Η Ηγεμονία της Angela

# Angela

Έγιναν και οι εκλογές στη Γερμανία και ξαναβγήκε η κυρία Angela.

Η Άγγελλα είναι καγκελάριος από το 2005, είναι η μακροβιότερη ηγέτις της Ευρώπης.

Όλη η κρίση της πατρίδας μας είναι επί ηγεμονίας της.

Στα χρόνια της Αγγέλας η ηγεμονία της πανίσχυρης Γερμανίας, πέτυχε:

Την έξοδο της Βρετανίας από την ευρωπαϊκή ένωση.

Την ακυβερνησία της Ισπανίας

Την ακυβερνησία της Ιταλίας

Κατέστρεψε την Πορτογαλία

Ρήμαξε την Ιρλανδία

Κούρεψε την Κύπρο

Αλλοτρίωσε τη Γαλλία

Εγκατέστησε μια φασιστική κυβέρνηση στην Ουκρανία

Πέτυχε την άνοδο του ναζισμού στην Ευρώπη

Επέτρεψε το ξεσάλωμα του ΕΡΝΤΟΓΑΝ

Κατάφερε την οικονομική αφυδάτωση των λαών της Ευρώπης

Συνέβαλε την εκλογή του ΤΡΑΜΠ

Έπνιξε χιλιάδες πρόσφυγες στις θάλασσες

Εξαθλίωσε εκατομμύρια πρόσφυγες

Ανέδειξε την τρομοκρατία στην Ευρώπη

Απομόνωσε την Ευρώπη από τα διεθνή πράγματα,

Ανέχθηκε..., ξεγέλασε..., αδιαφόρησε..., 

................

Τί πέτυχε η Γερμανία επί καγκελαρίας Αγγέλας;

Ένα πράγμα προσπάθησε μετά μανίας η Άγγελλα, να καταστρέψει την Ελλάδα.

Αυτό είναι το έργο της.

Και μήπως πέτυχε κάτι για τους ίδιους τους Γερμανούς; Ίδια και χειρότερα είναι με μας.

Η Άγγελλα είναι η μητέρα που κυοφόρησε και ανέδειξε στη βουλή τους ακροδεξιούς σε ποσοστό 13%. 

Το τρίτο κόμμα της Γερμανίας είναι δικό της παιδί.

Επειδή, η ανθρωπιά εξέλειπε από την ηγεμονία της Αγγέλας.

Η Angela δεν είναι άγγελος, είναι προφανές.

το χαμομηλάκι

Στην Πνύκα... «Τις αγορεύειν βούλεται;»

#Πνύκα

Γιατί οι ηγέτες του κόσμου θέλουν να μιλήσουν στην Πνύκα;

Εκεί που μίλησαν ο Θεμιστοκλής, ο Αριστείδης, ο Περικλής, ο Δημοσθένης, ο Αισχίνης, αλλά και στην σύγχρονη εποχή ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, επιθυμούν διακαώς να βγάλουν λόγο οι σύγχρονοι πολιτικοί μεγάλων χωρών. 

Ο πρώην πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Μπάρακ Ομπάμα το επεδίωξε, αλλά η ασφάλειά του φοβήθηκε κι έτσι επικαλέστηκε... τον κακό καιρό και τελικά δεν μίλησε στην Πνύκα. 

Όμως στην αρχαία εποχή, οι πολιτικοί, οι ρήτορες, οι φιλόσοφοι και όσοι άλλοι μιλούσαν εκεί προφανώς δεν φοβόνταν τίποτα -και κυρίως δεν φοβόνταν τον αντίλογο. 

Στην ερώτηση "Τίς αγορεύειν βούλεται;" απαντούσε όποιος πολίτης είχε κάτι να πει και κανείς δεν φοβόταν τον αντίλογο και τις διαφωνίες. 

Διότι αυτά αποτελούσαν βασικά στοιχεία της ίδιας της Δημοκρατίας.

