Τότε που λαχταρούσαμε την «τρόικα» και τρώγαμε πατούσες!! - Τα παγωτά της παιδική μας ηλικίας.

Βάζω στοίχημα πως σαν παιδιά είχαμε φάει
περισσότερα παγωτά μπανάνα, από ότι φρούτα.
Απλό, αλλά εντυπωσιακό.

Του Λευτέρη Σαββίδη

Η διαδρομή γνωστή: θάλασσα, κατάστημα, ψυγείο, παγωτό. Την ώρα που βουτούσες μέσα σε ένα τεράστιο ψυγείο για να βρεις το αγαπημένο σου παγωτό, βίωνες μια στιγμή στον παράδεισο. Πόση ευτυχία μπορούσε να προσφέρει ένα απλό παγωτό; Μόνο όταν το βιώσεις ως παιδί μπορείς να το συνειδητοποιήσεις.

Τα παγωτά των παιδικών μας χρόνων ήταν πιο απλά και ταυτόχρονα πιο εντυπωσιακά. Από την πατούσα και τη μπανάνα, στις απίθανες γρανίτες, τους πελώριους πύργους και όλα εκείνα τα παγωτά που βρίσκαμε στα ψυγεία όταν ήμασταν παιδιά. 

Μαζί με τη μπανάνα, εκεί στο ψυγείο της ΕΒΓΑ, υπήρχε και η πατούσα.
Με φράουλα αυτή. Ε, πάντα ένας έπαιρνε το ένα και ο άλλος το άλλο.

Φτιάξαμε μια λίστα με εκείνα που έμειναν ανεξίτηλα στο μυαλό μας από τότε που τα παγωτά κυκλοφορούσαν μόνο τους καλοκαιρινού μήνες.  
Κάποια κυκλοφορούν και σήμερα, ενώ άλλα παραμένουν απλά μια γλυκιά ανάμνηση.
Τσέκαρε τη λίστα και ψήφισε εκείνο που θυμάσαι πιο έντονα από τότε που ήσουν παιδί:
..................
περισσότερα εδώ: eccefpolis

Πώς έφτιαχναν παλιά τα παγωτά οι παγωτατζήδες;

Κάποτε, για να φάει κανείς παγωτό, έπρεπε να περιμένει να ακούσει τον παγωτατζή της γειτονιάς να περνά από το δρόμο του.

Με το τρίτροχο ποδήλατο ή το μηχανοκίνητο καροτσάκι, ο παγωτατζής έκανε μία βόλτα στα δημοτικά σχολεία, στις εκκλησίες τις Κυριακές, στα πανηγύρια και όπου ήξερε πως θα βρει πολύ κόσμο.

Πώς έφτιαχναν όμως τότε τα παγωτά; 

Απλά και νόστιμα. 

Έβραζαν το γάλα, προσθέτοντας ζάχαρη, αυγά, κακάο ή βανίλια.

Όταν πλέον είχε βράσει το μείγμα τους, το τοποθετούσαν σε μεταλικό κάδο ο οποίος ήταν μέσα σε ένα ξύλινο βαρέλι. 

Ανάμεσα στο βαρέλι και στον κάδο υπήρχε πάγος για να το κρατά κρύο. Συνέχιζαν να ανακατεύουν το μείγμα μέχρι να πήξει.

Έπειτα φόρτωναν το βαρέλι στη καρότσα τους και έπαιρναν δρόμο για να συναντήσουν τους πελάτες τους. 

Κατά διαστήματα έριχναν κομμάτια πάγου εξωτερικά για να μη λιώσει το παγωτό. 

Έτσι πήγαιναν από δρόμο σε δρόμο και από γειτονιά σε γειτονιά για να γεμίσουν τα χωνάκια τους με τη δροσερή νοστιμιά που όσοι είχαν προλάβει να φάνε, θυμούνται ακόμη...

🍦🍦🍦

(πληροφορίες από το Ινστιτούτο Ανάπτυξης Επιχειρηματικότητας (ΙΝ.ΑΝ.ΕΠ.)

e-daily
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Κάποτε... ένα παγωτό χωνάκι μάς ήταν αρκετό...

Πώς ανακαλύφθηκε το χωνάκι του παγωτού;

Το επινόησε κατά τύχη ένας απελπισμένος έμπορος κρέπας και δεκάδες άλλοι διεκδικούν την ανακάλυψη του «χωνιού» που άλλαξε την απόλαυση ενός παγωτού

Συνέβη μια αποπνικτική καλοκαιρινή μέρα του 1904 στη Διεθνή Έκθεση του Σεντ Λούις. Ο Έρνεστ Χαμβί, μετανάστης από τη Συρία, δεν κατάφερνε να πουλήσει τις ζεστές περσικές κρέπες του στα πλήθη που έλιωναν από τη ζέστη.
Αλλά στον διπλανό πάγκο, ο Άρνολντ Φορνασού πουλούσε παγωτό σε πιάτα σαν τρελός. Ξαφνικά, του Άρνολντ του τελείωσαν τα πιάτα. 

