Δώστε στο Παιδί σας μια «Πλούσια» Ζωή, χωρίς να το κακομάθετε

Μην «ταΐζετε» τη συναισθηματική πείνα του παιδιού σας με υλικά αγαθά. 

Μήπως σήμερα τα παιδιά είναι περισσότερο κακομαθημένα σε σχέση με προηγούμενες γενιές; 

Μήπως θέλουμε να δώσουμε στο παιδί μας μια «πλούσια» ζωή, αλλά φοβόμαστε μήπως το μετατρέψουμε σε κακομαθημένο εγωιστή; Μπορούμε να βρούμε τη χρυσή τομή!

1. Μην «ταΐζετε» τη συναισθηματική πείνα του παιδιού σας με υλικά αγαθά. 

Τις περισσότερες φορές που ένα παιδί γκρινιάζει ή ζητάει πράγματα στην πραγματικότητα επιθυμεί περισσότερο χρόνο με και περισσότερη προσοχή από τους γονείς του. 

Οι γονείς είναι απασχολημένοι, δεν έχουν χρόνο ή διάθεση και καταλήγουν να νιώθουν ενοχές που δεν αφιερώνουν αρκετό χρόνο στο παιδί τους. 

Τι κάνουν λοιπόν; Του αγοράζουν ακόμα περισσότερα πράγματα. Και ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται….  

Δημιουργήστε χρόνο για το παιδί, δημιουργήστε οικογενειακές ρουτίνες, αφιερώστε ώρα και προσοχή στο παιδί και θα έχετε ένα χαρούμενο, καλά προσαρμοσμένο παιδί. 

Είναι αμετάφραστο το αγγλικό ρητό που λέει «children thrive when you give them half as many presents and twice as much of your presence» (τα παιδιά προκόβουν όταν τους δίνετε τα μισά δώρα και τη διπλή παρουσία σας).

2. Ενθαρρύνετε το παιδί σας να δημιουργήσει τη δική του «αφθονία». 

Συχνά οι γονείς, αγχωμένοι οι ίδιοι από τον αγώνα για τα χρήματα, (α) μαλώνουν τα παιδιά τους όταν ζητάνε υλικά αγαθά και τους δημιουργούν σύνδρομο στέρησης και ντροπής «εγώ στην ηλικία σου δεν είχα τίποτα από όλα όσα έχεις, μη γίνεσαι αχάριστος..» ή, στο αντίθετο άκρο, 

(β) δίνουν άκριτα στο παιδί τους ό,τι ζητήσει. Και οι δύο πρακτικές όμως περνούν λανθασμένο μήνυμα! 

Ο καλύτερος τρόπος (γ) είναι να ενθαρρύνουμε το παιδί και να του δείξουμε ότι έχει δύναμη το ίδιο. 

Ας δούμε τρία παραδείγματα των τριών αυτών προσεγγίσεων. 

Ο γονιός και το παιδί είναι σε ένα μαγαζί για να αγοράσουν δώρο για τα γενέθλια ενός φίλου.

(α) «Μην αρχίζεις πάλι να ζητάς… δεν πρόκειται να σου πάρω τίποτα.. είσαι αχάριστος... προχτές σου πήρα παιχνίδι... μα εσύ ποτέ δεν ευχαριστιέσαι με τίποτα και όλο ζητάς; και ούτε καν παίζεις με τα παιχνίδια που έχεις!»

Αυτή η τακτική δίνει στο παιδί το μήνυμα ότι δεν αξίζει το παιχνίδι (ή το οτιδήποτε ζητάει), κάτι που είναι λανθασμένο, διότι το κάθε παιδί αξίζει. 

 Του κολλάει την ταμπέλα ότι είναι αχάριστο και άπληστο που συνέχεια θέλει κάτι (αλλά βέβαια όλοι μας επιθυμούμε πράγματα όλη την ώρα!) ότι οι γονείς δεν έχουν τα χρήματα για όσα το παιδί ζητάει (και το κάνουν να αισθάνεται μια έλλειψη και άγχος για τα οικονομικά) και τελικά το μήνυμα που παίρνει το παιδί είναι ότι δεν έχει ούτε δύναμη ούτε έλεγχο των πραγμάτων και δε μπορεί να πάρει αυτό που επιθυμεί, ενώ οι άλλοι και αξίζουν και μπορούν.

(β) «Εντάξει, κατάλαβα.. το θέλεις πάρα πολύ.. για να δούμε πόσο κοστίζει.. εντάξει, θα σου το πάρω… Θα μου υποσχεθείς όμως ότι θα είσαι καλό παιδί όλη την εβδομάδα και θα ακούς ό,τι σου λέω;»

Αυτή η τακτική είναι ξεκάθαρα δωροδοκία! 

Και το πιθανότερο είναι ότι δε θα λειτουργήσει, διότι το παιδί και δε θα έχει καλή συμπεριφορά και δεν πρόκειται να ακούσει! Δυστυχώς, προσφέροντας σε ένα παιδί ό,τι υλικό αγαθό ζητήσει του δημιουργεί την προσδοκία ότι μπορεί να πάρει οτιδήποτε επιθυμεί στη ζωή του και ότι οι γύρω του οφείλουν να του το δώσουν. 

Όταν μάλιστα το παιδί αρχίσει να κλαίει, να φωνάζει μέσα στο μαγαζί και δώσει σόου (και ο γονιός ντρέπεται που τους βλέπουν) και όταν δώσει υποσχέσεις –που δεν θα κρατήσει- και τελικά ο γονιός λυγίσει και του πάρει το δωράκι, τότε το παιδί μαθαίνει ότι με τον κακό τρόπο κερδίζει! 

Φυσικά θα χαρεί το παιδί με το απόκτημά του (γιατί ο εγκέφαλος θα πάρει τη δόση του από μπόλικη ντοπαμίνη που φέρνει αίσθημα χαράς), αλλά σύντομα θα χάσει το ενδιαφέρον του και θα θέλει κάτι άλλο. 

Με αυτό τον τρόπο δημιουργείται από μικρή ηλικία έναν shop-aholic, ή αποκτά το παιδί εθισμό στην απόκτηση υλικών αγαθών.

(γ) «Ξέρω, ξέρω, το θέλεις πάρα πολύ.. είναι πραγματικά φανταστικό! Αλλά δεν είναι στο πρόγραμμά μας να πάρουμε παιχνίδι για σένα (δείχνουμε στο παιδί ότι υπάρχουν προτεραιότητες και οργάνωση- δεν έχει να κάνει ούτε με το ότι το ίδιο δεν το αξίζει αυτό που θέλει, ούτε με πνεύμα στέρησης). 

«Λυπάμαι που δεν μπορούμε να το αγοράσουμε σήμερα…αλλά αφού σου αρέσει τόσο μπορείς να το βάλεις στη λίστα για τα γενέθλια/γιορτή/Χριστούγεννα/Πάσχα και ανεξακολουθείς να το θέλεις μπορείς σίγουρα να το έχεις τότε». 

Εδώ θα μπορούσε να προσθέσει κάτι ο γονιός για το ότι το παιδί θα μπορούσε να κάνει μια μικρή δουλίτσα και να κερδίσει λίγα χρήματα ώστε να τα χρησιμοποιήσει γι’ αυτό που θέλει. 

Στην Ελλάδα όμως είμαστε πίσω σε αυτόν τον τομέα και θεωρούμε ότι δε χρειάζεται ένα παιδί να μπει στη διαδικασία του εργάζομαι-κερδίζω (όταν πρόκειται για κάποια μικροδουλίτσα) αλλά τέλος πάντων… αυτό είναι άλλη συζήτηση....  

Μπορούμε να προτείνουμε στο παιδί να χρησιμοποιήσει τις οικονομίες του κουμπαρά του. Με αυτή την προσέγγιση ουσιαστικά δίνουμε δύναμη στο παιδί και του περνάμε το μήνυμα ότι υπάρχουν πράγματα που μπορεί να κάνει είτε τώρα είτε αργότερα και να αποκτήσει αυτό που θέλει.

