Showing posts with label Γονείς και σχολείο. Show all posts
Showing posts with label Γονείς και σχολείο. Show all posts

Friday, 13 September 2024

Όσα θα ήθελε από σας ο δάσκαλος του παιδιού σας

1. Να μην κάνετε τις εργασίες του
Αντισταθείτε στον πειρασμό να ολοκληρώσετε ή να διορθώσετε την ορθογραφία του μόλις το παιδί πέσει για ύπνο, προκειμένου να μη «γίνει ρεζίλι» την επόμενη μέρα στην τάξη. 
Οι εργασίες που δίνονται για το σπίτι έχουν στόχο να βοηθήσουν το παιδί να κατανοήσει καλύτερα όσα έμαθε μέσα στη μέρα και δεν χρειάζεται να είναι αλάνθαστες. 
Αν δυσκολεύεται να καταλάβει κάτι, βοηθήστε το, αλλά σε καμία περίπτωση μην αναλάβετε εσείς τις υποχρεώσεις του. 
Αν διαπιστώσετε ότι οι εργασίες τού φαίνονται συστηματικά πάρα πολύ δύσκολες, ενημερώστε το δάσκαλο ή τη δασκάλα του.
2. Να μην απαιτείτε να είναι πάντα «τέλειο»
Τα παιδιά μαθαίνουν εξίσου από τις επιτυχίες και τις αποτυχίες τους. Δείξτε έμπρακτα στο παιδί σας ότι δεν σας απογοητεύει όταν κάνει λάθη και εκμεταλλευτείτε τέτοιες ευκαιρίες για να του διδάξετε τι μπορεί να μάθει μέσα από κάθε λάθος και ότι πρέπει να προσπαθεί περισσότερο για να το διορθώσει. Ένα παιδί το οποίο δέχεται συνεχώς αρνητική κριτική για τα λάθη του, παραιτείται από τη διαδικασία της μάθησης και αποκτά χαμηλή αυτοεκτίμηση. Επίσης, δεν είναι ποτέ ευχαριστημένο με τον εαυτό του και
αγχώνεται πολύ εύκολα με καθετί που σχετίζεται με τη μάθηση.

3. Να έχετε ρεαλιστικές προσδοκίες
Όσο έξυπνο, ετοιμόλογο και ταλαντούχο κι αν σας φαίνεται το παιδί σας, πρέπει να παραδεχτείτε ότι οι πιθανότητες να μεγαλώνετε τον επόμενο Αϊνστάιν είναι μικρές. Μην εκνευρίζεστε εάν δυσκολεύεται στη γεωμετρία και μην αντιμετωπίζετε με καχυποψία τους εκπαιδευτικούς εάν σας πουν ότι το παιδί σας είναι ένας μέτριος μαθητής. 
Είναι ωραίο να περιμένει κανείς το καλύτερο από το παιδί του, αλλά είναι ακόμα σπουδαιότερο να είναι ρεαλιστής και να μη συγκρίνει το παιδί του με άλλα. Κάθε παιδί έχει τα δικά του ταλέντα και αυτά πρέπει να αναπτύξει, πάντα με γνώμονα την αγάπη και την ενθάρρυνση και όχι την καταπίεση και τον εξαναγκασμό.

4. Να κλείσετε την τηλεόραση
Δεν είναι ότι κάνει κακό στο παιδί, απλά
ο χρόνος που περνάει μπροστά στην οθόνη είναι χαμένος χρόνος. Περιορίστε τον στις δύο το πολύ ώρες την ημέρα και εκμεταλλευτείτε τις υπόλοιπες για να παίξετε, να διαβάσετε βιβλία, να κάνετε βόλτες μαζί με το παιδί. Προσέξτε ιδιαίτερα τι βλέπει στην τηλεόραση το βράδυ, γιατί έχει παρατηρηθεί ότι οι έντονες ή βίαιες σκηνές μπορούν να διαταράξουν τον ύπνο του και ένας μαθητής που δεν έχει κοιμηθεί καλά είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν θα αποδώσει καλά την επόμενη μέρα στην τάξη.

5. Να μην στερείτε τον ελεύθερο χρόνο του
Σίγουρα θέλετε το καλύτερο για το παιδί σας, όμως με το να το γράψετε ταυτόχρονα σε δύο ξένες γλώσσες, κολυμβητήριο, πιάνο και ζωγραφική δεν θα του προσφέρετε περισσότερα εφόδια για τη ζωή. Το μόνο που θα καταφέρετε είναι να έχετε ένα παιδί που τρέχει από τη μία δραστηριότητα στην άλλη μετά το σχολείο, με αποτέλεσμα στο τέλος της μέρας να είναι κουρασμένο, εκνευρισμένο και αγχωμένο. Να θυμάστε ότι τα πρώτα χρόνια του σχολείου
ο ελεύθερος χρόνος και το δημιουργικό παιχνίδι είναι πιο πολύτιμα από οποιαδήποτε έξτρα γνώση.

6. Να έχετε εμπιστοσύνη στους δασκάλους του
Σίγουρα, δεν θα εκτιμούσατε ιδιαίτερα ένα δάσκαλο που στην καθιερωμένη συνάντησή σας, για να συζητήσετε την πρόοδο του παιδιού σας, έπαιρνε την πρωτοβουλία να σας κάνει υποδείξεις για το πώς να «κάνετε τη δουλειά σας». Το ίδιο ακριβώς ισχύει και αντίστροφα. 
Κανένας δάσκαλος δεν περιμένει από εμάς να μάθει πώς να κάνει τη δική του δουλειά. Ευτυχώς, έχουν όλοι λάβει την απαραίτητη εκπαίδευση, πολλοί έχουν ιδιαίτερα σημαντική εμπειρία και οι περισσότεροι αγαπούν τόσο τη δουλειά τους ώστε να μπορούν να την κάνουν με συνέπεια, ευαισθησία και εξαιρετικά αποτελέσματα.

Με τη συνεργασία της Μαρίας Σκαπέρα
(M. Ed. ψυχοπαιδαγωγός – εκπαιδευτική σύμβουλος).

Monday, 12 September 2022

Δεν εφησυχάζουμε, επειδή τα στείλαμε στο σχολείο...

Σπαταλήσατε σχεδόν δύο μήνες από τη ζωή σας στην προσπάθειά σας να βρείτε το καλύτερο σχολείο για το παιδί σας (μέχρι εκεί όπου φθάνουν τα οικονομικά σας), αλλά η «αποστολή» του γονέα δεν σταματά εδώ.
Ενδιαφερθείτε για το σχολικό περιβάλλον τους και μην αφήσετε την ανατροφή και διαπαιδαγώγησή τους αποκλειστικά στα χέρια των εκπαιδευτικών.

ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΤΗ ΔΑΣΚΑΛΑ
Δεν εννοούμε να μάθετε το ονοματεπώνυμό της. Δώστε λίγο χρόνο, γνωρίστε τη. Συνομιλήστε μαζί της, κάντε την κουβέντα πιο προσωπική, δώστε της να καταλάβει ότι δεν τη βλέπετε σαν μία υπάλληλο, υποχρεωμένη να κάνει πράγματα για το παιδί σας. 
Συζητήστε μαζί της οποιαδήποτε ιδιαιτερότητα του παιδιού σας, ακόμα και τα πιο απλά πράγματα. 
Μην ξεχνάτε: είναι ο άνθρωπος, που θα περνά περισσότερες ώρες με το παιδί σας απ’ ό,τι εσείς.

ΕΝΔΙΑΦΕΡΘΕΙΤΕ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΤΟΥ
Εάν ο παιδικός σταθμός ή το νηπιαγωγείο έχει δική του κουζίνα, μάθετε από νωρίς το διαιτολόγιο, μιλήστε με τη δασκάλα για τυχόν φαγητά, που μπορεί το παιδί να μην τρώει. 
Καλό θα ήταν να προσπαθήσετε να ενταχθούν και αυτά στη διατροφή του και όχι να ζητήσετε αλλαγή. 
Να θυμάστε ότι το διαιτολόγιο έχει συνταχθεί από ειδικό και όχι στην τύχη.