Ο Έρνεστ είχε μια ξαφνική ιδέα. Τύλιξε μια κρέπα σχηματίζοντας κωνικό χωνάκι και την πρόσφερε ως υποκατάστατο. Βουαλά! Έτσι γεννήθηκε το χωνάκι του παγωτού.

Αυτή τουλάχιστον είναι η εκδοχή που υποστηρίζει η Διεθνής Ένωση Παγωτού. Αλλά εδώ είναι που αρχίζει το μπέρδεμα. Τουλάχιστον μισή ντουζίνα πωλητές στην έκθεση ισχυρίζονται ότι σ’ εκείνους ανήκει η τιμή της ανακάλυψης. Οι απόγονοι τους συνεχίζουν τους διαξιφισμούς ακόμη και σήμερα.

Ποια είναι όμως η αλήθεια; 

Είναι ασφαλές να πούμε ότι η ιδέα γεννήθηκε μια μέρα στην έκθεση και γρήγορα την αντέγραψαν δεκάδες άλλοι που ήταν ανυπόμονοι να εκμεταλλευτούν μια καλή ιδέα. 

Όταν τελείωσε η έκθεση, οι άνθρωποι μετέφεραν την ιδέα στον τόπο τους και έτσι έγινε επιτυχία σέ όλη την χώρα. 

Σήμερα, το ένα τρίτο όλων των παγωτών πουλιέται σε χωνάκια. Είναι μια αγαπημένη καλοκαιρινή απόλαυση στην Αμερική και παντού – σ΄ αυτό, τουλάχιστον δεν χωράει συζήτηση.

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τι παγωτό να δώσω στο παιδί μου;

Το παγωτό δεν πρέπει να λείπει από τις καλοκαιρινές αναμνήσεις του παιδιού.

Η εισαγωγή του παγωτού στη διατροφή του παιδιού τυπικά μπορεί να γίνει μετά το πρώτο έτος όπως ισχύει για όλα τα γλυκά καθώς το πεπτικό σύστημα του παιδιού είναι πιο ώριμο να δεχθεί γλυκά αλλά και προϊόντα με βάση το αγελαδινό γάλα.

Ωστόσο όπως όλα τα γλυκά έτσι και το παγωτό είναι πλούσιο σε λιπαρά, ζάχαρη και συντηρητικά, για αυτόν τον λόγο,  καλό είναι να καθυστερήσουμε την εισαγωγή του παγωτού στη διατροφή του παιδιού μέχρι και το 3ο έτος. Όσο πιο αργά το δοκιμάσει τόσο πιο αργά θα το ζητήσει.

Τι παγωτό να επιλέξουμε για το παιδί;
Αποφύγετε τα συσκευασμένα παγωτά που βρίσκονται στα περίπτερα, τα ψιλικατζίδικα και τα σουπερμάρκετ γιατί περιέχουν πολλά λιπαρά, ζάχαρη, συντηρητικά και χρωστικές.
Τα παγωτά παρφέ, καϊμάκι και αυτά με τα toppings καλό είναι να μην τα προτιμάτε γιατί έχουν περισσότερα λιπαρά και ζάχαρη.
Τα σορμπέ, αν και έχουν λιγότερα λιπαρά, έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε ζάχαρη.

Επιλέξτε χύμα παγωτό που παραπέμπει σε σπιτικό, φτιαγμένο από φρέσκο γάλα το οποίο αποτελεί καλή πηγή ασβεστίου για το παιδί σας και θα δώσει στο παγωτό μεγαλύτερη θρεπτική αξία. Είναι σημαντικό το ζαχαροπλαστείο ή το παγωτατζίδικο από το οποίο θα επιλέξετε το παγωτό να γνωρίζετε ότι χρησιμοποιεί αγνά υλικά και έχει ευρεία κατανάλωση

Ιδανικά φτιάξτε εύκολα και γρήγορα το δικό σας σπιτικό παγωτό.
Στα πλαίσια μιας ισορροπημένης διατροφής και αφού το παιδί σας έχει αρχίσει να ζητά παγωτό καλό είναι να το τρώει για γλυκό μέχρι 2 φορές την εβδομάδα. 

Μην αντικαταστήσετε όμως κάποιο γεύμα της ημέρας με παγωτό διότι το παιδί χάνει τα θρεπτικά συστατικά που θα έπαιρνε απ’ το συγκεκριμένο γεύμα.