3. Δώστε στο παιδί σας ωραίες εμπειρίες και όχι υλικά αγαθά. 

Τα ερευνητικά δεδομένα δείχνουν ότι οι άνθρωποι που είναι πιο ευτυχισμένοι και ‘γεμάτοι’ από τη ζωή τους δεν έχουν απαραιτήτως περισσότερα υλικά αγαθά, αλλά περισσότερες εμπειρίες. 

Προτιμήστε λοιπόν αντί για ένα ακόμα παιχνίδι μια επίσκεψη σε ένα μουσείο, μια θεατρική παράσταση, κινηματογράφο, ένα αθλητικό γεγονός, ένα ταξίδι…. 

Εμπλουτίστε τον κόσμο και τις εμπειρίες του παιδιού σας και ανοίξτε του τα μάτια στα ωραία πράγματα που μπορεί να κάνει και να μοιραστεί με τους αγαπημένους του.

4. Δώστε το καλό παράδειγμα. 

Παρόλο που τα παιδιά δεν κάνουν απαραιτήτως αυτό που τους λέτε, τελικά όμως κάνουν αυτό που σας βλέπουν να κάνετε! 

Μάθετε να ευχαριστιέστε τα όσα έχετε, να νιώθετε ευγνωμοσύνη και να τονίζετε την αξία της οικογένειας και της φιλίας.

5. Διδάξτε στο παιδί ότι η ευτυχία δεν αγοράζεται. 

Συζητήστε για τα χόμπι σας, τα ενδιαφέροντά σας όσα σας αρέσουν και αγαπάτε, καλλιεργήστε αντίστοιχα ενδιαφέροντα στο παιδί σας. 

Διδάξτε του την αξία της οικογένειας, της φιλίας και να τονίζετε με κάθε ευκαιρία το ότι περνάτε ωραία και είστε ευτυχισμένοι άσχετα με την αγορά υλικών αγαθών.

6. Βοηθήστε τον εγκέφαλο του παιδιού σας να λειτουργήσει διαφορετικά, αναζητώντας διαφορετική επιβράβευση. 

Μάθετε στο παιδί σας να αναγνωρίζει τη χαρά που αισθάνεται σε περιπτώσεις διαφορετικές από την αγορά υλικών αγαθών: όταν παίζει το αγαπημένο του παιχνίδι, όταν είναι με τους κολλητούς του, όταν βρει ένα παράξενο βότσαλο στην παραλία, όταν κάνει το πρώτο του μπάνιο, όταν σκοράρει, κλπ. 

Διδάξτε του να αναγνωρίζει τη συναισθηματική ανταμοιβή που παίρνει από χίλια δυο άλλα πράγματα εκτός κατανάλωσης. 

Καθώς το παιδί κάνει πράγματα που αγαπά (διάβασμα, αθλητισμό, χειροτεχνίες, γράψιμο, μουσική, κλπ) στην πραγματικότητα εξασκεί τις δεξιότητές του, ενισχύει την αυτοπεποίθησή του και χτίζει ψυχική ανθεκτικότητα- με αυτό τον τρόπο ‘καλωδιώνεται’ ο εγκέφαλός του να βρίσκει ευχαρίστηση που τη δημιουργεί ο ίδιος και έχει διάρκεια.

Παρατηρείτε κάτι σε όλα αυτά; Αν τελικά τα παιδιά σήμερα είναι κακομαθημένα, αυτό συμβαίνει επειδή μεγαλώνουν σε μια γενική κουλτούρα και νοοτροπία που καλλιεργεί το να είναι κανείς κακομαθημένος. 

 Αν λοιπόν εμείς οι γονείς κάνουμε μια στροφή, και δεν εννοώ κάτι ακραίο, αλλά αν αρχίσουμε να δίνουμε περισσότερη έμφαση σε άλλες εκφάνσεις της ανάπτυξης του παιδιού, αμέσως καταφέρνουμε να μην έχουμε κακομαθημένα παιδιά! 

Έμφαση λοιπόν στο να καλλιεργήσει το παιδί τα ταλέντα και τις κλίσεις του, να μάθει στις αξίες της αγάπης, της φιλίας, της αλληλεγγύης, της προσφοράς! 

Φυσικά και θα του αγοράζουμε παιχνίδια, φυσικά και δε θα του στερήσουμε πράγματα! 

Όμως, θα προσέχουμε και θα παρατηρούμε και όταν το παιδί ζητάει επικύρωση και σύνδεση μαζί μας θα του προσφέρουμε ακριβώς αυτά και όχι περισσότερα υλικά αγαθά! 

Τονίζοντας τη συναισθηματική σύνδεση των ανθρώπων, την αυτοβελτίωση, το μοίρασμα εμπειριών, και τη σημασία που έχει καθένας μας στον κόσμο βοηθάμε το παιδί να βρει εσωτερικές, δυνατές και σταθερές πηγές χαράς.
Dr. Λίζα Βάρβογλη

greekpsychologypages
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Όσα χρήματα και αν διαθέσετε, αυτά δεν μπορείτε να τα αγοράσετε:

10 ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΕΣ ΑΞΙΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΙ!

ΑΓΑΠΗ
    Τα χρήματα μπορούν να αγοράσουν τον πόθο, την έλξη και την εξουσία … αλλά δεν μπορούν να αγοράσουν αγάπη. Αυτό συμβαίνει επειδή η αγάπη είναι κάτι οικείο, κάτι εγκάρδιο, μυστηριώδες, ρομαντικό, τρυφερό και πολύ προσωπικό. 

    Τα χρήματα δε συνδέονται με αυτά τα συναισθήματα, διότι συνιστούν απλώς μια μέθοδο ανταλλαγής – τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο. Τα χρήματα είναι απαραίτητα για να πληρώσουμε ένα προϊόν, μια υπηρεσία, την άνεση, την πολυτέλεια – τίποτα από αυτά δε σηματοδοτεί αυτό που πραγματικά χρειάζονται οι άνθρωποι.
    Πολλοί από εμάς το μαθαίνουμε αυτό με πολύ σκληρό τρόπο. Συσσωρεύουμε χρήματα και το μόνο που κατορθώνουμε είναι να νιώθουμε κενοί. Αυτό συμβαίνει επειδή μεγαλώνουμε σε μια κουλτούρα που γοητεύεται από τον πλούτο, η οποία, στην πραγματικότητα, οδηγεί σε παρανοήσεις και ψευδείς πεποιθήσεις.

ΑΛΗΘΕΙΑ
    Τα χρήματα αγοράζουν επιρροή, αλλά η αλήθεια είναι ανεκτίμητη και σημαντική για όλους. Πολλές φορές το χρήμα μπορεί να αγοράσει πεποιθήσεις, αν επηρεάσει απόψεις και γνώμες, μεροληψία και διαφθορά και ίσως φανεί ότι το χρήμα κερδίζει. Αυτό όμως συμβαίνει βραχυπρόθεσμα.
    Στο τέλος, ανεξάρτητα από το πόσα χρήματα μπορεί κάποιος να δαπανήσει για να καταπνίξει την αλήθεια, η αλήθεια πάντοτε στο τέλος θα λάμψει.

ΧΡΟΝΟΣ
    Κάθε στιγμή που περνά δεν επιστρέφει, κάθε στιγμή που περνά μας φέρνει πιο κοντά στον θάνατο. Αυτό μπορεί να φαίνεται νοσηρό ή θλιβερό, αλλά είναι πέρα για πέρα αληθινό. Η ζωή μας αρχίζει να φθίνει από τη στιγμή που γεννιόμαστε.
    Όσο κι αν έχει προχωρήσει η επιστήμη και η ιατρική, δεν υπάρχει κανένας πρακτικός τρόπος για να επιτύχουμε τη μακροζωία. Οι ζάπλουτοι ματαιόδοξοι αυτού του κόσμου έχουν δαπανήσει τεράστια ποσά προσπαθώντας να αγοράσουν την αθανασία. Αυτό όμως είναι μάταιο και το μόνο που διαπιστώνει κανείς είναι ότι ο θάνατος επέρχεται, ακόμη και νωρίτερα από ό,τι περιμένουμε.
    Κανένα χρηματικό ποσό δεν μπορεί να γυρίσει τον χρόνο πίσω. Ας προσπαθήσουμε να ζήσουμε την κάθε μας στιγμή, να ζήσουμε τη ζωή μας μέχρι τέλος.