Για να δείξει κανείς σήμερα σ΄ ολόκληρο τον κόσμο πόσο πολύ πιστεύει στη Δημοκρατία, πρέπει να πατήσει στα χώματα της Πνύκας και να μιλήσει από εκεί. 

Η ισηγορία, δηλαδή το ίσο δικαίωμα του κάθε πολίτη να λάβει τον λόγο στην Πνύκα, ήταν ένας από τους τρεις πυλώνες της Αθηναϊκής Δημοκρατίας. 

Οι άλλοι δύο πυλώνες ήταν η ισονομία, δηλαδή η ισότητα ενώπιον των νόμων, και η ισοπολιτεία, δηλαδή η ισότητα στο "εκλέγειν" και "εκλέγεσθαι".

Η Πνύκα (αρχ. Πνυξ) ήταν η θέση, η περιοχή, όπου συγκαλούνταν η Εκκλησία του Δήμου, δηλαδή η συνέλευση των Αθηναίων, από τον 6ο ως το τέλος του 4ου αιώνα π.Χ. 

Συνδεδεμένη με τις μεταρρυθμίσεις του Κλεισθένη (γύρω στο 500 πΧ), η Πνύκα αποτέλεσε την καρδιά της Δημοκρατίας. 

Αυτό το μοναδικό στοιχείο δεν το έχει χάσει. Η Πνύκα είναι εμποτισμένη με την ιδέα της Δημοκρατίας. 

Αυτό το γνωρίζουν οι πάντες, συμπεριλαμβανομένου και του Γάλλου προέδρου Emmanuel Makron, που απευθύνθηκε στον κόσμο ολόκληρο από την Πνύκα.

Ο χώρος της Πνύκας αποτελούσε επίσης και σπουδαίο ιερό χώρο στην αρχαία Αθήνα. ΄Ηταν αφιερωμένος στον Δία, που ήταν ο μεγάλος προστάτης του αθηναϊκού πολιτεύματος...

onalert

Η πρώτη “τρόικα” – Η πρώτη διαγραφή χρέους -- Ιστορικά

...............

Αθήνα, 426 π.χ. Η πρώτη “τρόικα”

Οι Αθηναίοι ήταν αυτοί στους οποίους κατοχυρώνεται και αυτή η "ανακάλυψη" καθώς, στο αντίπαλο στρατόπεδο, η Αθήνα, η οποία σταδιακά καταστρεφόταν από τον Πελοποννησιακό Πόλεμο, έπρεπε να δανειστεί από τους ναούς.

Έτσι, από το 426 π. Χ. έως το 422 π. Χ. οι υπεύθυνοι της πόλης συνήψαν τρία δάνεια με τους ιερείς των ναών της Αθηνάς Πολιάδος, της Αθηνάς Νίκης και της Αρτέμιδος (σ. σ. οι οποίοι, υπό μία έννοια, θα αποτελούσαν και την «τρόικα» της εποχής), έπειτα από ιερά από άλλες περιοχές (σ. σ. ως γνωστόν, ο δανεισμός φέρνει κι άλλον δανεισμό), παροτρύνοντας τον λαό να τους δανείσει τους πόρους του προσφέροντάς του σε αντάλλαγμα κάθε είδους τιμές. 

Ωστόσο, «οι κινήσεις αυτές δεν απέτρεψαν το τέλος του Xρυσού Aιώνος της Αθήνας, εξαιτίας της καταστροφικής αυτής σύρραξης».

Ο πόλεμος τελείωσε, όπως τελείωσε, οι κακές συνήθειες όμως, όπως αυτή του κρατικού δανεισμού, δεν κόπηκαν.

Και μάλιστα, έγιναν χειρότερες, υπό την έννοια ότι οι πρόγονοί μας γρήγορα «συνέλαβαν» και την… ιδέα της αθέτησης υποχρεώσεων.

... «έναν αιώνα αργότερα, 10 από τις 13 πόλεις – κράτη της ναυτικής συμμαχίας, που είχε δημιουργηθεί κατά την ένδοξη εποχή της Αθήνας, αθετούν την εξόφληση των δανείων που είχαν λάβει από το συμμαχικό ταμείο».

