Τι μπορεί να κρύβει ο θυμός του παιδιού;

    Πολλές φορές ένα παιδί παρουσιάζεται θυμωμένο με τους γονείς, τα αδέλφια και τους φίλους του, με όλους να αναρωτιούνται τον λόγο που συμβαίνει αυτό.

Για να βοηθήσουμε λοιπόν ένα παιδί που είναι θυμωμένο είναι σημαντικό να ξεχωρίζουμε τη μια έκφραση θυμού από την άλλη λαμβάνοντας υπόψη ότι η αυθόρμητη σκέψη των παιδιών κάνει τον θυμό να εκδηλώνεται πιο συχνά.
     Το πρώτο βήμα επομένως για να βοηθήσετε το παιδί σας να διαχειριστεί το συναίσθημα του θυμού είναι να καταλάβετε πρώτα εσείς τι φταίει και θυμώνει.

Η ζήλια
Συχνά οφείλεται στην ύπαρξη αδελφών και είναι απόλυτα φυσιολογική. 

Οι περισσότεροι άνθρωποι θα ήθελαν να είναι μοναδικοί για τους γονείς τους, ακριβώς όπως επιθυμούμε να είμαστε ο μοναδικός έρωτας για το σύντροφό μας.
     Τα παιδιά, ιδίως τα μικρά, μαθαίνουν με οπτικά ερεθίσματα, επομένως είναι χρήσιμο οι γονείς να χρησιμοποιούν βιβλία με ζωγραφιές για να τους εξηγήσουν τα συναισθήματα. Υπάρχει μεγάλη ποικιλία ανάλογων βιβλίων. Μπορείτε για παράδειγμα να διαβάσετε στο παιδί σας μια ιστορία για την αδελφική ζήλια.
     Αν έχετε και κάποιο ταλέντο στη μη λεκτική έκφραση, μπορείτε να συνοδεύσετε το κείμενο με μορφασμούς, οι οποίοι δηλώνουν αυτόν το θυμό, δείχνοντας δηλαδή στο παιδί με τι μοιάζει αυτό που αισθάνεται. Δείξτε του ότι όλοι μπορούν να το αισθανθούν και εκφράστε το μαζί. Με αυτό τον τρόπο βοηθάτε το παιδί να καταλάβει, μοιράζεστε το συναίσθημα, το απομυθοποιείτε και προσφέρετε διέξοδο στη συναισθηματική του φόρτιση.

Η δυσαρέσκεια
     Είναι κομμάτι της καθημερινής ζωής, τόσο των μεγάλων όσο και των μικρών ανθρώπων. Και όλους μας βοηθάει μια μικρής διάρκειας αποσυμπίεση. Στα παιδιά αυτή η αποσυμπίεση μπορεί να επιτευχθεί μέσα από τον ποιοτικό χρόνο με την οικογένεια.

     Τα οικογενειακά γεύματα έχουν και αυτόν το ρόλο, μόνο που στη μοντέρνα ζωή, πολλές φορές δυστυχώς θεωρούνται πολυτέλεια. Όμως, παλαιότερες επιστημονικές έρευνες στην Ψυχολογία έχουν αποδείξει ότι τρία κυρία οικογενειακά γεύματα την εβδομάδα συσχετίζονται με ραγδαία μείωση παραβατικών συμπεριφορών όταν τα παιδιά αυτά έφταναν στην εφηβεία. Γι’ αυτό θα πρέπει να προσπαθήσετε να τα εντάξετε στην οικογενειακή σας ζωή απολαμβάνοντας ποιοτικό χρόνο όλοι μαζί.
     Δίνοντας στο παιδί την ευκαιρία να εκφραστεί στον οικογενειακό κύκλο την ώρα του φαγητού, για παράδειγμα, ή σε κάποια άλλη οικογενειακή στιγμή, βοηθάμε την έκφραση, την αποσυμπίεση και το μοίρασμα των εμπειριών. Αυτό και μόνο προσφέρει ψυχική ανακούφιση. Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει ένα παιδί και το κάνει να δυσανασχετεί και να θυμώνει θα μπορούσε να σχετίζεται με ένα φίλο στο σχολείο, με το ότι δεν αισθάνεται πολύ ικανό σε κάποιο μάθημα, παιχνίδι ή σπορ.

Το άγχος
     Η έννοια των ορίων στη διαπαιδαγώγηση είναι συχνά παρεξηγημένη από τους γονείς στη σύγχρονη εποχή. Οι νέοι γονείς φοβούνται να πουν όχι στο παιδί τους. Αυτή η τάση έλλειψης ορίων, δημιουργεί όμως πολλές φορές μια αναστάτωση στο παιδί. 

Σε αυτήν την περίπτωση θυμού, το παιδί δεν έχει την παραμικρή ιδέα του λόγου για τον οποίο είναι θυμωμένο. Απλώς, είναι έτοιμο να μουτρώσει, να θυμώσει, να πει «όχι» με το σώμα και τα λόγια του.
     Σε αυτήν την περίπτωση, είναι σημαντικό οι γονείς να ενημερωθούν, με βιβλία και με μέσω συμβουλευτικής ή μαθήματων για γονείς, προκειμένου να μπορέσουν να συμπαρασταθούν στα παιδιά τους. 

Τι είναι βασικό να θυμούνται; Ότι τα παιδιά έχουν ανάγκη να γνωρίζουν τα όρια μέσα στα οποία μπορούν να κινηθούν γιατί έτσι αισθάνονται ασφάλεια. Και παρότι ο ρόλος τους είναι σιγά σιγά να σπρώχνουν αυτά τα όρια για να αυτονομηθούν όταν τα όρια είναι ρευστά, αυτό λειτουργεί σαν κινούμενο έδαφος και τους προκαλεί ανασφάλεια και άγχος.
      Όπως επισημαίνει η κυρία Μεγαλοκονόμου η σωστή διαπαιδαγώγηση του συναισθηματικού κόσμου, στον οποίο ανήκει και το συναίσθημα του θυμού, απαιτεί χρόνο και υπομονή. Επίσης ενισχύει τη λεγόμενη συναισθηματική νοημοσύνη, στην οποία ξεχνάμε να εκπαιδεύσουμε τους μικρούς πρωταγωνιστές της ζωής μας, μία διαδικασία που στηρίζει τον άνθρωπο, σε πολλές στιγμές της ζωής του.