ΕΙΡΗΝΗ
    Μόνο η καλλιέργεια της ψυχής και της σκέψης μπορεί να μας φέρει ειρήνη. Μια διάσταση αυτής της θέσης είναι η αποδοχή του κακού και η προσπάθεια μετατροπής του αρνητικού βιώματος σε θετικό.
    Οι κυβερνήσεις δαπανούν τεράστια ποσά στο όνομα της “ειρήνης”, τα οποία ποτέ δεν κατόρθωσαν ούτε να αγγίξουν αυτό που ορίζουμε εμείς οι άνθρωποι ως «ειρήνη».
    Το πιο σημαντικό είναι η εσωτερική μας ειρήνη, η οποία δεν εξαρτάται από το πορτοφόλι μας. Εξαρτάται από τον τρόπο που εκπαιδεύουμε το μυαλό μας, ορίζουμε προσδοκίες και τότε συνειδητοποιεί κανείς τι σημαίνει «ειρήνη».

TAΛΕΝΤΟ
    H προίκα και οι ικανότητες του μυαλού και του σώματος είναι αξίες ανεκτίμητες. Μπορεί το χρήμα να ενεργεί επικουρικά στην ανάπτυξη και την εξέλιξη του ταλέντου, δεν μπορεί όμως να αγοράσει δεξιότητες και ικανότητες.
    Εκτός από το έμφυτο ταλέντο, υπάρχει η ικανότητα να αποκτά κανείς μια δεξιότητα ή ένα ταλέντο και αυτό δεν αγοράζεται. Οι διανοητικές διαδικασίες και η επιδεξιότητα του νου και του σώματος δεν είναι προϊόν… είναι πολύτιμες αξίες.

ΥΓΕΙΑ
    Πράγματι, τα χρήματα βοηθούν στην υγειονομική και ιατρική περίθαλψη, ωστόσο δεν μπορούν να αγοράσουν την υγεία, εάν κάποιος τη χάσει. Ταυτόχρονα, δραστηριότητες όπως η άσκηση, η προληπτική ιατρική και η φυσική φροντίδα του εαυτού κοστίζουν ελάχιστα.
    Είναι θλιβερό να βλέπεις διασημότητες να ξοδεύουν εξωφρενικά ποσά στην μάταιη προσπάθεια να διατηρήσουν την «φυσική τους ομορφιά». Πρώτα απ' όλα, η γήρανση είναι φυσική ομορφιά, οι ρυτίδες έχουν τη δική τους γοητεία, όπως και τα γκρίζα μαλλιά. Από την άλλη πλευρά, κάποιοι δαπανούν τεράστια ποσά σε χειρουργικές επεμβάσεις που εμφυτεύουν πλαστικό και άλλα ανθυγιεινά συστατικά στο σώμα, γεγονός αφύσικο και βλαβερό.

ΕΥΓΕΝΕΙΑ & ΚΑΛΗ ΑΝΑΤΡΟΦΗ
Υπάρχουν άνθρωποι κάθε εισοδήματος, ωστόσο ο σεβασμός απέναντι στον άλλον και η ευγένεια είναι θέμα προσωπικής παιδείας, δεν έχει σχέση με το χρήμα. Άλλωστε πολλοί από εμάς έχουμε συναντήσει αγενείς και αλαζόνες πλούσιους και ευγενικούς φτωχούς, γεμάτους παιδεία και καλλιέργεια ψυχής.

Τα χρήματα μπορεί πράγματι να μας οδηγήσουν σε μια «ανώτερη τάξη», αλλά σίγουρα δεν μας χαρίζουν ευγένεια, ή αριστοκρατικότητα. 

Χρειάζεστε αποδείξεις; 

Παρατηρήστε την Kim Kardashian ή τη Miley Cyrus. Τα συμπεράσματα δικά σας…

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ
Η κατοχή χρημάτων προσελκύει ανθρώπους που θέλουν να γίνουν φίλοι μας, αλλά δεν εγγυάται την αληθινή φιλία. Οι αληθινοί φίλοι αγαπούν ο ένας τον άλλο … και τα αισθήματα αυτά δεν έχουν σχέση με το χρήμα – άλλωστε, όπως είπαμε, η αγάπη δεν εξαρτάται από το χρήμα!

Αληθινοί και παντοτινοί φίλοι είναι εκείνοι που βρίσκονται δίπλα μας σε στιγμές «έκρηξης» και παραμένουν εκεί μέχρι την «ηρεμία». Τα χρήματα και τα υλικά αγαθά δεν έχουν σημασία για τους αληθινούς φίλους… μόνο εμείς έχουμε σημασία για έναν αληθινό φίλο σύμφωνα με το naturalsoul.

ΓΝΩΣΗ
Οι πληροφορίες που συσσωρεύουμε, τα στοιχεία που βρίσκονται μέσα στο μυαλό μας και ο τρόπος με τον οποίο εκφράζουμε τη σοφία μας δεν είναι προϊόντα, κανείς δεν μπορεί να τα αγοράσει. Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί μερικοί από τους πλουσιότερους ανθρώπους ενεργούν με λανθασμένο και ανάρμοστο τρόπο; Αυτό συμβαίνει επειδή το χρήμα, ή και κάτι άλλο, έχει επηρεάσει τον τρόπο σκέψης τους.

Πολλοί πλούσιοι άνθρωποι έχουν δηλώσει πως το χρήμα τους κάνει να νιώθουν «αήττητοι» και ως αποτέλεσμα έχουν πάρει πραγματικά καταστροφικές αποφάσεις. Άρα, δεν είναι μόνο η απόκτηση αυτής της γνώσης που την καθιστά ανεκτίμητη, είναι και η πρακτική εφαρμογή αυτής της γνώσης… ούτε η απόκτηση, ούτε η εφαρμογή αγοράζονται.

ΠΑΡΟΥΣΙΑ & ΑΠΟΔΟΧΗ
Ίσως το πιο σημαντικό είναι η παρουσία και η αποδοχή – η ικανότητα να είναι κανείς παρών και να αποδέχεται, χωρίς κρίση, κάθε κατάσταση. Αυτό το τεράστιο δώρο που μπορεί να αλλάξει τη ζωή μας δεν αγοράζεται. Είναι διαθέσιμο μόνο για εκείνους που προσπαθούν να κατανοήσουν και να εφαρμόσουν τις αρχές, τις απόψεις και τις θέσεις τους.

περισσότερα στην πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Σήμερα θα είμαι ο κύριος των συναισθημάτων μου Today I will be the master of my emotions.

 Go your own road

Σήμερα θα είμαι o κύριος των συναισθημάτων μου. Και πώς μπορώ να ελέγξω τα συναισθήματά μου, έτσι ώστε κάθε μέρα να είναι μια χαρούμενη και παραγωγική μέρα; 
Θα ακολουθήσω το αιώνιο μυστικό:
Αδύναμος είναι αυτός που επιτρέπει τις σκέψεις του να ελέγχουν τις πράξεις του. Ισχυρός είναι αυτός που εξαναγκάζει τις πράξεις του να ελέγχουν τις σκέψεις του. 
Κάθε μέρα, όταν ξυπνάω, θα ακολουθώ αυτό το πλάνο μάχης, πριν με κυριαρχήσουν οι δυνάμεις της θλίψης, της αυτολύπησης και της αποτυχίας.

Αν νιώσω θλίψη θα τραγουδήσω…
Αν νιώσω λύπη θα γελάσω…
Αν νιώσω άρρωστος θα διπλασιάσω την προσπάθεια μου…
Αν νιώσω φόβο θα προχωρήσω δυναμικά μπροστά…
Αν νιώσω υποδεέστερος θα φορέσω καινούργια ρούχα..
.
Αν νιώσω αβεβαιότητα θα υψώσω τη φωνή μου..
.
Αν νιώσω φτωχός θα σκεφτώ την ευημερία που έρχεται..
.
Αν νιώσω ελλιπής θα θυμηθώ παλιές μου επιτυχίες…

Αν νιώσω ασήμαντος θα θυμηθώ τους στόχους μου..
.

Όταν θα χαίρομαι με τις μέρες της επιτυχίας μου, 
θα θυμάμαι και τις μέρες ντροπής μου.
Όταν θα νιώθω γεμάτος δύναμη 
θα προσπαθώ να σταματήσω τον άνεμο..
.
Όταν θα έχω πολλά πλούτη θα θυμάμαι τα στόματα που πεινούν... 
Όταν θα νιώθω μεγάλη υπερηφάνεια θα θυμάμαι τις στιγμές αδυναμίας μου…

Όταν θα αισθάνομαι ότι τα χαρίσματα μου δεν βρίσκουν ταίρι... 
θα κοιτάζω τα άστρα!

~ Og Mandino , βιβλίο: "The Greatest Salesman in the World"
by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

“How do I change?
If I feel depressed I will sing.
If I feel sad I will laugh.
If I feel ill I will double my labor.
If I feel fear I will plunge ahead.
If I feel inferior I will wear new garments.
If I feel uncertain I will raise my voice.
If I feel poverty I will think of wealth to come.
If I feel incompetent I will think of past success.
If I feel insignificant I will remember my goals.
Today I will be the master of my emotions.”

― Og Mandino
goodreads

Το νησί των συναισθημάτων - Jorge Bucay: The Island of Feelings

Ήταν μια φορά ένα νησί όπου κατοικούσαν όλα τα συναισθήματα και όλες οι ανθρώπινες ιδιότητες που υπάρχουν. Εκεί ζούσαν μαζί ο Φόβος, το Μίσος, η Σοφία, η Αγάπη και η Αγωνία. Όλοι ήταν εκεί.

Μια μέρα, καλεί η Γνώση τους κατοίκους του νησιού και τους λέει:
“Έχω να σας ανακοινώσω μια άσχημη είδηση, το νησί βυθίζεται”.
Τα συναισθήματα που κατοικούν στο νησί δεν μπορούν να πιστέψουν στ’ αυτιά τους:
“Όχι, δεν γίνεται! Εμείς εδώ ζούμε όλη μας τη ζωή!”

Η Γνώση επαναλαμβάνει:
“Το νησί βυθίζεται”.
“Μα δεν είναι δυνατόν! Μπορεί να κάνεις λάθος!”.
“Εγώ δεν κάνω ποτέ λάθος” τους ξεκαθαρίζει η Γνώση.
“Αν σας λέω ότι βυθίζεται, είναι γιατί πράγματι βυθίζεται”.
“Και τώρα, τι θα κάνουμε;” ρωτούν τα συναισθήματα.
Οπότε, απαντάει η Γνώση.
“Λοιπόν, κάντε ό,τι θέλετε, εγώ πάντως σας προτείνω να βρείτε έναν τρόπο να φύγετε από το νησί… Φτιάξτε ένα καράβι, μια βάρκα, μια σχεδία, ή ό,τι άλλο μπορείτε και φύγετε, γιατί αυτός που θα μείνει στον νησί, θα χαθεί μαζί του”.
“Δεν μπορείς να μας βοηθήσεις;” ρωτούν όλοι μαζί, γιατί έχουν εμπιστοσύνη στην ικανότητά της.
“Όχι” λέει η Γνώση. “Η Πρόνοια κι εγώ φτιάξαμε ένα αεροπλάνο, και μόλις τελειώσω αυτά που έχω να σας πω, θα πετάξουμε στο πιο κοντινό νησί”.
Τα συναισθήματα, αναστατωμένα, της λένε:
“Ε, όχι! Όχι! Κι εμείς τι θα γίνουμε;”
Μόλις τελειώνει η Γνώση, ανεβαίνει στο αεροπλάνο με τη φίλη της, κι έχοντας λαθρεπιβάτη το Φόβο – που δεν ήταν χαζός και κρύφτηκε στο αεροπλάνο -, φεύγουν από το νησί.

Τα συναισθήματα αρχίζουν να κατασκευάζουν άλλο βάρκα, άλλο καράβι, άλλο καΐκι… όλα… εκτός από την Αγάπη.
Γιατί η Αγάπη είναι τόσο συνδεδεμένη με κάθε πράγμα που βρίσκεται πάνω στο νησί, που λέει:

“Μα πως ν’ αφήσω το νησί… μετά από όσα έζησα εδώ… Πως ν’ αφήσω, ας πούμε, αυτό το δεντράκι; Αααχ… μας ενώνουν τόσα πράγματα…”.

Κι ενώ ο καθένας κοιτάζει να βρει έναν τρόπο για να φύγει, η Αγάπη ανεβαίνει σε κάθε δέντρο, μυρίζει κάθε τριαντάφυλλο, πάει μέχρι την παραλία και ξαπλώνει στην αμμουδιά όπως έκανε παλιά, χαϊδεύει κάθε πετραδάκι… προτιμά να σκέφτεται με την αφέλεια που διακρίνει την Αγάπη:
“Μπορεί να βυθιστεί λιγάκι και μετά…”
Το νησί όμως …το νησί βυθίζεται όλο και περισσότερο.
Η Αγάπη, βέβαια, δεν μπορεί να σκεφτεί την κατασκευή μέσου διαφυγής, γιατί είναι τόσο στενοχωρημένη που άλλο δεν κάνει από το να κλαίει και να θρηνεί γι’ αυτά που θα χάσει.
Και ξαναχαϊδεύει τα βοτσαλάκια, ξανακυλιέται στην άμμο και βρέχει στο νερό τα ποδαράκια της.
“Μετά από τόσα που περάσαμε μαζί…” λέει στο νησί με παράπονο.
Μα το νησί βυθίζεται ακόμα πιο πολύ…
Μέχρι που, στο τέλος, δε μένει από το νησί παρά ένα τόσο δα βραχάκι. Το υπόλοιπο, το έχει καλύψει το νερό.
Την τελευταία στιγμή, η Αγάπη συνειδητοποιεί ότι το νησί βυθίζεται στ’ αλήθεια, και αντιλαμβάνεται πως αν δεν τα καταφέρει να φύγει, η αγάπη θα εξαφανιστεί για πάντα από προσώπου Γης. Έτσι, τσαλαβουτάει στα νερά και κατευθύνεται προς τον όρμο, που είναι το ψηλότερο σημείο στο νησί. Πάει με την ελπίδα να δει από εκεί κάποιον από τους συντρόφους της και να τον παρακαλέσει να την πάρει μαζί του.

Κοιτάζει στη θάλασσα και βλέπει να έρχεται το σκάφος του Πλούτου. Του κάνει σινιάλο, και ο Πλούτος πλησιάζει λίγο στον όρμο.
“Πλούτε, εσύ έχεις τόσο μεγάλο σκάφος, θα με πας ως το γειτονικό νησί;”
Ο Πλούτος, όμως, της απαντάει:
“Είμαι τόσο φορτωμένος με λεφτά, κοσμήματα και πολύτιμες πέτρες, που δεν έχω χώρο για σένα. Λυπάμαι…” και συνεχίζει το δρόμο του χωρίς να κοιτάξει πίσω του.
Μένει η Αγάπη να ψάχνει, και βλέπει να έρχεται η Ματαιοδοξία σ’ ένα πολύ φανταχτερό σκάφος, γεμάτο στολίδια, περούκες, μάρμαρα και λουλούδια όλων των χρωμάτων. Η Αγάπη τεντώνεται λιγάκι και φωνάζει:
“Ματαιοδοξία… Ματαιοδοξία… Πάρε με μαζί σου”.
Η Ματαιοδοξία κοιτάζει την Αγάπη και της λέει:
“Ευχαρίστως θα σε έπαιρνα αλλά… έχεις μια όψη… Είσαι τόσο άχαρη, βρώμικη κι ατημέλητη… Με συγχωρείς, δεν γίνεται… Θα μου ασχήμαινες το σκάφος!” και φεύγει.
Κι ενώ σκέφτεται πως δεν πρόκεται να περάσει κανένας άλλος πια, βλέπει να πλησιάζει ένα σκάφος πολύ μικρό, το τελευταίο, το σκάφος της Θλίψης.
“Θλίψη, αδελφή μου” της λέει, “εσύ που με ξέρεις τόσο καλά, εσύ θα με πάρεις σίγουρα μαζί σου, έτσι δεν είναι;”
Και η Θλίψη της απαντάει:
“Θα σε έπαιρνα, αλλά είμαι τόσο λυπημένη, που προτιμώ να συνεχίσω μόνη μου” και χωρίς δεύτερη κουβέντα, απομακρύνεται.

Η Αγάπη κάθετα στο τελευταίο βραχάκι, που είναι ό,τι απόμεινε από το νησί, και περιμένει το τέλος… Όταν ξαφνικά, ακούει κάποιον να την καλεί από πολύ κοντά:
“Ψιτ-ψιτ…”

Είναι ένας γεροντάκος που της κάνει σινιάλο από μια βάρκα με κουπιά.
Ή Αγάπη του λέει:
“Εμένα;”
“Ναι, ναι” λέει ο γεροντάκος, “εσένα. Έλα μαζί μου, εγώ θα σε σώσω”.
Η Αγάπη τον κοιτάζει και του λέει:
“Ξέρεις τι έγινε, εγώ έμεινα…”
“Ξέρω, ξέρω…” της λέει ο γεράκος και δεν την αφήνει να τελειώσει τη φράση της. “Ανέβα, εγώ θα σε σώσω”.
Ανεβαίνει η Αγάπη στη βάρκα κι αρχίζουν να κωπηλατούν μαζί για να απομακρυνθούν από το νησί, που πραγματικά, λίγα μόλις λεπτά μετά, εξαφανίζεται για πάντα.

Μόλις φθάνουν στο διπλανό νησί, καταλαβαίνει η Αγάπη πως αν είναι ακόμα ζωντανή, αν συνεχίζει να υπάρχει, το οφείλει σ’ αυτόν τον γεράκο, που χωρίς να πει λέξη, έφυγε το ίδιο παράξενα όσο είχε εμφανιστεί.
Εκείνη τη στιγμή, η Αγάπη συναντάει τη Σοφία και της λέει:
“Δεν γνωριζόμαστε μ’ αυτόν τον γεράκο, κι όμως με έσωσε. Πως είναι δυνατόν; Οι άλλοι, όλοι, δεν κατάλαβαν πως θα έμενα πίσω τελικά… Εκείνος με βοήθησε, κι εγώ ούτε καν ξέρω ποιός είναι…”
Η Σοφία την κοιτάζει στα μάτια και της λέει:
“Aυτός είναι ο Χρόνος. Και ο Χρόνος, Αγάπη, είναι ο μόνος που μπορεί να σε βοηθήσει όταν ο πόνος της απώλειας σε κάνει να πιστεύεις ότι δεν θα μπορέσεις να συνεχίσεις”.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Χόρχε Μπουκάι: 
“Ο Δρόμος των Δακρύων”

Πηγή: psycheandlife2

Ας αναπτύξουμε τη Συναισθηματική Νοημοσύνη των παιδιών μας - Ο συναισθηματικά ισχυρός άνθρωπος ΔΕΝ ...

Πόσο εύκολα θα μπορούσε να περιγράψει κανείς ένα άνθρωπο, που είναι συναισθηματικά ισχυρός; Είναι διαφορετικός από τους άλλους στην όψη, στην περπατησιά, στην ομιλία;

Δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί τόσο εύκολα. Σίγουρα όμως δεν κυκλοφορεί με ταμπελίτσα στο μέτωπο, ούτε έχει πράσινο δέρμα.... Δεν μπορούμε να σας πούμε τι ακριβώς κάνει, μπορούμε όμως να σας πούμε τι δεν κάνει!!!

Ο ρόλος των γονιών στην ανάπτυξη της Συναισθηματικής Νοημοσύνης του παιδιού

Συναισθηματική νοημοσύνη: Μεγαλώνοντας ισορροπημένα παιδιά

 

1. Δεν αφήνει το δράμα, να τον κατευθύνει

Ο εγκέφαλός του λειτουργεί σαν το ραδιόφωνο. Επικεντρώνεται σ' αυτά, που του δίνουν χαρά και χαμόγελο, όπως το ραδιόφωνο συντονίζεται στο σταθμό της επιλογής μας, αφήνοντας στην άκρη κάθε τι που τους φορτίζει αρνητικά. Ας πορευτούμε μακριά από την ανοησία των γύρω μας, προσπαθώντας να επικεντρωθούμε στα θετικά και δεν θα αργήσει η στιγμή, που θα βλέπουμε δυσκολότερα τα αρνητικά.

2. Δεν σπαταλά το χρόνο του στην αυτολύπηση

Ο ισχυρός συναισθηματικά άνθρωπος δεν κάθεται να στεναχωρηθεί για τον άσχημο τρόπο, που του φέρθηκαν οι άλλοι. Αντιθέτως αναλαμβάνει την ευθύνη της ζωής του, της δουλειάς του, προσπαθεί να διορθώσει ό,τι διορθώνεται, έχοντας πάντα στο μυαλό του πως η ζωή δεν είναι πάντα ούτε εύκολη, ούτε δίκαιη. Γιατί ευτυχία δεν είναι η απουσία προβλημάτων, αλλά η ικανότητά να τα κανείς. Γι' αυτό, καλό είναι να κοιτάμε τι έχουμε και όχι τι χάσαμε, αφού αυτό που μετράει δεν είναι αυτό που χάνουμε, αλλά τι κάνουμε με ό,τι μας μένει.

3. Δεν χρειάζεται πολλά για να είναι ευτυχισμένος

Ο συναισθηματικά ισχυρός άνθρωπος ξέρει πολύ καλά πως η ευτυχία είναι στάση ζωής. Με άλλα λόγια η ευτυχία του δεν εξαρτάται από την επίλυση του ενός ή του άλλου θέματος. Δεν συνδέεται με την απόκτηση πραγμάτων, ανθρώπων, κοινωνικού status. Ευτυχία είναι αυτό που συμβαίνει σήμερα και πώς μπορεί κανείς να το εκτιμήσει.

4. Δεν συγκρίνει την πορεία του με των άλλων.

Η κοινωνική σύγκριση είναι ο κλέφτης της ευτυχίας. Κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε χωρίς να μπαίνουμε σε σύγκριση με τους άλλους, τη στιγμή που ο καθένας χρειάζεται το δικό του χρόνο εξέλιξης και έχει να διανύσει τη δική του πορεία εξέλιξης. Ο συναισθηματικά ισχυρός άνθρωπος, το γνωρίζει καλά αυτό.

5. Δεν ζηλεύει την ευτυχία και την επιτυχία των άλλων.

Ο συναισθηματικά ισχυρός άνθρωπος μπορεί πραγματικά να εκτιμήσει και να χαρεί για την επιτυχία των άλλων, ούτε ζηλεύει αν κάποιος πετύχει αυτό που προσπαθεί να πετύχει εκείνος, αφού γνωρίζει πως η επιτυχία εξαρτάται από σκληρή δουλειά και μεθοδευμένη προσπάθεια. Δεν φοβάται να δουλέψει σκληρά και έχει εμπιστοσύνη στις ικανότητές του.  Αυτή η εμπιστοσύνη άλλωστε είναι που δεν του αφήνει κανένα χώρο για φθόνο. Όταν υπάρχει αυτοεκτίμηση δεν υπάρχει κανένας λόγος για ζήλια.

6. Δεν περιμένει τα πάντα να είναι εύκολα

Ο συναισθηματικά ισχυρός άνθρωπος δεν βλέπει τις αποτυχίες ή τις καθυστερήσεις σαν λόγους για να παραιτηθεί από την προσπάθειά του. Αντιθέτως τις χρησιμοποιεί σαν μέσο για να γίνει καλύτερος. Είτε προσπαθεί για τη βελτίωση της υγείας του, είτε της δουλειάς του, έχει κατανοήσει καλά πως κάθε βήμα απαιτεί χρόνο και το ίδιο και οι αλλαγές.

7. Δεν λέει "δεν μπορώ".

Ο συναισθηματικά ισχυρός άνθρωπος, γνωρίζει πολύ καλά, πως όποιος θέλει να κάνει κάτι, θα βρει και τον τρόπο να το κάνει. Αν πάλι δεν θέλει, θα βρει κι ένα μακρύ κατάλογο δικαιολογιών για να το αποφύγει. Καλό είναι να σταματήσουμε να λέμε "θα ήθελα..." ή "ας μπορούσα" και να το αντικαταστήσουμε με το "θέλω" ή το "μπορώ". Ας βάλουμε σε κουτί τα "δεν μπορώ" και τα όνειρά μας σε σχέδια.

8. Δεν αφήνει τους πειρασμούς να τον αποσπάσουν.

Επικεντρώνεται στα όνειρά του και δεν τα θυσιάζει για κάτι εφήμερο.

9. Δεν είναι ανυπόμονος

Τα καλά πράγματα δεν έρχονται σ' αυτούς που περιμένουν. Τα καλά έρχονται σε κείνους που προσπαθούν και εργάζονται για να πετύχουν με υπομονή και σύνεση. Αν ξέρουμε τι θέλουμε ας προχωρήσουμε με ένα βήμα τη μέρα, προς την κατεύθυνση αυτή.

10. Δεν κάνει τα ίδια λάθη ξανά και ξανά.

Ο συναισθηματικά ισχυρός άνθρωπος δεν επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη. Τα παραδέχεται και μαθαίνει από αυτά, αποκτώντας πείρα και ικανότητα να παίρνει σωστότερες αποφάσεις.

11. Δεν αντιστέκεται στην αλλαγή

Ούτε και την αποφεύγει, γνωρίζοντας πως πολλές φορές, αυτό είναι αδύνατο. Έτσι, είναι πρόθυμος να δοκιμάσει αλλαγές πιστεύοντας στην ικανότητά του να προσαρμόζεται και να απαντά στις προκλήσεις.

12. Δεν σπαταλά χρόνο και ενέργεια για πράγματα, που δεν μπορεί να ελέγξει

Ξέρει πολύ καλά, πως μερικές φορές το μόνο που μπορεί να ελέγξει κανείς είναι η στάση του. Άλλωστε η εσωτερική γαλήνη ξεκινά από τη στιγμή, που θα επιλέξουμε να μην επιτρέψουμε σε ένα τυχαίο γεγονός ή και πρόσωπο, να ελέγξει τα συναισθήματά μας.

13. Δεν κολλά σε κάθε λέξη που λένε οι άλλοι γι' αυτόν.

Ακούει τη δική του καρδιά και τη δική του διαίσθηση.  Καλό είναι να προσπαθούμε να μην παίρνουμε τα πράγματα, που λένε οι άλλοι για μας, προσωπικά. Στην πραγματικότητα τα λόγια τους αντανακλούν τη δική τους εικόνα, όχι τη δική μας. Έτσι κι αλλιώς δεν μπορούμε να ελέγξουμε τη συμπεριφορά των άλλων απέναντί μας. Μπορούμε όμως να ελέγξουμε τον τρόπο που αντιδρούμε και ποιους έχουμε γύρω μας.

14. Δεν πιστεύει πως όλοι είναι εν δυνάμει εχθροί του.

Ο συναισθηματικά ισχυρός άνθρωπος επιλέγει να βλέπει την καλοσύνη στους άλλους. Ας κοιτάξουμε λίγο γύρω μας και ας πλησιάσουμε τους ανθρώπους, αφού όταν επιλέγουμε την καλοσύνη των ανθρώπων, καταλήγουμε να τροφοδοτούμε με καλοσύνη τον ίδιο μας τον εαυτό.

15. Δεν είναι κύριο μέλημά του να τα έχει καλά με όλους.
Δεν φοβάται να πει "όχι" ή να μιλήσει όταν αυτό, είναι απαραίτητο. Προσπαθεί να είναι δίκαιος και υπομονετικός, αλλά αποδέχεται την απογοήτευση των άλλων όταν δεν πληρεί τις προσδοκίες τους. Στο κάτω κάτω της γραφής, δεν μπορούμε να τους ευχαριστούμε όλους. Όπως λέει και το τραγούδι: "σ' όποιον αρέσουμε, για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε"...

16. Δεν πιστεύει πως είναι ποτέ αργά, για να ξεκινήσει κανείς απ' την αρχή. 

Επειδή κάποια πράγματα δεν εξελίσσονται όπως τα περιμένουμε ή όσο γρήγορα θέλουμε, αυτό δεν είναι λόγος για να χάσουμε τον εαυτό μας. Εξάλλου ο χρόνος κυλάει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και είναι προτιμότερο να ζήσουμε έτσι, ώστε κοιτάζοντας πίσω, να μπορούμε να πούμε πως δώσαμε στη ζωή μας τον καλύτερό μας εαυτό.

Αν νομίζετε πως κάποιο από τα παραπάνω ή και όλα, αξίζει την προσοχή σας ή την υιοθέτησή σας, κάντε το!

~~~~

Πηγές: toperiodikomas
Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Μαθαίνω τα συναισθήματά μου: Εικόνες για εκτύπωση και κουβεντούλα με τα παιδιά μας!

Τι μπορούμε να αλλάξουμε ώστε να βοηθήσουμε τα παιδιά μας
να ευτυχήσουν στη ζωή τους;

Πού οφείλεται η αποτυχία ανθρώπων με υψηλό δείκτη νοημοσύνης και η επιτυχία άλλων με μέτριο δείκτη;
Η συναισθηματική νοημοσύνη είναι μια ικανότητα που περιλαμβάνει αυτοέλεγχο, ζήλο και υπομονή και την αναζήτηση  κίνητρων του καθενός για τον εαυτό του.

Αυτές οι δεξιότητες μπορούν να διδαχθούν στα παιδιά.
Έτσι, θα τους προσφέρουμε μια καλύτερη ευκαιρία να αναπτύξουν την προσωπικότητά τους, αναπτύσσοντας τη συναισθηματική νοημοσύνη. Να διαβάζουμε τα δικά μας συναισθήματα και των άλλων, να χειριζόμαστε με ηρεμία τις σχέσεις μας, να ελέγχουμε τις παρορμήσεις.
Όπως ακριβώς το έθεσε ο Αριστοτέλης:
«να έχουμε τη σπάνια ικανότητα να θυμώνουμε με το σωστό πρόσωπο, στο σωστό βαθμό, τη σωστή στιγμή, για τη σωστή αιτία, και με το σωστό τρόπο».

Οι κάρτες που φιλοξενούμε σήμερα είναι για να καταλάβουν οι μικροί μας φίλοι το κάθε διαφορετικό συναίσθημα, να το περιγράψουν και να τεθούν ερωτήματα όπως:
Τι κάνει αυτό το παιδί τώρα;
Πώς θα μπορούσε να το κάνει διαφορετικά;
Τι ζητάει με αυτή τη συμπεριφορά;
Πώς θα μπορούσε να το πει με λόγια;.....
και άλλες ερωτήσεις, ανάλογα με την ηλικία του παιδιού

Εκτυπώστε τις και παίξτε μαζί με τα παιδιά!
infokids

Erich Fromm: Η καρδιά του ανθρώπου - The heart of man

 

Ή καρδιά τού ανθρώπου μπορεί να σκληρύνει. Μπορεί να γίνει απάνθρωπη αλλά ποτέ μη ανθρώπινη. Παραμένει πάντοτε καρδιά τού ανθρώπου .

Κακό είναι ή απώλεια από τον άνθρωπο τού εαυτού του στην τραγική προσπάθεια ν’ απαλλαχτεί από το βάρος της ανθρωπιάς του .

Πρέπει πραγματικά να αποκτήσουμε γνώση για να μπορέσουμε να διαλέξουμε το καλό – αλλά καμιά γνώση δε θα μας οδηγήσει αν έχουμε χάσει την ικανότητα να μας συγκινεί ή δυστυχία ενός άλλου ανθρώπινου όντος, ή φιλική ματιά ενός άλλου προσώπου, το κελάηδημα ενός πουλιού, το πράσινο χρώμα της χλόης.

enallaktikidrasi

Man's heart can harden; it can become inhuman, yet never nonhuman. It always remains man's heart. We are all determined by the fact that we have been born human, and hence by the never-ending task of having to make choices. We must choose the means together with the aims. We must not rely on anyone's saving us, but be very aware of the fact that wrong choices make us incapable of saving ourselves
Indeed, we must become aware in order to choose the good -- but no awareness will help us if we have lost the capacity to be moved by the distress of another human being, by the friendly gaze of another person, by the song of a bird, by the greenness of grass.

booksgoogle

Νοικιάζονται φίλοι...

Το καινούργιο το μάθατε;; Μάλλον σχετικά καινούργιο στις ΗΠΑ, αλλά στην Ιαπωνία και την Κίνα έχει αρχίσει και παλιώνει!!
.
(Άργησε αλλά ήρθε και στην Ελλάδα)
.Εννοώ την ιστοσελίδα που νοικιάζει φίλους... Έχει μέλη που πληρώνουν περίπου 25 δολάρια το μήνα για να έχουν πρόσβαση στη λίστα των φωτογραφιών 167.000 υπό ενοικίαση φίλων. 
.
Τι κάνουν αυτοί οι φίλοι;; Συνοδεύουν τους πελάτες σε σινεμά, σε εξόδους, σε ξεναγήσεις, σε εστιατόρια ή ''αντί εκείνων'' επισκέπτονται συγγενείς ή μετέχουν σε γάμους και άλλα γεγονότα... όταν δεν μπορούν να παραβρεθούν οι ίδιοι οι ενδιαφερόμενοι.
Όπως λένε οι ίδιοι οι πελάτες - μέλη, υπάρχουν κάποιες φορές καταστάσεις που δεν μπορούν να φέρουν εις πέρας μόνοι τους...
Κάποια κυρία νοίκιασε μια φοιτήτρια να επισκέπτεται 3 φορές τη βδομάδα τη μητέρα της που ήταν στον οίκο ευγηρίας, ενώ εκείνη θα έλειπε!!!!!!

Δύο φοιτητές νοίκιασαν ''γονείς'' για να παρουσιαστούν στο πανεπιστήμιο επειδή συνελήφθησαν να πίνουν...
Άλλος χρήστης -μέλος νοικιάζει συντροφιά για το εστιατόριο επειδή ,όπως υποστηρίζει στα επαγγελματικά του ταξίδια δεν μπορεί να τρώει μόνος.

Βέβαια ο κύριος νοικιάζει πάντα νέες και ωραίες κοπέλες για συντροφιά... ''Πώς είναι δυνατόν να πληρώνεις για συντροφιά και να μην έχεις αυτή που σ'αρέσει'';; υποστήριξε... Λογικό αλλ.... αφήστε με να δυσπιστώ!!
Το θέμα είναι η μοναξιά... Μοναχικοί άνθρωποι είναι αυτοί που στην πλειοψηφία τους θέλουν παρέα για μια βόλτα και πληρώνουν για να την αποκτήσουν...

«Το πραγματικό ερώτημα είναι κατά πόσο λύνει κάποιο πρόβλημα. Η πρώτη μου αντίδραση ήταν έκπληξη, όμως θα μπορούσε να βοηθήσει τους ανθρώπους, εφόσον δε χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο της ουσιαστικής διαπροσωπικής επαφής», δήλωσε ο κοινωνικός νευροεπιστήμονας Τζόν Κασιόπο, ερευνητής και συγγραφέας του βιβλίου «Μοναξιά: Ανθρώπινη Φύση και η Ανάγκη και Κοινωνικής Αλληλεπίδραση».

Και στη χώρα μας, πολλές κοπέλες ή κυρίες εργάζονται κοντά σε ηλικιωμένα άτομα, βοηθώντας τα στην καθημερινότητά τους, ή για συντροφιά και ασφάλεια... Δεν νοικιάζονται όμως... για να υποκαταστήσουν άλλους!!

Εκτός από ορισμένες περιπτώσεις που τίθεται θέμα νόμου, όπως η παραπάνω περίπτωση των φοιτητών, που παρουσίασαν γονείς νοικιασμένους, άρα ψεύτικους, υπάρχει και η ηθική πλευρά...
Αντικαθιστάς την παρουσία σου με ένα ξένο άτομο στο οικογενειακό περιβάλλον!!!!!!!! Πόσο ηθικό φαντάζει;;;
Τι θα λέγατε εσείς αν αντί ενός καλεσμένου σας, βλέπατε έναν νοικιασμένο άγνωστο να απαντά στην πρόσκλησή σας;;;
Έρευνα στις ΗΠΑ έδειξε ότι 60 εκατομμύρια πολίτες δηλώνουν μόνοι!!!! Και γνωρίζουμε πόσο πολύ η μοναξιά θεωρείται υπαίτια για την κατάθλιψη.

Είναι κατανοητό, από μια σκοπιά ,η εύρεση παρέας. Πόσο ασφαλές είναι;; Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι παίρνουν όλα τα μέτρα που απαιτούνται για να εξασφαλίζεται η ασφάλεια και των δύο πλευρών... Αλλά ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος!!!
Στην Ιαπωνία που οι οικογενειακοί δεσμοί είναι ιεροί, οι άνθρωποι που θα νοικιάσουν φίλο για να πάρει τη θέση ενός πατέρα ή για να κάνει την πρόποση --όπως συνηθίζεται-- σε ένα γάμο, είναι συνηθισμένο...

Σας προκαλεί εντύπωση;;;
Σίγουρα αν ''έλειπε'' αγαπημένο πρόσωπο, θα προτιμούσα η θέση του να μείνει κενή από το αναπληρωθεί νοικιάζοντας έναν ξένο...
Δεν ξέρω τι σημαίνει για την κουλτούρα άλλων λαών η τυπικότητα των κοινωνικών τους υποχρεώσεων... δεν ξέρω πώς είναι να νοικιάζεις κάποιον για να μην αισθάνεσαι μόνος... δεν ξέρω πώς είναι να θες δίπλα σου κάποιον που στην ουσία ''θα παίζει'' ένα ρόλο ως ηθοποιός, αλλά ορισμένες αν όχι οι περισσότερες φάσεις της ζωής μας απαιτούν συναίσθημα... Απαιτούν να νιώθεις...

Πόσο καταθλιπτικό είναι αυτό;;; Γιατί πληρώνοντας... δεν αναπληρώνεις το συναίσθημα... δεν νιώθεις, απλά υποκρίνεσαι!!
Από anouli

Μεγαλώστε συμπονετικά παιδιά

Ανάμεσα σε αυτά, που ως γονείς καλείστε να διδάξετε καθημερινά στα παιδιά σας, είναι και η συμπόνια. Σίγουρα κανένας γονιός δεν θα ήθελε να μεγαλώσει ένα αδιάφορο και εγωιστικό παιδί, που δεν κατανοεί και δεν συμμερίζεται τα συναισθήματα και τα δικαιώματα των άλλων.

How to raise a compassionate child

Ανάμεσα σε αυτά που, ως γονείς, καλείστε να διδάξετε καθημερινά στα παιδιά σας, είναι και η συμπόνια. 

Σίγουρα κανένας γονιός δεν θα ήθελε να μεγαλώσει ένα αδιάφορο και εγωιστικό παιδί, που δεν κατανοεί και δεν συμμερίζεται τα συναισθήματα και τα δικαιώματα των άλλων. Τα μικρά παιδιά από την βρεφική ηλικία, μπορούν να φερθούν με συμπόνια, ωστόσο αυτό είναι κάτι, που κυρίως μαθαίνεται μέσα από την καθημερινή πρακτική.

 

Αν θέλετε να βοηθήσετε τα παιδιά σας να αναπτύξουν αυτό το στοιχείο του χαρακτήρα τους, ακολουθήστε τα παρακάτω βήματα:

 

Ονομάστε τα συναισθήματα. 

Τα νήπια κατακλύζονται από συναισθήματα, αλλά δεν μπορούν να τα ονομάσουν. Εξηγείστε τους ότι αυτό που νιώθουν κάθε φορά λέγεται χαρά, λύπη, φόβος, απογοήτευση, ενθουσιασμός κλπ, Έτσι, όταν, για παράδειγμα, ένα παιδί πάρει το παιχνίδι από το αδερφάκι του, θα μπορείτε να του πείτε «τώρα ο αδερφός σου είναι στεναχωρημένος, θυμάσαι πόσο στεναχωρημένος ήσουν κι εσύ, όταν σου πήρε το παιχνίδι;» και ίσως καταλάβει καλύτερα το λάθος του.

 

Μιλήστε του για τις ομοιότητες και τις διαφορές των ανθρώπων. 
Είναι πιο εύκολο για ένα παιδί να συμμεριστεί τα συναισθήματα ενός αλλού παιδιού καθώς περίπου βιώνει τα ίδια πράγματα. Ωστόσο, καλό είναι να εξηγείτε στα παιδιά σας, ότι η διαφορετικότητα δεν είναι κάτι κακό και πρέπει να είμαστε συμπονετικοί με όλους, ακόμα κι αν δεν είναι σαν κι εμάς. Παίξτε παιχνίδια ρόλων.

 

Εκμεταλλευτείτε το παιχνίδι, για να διδάξετε στο παιδί σας την κατανόηση και τη συμπόνια. 

Πολύ συχνά τα παιδιά βάζουν τις κούκλες ή τα αυτοκινητάκια τους να τσακώνονται, π.χ. το κακό μεγάλο φορτηγό κυνηγάει το μικρό αυτοκινητάκι. Αδράξτε την ευκαιρία και εξηγήστε του πώς μπορεί να νιώθει το αυτοκινητάκι, πόσο πληγωμένο είναι, ενώ ταυτόχρονα βοηθήστε το παιδί να βρει τρόπους, για να λύσει το πρόβλημα.

 

Αναγνωρίστε τις πράξεις καλοσύνης του παιδιού σας.  

Δεν είναι σπάνιο τα μικρά παιδιά να σας παίρνουν αγκαλιά για να σας παρηγορήσουν ή να μοιράζονται αυτοβούλως τα παιχνίδια τους με ένα άλλο παιδάκι. Κάθε φορά που το παιδί σας συμπεριφέρεται έτσι, πείτε του ένα μεγάλο μπράβο.

 

Γίνετε εσείς το πρότυπο του. 

Αν θέλετε να μεγαλώσετε ένα συμπονετικό παιδί, φροντίστε να γίνετε το καλύτερο παράδειγμα προς μίμηση. Σύμφωνα με έρευνες, τα παιδιά που μεγαλώνουν με συμπονετικούς γονείς, τείνουν να συμπεριφέρονται με αγάπη, σεβασμό και κατανόηση στους φίλους τους.

 

women

Παραμύθι: Τα συναισθήματα και οι αξίες του ανθρώπου

Μια μέρα συγκεντρώθηκαν σε κάποιο μέρος της γης όλα τα συναισθήματα και όλες οι αξίες του ανθρώπου.

Η Τρέλα αφού συστήθηκε 3 φορές στην Ανία της πρότεινε να παίξουν κρυφτό.

Το Ενδιαφέρον σήκωσε το φρύδι και περίμενε να ακούσει ενώ η Περιέργεια χωρίς να μπορεί να κρατηθεί ρώτησε: "Τι είναι το κρυφτό;".

Ο ενθουσιασμός άρχισε να χορεύει παρέα με την Ευφορία και η Χαρά άρχισε να πηδάει πάνω κάτω για να καταφέρει να πείσει το Δίλημμα και την Απάθεια-την οποία δεν την ενδιάφερε ποτέ τίποτα-να παίξουν κι αυτοί.

Αλλά υπήρχαν πολλοί που δεν ήθελαν να παίξουν: Η Αλήθεια δεν ήθελε να παίξει γιατί ήξερε ότι ούτως ή άλλως κάποια στιγμή θα την αποκάλυπταν, η Υπεροψία έβρισκε το παιχνίδι χαζό και ο Άνανδρος δεν ήθελε να ρισκάρει.

"Ένα, δύο, τρία" άρχισε να μετράει η Τρέλα.

Η πρώτη που κρύφτηκε ήταν η Τεμπελιά. Μιας και βαριόταν κρύφτηκε στον πρώτο βράχο που συνάντησε. Η Πίστη πέταξε στους ουρανούς και η Ζήλια κρύφτηκε στην σκιά του Θριάμβου ο oποίος με την δύναμη του κατάφερε να σκαρφαλώσει στο πιο ψηλό δέντρο.

Η Γεναιοδωρία δεν μπορούσε να κρυφτεί γιατί κάθε μέρος που έβρισκε της φαινόταν υπέροχο μέρος για να κρυφτεί κάποιος άλλος φίλος της οπότε την άφηνε ελεύθερη. Και έτσι η Γενναιοδωρία κρύφτηκε σε μια ηλιαχτίδα.

Ο Εγωισμός αντιθέτως βρήκε αμέσως κρυψώνα ένα καλά κρυμμένο και βολικό μέρος μόνο για αυτόν. Το Ψέμα πήγε και κρύφτηκε στον πάτο του ωκεανού. Το Πάθος και το Πόθος κρύφτηκαν μέσα σε ένα ηφαίστειο.

Ο Έρωτας δεν είχε βρει ακόμη κάπου να κρυφτεί. Έβρισκε όλες τις κρυψώνες πιασμένες, ώσπου βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα και κρύφτηκε εκεί.

"....1000" μέτρησε η Τρέλα και άρχισε να ψάχνει.

Την πρώτη που βρήκε ήταν η Τεμπελιά αφού δεν είχε κρυφτεί και πολύ  μακριά. Μετά βρήκε την Πίστη που μίλαγε στον ουρανό με τον Θεό για θεολογία. Ένιωσε τον "ρυθμό" του Πόθου και του Πάθους στο βάθος του ηφαιστείου και αφού βρήκε την Ζήλια δεν ήταν καθόλου δύσκολο να βρει και τον Θρίαμβο. Βρήκε πολύ εύκολα το Δίλημμα που δεν είχε ακόμη αποφασίσει που να κρυφτεί. Σιγά σιγά τους βρήκε όλους εκτός από τον Έρωτα.

Η Τρέλα έψαχνε παντού, πίσω από κάθε δένδρο, κάτω από κάθε πέτρα, σε κάθε κορφή βουνού, μα τίποτα. Όταν ήταν σχεδόν έτοιμη να τα παρατήσει βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα και άρχισε να τον κουνάει νευρικά ώσπου άκουσε ένα βογγητό πόνου.

Ήταν ο Έρωτας που τα αγκάθια από τα τριαντάφυλλα του είχαν πλήγωσει τα μάτια. Η Τρέλα δεν ήξερε πως να επανορθώσει, έκλαιγε, ζήταγε συγνώμη και στο τέλος υποσχέθηκε να γίνει ο οδηγός του Έρωτα.

Κι έτσι από τότε ο Έρωτας είναι πάντα τυφλός και η Τρέλα πάντα τον συνοδεύει.

.

πηγή: antikleidi