Πολιτισμός

Ένα φορτίο παστεριωμένου γάλακτος για μωρά, στις τέσσερις το πρωί, προσφέρει στον πολιτισμό μεγαλύτερη εξυπηρέτηση από ένα φορτίο χρυσαφιού από το Θησαυροφυλάκιο στις τράπεζες, τέσσερις ώρες αργότερα 

Στράνσκυ Σ.

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μαθήματα Ψήφου

«Οι αγορές θα μάθουν τους Ιταλούς να ψηφίζουν σωστά». Αυτή είναι η δήλωση του Επιτρόπου Προϋπολογισμού Γκίντερ Ετινγκερ στο δημοσιογράφο της Deutche Welle. Δηλαδή, οι κερδοσκόποι, θα διδάξουν σε ένα λαό πως να διαχειρίζονται τη ζωή τους. Τουτέστιν, ένας λογιστής μας διδάσκει δημοκρατία.

Το χρήμα, υπέρτατος νόμος υποταγής των λαών.
Όλα τα ορίζει η Οικονομία, τα φράγκα και για να μη παρεξηγούμαστε, τα φράγκα της γερμανίας.
Μα τί είναι τούτοι, ρε;
Που τους βρήκαμε;
Τί στο καλό, την χρειαζόμαστε αυτή την Ευρώπη, που μας διαφεντευει σύμφωνα με τις επιταγές των τραπεζών της;
Που πήγε η Πολιτική;
Που πήγε το Κοινωνικό Κράτος;
Που πήγε η Αλληλεγγύη;

Και κάτι τρέχει με τους γερμανούς!
Δεν παιζονται αυτοί.
Αδιόρθωτοι.
Αμετανόητοι.
Δεν είναι ο Σόιμπλε που έφταιγε. Όλοι Σόιμπλε είναι.
Αιματοκύλησαν τον κόσμο δυο φορές και τώρα θελουν να τον ξεκάνουν και να μεινουν μόνο αυτοί.

Κατέστρεψαν την Ελλάδα και τώρα έβαλαν στο μάτι την Ιταλία.
Σε δυο κομμάτια είχαν μοιράσει την Γερμανία;
Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας αποτελείται απο 16 συνομόσπονδα κρατίδια, εεε, νομίζω είναι ότι είναι μια καλή ιδέα να μοιραστεί σε 16 ανεξάρτητα κράτη.

Ακους εκεί, να θέλουν να χειραγωγήσουν τους λαούς στο πως θα ψηφίζουν!!

Το Χαμομηλάκι

Μα τόσα λεφτά;

Άκουσα προχτές στο πρωινό δελτίο ειδήσεων ότι η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ανακοίνωσε την απόκτηση του Αλέξις Σάντσες, ο οποίος υπέγραψε συμβόλαιο 4,5 ετών με τους "κόκκινους διαβόλους". 

Για τους ανίδεους, όπως εγώ, ο χιλιανός κύριος Αλέξις Αλεχάντρο Σάντσες ήταν ποδοσφαιριστής και τώρα τον προσέλαβε η εν λόγω ομάδα ως προπονητή. Και είπε ο αθλητικογράφος ότι η αμοιβή του Σάντσες θα είναι 490 χιλιάδες λίρες. 

Και λέω εγώ μέσα μου: 

"έεε, τον χρόνο", 

αλλά ο παρουσιαστής ρωτάει: «τον μήνα φαντάζομαι» 

και απαντάει ο αθλητικογράφος: «την εβδομάδα» και μάλιστα χωρίς φόρους, τους οποίους αναλαμβάνει να πληρώσει η ομάδα του. 

Τα άκουσε αυτά ένας κύριος Πολ Πογκμπά, φαντάζομαι ότι θα είναι παίκτης σ' αυτή την ομάδα, και απαίτησε να να διπλασιαστούν οι απολαβές του, επειδή αμείβεται μόνο με 200,000 λίρες την εβδομάδα (!!!).

Ένα κορίτσι από την Βραζιλία, που το λένε Ζιζέλ και έχει επώνυμο Μπούντχεν, αμείβεται, ή τουλάχιστον αμειβόταν με 47 εκατομμύρια δολάρια τον χρόνο. Αυτά τα έβγαζε με τις βόλτες της στην πασαρέλα. Τώρα βγάζει άλλα τόσα το χρόνο  μόνο από τις διαφημίσεις.

Και ο Σάντσες βγάζει από διαφημίσεις. Και τα κορίτσια της πασαρέλας έχουν λογαριασμό στο Instagram με εκατομμύρια "ακόλουθους" και πάνε οι εταιρείες και πληρώνουν μια φωτογραφία που θα βάλει στο Instagram με τα ρούχα τους, άπειρα εκατομμύρια, επειδή τα εκατομμύρια που θα βγάλουν αυτές, οι εταιρείες, είναι πολλαπλά περισσότερα.

Εμένα, πάντως, μια απορία μου γεννήθηκε: 

Τι θα τα κάνουν τόσα λεφτά;
Πότε θα προλάβουν να τα καταναλώσουν;
Επειδή δεν τους χρειάζονται.
Επειδή τόσα λεφτά είναι αδύνατον να ξοδευτούν.

Εγώ νομίζω, ότι επειδή τώρα δεν κυκλοφορούν λεφτά, νομίζω ότι απλά θα βλέπουν σε ένα βιβλιάριο το υπόλοιπο του λογαριασμού τους, ή μάλλον καλύτερα, με συγχωρείτε, θα βλέπουν το υπόλοιπο του λογαριασμού τους στο κινητό τους.

Ναι και, τι καταλαβαίνουν από αυτό;
Τι σόι χαρά παίρνουν;

Σαν τον Σκρουτζ Μακ Ντακ που έκανε βουτιές στα λεφτά και αυτό άντε να πεις κάτι ήταν, μα το να βλέπεις έναν αριθμό σε μια οθόνη τι χαρά σου δίνει;;

Μα πόσο, πόσο ...

(Όλο αυτό έχει πολλές προεκτάσεις ...

και αυτοί που τα πληρώνουν ...

και αυτοί που πληρώνονται ...

και η φτώχεια στον πλανήτη...

και...

και...)

Το Χαμομηλάκι

Ανόητα, καθημερινά έξοδα που μπορούμε να αποφύγουμε

Έχετε δοκιμάσει ποτέ να κρατήσετε αρχείο των εξόδων σας; 

Να γράφετε, δηλαδή, καθημερινά σε ένα τετράδιο πόσα χρήματα ξοδεύετε και πού; 

Αγχωτικό –το ξέρω. Στο τέλος του μήνα, όμως, θα κάνετε ορισμένες σημαντικές διαπιστώσεις. Το ότι δεν σας φτάνουν τα λεφτά, θα είναι η μία από αυτές. 

Μία δεύτερη μπορεί να είναι ότι σε κάποιους τομείς, θα μπορούσατε να ξοδεύετε λιγότερα. 

Δοκιμάστε να κάνετε κάποιες από τις παρακάτω αλλαγές και μπορεί να δείτε να περισσεύουν κάποια χρήματα στο τέλος του μήνα, όχι απαραίτητα για να κάνετε καμία σοβαρή αποταμίευση, αλλά για να τα εκμεταλλευτείτε ίσως με τρόπους που πραγματικά θα κάνουν τη ζωή σας λίγο καλύτερη.

Στα τρόφιμα

Είτε πρόκειται για φαγητά που μαγειρέψαμε, αλλά δεν τρώμε και πετάμε, είτε για τρόφιμα που έχουμε αγοράσει και δεν καταναλώνουμε μέχρι την ημερομηνία λήξης, άρα χαλάνε, δεν είναι λίγες οι φορές που κι εμείς οι ίδιοι θυμώνουμε με τον εαυτό μας με αυτή την πολύ κακή μας συνήθεια. 

Μια καλή ιδέα για να την «κόψουμε», είναι αφενός να ψωνίζουμε λιγότερα -για την ακρίβεια, μόνο τα απαραίτητα- από το σούπερ μάρκετ, καθώς και να μαγειρεύουμε μικρότερες ποσότητες φαγητού. 

Επίσης, σημαντικό είναι να κοιτάμε τις τιμές πριν αγοράσουμε ένα τρόφιμο και να το συγκρίνουμε με άλλες –π.χ. πολύ νόστιμα είναι τα δημητριακά που εισάγονται από πολυτελή σούπερ μάρκετ του εξωτερικού (βλ. Waitrose) και πωλούνται στα ελληνικά σούπερ μάρκετ, όμως -αν το παρατηρήσετε- η τιμή τους είναι σχεδόν 3 φορές πάνω από τα υπόλοιπα. Δεν λέμε να μην τα πάρετε, λέμε απλά να έχετε τον νου σας.

Στη συνδρομή του γυμναστηρίου

Όσο χαμηλή κι αν την βρήκατε, όσο αποφασισμένοι κι αν είστε ότι θα πηγαίνετε 3 φορές την εβδομάδα… ξανασκεφτείτε το. Αφού το ξέρετε καλά μέσα σας ότι σε 3 μήνες θα σταματήσετε και θα είναι ζήτημα αν έχετε πάει 10 φορές. 

Είναι γεγονός ότι μερικές φορές για να αναγκαστούμε να κάνουμε κάτι πρέπει να το πληρώσουμε. Κι αν πραγματικά παραμείνετε πιστοί στο ραντεβού σας στη Zumba, σας βγάζουμε το καπέλο! 

Αν, όμως, έχετε υπάρξει θύμα του καλού μάρκετινγκ των γυμναστηρίων και στο παρελθόν, δώστε μια ευκαιρία στο τρέξιμο. Είναι δωρεάν και θα σας φέρει εξίσου καλά αποτελέσματα.

Στον καφέ και τα σνακ που αγοράζουμε στη δουλειά

Αρκεί ένας απλός υπολογισμός για να το συνειδητοποιήσουμε: 20 εργάσιμες ημέρες x 2 ευρώ ανά καφέ = 40 ευρώ κάθε μήνα μόνο γι'αυτό τον σκοπό. 

Αν παραγγέλνετε και φαγητό ή σνακς απ’έξω το ποσό τριπλασιάζεται και γίνεται ένα σοβαρό μηνιαίο έξοδο, το οποίο θα μπορούσε να μειωθεί αν ετοιμάζατε τον καφέ και το φαγητό σας από το σπίτι.

Στο γεγονός ότι δεν εκμεταλλευόμαστε σωστά τις προσφορές

Τα περισσότερα σούπερ μάρκετ κάνουν κατά καιρούς σημαντικότατες προσφορές σε «ακριβά» είδη, π.χ. σε απορρυπαντικά και πάνες. Μην τις αψηφάτε. 

Όταν ενημερώνεστε, για παράδειγμα, από τις διαφημίσεις ή τις σελίδες τους ότι το τάδε κατάστημα έχει τις πάνες του μωρού σας ή το αγαπημένο σας απορρυπαντικό ρούχων ή πιάτων στη μισή τιμή, σπεύσατε –και μάλιστα αγοράστε περισσότερα του ενός πακέτα. Μακροπρόθεσμα θα έχετε κάνει σημαντική οικονομία.

Στα προγράμματα κινητής και σταθερής τηλεφωνίας, ίντερνετ, συνδρομητικής τηλεόρασης κ.λ.π.

Δεν είναι καθόλου εύκολο να είσαι διαρκώς σε επαγρύπνηση σχετικά με το πόσα χρήματα ξοδεύεις κάθε μήνα για όλα τα παραπάνω, συγκριτικά με το πόσα ξοδεύουν οι φίλοι και οι γνωστοί σε αντίστοιχες παροχές και τι προσφορές «τρέχουν» κάθε τόσο από τις εταιρίες επικοινωνιών. 

Μπορείτε, όμως, τουλάχιστον κάθε φορά που ανανεώνετε τη συνδρομή σας να το ψάχνετε λίγο παραπάνω, αλλά και να επιδίδεστε σε «παζάρια» με την εκάστοτε εταιρία, γιατί θα εκπλαγείτε από το πόσα χρήματα μπορεί να γλιτώσετε.

Στα επώνυμα προϊόντα περιποίησης και ομορφιάς

Ακόμα κι αν έχετε μια σχετική οικονομική άνεση και σας περισσεύουν κάποια χρήματα για να βάζετε «στην άκρη» κάθε μήνα, συνεχίζετε -αν μέσω κρίσης- να θεωρείτε λογικό να δίνετε 120 ευρώ για ένα άρωμα, συσκευασίας 50ml; 

Ναι, μυρίζει υπέροχα και ταιριάζει τέλεια στην επιδερμίδα σας και έχει ένα εντυπωσιακό μπουκαλάκι που πραγματικά στολίζει το μπουντουάρ σας, όμως… σκεφτείτε το: 

Είναι απλά ένα άρωμα και κοστίζει σχεδόν όσα χρήματα δίνετε κάθε μήνα για ρεύμα!

Στο χαρτί κουζίνας και στα καθαριστικά

Μπορεί να ακούγεται υπερβολικό, όμως αν είστε από τους ανθρώπους που χρησιμοποιούν χαρτί κουζίνας για το παραμικρό, π.χ. για να σκουπίζετε τα πιάτα ή τα χέρια σας ή για να καθαρίζετε τα πάντα στο σπίτι, το πιθανότερο είναι ότι χρειάζεστε 2-3 μεγάλα ρολά την εβδομάδα (μπορεί να λέμε και λίγα). 

Αυτό σε χρήματα μεταφράζεται περίπου στα 6-7 ευρώ ανά εβδομάδα.

Από την άλλη, αναθεωρήστε ως προς τα καθαριστικά του σπιτιού σας: Συγκρίνετε τιμές στα απορρυπαντικά ρούχων που βρίσκετε στα σούπερ μάρκετ και σε αυτά που πωλούνται στις αποθήκες χαρτικών-καθαριστικών. 

Μήπως χρησιμοποιείτε υπερβολική ποσότητα; 

Όσο για τα απολυμαντικά της κουζίνας, ξέρατε ότι το ξύδι, το λεμόνι και η σόδα μπορούν να κάνουν εξίσου καλή δουλειά -γλιτώνοντάς σας και από τα πολλά χημικά;

Υπάρχει λόγος να επιβαρύνετε τον οικογενειακό προϋπολογισμό με αυτά τα άσκοπο έξοδα, ενώ μπορείτε να χρησιμοποιείτε πετσετάκια που πλένονται ξανά και ξανά ή να φτιάξετε μόνοι σας καθαριστικά για την κουζίνα που δεν είναι τοξικά;

mama365.gr

«Ορισμένα από τα καλά πράγματα στη ζωή διαφθείρονται, διαβρώνονται ή ευτελίζονται, όταν μετατρέπονται σε εμπορεύματα»

Michael J.Sandel - «Τι δεν μπορεί να αγοράσει το χρήμα»

«Ο αργυραμοιβός και η σύζυγός του». 

Πίνακας του Ολλανδού ζωγράφου 

Κουέντιν Μάτσις (1514)

Από το πλήθος των προς πώληση δικαιωμάτων, επενδύσεων και υπηρεσιών που ο καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ Μάικλ Τζ. Σαντέλ παραθέτει στην αφετηρία του πολύκροτου βιβλίου του «Τι δεν μπορεί να αγοράσει το χρήμα» δύο ξεχωρίζουν για την ευρηματικότητα και την εμβληματική τους υπόσταση ως προς το επιχείρημα του συγγραφέα. 

Πρώτον, η ωριαία μίσθωση αστέγων από εξειδικευμένες εταιρείες που πληρώνονται από λομπίστες προκειμένου να κρατούν θέσεις στις ουρές που σχηματίζονται στην Ουάσιγκτον τη νύχτα έξω από το Καπιτώλιο εν αναμονή της έναρξης των συνεδριάσεων. Δεύτερον, η εξαγορά ασφαλειών ζωής ασθενών ή ηλικιωμένων από άτομα ή εταιρείες, η πληρωμή των ασφαλίστρων τους όσο ζουν και η είσπραξη της ασφάλειας μετά θάνατον. Οι άστεγοι πληρώνονται 15 ως 20 δολάρια την ώρα. Η εξαγορά ασφαλειών είναι μια αγορά 30 δισ. δολαρίων. Και οι δύο θα ήταν αδιανόητες πριν από 30 χρόνια.

Και οι δύο οφείλουν να μας κάνουν να στοχαστούμε για τα «ηθικά όρια των αγορών», επισημαίνει ο Σαντέλ.

Ο διασημότερος ίσως καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας παγκοσμίως εξέδωσε αυτό το εύληπτο, κατατοπιστικό και δυναμικό κείμενο για πρώτη φορά τον Απρίλιο του 2012, μεσούσης της ελληνικής κρίσης χρέους, δίνοντας μία από τις πρώτες μνείες της αλματώδους ανόδου των ανισοτήτων που δύο χρόνια αργότερα θα τεκμηρίωνε πειστικά ο Τομά Πικετί με το «Κεφάλαιο στον 21ο αιώνα». 
Ουσιαστικά, η κύρια κατεύθυνση του επιχειρήματος του Σαντέλ λειτουργεί συμπληρωματικά ως προς το έργο του Πικετί, εφόσον εκκινεί από το ηθικό ζήτημα της εξάπλωσης των αγορών. «Ορισμένα από τα καλά πράγματα στη ζωή διαφθείρονται, διαβρώνονται ή ευτελίζονται, όταν μετατρέπονται σε εμπορεύματα» διαπιστώνει. 
Εντοπίζει το πρόβλημα αφενός στην αύξηση των πραγμάτων που το χρήμα εξασφαλίζει πλέον, από την υγεία ως την πολιτική επιρροή, και τον αποκλεισμό, κατά συνέπεια, από αυτά όσων δεν μπορούν να ανταποκριθούν στην τιμολόγησή τους, και αφετέρου στον εκτοπισμό άλλων αξιών από τις αξίες της αγοράς, γεγονός που συντελεί στη διάβρωσή τους.

Η κοινωνία της αγοράς

Ως αποτέλεσμα, σήμερα ζούμε όχι σε μια οικονομία αλλά σε μια κοινωνία της αγοράς. Και εντός της απουσιάζει, επισημαίνει ο Σαντέλ, κάθε πολιτική συζήτηση για τις ηθικές της παραμέτρους. Καθώς οι ηθικές κρίσεις των συναλλακτικών πράξεων απουσιάζουν από τις καταστατικές αρχές της λογικής των αγορών η αποδοχή ενός καθεστώτος αγοραπωλησίας συνεπάγεται την αντιμετώπιση όσων συμπεριλαμβάνει ως εμπορευμάτων και την κατάφαση ως προς το ορθό της εμπορευματικής τους φύσης: 

«Αν κάποιος είναι διατεθειμένος να πληρώσει για να κάνει σεξ ή για να πουλήσει ένα νεφρό και ένας συναινών ενήλικος είναι διατεθειμένος να πουλήσει αυτό το προϊόν, η μόνη ερώτηση που κάνει ο οικονομολόγος είναι «πόσο;». Οι αγορές δεν κουνούν το δάχτυλο».

Για τον Γκάρι Μπέκερ του Πανεπιστημίου του Σικάγου η οικονομική προσέγγιση διέπει, συνειδητά ή ασυνείδητα, όλες τις πτυχές του ανθρώπινου βίου – την αγορά ενός βερνικιού, την επιλογή μάρκας καφέ, τον γάμο και το διαζύγιο. 
Προεκτάσεις της ιδέας του Μπέκερ για την πανταχού παρούσα ισχύ της συνεπαγωγής κόστους-οφέλους εντοπίζει ο Μάικλ Σαντέλ σε εκπαιδευτικές πολιτικές που συνδέονται με προγράμματα πληρωμής μαθητών για καλύτερες επιδόσεις, στη χρηματική κινητροδότηση ασθενών για να λαμβάνουν τα φάρμακά τους ή στη μετατροπή προστίμων σε τέλη (την εξαφάνιση δηλαδή του ηθικού σκέλους από μια ποινή), όπως στην περίπτωση των αγοραπωλησιών ρύπανσης και των αντισταθμίσεων άνθρακα ως μεθόδων αντιμετώπισης της πλανητικής υπερθέρμανσης. 
Η εμμονή της σύγχρονης οικονομικής επιστήμης στα κίνητρα «προσδίδει στον οικονομολόγο τον ρόλο του ακτιβιστή», γράφει ο Σαντέλ, εφόσον η ταύτιση των κινήτρων με ακρογωνιαίο λίθο της σύγχρονης ζωής ανάγει την αγορά σε «ένα βαρύ χέρι, ένα χέρι που χειραγωγεί». 
Αμεση συνέπεια μιας τέτοιας κατάστασης πραγμάτων είναι αγοραπωλησίες στις οποίες τα αγαθά αλλοιώνονται, ευτελίζονται ή διαβρώνονται. 
Είναι θεμιτή η συνήθης στις ΗΠΑ θέσπιση ασφαλειών ζωής για υπαλλήλους μεγάλων εταιρειών οι οποίες πληρώνουν τα ασφάλιστρα και εισπράττουν το σύνολο της αποζημίωσης σε περίπτωση θανάτου τους; 
Γιατί δεν θα πρέπει να θεωρηθούν «στοιχήματα θανάτου» οι περιπτώσεις εξαγοράς ασφαλειών ζωής βαριά ασθενών κάτω από την ονομαστική τους αξία, κάτι που μπορεί να διασφαλίζει την ποιότητα ζωής τους, προσπορίζει όμως κέρδη από τον θάνατό τους, εφόσον αυτός συμβεί σε σύντομο χρονικό διάστημα; Συμβαδίζει με την ηθική η πώληση διαφημιστικού χώρου σε περιπολικά προκειμένου να εξοικονομηθούν δημόσιοι πόροι;

Ηθική, ανισότητες, δημοκρατία

Ο στοχασμός του Μάικλ Σαντέλ ανάγεται εν τέλει στον προβληματισμό για την αλλοίωση του νοήματος των δημόσιων αγαθών και του περιεχομένου της δημοκρατίας. 
Πέρα από το ηθικό ή μη υπόβαθρο της κερδοσκοπίας διακρίνεται η συρρίκνωση του καθοριστικού στοιχείου της κοινότητας. Ενδεικτικό παράδειγμα τα γήπεδα του μπέιζμπολ (ή του ποδοσφαίρου, στα καθ’ ημάς), κατεξοχήν χώροι εξισωτισμού στο παρελθόν, χτισμένοι με απλές κερκίδες για όλους, τα οποία απέκτησαν σχετικά πρόσφατα διαφορετικές ζώνες, με αποκορύφωμα τις πολυτελείς σουίτες για εταιρείες ή VIPs. 
Η έκλειψη της εμπειρίας της ανάμειξης των τάξεων στο γήπεδο, θεωρεί ο Σαντέλ, αποτελεί μεταφορά της αύξησης των ανισοτήτων στη σύγχρονή μας κοινωνία: «Η δημοκρατία δεν απαιτεί απόλυτη ισότητα», γράφει, «απαιτεί όμως μια κοινή ζωή από τους πολίτες της» – και αυτή χάνεται όταν οι εύποροι ζουν, ψυχαγωγούνται ή επιδίδονται σε αγοραπωλησίες σε διακριτούς, στεγανούς χώρους. Σε μια εποχή θριαμβολογίας των αγορών, καταλήγει ο Μάικλ Σαντέλ, επείγει ο αναστοχασμός της θέσης τους. 
Αν αξιολογούνταν όλα τα αγαθά με αποκλειστικά εμπορευματικούς όρους, αν η οικονομίστικη προσέγγιση πράγματι διείπε τα πάντα, δεν θα είχε καταργηθεί η δουλεία και η εξαγορά της ψήφου θα ήταν νόμιμη. 
Η επέκταση της εμπορευματοποίησης επιβάλλει την αναθεώρηση «του ρόλου και της επίδρασης των αγορών στις κοινωνικές μας πρακτικές, στις ανθρώπινες σχέσεις και στην καθημερινή μας ζωή». Αυτά υποδεικνύουν τελικά τι δεν μπορεί (και τι δεν πρέπει) να αγοράζει το χρήμα.

Καρασαρίνης Μάρκος

netakias

Πώς θα μάθεις στο παιδί σου ότι τα λεφτά δεν είναι το παν

Σε μια εποχή που τα χρήματα είναι δυσεύρετα αλλά οι απαιτήσεις μεγάλες, είναι πολύ σημαντικό να μάθεις στο παιδί ότι τα λεφτά δεν είναι το πιο σπουδαίο πράγμα στον κόσμο. 

Είναι μια αντίληψη που θα το βοηθήσει να γίνει καλύτερος και πιο ευτυχισμένος άνθρωπος σε όλη του τη ζωή. Μάλιστα, είναι το ίδιο σημαντική για παιδιά που οι γονείς τους δεν έχουν οικονομική ευχέρεια και για εκείνους που δεν έχουν κανένα απολύτως οικονομικό πρόβλημα. Για τα πρώτα επειδή μαθαίνουν να είναι ευτυχισμένα ακόμα όταν στερούνται και για τα δεύτερα γιατί μαθαίνουν να εκτιμούν αυτά που έχουν χωρίς να βασίζονται όμως μόνο στα υλικά αγαθά.

Πώς θα εμφυσήσεις στο παιδί σου, όμως, την αντίληψη ότι τα λεφτά δεν είναι το παν;

- Δε θα μιλάς μόνο για αυτά.

Σε ένα σπίτι που το μόνο που ακούγεται είναι το θέμα των χρημάτων το παιδί θα μάθει πως αυτό είναι το πιο σημαντικό. Μίλα του για αυτά που έχουν πραγματική σημασία, όπως η υγεία, η οικογένεια, οι φίλοι.

- Δείξε του πως τα λεφτά δεν είναι κριτήριο για τα πάντα, ακόμα και αν μέσα σου το σκέφτεσαι.

Μην το ρωτάς αν ο μπαμπάς του φίλου του σου φάνηκε πλούσιος ή τι δουλειά κάνει. Ρώτα τον αν είναι καλός και αν πέρασε καλά στο σπίτι τους, ακόμα και αν θέλεις αν μάθεις λεπτομέρειες για την οικογένεια του παιδιού που κάνει παρέα. Επίσης, όταν το ρωτάς τι θέλει να γίνει όταν μεγαλώσει, μην του βάζεις τα λεφτά στο μυαλό. «Οι ζωγράφοι είναι φτωχοί» δεν είναι απάντηση σε ένα παιδί που το όνειρό του είναι να πιάσει πινέλο και καμβά.

- Δώσε του να καταλάβει πως τα λεφτά είναι απαραίτητα μεν, αλλά δεν αρκούν.

Εξήγησέ του ότι δουλεύεις για να μπορείτε να έχετε φαγητό, όμως αγαπάς αυτό που κάνεις και είσαι υγιής και αυτό δε θα το άλλαζες με τίποτα στον κόσμο.

- Δώσε αξία στο πιο φτηνό, αυτό που φαινομενικά αξίζει λιγότερο.

Πες του ότι μπορεί ο φίλος του να έρχεται στο σχολείο με ένα υπερπολυτελές αμάξι, αλλά το δικό σας είναι δώρο του παππού για το γάμο σας και έχει μεγάλη συναισθηματική αξία. Τέτοια παραδείγματα θα του δείξουν πως η ουσία είναι πιο σπουδαία από το περιτύλιγμα.

- Πηγαίνετε μαζί σε ένα μπαζάρ και αγοράστε μερικά πράγματα.

Εξήγήσε του ότι τα χρήματα που δώσατε θα πάνε σε παιδάκια άρρωστα που έχουν ανάγκη και ότι έτσι θα στερηθείτε εσείς κάτι για να δώσετε χαρά σε κάποιον άλλον. Αυτές οι ενέργειες θα του δείξουν πως το χρήμα είναι μόνο το μέσο και όχι η ουσία και πως το να προσφέρει σε κάποιον που σε χρειάζεται είναι μαγικό συναίσθημα.

- Προσπάθησε να δώσεις αξίες στο παιδί σου.

Αν το παιδί έχει σωστές βάσεις, τότε δε θα παρασυρθεί από τέτοιες αντιλήψεις. Ένας ακέραιος χαρακτήρας με ήθος και ιδανικά έχει τα σωστά θεμέλια για να ξεχωρίσει τι είναι σημαντικό και τι όχι.

lefteria

Ο Άγιος Βασίλειος των Ελλήνων και το χρήμα: Γράμμα - Προσευχούλα από ένα χαμομηλάκι στον Άγιο Βασίλειο

«Ως πότε θα είναι παντοδύναμο το χρήμα, η αγχόνη των ψυχών, το αγκίστρι του θανάτου, το δόλωμα της αμαρτίας;

Ως πότε θα κυβερνά ο πλούτος, η αιτία των πολέμων για τον οποίο κατασκευάζονται όπλα και ακονίζονται ξίφη;»

Μέγας Βασίλειος

Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλειε,

γράφω γράμμα σε σένα

και όχι σε αυτόν που φοράει

κόκκινα ρούχα όολο όλοο

επειδή εσύ είσαι ο πραγματικός

από την Καισαρεία

και θέλω να σου πω 

ότι ούτε κούκλα θέλω

ούτε ούτε κουκλόσπιτο θέλω

ούτε μπογιές ούτε τίποτα από αυτά

επειδή έχω

αλλά θέλω το νέο χρόνο που έρχεται

να κάνεις ένα δώρο στους μεγάλους

και όχι στα παιδάκια

θέλω να δώσεις μυαλόοοο

σε όλους τους μεγάλους

για να μη χτυπάνε τα παιδάκια

και ούτε να τους κάνουνε

άλλα φοβερά κακά

και με το μυαλό που θα δώσεις

όλες οι μαμάδες και οι μπαμπάδες

θα προσέχουνε τα παιδάκια τους

αυτό το δώρο θέλω και τίποτα άλλο

Σε αγαπάω πολύ

• Ο Άγιος Βασίλειος των Ελλήνων
•  Άγιε μου Βασίλειε... για φέτος χάρισέ μας το ανεκτίμητο
• Γράμμα - προσευχούλα από ένα χαμομηλάκι στον Άγιο Βασίλειο

Χαρτζιλίκι αντί... αγκαλιάς

Πολλοί γονείς δίνουν χρήματα στα παιδιά τους επειδή δεν έχουν χρόνο να ασχοληθούν μαζί τους

 .