πηγή

Θυμωμένο παιδί: Η θετική πλευρά του θυμού

Πολλές φορές οι γονείς αγχώνονται και προβληματίζονται όταν το παιδί έχει ξεσπάσματα θυμού. Ο θυμός είναι ένα βασικό συναίσθημα που έχουν όλοι οι άνθρωποι. Είναι σχεδόν αδύνατον να πούμε ότι κάποιος δεν θυμώνει με κάτι και ιδιαίτερα όταν μιλάμε για ένα παιδί.

Τα παιδιά είναι αυθόρμητα, εκδηλωτικά, απαλλαγμένα από τις κοινωνικές συμβάσεις και ιδιαίτερα τα πιο μικρά παιδιά εκφράζουν το θυμό τους πιο άμεσα.
Ωστόσο, ένα παιδί όπως και ένας ενήλικας δεν μπορεί να εκφράσει το θυμό του με οποιοδήποτε τρόπο. Δεν γίνεται να βλάψει κάποιον ή να καταστρέψει την περιουσία κάποιου.
Η σωστή έκφραση του θυμού είναι αποτέλεσμα πολλών παραγόντων και κυρίως εξάσκησης. Είναι δύσκολο κάθε φορά που το παιδί θυμώνει να εκφράζεται με το σωστό τρόπο. Ωστόσο, αξίζει να επιβραβευθεί όσες φορές το καταφέρει.

Και ποιος είναι ο σωστός τρόπος; Δεν είναι ένας αλλά πολλοί και κάθε παιδί επιλέγει αυτό που του ταιριάζει καλύτερα. Μπορεί κάποιο παιδί να επιλέγει την απομόνωση, ενώ κάποιο άλλο να προτιμά να τρέξει ή να χτυπήσει κάποια μαξιλάρια. Σε μεγαλύτερες ηλικίες μπορεί να προτιμά να κλειστεί σε ένα δωμάτιο με δυνατή μουσική ή να μιλήσει με κάποιον οικείο για το θέμα που το θύμωσε. Όποιον τρόπο και να επιλέξει πάντως είναι σημαντικό να γνωρίζει ότι ο θυμός δεν είναι ένα συναίσθημα που πρέπει να κρύβουμε.

Αντίθετα, είναι πολύ σημαντικό να το εκφράζουμε, ώστε να να αποφεύγουμε τη συσσώρευσή του. Όταν κάποιος κρατάει το θυμό του μέσα του και δεν τον δείχνει στους άλλους, συνήθως μοιάζει με ηφαίστειο που είναι έτοιμο να εκραγεί. Είναι επίσης πιθανό να εκφραστεί με σωματικά προβλήματα, όπως δερματικά, ονυχοφαγία, ακμή κ.α.
Οι γονείς λοιπόν με κάθε ευκαιρία που τους δίνεται οφείλουν να τονίζουν ότι δεν είναι κακό να θυμώνει κάποιος αλλά ότι πρέπει να το εκφράζει με το σωστό τρόπο.
Μέσα από το θυμό επίσης, ένα παιδί μπορεί να βρει τα όριά του και τα όρια που θα βάλει στους γύρω του. Αν για παράδειγμα, ένας συμμαθητής το ενοχλεί παίρνοντας τα παιχνίδια του, το συναίσθημα του θυμού θα βοηθήσει το παιδί ώστε να οριοθετήσει το χώρο του λέγοντάς του ότι αυτό δεν του αρέσει. Δεν έχει νόημα λοιπόν να του πούμε «μην θυμώνεις με το συμμαθητή σου» αλλά έχει νόημα να το βοηθήσουμε να βρει σωστούς τρόπους να μιλήσει για το θυμό του.

Η θετική πλευρά του θυμού είναι και μακροχρόνια. Το παιδί μαθαίνει να απομακρύνει ανθρώπους που του προκαλούν πολύ συχνά το συναίσθημα του θυμού και ίσως έτσι κάνει καλύτερες επιλογές των ανθρώπων που θα είναι κοντά του.
Το συναίσθημα του θυμού είναι ίσως από τα πιο έντονα και εκδηλωτικά. Ίσως για αυτό φέρνει σε αμηχανία τους γονείς. Έχει θετικές πλευρές όπως και τα περισσότερα συναισθήματα. Μέσα από το θυμό γνωρίζει το παιδί τα όριά του και τα επιβάλλει στους άλλους. Προστατεύει τον εαυτό του και μπορεί να γίνει πιο ευρηματικό και με καλύτερη προσαρμογή σε νέες καταστάσεις. Όταν το παιδί ξέρει να διαχειρίζεται το συναίσθημά του, ενισχύεται η αυτοεκτίμησή του και αντιμετωπίζει καλύτερα τις προκλήσεις.
Ωστόσο, αν η έκφραση του θυμού σε ένα παιδί σχολικής και εφηβικής ηλικίας είναι κάτι που το δυσκολεύει στις διαπροσωπικές του σχέσεις, οι γονείς είναι καλό να ζητήσουν τη συμβουλή ενός ειδικού.

ΠΗΓΗ: mothersblog
patrisnews.com
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Αυτά που δεν πρέπει να κάνετε όταν το παιδί είναι θυμωμένο

Η αμερικανίδα σύμβουλος γονιών Kim Abraham λέει πως η σωστή αντιμετώπιση του παιδικού «temper tantrum» είναι δύσκολη υπόθεση. Επισημαίνει τους λάθος χειρισμούς τέτοιων ξεσπασμάτων και δίνει συμβουλές για να βοηθάτε το παιδί να ηρεμεί και να βρίσκετε μαζί την λύση του προβλήματος.