Αν πρόκειται για σπιτικό παγωτό χωρίς ζάχαρη μπορείτε να το δίνετε στο παιδί σαν απογευματινό σνακ μέχρι και 4 φορές την εβδομάδα.
govastileto.gr

Umberto Ecο: Πώς να τρώτε παγωτό / ‘How to eat ice cream’

    Όταν ήμουν μικρός, τα παιδιά είχαν να διαλέξουν ανάμεσα σε δύο είδη παγωτών που πουλιούνταν από εκείνα τα άσπρα καροτσάκια με τ' ασημιά καπάκια: ή το χωνάκι για δύο πεντάρες ή το σάντουιτς για τέσσερις πεντάρες.
    Το χωνάκι της δεκάρας ήταν πολύ μικρό, ό,τι έπρεπε για ένα παιδικό χεράκι, και σου το σέρβιραν βγάζοντας με τη σπάτουλα το παγωτό από το δοχείο και βάζοντάς το πάνω στο χωνάκι.

Eco’s ‘How to eat ice cream’

    Η γιαγιά μάς συμβούλευε να μην τρώμε όλο το χωνάκι, αλλά να πετάμε την άκρη του, γιατί από εκεί το είχε πιάσει ο παγωτατζής (κι όμως, εκείνο το κομμάτι ήταν το πιο νόστιμο και τραγανό και το τρώγαμε στα κρυφά παριστάνοντας ότι το είχαμε πετάξει).

    Το σάντουιτς της εικοσάρας φτιαχνόταν μ' ένα ειδικό μηχάνημα, επίσης ασημί, που συμπίεζε δύο στρογγυλά μπισκότα πάνω και κάτω από έναν κύλινδρο παγωτού. Έγλειφες με τη γλώσσα το εσωτερικό, ώσπου δεν κατάφερνες πια να φτάσεις στον εσωτερικό πυρήνα του παγωτού, και τότε το έτρωγες ολόκληρο, τα μπισκότα είχαν πια μουλιάσει και κόντευαν να διαλυθούν.
    Η γιαγιά δεν ήταν σε θέση να δώσει καμιά συμβουλή: θεωρητικά τα σάντουιτς έρχονταν σ' επαφή μόνο με το μηχάνημα, στην πράξη τα είχε πάρει ο παγωτατζής στο χέρι του, για να σ' τα παραδώσει, αλλά ήταν αδύνατο να εντοπίσεις τη μολυσμένη ζώνη.

Εγώ, όμως, μαγευόμουν με το θέαμα ορισμένων συνομιλίκων μου που οι γονείς τους τους αγόραζαν όχι ένα παγωτό της εικοσάρας αλλά δύο χωνάκια της δεκάρας.

    Οι προνομιούχοι αυτοί παρήλαυναν περήφανα μ' ένα χωνάκι στο δεξί χέρι και ένα στο αριστερό και, στρίβοντας επιδέξια το κεφάλι, έγλειφαν πότε το ένα και πότε το άλλο.
Η τελετουργία αυτή μου φαινόταν τόσο συβαριτική και αξιοζήλευτη, που πολλές φορές ζήτησα να την απολαύσω.
Μάταια. Οι δικοί μου ήταν αμετάπειστοι: ένα παγωτό της εικοσάρας, ναι, μα δύο της δεκάρας, ούτε συζήτηση.
    Όπως είναι ολοφάνερο, ούτε τα μαθηματικά ούτε η οικονομία ούτε η διαιτητική δικαιολογούν μια τέτοια άρνηση. Ούτε καν η υγιεινή, αν υποθέσουμε ότι στο τέλος θα πετάγονταν και οι δύο άκρες από τα χωνάκια.
    Μια αξιοθρήνητη δικαιολογία βασιζόταν στο ψέμα ότι ένα παιδί που διαρκώς στρέφει το βλέμμα του από το ένα παγωτό στο άλλο στο τέλος θα σκοντάψει στις πέτρες, στα σκαλοπάτια ή στις ανωμαλίες του δρόμου. Διαισθανόμουν αόριστα ότι υπήρχαν κάποιοι σκληροί παιδαγωγικοί λόγοι, τους οποίους, όμως, δεν κατάφερνα να συλλάβω.
    Τώρα, κάτοικος και θύμα ενός πολιτισμού κατανάλωσης και σπατάλης (αντίθετα με τη δεκαετία του τριάντα), καταλαβαίνω ότι τα αγαπημένα εκείνα πρόσωπα που πια έχουν χαθεί είχαν δίκιο. Δύο παγωτά της δεκάρας, αντί για ένα της εικοσάρας, δεν ήταν μια χρηματική σπατάλη, αλλά μια συμβολική.
    Ακριβώς αυτός ήταν και ο λόγος που τα ήθελα: διότι δύο παγωτά υποδήλωναν μία υπερβολή. Κι ακριβώς γι' αυτό τον λόγο μου τα αρνούνταν: γιατί φαίνονταν άπρεπα, προσβολή στη φτώχεια, επίδειξη ενός ψεύτικου προνόμιου, κομπασμός για ανύπαρκτα πλούτη.