ΣΥΖΗΤΑΤΕ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ
Άσχετα με το εάν είναι η πρώτη του χρονιά σε σχολικό περιβάλλον ή όχι, μην αφήσετε μέρα να περάσει χωρίς να το ρωτήσετε πώς ήταν οι ώρες του σχολείου. 
Μέσα από ασήμαντα πράγματα θα καταλάβετε, εάν τελικά κάνατε τη σωστή επιλογή, εάν αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα με συμμαθητή του, ενώ θα του δώσετε να καταλάβει ότι ενδιαφέρεστε για εκείνο.

ΕΠΙΔΙΩΞΤΕ ΕΞΩΣΧΟΛΙΚΕΣ ΠΑΡΕΕΣ
Τα παιδάκια από πολύ μικρά κάνουν παρέες. Όταν αντιληφθείτε με ποιους συμμαθητές ταιριάζουν περισσότερο τα χνώτα του, διοργανώστε μία συνάντηση στο σπίτι σας ή σε ένα πάρκο. Όσο πιο πολύ παρέα κάνουν, τόσο πιο ευχάριστες θα είναι οι ώρες του στο σχολείο. 
Με τέτοιες συναντήσεις θα έχετε την ευκαιρία να γνωρίσετε και τους άλλους γονείς. 
Να μοιραστείτε κοινά προβλήματα, να αξιολογήσετε συμπεριφορές, να ανταλλάξετε απορίες και βιώματα.

ΜΗΝ ΑΠΟΥΣΙΑΖΕΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
Όσο δύσκολο και να είναι (λόγω των επαγγελματικών σας), δεν είναι σωστό να χάσετε την ενημέρωση των δασκάλων. 
Εκεί θα μάθετε όχι μόνο για την πρόοδό τους στα μαθήματα, δεν πηγαίνουν και πανεπιστήμιο άλλωστε, αλλά ενδεχομένως θα ενημερωθείτε και για πτυχές του χαρακτήρα τους, που μπορεί να σας είναι άγνωστες. Εάν απουσιάσετε, φροντίστε να λάβετε την ενημέρωση κατ’ ιδίαν έστω και μια άλλη στιγμή.

women.gr

Thursday, 22 December 2016

Το παιδί σας πηγαίνει σχολείο, όχι εσείς!!!

Μήπως γράφετε εσείς τις εργασίες του παιδιού σας, το υπερφορτώνετε με εξωσχολικές δραστηριότητες ή έχετε υπερβολικές απαιτήσεις; Κι όμως, αυτά που περιμένει ο δάσκαλός του από σας είναι άλλα!
Να μην κάνετε τις εργασίες του
Αντισταθείτε στον πειρασμό να ολοκληρώσετε ή να διορθώσετε την ορθογραφία του μόλις το παιδί πέσει για ύπνο, προκειμένου να μη «γίνει ρεζίλι» την επόμενη μέρα στην τάξη. Οι εργασίες που δίνονται για το σπίτι έχουν στόχο να βοηθήσουν το παιδί να κατανοήσει καλύτερα όσα έμαθε μέσα στη μέρα και δεν χρειάζεται να είναι αλάνθαστες. Αν δυσκολεύεται να καταλάβει κάτι, βοηθήστε το, αλλά σε καμία περίπτωση μην αναλάβετε εσείς τις υποχρεώσεις του. Αν διαπιστώσετε ότι οι εργασίες τού φαίνονται συστηματικά πάρα πολύ δύσκολες, ενημερώστε το δάσκαλο ή τη δασκάλα του.

Να μην απαιτείτε να είναι πάντα «τέλειο»
Τα παιδιά μαθαίνουν εξίσου από τις επιτυχίες και τις αποτυχίες τους. Δείξτε έμπρακτα στο παιδί σας ότι δεν σας απογοητεύει όταν κάνει λάθη και εκμεταλλευτείτε τέτοιες ευκαιρίες για να του διδάξετε τι μπορεί να μάθει μέσα από κάθε λάθος και ότι πρέπει να προσπαθεί περισσότερο για να το διορθώσει.
Ένα παιδί το οποίο δέχεται συνεχώς αρνητική κριτική για τα λάθη του, παραιτείται από τη διαδικασία της μάθησης και αποκτά χαμηλή αυτοεκτίμηση. Επίσης, δεν είναι ποτέ ευχαριστημένο με τον εαυτό του και αγχώνεται πολύ εύκολα με καθετί που σχετίζεται με τη μάθηση.

Να έχετε ρεαλιστικές προσδοκίες
Όσο έξυπνο, ετοιμόλογο και ταλαντούχο κι αν σας φαίνεται το παιδί σας, πρέπει να παραδεχτείτε ότι οι πιθανότητες να μεγαλώνετε τον επόμενο Αϊνστάιν είναι μικρές. 
Μην εκνευρίζεστε εάν δυσκολεύεται στη γεωμετρία και μην αντιμετωπίζετε με καχυποψία τους εκπαιδευτικούς εάν σας πουν ότι το παιδί σας είναι ένας μέτριος μαθητής. Είναι ωραίο να περιμένει κανείς το καλύτερο από το παιδί του, αλλά είναι ακόμα σπουδαιότερο να είναι ρεαλιστής και να μη συγκρίνει το παιδί του με άλλα. 
Κάθε παιδί έχει τα δικά του ταλέντα και αυτά πρέπει να αναπτύξει, πάντα με γνώμονα την αγάπη και την ενθάρρυνση και όχι την καταπίεση και τον εξαναγκασμό.

Να κλείσετε την τηλεόραση
Δεν είναι ότι κάνει κακό στο παιδί, απλά ο χρόνος που περνάει μπροστά στην οθόνη είναι χαμένος χρόνος. Περιορίστε τον στις δύο το πολύ ώρες την ημέρα και εκμεταλλευτείτε τις υπόλοιπες για να παίξετε, να διαβάσετε βιβλία, να κάνετε βόλτες μαζί με το παιδί. Προσέξτε ιδιαίτερα τι βλέπει στην τηλεόραση το βράδυ, γιατί έχει παρατηρηθεί ότι οι έντονες ή βίαιες σκηνές μπορούν να διαταράξουν τον ύπνο του και ένας μαθητής που δεν έχει κοιμηθεί καλά είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν θα αποδώσει καλά την επόμενη μέρα στην τάξη.

Να μην στερείτε τον ελεύθερο χρόνο του
Σίγουρα θέλετε το καλύτερο για το παιδί σας, όμως με το να το γράψετε ταυτόχρονα σε δύο ξένες γλώσσες, κολυμβητήριο, πιάνο και ζωγραφική δεν θα του προσφέρετε περισσότερα εφόδια για τη ζωή. Το μόνο που θα καταφέρετε είναι να έχετε ένα παιδί που τρέχει από τη μία δραστηριότητα στην άλλη μετά το σχολείο, με αποτέλεσμα στο τέλος της μέρας να είναι κουρασμένο, εκνευρισμένο και αγχωμένο. Να θυμάστε ότι τα πρώτα χρόνια του σχολείου ο ελεύθερος χρόνος και το δημιουργικό παιχνίδι είναι πιο πολύτιμα από οποιαδήποτε έξτρα γνώση.