Όπως εξηγεί καταρχάς η Abraham, ο παιδικός θυμός είναι κατά κανόνα ένα δευτερεύον συναίσθημα. Δηλαδή, υπάρχει ένα άλλο δυσάρεστο συναίσθημα που ταλαιπωρεί το παιδί και προκαλεί την οργισμένη του αντίδραση. Ο θυμός έχει την ιδιότητα να κάνει τους ανθρώπους να νιώθουν λιγότερο αδύναμοι ή εκτεθειμένοι, απ’ό,τι ο πόνος ή ο φόβος. Αν σκεφτείτε για λίγο τι άλλο μπορεί να είναι αυτό που επηρέασε αρχικά το παιδί (απογοήτευση; λύπη; ταραχή;) θα έχετε κάνει ένα μεγάλο βήμα μπροστά. Κάτι ακόμα σημαντικό που πρέπει να καταλάβετε είναι ότι ο θυμός εξυπηρετεί κάποιον σκοπό. Μας ενημερώνει ότι κάτι δεν πάει καλά… Το θέμα είναι την στιγμή εκείνη να μην πούμε ή κάνουμε πράγματα που θα πυροδοτήσουν ακόμα περισσότερο την κατάσταση, όπως:

Μην στέκεστε μπροστά στο παιδί

Όποια κι αν είναι η ηλικία του, όταν το παιδί βρίσκεται σε κατάσταση πανικού είναι εκτός ελέγχου και καμία λογική δεν μπορεί να το κυριεύσει. Μπορεί να πιστεύετε ότι με το να σταθείτε μπροστά στο παιδί και να το κοιτάξετε στα μάτια τη στιγμή που ξεσπά έντονα, θα το τιθασεύσετε. Το πιθανότερο, όμως, είναι ότι θα το «φουντώσετε» ακόμα περισσότερο. Εφόσον το παιδί είναι ασφαλές, το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι απομακρυνθείτε και να του δώσετε τον χώρο που μπορεί να χρειάζεται για να ξεσπάσει.

Μην παρασύρεστε από τα συναισθήματά σας

Την στιγμή που το παιδί είναι θυμωμένο, αντί να αντιδράσετε και εσείς ανάλογα, κάντε ένα βήμα πίσω και προσπαθήστε να γίνετε εξωτερικός παρατηρητής της κατάστασης. Εν ανάγκη κάντε μία βόλτα, περπατήστε λίγο, πάρτε μερικές βαθιές ανάσες και προσπαθήστε να διατηρήσετε τον έλεγχο. Επαναλάβετε μέσα σας την φράση «θα λειτουργήσω σύμφωνα με την λογική –θα έχω υπομονή και θα διατηρήσω την ψυχραιμία μου». Μέρος του «έργου» μας ως γονείς είναι να δίνουμε το καλό παράδειγμα, αναφορικά με το πώς πρέπει να λειτουργούμε σε διάφορες δύσκολες καταστάσεις…

Μην βγάζετε συμπεράσματα για τον θυμό του παιδιού

Το παιδί σας δεν έχει πάντα άδικο όταν ξεσπά έντονα ή και βίαια. Παρόλο που η συμπεριφορά αυτή δεν είναι αποδεκτή, οι αιτίες της μπορεί να είναι. Άλλωστε, όλοι οι άνθρωποι δεν έχουν το δικαίωμα κάποιες φορές να έχουν νεύρα; Δεν έχει το παιδί δικαίωμα να εκφράζει τα συναισθήματά του; Αν δεν σας δίνει κάποια εξήγηση αναφορικά με το τι είναι αυτό που το εξόργισε, δώστε του λίγο χρόνο μόνο του μέχρι να ηρεμήσει. Πείτε του «καταλαβαίνω ότι είσαι θυμωμένος. Λυπάμαι που νιώθεις έτσι. Όποτε θέλεις μπορούμε να το συζητήσουμε». Αν, πάλι, βρίσκεται σε κατάσταση tantrum κατά την οποία μιλά άσχημα, σας χτυπά και σπάει πράγματα, τότε θα πρέπει να επέμβετε. Δεν μπορείτε να ελέγξετε το πώς νιώθει το παιδί, αλλά μπορείτε να του θέσετε επιπτώσεις και ευθύνες για την συμπεριφορά του. Το να αντιδράσετε και εσείς ουρλιάζοντας απλά θα χειροτερέψει τα πράγματα.

Μην προσπαθείτε να μιλήσετε λογικά με ένα θυμωμένο παιδί

Την στιγμή της έκρηξης είναι αδύνατο να κάνετε μία λογική συζήτηση με το θυμωμένο παιδί σας. Μην προσπαθήσετε να το κάνετε να συμμεριστεί την άποψή σας ή να δεχθεί αυτό που του λέτε. Η προσπάθειά σας θα καταλήξει με εσάς ακόμα πιο θυμωμένους, ιδιαίτερα αν το παιδί έχει από την φύση του εναντιωτική συμπεριφορά (οι Αμερικανοί το ονομάζουν Εναντιωτική Προκλητική Διαταραχή). Το παιδί αυτό, μάλιστα, θα προσπαθήσει να κάνει εσάς να συμμεριστείτε την άποψή του.

Μην επιβάλλετε επιπτώσεις ή εξαπολύετε απειλές εν βρασμώ

Ακολούθως τις στιγμές εκείνες, περιμένετε μέχρι να ηρεμήσουν τα πνεύματα και έπειτα επιβάλλετε επιπτώσεις στο παιδί για την συμπεριφορά του. Όταν, στην συνέχεια, το παιδί θα έχει κάπως ηρεμήσει, πείτε του «ήσουν τρομερά θυμωμένη πριν. Αναρωτιέμαι αν μετάνιωσες για όλα αυτά που είπες και έκανες…» -δώστε έτσι στο παιδί την ευκαιρία να απολογηθεί και έπειτα κρίνετε αν χρειάζονται επιπτώσεις. Αν για παράδειγμα, σε ένα ξέσπασμά της η κόρη σας κοπάνησε την πόρτα και κλείστηκε στο δωμάτιό της για να ηρεμήσει, αυτό δείχνει μία προσπάθεια διαχείρισης του θυμού της και δεν είναι απαραίτητο να τιμωρηθεί.