Δύο παγωτά έτρωγαν μόνον τα κακομαθημένα παιδιά, εκείνα που στα παραμύθια τιμωρούνταν πάντα δίκαια, όπως ο Πινόκιο που περιφρονούσε τις φλούδες και τα κοτσάνια.

    Και οι γονείς, που ενθάρρυναν αυτή την αδυναμία, σαν μικροί νεόπλουτοι, μάθαιναν τα παιδιά τους στο ανόητο θέατρο του "θέλω-μα-δεν-μπορώ" ή μάλλον, θα λέγαμε σήμερα, στο να εμφανίζονται στο check in της τουριστικής θέσης κρατώντας μια Gucci-μαϊμού αγορασμένη από τα κοριτσάκια στην πλαζ του Ρίμινι.

    Ο απολογισμός διατρέχει τον κίνδυνο να στερείται ηθικού διδάγματος σ' έναν κόσμο όπου ο πολιτισμός της κατανάλωσης φαίνεται να έχει προβάλει ακόμα και τους ενήλικες και τους υπόσχεται ολοένα και κάτι περισσότερο, από το ρολογάκι που περιλαμβάνεται στη συσκευασία ως το μενταγιόν-δώρο για όποιον αγοράσει το περιοδικό.
    Όπως οι γονείς εκείνων των αμφιδέξιων λαίμαργων παιδιών που θαύμαζα, ο πολιτισμός της κατανάλωσης παριστάνει ότι δίνει περισσότερα, αλλά στην πραγματικότητα προσφέρει για τέσσερις πεντάρες αυτό που αξίζει τέσσερις πεντάρες.

    Θα πετάξετε το παλιό σας ραδιόφωνο για ένα καινούργιο που υπόσχεται και autoreverse, αλλά κάποιες ανεξήγητες αδυναμίες της εσωτερικής δομής του θα κάνουν το καινούργιο σας ραδιόφωνο να ζήσει μόνο έναν χρόνο.
    Το καινούργιο σας αυτοκίνητο για την πόλη θα έχει δερμάτινα καθίσματα, δύο πλαϊνούς καθρέφτες που θα ρυθμίζονται από το εσωτερικό και ξύλινο ταμπλό, μα θ' αντέξει πολύ λιγότερο από το ένδοξο πεντακοσαράκι που, ακόμα κι όταν σταματούσε, έπαιρνε μπροστά με μια κλοτσιά.

Αλλά η ηθική εκείνης της εποχής μάς ήθελε όλους Σπαρτιάτες, ενώ η σημερινή μας θέλει όλους Συβαρίτες.

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Χωρίς αμύγδαλα...

Τον καιρό που τα παγωτά ήταν πιο φθηνά απ’ ό,τι σήμερα, ένα παιδάκι δέκα ετών μπήκε στο ζαχαροπλαστείο και κάθισε σ’ ένα τραπέζι. Η σερβιτόρα τον σέρβιρε μ’ ένα ποτήρι νερό.

- Πόσο κάνει ένα παγωτό σοκολάτα και με αμύγδαλα από επάνω; τη ρώτησε το παιδί.
- Εξήντα δραχμές, απάντησε εκείνη.

Το παιδί έβγαλε από την τσέπη μία χούφτα νομίσματα και άρχισε να μετράει.

- Και πόσο κάνει χωρίς αμύγδαλα; Ρώτησε πάλι σχεδόν ντροπιασμένος.
Άλλοι πελάτες περίμεναν να δώσουν παραγγελία και η κοπέλα άρχισε να χάνει την υπομονή της.

- Σαράντα πέντε δραχμές, του είπε κάπως απότομα.

Το παιδί άρχισε να μετράει πάλι τα νομίσματα και είπε αποφασιστικά,
- Θέλω ένα παγωτό σοκολάτα χωρίς αμύγδαλα από επάνω.

Η σερβιτόρα του έφερε τη παραγγελία μαζί με την απόδειξη και έφυγε.
Το παιδί έφαγε το παγωτό, πλήρωσε στο ταμείο και έφυγε.

Όταν η σερβιτόρα ήρθε να μαζέψει κόμπιασε και τα μάτια της δάκρυσαν. 

Εκεί δίπλα από το άδειο πιατάκι και το ποτήρι με το νερό βρίσκονταν, όμορφα τακτοποιημένα, νομίσματα αξίας δεκαπέντε δραχμών. 

Ήταν το φιλοδώρημά της (συνεπώς το παιδί είχε χρήματα για να βάλει και αμύγδαλα από πάνω, αλλά δεν θα είχε να αφήσει κάτι και ούτε θύμωσε για την αγένεια…).

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Παγωτό σοκολάτα χωρίς παγωτομηχανή από τη Μητερούλα

Επειδή τα παγωτά που αγοράζουμε είναι... άστα να πάνε...!!

Αν ξέραμε τι παγωτά τρώμε! 

