Friday, 2 May 2008

Θλιβερές διαπιστώσεις για την Παγκόσμια Φτώχεια

Με τη θλιβερή διαπίστωση που αποτελεί γροθιά στην ανθρωπότητα, ότι «ένα παιδί πεθαίνει κάθε τρία δευτερόλεπτα από πείνα ή ασθένεια που μπορεί να προληφθεί» ξεκίνησε την Τετάρτη (26/3) το 6ο Φόρουμ της Παγκόσμιας Συμμαχίας των Πόλεων κατά της Φτώχειας, το οποίο διεξάγεται στην Αθήνα. Η διευθύντρια του Ευρωπαϊκού Γραφείου του Αναπτυξιακού Προγράμματος του ΟΗΕ, Σεσίλ Μολινιέ, τόνισε ότι «οι στόχοι της χιλιετίας -που αφορούν μείωση κατά 50% του πληθυσμού που ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας- δεν θα μπορέσουν να επιτευχθούν μέχρι το 2015, εάν δεν υπάρξουν δράσεις σε τοπικό επίπεδο».
Τις εργασίες του Φόρουμ κήρυξε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας, επισημαίνοντας ότι «παρά τη ρητορική και τις υποσχέσεις των ηγετών, ερχόμαστε όλοι μας αντιμέτωποι με μια πραγματικότητα που είναι πολύ χειρότερη από εκείνη των επίσημων στοιχείων». Ο κ. Παπούλιας πρόσθεσε ότι «στο παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον που ζούμε, οι αποκλεισμένοι του Πρώτου Κόσμου, οι παράπλευρες απώλειες μιας ασύμμετρης ανάπτυξης και η περαιτέρω εξαθλίωση του Τρίτου Κόσμου να επιβεβαιώνουν τις πιο απαισιόδοξες εκτιμήσεις». «Η φτώχεια συνιστά πρόκληση για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, αλλά και για την παγκόσμια ασφάλεια» είπε η υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη. «Το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τον αναπτυσσόμενο, αλλά και τον αναπτυγμένο κόσμο, όπου το 10% όσων ζουν στις μητροπόλεις διαβιεί κάτω από τα όρια της φτώχειας» συμπλήρωσε. Ο δήμαρχος Αθηναίων Νικήτας Κακλαμάνης έκανε αναφορά στα μέτρα που έχουν ληφθεί για την καταπολέμηση της φτώχειας, όπως για παράδειγμα το «Κοινωνικό Παντοπωλείο» που παρέχει 2.000 είδη σε 200 άπορες οικογένειες, καθώς και η «Εστία Αθηνών» - ξενώνας για άστεγους υπερήλικες που σύντομα θα αρχίσει να λειτουργεί.
Ο αξιωματούχος του Αναπτυξιακού Προγράμματος του ΟΗΕ Ζαν Φάμπρ τόνισε ότι «ενώ ο πληθυσμός της γης τον περασμένο αιώνα διπλασιάσθηκε, ο πλούτος τετραπλασιάσθηκε. Την ίδια στιγμή, το 80% του πληθυσμού της γης διαβιεί σε περιοχές όπου το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών συνεχώς εντείνεται. Η φτώχεια είναι το πρωταρχικό πρόβλημα διότι η έκταση όλων των άλλων παγκοσμίων προβλημάτων αυξάνεται όσο μεγαλύτερη είναι η φτώχεια. Οι οκτώ πλουσιότερες χώρες του κόσμου, αν και ανακοινώνουν τη λήψη μέτρων για την καταπολέμηση της φτώχειας, στην πραγματικότητα κάνουν ελάχιστα».

