ακούει ιστορίες, ανθρώπους να μιλάνε, κουβέντες για βιβλία		Έχει πολύ καλή μνήμη για ονόματα, τοποθεσίες ακόμα και ασήμαντα γεγονότα
Επικοινωνεί με τους άλλους με ανεπτυγμένο λεκτικό τρόπο		Λέει απίθανες ιστορίες και ανέκδοτα

       Λογικο-μαθηματική νοημοσύνη:

Κάνει πολλές ερωτήσεις σχετικά με το πώς λειτουργούν τα πράγματα		Απολαμβάνει να λύνει γρίφους και σπαζοκεφαλιές
Κάνει εύκολα πράξεις με το μυαλό του ή έχει ανεπτυγμένες μαθηματικές ικανότητες για την ηλικία του		Σκέφτεται σε πιο αφηρημένο ή εννοιολογικό επίπεδο από τους συνομηλίκους του
Απολαμβάνει τα μαθηματικά στο σχολείο, το μέτρημα και τους υπολογισμούς		Έχει πολύ καλή αίσθηση του αιτίου-αποτελέσματος για την ηλικία του
Του αρέσουν πολύ τα παιχνίδια με υπολογισμούς και αριθμούς		Του αρέσει να κατηγοριοποιεί ή να ιεραρχεί πράγματα
Του αρέσουν τα παιχνίδια στρατηγικής όπως σκάκι, ντάμα, κ.λ.π		Του αρέσει να πειραματίζεται με έναν τρόπο που δείχνει ανώτερης τάξης γνωστικές διαδικασίες σκέψης

   Χωρική ή χωροταξική νοημοσύνη (η αντίληψη του χώρου με ακρίβεια):

Αναφέρει σαφείς οπτικές εικόνες		Ονειροπολεί περισσότερο από τους συνομηλίκους του
Διαβάζει χάρτες και διαγράμματα ευκολότερα από τα κείμενα		Απολαμβάνει δραστηριότητες που έχουν σχέση με τέχνες
Του αρέσει να βλέπει ταινίες, διαφάνειες και οπτικές παρουσιάσεις γενικότερα		Καταλαβαίνει πολλά περισσότερα από τις εικόνες παρά από το κείμενο όταν διαβάζει
Του αρέσει να ασχολείται με παζλ, λαβυρίνθους και οπτικές δραστηριότητες		Του αρέσει να ζωγραφίζει σε φορητούς υπολογιστές και φύλλα εργασίας
Χτίζει ενδιαφέρουσες τρισδιάστατες κατασκευές όπως και κτήρια LEGO		Ζωγραφίζει στοιχεία προχωρημένα για την ηλικία του

       Σωματική-κιναισθητική νοημοσύνη:

διαπρέπει σε ένα ή περισσότερα αθλήματα, ή παρουσιάζει φυσική ανδρεία προχωρημένη για την ηλικία του		Έχει καλό κινητικό συντονισμό και λεπτή κινητικότητα
Κινήσεις  ή συσπάσεις όταν κάθεται για πολύ ώρα σε ένα σημείο		Έχει έναν δραματικό τρόπο να εκφράζει τον εαυτό του
Μιμείται έξυπνα τις κινήσεις και τα χαρακτηριστικά των άλλων ανθρώπων		Απολαμβάνει την εργασία με τα χέρια ή τα δάχτυλα (πηλός, πλαστελίνη, κατασκευές)
Του αρέσει να ξεχωρίζει πράγματα και μετά να τα τοποθετεί και πάλι μαζί		Χρησιμοποιεί τα χέρια του όταν βλέπει κάτι (αφή)
Ασχολείται με τρέξιμο, πάλη, άλμα ή παρόμοιες δραστηριότητες		Αναφέρει διαφορετικές σωματικές αισθήσεις ενώ σκέφτεται ή εργάζεται

       Μουσική νοημοσύνη:

Θυμάται μελωδίες τραγουδιών		Έχει ευαισθησία σε περιβαλλοντικούς θορύβους όπως π. χ ο ήχος της βροχής στη σκεπή
Έχει καλή φωνή		Ανταποκρίνεται θετικά όταν ακούει μουσική
Του αρέσει να παίζει κάποιο μουσικό όργανο ή να τραγουδάει σε μια ομάδα ή στη χορωδία		Τραγουδάει τραγούδια που έχει μάθει έξω από την τάξη
Έχει ρυθμικό τρόπο ομιλίας ή/ και κίνησης		Υποσυνείδητο βουητό
Χτυπάει ρυθμικά στο τραπέζι που διαβάζει ή εργάζεται		σε ενημερώνει όταν οι ήχοι της μουσικής σταματούν - τονίζουν ή ενοχλούν

       Διαπροσωπική νοημοσύνη:

Του αρέσουν οι κοινωνικές συναναστροφές με συνομηλίκους		Του αρέσει να ανήκει σε ομάδες, επιτροπές, συλλόγους, κ.λ.π.
Φαίνεται να έχει ηγετικές ικανότητες		Απολαμβάνει να «διδάσκει» τα άλλα παιδιά
Του αρέσει να παίζει παιχνίδια με άλλα παιδιά		Οι άλλοι αναζητούν την παρέα του
Έχει δύο ή περισσότερους στενούς φίλους		Δίνει συμβουλές στους φίλους που έχουν προβλήματα
Μπαίνει  στη θέση των άλλων και κατανοεί τους γύρω του (ενσυναίσθηση)		Έχει κοινή λογική, αντιλαμβάνεται τι γίνεται γύρω του, ακούει και κατανοεί

       Ενδοπροσωπική νοημοσύνη:

Εμφανίζει μια αίσθηση ανεξαρτησίας και ισχυρής βούλησης		Έχει καλή αίσθηση του που βαδίζει
Έχει ρεαλιστική αίσθηση των δυνατών και αδύνατων σημείων του		Προτιμά να εργάζεται μόνος παρά να συνεργάζεται
Διαβάζει και παίζει μόνος του πολύ καλά (χωρίς παρέα)		Εκφράζει με ακρίβεια το πώς αισθάνεται
Ο τρόπος ζωής του και το μαθησιακό του στυλ είναι διαφορετικά από τα συνηθισμένα (των συνομηλίκων του)		Είναι σε θέση να μάθει από τις επιτυχίες και τις αποτυχίες του στη ζωή
Δε μιλάει πολύ για τα χόμπυ ή τα ενδιαφέροντα που έχει		Έχει υψηλή αυτοεκτίμηση

       Νατουραλιστική νοημοσύνη:

Του αρέσουν εξωτερικές δραστηριότητες όπως κηπουρική ή πεζοπορία		Εντοπίζει πράγματα στο περιβάλλον που οι άλλοι αγνοούν
Έχει ισχυρή αίσθηση της αφής, της γεύσης, της οσμής, της όρασης και της ακοής		Του αρέσει να κρατάει συλλογές και λευκώματα για τα φυσικά αντικείμενα (λουλούδια, φύλλα)
Αναγνωρίζει εύκολα τις ομοιότητες, τις διαφορές και τα πρότυπα στο περιβάλλον του		Του αρέσει να παρακολουθεί φυσικά φαινόμενα όπως το φεγγάρι, παλίρροιες, κ.ά.
μαθαίνει εύκολα τα χαρακτηριστικά και τα ονόματα των αντικειμένων ή των  ειδών που βρίσκονται στη φύση		Απολαμβάνει παραστάσεις, βιβλία ή ιστορίες για τα ζώα ή τη φύση
Ενδιαφέρεται και νοιάζεται για τα ζώα και τα φυτά		Εντοπίζει και κατηγοριοποιεί πράγματα από το φυσικό κόσμο

taksidipsyxis