Υλικά (για πάνω από 2 λίτρα παγωτού):
1 κουτί γάλα εβαπορέ 410 gr (κατά προτίμηση όχι light)
1 κούπα (περίπου 200 gr) σιρόπι σοκολάτας*
2 κρέμες γάλακτος των 200 ml, με τουλάχιστον 30% λιπαρά
1 κουταλιά της σούπας κονιάκ/μπράντι (προαιρετικά)

Εκτέλεση:
Βάζετε το εβαπορέ στην κατάψυξη για 2 ώρες να παγώσει. Είναι σημαντικό να το έχετε αφήσει στην κατάψυξη για να αφρατέψει κατάλληλα κατά το χτύπημα με το μίξερ.

Σε ένα μικρό μπολ ρίχνετε τις κρέμες γάλακτος και τις χτυπάτε με το μίξερ σε δυνατή ταχύτητα μέχρι να γίνουν σαντιγί.

Βγάζετε το εβαπορέ από το ψυγείο και το ρίχνετε σε μια μεγάλη λεκάνη. Ρίχνετε και το σιρόπι μαζί με το κονιάκ και χτυπάτε με το μίξερ για 10 λεπτά σε δυνατή ταχύτητα. Το μείγμα μας θα πρέπει να αφρατέψει κατά το χτύπημα.
...............
η συνέχεια στη μητερούλα

Τούρτα παγωτό, Μμμμ... η μανούλα έφτιαξε

όπως αυτό που έτρωγε όταν ήταν μικρή!! 

 δείτε τη συνταγή στη μητερούλα

Πού θα πάει; Έρχεται το καλοκαιράκι! — Πόσα παγωτά είναι αρκετά για τα παιδιά; — Η ιστορία του παγωτού

Το παγωτό αποτελεί το μεγαλύτερο διατροφικό «πειρασμό» του καλοκαιριού. Παράλληλα, είναι και το πλέον παρεξηγημένο σνακ. Στην πραγματικότητα, διατροφικά είναι πολύ καλύτερο απ’ ό,τι νομίζουμε. Γι’ αυτό απολαύστε το, αλλά στο πλαίσιο μιας υγιεινής, ισορροπημένης διατροφής. 

Η ιστορία του παγωτού

Της διατροφολόγου Ορσαλίας Ψαρίδη
Τα παγωτά, ή ακριβέστερα τα παγωμένα γλυκίσματα, δρόσιζαν ουρανίσκους ήδη στην Κίνα του 17ου π.χ, στην αρχαία Αίγυπτο και την Περσία καθώς και στην Αυτοκρατορική Ρώμη.

The History of Ice Cream
Η ιστορία τους, η εξέλιξη και η εξάπλωσή τους, είναι στενά συνδεδεμένες με την ανάπτυξη της τεχνογνωσίας, της μεταφοράς, της διατήρησης του πάγου και της ψύξης των τροφών.
Η προέλευση τους είναι ασαφής καθώς τα θολά ιστορικά στοιχεία φλερτάρουν με τον μύθο.
Μία ιστορία που οι ραβίνοι αγαπούσαν να εξιστορούν (χωρίς να αναφέρεται στην Βίβλο), ήταν αυτή που ο Ισαάκ προσέφερε στον Αβραάμ γάλα κατσίκας ανακατεμένο με χιόνι λέγοντάς του «Ο ήλιος καίει, δροσίσου».
............................
περισσότερα στο πράσινο χαμομηλάκι