26-03-2008 21:43
http://www.cosmo.gr/News/Hellas/192797.html

Ορθόδοξος Χριστιανικός... Κομμουνισμός! Κοινοκτημοσύνη — Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Η αλαζονεία, η απληστία στο ζενίθ...
Η φτώχεια δέρνει τον πλανήτη,
παιδιά και μεγάλοι πεθαίνουν σωρηδόν...
Πλούτη αμύθητα συσσωρευμένα στα χέρια ελάχιστων.
Κρίση οικονομική και τα παρεπόμενά της, πανικός, φόβος για το αύριο, απόγνωση
Σχέδια επί σχεδίων για την έξοδο από το χάος και την είσοδο πού; Πάλι στο φαύλο κύκλο της αδικίας και της απανθρωπιάς;
Κάντε τον κόπο να μελετήσετε το παρακάτω κείμενο που προτείνει τη μόνη λύση
Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου,
11η ομιλία στις Πράξεις, κεφ. 4,32-37.

Σε μετάφραση
«...Ήταν τόση η προθυμία, με την οποία έδιναν (όσοι είχαν περιουσίες), ώστε δεν υπήρχε ούτε ένας φτωχός [στην πρώτη χριστιανική κοινότητα των Ιεροσολύμων] Δεν έδιναν δηλαδή ένα μέρος μόνο από την περιουσία τους, κρατώντας την υπόλοιπη για τον εαυτό τους, ούτε τα έδιναν μεν όλα, αλλά με το αίσθημα πως ήταν δικά τους και τα χάριζαν.
Την ανωμαλία της άνισης κατανομής των αγαθών [που συμβαίνει στις κοινωνίες] την είχαν εξαφανίσει από ανάμεσά τους και ζούσαν με μεγάλη αφθονία αγαθών. (...) Ούτε τολμούσαν δηλαδή να δίνουν οι ίδιοι απευθείας στα χέρια των φτωχών, ούτε ένιωθαν υπερήφανοι που έδιναν, αλλά έφερναν [τα χρήματα που εισέπρατταν από την πώληση των περιουσιών τους] μπροστά στα πόδια [των Αποστόλων] και αυτούς τους άφηναν να τα διαχειρισθούν και τους καθιστούσαν απόλυτους κύριους, ώστε η κατανάλωση να γίνεται από αγαθά, που ανήκαν πια σ' ολόκληρη την κοινότητα κι όχι από δικά τους. Αυτός ο τρόπος εκτός των άλλων τους βοηθούσε και στο να μην υπερηφανεύονται.