Να έχετε εμπιστοσύνη στους δασκάλους του
Φαντάζομαι ότι μάλλον δεν θα εκτιμούσατε ιδιαίτερα ένα δάσκαλο που στην καθιερωμένη συνάντησή σας, για να συζητήσετε την πρόοδο του παιδιού σας, έπαιρνε την πρωτοβουλία να σας κάνει υποδείξεις για το πώς να «κάνετε τη δουλειά σας». 
Το ίδιο ακριβώς ισχύει και αντίστροφα. Κανένας δάσκαλος δεν περιμένει από εμάς να μάθει πώς να κάνει τη δική του δουλειά. Ευτυχώς, έχουν όλοι λάβει την απαραίτητη εκπαίδευση, πολλοί έχουν ιδιαίτερα σημαντική εμπειρία και οι περισσότεροι αγαπούν τόσο τη δουλειά τους ώστε να μπορούν να την κάνουν με συνέπεια, ευαισθησία και εξαιρετικά αποτελέσματα.
Μαρία Σκαπέρα - Ψυχοπαιδαγωγός
Πηγή - pekp

Friday, 26 August 2016

Τι να αποφύγετε προετοιμάζοντας το παιδί για το σχολείο

Σε λίγες μέρες οι παιδικοί σταθμοί και τα σχολεία αρχίζουν και ήδη πολλοί γονείς έχουν ξεκινήσει να προετοιμάζουν τα παιδιά τους, ειδικά αν πρόκειται για μια πρωτόγνωρη εμπειρία γι’ αυτά. 
Ωστόσο, καλό θα είναι να προσέξετε και να αποφύγετε κάποια πράγματα, που αντί να χαλαρώσουν και να ενθαρρύνουν τα μικρά σας, μπορεί να λειτουργήσουν εντελώς αρνητικά και να τα αγχώσουν περισσότερο:
  • Καθησυχάστε τους φόβους τους και μην τους μεγαλοποιείτε: Κάθε παιδί αγχώνεται για συγκεκριμένα πράγματα και είναι πιθανόν να θέλει να τα συζητά μαζί σας ξανά και ξανά. Μην μπείτε σε αυτόν το φαύλο κύκλο! Απαντήστε καθησυχαστικά στις απορίες του, διαβεβαιώστε το ότι όλα θα πάνε καλά και στη συνέχεια φέρτε την κουβέντα στα θετικά και όμορφα πράγματα που θα γνωρίσει στο καινούριο του σχολείο.
  • Μην το συγκρίνετε με άλλα παιδάκια: Το τελευταίο που θέλει να ακούσει αυτή τη στιγμή το παιδί σας είναι ότι «η Ελενίτσα ανυπομονεί να αρχίσει το σχολείο» ή «ο Γιωργάκης ξέρει ήδη να διαβάζει, άντε να μάθεις κι εσύ». Ενθαρρύνετε το παιδί σας και εστιάστε στις δικές του ικανότητες και τα δικά του «θέλω».
  • Μην το «βομβαρδίζετε» με κανόνες: Μιλήστε ήρεμα στο μικρό σας και εξηγήστε του πώς πρέπει να συμπεριφέρεται στο σχολείο, στους συμμαθητές και τη δασκάλα του, αλλά μην υπερβάλλετε. Μια από τις πρώτες δουλειές κάθε δασκάλας είναι να θέσει τα όρια και τους κανόνες της τάξης, συνεπώς αφήστε τη να το κάνει και λειτουργήστε υποστηρικτικά.
  • Μην έχετε άγχος ή τουλάχιστον μην το δείχνετε: Τις περισσότερες φορές, είναι οι μανούλες εκείνες που έχουν άγχος και ξεσπούν σε κλάματα, όταν αφήνουν για πρώτη φορά τα παιδιά τους στην πόρτα του σχολείου. Πώς περιμένετε να νιώσει το παιδί σας καλά, όταν βλέπει την αγωνία σας και αισθάνεται την ανασφάλειά σας; Κρύψτε το άγχος σας, αποφύγετε εκφράσεις του τύπου «άντε να δούμε πώς θα τα πάμε» και επικεντρωθείτε στο θετικό στοιχείο: 
Το μωράκι σας μεγάλωσε, έγινε ολόκληρο παιδάκι και ξεκινά ένα καινούριο, συναρπαστικό κεφάλαιο στη ζωή του!

Thursday, 11 August 2016

Μήπως χρειάζονται καλύτεροι γονείς για να έχουν τα παιδιά καλύτερες επιδόσεις στο σχολείο;

Αναμφίβολα, ένας καλός δάσκαλος μπορεί να επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό την επίδοση ενός μαθητή: χρειάζεται να στρατολογούμε, να εκπαιδεύουμε και να ανταμείβουμε τέτοιους δασκάλους. 
Υπάρχει όμως και κάτι άλλο που δείχνουν νεότερες μελέτες: χρειαζόμαστε και καλύτερους γονείς. 
Οι γονείς που εστιάζουν στην εκπαίδευση των παιδιών τους μπορούν κι αυτοί να επηρεάσουν τις επιδόσεις τους.

Κάθε τρία χρόνια, ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) διεξάγει διαγωνισμούς ως μέρος του Διεθνούς Προγράμματος Αξιολόγησης Μαθητών (PISA), κατά τους οποίους εξετάζει 15χρονους, σε οικονομικά ανεπτυγμένες χώρες, ως προς την κατανόηση γραπτού κειμένου και την ικανότητά τους να χρησιμοποιούν ό, τι έχουν μάθει στα μαθηματικά και τις επιστήμες για να λύσουν πραγματικά προβλήματα. 
Οι 15χρονοι της Αμερικής [και της Ελλάδας, πρέπει να προσθέσουμε, σ. τ. μ.] υπολείπονται κατά πολύ των συνομηλίκων τους από χώρες όπως η Σιγκαπούρη και η Φινλανδία.
Για να κατανοηθεί καλύτερα γιατί άλλοι μαθητές αριστεύουν και άλλοι όχι, ο Αντρέας Σλάιχερ, ο οποίος επιβλέπει τις εξετάσεις του PISA, πήρε την πρωτοβουλία να κοιτάξει και πέρα από τις σχολικές τάξεις. Έτσι (το 2006 σε 4 χώρες και το 2009 σε άλλες 17) η ομάδα του PISA πήρε συνεντεύξεις από γονείς 5.000 μαθητών σχετικά με το πώς ανατρέφουν τα παιδιά τους και κατόπιν συνέκρινε τις απαντήσεις με τα αποτελέσματα των εξετάσεων. 

Πριν από λίγο καιρό, το PISA δημοσίευσε τα τρία κύρια ευρήματα της έρευνας: 
«Οι 15χρονοι μαθητές που οι γονείς τους διάβαζαν συχνά βιβλία μαζί τους την πρώτη χρονιά του δημοτικού», μου συνόψισε ο Α. Σλάιχερ, «εμφάνισαν σημαντικά καλύτερα αποτελέσματα από εκείνους που οι γονείς τους διάβαζαν μαζί τους σπανίως ή καθόλου. Δεύτερον, το πλεονέκτημα όσον αφορά τους μαθητές που οι γονείς τους τους διάβαζαν στα πρώτα σχολικά τους χρόνια είναι προφανές, ανεξαρτήτως κοινωνικοοικονομικού υπόβαθρου. Και τρίτον, η ενασχόληση των γονιών με τα 15χρονα παιδιά τους συνδέεται επίσης στενά με τις καλύτερες επιδόσεις στο PISA».
Ο Σλάιχερ μου εξήγησε ότι «και μόνο να ρωτήσεις το παιδί σου πώς ήταν η μέρα του στο σχολείο και να δείξεις γνήσιο ενδιαφέρον για τα μαθήματα που κάνει μπορεί να έχει την ίδια αποτελεσματικότητα με ώρες φροντιστηρίου. Είναι κάτι που μπορεί να κάνει ο κάθε γονιός, άσχετα από το μορφωτικό ή το κοινωνικό του επίπεδο».
Το είδος της γονεϊκής ενασχόλησης είναι επίσης σημαντικό. Οπως σημειώνεται, π. χ., στην έρευνα του PISA, «η διαφορά επίδοσης στην κατανόηση κειμένου είναι μεγαλύτερη, όταν οι γονείς διαβάζουν βιβλία με τα παιδιά τους, όταν μιλούν μαζί τους για το τι έκαναν στη διάρκεια της μέρας και όταν τους αφηγούνται ιστορίες», ενώ είναι μικρότερη όταν απλώς παίζουν με τα παιδιά τους.
Πρόσφατη μελέτη του αμερικανικού Κέντρου Δημόσιας Εκπαίδευσης κατέληξε σε παρεμφερή ευρήματα, που δημοσιεύτηκαν από τη διευθύντρια του Κέντρου, Πατ Μπαρθ, στο τελευταίο τεύχος της American School Board Journal. Η μελέτη «Πώς η γονεϊκή φροντίδα επηρεάζει τις σχολικές επιδόσεις» κατέληξε σε συμπεράσματα που «προκαλούν κάποια έκπληξη», όπως γράφει η Π. Μπαρθ. 