Ποια είναι η διατροφική αξία του παγωτού;   
Είναι λανθασμένη η εντύπωση ότι το παγωτό δεν έχει καμιά διατροφική αξία. Κάθε άλλο μάλιστα, μια που αποτελείται από υλικά που ο παιδικός οργανισμός έχει ανάγκη, όπως γάλα, βούτυρο, κακάο, φρούτα. Το γάλα αποτελεί το κύριο συστατικό των παγωτών, κάτι που το κάνει ιδιαίτερα θρεπτικό.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, τα παιδιά πρέπει να πίνουν περίπου 750ml – 1000ml  γάλακτος για να καλύψουν τις ημερήσιες ανάγκες τους σε ασβέστιο.
Με δεδομένο λοιπόν το γεγονός ότι η συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη ασβεστίου στα παιδιά είναι ιδιαιτέρως αυξημένη, καθίσταται απαραίτητη η κατανάλωση τριών μερίδων γαλακτοκομικών καθημερινά. Παρ’ όλα αυτά, είτε γιατί πολλά παιδιά δεν είναι εξοικειωμένα με την κατανάλωση γάλακτος είτε για μεγαλύτερη ποικιλία και για να τους κάνουμε το χατίρι, μπορούμε να εμπλουτίσουμε τη διατροφή τους εντάσσοντας και εναλλακτικές πηγές γάλακτος και ασβεστίου. Συνεπώς, το παγωτό είναι η ιδανική λύση και ιδιαίτερα εκείνο που περιέχει μεγαλύτερη ποσότητα σε γάλα και είναι εμπλουτισμένο με ασβέστιο.
Τα ωφέλιμα συστατικά 
Tο παγωτό περιέχει ποικίλα ωφέλιμα συστατικά, όπως πρωτεΐνες, υδατάνθρακες, λιπαρά, βιταμίνες, μέταλλα και ιχνοστοιχεία. Επίσης, αποτελεί καλή πηγή φωσφόρου, που είναι απαραίτητο στο μεταβολισμό και στην απορρόφηση του ασβεστίου. Τέλος, περιέχει ψευδάργυρο, κάλιο και σίδηρο.
Ασβέστιο
Το πιο σημαντικό μέταλλο που βρίσκεται στο παγωτό είναι το ασβέστιο. Το ασβέστιο είναι ένα μέταλλο ζωτικής σημασίας για τα παιδιά, καθώς θεωρείται απαραίτητο στοιχείο για το σχηματισμό γερών οστών και δοντιών, ενώ αποτελεί και ασπίδα προστασίας απέναντι στην οστεοπόρωση. Είναι βασικό, λοιπόν, από πολύ μικρό το παιδί να καταναλώνει τροφές πλούσιες σε ασβέστιο, για να εξασφαλίσει καλή υγεία και σωστή σκελετική ανάπτυξη. Αρκεί να σημειώσουμε πως 100γρ. παγωτού βανίλια - σοκολάτα περιέχουν περίπου 120mg ασβεστίου, ποσότητα που καλύπτει το 10% των ημερήσιων αναγκών του παιδιού. Μάλιστα, ένα μπολ (περίπου 200ml) παγωτό βανίλια δίνει τόσο ασβέστιο όσο ένα ποτήρι γάλα.
Πρωτεΐνες
Το παγωτό είναι πλούσιο σε πρωτεΐνες γάλακτος, οι οποίες είναι υψηλής βιολογικής αξίας, μιας και περιέχουν απαραίτητα αμινοξέα. Τα αμινοξέα αυτά δεν μπορεί να τα συνθέσει ο ανθρώπινος οργανισμός και πρέπει να ληφθούν από την τροφή.
Υδατάνθρακες
Οι υδατάνθρακες είναι χρήσιμοι στον οργανισμό γιατί αποτελούν άμεση πηγή ενέργειας, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ομαλή λειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος, για την προστασία των πρωτεϊνών των ιστών κ.λ.π. Ιδιαίτερα η βιταμίνη D και η λακτόζη έχει διαπιστωθεί ότι βοηθάει στην απορρόφηση του ασβεστίου. Οι υδατάνθρακες του παγωτού προέρχονται κυρίως από τις γλυκαντικές ύλες, τη ζάχαρη και τη λακτόζη του γάλακτος.
Βιταμίνες
Το παγωτό περιέχει βιταμίνες A, D, E, C, B1, B2, B6, B12, που είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη και την ομαλή λειτουργία του παιδικού οργανισμού, αλλά και του μεταβολισμού.
Λιπαρά
Τα λιπαρά του παγωτού προέρχονται κυρίως από τα λιπαρά του γάλακτος αλλά και από τα υπόλοιπα συστατικά του, όπως από το βούτυρο και την κρέμα γάλακτος. Το λίπος του γάλακτος προσφέρει ενέργεια, λιπαρά οξέα και λιποδιαλυτές βιταμίνες (A, D, E και Κ). Επίσης περιέχει και το λινολεϊκό οξύ, που δρα προστατευτικά στην εμφάνιση χρόνιων νοσημάτων και καρκίνου του μαστού.
Ενέργεια
Υπολογίστε ότι ένα παγωτό 100γρ. έχει 75 έως 240 θερμίδες, ανάλογα με τον τύπο. Ένα παγωτό ξυλάκι βανίλια έχει σαφώς λιγότερες θερμίδες από ένα ξυλάκι με επικάλυψη σοκολάτας ή από ένα χωνάκι. Από την άλλη, τα παγωτά γρανίτα, τα σορμπέ ή το παγωμένο γιαούρτι με φρούτα  περιέχουν ελάχιστα ή καθόλου λιπαρά και έχουν τις λιγότερες θερμίδες.
Τι πρέπει να προσέξω;
-  Το πρώτο που πρέπει να προσέξετε κυρίως στην πρώτη γνωριμία του παιδιού με το παγωτό είναι η ποιότητα: Για ένα παιδάκι δώδεκα μηνών το παγωτό είναι κάτι εντελώς καινούργιο. Γι’ αυτό, καλό είναι να μην απέχει σε γεύση από τα τρόφιμα που βρίσκονται στην καθημερινή του διατροφή, όπως το γάλα και το γιαούρτι. Παγωτά που περιέχουν κρέμα γάλακτος, ανθόγαλα, γιαούρτι και κρέμα ή αυγά θα πρέπει να είναι στην πρώτη γραμμή προτίμησης.
-  Καλό είναι  να αποφεύγετε παράξενες γεύσεις ή παγωτά που περιέχουν κομματάκια σοκολάτας, ξηρούς καρπούς ή γλασαρισμένα φρούτα. Επίσης, κατάλληλα για την πρώτη γνωριμία είναι και όλα τα παγωτά φρούτου.
Πότε και πόσο;
Η καλύτερη στιγμή για να δώστε στο παιδί ένα παγωτό είναι κατά την πρωινή ή απογευματινή του βόλτα. Εννοείται πως μπορεί να φάει μόνον ένα. Ιδανική ποσότητα είναι γύρω στα 60-80ml, όσο, για παράδειγμα, ένας μικρός πύραυλος, ένα ξυλάκι ή ένα μικρό κυπελάκι. Σε ιδιαίτερες περιπτώσεις το παγωτό, μπορεί ακόμη και να αντικαταστήσει ένα γεύμα. Είναι μια καλή επιλογή εάν το πρωινό ήταν πολύ πλούσιο και προβλέπεται ότι το παιδί θα φάει για βράδυ νωρίτερα από το συνηθισμένο. Τότε, καλό είναι το παγωτό να συνοδεύεται από πολλά φρούτα, που θα ενισχύσουν τη γεύση του. Για παράδειγμα, δώστε του ένα παγωτό βανίλια ή και σοκολάτα με πολλές φράουλες ή με κομματάκια οποιουδήποτε φρούτου.
Κανόνες σωστής υγιεινής
-  Ποτέ μην αγοράζετε στο παιδί σας παγωτό το οποίο έχει λιώσει και έχει επαναψυχθεί. Αυτό θα το καταλάβετε όταν το σχήμα του παγωτού μέσα στη συσκευασία δεν είναι αυτό που γνωρίζατε, αλλά φαίνεται παραμορφωμένο.
-   Μην καταναλώνετε παγωτά που εμφανίζουν κρυστάλλους, αφού υποδηλώνουν ότι έχουν επαναψυχθεί.
-  Διατηρείτε το παγωτό πάντα στην κατάψυξη.
-  Αγοράζετε πάντα παγωτά γνωστών εταιρειών. Σας προσφέρουν τη σιγουριά ενός μεγάλου ονόματος, την εμπειρία χρόνων και την εγγύηση της τελευταίας τεχνολογίας τους.
imommy