Αθήνα, 594 π.χ. Σεισάχθεια – Η πρώτη διαγραφή χρέους

Ο όρος είναι σύνθετος από τα αρχαία ελληνικά, από το “σείω” (ταρακουνώ) + “άχθος” (βάρος, χρέος). Ουσιαστικά σήμαινε την “αποτίναξη των βαρών”.Πριν την απαγόρευσή της από το Σόλωνα, στην Αθήνα ίσχυε ο θεσμός της υποδούλωσης για χρέη: ένας πολίτης που δεν μπορούσε να ξεπληρώσει το δανειστή του έχανε την ελευθερία του

Τα νομοθετικά μέτρα του Σόλωνα ήταν πολύ τολμηρά, αλλά και δραστικά. Βασίζονταν στην αρχή της δίκαιης ανισότητας και όχι της απόλυτης ισότητας, ενώ επιδίωκαν να αποτρέψουν την εμφύλια διαμάχη και τη διάλυση της πολιτικής κοινότητας της Αθήνας, διατηρώντας παράλληλα την κοινωνική διαστρωμάτωση και την προβολή αυτής της διαστρωμάτωσης στη νομή της εξουσίας.

Η σεισάχθεια εντασσόταν στα μέτρα επανόρθωσης που έλαβε ο Σόλων. Πιο συγκεκριμένα, καταργούνταν τα υφιστάμενα χρέη ιδιωτών προς ιδιώτες και προς το δημόσιο, καταργήθηκε ο δανεισμός με εγγύηση το “σώμα” (προσωπική ελευθερία) του δανειολήπτη και των μελών της οικογένειάς του, ενώ απελευθερώθηκαν και όσοι Αθηναίοι είχαν γίνει δούλοι λόγω χρεών στην ίδια την Αθήνα και επαναφέρθηκαν στην πόλη όσοι εν τω μεταξύ είχαν μεταπωληθεί στο εξωτερικό.

Είναι γνωστό ότι με τη “σεισάχθεια” ο Σόλων έδωσε τέλος στην εξάρτηση των φτωχών αγροτών στην Αττική. 

Εκείνο που δεν είναι γνωστό και παραμένει θέμα διαμάχης ανάμεσα στους ερευνητές είναι η διαδικασία που ακολούθησε προκειμένου να αποκαταστήσει όσους είχαν πέσει θύματα της αυθαιρεσίας των πλουσίων, ακριβώς γιατί δεν υπήρχαν γραπτές διατάξεις (αυτό άλλωστε λέει και ο Σόλων σε ένα από τα ποιήματά του). 

Το μέτρο άλλοτε συνδέεται με τους εκτημόρους, τους εξαρτημένους αγρότες που καλλιεργούσαν τη γη των προνομιούχων με τη συμφωνία να τους δίνουν το 1/6 της παραγωγής αντί ενοικίου, ενώ άλλοτε με όλους όσους είχαν δανειστεί και καλλιεργούσαν την γη των πλουσίων και ισχυρών με ενέχυρο την προσωπική τους ελευθερία.

Πηγές: Βήμα, Καθημερινή, Ελευθεροτυπία, Έθνος, Forbes, wikipedia

antikleidi

Laura Agea προς Moscovici: «Είστε ευχαριστημένος που σώσατε δυο Τράπεζες και καταστρέψατε μια χώρα;»

Ιταλίδα Ευρωβουλευτής ξεφτίλισε τον Μοσκοβισί 

«Η Ελλάδα σας κλείνει την πόρτα στα μούτρα»

«Είστε ευχαριστημένος που σώσατε δυο Τράπεζες 

και καταστρέψατε μια χώρα;»

«Η Ελλάδα σας κλείνει την πόρτα στα μούτρα. 