«Η γονεϊκή ενασχόληση μπορεί να πάρει πολλές μορφές, όμως μόνο ορισμένες από αυτές σχετίζονται με υψηλότερες μαθητικές επιδόσεις. Οι γονεϊκές δράσεις που υποστηρίζουν τη μάθηση των παιδιών στο σπίτι είναι πιο πιθανό να επηρεάσουν θετικά τα ακαδημαϊκά επιτεύγματα στο σχολείο».
«Ελέγχετε τη σχολική δουλειά του παιδιού στο σπίτι· βεβαιώνεστε ότι το παιδί πηγαίνει στο σχολείο· ανταμείβετε τις προσπάθειές του και συζητάτε ενθαρρυντικά την ιδέα να πάει στο πανεπιστήμιο. Όλα αυτά συνδέονται με την καλύτερη παρακολούθηση των μαθημάτων, υψηλότερους βαθμούς και καλύτερη προετοιμασία για το πανεπιστήμιο».
Χωρίς αμφιβολία, δεν υπάρχει υποκατάστατο του καλού δασκάλου. Είναι ό, τι πιο πολύτιμο για την εκπαίδευση. Όμως, ας μη ρίχνουμε όλο το βάρος στους δασκάλους. Οι καλύτεροι γονείς μπορούν να κάνουν τον κάθε δάσκαλο πιο αποτελεσματικό.

Του Thomas L. Friedman / New York Times / Καθημερινή
antikleidi

Tuesday, 2 December 2014

«Το Σχολείο Μας»: Ένα διαφορετικό σχολείο άνοιξε χτες στην Καλαμάτα!!

«Το Σχολείο Μας»
Ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Μεσσηνίας ξεκινά την 1η Δεκέμβρη τη λειτουργία ενός απογευματινού αλληλέγγυου σχολείου.
«Το Σχολείο Μας» στοχεύει στην κάλυψη τόσο μαθησιακών αναγκών των παιδιών όσο και αυτών που σχετίζονται με την υγιή συναισθηματική και ψυχική τους ανάπτυξη.
Οι εθελοντές εκπαιδευτικοί διαφόρων ειδικοτήτων ξεπέρασαν τους 90, ενώ το σχολείο θα στεγαστεί στο 5ο Δημοτικό, Αρτέμιδος 82, και θα λειτουργεί καθημερινά τις ώρες 17.00 – 20.00.
Οι εγγραφές συνεχίζονται μέχρι και σήμερα το απόγευμα, 18.00 – 19.00 στον ίδιο χώρο.
Δυνατότητα εγγραφής θα υπάρχει και την επόμενη εβδομάδα από τη Δευτέρα 1/12 έως και την Παρασκευή 5/12 τις ώρες 18.00 – 19.00, αλλά μόνο στα τμήματα που θα έχουν ακόμη θέσεις.
Οι εγγραφές γίνονται με σειρά προτεραιότητας για όλα τα παιδιά και για να συμμετέχουν θα πρέπει απαραίτητα να έχουν κάνει εγγραφή πρώτα οι γονείς τους. Μπορούν να παρακολουθούν όσα τμήματα δηλώσουν, χωρίς περιορισμούς αρκεί να υπάρχουν ακόμη ελεύθερες θέσεις.
Πληροφορίες και στα τηλέφωνα 6977210336, 6976390430, 6936470427.

Τα μαθήματα – εργαστήρια που θα λειτουργήσουν δωρεάν είναι:
  • - Μελετώ τα μαθήματά μου
  • - Μελέτη για παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες
  • - Μαθαίνω για τα δικαιώματά μου
  • - Δημιουργώ
  • - Χορός
  • - Αθλητισμός και Παιχνίδια
  • - Μελέτη Μαθηματικών με χρήση λογισμικών
  • - Θεατρικό Παιχνίδι
  • - Φιλαναγνωσία
  • - Ψάχνω – Ανακαλύπτω – Δημιουργώ
  • - Κατασκευές – Παραμύθι
  • - Δημιουργική Γραφή
  • - Δημιουργώ παιχνίδια στον υπολογιστή
  • - Παίζω και τραγουδώ στ’ αγγλικά/γαλλικά
  • - Παίζω δημιουργώντας παιχνίδια
  • - Εναλλακτική μελέτη
  • - Ανακατεύουμε τα υλικά μας
  • - Λέμε παραμύθια και κάνουμε μουσικά παιχνίδια
..............
περισσότερα μαθήματα εδώ

Ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Μεσσηνίας, στον οποίο ανήκει η ιδέα και η υλοποίηση του αλληλέγγυου σχολείου, σημειώνει σε ανακοίνωσή του:

«Ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Μεσσηνίας ξεκινά την 1η Δεκέμβρη τη λειτουργία ενός απογευματινού αλληλέγγυου σχολείου. «Το Σχολείο Μας» στοχεύει στην κάλυψη τόσο μαθησιακών αναγκών των παιδιών όσο και αυτών που σχετίζονται με την υγιή συναισθηματική και ψυχική τους ανάπτυξη.
Πλήθος εθελοντών εκπαιδευτικών διαφόρων ειδικοτήτων που ξεπερνούν τους 90 ενώνουμε τις δυνάμεις και τις ιδέες μας και φτιάχνουμε ένα εργαστήρι συνεργατικής μάθησης, εξερεύνησης της γνώσης, δημιουργίας και  φαντασίας.
Δεδομένου ότι το πιο ασφαλές περιβάλλον για τη μάθηση είναι εκείνο, στο οποίο τα παιδιά αναγνωρίζουν πως γονείς και δάσκαλοι δουλεύουν μαζί με αποδοχή και αλληλοεκτίμηση, θεωρούμε απαραίτητη τη στήριξη και συμμετοχή των γονιών στην προσπάθεια αυτή. Έτσι, ενθαρρύνουμε πρωτοβουλίες για επιμορφωτικά σεμινάρια, ψυχαγωγικές εκδηλώσεις και δράσεις συλλογικής ευαισθητοποίησης, που θα εμπλέκουν όλους μας, εκπαιδευτικούς, γονείς και παιδιά και θα οργανώνονται σε συνεργατική βάση πάντα στο πνεύμα της προσφοράς και της αλληλεγγύης…  
Περιμένουμε τα παιδιά της πόλης μας από 5 έως 12 χρονών να ζωντανέψουμε το δικό μας αλληλέγγυο σχολείο».

kalamatajournal.gr
babyradio

Wednesday, 13 November 2013

Η πλάνη των καλών βαθμών.Τι είναι τελικά αυτό που αξιολογούν;

Tα παιδιά είναι κάτι περισσότερο από τους βαθμούς τους!
.
Γιά τα παιδιά το σχολείο είναι κάτι παραπάνω από αυτό που ίσως νομίζουμε εμείς οι μεγάλοι – είναι το σημείο αναφοράς τους.
Το σχολείο για τα παιδιά είναι το δεύτερο κοινωνικό περιβάλλον που καλούνται να ενταχθούν μετά από αυτό της οικογένειας.
Σε πολύ μεγάλο βαθμό, η εικόνα που έχουν τα παιδιά για τον εαυτό τους εξαρτάται από το σχολείο, το οποίο συνδέεται στενά με τους βαθμούς.
Τα παιδιά τις περισσότερες φορές πιστεύουν ότι η νοημοσύνη τους και η αξία τους ισοδυναμεί με τους βαθμούς τους – οι οποίοι είτε απεικονίζονται στα τετράδια με μπράβο, πολύ καλά και καμιά φορά με άλλου είδους παρατηρήσεις και σχόλια (πρόσεχε τα γράμματά σου, γιατί δεν διάβασες; γιατί τόσα λάθη;), ή με τους βαθμούς στους ελέγχους. 