Μην χάσετε την ευκαιρία να μιλήσετε με το παιδί σας αργότερα

Ειδικά για παιδιά μεγαλύτερων ηλικιών, είναι σημαντικό να τα πλησιάσετε για να συζητήσετε ήρεμα τι ήταν αυτό που προκάλεσε το ξέσπασμα. Ρωτήστε το παιδί πώς ακριβώς νιώθει και γιατί νιώθει έτσι, ακούστε τι έχει να σας πει χωρίς να το διακόψετε ή να κάνετε κήρυγμα. Και ρωτήστε το τι πιστεύει πως θα μπορούσε να έχει κάνει, για να χειριστεί τον θυμό του διαφορετικά. Ρωτήστε το ακόμα αν μπορείτε να κάνετε εσείς κάτι για να το βοηθήσετε. Πολλές φορές ο λόγος που τα παιδιά ξεσπούν έντονα είναι επειδή δυσκολεύονται να λύσουν κάποια προβλήματα που αντιμετωπίζουν, τουλάχιστον όχι με υγιείς τρόπους. Με την κουβέντα, όμως, μπορεί να βοηθήσετε το παιδί να βρει λύσεις.

Μην ξεφεύγετε από τον στόχο σας

Πάντα να ρωτάτε τον εαυτό σας σε τι στοχεύετε ως γονιός. Ένας από τους στόχους των γονιών είναι να δείξουν στα παιδιά αποδεκτούς, υγιείς τρόπους συμπεριφοράς, ενώ ταυτόχρονα τους δίνουν τα «εργαλεία» επίλυσης προβλημάτων. Δεν αρκεί μόνο να πειθαρχούν οι γονείς τα παιδιά, αλλά και να τα διδάσκουν και να τα καθοδηγούν. Μερικά μαθήματα δεν απαιτούν επιπτώσεις, αλλά αποτελούν ευκαιρίες για να μιλήσετε με το παιδί και να το βοηθήσετε να βρει καλύτερους τρόπους για να διαχειρίζεται τον θυμό του στο μέλλον.

mama 365

enallaktikidrasi.com
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μαμά, «Είσαι η πιο "κακιά" μαμά του κόσμου»!!

«Δεν Φοβάμαι Να Γίνω "Κακιά" Μάνα, 
Γιατί Δεν Σκοπεύω Να Μεγαλώσω Παλιόπαιδα»...

H Christine Organ είναι μαμά δύο αγοριών που δίνει σχεδόν καθημερινά μαζί τους μια «μάχη» που οι περισσότεροι γονείς δίνουν, προκειμένου να μεγαλώσουν παιδιά που να είναι καλοί άνθρωποι, που να σέβονται και να αγαπούν τους ανθρώπους γύρω τους. 
Και όσο κι αν μακροπρόθεσμα… κερδίζει, μια παράπλευρη απώλεια είναι, τα παιδιά της να την αποκαλούν συχνά κακιά:

«Σχεδόν κάθε μέρα τα παιδιά μου θυμώνουν μαζί μου, για τον έναν ή τον άλλο λόγο. 
Είτε επειδή τους ζητάω να καθαρίσουν τις τρίχες τους, βγαίνοντας από το μπάνιο ή επειδή βάζω όριο στο πόση ώρα θα παίξουν με το Xbox. Μερικές φορές, μάλιστα, έχω και το θράσος να τους ζητήσω να μαζέψουν τις ακαθαρσίες του σκύλου από τη βεράντα ή να πάνε τα πιάτα τους στον νεροχύτη!

Κάποιες φορές είμαι γκρινιάρα μαμά. Κάποιες είμαι αυστηρή μαμά. Και κάποιες άλλες είμαι, τολμώ να πω, η πιο κακιά μαμά του κόσμου.

Γενικά, πιστεύω πως ως επί το πλείστον ανήκω στους χαλαρούς γονείς –στα περισσότερα πράγματα, τουλάχιστον. 
Λέω ναι σε πολλά, στο πόση ώρα θα δουν τηλεόραση, στο πόσα ανθυγιεινά σνακ θα φάνε και στο να κοιμηθούν λίγο πιο αργά. 
Δεν τους κυνηγάω για τους βαθμούς τους (αρκεί να προσπαθούν και να σέβονται τους δασκάλους τους). 
Παραβλέπω τις κάλτσες στο πάτωμα και όλο τον πανικό που γίνεται μέσα στα δωμάτιά τους. 
Σκεφτείτε πως δεν λέω τίποτα, ούτε για τη λεκάνη της τουαλέτας που δεν κατεβάζουν ποτέ (ποτέ, όμως!).

Αλλά επειδή δεν θέλω να μεγαλώσω παλιόπαιδα, κάποια στιγμή, πρέπει να πατήσω πόδι και να θέσω κάποια όρια.

Θα γκρινιάξουν, θα παραπονεθούν, κάποιες φορές θα κλάψουν. 

Θα πουν ότι οι φίλοι τους παίζουν με το Xbox για 5 ώρες συνεχόμενα. 

Θα προσπαθήσουν να με πείσουν, ότι θα κάνουν τα μαθήματά τους νωρίς το επόμενο πρωί (εννοείται πως δεν θα τα κάνουν). 

Θα μου πουν ότι ο Γιάννης, ο συμμαθητής τους, δεν μαζεύει ποτέ τα κακά του σκύλου (ο Γιάννης δεν έχει σκύλο).