Αν και σήμερα γινόταν το ίδιο, θα ζούσαμε πιο ευτυχισμένοι και οι πλούσιοι και οι φτωχοί. [...] είναι από μόνο του φανερό, προπαντός όμως από όσα συνέβησαν τότε, πως διαθέτοντας οι πλούσιοι τις περιουσίες τους, όχι μόνο δεν φτώχυναν, αλλά και τους φτωχούς τους έκαμαν πλούσιους.
Αλλά ας περιγράψουμε και τώρα με λόγια το καθεστώς εκείνο (...) Πόσο χρυσάφι νομίζετε πως θα συγκεντρωθεί; Εγώ υποθέτω ότι αν όλοι και όλες καταθέσουν εδώ ειλικρινά όλα τα μετρητά τους και προσφέρουν επιπλέον και τα χωράφια τους και όλα γενικά τα ιδιόκτητα αντικείμενα και σπίτια τους (για δούλους δεν κάνω λόγο, επειδή ούτε τότε συνέβη κάτι τέτοιο, αλλά τους ελευθέρωναν και τους εξίσωναν με τους εαυτούς των), σε λίγο θα συγκεντρωνόταν χωρίς αμφιβολία μέχρι ένα εκατομμύριο λίτρες χρυσάφι, ή καλύτερα δύο και τρεις φορές αυτή η ποσότητα.
Πες μου, λοιπόν, η πόλη μας [Κωνσταντινούπολη] πόσους κατοίκους αριθμεί συνολικά; Πόσοι από αυτούς θα θέλατε να υποθέσουμε, ότι είναι χριστιανοί; Θα συμφωνούσατε εκατό χιλιάδες και οι υπόλοιποι ειδωλολάτρες και Ιουδαίοι; Πόσες δεκάδες χιλιάδες λίτρες χρυσάφι συγκεντρώθηκε, πόσος δε είναι ο αριθμός των φτωχών; Δε νομίζω περισσότεροι από πενήντα χιλιάδες.  Για να τρέφονται, λοιπόν, αυτοί καθημερινά πόση αφθονία μέσων θα υπήρχε; Εάν μάλιστα η διατροφή ήταν κοινή και λειτουργούσαν συσσίτια, δεν θα χρειάζονταν και πολλά έξοδα. Θα μου πείτε, όμως, τι θα κάναμε, όταν θα ξοδεύονταν τα χρήματα; Νομίζετε, όμως, ότι θα ήταν δυνατόν ποτέ να ξοδευθούν; Δεν θα μας χορηγούσε ο Θεός τη χάρη Του, ικανή να αναπληρώσει ποσόν άπειρες φορές μεγαλύτερο από αυτό; Δεν θα ξεχυνόταν δηλαδή πλουσιοπάροχα πάνω σε μια τέτοια κοινωνία η χάρη του Θεού;
Τι θα προέκυπτε από αυτό λοιπόν; Δεν θά 'χαμε μετατρέψει την γη σε ουρανό; Αν εκεί [στα Ιεροσόλυμα], όπου οι πιστοί ανέρχονταν σε τρεις με πέντε χιλιάδες έγινε αυτό και πέτυχε, και έλαμψε τόσο πολύ, και κανένας απ' αυτούς δεν παραπονέθηκε για φτώχεια, πόσο περισσότερο θα πετύχαινε εφαρμοζόμενο από ένα μεγάλο πλήθος πιστών; Ποιος δε και από τους μη χριστιανούς [ειδωλολάτρες / Ιουδαίους] δεν θα έσπευδε πρόθυμα να προσθέσει και αυτός την προσφορά του;
Για να σας αποδείξω δε, ότι η διάσπαση αυτή είναι δαπανηρή και πρόξενη της φτώχειας, ας πάρουμε σαν παράδειγμα μια οικογένεια, που την αποτελούν δέκα παιδιά, η γυναίκα και ο άνδρας. Και η μεν γυναίκα ας υποθέσουμε πως γνέθει και υφαίνει, ο δε άνδρας πως έχει εισόδημα από εξωτερική εργασία. Πες μου λοιπόν, πότε θα ξοδεύουν περισσότερα, όταν θα τρέφονται όλοι μαζί και θα διατηρούν από ένα νοικοκυριό ή όταν θα μένουν ο καθένας ξεχωριστά; Είναι ολοφάνερο, όταν θα μένουν ξεχωριστά (...)
Αυτό γίνεται, γιατί η διαίρεση σ' όλες τις περιπτώσεις συνεπάγεται την ελάττωση, ενώ η ομόνοια και η συμφωνία την αύξηση. Με τον τρόπο που ζούσαν παλαιότερα οι πιστοί [στις ενορίες τους] ζουν σήμερα στα μοναστήρια. (...) Και όμως, σήμερα οι άνθρωποι φοβούνται αυτή την ζωή [της κοινοκτημοσύνης] περισσότερο από το να πέσουν σε πέλαγος άγνωστο και απέραντο. Αν όμως την είχαμε δοκιμάσει, σίγουρα θα τολμούσαμε να την εφαρμόσουμε. Πόση χάρη και από την πλευρά του Θεού θα μας συνόδευε;
Γιατί, αν τότε που δεν υπήρχαν παρά μονάχα τρεις ως πέντε χιλιάδες πιστοί, που όλοι οι υπόλοιποι άνθρωποι της γης ήσαν εχθροί τους, που δεν περίμεναν βοήθεια από πουθενά, τόλμησαν παρ' όλ' αυτά να πραγματοποιήσουν την κοινοκτημοσύνη, πόσο μάλλον θα μπορούσε να γίνει αυτό σήμερα, που με την χάρη του Θεού είναι γεμάτη από πιστούς η οικουμένη; Και ποιος θα παρέμενε τότε ειδωλολάτρης; Εγώ τουλάχιστον νομίζω κανένας. Και έτσι όλους θα τους αποσπούσαμε από την ειδωλολατρία και θα τους προσελκύαμε με το μέρος μας .... Όμως, αν προχωρούμε σε αυτήν την κατεύθυνση προοδευτικά, πιστεύω πως με τη χάρη του Θεού, αυτό που τώρα μας φαίνεται ακατόρθωτο, θα γίνει. Μόνο δώστε εμπιστοσύνη στα λόγια μου και θα πραγματοποιήσουμε σταδιακά το κατόρθωμα αυτό. Και αν ο Θεός μου δώσει ζωή, πιστεύω, ότι σύντομα θα σας οδηγήσω σ' ένα τέτοιο τρόπο κοινωνικής συμβιώσεως».

