Το Καθήκον των Γονιών προς τα Παιδιά τους

Φυσικά, πάντοτε βρίσκουμε δικαιολογίες για την συμπεριφορά μας, προκειμένου να αισθανθούμε καλύτερα. 
Παραδείγματος χάρη, ως γονείς πιστεύουμε πως οι πράξεις μας είναι οι καλύτερες δυνατές για τα παιδιά μας. 
Και ενώ το πρωταρχικό μας καθήκον είναι να τα οδηγήσουμε στην σωστή κατεύθυνση, δυστυχώς πολύ συχνά θεωρούμε ότι είμαστε καλοί γονείς,  όταν επιβάλλουμε τη θέληση, τις ιδέες και τα πιστεύω μας πάνω τους. 
Και μόλις πετύχει η πλύση εγκεφάλου που τους έχουμε κάνει με αποτέλεσμα να συμπεριφέρονται , να αισθάνονται και ακόμα να σκέφτονται όπως εμείς, τότε απολαμβάνουμε με ικανοποίηση το γεγονός ότι δώσαμε στην κοινωνία πολίτες με αίσθηση του καθήκοντος, που θα συνεχίσουν πειθήνια την γραμμή που έχει χαραχτεί.
Δικαιολογίες αυτού του τύπου δεν επιφέρουν καμία αλλαγή. 
Το να οδηγούμε τα παιδιά μας με αγάπη και σταθερότητα είναι ένα πράγμα, ενώ η επιβολή της θέλησης μας πάνω τους είναι κατάχρηση του προνομίου μας ως γονιών. 
Το καθήκον μας είναι να τα ενθαρρύνουμε να σκέφτονται για τους εαυτούς τους και να αναλαμβάνουν την ευθύνη των πράξεων τους. Ενώ το να σπάμε τη θέληση τους, εξαναγκάζοντας τα να παραδοθούν στην κρίση μας, είναι ασυγχώρητη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Τα παιδιά χρειάζονται αγάπη, φροντίδα και σωστή καθοδήγηση. Επίσης, χρειάζονται κατανόηση και πάνω απ' όλα σεβασμό. 

Αν ποτέ δεν τα ακούμε, μην παραξενευτούμε όταν και αυτά θα πάψουν να μας ακούν. 
Αν τα ακούμε απλώς για να τα αποθαρρύνουμε σε κάθε τους βήμα, τότε δεν έχουμε το δικαίωμα να νιώθουμε πληγωμένοι όταν κάποια μέρα στραφούν εναντίον μας με θυμό και πικρία.
Τα παιδιά μαθαίνουν πολύ περισσότερο από το παράδειγμα που τους δίνουμε παρά από τα λόγια. 
Αν ακούμε τις ερωτήσεις, τα αιτήματα και τις επιθυμίες τους με σεβασμό και κατανόηση, τότε και αυτά θα ακούν με τον ίδιο σεβασμό και κατανόηση τις συμβουλές και τις οδηγίες μας. 

Αν τα αγαπάμε, δίχως να μετατρέπουμε αυτήν την αγάπη σε δεσμά, πάντοτε θα μας αγκαλιάζουν με την ίδια αγάπη.

Ότι ισχύει για μας ως γονείς, το ίδιο ισχύει και όντας πολίτες αυτού του κόσμου. 
Όλοι έχουμε υποστεί θηριωδίες της κοινωνικής διαμόρφωσης και πρέπει να καταλάβουμε ότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν θύματα.

Πηγή: Βιβλίο ΤΟΛΤΕΚΟΙ «Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΙΣΤΩΝ» του Ηeun Mares 
Ευχαριστίες προς τον π. Σ.Σ.
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο 

Το Χαμομηλάκι

Το σπουργιτάκι

Ο καθένας εδώ κάτω στη γη
έχει το δικό του κομμάτι ουρανού να συγκρατήσει

Υπήρχε ένα σπουργιτάκι που, όταν άκουγε τη βροντή της θύελλας, ξάπλωνε στη γη και σήκωνε τα μικροσκοπικά πόδια του προς τον ουρανό.

– Γιατί το κάνεις αυτό; το ρώτησε μια αλεπού.
– Για να προστατέψω τη γη, που έχει τόσα ζωντανά πλάσματα! απάντησε το σπουργιτάκι. Σηκώνω τα πόδια μου για να συγκρατήσω τον ουρανό, σε περίπτωση που φανούμε άτυχοι και ο ουρανός πέσει πάνω μας.
– Τα καχεκτικά ποδαράκια σου να συγκρατήσουν τον απέραντο ουρανό;! με απορία και ειρωνεία ρώτησε η αλεπού.
– Ο καθένας εδώ κάτω στη γη έχει το δικό του κομμάτι ουρανού να συγκρατήσει, απάντησε το σπουργίτι.

Από από αγγελουνι

ΖΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕ ΟΔΗΓΕΙΣ!

Και τώρα που τιμωρήσαμε το Ρουσσόπουλο και το Βατοπέδι δε πουλάει αρκετά, τι θα κάνουμε? 

Τώρα που όλα θα γίνουν όπως ήταν και για τους δυο πρωταγωνιστές της πολιτικής ζωής μας, τι θα κάνουμε? 

Μην ανησυχείτε! 

Κάτι θα βρούμε για να σκεπάσουμε τα προβλήματα της χωράς. 

Μπορεί να βάλουμε τον Παγκοσμιοποιημένο να ξανατσακωθει μέσα στο κόμμα του. 

Άλλωστε είναι η σειρά του. 

Nα ξεκουραστεί και λίγο ο Κώστας! 

Ύστερα είναι και το άλλο. 

Πρέπει αύριο να καταθέσουν και στεφάνι. 

Να πάρουν το σοβαρό τους ύφος, το ηγετικό, και να καταθέσουν στεφάνι, σ' αυτούς που ήταν το αντίθετο απʼ τους σημερινούς πολιτικούς: 

Kορόιδα που πεθάναν για τη λευτεριά της πατρίδας τους. 

τστστστσ 

Τι αναχρονισμός! 

Γιατί να πεθάνουν? 

Θα μπορούσαν να το διαπραγματευτούν με τους Ιταλούς και τους Γερμανούς. 

Να παραχωρήσουν τη Φλώρινα και τη Καστοριά. 

Ε! και τι θα γινόταν? 

Αλλά ξέχασα. 

Δεν υπήρχε τότε η τηλεόραση να δείξει τα μπουτάκια που τραγουδάνε, ούτε τα σκάνδαλα, έτσι ώστε να το σκεπάσουν! 

Πήραν τα όπλα τα κορόιδα και πήγαν να αναμετρηθούν στα ίσια με δεκαπλάσιο στρατό. 

Οι γυναίκες κουβάλαγαν σφαίρες μέσα στα χιόνια. 

Τι κορόιδα! 

Κι αν έσπαγε κανένα νύχι? 

Κι αν σκιζόταν κάνα καλσόν? 

Άσε που το μακιγιάζ θα καταστρεφόταν μέσα σ αυτά τα χιόνια! 

Ήταν κορόιδα γιατί ήξεραν κατά που πέφτουν οι Θερμοπύλες και τι έγινε εκεί! 

Εθνικιστικά σταγονίδια!! 

Δεν υπήρχε τότε ο πολιτισμός των τωρινών πολιτικών μας, που λένε πριν τους Κυπρίους «ναι» στο σχέδιο Ανάν για τη Κύπρο. 

Δεν υπήρχε τότε ο κωλονακίστικος πολιτισμός των τωρινών υπουργών εξωτερικών που λένε «ναι» στο να διαπραγματευτούμε τη Μακεδονία. 

Δεν υπήρχε τότε η τρομακτική κουλτούρα των τωρινών «δημοσιογράφων», που σκεπάζουν τα τραγικά γεγονότα με τα σκανδαλάκια που δεν ενδιαφέρουν κανένα. 

Είμαι τελικά τυχερός που ζω τη σημερινή εποχή! 

Έχω τους πολιτικούς που μου αξίζουν, μέσα σε μια δημοκρατία που αποφασίζω εγώ, κάθε τρία με τέσσερα χρόνια, ποιους θα στείλω στη Βουλή να σηκώνουν το χεράκι να ψηφίζουν ό,τι τους επιβάλλουν τρία τέσσερα άτομα και τα αφεντικά τους. 

Έχω δικαίωμα επιλογής! 

Νοιώθω ελεύθερος να επιλέξω ποιος θα με κοροϊδέψει. 

Τότε ήταν χάλια! 

Όποιος πήγαινε να τους κοροϊδέψει τον πολέμαγαν! 

Οποία υποκουλτούρα Θεέ μου. 

Άκου τώρα τι μου ήρθε: 

Να πω ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ σ αυτούς που έχυσαν το αίμα τους τότε! 

Άκου τι μου ήρθε να πω τώρα: 

Παππού που αγωνίστηκες στο ΕΑΜ για μια λεύτερη Ελλάδα που να ανήκει στους Έλληνες, ΖΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕ ΟΔΗΓΕΙΣ!

Του Γιώργου Κρανιώτη