Στην ελληνική πραγματικότητα, το σχολείο παραπέμπει σχεδόν αυτόματα στους βαθμούς, και αυτό γιατί η αξιολόγηση των μαθητών έχει αποκτήσει ένα ιδιαίτερα κοινωνικό περιεχόμενο. 
Αρκετοί γονείς και εκπαιδευτικοί ασχολούνται τόσο συχνά με τους βαθμούς και τις επιδόσεις στα τεστ, που αγνοούν και υποτιμούν άλλες σημαντικές επιτεύξεις και προόδους των παιδιών. 
Στις συζητήσεις των μαμάδων και των ενηλίκων ακούμε πολύ συχνά για τις σχολικές επιδόσεις των παιδιών και αρκετές φορές τα παιδιά αξιολογούνται και χαρακτηρίζονται με βάση αυτές. “Πήρε καλούς βαθμούς το παιδί;” Αν ναι, τότε σημαίνει ότι είναι έξυπνο, εργατικό, άξιο, καλό παιδί και ούτω καθεξής. Αν όχι, τότε σημαίνει ότι δεν είναι τόσο έξυπνο, τόσο ικανό, τόσο εργατικό και πάει λέγοντας. Αυτή η αξία που δίνεται στους βαθμούς στην κοινωνία όπου ζει και μεγαλώνει το παιδί δεν το αφήνει σε καμία περίπτωση ανεπηρέαστο. Οι βαθμοί θέλοντας και μη κυριαρχούν στη συνείδηση των παιδιών.

Η πλάνη των βαθμών.
Σίγουρα όλα τα παιδιά (ακόμα και αυτά που μοιάζουν αδιάφορα) θέλουν να τα πηγαίνουν καλά στο σχολείο και να έχουν καλούς βαθμούς. Τι είναι όμως αυτό που μετράνε ακριβώς οι βαθμοί; Όσο περίεργο και αν ακούγεται, έρευνες δείχνουν ότι ακόμα και οι μαθητές που παίρνουν καλούς βαθμούς και αριστεύουν, αδικούνται από το σύστημα της βαθμολόγησης. 

Ο βαθμός μπορεί και απεικονίζει μόνο μία μέτρηση της επιτυχίας. Υπάρχουν πράγματα που δεν μπορούν να μετρηθούν από τα διαγωνίσματα και τα τεστ. Μερικά από αυτά είναι η προσπάθεια, η κριτική σκέψη, η δημιουργικότητα, η συνεργασία, η περιέργεια, ο σεβασμός, η ευγένεια, η ικανότητα να αγαπάς, η κοινωνική και συναισθηματική νοημοσύνη, η ειλικρίνεια και άλλα τόσα.
Όπως έχει πει η Dr. Mitchell, όλες οι παραπάνω δεξιότητες και ικανότητες των παιδιών είναι πολύ πιο σημαντικές για να επιτύχουν στη ζωή από ότι ένας καλός βαθμός στον έλεγχο. Πολλοί από τους βαθμούς που δίνονται στα παιδιά και πολλές από τις αξιολογήσεις που δέχονται βασίζονται στην ικανότητα τους να αποστηθίζουν. Στην πραγματικότητα όμως οι κριτικές ικανότητες του παιδιού είναι αυτές που θα το οδηγήσουν στην αυριανή επιτυχία. 

Οι βαθμοί δεν εγγυώνται πάντα την επιτυχία των παιδιών για αυτό και δε θα πρέπει να μας πιάνει εμμονή με αυτούς. Όταν οι γονείς επιμένουν τόσο πολύ στους καλούς βαθμούς αγνοώντας άλλες σημαντικές επιτεύξεις των παιδιών τους, αυτό που ουσιαστικά κάνουν είναι να περνούν στα παιδιά το μήνυμα ότι η αξία τους εξαρτάται αποκλειστικά από αυτούς και από τις επιδόσεις τους στα τεστ.

Γιατί επιμένουμε τόσο στους βαθμούς;
Εύλογα θα μπορούσε να αναρωτηθεί κάποιος γιατί στο σύστημα εκπαίδευσης δίνεται τόση βαρύτητα στη βαθμολόγηση όταν έρευνες δείχνουν ότι οι βαθμοί δεν μπορούν να καλύψουν όλες τις πτυχές της επιτυχίας των παιδιών. O καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ Daniel Koretz, τόνισε ότι δεξιότητες όπως η κριτική ικανότητα, η δημιουργική σκέψη, η περιέργεια κ.α., είναι πολύ δύσκολο να μετρηθούν με αριθμητικά δεδομένα και να αποτυπωθούν σε γραπτές δοκιμασίες. Έτσι, συνηθίζεται να μετράμε ό,τι είναι εύκολο να μετρηθεί – ορθογραφία, ανάγνωση, μαθηματικά.
Σίγουρα, σε κάθε εκπαιδευτικό σύστημα η αξιολόγηση είναι απαραίτητη γιατί μέσα από αυτήν ο εκπαιδευτικός σχεδιάζει, προγραμματίζει και διαμορφώνει την εξέλιξη της διδακτικής διαδικασίας. 
Πολλοί μελετητές όμως έχουν τονίσει ότι οι βαθμοί που προκύπτουν από τα τεστ και τις γραπτές δοκιμασίες θα πρέπει να αποτελούν μόνο ένα μέρος της αξιολόγησης και θα πρέπει να λειτουργούν ως συμπληρωματική πηγή πληροφοριών για το μαθητή.
Σκεφτείτε για λίγο το εξής απλό παράδειγμα. Φτιάχνετε ένα δύσκολο και περίπλοκο φαγητό για την οικογένειά σας, αλλά παρά τις ατελείωτες ώρες προετοιμασίας και προσπάθειας το τελικό αποτέλεσμα δεν σας δικαιώνει. Ποια θα θέλατε να είναι η αντίδραση των αγαπημένων σας προσώπων; Θα θέλατε το πιάτο να καταλήξει στο καλάθι των αχρήστων επειδή δεν έφερε το ιδανικό αποτέλεσμα ή θα θέλατε να εκτιμηθεί η προσπάθεια παρόλες τις ατέλειες; Φαντάζομαι πως θα θέλατε να μετρήσει στην αξιολόγηση του πιάτου σας η ιδέα του να προσφέρετε κάτι ωραίο, η προσπάθεια που καταβάλατε και η αγάπη που δώσατε στην όλη διαδικασία. Την ίδια επιθυμία και ανάγκη έχουν και τα παιδιά.

Είναι σημαντικό να αναγνωρίζουμε το ρόλο των βαθμών για να μετρήσουμε την πρόοδο των παιδιών στο σχολείο, αλλά ταυτόχρονα θα πρέπει να αναγνωρίζουμε την προσπάθεια και την βελτίωση (όσο μικρή και αν φαίνεται στα μάτια μας) που κάνουν τα παιδιά. Αν και οι βαθμοί είναι αυτοί που θα καθορίσουν ποιο παιδί θα περάσει στο πανεπιστήμιο και σε ποια σχολή, σίγουρα όμως δεν είναι η αρχή και το τέλος του κόσμου.