Thursday, 1 May 2008

Είστε Γενιά 700? Λάβετε μέρος στην εκπομπή "Κοινωνία 'Ωρα MEGA"

Η εκπομπή "Κοινωνία 'Ωρα MEGA" κάνει θέμα τη Γενιά των 700 €.
Παραθέτουμε παρακάτω την πρόσκληση που μας έστειλαν οι συντάκτες της εκπομπής.
Αν επιθυμείτε να συμμετάσχετε μπορείτε να επικοινωνήσετε στα στοιχεία που παραθέτονται παρακάτω.
Η γενιά των 700 € αποκτά φωνή μέσω της εκπομπής "Κοινωνία 'Ωρα MEGA".
Ο Δημήτρης Καμπουράκης και ο Γιώργος Οικονομέας δεν μπορούν να δώσουν αύξηση στους μισθούς.
Δίνουν όμως το μικρόφωνο και το χρόνο σε αυτούς που θέλουν να πουν ποια ήταν τα όνειρα τους τα οποία αποτιμούνται στα 700 €.
Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε στο e-mail της εκπομπής
koinonia@megatv.com μέχρι την Δευτέρα 5 Μαϊου.

Αυτά τα επτά δεν αγοράζονται...

τί γὰρ ὠφελεῖται ἄνθρωπος, ἐὰν τὸν κόσμον ὅλον 
κερδήσῃ, τὴν δὲ ψυχὴν αὐτοῦ ζημιωθῇ;
ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;
  • Μπορείς να αγοράσεις ένα κρεβάτι, ... αλλά όχι τον ύπνο.
  • Μπορείς να αγοράσεις ένα ρολόι, ... αλλά όχι το χρόνο.
  • Μπορείς να αγοράσεις ένα βιβλίο, ... αλλά όχι τη γνώση.
  • Μπορείς να αγοράσεις μια θέση, ... αλλά όχι το σεβασμό.
  • Μπορείς να αγοράσεις το γιατρό, ... αλλά όχι την υγεία.
  • Μπορείς να αγοράσεις το σεξ, ... αλλά όχι την Αγάπη.
  • Μπορείς να αγοράσεις ύλη, ... αλλά όχι Ευτυχία.
    από spyros1000... 

    Μία εμπειρία από μία μέρα στο αστικό ...

    Καθώς διάβαζα το περιοδικό μου περιμένοντας να φτάσω στον προορισμό μου μέσα στο αστικό με πλησιάζει ένα παλικάρι 20-25 ετών. Μόλις τον είδα είπα μέσα μου ότι είμαι σίγουρη κατά 50% ότι είναι χρήστης ναρκωτικών. Ήταν όμορφος, ψηλός με καλά ρούχα και σχετικά καλή εξωτερική εμφάνιση. 
    Βέβαια τα μάτια του ήταν μαύρα και πρησμένα, είχαν σακούλες και φαινόταν άυπνος και πεινασμένος. Σαν junky ήταν.