Παγωτό καραμέλα ... Μμμμ... η μανούλα έφτιαξε !!

Το σπιτικό παγωτό εκτός από νόστιμο είναι και υγιεινό καθώς δεν περιέχει συντηρητικά και άλλες χρωστικές ουσίες. Σήμερα, σας προτείνουμε να γευτούμε μαζί ένα δροσερό παγωτό καραμέλα!
.

Υλικά:

• γάλα εβαπορέ
• 1 κονσέρβα φυτική σαντιγί
• 2 κουτιά ζαχαρούχο γάλα βρασμένα, χωρίς να τα ανοίξουμε, για 3 ώρες σε σιγανή φωτιά για να καραμελώσουν. (Στη χύτρα ταχύτητας καραμελώνουν σε μισή ώρα).
• 80 γραμμάρια ζάχαρη
• 140 γραμμάρια ξηροί καρποί (προαιρετικά)

Εκτέλεση
Στο μίξερ χτυπάμε τη φυτική σαντιγί με το εβαπορέ. Καλό θα ήταν ιδίως τώρα με τις πολλές ζέστες να είναι και τα δυο δροσερά.
Όταν αυξηθεί αρκετά ο όγκος τους τότε ρίχνουμε μέσα και το ένα καραμελωμένο ζαχαρούχο γάλα και το χτυπάμε καλά και αυτό να γίνουν όλα ένα μείγμα.
Καλό είναι με μια σπάτουλα να καθαρίσουμε καλά τα πλαϊνά και τον πάτο του μπολ του μίξερ γιατί ιδίως το καραμελωμένο ζαχαρούχο έχει την τάση να κολλάει εκεί και να μην ανακατεύεται καλά στην αρχή.
Συνεχίζουμε να χτυπάμε για λίγα λεπτά ακόμα. Αφαιρούμε από το το μπολ και βάζουμε το μείγμα στην κατάψυξη.