Νομίζω πως μπορώ με βεβαιότητα να παραδεχτώ πως τα παιδιά μου είναι έστω λίγο νευριασμένα μαζί μου, σε μόνιμη βάση. 

Είμαι αρκετά κοντά και με τους δύο και πραγματικά πιστεύω, ότι είναι σε καλό δρόμο. Αλλά πολύ συχνά ενοχλούνται από εμένα, θυμώνουν με τις προσδοκίες μου ή ακόμα και εξοργίζονται που τους επιβάλω ανόητα πράγματα, όπως “κανόνες”.

Θα έλεγα ψέματα αν παραδεχόμουν πως το να είμαι η πιο κακιά μαμά του κόσμου με ευχαριστεί.

Δεν είναι ωραίο να είναι διαρκώς θυμωμένα μαζί σου τα παιδιά σου ή να διαφωνείτε για πράγματα όπως το αν είναι σημαντικό να βουρτσίζουν τα δόντια τους ή να κάνουν μπάνιο. 

Αλλά τελικά, είμαι συμβιβασμένη με τον τίτλο “κακιά μαμά” ορισμένες φορές, γιατί ξέρω ότι είναι απαραίτητο. 

Είναι απλά μέρος της διαδικασίας του να είσαι γονιός.
Θέλω να έχω μια υγιή σχέση με τα παιδιά μου; Φυσικά. 

Θέλω να με αγαπούν και να με σέβονται; Ναι. 

Θέλω να με εμπιστεύονται και να ξέρουν ότι είμαι το πιο ασφαλές τους λιμάνι, ο μεγαλύτερος θαυμαστής και υπασπιστής τους; Εννοείται!

Χρειάζεται, όμως, να είμαι φίλη τους; 

Όχι. Όχι, ευχαριστώ. Είμαι η μαμά τους. Όχι η φίλη τους.

Δεν θέλω να μεγαλώσω παλιόπαιδα, ούτε θέλω να λειτουργούν ως άνθρωποι των σπηλαίων, χωρίς τρόπους και κοινή λογική. 

Δεν θέλω να είναι αγριάνθρωποι που νομίζουν, ότι όλος ο κόσμος υπάρχει μόνο για να τους ευχαριστεί. 

Θέλω να είναι καλοί και συμπονετικοί άνθρωποι. Και αυτό σημαίνει, ότι κάποιες φορές πρέπει να βάζω όρια. Με άλλα λόγια, κάποιες φορές πρέπει να γίνομαι κακιά.

Τα παιδιά μου μπορεί να νευριάσουν για χίλιους δύο λόγους: 

Επειδή έφτιαξα ένα φαγητό που δεν τους αρέσει, 

επειδή έκοψα το τοστ στη μέση, 

επειδή τους καθάρισα τα παιχνίδια ή 

επειδή μάζεψα τα Lego από το πάτωμα, όπου είχαν μείνει εδώ και πέντε μέρες, γιατί “έπαιζα ακόμα μαζί τους, μαμά!”…

Ξέρετε κάτι, όμως; 
Το να νευριάζεις τα παιδιά σου είναι φυσιολογικό και απαραίτητο. 

Και το να είσαι “κακιά” είναι και αυτό μια από τις ευθύνες που πάνε πακέτο με το προνόμιο του να είσαι η Μαμά.»

από την αγαπημένη μας ideopigi

Το Χαμομηλάκι

Θυμωμένο παιδί; Έτσι θα το ηρεμήσετε!

Είτε το παιδί σας εκρήγνυται σαν πυροτέχνημα με την παραμικρή πρόκληση, είτε ο θυμός του σιγοβράζει και κάνει την έκρηξη σε ανύποπτη στιγμή, κάθε παιδί μπορεί να επωφεληθεί από τις δεξιότητες διαχείρισης θυμού.

Ως γονείς, θα πρέπει να είσαστε σε θέση να διαχειριστείτε, όσο πιο ψύχραιμα γίνεται, αυτές τις εκρήξεις θυμού. 

Δεν είναι εύκολο, αλλά μπορείτε να προσπαθήσετε. 

Την επόμενη λοιπόν φορά που το παιδί σας θα ξεσπάσει για ασήμαντη αφορμή (είτε γιατί δεν του αρέσει το φαγητό, είτε γιατί του είπατε να καθαρίσει το δωμάτιό του), 

προσπαθήστε να το ηρεμήσετε χρησιμοποιώντας αυτές τις φράσεις: 

😠   Αντί: Σταμάτα να πετάς τα πράγματα! 
        Δοκιμάστε το εξής: Όταν πετάς τα παιχνίδια σου, πιστεύω ότι δεν θέλεις πια να παίξεις. Ισχύει; 

😠 Αντί: Τα μεγάλα παιδιά δεν συμπεριφέρονται με αυτόν τον τρόπο! 

       Δοκιμάστε το εξής: Τα μεγάλα παιδιά ακόμη και οι ενήλικες νοιώθουν όπως εσύ αυτή τη στιγμή. Σε καταλαβαίνω, αλλά σε διαβεβαιώ ότι θα περάσει 

😠 Αντί: Μη τολμήσεις! 

       Δοκιμάστε το εξής: Σε καταλαβαίνω ότι είσαι θυμωμένος, αλλά προσπάθησε να ηρεμήσεις. 

😠 Αντί: Μα, σου είναι τόσο δύσκολο να το καταλάβεις; 

       Δοκιμάστε το εξής: Αυτό είναι ένα πολύ δύσκολο, ε; Θα βρούμε μαζί τη λύση. 

😠 Αντί: Αυτό ήταν, πήγαινε στο δωμάτιό σου, τώρα! 

       Δοκιμάστε το εξής: Ας καθίσουμε να το συζητήσουμε μαζί όσο πιο ήρεμα μπορούμε. 

😠 Αντί: Φάε το φαγητό του τώρα, διαφορετικά θα κοιμηθείς νηστικός! 