    Όταν μου μίλησε όμως ήμουν 100% βέβαια ότι πρόκειται για χρήστη ναρκωτικών, χωρίς δεύτερη σκέψη. Ήμουν η πρώτη που μίλησε από όλο τον κόσμο μέσα στο αστικό. Τι μου είπε; «Σε παρακαλώ, βοήθα με, το έχω ανάγκη, 50λεπτά να φάω κάτι, πες ότι είμαι αδερφός σου, δώσε μου χρήματα στα πόδια σου πέφτω κοπέλα μου». Εγώ όχι από κακία αλλά επειδή δεν ήθελα να τον βοηθήσω να πάρει τη δόση του δεν του έδωσα χρήματα. Δεν είχα κιόλας αλλά ακόμα και να είχα δεν θα του έδινα. Έτσι του είπα: «Δεν έχω φίλε μου, αν είχα θα σου έδινα γιατί το έχεις ανάγκη, πραγματικά». Το μόνο που μου είπε ήταν «δεν πειράζει και να προσέχεις στη ζωή σου, έχει γυρίσματα και μην μπλέξεις άσχημα». Μετά συνέχισε να ζητάει λεφτά από τους υπόλοιπους επιβάτες. Δεν του μίλησαν και με τον καλύτερο τρόπο. Ίσως να είχα νευριάσει κάπως μέσα μου από τη συμπεριφορά των υπολοίπων αλλά δεν ήθελα να το δείξω.

    Του έλεγαν διάφορα όπως «φύγε από εδώ», «μεθυσμένε», «οι γονείς σου σε έχουν δει;», αυτός δεν απαντούσε επιθετικά όμως στο τέλος είχε νευριάσει και τους φώναξε όλους (βρίζοντας)...  «άθεοι» δεν με βοηθάτε, απάνθρωποι. Όταν το άκουσα τον λυπήθηκα πραγματικά, ακόμα και ας έκανε από τα μεγαλύτερα λάθη της ζωής του τον λυπόμουν γιατί υπάρχει τρόπος, μπορούσαν να του μιλήσουν ήρεμα και φιλικά. Φαινόταν να έχει κατανόηση το παιδί. Ήταν νέος, αν δεν έπαιρνε ναρκωτικά για κανένα ποδοσφαιριστή ή barman τον έκανα. Γιατί έτσι πως ήταν... Μόνο που δεν τον κλότσαγαν στο δρόμο. 

    Το χειρότερο της υπόθεσης ήταν ότι πίσω μου καθόταν δύο γυναίκες, κακόγλωσσες, απάνθρωπες πραγματικά, περίεργες και κουτσομπόλες, δεν μου έκαναν καλή εντύπωση, κοντά στα 30-35 ήταν. Μόλις τον είδαν είπαν ψιθυριστά «μα πως τους βάζει μέσα ο οδηγός, δεν ντρέπεται, αυτοί οι λέτσοι ναρκομανείς δεν είναι του επιπέδου μας» και πραγματικά απορώ. Απορώ με τον εαυτό μου που άντεξε και δεν γύρισε πίσω να τις απαντήσει. 

    Μετά από όλο το σκηνικό σκέφτηκα πως υπάρχουν πραγματικά προβλήματα, πραγματικές αιτίες για να πεις «τώρα ναι έχω πρόβλημα». Ένα σημαντικό πρόβλημα δεν είναι ότι έχασες το πορτοφόλι σου ή το ρολόι σου, αλλά το να παίρνεις ναρκωτικά βαριά, να μην μπορείς καν να σταθείς στα πόδια σου, ναι είναι σοβαρό πρόβλημα κατά την άποψη μου. Αναρωτήθηκα αν η οικογένεια αυτού του παιδιού του στάθηκε δίπλα του, αν υπάρχει έστω και ένας που να τον βοηθάει να ξεπεράσει το πρόβλημα του. 

    Ναι; Όχι; ... Ποιος ξέρει.

    © Το χαμομηλάκι | To hamomilaki