Η προσπάθεια, ο αγώνας και η καθημερινή βελτίωση που κάνει ένα παιδί δεν μπορούν να αποτυπωθούν πάντα μέσα από τους βαθμούς του. Οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί σίγουρα θα πρέπει να προσπαθούν και να επιδιώκουν το παιδί να δίνει τον καλύτερό του εαυτό στο σχολείο. Από την άλλη πλευρά όμως θα πρέπει να δίνουν προσοχή στην συνολική εικόνα του παιδιού και θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψιν τα μοναδικά και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του.
Είναι εξαιρετικά άδικο να αξιολογούμε τα παιδιά μόνο από τα νούμερα που φέρνουν στους βαθμούς και να μην αναγνωρίζουμε την προσπάθεια, την πρόοδο και τη βελτίωση που κάνουν.
Τα παιδιά είναι κάτι παραπάνω από μαθητές – είναι μέλη της οικογένειάς σας, είναι φίλοι, είναι αδέρφια, είναι σκεπτόμενα άτομα, είναι καλλιτέχνες, είναι αθλητές, είναι μουσικοί, έχουν δημιουργική σκέψη, έχουν χιούμορ, έχουν σοφία, έχουν πνεύμα συνεργασίας και συντροφικότητας, έχουν την ικανότητα να αγαπούν και να προσφέρουν.
Οι γονείς, οι ενήλικες και οι εκπαιδευτικοί έχουν την ικανότητα να καλλιεργούν και να ενθαρρύνουν όλα αυτά τα χαρακτηριστικά δίνοντας το μήνυμα στα παιδιά ότι είναι κάτι περισσότερο από τους βαθμούς τους!

«Διάβασες τα μαθήματά σου;»

«Διάβασες τα μαθήματά σου;» μια φράση που ακούγεται κάθε απόγευμα σε πολλά σπίτια - και ίσως μια αρνητική απάντηση που ακολουθεί να αποτελεί και το λόγο για αρκετές διενέξεις λίγα λεπτά αργότερα.
Τι μπορεί να κάνει ένας γονέας όταν το παιδί του αρνείται πεισματικά να συνεργαστεί και ο ίδιος νιώθει την υπομονή του να εξαντλείται;


Τα παιδιά πρέπει να μάθουν να οργανώνουν μόνα τους τη μελέτη τους. Αυτό θα πρέπει να γίνει σταδιακά από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού, ώστε να καταλήξουν να είναι αυτόνομα στις μεγαλύτερες τάξεις.
Το διάβασμα θα πρέπει να γίνει «προσωπική υπόθεση» του παιδιού, γεγονός που θα το βοηθήσει να αναπτύξει και την υπευθυνότητά του.
Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι οι γονείς έχουν πλήρη άγνοια του τι συμβαίνει κάθε μέρα με τη μελέτη του παιδιού και ότι δεν παρεμβαίνουν καθημερινά για ένα μικρό «έλεγχο».
Ακολουθούν κάποιες προτάσεις που κάνουν τη μελέτη πιο ευχάριστη και αποδοτική:
 1. Μάθετε τα παιδιά σας να οργανώνουν το διάβασμά τους.
Για να μάθουν τα παιδιά να οργανώνονται, θα πρέπει να μάθουν τι σημαίνει πρόγραμμα από εσάς. Για το λόγο αυτό, τηρείστε ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα στο φαγητό, στις ώρες του ύπνου, στους χρόνους των υπόλοιπων δραστηριοτήτων και φυσικά στο χρόνο του διαβάσματος. Με αυτόν τον τρόπο τα παιδιά μαθαίνουν ότι για όλα τα πράγματα υπάρχει ο κατάλληλος χρόνος που θα γίνουν.
 2. Μάθετε τα παιδιά σας να διαβάζουν σε ένα συγκεκριμένο χώρο.
Το δωμάτιο του παιδιού και συγκεκριμένα το γραφείο του είναι ο ιδανικός χώρος για τον σκοπό αυτό. Φροντίστε πάνω στο γραφείο του να υπάρχουν όσο το δυνατό λιγότερα πράγματα για να μην του αποσπούν την προσοχή και βέβαια όχι ο Ηλεκτρονικός Υπολογιστής.
 3. Μάθετε τα παιδιά σας να διαβάζουν συγκεκριμένες ώρες.
Συζητείστε μαζί τους και ορίστε από κοινού κάποιες ώρες που θα είναι αφιερωμένες καθημερινά στο διάβασμα. Μη ζητήσετε από ένα παιδί να ξεκινήσει το διάβασμά του αμέσως μετά το μεσημεριανό φαγητό ή αργά το βράδυ, όταν είναι ήδη πολύ κουρασμένο.
 4. Μάθετε τα παιδιά σας να κάνουν συχνά και σύντομα διαλείμματα κατά τη διάρκεια της μελέτης τους.
Η πολύωρη μελέτη δεν είναι απαραίτητα και αποδοτική, καθώς δεν εξασφαλίζει τη συγκέντρωση. Γι’ αυτό το λόγο μάθετε στα παιδιά να κάνουν διαλείμματα, στη διάρκεια των οποίων, όμως, δεν θα τους επιτρέπεται να ασχοληθούν με δραστηριότητες, που είναι δύσκολο να διακόψουν (βιντεοπαιχνίδια, ίντερνετ, τηλεόραση, κτλ)
 5. Γίνετε οι ίδιοι το καλό παράδειγμα για το παιδί σας.
Η στάση των γονέων απέναντι στο διάβασμα είναι ιδιαίτερα σημαντική. Ένα παιδί μαθαίνει να αγαπά το διάβασμα, όταν βλέπει τους γονείς να διαβάζουν (βιβλία, εφημερίδες, περιοδικά) και όχι να βλέπουν τηλεόραση. Αναφορικά με το διάβασμα για το σχολείο, επίσης, η στάση των γονέων είναι ιδιαίτερα σημαντική. Καλό θα είναι να περνάτε στο παιδί σας μια αίσθηση ευχαρίστησης και διασκέδασης για κάθε μάθημα του σχολείου και να ελαχιστοποιείτε την αίσθηση του καταναγκαστικού.
Οι γονείς, τις περισσότερες φορές ασυνείδητα, προσπαθούν να πείσουν τα παιδιά τους να γίνουν καλοί μαθητές, ώστε να εκπληρώσουν δικές τους προσδοκίες και όνειρα.
Καλό θα είναι να αποφύγετε να μεταφέρετε το δικό σας άγχος στο παιδί σας, να το συγκρίνετε με τα άλλα παιδιά ή ακόμα και με τον εαυτό σας όταν ήταν στη δική του ηλικία και προσπαθήστε να έχετε ρεαλιστικές προσδοκίες από αυτό.
Όλα τα παιδιά έχουν ανάγκη να ξέρουν ότι ακόμα και αν δεν πάνε καλά σε κάποιο μάθημα οι γονείς τους θα εξακολουθούν να τα αγαπάνε και να είναι υπερήφανοι γι’ αυτά.
Νίκη Μπίγγου (MSc)
Ψυχολόγος-Σύμβουλος Επαγγ. Προσανατολισμού