Ετοιμάζουμε τους καραμελωμένους ξηρούς καρπούς. Καβουρδίζουμε για λίγο τους ξηρούς καρπούς βάζοντάς τους στο φούρνο σε ένα ταψάκι στους 180 βαθμούς για 15 λεπτά.
Αν θέλουμε αφού ψηθούν και κρυώσουν λίγο τους σπάμε σε μικρότερα κομμάτια στο multi.
Βάζουμε ένα τηγάνι με βαρύ πάτο σε δυνατή φωτιά. Όταν ζεσταθεί καλά ρίχνουμε μέσα το 1/3 από τη ζάχαρη. Περιμένουμε να γίνει καραμέλα. Αν χρειαστεί ανακατεύουμε λίγο με μια σπάτουλα. Προσθέτουμε το επόμενο 1/3 από τη ζάχαρη, το ανακατεύουμε και αυτό με την καραμέλα και περιμένουμε να καραμελώσει.
Όταν πάρει ωραίο χρώμα ρίχνουμε και το τελευταίο μέρος από τη ζάχαρη και περιμένουμε ξανά να λιώσει. Ο λόγος που το κάνουμε έτσι είναι για να μην κάψουμε την καραμέλα μας και χρειαστεί να το κάνουμε από την αρχή. Με το να ρίχνουμε τη ζάχαρη σιγά σιγά έχουμε μεγαλύτερο έλεγχο στην παρασκευή της καραμέλας. Όταν είναι έτοιμη αφαιρούμε από τη φωτιά και ρίχνουμε μέσα τους ξηρούς καρπούς. Ανακατεύουμε καλά να πάει η καραμέλα παντού. Αδειάζουμε το μείγμα σε ένα ταψί πάνω στο οποίο έχουμε βάλει μια λαδόκολλα. Με δύο πιρουνάκια προσπαθούμε να ξεχωρίσουμε τα μεγάλα συσσωματώματα και μετά όταν κρυώσουν καλά με το χέρι μας σπάμε σε μικρά κομμάτια.
Όταν το παγωτό μας έχει παγώσει λίγο το ανακατεύουμε με ένα κουτάλι και αν είναι πια αρκετά παγωμένο τότε μπορούμε να ρίξουμε μέσα τους ξηρούς καρπούς και το δεύτερο κουτί καραμελωμένου ζαχαρούχου.
Ανοίγουμε την κονσέρβα και με 2 κουτάλια παίρνουμε κουταλιές κουταλιές από την καραμέλα μας και την πετάμε μέσα στη μάζα του παγωτού.
Τέλος ρίχνουμε μέσα και τους ξηρούς καρπούς και ανακατεύουμε να πάνε παντού. Επιστρέφουμε το μπολ στην κατάψυξη. Παγώνουμε για άλλες 6 – 8 ώρες μέχρι να παγώσει καλά.
Καλό είναι πριν σερβίρουμε να το αφήσουμε εκτός κατάψυξης για 10 – 15 λεπτά να μαλακώσουν.

infokids

Τούρτα παγωτό!! Μμμμ... η μανούλα έφτιαξε

4 απίθανες συνταγές για τούρτα παγωτό

.
Τούρτα παγωτό βανίλια-σοκολάτα

Υλικά:

Για τη βάση	Για το παγωτό	Για τον στολισμό
125 γραμ. μαργαρίνη  4 κ.σ. κακάο 200 γραμ. ζαχαρούχο γάλα (0,5 κουτάκι) 25 μπισκότα πτι μπερ 4 κ.σ. κονιάκ	250 γραμ. φυτική σαντιγί (1 κουτάκι) 400 γραμ. ζαχαρούχο γάλα (1,5 κουτάκι) 400 γραμ. εβαπορέ γάλα (1 κουτί) 1 βανίλια 100 γραμ. γεμιστά μπισκότα σοκολατένια	100 γραμ. κουβερτούρα 100 γραμ. φουντούκια ή φρέσκες φράουλες

Εκτέλεση:
Για τη βάση 
Λιώνετε το βούτυρο και αφού το αποσύρετε από την φωτιά προσθέτετε το κακάο, το ζαχαρούχο, έπειτα σπάτε τα μπισκότα σε πολύ μικρά κομμάτια, ρίχνετε το κονιάκ και ανακατεύετε πολύ καλά. 
Ρίχνετε το μείγμα σε τσέρκι-φόρμα και το βάζετε στην κατάψυξη.
Για το παγωτό
Χτυπάτε την σαντιγί μέχρι να διογκωθεί και ρίχνετε μετά το ζαχαρούχο, το εβαπορέ και τη βανίλια. 
Το βάζετε στην κατάψυξη. 
Αφού παγώσει και πήξει λίγο, το βγάζετε και το ξαναχτυπάτε, να γίνει σαν μους και τότε σπάτε και ρίχνετε τα μπισκότα και ανακατεύετε απαλά.
Χύνετε το παγωτό στο τσέρκι πάνω στην παγωμένη βάση. 
Βάζετε την τούρτα στην κατάψυξη.
Τον στολισμό,
τον κάνετε αφού είναι έτοιμη η τούρτα, παγωμένη, ακόμα και πριν το σερβίρισμα αν θέλετε. Λιώνετε την σοκολάτα και την περιχύνετε με ένα κουτάλι ζεστή, πάνω στην τούρτα και αμέσως κοκαλώνει!
Συνταγή: sintagespareas
.

Τούρτα παγωτό pralines and cream

περισσότερα στην πηγή: mama365