Η Ελλάδα σας κλείνει την πόρτα στα μούτρα»

Η Ευρωβουλευτής Laura Agea από το Κίνημα των 5 αστέρων (Movimento 5 Stelle) του Beppe Grillo

netakias

Έτσι βλέπει ένα παιδί τη «λιτότητα» The "austerity" through the eyes of a child

Ένα διαφορετικό βρετανικό βιντεάκι με αρκετή δόση χιούμορ για τη λιτότητα μέσα από τα μάτια ενός παιδιού!

Ο πατέρας (οι «θεσμοί») του βίντεο, πίνοντας ένα ποτήρι σαμπάνια, λέει στην μικρή κόρη του (τους λαούς) πως το χαρτζιλίκι της ανήκει στο παρελθόν, λόγω του χρέους που βαραίνει την οικογένειά τους.

Το κοριτσάκι διαμαρτύρεται πως ήταν καλό παιδί, και πως οι γονείς της φταίνε που ξόδεψαν όλα τα λεφτά τους στον τζόγο και το αλκοόλ, μα ως απάντηση παίρνει μια σκούπα για να καθαρίσει καμινάδες και να αποπληρώσει το οικογενειακό χρέος. 

Αποκορύφωμα: 
Το εισόδημα της κατάσχεται και η ίδια "απολύεται" από το σπίτι, λόγω οικονομικής στενότητας!

ipaideia

1821... - 2016... (Χρόνια πολλά και... Λεύτερα!)

Μακάρι η πατρίδα μας να αποκτήσει επιτέλους την λευτεριά και την ανεξαρτησία που δεν ολοκληρώθηκαν με την επανάσταση του 1821.

Αμήν..., αγαπημένη μας Ιδεοπηγή, 

Αμήν

Η «ενωμένη» Ευρώπη και οι λαοί της (ο καθένας για την πάρτη του)

Η Ευρώπη, η «ενωμένη» Ευρώπη, 
έδειξε το αληθινό πρόσωπό της.

Δεν υπάρχει Ευρώπη των Ιδεών, δεν υπάρχει Ευρώπη της αλληλεγγύης, δεν υπάρχει Ευρώπη της κοινής ανάπτυξης.

Μια Ευρώπη υπήρξε, η Ευρώπη του Μεσαίωνα, που αν δεν πήγαιναν οι βυζαντινοί εκεί, ούτε Αναγέννηση, ούτε Διαφωτισμό θα είχαν. 

Και για ποια Αναγέννηση μιλάμε, αυτή των συχωροχαρτιών, της Ιεράς Εξέτασης, των σταυροφοριών και των πολέμων;

Τα κατάφεραν όμως, επέστρεψαν εκεί από όπου ξεκίνησαν. 
Απέδειξαν ότι δεν είναι τίποτε άλλο, παρά βάρβαροι με τη σημερινή σημασία της λέξης και όχι όπως τους έλεγαν οι αρχαίοι μας. 

Αυτά τα λέω, επειδή, δεν είναι μόνο οι αρχηγοί τους, δεν είναι οι επικεφαλής τους, που πάντα επιβουλεύονταν τους αδύνατους, αλλά είναι και οι λαοί τους. 

Οι πολίτες της ενωμένης Ευρώπης, που στην πραγματικότητα είναι πολίτες της χωρισμένης Ευρώπης. 
Ο καθένας για την πάρτη του.

Άντε, πάει στα κομμάτια οι αρχηγοί τους, αλλά και οι λαοί τους;
Που είναι οι ανθρωπιστικές οργανώσεις της Ευρώπης;
Που είναι οι φιλανθρωπικές πρωτοβουλίες της Ευρώπης;
Που είναι οι απλοί άνθρωποι που θα έπρεπε να συρρέουν εδώ, εδώ στην Ειδομένη και στη Μυτιλήνη και στα νησιά, να βοηθάνε;

Δεν υπάρχουν, επειδή αυτοί οι λαοί είναι που εξέλεξαν αυτούς τους αρχηγούς της Ευρώπης.

Μα ούτε ένας, ούτε ένας από τα εκατομμύρια των Ευρωπαίων, να μη βγάζει μια φωνή;
Και να πεις ότι δεν έχουν βήμα; Δόξα τω Θεό, και τηλεόραση έχουμε και εφημερίδες και διαδίκτυο. Αλλά τίποτε, νέκρα, μούγκα.
Μη μολυνθούν από τους πρόσφυγες.