Sunday, 13 October 2013

O ρόλος του δασκάλου, ως ρυθμιστή της ισορροπίας στην τάξη

Το εκπαιδευτικό σύστημα προσδίδει στο δάσκαλο ένα ρόλο πολυσύνθετο και απαιτητικό καθώς καλείται να λειτουργήσει όχι απλώς ως φορέας γνώσης, αλλά και ως ο ρυθμιστής της ισορροπίας στην τάξη. 
Το δεύτερο αυτό ζήτημα αναδεικνύεται ως ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς διαπιστώνεται, ότι με την έναρξη της σχολικής ζωής ο δάσκαλος γίνεται ένα σημαντικό μέρος του κόσμου του παιδιού αφού επηρεάζει το ψυχολογικό κλίμα της τάξης και τη θέση που κάθε μεμονωμένο παιδί κατέχει στην ομάδα των συμμαθητών του.
Από τα πρώτα χρόνια της σχολικής ζωής, οι γονείς παύουν να είναι οι μοναδικοί σημαντικοί για το παιδί ενήλικες, καθώς εμφανίζεται ο δάσκαλος, σε ρόλο, από τη φύση του, ενισχυμένο απέναντι στο παιδί που μόλις διέρρηξε το στενό οικογενειακό του κύκλο και κάνει το πρώτο του επίσημο άνοιγμα στην κοινωνική ζωή. Πολύ συχνά, οι γονείς διαπιστώνουν πως χάνουν ένα μεγάλο μέρος της επιρροής τους πάνω στα παιδιά, όταν αυτά ξεκινούν το σχολείο. Δεν είναι λίγες οι φορές που ο γονέας αμφισβητείται πλέον, ενώ η άποψη και γνώμη του δασκάλου αναδεικνύεται σε μόνη αλήθεια («το είπε ο κύριος»… «έτσι μας είπε η κυρία»…). Η θέση αυτή δίνει στο δάσκαλο τεράστια δύναμη και εξουσία να παρέμβει, επηρεάζοντας όχι μόνο την αποδοτικότητα των παιδιών στα μαθήματα, αλλά και τη συμπεριφορά, τις στάσεις και τις αξίες που οι μαθητές του θα διαμορφώσουν.
Στο σημείο αυτό τίθεται, βέβαια, ένα σημαντικό ζήτημα, που αφορά τον τρόπο με τον οποίο ο δάσκαλος θα αξιοποιήσει τη δύναμη αυτή: Θα διατηρήσει ο ίδιος όλη τη δύναμή του, την οποία θα χρησιμοποιεί σύμφωνα με τη δική του βούληση απέναντι στην ομάδα, ή θα μεταβιβάσει ένα μέρος της εξουσίας στα παιδιά, ορίζοντας δικαιώματα και υποχρεώσεις τους, έτσι ώστε η επικοινωνία και η αλληλεπίδραση μέσα στην τάξη να οργανωθεί σε ένα πλαίσιο δημοκρατικό; Θα καταφέρει να μεταδώσει σε όλα τα παιδιά το αίσθημα ότι είναι αποδεκτά ή θα επικεντρώσει το ενδιαφέρον του σε συγκεκριμένους, συμπαθείς προς αυτόν μαθητές, υποβιβάζοντας τους υπόλοιπους σε απλούς θεατές των όσων συμβαίνουν στην τάξη; Θα καλλιεργήσει στα παιδιά το αίσθημα της ατομικής ευθύνης, την κριτική σκέψη και την πρωτοτυπία ή θα διατηρήσει μια στάση που ενισχύει τη στείρα απομνημόνευση πακέτων πληροφοριών;
Όπως καταδεικνύουν σχετικές έρευνες, από τις πρώτες βαθμίδες της σχολικής εκπαίδευσης, τα παιδιά θέτουν σε παρατήρηση τη στάση του δασκάλου τους στην τάξη και διακρίνουν συμπεριφορές που εκτιμούν ή αποδοκιμάζουν: η αντικειμενική διάθεση προς τους μαθητές, η συνέπεια λόγων και πράξεων, η σαφήνεια στον τρόπο διδασκαλίας, το χιούμορ και η ευγένεια είναι χαρακτηριστικά που οι μαθητές επιθυμούν να διαθέτει ο δάσκαλός τους, ενώ αντίθετα η ειρωνεία και οι προσβολές, η άδικη μεταχείριση και η μονότονη διδασκαλία προκαλούν  τα αρνητικά σχόλιά τους.
Δεν είναι ωστόσο πάντα εύκολο να βρεθούν και να τηρηθούν οι ισορροπίες σε μια ομάδα, πόσο μάλλον σε μια ομάδα με παιδιά, όπως είναι η σχολική τάξη. Παιδιά με διαφορετικές προσωπικότητες, που έρχονται από διαφορετικά οικογενειακά περιβάλλοντα συνυπάρχουν και συσχετίζονται στον ίδιο χώρο για 5 περίπου ώρες καθημερινά, αναπτύσσοντας έτσι διάφορα δυναμικά που ο δάσκαλος, ως βασικός συντονιστής, καλείται να διαχειριστεί. Παρά τη δυσκολία που εμπεριέχει ο ρόλος αυτός, φαίνεται ότι πολλοί δάσκαλοι, με πολύ προσεκτικούς χειρισμούς, καταφέρνουν συνήθως να μειώσουν τόσο τις εσωτερικές συγκρούσεις μεταξύ των παιδιών όσο και το άγχος που, ενδεχομένως, τα διακατέχει. Πολλές φορές μάλιστα, σε συνεργασία με γονείς και -όπου αυτό κρίνεται απαραίτητο- με ειδικούς, βοηθούν αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση παιδιών με προβληματικές συμπεριφορές, εφαρμόζοντας συχνά τις αρχές ενός ψυχοθεραπευτικού προγράμματος στην τάξη, στο οποίο εμπλέκουν εκτός από το παιδί με δυσκολίες και τους υπόλοιπους μαθητές.
Ιδιαίτερα σημαντικός είναι βέβαια ο ρόλος του δασκάλου και στον εντοπισμό παιδιών με διαταραχές στη συμπεριφορά και τη μάθηση. Μέσα από την εμπειρία του, τη θεωρητική κατάρτιση και τη συναναστροφή του με πολλά παιδιά, ο δάσκαλος είναι σε θέση να εντοπίσει τις ιδιαίτερες δυσκολίες ορισμένων μαθητών, οι οποίες μπορεί να αφορούν είτε την επίδοσή τους στο σχολείο, είτε την ψυχολογική τους διάθεση και τη συμπεριφορά τους στην ομάδα. Σε μια τέτοια περίπτωση, και εφόσον ο δάσκαλος παρατηρήσει τη συστηματικότητα με την οποία εμφανίζονται τα «ανησυχητικά συμπτώματα», οφείλει αρχικά να ευαισθητοποιήσει τους γονείς. Το έργο του μπορεί να γίνει τότε ιδιαίτερα δύσκολο, εάν οι γονείς δεν έχουν αντιληφθεί το πρόβλημα ή εάν δεν είναι ακόμη ψυχολογικά έτοιμοι να το δεχτούν. Ωστόσο, παραμένει καθήκον του δασκάλου η ενημέρωση του γονέα τόσο σχετικά με το εύρος των δυσκολιών του παιδιού, όσο και με τους φορείς οι οποίοι θα μπορούσαν να παράσχουν βοήθεια στο παιδί που την έχει ανάγκη. Η έγκαιρη παρέμβαση στις δυσκολίες των παιδιών είναι παρέμβαση αποτελεσματική, στις περιπτώσεις που παιδί, γονείς, δάσκαλος και ειδικός επιτύχουν την αρμονική συνεργασία. 

Πηγή: Κέντρο Λόγου ΕΥ ΛΕΓΕΙΝ

Saturday, 28 September 2013

Πώς να βοηθήσετε το παιδί σας με το διάβασμα

Το να βοηθάτε το παιδί με τα μαθήματά του δε σημαίνει να τα κάνετε εσείς για εκείνο, αλλά να του δίνετε κάποιες κατευθύνσεις προκειμένου να βρει τον δικό του αποτελεσματικό τρόπο διαβάσματος, τον οποίον θα εφαρμόζει μεγαλώνοντας.
Ξεκινήστε όσο το παιδί είναι ακόμα μικρό, από την Ά τάξη του Δημοτικού, για να δείτε αποτελέσματα ακόμα πιο γρήγορα. Πώς;
Βοηθήστε τα σε μία-δύο ασκήσεις μαθηματικών,
αλλά αφήστε τα μετά να προσπαθήσουν μόνα τους.
 