       Δοκιμάστε το εξής: Τι μπορούμε να κάνουμε για να γίνει αυτό το φαγητό πεντανόστιμο; 

😠 Αντί: Το δωμάτιό σου δεν βλέπεται. Ξεκίνα να το καθαρίζεις αυτή τη στιγμή!

       Δοκιμάστε το εξής: Τι θα έλεγες να σε βοηθήσω να καθαρίσουμε το δωμάτιό σου; Τι θέλεις να αναλάβεις να κάνεις; 

😠 Αντί: Σταμάτα να γκρινιάζεις! 

       Δοκιμάστε το εξής: Μπορείς να ηρεμήσεις λίγο και να μιλήσουμε, γιατί αυτή τη στιγμή δεν σε καταλαβαίνω. 

😠 Αντί: Πόσες φορές πρέπει να σου πω το ίδιο πράγμα; 

       Δοκιμάστε το εξής: Επειδή δεν με ακούς που σου μιλάω, τι θα έλεγες, όταν με ακούσεις, να μου επαναλάβεις τι ακριβώς σου είπα; 

Όταν τα παιδιά είναι κουρασμένα, πεινασμένα, ή βρίσκονται σε υπερδιέγερση, δεν αντιδρούν ήρεμα και λογικά. 

Μην προσπαθείτε λοιπόν εκείνη τη στιγμή να τα συνετίσετε, παρά μόνο να τα ηρεμήσετε.

lay-out.gr

Θυμωμένο παιδί: Μην το μαλώνετε. Απλά, δείξτε του τη θετική πλευρά του θυμού!

Πολλές φορές οι γονείς αγχώνονται και προβληματίζονται όταν το παιδί έχει ξεσπάσματα θυμού. 

Ο θυμός είναι ένα βασικό συναίσθημα που έχουν όλοι οι άνθρωποι. Είναι σχεδόν αδύνατον να πούμε ότι κάποιος δεν θυμώνει με κάτι και ιδιαίτερα όταν μιλάμε για ένα παιδί.

Τα παιδιά είναι αυθόρμητα, εκδηλωτικά, απαλλαγμένα από τις κοινωνικές συμβάσεις και ιδιαίτερα τα πιο μικρά παιδιά εκφράζουν το θυμό τους πιο άμεσα. 

Ωστόσο, ένα παιδί, όπως και ένας ενήλικας, δεν μπορεί να εκφράσει το θυμό του με οποιοδήποτε τρόπο. Δεν γίνεται να βλάψει κάποιον ή να καταστρέψει την περιουσία κάποιου. Η σωστή έκφραση του θυμού είναι αποτέλεσμα πολλών παραγόντων και κυρίως εξάσκησης. 

Είναι δύσκολο κάθε φορά που το παιδί θυμώνει να εκφράζεται με το σωστό τρόπο. Ωστόσο, αξίζει να επιβραβευθεί όσες φορές το καταφέρει.

Και ποιος είναι ο σωστός τρόπος; 

Δεν είναι ένας αλλά πολλοί και κάθε παιδί επιλέγει αυτό που του ταιριάζει καλύτερα. 

Μπορεί κάποιο παιδί να επιλέγει την απομόνωση, ενώ κάποιο άλλο να προτιμά να τρέξει ή να χτυπήσει κάποια μαξιλάρια. 

Σε μεγαλύτερες ηλικίες μπορεί να προτιμά να κλειστεί σε ένα δωμάτιο με δυνατή μουσική ή να μιλήσει με κάποιον οικείο για το θέμα που το θύμωσε. 

Όποιον τρόπο και να επιλέξει πάντως είναι σημαντικό να γνωρίζει ότι ο θυμός δεν είναι ένα συναίσθημα που πρέπει να κρύβουμε. Αντίθετα, είναι πολύ σημαντικό να το εκφράζουμε, ώστε να να αποφεύγουμε τη συσσώρευσή του. 

Όταν κάποιος κρατάει το θυμό του μέσα του και δεν τον δείχνει στους άλλους, συνήθως μοιάζει με ηφαίστειο που είναι έτοιμο να εκραγεί. Είναι επίσης πιθανό να εκφραστεί με σωματικά προβλήματα, όπως δερματικά, ονυχοφαγία, ακμή κ.α.

Οι γονείς λοιπόν με κάθε ευκαιρία που τους δίνεται οφείλουν να τονίζουν ότι δεν είναι κακό να θυμώνει κάποιος αλλά ότι πρέπει να το εκφράζει με το σωστό τρόπο. 

Μέσα από το θυμό επίσης, ένα παιδί μπορεί να βρει τα όριά του και τα όρια που θα βάλει στους γύρω του. Αν για παράδειγμα, ένας συμμαθητής το ενοχλεί παίρνοντας τα παιχνίδια του, το συναίσθημα του θυμού θα βοηθήσει το παιδί ώστε να οριοθετήσει το χώρο του λέγοντάς του ότι αυτό δεν του αρέσει. Δεν έχει νόημα λοιπόν να του πούμε «μην θυμώνεις με το συμμαθητή σου» αλλά έχει νόημα να το βοηθήσουμε να βρει σωστούς τρόπους να μιλήσει για το θυμό του.
Η θετική πλευρά του θυμού είναι και μακροχρόνια. 

Το παιδί μαθαίνει να απομακρύνει ανθρώπους που του προκαλούν πολύ συχνά το συναίσθημα του θυμού και ίσως έτσι κάνει καλύτερες επιλογές των ανθρώπων που θα είναι κοντά του.

Το συναίσθημα του θυμού είναι ίσως από τα πιο έντονα και εκδηλωτικά. 

Ίσως για αυτό φέρνει σε αμηχανία τους γονείς. Έχει θετικές πλευρές όπως και τα περισσότερα συναισθήματα. Μέσα από το θυμό γνωρίζει το παιδί τα όριά του και τα επιβάλλει στους άλλους. Προστατεύει τον εαυτό του και μπορεί να γίνει πιο ευρηματικό και με καλύτερη προσαρμογή σε νέες καταστάσεις. 

Όταν το παιδί ξέρει να διαχειρίζεται το συναίσθημά του, ενισχύεται η αυτοεκτίμησή του και αντιμετωπίζει καλύτερα τις προκλήσεις.
Ωστόσο, αν η έκφραση του θυμού σε ένα παιδί σχολικής και εφηβικής ηλικίας είναι κάτι που το δυσκολεύει στις διαπροσωπικές του σχέσεις, οι γονείς είναι καλό να ζητήσουν τη συμβουλή ενός ειδικού.

Βασιλική Τσούτσου
Ψυχολόγος, M.Sc. Παιδαγωγική Ψυχολογία

www.psychology4kids.gr
mothersblog.gr

Η επικοινωνία με «θυμωμένα» παιδιά και «οργισμένους» εφήβους

Η προσπάθεια να επικοινωνήσει κανείς με «θυμωμένα» παιδιά ή εφήβους είναι μία πρόκληση για πολλούς. Αλλά είναι και μια δύσκολη δοκιμασία για τους γονείς οι οποίοι, συχνά αισθάνονται αναποτελεσματικοί και αποτυχημένοι. Η πίεση είναι μεγάλη. Το παιδί δεν καταλαβαίνει τα δυνατά αισθήματα που τρέφει ο γονιός αλλά κυρίως δεν ξέρει πώς να τα δεχτεί, να τα αντιμετωπίσει και να τα χειριστεί.

Κάτι πολύ βασικό, που θα έπρεπε να ξέρουν οι γονείς, αν έχουν να αντιμετωπίσουν τέτοια παιδιά είναι οι αυξημένοι κίνδυνοι για την υγεία του παιδιού ή του εφήβου, που προέρχονται από αυτόν ακριβώς το «θυμό».

Βασικές ενδείξεις

1. Αναποτελεσματικές μεμονωμένες προσπάθειες να ανταπεξέλθει σε σαρωτικά και συγκλονιστικά συναισθήματα και συμπεριφορές που θεωρεί ως τέτοια, που εκδηλώνονται με κλάματα, φωνές, βία (ή πρόκληση ατυχημάτων και αυτοτραυματισμών) προς τον εαυτό του και τους άλλους κλπ.
2. Ελλιπής διατροφή και ανορεξία, προερχόμενη από συναισθηματικού στρες και χρόνιας καταπίεσης συναισθημάτων, που έχει σαν αποτέλεσμα την ελάττωση του βάρους του.
3. Δυσθυμία που εκδηλώνεται με μελαγχολική διάθεση και αδυναμία να χαρεί δραστηριότητες που απολάμβανε πριν.
4. Πτώση της απόδοσης στα μαθήματα και γενικά σε όλες τις δραστηριότητες (ξένες γλώσσες, αθλητικές ενασχολήσεις κλπ) που προϋπήρχαν.
5. Μείωση του ενδιαφέροντος για εξω-σχολικές δραστηριότητες ομάδων, τις οποίες αγαπούσε και απολάμβανε (προσκοπισμός κλπ)
6. Μειωμένες ώρες ύπνου, αποτέλεσμα της αδυναμίας να χαλαρώσει για να κοιμηθεί, που εκδηλώνεται με συχνό ξύπνημα τη νύχτα, εφιάλτες και νυχτερινό τρόμο.
7. Άρνηση να συμμορφωθεί με τις υποδείξεις και συμβουλές οποιουδήποτε ενήλικα (συμπεριλαμβανομένων και τον γονιών).Άρνηση να πειθαρχήσει σε οποιεσδήποτε δομημένες δραστηριότητες (σχολείο κλπ).
8. Αδυναμία να εκφράσει προφορικά συναισθήματα σχετικά με την έλλειψη των εσωτερικών του αισθημάτων, που εκδηλώνεται με πρόθεση για βίαιη συμπεριφορά προς τους άλλους ή προς αυτούς που θεωρεί υπαίτιους και υπεύθυνους για τα σαρωτικά / συγκλονιστικά συναισθήματά του.

Συναισθήματα που νοιώθει ένα «θυμωμένο» παιδί ή έφηβος

• Απογοητευμένο από τον εαυτό του και από τους άλλους 
•  Ντροπιασμένο 
• Φοβισμένο 
• Αισθάνεται ότι έχει ευθύνες 
• Εξευτελισμένο 
• Αγνοημένο 
• Ανεπαρκές 
• Ανασφαλές 
• Ανίκανο να ελέγξει την κατάσταση
• Νοιώθει Απόρριψη 
• Λυπημένο 
• Απειλούμενο 
• Κουρασμένο 
• Ευάλωτο

Παρέμβαση και παροχή βοήθειας από τους γονείς

• Βοηθήστε το παιδί να εξερευνήσει τα συναισθήματά του και να τα εκφράσει προφορικά. Να θυμάστε ότι κανένα παιδί δεν «θυμώνει» χωρίς λόγο. Ίσως να μην έχει καταλάβει γιατί είναι αναστατωμένο αλλά υπάρχει πάντα κάποιος λόγος που πυροδότησε αυτή του την αντίδραση. Βοηθήστε το να τον βρει.
• Βοηθήστε το παιδί να μάθει να αναγνωρίζει τα εναύσματα που συχνά πυροδοτούν αισθήματα και αντιδράσεις θυμού.
• Ενθαρρύνετε το παιδί για καλή συμπεριφορά που θα ενδυναμώσει τις προσδοκίες του και θα ελαττώσει το βάρος των καταπιεσμένων συναισθημάτων του.
• Αγνοήστε ακατάλληλες συμπεριφορές που δεν βλάπτουν το ίδιο το παιδί ή άλλους. Συνήθως οι αντιδραστικές συμπεριφορές έχουν σαν μοναδικό τους στόχο να αποσπάσουν την προσοχή. Εάν το αγνοήσετε συνήθως θα σταματήσει. Στο κάτω-κάτω δεν είναι διασκεδαστικό να προκαλείς όταν δεν σε προσέχει κανένας!
• Δώστε του επιλογές και αυτονομία. Προσφέρετε λογικές επιλογές: «Μπορείς να κοιμηθείς απόψε στο σπίτι του φίλου σου, αρκεί να με πάρεις τηλέφωνο να μιλήσω με τους γονείς του. Αν θέλεις όμως μπορείς και να μην πας.»
• Βάλτε μικρούς εφικτούς στόχους. Δώστε στο παιδί ευκαιρίες να επιτύχει σε πράγματα που τόσο εσείς, όσο και το παιδί θεωρείτε πολύτιμα επιτεύγματα. Π.χ. παρακινείστε το να δώσει εξετάσεις για κάποιο πτυχίο ξένης γλώσσας ένα χρόνο νωρίτερα απο το κανονικό, λέγοντας «νομίζω ότι έχεις τις δυνατότητες και θα τα καταφέρεις. Αλλά ακόμα και αν δεν τα καταφέρεις θα έχεις αποκομίσει την εμπειρία του πως γίνονται οι εξετάσεις, ώστε να ξέρεις για την επόμενη χρονιά».
• Παρακινήστε το να ασχοληθεί με αθλητισμό και δραστηριότητες στη φύση. Ελαττώνει το άγχος και αποσπά την προσοχή του παιδιού από το πρόβλημά του.
• Απομονώστε όσο μπορείτε το παιδί από χρονικά άγχη και καταστάσεις που θα μπορούσαν να το κάνουν να νοιώθει ότι χάνει τον έλεγχο.
• Να είστε αποτελεσματικοί, τρυφεροί και υποστηρικτικοί. Κάποια παιδιά μπορεί να ξεπεράσουν το «θυμό» τους αν νοιώσουν την υποστήριξη του γονιού, ακόμα και με μια παλιομοδίτικη αγκαλιά!
• Χρησιμοποιείστε το χιούμορ για να εκτονώσετε το στρες, αλλά κάντε το ευγενικά και απαλά. Σίγουρα δεν θέλετε να το φέρετε σε δύσκολη θέση και να νοιώσει ντροπιασμένο ή ότι δεν το παίρνετε στα σοβαρά!
• Τολμήστε να μιλήσετε στο παιδί για τα δικά σας συναισθήματα. Αφήστε το να καταλάβει ότι τα ίδια συναισθήματα μπορεί να τα νοιώσει ακόμα και ένας ενήλικος. Μερικές φορές το να επικεντρωθούν στις συναισθηματικές ανάγκες κάποιου άλλου ανθρώπου, τα βοηθάει να ξεφύγουν από τα δικά τους.
• Εξηγήστε τους την κατάσταση. Συχνά η κακή επικοινωνία και οι παρανοήσεις είναι η ρίζα του θυμού και του πόνου που αισθάνονται. Τα παιδιά και οι έφηβοι έχουν μεγάλη ικανότητα κατανόησης. Μην τα υποτιμάτε. Η κατανόηση της κατάστασης τα ενδυναμώνει και τους επιτρέπει να αισθάνονται ότι επανακτούν τον έλεγχο.
• Βοηθήστε τα να χτίσουν την αυτο-εκτίμησή τους.
• Καθορίστε ξεκάθαρα όρια. Τα παιδιά αισθάνονται λιγότερο πιεσμένα, εάν ο γονιός θέσει ξεκάθαρα και λογικά όρια με λογικά αναμενόμενα αποτελέσματα.
• Διδάξτε το παιδί να δέχεται τα συναισθήματά του και δώστε του ευκαιρίες να τα εκφράσει μέσα από την τέχνη, το γράψιμο, τη μουσική, το χορό, τη φωτογραφία κλπ.
• Γίνετε, στα μάτια τους, ένα παράδειγμα σωστής συμπεριφοράς. Τα παιδιά μαθαίνουν από αυτούς και αυτά που βλέπουν.
• Χρησιμοποιείστε την τιμωρία με προσοχή. Μια τιμωρία πρέπει να είναι εκπαιδευτική και θεραπευτική, όχι εκδικητική και τρόπος ελέγχου.
• Αναλύστε ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ συναισθήματα και αισθήματα απέναντι στο παιδί. Εάν νιώσετε ότι η συμπεριφορά του σας έσπρωξε έξω από τα όριά σας και νοιώθετε ότι χάσατε τον έλεγχο… κάντε ένα διάλειμμα. Βρείτε κάποιον άλλο που θα μπορούσε να ασχοληθεί σοβαρά και αποτελεσματικά με το παιδί, όσο χρειάζεστε μέχρι να ξαναπάρετε την κατάσταση στα χέρια σας. ΜΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΤΕ ΠΟΤΕ ΜΟΝΟΙ.
• Χρησιμοποιείστε την φυσική απομάκρυνση. Εάν ένα παιδί, με την συμπεριφορά του, θέτει τον εαυτό του σε κίνδυνο ή άλλους, μη διστάσετε να το απομακρύνετε από την κατάσταση.
• Ενθαρρύνετε το να διατυπώνει συναισθήματα. Δώστε του ΠΛΗΡΗ προσοχή. Προσπαθήστε να μην δώστε καμία συμβουλή εκτός εάν τη ζητήσει. Προσπαθήστε να το κατευθύνετε ώστε να βρει τις δικές του λύσεις.
• Να είστε υπομονετικοί. Τα «θυμωμένα» παιδιά είναι πολύ δύσκολα στο χειρισμό τους και συχνά χρειάζονται ειδική και εντατική μεταχείριση από ειδικούς ψυχολόγους κλπ. Προσπαθήστε να μην είστε σκληροί με τον εαυτό σας.

πηγή

Θυμωμένο παιδί... ας το ακούσουμε προσεκτικά, πριν να είναι αργά...

Έστω και την έσχατη στιγμή, κάτι πρέπει να κάνουμε για τα Χαμομηλάκια μας