Αυτά είναι εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, εγκλήματα πολέμου και κάποτε θα πρέπει να δικαστούν και να καταδικαστούν γι' αυτά.

Μα δεν το χωράει ανθρώπου νους.
Αφού προσπάθησαν να μας πείσουν να τους πνίγουμε στη θάλασσα, τώρα ύψωσαν τείχη, έφτιαξαν τη μεγαλύτερη φυλακή στον κόσμο και τους έκλεισαν μέσα.
Αφού μας κατέστρεψαν οικονομικά, τώρα μας σφράγισαν και τα σύνορα.

Οι λαοί εκλέγουν τους αρχηγούς που τους αξίζει, εκλέγουν τους όμοιους τους. Εκλέγουν αυτούς που προκάλεσαν τον πρώτο, τον δεύτερο, τον τρίτο (;) παγκόσμιο πόλεμο.

Τα παγκόσμια κοράκια, στέρεψαν τα πλούτη της γης, Τώρα ο κόσμος αλλάζει παγκόσμια. Οι βάρβαροι παίζουν το τελευταίο τους χαρτί και είναι βέβαιο ότι και πάλι θα χάσουν, όπως έχαναν πάντα.

Μπράβο Ελλαδίτσα μου, καμαρώνω για σένα. Μπράβο πατριδούλα μου, που σου τα πήραν όλα, αλλά δεν μπόρεσαν να σου πάρουν το πολυτιμότερο.
Την Ανθρωπιά !

το χαμομηλάκι

Η γιαγιά, τα κουμπιά και το στενό φόρεμα «... δε μ’ αρέσει αυτό το φόρεμα ρε, είναι στενό.»

απομαγνητοφώνηση από το χαμομηλάκι
..........

«Τα νέα παιδιά έχουνε μυαλό ξουράφι. 

Έχουνε μυαλό που μπορείτε και το λέω πάντα αυτό στα παιδιά, όπου συναντάω παιδιά, γιατί όλα έχετε μάθει γράμματα δεν είσαστε αναλφάβητα σαν κι εμένα...

και μπορείτε να βρείτε τρόπους και να ξεφύγετε από τα κουμπιά, τα κουμπιά της Γερμανίας… θα ξεφύγετε θα βρείτε τρόπους από τον ήλιο από το νερό απ’ την ενέργεια θα βρείτε τρόπους να ζήσετε λεύτερα ρε…. 

Και όταν στην κατοχή είχαμε πέντε γίδες, ήταν δικές μας ε, τώρα έχει το σκουλαρίκι και τον αριθμό και δεν είναι δική μας ρε, πρέπει να δώσουμε λόγο γιατί ψόφησε, αν μας ψοφήσει ρε, και εσπέρναμε το χωράφι μας και είχαμε σπόρο και το σπέρναμε, τώρα δε βρίσκουμε σπόρο και μας κάνανε να αφήσουμε τα χωράφια μας να γένουνε δάση γιατί μας κοροϊδέψανε και το χάψαμε και τώρα κάνουμε έτσι μπρ μπρ μπρρρ και πεινάμε και περιμένουμε απ’ το κουμπί, να πατήσουμε το κουμπί να πάρουμε ψωμί…. 

Όχι ρε, είναι στενή αυτή η ζωή δε μ’ αρέσει ρε, δε μ’ αρέσει αυτό το φόρεμα ρε, είναι στενό. 

Πρέπει να βρούμε τρόπους και μπορούμε να ζήσουμε μόνοι μας να έχουμε τη δική μας δύναμη… και την έχουμε αλλά δε τη χρησιμοποιούμε…. Πιαστήκαμε κορόιδα… μαλάκες είμαστε….»

το είδαμε στην αγαπημένη μας Ιδεοπηγή

Το τραγούδι της «Ενωμένης» Ευρώπης

 Song for the Unification of Europe

.

Το 1993 οι Ευρωπαίοι ηγέτες υιοθετούν τα κριτήρια της Κοπεγχάγης στα οποία αναφέρονται οι προϋποθέσεις δημοκρατίας, σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, προστασίας των μειονοτήτων και πολιτικού ελέγχου που πρέπει να τηρούν οι χώρες-μέλη καθώς και οι υποψήφιες προς ένταξη χώρες και ο Κισλόφσκι την ίδια χρονιά, μας χαρίζει τον Ύμνο της Αγάπης του Απόστολου Παύλου για την Ενωμένη Ευρώπη.

Αν από τότε μέχρι σήμερα είχαμε κάνει πράξη τα ... κριτήρια της Κοπεγχάγης μέσα από τα λόγια του Απόστολου Παύλου, λαοί και ηγέτες, δεν φτάναμε εδώ που είμαστε σήμερα:

Στην διαλυμένη Ευρώπη

νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη.

Αλλά ποτέ δεν είναι αργά, ακόμη και σήμερα ... 
η συνταγή είναι απλή και αιώνια:

«Αυτά, λοιπόν, που μένουν τελικά, είναι η Πίστη, η Ελπίδα και η Αγάπη. 

Αυτά τα τρία, με κορυφαία τους, όμως, την Αγάπη»

 

Στο φινάλε της Μπλέ ταινίας του Κισλόφσκι ακούγεται  ο Ύμνος της Αγάπης από την Καινή Διαθήκη στα ελληνικά...

Προς Κορινθίους Α', 13

Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον. 

2 καὶ ἐὰν ἔχω προφητείαν καὶ εἰδῶ τὰ μυστήρια πάντα καὶ πᾶσαν τὴν γνῶσιν, καὶ ἐὰν ἔχω πᾶσαν τὴν πίστιν, ὥστε ὄρη μεθιστάνειν, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδέν εἰμι. 

3 καὶ ἐὰν ψωμίσω πάντα τὰ ὑπάρχοντά μου, καὶ ἐὰν παραδῶ τὸ σῶμά μου ἵνα καυθήσωμαι, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδὲν ὠφελοῦμαι. 

4 Ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ, χρηστεύεται, ἡ ἀγάπη οὐ ζηλοῖ, ἡ ἀγάπη οὐ περπερεύεται, οὐ φυσιοῦται, 

5 οὐκ ἀσχημονεῖ, οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς, οὐ παροξύνεται, οὐ λογίζεται τὸ κακόν, 

6 οὐ χαίρει ἐπὶ τῇ ἀδικίᾳ, συγχαίρει δὲ τῇ ἀληθείᾳ· 

7 πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει. 

8 Ἡ ἀγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει. εἴτε δὲ προφητεῖαι, καταργηθήσονται· εἴτε γλῶσσαι, παύσονται· εἴτε γνῶσις, καταργηθήσεται. 

9 ἐκ μέρους δὲ γινώσκομεν καὶ ἐκ μέρους προφητεύομεν· 

10 ὅταν δὲ ἔλθῃ τὸ τέλειον, τότε τὸ ἐκ μέρους καταργηθήσεται. 

11 ὅτε ἤμην νήπιος, ὡς νήπιος ἐλάλουν, ὡς νήπιος ἐφρόνουν, ὡς νήπιος ἐλογιζόμην· ὅτε δὲ γέγονα ἀνήρ, κατήργηκα τὰ τοῦ νηπίου. 

12 βλέπομεν γὰρ ἄρτι δι' ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκω ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνώσομαι καθὼς καὶ ἐπεγνώσθην. 

13 νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα· μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη.