Το κατάλληλο περιβάλλον

Για να μπορέσει το παιδί να συγκεντρωθεί και να αποδώσει στο διάβασμά του χρειάζεται έναν χώρο ήσυχο, με καλό φωτισμό και με κάποιον βασικό εξοπλισμό (π.χ. μολύβια, γόμες, χάρακες, υπογραμμιστικά κ.λ.π.). Καθώς στις μικρές τάξεις του Δημοτικού τα παιδιά έχουν συχνά να κάνουν εργασίες και κατασκευές, για τις οποίες μπορεί να χρειαστούν συγκεκριμένα υλικά, καλό είναι αυτό να το μαθαίνετε αμέσως όταν το παιδί επιστρέφει από το σχολείο, ώστε να τα προμηθεύεστε εγκαίρως.

Κλείστε τηλεόραση και υπολογιστή

Είναι σχεδόν αδύνατο για το παιδί να συγκεντρωθεί στο διάβασμά του αν στο γραφείο του υπάρχει πάντα ένας υπολογιστής ανοιχτός ή αν κάποια τηλεόραση παίζει δυνατά στο σπίτι, πόσο μάλλον, για τα μεγαλύτερα παιδιά, αν χτυπά διαρκώς το κινητό τους. Πιθανώς να είναι δύσκολο να τα πείσετε να κλείσουν όλες αυτές τις συσκευές, όμως πρέπει να τους δώσετε να καταλάβουν πως όσο πιο συγκεντρωμένα είναι στο διάβασμά τους τόσο πιο γρήγορα θα τελειώσουν.

Ξεχωριστός χώρος για το κάθε παιδί

Ακόμα και οι πιο επιμελείς μαθητές μπορεί να αποσπούν ο ένας την προσοχή του άλλου την ώρα του διαβάσματος. Έτσι, αν έχετε δύο παιδιά που πηγαίνουν σχολείο, προσπαθήστε να ορίσετε ξεχωριστούς χώρους διαβάσματος για το κάθε ένα και διατηρήστε ένα αυστηρό ωράριο ησυχίας, ώστε αν το ένα έχει τελειώσει το διάβασμα να μην ενοχλεί το άλλο.

Βρείτε τους χρόνους τους

Κάποια παιδιά είναι πιο παραγωγικά στο διάβασμά τους αμέσως μετά το σχολείο, ενώ κάποια άλλα προτιμούν να διαβάζουν πιο αργά το βράδυ, αφού έχουν πρώτα ξεκουραστεί. Το ποιο πρόγραμμα θα επιλέξετε έχει να κάνει με το δικό σας παιδί, πάντως το σημαντικό είναι να το τηρείτε αυστηρά ώστε το διάβασμα να του γίνει τρόπος ζωής.

Γίνετε η «πηγή» τους

Είναι πολύ πιθανό, ειδικά για τα πιο μικρά παιδιά, να χρειαστούν συχνά την βοήθεια και τις γνώσεις σας για κάποια μαθήματα. Και όσο αυτό είναι εφικτό, καλό είναι να είστε εκεί για εκείνα. Βοηθήστε τα π.χ. σε μία-δύο ασκήσεις μαθηματικών, αλλά αφήστε τα μετά να προσπαθήσουν μόνα τους. Μην κάνετε, όμως, το λάθος να τους δίνετε «μασημένη τροφή», π.χ. λυσάρια με έτοιμες απαντήσεις για τις ασκήσεις τους, γιατί με τον τρόπο αυτό δεν θα μπορέσουν να μάθουν τίποτα. Αν δεν γνωρίζετε την απάντηση σε κάποιο ερώτημά τους αναζητήστε την μαζί, π.χ. μέσα από το βιβλίο τους, κι αν συνεχίζετε να μη μπορείτε να τα βοηθήσετε συζητήστε το με τον δάσκαλο ή καθηγητή του παιδιού, ώστε να σας δώσει κατευθύνσεις για το τι να κάνετε στο σπίτι.

Γραπτό πρόγραμμα

Ένας καλός τρόπος να οργανώσετε το παιδί με τα διαβάσματά του είναι να του μάθετε να τα γράφει. Να έχει, δηλαδή, ένα ημερολόγιο στο οποίο θα γράφει κάθε μέρα τι μαθήματα έχει για την επόμενη ή τη μεθεπόμενη και να τα βάζει σε σειρά προτεραιότητας. Μπορεί, μάλιστα, να βοηθά το παιδί να ξεκινά το διάβασμά του με τα πιο «δύσκολα» μαθήματα και να αφήνει τελευταία τα πιο εύκολα ή τις εργασίες.

Σε επαφή με τους δασκάλους και τους καθηγητές

Μη χάνετε τις συναντήσεις δασκάλων-γονιών, όπου μπορείτε να ενημερώνεστε για την πρόοδο του παιδιού σας στο σχολείο, και οποιαδήποτε στιγμή νιώσετε την ανάγκη μη διστάζετε να επικοινωνείτε με τους δασκάλους του παιδιού για να ρωτάτε πώς τα πηγαίνει με τα μαθήματα αλλά και με τους συμμαθητές του. Επιπλέον, ενημερώνετε τους δασκάλους αν βλέπετε ότι το παιδί αντιμετωπίζει δυσκολίες με κάποιο μάθημα.

Ελέγχετε τα τεστ

Ζητάτε από το παιδί να σας δείχνει τις διορθωμένες εργασίες του και τα βαθμολογημένα τεστ. Μην το κάνετε, όμως, για να το μαλώσετε ή να το κρίνετε, ειδικά αν δεν τα έχει πάει καλά, αλλά για να έχετε εικόνα της προόδου του και να το βοηθάτε να καταλαβαίνει τα λάθη του, ώστε να μην τα επαναλάβει. Σκοπός, άλλωστε, είναι να αριστεύσει στις εξετάσεις που γίνονται στο τέλος κάθε χρονιάς και εν τέλει, μεγαλώνοντας, να μην του μένουν κενά από τις τάξεις που θα περνά.

Μην το απογοητεύετε

Υπάρχει περίπτωση, κάποια στιγμή μέσα στη χρονιά, το παιδί να δυσκολευτεί με κάποιο μάθημα ή και να κουραστεί με τα καθημερινά διαβάσματα. Και είναι ακριβώς εκείνες οι στιγμές που έχει ανάγκη από την στήριξή σας. Αν δείτε ότι απελπίζεται επειδή δεν καταλαβαίνει κάτι, αντί να το πιέσετε βρείτε του κάθε δυνατή λύση για να το καταλάβει –εν ανάγκη, κάντε του ιδιαίτερα μαθήματα. Κι αν το δείτε να κουράζεται, δώστε του κίνητρα και εμψυχώστε το. Θυμίστε του πόσο ικανό και έξυπνο είναι, πόσα πράγματα μαθαίνει μεγαλώνοντας και πόσο σπουδαία θα νιώθει όταν θα έχει τελειώσει τα διαβάσματά του. Και εξηγήστε του ότι όσο μεγαλώνει οι υποχρεώσεις του θα αυξάνονται, όμως μαζί με αυτές θα αυξάνονται και όλα αυτά που θα κερδίζει, οι εμπειρίες, και οι ελευθερίες που θα αποκτά. Άλλωστε, υπάρχει πάντα το σαββατοκύριακο, για να χαλαρώσει και να διασκεδάσει!

Φροντίστε για τον ύπνο και το φαγητό του

Ο επαρκής ύπνος και το θρεπτικό φαγητό είναι απαραίτητα για την καλύτερη απόδοση του παιδιού στα διαβάσματά του. Σε συνδυασμό, μάλιστα, με την τακτική άσκηση εξασφαλίζουν το πολύτιμο «νους υγιής εν σώματι υγιεί» που χρειάζεται κάθε μαθητής.

mama365.gr

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki