Ποια δώρα κάνουν τα παιδιά ευτυχισμένα;

Δεν είναι ανάγκη να πάρετε για το παιδάκι σας δώρο ακριβό. 

Με λίγα χρήματα δωρίστε του κάτι που θα αναπτύξει τη δημιουργικότητα και τη φαντασία του, που δεν θα το βαρεθεί, επειδή μαζί του θα το συναρμολογήσετε και, κυρίως, μαζί θα παίζετε.

Την αγάπη σας θέλουν τα παιδιά σας. 

Την αγάπη και τη συντροφιά σας.

Ξύλινο 3D παζλ. Κατάστημα - Ανθοπωλείο

💟💟💟💟💟💟💟💟

Τελικά ποια δώρα κάνουν τα παιδιά ευτυχισμένα;
Κυριακή Περδικέα - ψυχοθεραπεύτρια – σύμβουλος ψυχικής υγείας

«Γιατί ο Άη Βασίλης δεν μου έφερε αυτό που του ζήτησα;», 
«Γιατί οι γονείς του συμμαθητή μου του πήραν τόσο μεγάλο δώρο;». 
Όσοι έχετε παιδιά πολύ πιθανόν να έχετε βρεθεί στη δύσκολη θέση να πρέπει ν’ απαντήσετε σε κάποια από αυτές τις ερωτήσεις. Ερωτήσεις που σας πληγώνουν και σας γεμίζουν ενοχές.

Κι εδώ ακριβώς βρίσκεται η απάντηση! Ουσιαστικά συνοψίζεται σε αυτήν την πρόταση: «Δεν μπορώ ν’ ανταποκριθώ στις ανάγκες του παιδιού μου όσο οι άλλοι γονείς». 
Ως ψυχοθεραπεύτρια γνωρίζω πολύ καλά πόση δύναμη κρύβει μέσα της αυτή η πρόταση. Ο γονέας έχει κρίνει τον εαυτό του ανήμπορο ν’ ανταποκριθεί και ανεπαρκή σε σχέση με τους άλλους γονείς. 
Ξέρω πως είναι πολύ δύσκολο όταν κάποιος έχει κρίνει τόσο αυστηρά τον εαυτό του, να σκεφτεί διαφορετικά αλλά θα τολμήσω να το προτείνω! Γιατί ο γονέας να αισθάνεται πληγωμένος που το παιδί του εκφράζει μια υλική ανάγκη του; Γιατί ο γονέας να αισθάνεται ανήμπορος που δεν μπορεί να την καλύψει; Και τέλος, γιατί ο γονέας να συγκρίνει τον εαυτό του και να αισθάνεται ανεπαρκής;
Ως γονείς είστε υποχρεωμένοι να παρέχετε στο παιδί σας όλα εκείνα που θα του εξασφαλίσουν στο παιδί υγιή ψυχική και σωματική ανάπτυξη. 
Και όχι, τα ακριβά παιχνίδια δεν συγκαταλέγονται σε αυτά! 
Αν το παιδί σας φέρνει σε δύσκολη θέση ζητώντας σας παιχνίδι συχνά, τότε θα ήταν καλό να διερευνήσετε ποια ανάγκη πραγματικά θα του καλύψει άλλο ένα παιχνίδι. 

Πολλές φορές τα παιδιά ζητούν επειδή παρατηρούν πως το οικογενειακό τους περιβάλλον δίνει μεγάλη σημασία στα υλικά αγαθά, ξοδεύοντας συχνά ή προσφέροντας συχνά ύλη στα παιδιά.

Τα παιδιά δεν αντιλαμβάνονται την χρηματική αξία ενός αντικειμένου οπότε αν τους προσφέρετε συχνά κάτι έστω και μικρό τα παιδιά καταλαβαίνουν πως αφού μου προσφέρουν πολλά μπορώ να ζητάω πολλά. Όμως, τα παιδιά μαθαίνουν από τις πράξεις των γονιών τους κι όχι απ’ τα λόγια. 

Έτσι, αν δουν ότι οι γονείς τους αντί να αγοράσουν τα δώρα για τους φίλους, προσφέρουν σπιτικά γλυκά ή χειροποίητα δωράκια που θα φτιάξουν μόνοι τους ή και με τη βοήθεια των παιδιών, τότε σιγά σιγά θα καταλάβουν ότι προσφέρω δεν σημαίνει απαραίτητα δίνω κάτι ακριβό αλλά κάτι που κάνω για τον άλλο με αγάπη. Έτσι και τα παιδιά θα περάσουν δημιουργικό χρόνο μαζί σας και θα ενισχύσετε τη γιορτινή ατμόσφαιρα στο σπίτι.

Αν το παιδί επιμένει πάρα πολύ, τότε μπορείτε να κάνετε μαζί μια λίστα με 2-3 πράγματα που του αρέσουν και ξέρετε ότι μπορείτε ν’ αγοράσετε και να το βάλετε να διαλέξει μεταξύ αυτών και μόνο. Είναι σημαντικό να εξηγήσετε στο παιδί για ποιο λόγο δεν του αγοράζετε αυτό που θέλει με κατανόηση, ειλικρίνεια και αποδοχή. 
Δεν σας κάνει λιγότερο καλό γονέα το γεγονός ότι δεν μπορείτε να του παρέχετε ότι ζητήσει. Ακριβώς το αντίθετο! Προσφέροντας στο παιδί πιο λίγα παιχνίδια αλλά πολλή περισσότερη αγάπη, ειλικρίνεια και ποιοτικό χρόνο μαζί του θα έχετε κάνει περισσότερα απ’ όσα μπορείτε καν να φανταστείτε!

Γιατί τα παιδιά χρειάζονται τους γονείς τους κοντά τους, να νιώθουν με τις πράξεις τους ότι τα αγαπούν, και χρειάζονται να βλέπουν ειλικρίνεια στις πράξεις των γονιών τους. 

Τα παιδιά δεν χρειάζονται ούτε ακριβά παιχνίδια συνεχώς, ούτε λαμπερά πάρτι και ρεβεγιόν. 
Τα παιδιά χρειάζονται αγάπη. 
Και αν σκέφτεστε ότι εσείς ως παιδί δεν είχατε ακριβά παιχνίδια και θέλετε στο παιδί σας να μην λείψουν, τότε σκεφτείτε ποιες αναμνήσεις είναι πιο έντονες απ’ τα Χριστούγεννα των παιδικών σας χρόνων και τι πραγματικά σας έχει λείψει.
Η ζεστή οικογενειακή ατμόσφαιρα του σπιτιού, όλη η οικογένεια να παίζει κάποιο παιχνίδι ή να βλέπει μια ωραία ταινία, ζεστά κουλουράκια και κέικ να μοσχομυρίζουν σε όλο το σπίτι, χριστουγεννιάτικη μουσική να ακούγεται, βόλτες όλοι μαζί σε ένα πάρκο μαζεύοντας υλικά της φύσης για χειροποίητα χριστουγεννιάτικα δωράκια, βόλτα στο στολισμένο κέντρο της πόλης το βράδυ για να χαζέψετε όλα αυτά τα όμορφα φώτα και να φάτε ζεστό ποπ κορν ή μαλλί της γριάς, όλοι μαζί να φτιάχνετε χειροποίητες χριστουγεννιάτικες κάρτες για να στείλετε στους αγαπημένους σας. 
Και τόσα άλλα που θα μπορούσα να γράφω για ώρες.
Τα Χριστούγεννα είναι στιγμές. 
Αυτές οι στιγμές θα χαραχτούν στις αναμνήσεις του παιδιού σας ανεξίτηλα και θα το συντροφεύουν για πάντα. 
Και αν ποτέ τα ρωτήσει κάποιος πως ήταν τα παιδικά σου χρόνια, θα μπορεί με σιγουριά και υπερηφάνεια να πει: ευτυχισμένα!
enallaktikidrasi

Τα χαλασμένα λαμπάκια

Ξύπνησε χορτασμένος μεσημεριανό ύπνο και τέντωσε τα ποδαράκια του να ξεμουδιάσουν από την ακινησία της χνουδωτής και αφράτης κουβέρτας που τον φάσκιωνε. Ο Ευγένιος συνειδητοποίησε πως είχε κιόλας νυχτώσει. Αυτός ο Δεκέμβρης πολύ τεμπέλης μήνας και χουζούρης του φαινόταν.
Φόρεσε τις ζεστές του κάλτσες και θυμήθηκε πως είχε ένα μικρό χρωματιστό χαρτόκουτο με λαμπιόνια να ελέγξει, αυτά που κοσμούν το Χριστουγεννιάτικο έλατο.

Στα οχτώ του χρόνια αισθανόταν αρκετά μεγάλος πια, ώστε να περιμένει από τους άλλους την πρωτοβουλία για τέτοιες ευχάριστες δουλειές. Το σπίτι είχε μια παράξενη ησυχία και ακουγόταν μόνο ο ήχος της σόμπας σαν βαγόνι που τραβάει την ανηφόρα.

Έτσι, γεμάτος ανυπομονησία και λαχτάρα πήρε στα χέρια του τα καλοσχηματισμένα και τρισδιάστατα αστέρια σε πράσινο, κόκκινο και κίτρινο χρώμα.

Τα τοποθέτησε στο ειδικό μηχάνημα με την παιδική ασφάλεια και ετοιμαζόταν για μια φαντασμαγορική φωταγώγηση που θα ανέδιδαν αυτές οι μικροσκοπικές αντιστάσεις. Τα ματάκια του πετούσαν σπίθες από την προσμονή της γιορτινής ατμόσφαιρας και έτσι χωρίς να χάσει καθόλου χρόνο στο μισοσκόταδο, πατάει τον διακόπτη.

Μα τότε κάτι συνέβη.

Άναψε μόνο ένα κόκκινο λαμπάκι και έδειξε μια εικόνα γνώριμη και ξεκάθαρη:

«Φωνές ακούγονται από το μέσα δωμάτιο όπου μαλώνουν και πάλι ο μπαμπάς με τη μαμά και αυτός δεν μπορεί να καταλάβει τον λόγο της φασαρίας καθώς δεν προφταίνει τις λέξεις να αναγνωρίσει, κλείνει μοναχά τα αυτιά του και χώνεται κάτω από το τραπέζι της κουζίνας φοβούμενος πως κάτι κακό θα γίνει και θα φταίει αυτός. Έπειτα, θυμάται τη μαμά του να βγαίνει από το δωμάτιο με δάκρυα στα μάτια και με δυο τρία σημάδια στο πρόσωπο, να τον παίρνει αγκαλιά και εκεί κάτω από το τραπέζι, σκυμμένοι και οι δύο, να του τραγουδάει έναν σκοπό και να τον καθησυχάζει».
Όχι, όχι, δεν μπορεί, θα δοκιμάσω ξανά. Σκέφτηκε.

Δεύτερη προσπάθεια και άναψε μόνο το πράσινο λαμπάκι, θυμίζοντας αυτή τη φορά τα επόμενα δύσκολα Χριστούγεννα:
«Είκοσι πέντε του μηνός και ο Άγιος Βασίλης δεν τσούλησε το έλκηθρο του φέτος γιατί χάλασαν τα μαγικά φτερά των ταράνδων και έτσι δεν μπόρεσε να πάρει το δώρο που είχε ζητήσει. Το φαγητό δεν υπήρχε στο τραπέζι επειδή η μαμά δεν είχε λέει κάτι μαγικά χαρτάκια που τα ονόμαζαν χρήματα, για να το γεμίσει. Έτσι, έκοψε ζουμερά πορτοκάλια από το δέντρο της πλατείας και τα στόλισε με μπόλικη κανέλα. Στο νου του έρχονταν τα ζαχαρωτά και τα σοκολατένια γλυκίσματα και στριφογυρνούσαν αδιάκοπα τα άτιμα».

Ουφ, θα χάλασαν σκέφτηκε και έστρεψε όλες τις ελπίδες του σε μια τρίτη και τελευταία φορά απογοητευμένος και κατσουφιασμένος από τις προηγούμενες, χωρίς όμως να διαφέρει και αυτή πολύ:

«Η τιμωρία της δασκάλας το πρωί της Τετάρτης ήταν αυστηρή και όχι άδικα επιβεβλημένη. Η παραβατική συμπεριφορά σου, Ευγένιε, και η έλλειψη σεβασμού προς τους συμμαθητές σου δεν συγχωρούνται σήμερα, είπε η κυρία Μαρία. Θα καλέσω τους γονείς σου να σε συνετίσουν και να σου μάθουν κανόνες συμπεριφοράς.» Στα αυτάκια του αντηχούσαν βαρύγδουπες οι λέξεις αυτές.

Φάνταζε σαν αγρίμι σε κλουβί.
Με σχηματισμένη απόλυτα την έκφραση της λύπης στο πρόσωπό του τα παράτησε και κύλησε δίπλα στη σόμπα. Απορροφήθηκε στο χρώμα και στη ζεστασιά της φλόγας κρατώντας το κεφάλι μέσα στις παλάμες του.

Πέρασε αρκετή ώρα έτσι, ώσπου νύσταξε και αποκοιμήθηκε. Βλέπετε, δεν είχε και άλλη επιλογή, ήταν πολύ μικρός για να φταίει. Βίωνε άσκημα συναισθήματα και βρέθηκε νωρίς νωρίς στα βάσανα. Μακάρι να μην χαλούσαν αυτά τα λαμπάκια. Μακάρι να μην τα άφηναν οι γονείς να χαλάσουν.

enallaktikidrasi
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

«Δώστε αγάπη στα παιδιά σας! Τα δώρα ούτε καν θα τα θυμούνται τα παιδιά σε κάποια χρόνια.»

Τι σημαίνουν τα Χριστούγεννα για τα παιδιά;

Ρώτησα πολλές φορές τα παιδιά για το τι σημαίνουν για αυτά τα Χριστούγεννα. Έχω λάβει πολλές και διαφορετικές απαντήσεις ανάλογα με την ηλικία των παιδιών, την συναισθηματική τους ωριμότητα αλλά και την γνωστική τους αντίληψη. 

Θα μοιραστώ μαζί σας μερικές απαντήσεις:

🎄 Χριστουγεννα σημαινει χαρα γιατι παιρνουμε δωρα και τρωμε γλυκα.

🎄 Χριστουγεννα ειναι μια χαρουμενη γιορτη

🎄 Τα Χριστούγεννα όλοι χαίρονται και ειδικά οι μικροί

Ωστόσο θεωρώ ότι το μαγικό κλίμα των Χριστουγέννων είναι πολύ κοντά στην μαγική σκέψη των παιδιών. Είναι κοντά στο παραμύθι, στον μύθο, στην μαγεία, στην χαρά που χαρακτηρίζουν την παιδική ηλικία. 

Αυτή η χαρά που ντύνεται με τόση λάμψη βοηθά πολύ να μοιάζει τούτη η γιορτή πιότερο μαγική για παιδιά αλλά και για μεγάλους που έχουν αναμνήσεις από τα δικά τους Χριστούγεννα των παιδικών τους χρόνων.

Η πιο «δημοφιλής» ερώτηση ανάμεσα στα παιδιά την περίοδο των Χριστουγέννων είναι «τι δώρο θα σου φέρει ο Άγιος Βασίλης». 

Οι γονείς τι θα πρέπει να έχουν υπόψη τους σε σχέση με τα δώρα που πρέπει να κάνουν στα παιδιά τους αυτές τις μέρες;

Να κάνουν δώρα που χρειάζονται τα παιδιά ανάλογα με την ηλικία τους ωστόσο να φροντίσουν τα δώρα να έχουν παιδαγωγικό ή και εκπαιδευτικό χαρακτήρα και να είναι προσιτά στις οικονομικές δυνατότητες της οικογένειας.

Τα Χριστούγεννα είναι μια οικογενειακή γιορτή. 

Στις περιπτώσεις που οι γονείς είναι διαζευγμένοι ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να το διαχειριστούν έτσι ώστε τα παιδιά να μη στερηθούν κανέναν από τους δυο γονείς τους; 

Έχετε εντοπίσει λάθη που κάνουν γονείς σε αυτό το ζήτημα;

Στις περισσότερες περιπτώσεις διαζυγίων έχει ήδη ορισθεί από το δικαστήριο ποιες μέρες θα περάσουν τα παιδιά με τον έναν και ποιες μέρες με τον άλλον γονιό. 

Λάθη γίνονται όταν αποξενώνονται τα παιδιά από τον έναν τους γονέα και όταν δεν τηρούνται τα συμφωνηθέντα ή ακόμη και όταν πιέζονται τα παιδιά να κάνουν πράγματα που τα ίδια δεν νιώθουν. 

Αν δηλαδή ένα παιδί δεν έχει ποιοτική σχέση με τον έναν εκ των δύο γονέων του όχι γιατί αποξενώθηκε αλλά για άλλους λόγους τότε θα ήταν καλό να ακούγεται και η γνώμη του παιδιού ούτως ώστε να μην ταλαιπωρείται. 

Τα παιδιά χρειάζεται να βλέπουν και τους δύο γονείς αλλά πρωτίστως χρειάζονται να έχουν ποιοτική σχέση και με τους δύο γονείς!

Πόσο σημαντικό είναι για έναν άνθρωπο να έχει ευτυχισμένες γιορτινές αναμνήσεις;

Οι παιδικές αναμνήσεις με καλό πρόσημο είναι η καλύτερη παρακαταθήκη για τα παιδιά! Τα παιδιά νιώθουν όμορφα όταν περνάνε χρόνο οι γονείς τους μαζί τους, όταν κάνουν όλοι μαζί πράγματα, όταν μοιράζονται συναισθήματα και σκέψεις, όταν επικοινωνούν!

Έχει ουσιαστική σημασία για τα παιδιά πόσο ψηλό είναι το Χριστουγεννιάτικο δέντρο στο σπίτι, πόσο ακριβό είναι το δώρο του Άγιου Βασίλη ή πόσο πλούσιο είναι το γιορτινό τραπέζι;

Όχι, σημασία έχει οι άνθρωποι που κάθονται δίπλα στο Χριστουγεννιάτικο δέντρο, γύρω από το γιορτινό τραπέζι και κείνοι που ανοίγουν τα δώρα να είναι χαρούμενοι, γεμάτοι, ευχαριστημένοι! Και για να υπάρξει αυτή η χαρά χρειάζεται πνευματικότητα, ουσιαστική επικοινωνία και μεγάλωμα με αξίες και ιδανικά! Τα δώρα ούτε καν θα τα θυμούνται τα παιδιά σε κάποια χρόνια, αυτό όμως που θα μείνει για πάντα χαραγμένο στην μνήμη τους είναι η χαρά, η αγκαλιά, το χάδι, τα γέλια, τα ανέκδοτα δίπλα στο τζάκι και τις ιστορίες της γιαγιάς και του παππού, τα έθιμα και τα ήθη, τα ευχαριστημένα πρόσωπα, την διάθεση για παιχνίδι και πείραγμα!Την θαλπωρή και τη ζεστασιά του σπιτιού τους με τις μυρωδιές και την νοστιμιά των σπιτικών φαγητών!

..............

Η μελαγχολία των γιορτών είναι ένα φαινόμενο που επηρεάζει πολλούς ανθρώπους. Από πού προέρχεται αυτό και πώς μπορεί κανείς να το διαχειριστεί;

Η μελαγχολία των γιορτών είναι μια μορφή εποχικής κατάθλιψης οποία μπορεί να οφείλεται σε πολλούς διαφορετικούς αιτιολογικούς παράγοντες, όπως μοναξιά, δύσκολα παιδικά χρόνια, κάποιο παιδικό τραύμα κ.α. Καταρχήν να το εντοπίσουν και να ψάξουν τα αίτια και κατόπιν να στοχεύσουν ενσυνείδητα. Αυτό θα τους βοηθήσει να βγουν από τον φαύλο κύκλο της μελαγχολίας και αν δυσκολεύονται να ζητήσουν βοήθεια από ειδικό.

Με ποιο τρόπο οι γονείς μπορούν να δώσουν στο παιδί τους να καταλάβει το αληθινό νόημα των Χριστουγέννων και την αξία όχι μόνο του να παίρνεις αλλά και να δίνεις αγάπη;

Με το παράδειγμα τους. 

Αν όλοι τα Χριστούγεννα και όχι μόνο προσφέραμε στους συνανθρώπους μας που έχουν ανάγκη. Αν δείχναμε με το παράδειγμα μας τη σημασία της γιορτής αυτής και αν μετουσιώναμε σε αληθινό βίωμα το νόημα τω Χριστουγέννων σίγουρα θα μαθαίναμε στο παιδί μας το πνευματικό νόημα αυτής της γιορτής.

Δρ Αριστονίκη Θεοδοσίου - Τρυφωνίδου, Διδάκτορας Σχολικής - Εξελικτικής ψυχολογίας

 

περισσότερα εδώ: reporter

Μνήμες από τα Χριστούγεννα της Κατοχής…

Του Ευαγγέλου Ζύμαρη, συνταξιούχου Δασκάλου

Παραμονές Χριστουγέννων.
Ήμουν τότε οκτώμισι χρόνων. Πήγαινα τρίτη δημοτικού, στο τρίτο δημοτικό σχολείο Βουνακιού. Οι μικρομπακάληδες του Φραγκομαχαλά είχαν παραλάβει να μοιράσουν δωρεάν με κουπόνια απορίας, σκουπόσπορο για να κάνουν οι ταλαίπωροι σκλάβοι καμιά μαύρη τηγανίτα, όσοι είχαν λάδι. Δεν θυμούμαι από ποιόν οργανισμό είχε δοθεί.

Κατ` άτομο έδιναν εκατό δράμια (σημερινά 320 γραμμάρια ) αλεύρι κόκκινο, γιατί το σιτάρι και το κριθάρι ήταν δυσεύρετα.
Τα είχαν κατάσχει οι Γερμανοί ή τα κατείχαν μερικοί πλούσιοι μαυραγορίτες.

Θυμούμαι και το γράφω για πρώτη φορά, τον πατέρα μου τον συχωρεμένο που μου είπε: Δες να το λες και να το διηγείσαι. Αντί να δώσουν στους ανθρώπους λίγο τυρί ή κρέας μέρες που είναι δίνουν σκουπόσπορο που έτρωγαν τα ζώα…

Κάποια άλλα Χριστούγεννα της κατοχής πριν τις διακοπές (δεν θυμάμαι αν ήταν του 41 ή του 43) το συσσίτιο του σχολείου ήταν πιο πλούσιο. 

Μας έδωσαν ένα σικλάκι φασολάδα στον κάθε μαθητή (δυο μερίδες ) και το σπουδαιότερο, περίπου μισή οκά (640 γραμμάρια) σύκα ζαχαρένια σαν αυτά που πουλούν τα καταστήματα ξηρών καρπών. Όμως, στη διαδρομή μου για το σπίτι μέσω της οδού Αγίων Αποστόλων λίγα μέτρα πριν την σημερινή κλινική του Αυγουστή, ένας εικοσάχρονος νέος πεινασμένος, μου τ` άρπαξε και εξαφανίστηκε στο στενό. Δεν θα ξεχάσω την πίκρα και τα κλάματά μου. Γιατί εκτός από 'μένα περίμεναν κι άλλοι τρεις στο σπίτι (γονείς και μικρή αδελφή), ν` απολαύσουν αυτό το ωραίο γλύκισμα…

Εκείνες τις μέρες ευτυχώς, είχαμε πουλήσει κάποια καλή κουβέρτα για δυο οκάδες κουκιά. Δεν φαντάζεσθε τι συμβούλια επί συμβουλίων έγιναν για το πως να τα απολαύσουμε. Ένα μέλος της οικογένειας έλεγε να τα βράζουμε λίγα-λίγα για να περάσουμε μια εβδομάδα τρώγοντας όποτε πεινούμε ένα πιάτο με πολύ ζουμί. άλλο, να τα φαμε μονομερίς τα μισά τα Χριστούγεννα και τα μισά το Πάσχα. Γιατί ποιος ξέρει αν ξαναβρίσκαμε άλλο τέτοιο κελεπούρι.Τελικά επικράτησε η δεύτερη γνώμη και κάναμε Χριστούγεννα και Πάσχα με κουκιά και μπόλικο λάδι.

Διότι κάναμε το παν να μη στερηθούμε το ευλογημένο λαδάκι. Χωρίς αυτό, (όσοι το στερήθηκαν) πρηζόταν και πέθαιναν με αργό θάνατο. Ενώ έχοντας το λαδάκι με χόρτα ακόμα και με τσουκνίδες ξεγελούσαμε την πείνα μας.

Ήρθαν τα Χριστούγεννα. Με συσκοτισμένα τα σπίτια (βάζοντας στα πορτοπαράθυρα μπλε χαρτί είτε σεντόνια, διαταγή του κατακτητή) περιμέναμε τα λίγα τολμηρά παιδιά, να μας πουν τα κάλαντα. Το φιλοδώρημα που έπαιρναν μ` ευχαρίστηση απ` όσους είχαν, ήταν μια φούχτα τσίκουδα, λίγα κουντουρούδια ή το καλύτερο, λίγα ξερά σύκα.

Που να βρεθούν γλυκά; Από τι αλεύρι; Αφού κι ο καφές που σέρβιραν κάποτε (στους επισκέπτες) ήταν κριθαρίτικος και για ζάχαρη η νοικοκυρά κοπάνιζε χαρούπια και τα ζεματούσε με νερό για να βγάλουν το λίγο μελάκι που είχαν μέσα…

Αυτά τα λίγα περιστατικά, λόγω σεβασμού στο χώρο του εξαίρετου περιοδικού «Δάφνη», επέλεξα απ` τα τόσα παράδοξα που πέρασε η γενιά μας στην κατοχή αυτές τις άγιες μέρες αλλά και όλη την τετραετία της Γερμανικής σκλαβιάς, για να εκτιμούν οι νεώτεροι και προ πάντων τα παιδιά και τα εγγόνια μας τι παράδεισο αφθονίας έχουμε τώρα και να δοξάζουν το Θείο Βρέφος της Βηθλεέμ και Σωτήρα Χριστό που μας χαρίζει την ελευθερία μας με τα πλούσια αγαθά της.

Να τα απολαμβάνουν με αγάπη και χαρά χωρίς να γκρινιάζουν και να εκτιμούν αυτά που έχουν, ευχόμενοι να μην ξαναέλθουν στο λαό μας αλλά και σε κανένα λαό του κόσμου τέτοιες δυσβάσταχτες εποχές δυστυχίας και στέρησης.Δάφνη

Πηγή: Πίσω στα παλιά το διαβάσαμε στο Αβέρωφ

σχόλιο: τότε τα παιδιά, έστω και με τον φόβο του κατακτητή, λέγαν τα κάλαντα…τώρα φοβόμαστε να τα αφήσουμε να πάνε μέχρι την διπλανή πόρτα… αλλά δεν θα τους περάσει, θα βγούνε τα παιδιά στη γειτονιά να καλαντίσουν,έστω και αν εμείς από κάπου κοντά θα τα παρακολουθούμε, για ασφάλεια. δεν θα αφήσουμε την γειτονιά χωρίς κάλαντα, χωρίς να ψάλλουν οι αθώες παιδικές φωνές το μήνυμα της Γέννησης.
Είναι ανάγκη να ακουστεί, να αντηχήσει η ΕΛΠΙΔΑ…
Alexia
Ακούστε τα κάλαντα από την ιδιαίτερη πατρίδα σας!!

antexoume

Ήρθε η ώρα να μάθετε, τι θέλουν τα παιδιά για τα Χριστούγεννα!

Μια δασκάλα και μαμά συνάμα, έγραψε ένα μήνυμα στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, απευθυνόμενη σε όλους τους γονείς και αποκάλυψε τι είναι αυτό που λατρεύουν τα παιδιά την περίοδο των Χριστουγέννων!
Σίγουρα, αυτό δεν είναι μόνο τα παιχνίδια και τα υλικά αγαθά.

Πιο συγκεκριμένα η ίδια έγραψε:
«Γνωρίζω πολύ καλά ότι αυτή την περίοδο υπάρχει μια πίεση για να δημιουργηθεί ένα τέλειο και μαγικό κλίμα για τα Χριστούγεννα.
Ξέρω ότι θέλετε να γνωρίσουν τα παιδιά σας τη μαγεία του Άη Βασίλη και να είστε βέβαιοι ότι θα πάρουν τα καλύτερα δώρα και φέτος. 

Αυτό σας δημιουργεί πολύ άγχος, αλλά σας γράφω τώρα για να σας πω ένα μυστικό.

Κάθε Ιανουάριο λοιπόν που το παιδί σας επιστρέφει στο σχολείο μετά τις διακοπές, περιγράφει τι έζησε κατά τη διάρκεια των χριστουγεννιάτικων διακοπών. 

Μου λένε για τις ημέρες που έμειναν μέσα στο σπίτι και έβλεπαν τηλεόραση. 

Μου λένε επίσης για την κρύα βόλτα που έκαναν για να πάνε μαζί σας στα Mc Donald’s. 

Μου λένε ότι έμεναν με τη γιαγιά τους και ενθουσιάζονταν κάθε φορά που επιστρέφατε από τη δουλειά και τους επιτρέπατε να ξαπλώσουν στο κρεβάτι σας.
Μου λένε πως παίζατε κάρτες και τους πήγατε μια μέρα για κολύμπι και ξέχασαν την πετσέτα τους. 

Μου λένε πως επισκεφτήκατε όλοι μαζί τους φίλους σας την παραμονή της Πρωτοχρονιάς μέχρι και την αλλαγή του χρόνου».

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία λοιπόν πως τα παιδιά εκτιμούν τα δώρα που τους παίρνετε, εκτιμούν όμως και άλλα πράγματα, πολύ πιο σημαντικά από τα υλικά αγαθά.

Φυσικά και αναφέρουν τα δώρα που τους κάνατε, εξήγησε η instagrammer, αλλά γι΄ αυτά, Χριστούγεννα είναι η αγάπη και ο χρόνος που περνάτε μαζί, η αίσθηση της ασφάλειας. Αυτό είναι το πιο αγαπημένο τους πράγμα!
Και αυτή είναι η μόνη αλήθεια!

mothersblog
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πρωτότυπη χειροποίητη φάτνη με Βυζαντινές εικόνες!!

Τα υλικά που χρησιμοποίησε ήταν ξύλα για τον σκελετό τα οποία κόλλησε μεταξύ τους και καλάμια μπαμπού για σκεπή. 
Οι πρασινάδες και τα διάφορα ξυλάκια είναι όλα αληθινά, μαζεμένα απ' το βουνό και οι εικόνες είναι εκτυπωμένες και κολλημένες σε χοντρό χαρτόνι.

Η καλή μου φίλη Αργυρούλα, φέτος στόλισε το σαλόνι της με μια τεράστια φάτνη την οποία την έφτιαξε μόνη της και πραγματικά δεν μπορούσα να μην σας την δείξω!!

Μόλις την είδα χωρίς δεύτερη κουβέντα πήρα την φωτογραφική μου και την τράβηξα φωτογραφίες από όλες τις μεριές για να δείτε κι εσείς πόσο όμορφη είναι και ότι με απλά υλικά μπορούμε να στολίσουμε αντί για δέντρο μια εντυπωσιακή φάτνη σε μια μεριά του σαλονιού μας!

Πείτε μου, δεν είναι υπέροχη;

lamproukam
πρώτη ανάρτηση εδώ

Φτιάξτε μια φάτνη μαζί με τα παιδάκια σας!! Download Your Nativity!

Θέλετε να φτιάξετε με το παιδί σας 

μια υπέροχη χριστουγεννιάτικη κατασκευή; 

Κατεβάστε μια χάρτινη χριστουγεννιάτικη φάτνη.
Εκτυπώστε την από εδώ και ζωγραφίστε την με το παιδί σας!

Click here to Download Your Nativity!

Μπορείτε να την βάλετε σ'ένα κουτάκι με άχυρα!!
Κατεβάστε την από εδώ

πρώτη ανάρτηση εδώ

100.000 σε όλη τη Βρεττανία και 5.000 παιδιά στην Σκωτία θα κάνουν Χριστούγεννα άστεγα

Χιλιάδες παιδιά αντιμετωπίζουν Χριστούγεννα χωρίς σπίτι, καθώς ο αριθμός των νέων σε προσωρινή στέγη έχει αυξηθεί σχεδόν κατά ένα έκτο, έχει προειδοποιήσει μια φιλανθρωπική οργάνωση.

5000 children in Scotland will wake up homeless at Christmas

H Σκωτία έχει εκδώσει μια επείγουσα έκκληση για δωρεές, προειδοποιώντας ότι σχεδόν 5.000 παιδιά είναι τώρα άστεγα και καρφώνει το φταίξιμο σε μια σημαντική έλλειψη στην οικονομικά προσιτή στέγαση.
Υπήρχαν 4.896 παιδιά σε προσωρινά καταλύματα στο τέλος του Ιουνίου – 626 περισσότερα από το προηγούμενο καλοκαίρι, σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά στοιχεία που δημοσίευθηκαν τον Σεπτέμβριο.
Alison Watson, αναπληρωτής διευθυντής φιλανθρωπικού οργανισμού στη Σκωτία, δήλωσε: 

«Είναι εντελώς απαράδεκτο το γεγονός ότι στον 21ο αιώνα 100.000 παιδιά σε όλη τη Βρετανία θα περάσουν τα Χριστούγεννα άστεγα, με σχεδόν 5.000 από αυτούς στη Σκωτία.»

«Είναι ακόμα πιο καταδικαστικά ότι στη Σκωτία αυτό αντιπροσωπεύει το 15 τοις εκατό αύξηση σε σχέση με τα ίδια στατιστικά στοιχεία του περασμένου έτους – έτσι το πρόβλημα φαίνεται να επιδεινώνεται, δεν είναι καλύτερα» 

«Οικογένειες με παιδιά μπορούν να περάσουν πολλές εβδομάδες, μήνες ή ακόμη και χρόνια να έχουν κολλήσει σε προσωρινή διαμονή, περιμένοντας για ένα σπίτι»

Η Γλασκόβη αντιπροσωπεύει περίπου το ένα πέμπτο του συνόλου, με περισσότερα από 1.000 παιδιά στην πόλη αναμένεται να ξυπνήσουν άστεγα την ημέρα των Χριστουγέννων.

Συνολικά 1.230 παιδιά ζουν σε προσωρινά καταλύματα στη Σκωτία, μέχρι 13 τοις εκατό περισσότερα σε σχέση με πέρυσι.

Η Γλασκόβη έχει ένα μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων σε ενοικιαζόμενα καταλύματα, με 17 τοις εκατό των νοικοκυριών στον ιδιωτικό τομέα και το 35 τοις εκατό το Συμβούλιο ή την κοινωνική στέγαση.
netakias

Ο μικρός Χριστός έζησε ως πρόσφυγας... - Ευτυχώς, στην Αίγυπτο δεν υπήρχε φράχτης...

Ο λόγος του Χριστού όμως είναι ξεκάθαρος: «Ξένος ήμουν και με φροντίσατε… Αν κάνατε κάποιο καλό σ’ έναν από τους ταπεινούς αδελφούς μου, είναι σαν να το κάνατε σ’ εμένα…». 

περισσότερα για το σχόλιο του Γαβριήλ Σακελλαρίδη εδώ
Θρησκευτικά (Δ Δημοτικού) - Βιβλίο Μαθητή (Εμπλουτισμένο)

Η φυγή στην Αίγυπτο

Όταν οι Μάγοι προσκύνησαν το νεογέννητο Χριστό, παρουσιάστηκε Άγγελος Κυρίου στο όνειρο του Ιωσήφ και του είπε: «Σήκω, πάρε το παιδί και τη μητέρα του και πήγαινε στην Αίγυπτο. Να μείνετε εκεί μέχρι να σου πω, γιατί ο Ηρώδης θα ζητήσει να βρει το παιδί και να το σκοτώσει». Ο Ιωσήφ πήρε αμέσως τη μητέρα και το παιδί και νύχτα έφυγαν για την Αίγυπτο.

Περπάτησαν για πολλές μέρες, πέρασαν μεγάλες ταλαιπωρίες κι εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες σε ξένη γη. Έμειναν στην Αίγυπτο μέχρι που έμαθαν πως πέθανε ο Ηρώδης. Τότε μόνο επέστρεψαν. Έτσι επαληθεύτηκε ο λόγος του προφήτη Ωσηέ, που αιώνες πριν είχε πει: «Από την Αίγυπτο κάλεσα τον Yιό μου».

Πρόσφυγες

Ο μικρός Χριστός εξαναγκάζεται να φύγει, για να γλιτώσει από την απειλή του θανάτου. Καταδιωγμένος, κουρασμένος, πεινασμένος, τρομαγμένος, πρόσφυγας. Πρόσφυγες είναι και σήμερα χιλιάδες παιδιά και μεγάλοι, που υποχρεώνονται ν’ αλλάξουν τόπο διαμονής, γιατί στην πατρίδα τους κινδυνεύουν.

Πρόσφυγες.... Μάτια τρομαγμένα, ανήσυχα. ψυχές κουρασμένες και φοβισμένες. Ζητούν ένα στοργικό βλέμμα, ένα φιλικό χέρι, λίγο ζεστό φαγητό, έναν καλό λόγο. Κάποιοι μιλούν σκληρά ή κοροϊδευτικά γι’ αυτούς. Ο λόγος του Χριστού όμως είναι ξεκάθαρος: «Ξένος ήμουν και με φροντίσατε… Αν κάνατε κάποιο καλό σ’ έναν από τους ταπεινούς αδελφούς μου, είναι σαν να το κάνατε σ’ εμένα…». 

Μαθαίνω τις λέξεις

πρόσφυγες: Άνθρωποι που υποχρεώνονται να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους, γιατί κινδυνεύει η ζωή τους

 

Βρίσκω πληροφορίες
Οι Έλληνες γνώρισαν παλαιότερα την προσφυγιά. ψάξε από προφορικές διηγήσεις ή από άλλες πηγές (εγκυκλοπαίδειες, ιστορικά βιβλία κ.λπ.) πότε έγινε αυτό.



Οι Έλληνες γνώρισαν παλαιότερα την προσφυγιά

Συζητώ μέσα στην τάξη

Σήμερα στην Ελλάδα δεχόμαστε πρόσφυγες. Ποια προβλήματα αντιμετωπίζει σήμερα μια οικογένεια που υποχρεώνεται, επειδή κινδυνεύει, να εγκαταλείψει το σπίτι και τη χώρα που ζει; Πώς εμείς τους αντιμετωπίζουμε;

Πηγή φωτ.: UNICEF.	Πηγή φωτ.: UNICEF.

 

• Ο Ιωσήφ πήρε την Παναγία και το μικρό Χριστό και κατέβηκαν στην Αίγυπτο, για να γλιτώσουν από την απειλή του Ηρώδη.
  
• Και στις μέρες μας χιλιάδες άνθρωποι εγκαταλείπουν τις πατρίδες τους, επειδή κινδυνεύει η ζωή τους.
  
• Ο Χριστός είπε: «Εφόσον κάνατε κάτι καλό σ’ αυτούς τους ταπεινούς αδελφούς μου, είναι σαν να το κάνατε σ’ εμένα.

Με μία φράση

Και ο Χριστός, όταν ήταν μικρό παιδάκι, γνώρισε την προσφυγιά.

ebooks

«Μπαμπά, μαμά, πείτε μας για τα Χριστούγεννα»

Μιλώντας στα παιδιά για αληθινές ιστορίες

που σχετίζονται με την Γέννηση του Χριστού.

Ένα κείμενο που μας προτρέπει να ψάξουμε και να διαβάσουμε αληθινές ιστορίες γύρω από τη Γέννηση του Χριστού και να τις διηγηθούμε στα παιδιά μας… επεδή τα Χριστούγεννα δεν είναι παραμύθι … μα η πιο γλυκιά παραμυθία της ανθρώπινης ψυχής …

«Πείτε μας για τα Χριστούγεννα … για τη Φάτνη τον Ιωσήφ την Παναγίτσα και το Χριστούλη, τους Μάγους και τ ΄Αστέρι ….»

Πάντα αυτές τις μέρες οι ψυχές μας γλυκαίνουν, ζεσταίνονται, μετράνε αντίστροφα ως το ξημέρωμα των Χριστουγέννων.

Θυμόμαστε τα χρόνια που σαν παιδιά καρτερούσαμε τον ερχομό του μικρού Χριστού… που πάντα γεννάται … δεν γεννήθηκε ούτε θα γεννηθεί … Γεννάται. Ο ενεστώς …διαρκείας.
Και εμείς ελπίζουμε πως αυτή η διάρκεια πάντα θα μας σκεπάζει, όπως οι γονείς μας, όταν μετά το βραδινό παραμύθι σκέπαζαν τα ονείρατά μας και μας σταύρωναν για καληνύχτα.

Τα χρόνια κύλησαν και πήραμε και εμείς την θέση τους, εκεί δίπλα σε ένα μικρό κρεβάτι με ένα βιβλίο παραμυθάδων στο χέρι, με μια φωνή ψιθυριστή στο σκοτάδι να διηγείται ό,τι μπορεί να ταξιδέψει στο όμορφο, να γαληνέψει μια παιδική ψυχή στην αγκαλιά του φύλακα Αγγέλου της.

Τούτες τις νύχτες τις καρτερικές τα βιβλία των παραμυθάδων ας πάνε στην άκρη. Και οι φωνές μας οι ψιθυριστές ας γίνουν πιστευτές και ας πιάσουν να διηγούνται αυτά που γίνηκαν τότε.

…. Μα αν δεν τα πιστεύουμε εμείς στ' αλήθεια πως θα νοιώσουν τις ιερές αλήθειες οι εύφορες παιδικές ψυχές;
Αν εμείς δεν ξέρουμε όλες τις ιερές λεπτομέρειες εκείνης της συγκλονιστικής για τον άνθρωπο νύχτας, τι θα διηγηθούμε στα μικρά μας;
Πόσοι γνωρίζουμε πως ο Χριστός γεννήθηκε Ξημέρωμα Κυριακής ;
Πόσοι γνωρίζουμε για το ταξίδι των μάγων μαζί με το αστέρι, τον συμβολισμό των δώρων, την Θεϊκή εμφάνιση στους αγραυλούντες ποιμένες;
Ή καλύτερα πόσοι από εμάς πιστεύουμε, ότι όλα αυτά συνέβησαν πραγματικά και ότι δεν αποτελούν απλά το σενάριο σε μια καλοσκηνοθετημένη σχολική γιορτούλα με τα παιδιά μας να υποδύονται ρόλους μπροστά από τις κάμερες και τις φωτογραφικές μας μηχανές; 

Απόψε το βράδυ θα διηγηθώ την ιστορία με τον εκ δεξιών ληστή, αυτόν που …λήστεψε τον Παράδεισο με το Μνησθητί μου Κύριε. Είχε συναντήσει την Ιερή Οικογένεια κατά την φυγή της στην Αίγυπτο …μα μόλις αντίκρυσε τον Σωτήρα στην αγκαλιά της Παναγιάς έκανε πίσω και δεν προχώρησε στα σκληρά του σχέδια, λέγοντας πως αν ποτέ ο Θεός κατέβαινε στη γη  θα έπαιρνε την μορφή αυτού του μωρού…. Την διάβασα σε έναν λόγο του Αγίου Νικολάου του Βελιμίροβιτς.

Αυτήν και πολλές άλλες θαυμαστές αλήθειες εκείνης της λυτρωτικής για το ανθρώπινο γένος Θεϊκής απόφασης ….
Να κατέβει ο Θεός επί γης και να ανέβει ο άνθρωπος στον ουρανό…

Όλα τα βράδια που απομένουν μέχρι το ξημέρωμα της του Χριστού Γεννήσεως, θα θυμάμαι μια τέτοια αληθινή Ιστορία να την λέω ψιθυριστά εκεί δίπλα στις αγγελικές ψυχούλες …
Να μην ξεχάσω όμως, κάθε τέτοια αληθινή διήγηση να την ξεκινάω όχι με το Μια φορά και έναν καιρό, μα με την φράση «Τω καιρώ εκείνω …»

Τα Χριστούγεννα δεν είναι παραμύθι … μα η πιο γλυκιά παραμυθία της ανθρώπινης ψυχής …

Nώντας Σκοπετέας

agiounikolaoutouneou

Δυο μωρά σε μια φάτνη!

Διαβάστε την ΙΣΤΟΡΙΑ ΖΩΗΣ!!!!

Η ιστορία αυτή είναι διασκευή από ένα ισπανικό βιβλίο που προέκυψε από μία επίσκεψη δυο εκπαιδευτικών σε ένα ορφανοτροφείο!!!

Το 1994 δυο εκπαιδευτικοί Αμερικανοί, ανταποκρίθηκαν σε μία πρόσκληση για να διδάξουν ηθική στις δημόσιες σχολές, στηριζόμενοι στις βιβλικές αρχές.
Είχαν διδάξει σε φυλακές, σε επιχειρήσεις, στην αστυνομία και στο τέλος πήγαν σ ένα μεγάλο ορφανοτροφείο της Ισπανίας.
Σε αυτό το ορφανοτροφείο ήταν 100 παιδάκια εγκαταλελειμμένα.
Πλησίαζαν οι γιορτές του 1994  και τα παιδιά του ορφανοτροφείου, άκουγαν για πρώτη φορά απο τους δυο Αμερικανούς την ιστορία της γέννησης του Χριστού.
Έμαθαν για τη άφιξη της Παρθένου Μαρίας και του Ιωσήφ στη Βηθλεέμ που δεν βρήκαν τόπο σε κανένα πανδοχείο και έτσι πήγαν σε έναν στάβλο και εκεί γεννήθηκε ο μικρός Ιησούς και τον έβαλαν σε μία φάτνη.

Κατά τη διάρκεια της αφήγησης, τα παιδιά δεν μπορούσαν να συγκρατήσουν την κατάπληξή τους. Προσπαθούσαν να μη χάσουν ούτε μια λέξη απο αυτή την αφήγηση.
Όταν τελείωσαν την αφήγησή τους οι δυο Αμερικάνοι, έδωσαν στα παιδιά τρία κομμάτια χαρτόνι για να φτιάξουν μια φάτνη. Τους έδωσαν επίσης χρωματιστές κίτρινες πετσέτες όπου κόβοντας τις έβαλαν για άχυρο. Λίγη τσόχα καφέ  για να φτιάξουν τη φιγούρα του μωρού και ένα μικρό κουρελάκι για κουβέρτα.

Όλα λοιπόν τα ορφανά άρχισαν να φτιάχνουν βιαστικά τις φάτνες και να τις δείχνουν. Όλα πήγαιναν καλά μέχρι που έφτασε η ώρα ενός μικρού παιδιού για να δείξει και εκείνο τι είχε κάνει.
Φαινόταν μέχρι έξι χρονών και είχε τελειώσει πρώτος τη φάτνη.
Τον πλησίασαν οι δύο Αμερικάνοι για να δουν τη φάτνη που είχε φτιάξει. Έκπληκτοι κοιτάζοντας τη φάτνη είδαν μέσα δυο μωρά αντί για ένα. Κοίταγαν συνέχεια απορημένοι και στο τέλος φώναξαν έναν διερμηνέα για να ρωτήσει το μικρό παιδάκι τι είχε συμβεί.

Ο μικρός σταύρωσε τα χέρια του και παρατηρώντας τη φάτνη  άρχισε να διηγείται την ιστορία της γέννησης.
Η αφήγηση της ιστορίας για ένα τόσο μικρό παιδί που την είχε ακούσει για πρώτη φορά, ήταν εκπληκτική, μέχρι που έφτασε  στο σημείο όπου η Παρθένος Μαρία έβαλε το μωρό στη φάτνη.
Εκεί ο μικρός άρχισε να επινοεί το δικό του τέλος για την ιστορία και άρχισε να λέει:

Και όταν η Παρθένος Μαρία άφησε το μωρό μέσα στη φάτνη, ο Ιησούς με κοίταξε και με ρώτησε εάν είχα μέρος για να μείνω. Εγώ τότε του είπα ότι δεν είχα γονείς και γι αυτό δεν έχω που να μείνω. Τότε ο Ιησούς με κοίταξε χαμογελαστά και μου είπε ότι μπορούσα να μείνω εκεί μαζί του. Του απάντησα ότι δεν μπορούσα ,διότι δεν είχα να του προσφέρω κάποιο δώρο, όπως έκαναν όλοι. Σκέφτηκα  να του προσφέρω τη ζεστασιά μου  αφού ήταν μικρός και μόνος σε μια φάτνη.
Γι αυτό τον ρώτησα πάλι: Εάν σου προσφέρω ζεστασιά, αυτό θα είναι καλό δώρο για σένα;
Ο Ιησούς τότε μου είπε: Εάν εσύ μου προσφέρεις ζεστασιά, αυτό θα είναι το καλύτερο και το ομορφότερο δώρο που θα μου έχουν δώσει.
Έτσι λοιπόν μπήκα και γω μέσα στη φάτνη, είπε το μικρό παιδάκι, αφού ο ίδιος ο Ιησούς μου είπε ότι θα μπορούσα  να μείνω εκεί για πάντα ώστε να μην είμαι μόνος μου!!!!!!!!!
Όταν λοιπόν ο μικρός τελείωσε  τη δική του ιστορία,τα ματάκια του έλαμπαν γεμάτα από τα δάκρυα, τα οποία του μούσκευαν τα μάγουλά του. Σκέπασε το πρόσωπό του και έσκυψε το κεφάλι του.
Το μικρό ορφανό συνάντησε επιτέλους κάποιον ο οποίος ποτέ δεν θα το εγκατέλειπε, ούτε θα το εκμεταλλευόταν.
Κάποιον που θα ήταν μαζί του για πάντα αφού Ο Ίδιος Ο Ιησούς ΉΤΑΝ Η ΖΩΉ που δεν είχε!!!!!!

------------------

Και έγραψε ο αγαπημένος SKROYTZAKOS:

ΧΡΙΣΤΟΎΓΕΝΝΑ ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΤΑ Φώτα, ΟΙ Γιρλάντες, ΤΑ Δώρα, ΤΑ Γέλια, Η Μουσική, ΤΟ Γιορτινό Τραπέζι. Είναι Κάτι Περισσότερο Από Αυτά ΤΑ Υλικά.

Είναι ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΣΥΜΠΟΝΟΙΑ, ΦΙΛΙΑ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΣΤΟΥΣ ΓΥΡΩ ΜΑΣ. ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ!!!!!!!!

Αναρτήθηκε με την ευγενική παραχώρηση του:  

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS

Μμμμ... μαζί με τη μανούλα θα φτιάξουμε πεντανόστιμα Χριστουγεννιάτικα Μπισκοτάκια !

Φτιάξτε, μαζί με τα παιδάκια σας,
τα πιο νόστιμα Χριστουγεννιάτικα μπισκοτάκια!!

Christmas Cookies

Μπισκότα βουτύρου Χριστουγεννιάτικα 
και όλο το σπίτι θα μοσχομυρίσει!

 

ή με σοκολάτα!!

για τις συνταγές κάντε κλικ εδώ: miteroula

Χριστούγεννα για ένα ετοιμοθάνατο αγοράκι

Ο μικρός Ethan βρίσκεται πια στον Ουρανό και μαζί με τους Αγγέλους θα γιορτάσει τα Χριστούγεννα

 

Boy with cancer dies after town celebrates holidays early

     

 

Μια ολόκληρη πόλη γιόρτασε από τώρα τα Χριστούγεννα
για ένα τετράχρονο ετοιμοθάνατο αγοράκι

Στην μικρή πόλη West Jordan της Γιούτα των ΗΠΑ, οι κάτοικοι αποφάσισαν να κάνουν κάτι ξεχωριστό για να ευχαριστήσουν έναν 4χρονο που οι γιατροί του έχουν δώσει λίγες μέρες ζωής.
Το μικρό αγοράκι που ονομάζεται Ethan Van πάσχει από λευχαιμία και οι γιατροί ενημέρωσαν την οικογένεια ότι είναι πολύ πιθανό να μην γιορτάσει ξανά τα Χριστούγεννα.
Το 4χρονο παιδί παλεύει με τον καρκίνο από τα δύο του χρόνια και πρόσφατα πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο, αφού δεν υπάρχει θεραπεία για την ασθένειά του.

Έτσι, οι κάτοικοι της μικρής πόλης αποφάσισαν να του προσφέρουν αυτό το ξεχωριστό δώρο, στολίζοντας τα σπίτια τους γιορτινά σαν να ήταν Χριστούγεννα.
Και όχι μόνο αυτό. Ο τοπικός ραδιοφωνικός σταθμός παίζει χριστουγεννιάτικα τραγούδια, ενώ ένας Αη Βασίλης και περίπου 150 άνθρωποι μαζεύτηκαν και τραγούδησαν τα κάλαντα στον μικρό Ethan.
«Το πρόσωπό του φώτισε. Είναι πολύ χαρούμενος», ανέφερε η μητέρα του Jennifer. «Είναι μια πολύ δύσκολη στιγμή, αλλά μας ενθαρρύνει η αγάπη και η στήριξη όλου του κόσμου».


  West Jordan 4-year-old Ethan Van Leuven dies of cancer

 

Αυτά τα Χριστούγεννα, ας μιλήσουμε στα παιδιά μας για το Θεό! Ας γίνουμε ουσιαστικοί επιτέλους, έτσι για αλλαγή!

Περπατάμε στο δρόμο και συναντάμε ανθρώπους μελαγχολικούς, νευρικούς, απογοητευμένους, που πριν καλά- καλά τους ρωτήσεις μπορούν να σου απαριθμήσουν ένα σωρό προβλήματα, «άλυτα».

Δουλειά, προσωπικές σχέσεις, οικονομική κατάσταση στα μαύρα χάλια….και από σωματοποιήσεις του άγχους…ένα σωρό! Ημικρανίες, πόνοι στο στομάχι, ταχυπαλμίες, αυχενικό….. μέχρι κατάθλιψη!

Κάτι πάει στραβά εκεί έξω και μπορούμε να απαριθμήσουμε πολλούς λόγους για τους οποίους τα βλέπουμε όλα μαύρα. Μας έχουν στήσει, σ’ ένα θέατρο του παραλόγου, να παριστάνουμε τις μαριονέτες τους και να μας πηγαίνουν όπου θέλουν αυτοί και να μας υποβάλλουν τα συναισθήματα που θέλουν αυτοί…Φόβοι, ανασφάλειες, ενοχές, μας πλημμυρίζουν…….

Κι έτσι γυρνάμε στο σπίτι! Κι από πού ν’αρχίσεις; Και πώς να «δώσεις» αφού δεν σου έχει μείνει «ψυχή»; Νιώθεις πολτοποιημένος, απ’ όσα συμβαίνουν εκεί έξω και ανίκανος….
Εκεί ακριβώς λες: «Θεέ μου δος μου δύναμη»! Ο Θεός! Τι άβολο θέμα κι αυτό…

Φυσικά, δεν τολμάς να ομολογήσεις πως κάθε μέρα, από μέσα σου, Του ζητάς τη βοήθεια, για τα παιδιά σου, για τον άντρα σου, για τη δουλειά, για τα λεφτά, για υγεία, γιατί είναι ένα θέμα ταμπού-φοβάσαι μη θίξεις, μην προκαλέσεις αντιδράσεις, μη γελοιοποιηθείς! Κι όμως είναι το στήριγμά σου στον ορυμαγδό της καθημερινότητας σου!

Ας αφήσουμε λοιπόν μια μέρα στην άκρη τα «σημαντικά» κι ας μιλήσουμε απ’ την ψυχή μας και στο μικρό μας, για τον Θεό!

• Το Θεό που μας στηρίζει κάθε στιγμή. Ας γίνουμε ουσιαστικοί επιτέλους, έτσι για αλλαγή!
• Να τους πούμε για το Θεό που είναι παντού! Ο κόσμος όλος είναι δημιούργημά Του και η παρουσία Εκείνου, κατακλύζει τα πάντα!
• Να τους δείξουμε πώς, να ενώνουν τα χεράκια τους και να ευχαριστούν το Θεό, για ό,τι τους έδωσε.
• Να τους μιλήσουμε για τον άγγελο φύλακά τους που τα προστατεύει κάθε στιγμή, για να μη φοβούνται!
• Να τους διαβάσουμε την ιστορία του Χριστού και των θαυμάτων του, μέσα από την εικονογραφημένη Βίβλο.
• Να εκκλησιαζόμαστε με τα παιδιά μας, όσο μπορούμε…για να χτίσουν μέσα τους, «το Χριστό των παιδικών τους χρόνων!»

Να τους εξηγήσουμε πως ο καθένας μας βλέπει τον κόσμο με τα μάτια της ψυχής του και πως αν η ψυχή μας είναι δεμένη με τον Θεό και φωτίζεται απ’ Αυτόν, τότε μπορεί να βλέπει την παρουσία Του σε κάθε δημιούργημα Του και να καταλαβαίνει το νόημα των πραγμάτων.
Και φυσικά να τους πούμε πως ο Θεός είναι ΑΓΑΠΗ και δεν τιμωρεί, αλλά βοηθάει όποιον ζητήσει, τη βοήθειά Του. «Τον ασθενούντα θεραπεύει και τον ελλείποντα αναπληρεί» όπως ξέρουμε εμείς!

Ας βάλουμε το Θεό στη ζωή μας και στη ζωή των παιδιών μας γιατί εκεί έξω υπάρχει διάλυση της ψυχής και του νου.
Ας μην τους αφήσουμε να παρασύρουν κι εμάς στην αλλοτρίωση και στα ψυχοφάρμακα! Ας αντλήσουμε δύναμη από τη δύναμη του Θεού και ας συνεχίσουμε τον αγώνα για τα δύσκολα και τα σημαντικά-έτσι δεν είμαστε φτιαγμένες άλλωστε οι μανούλες;

Γράφει η Μιμή Ρουμπέκα-Κούλη -- Νηπιαγωγός
mother