---------------

Aκόμα κι αν ήξερα να μιλώ όλες τις γλώσσες των ανθρώπων μα και των αγγέλων, χωρίς όμως να έχω αγάπη, θα είχα γίνει χαλκός που βγάζει σκέτους ήχους ή τύμπανο που δημιουργεί μόνο φασαρία. 
Kι αν είχα το χάρισμα της προφητείας και κατανοούσα όλα τα μυστήρια και κατείχα όλη τη γνώση, κι αν είχα όλη την πίστη, έτσι που να μετατοπίζω βουνά, χωρίς όμως να έχω αγάπη, θα ήμουν ένα τίποτε. 
Kι αν ακόμα διάνεμα όλα τα υπάρχοντά μου για να θρέψω τους πεινασμένους, κι αν παρέδιδα το σώμα μου να καεί στη φωτιά, χωρίς όμως να έχω αγάπη, δε θα με είχε ωφελήσει σε τίποτε.

H αγάπη μακροθυμεί, επιζητάει το καλό. H αγάπη δε φθονεί.

H αγάπη δεν καυχησιολογεί, δεν αλαζονεύεται, δε φέρεται άπρεπα, δεν κυνηγάει το δικό της συμφέρον, δεν κυριεύεται από θυμό, δεν κρατά λογαριασμό για το κακό που της κάνουν, δε χαίρεται για την αδικία, αλλά μετέχει στη χαρά για την επικράτηση της αλήθειας. Όλα τα καλύπτει, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα υπομένει.

H αγάπη ποτέ δεν ξεπέφτει. Eνώ τα άλλα, είτε προφητείες είναι αυτές, θα καταργηθούν, είτε γλώσσες είναι, θα πάψουν, είτε γνώση, θα καταργηθεί. Γιατί μόνο ως ένα βαθμό γνωρίζουμε και ως ένα βαθμό προφητεύουμε. Mα όταν έρθει το τέλειο, τότε το ατελές θα καταργηθεί.

Παιδάκι όταν ήμουνα, σαν παιδάκι μιλούσα, σαν παιδάκι σκεφτόμουν, σαν παιδάκι έβγαζα συμπεράσματα. Mα όταν έγινα άντρας, σταμάτησα να σκέφτομαι και να ενεργώ σαν παιδάκι. 
 Γιατί, πραγματικά, τώρα βλέπουμε απροσδιόριστα σαν σε θαμπό καθρέφτη. Tότε όμως θα δούμε πρόσωπο με πρόσωπο. Tώρα γνωρίζω μονάχα ως ένα βαθμό, τότε όμως θα γνωρίσω τέλεια, όπως ακριβώς με έχει γνωρίσει ο Θεός.

Aυτά, λοιπόν, που μένουν τελικά, είναι η πίστη, η ελπίδα και η αγάπη. Aυτά τα τρία, με κορυφαία τους, όμως, την αγάπη.

-----------------------------

1991, Δεκέμβριος - Συμφωνία για Συνθήκη του Μάαστριχτ για την Οικονομική και Νομισματική Ένωση, η οποία θέτει το χρονοδιάγραμμα και τις προϋποθέσεις υιοθέτησης ενιαίου νομίσματος μέχρι το 1999. Η Κοινότητα μετονομάζεται σε Ευρωπαϊκή Ένωση.
1993 - Οι Ευρωπαίοι ηγέτες υιοθετούν τα κριτήρια της Κοπεγχάγης στα οποία αναφέρονται οι προϋποθέσεις δημοκρατίας, σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, προστασίας των μειονοτήτων και πολιτικού ελέγχου που πρέπει να τηρούν οι χώρες-μέλη καθώς και οι υποψήφιες προς ένταξη χώρες.
1993, Νοέμβριος - Η Συνθήκη του Μάαστριχτ τίθεται σε ισχύ. Εκτός από την υιοθέτηση του ενιαίου νομίσματος, η Συνθήκη καλεί τη δημιουργία κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας, ενώ δίνει στο Κοινοβούλιο δικαίωμα βέτο σε ορισμένα θέματα.

1993 Τα Τρία Χρώματα: Η Μπλε Ταινία (Trois Couleurs: Bleu)

Εδώ θα βρείτε στοιχεία για την ταινία: ΤΡΙΑ ΧΡΩΜΑΤΑ-Η ΜΠΛΕ ΤΑΙΝΙΑ