Δεν έχουν χρόνο για τα παιδιά τους και γι’ αυτό τους δίνουν χαρτζιλίκι. Ή πολύ απλά τους δίνουν χρήματα για «να περάσουν καλά», «να μην στερηθούν τίποτα» εξαγοράζοντας τον χρόνο που οι ίδιοι δεν μπορούν να διαθέσουν. Πολλοί γονείς είτε υπερεκτιμούν είτε υποτιμούν τον ρόλο που παίζει στην παιδική καθημερινότητα το «χαρτζιλίκι», οδηγώντας τα παιδιά τους από πολύ νωρίς στο «βάσανο» του καταναλωτισμού.

Όπως κατέδειξε έρευνα που διεξήχθη, από γιατρούς του Κρατικού νοσοκομείου Νίκαιας και του Κέντρου Υγείας Λυγουριού, Αργολίδας, σε δείγμα 400 γονέων παιδιών ηλικίας 6 έως 14 ετών, με σκοπό την καταγραφή των απόψεων όσον αφορά τη σχέση που πρέπει να έχει το παιδί με το χρήμα, δύο στους δέκα γονείς παραδέχονται ότι ανταμείβουν με χρήματα τα παιδιά, επειδή δεν έχουν χρόνο να ασχοληθούν μαζί τους. Στο 54% των περιπτώσεων διαφαίνεται ένα είδος «συνδρόμου στέρησης» από την πλευρά των γονιών, αφού δίνουν χρήματα για να περάσει καλά το παιδί τους που δεν μπορεί να βρίσκεται μαζί τους. Τρεις στους δέκα γονείς προσφέρουν στα παιδιά τους αντικείμενα που δεν τα ζήτησαν, ενώ υπάρχει και ένα μικρό ποσοστό 15% που προτιμά να μην αγοράζει τίποτα στο παιδί.

.

Συμφωνημένο και σταθερό

Από τις απαντήσεις των γονέων προέκυψε ότι το χρηματικό ποσό που λαμβάνει το παιδί ως «χαρτζιλίκι» είναι πάντα συμφωνημένο και σταθερό σε ποσοστό 61%, ενώ η υπέρβαση του συμφωνημένου ποσού από το παιδί τιμωρείται σε ποσοστό 35%. Σχεδόν επτά στα δέκα παιδιά (65%) γνωρίζουν ότι το ποσό που διατίθεται για χαρτζιλίκι δεν είναι απεριόριστο. Το 16% των γονιών παροτρύνουν τα παιδιά τους να κερδίζουν το χαρτζιλίκι εργαζόμενα, ενώ σχεδόν οι μισοί (44%) ανταμείβουν τα παιδιά όταν αυτά προσφέρουν υπηρεσίες στο σπίτι. Σε αυτές τις ηλικίες, έντονο είναι και το αίσθημα του ανταγωνισμού μεταξύ των παιδιών που πολλές φορές μάλιστα «υποκινείται» από τους ίδιους τους γονείς.

Είναι ενδεικτικό, ότι σύμφωνα με την έρευνα το 66% των παιδιών ζητούν από τους γονείς τους να τους αγοράσουν διάφορα πράγματα για να φτάσουν ή να ξεπεράσουν τους φίλους του, ενώ στο 44% των περιπτώσεων οι γονείς είναι αυτοί που περνούν στα παιδιά τους τα μηνύματα του ανταγωνισμού.

 

Όπως σχολιάζει ο υπεύθυνος της έρευνας, παιδίατρος στο Κέντρο Υγείας Λυγουριού κ. Προκόπιος Ταβλαντάς, «το παιδί επηρεάζεται σημαντικά από τις συνήθειες της οικογένειάς του σε σχέση με το χρήμα. Που σημαίνει ότι η σωστή στάση της οικογένειας είναι η μόνη ορθή αντιμετώπιση του προβλήματος. Η σχέση του παιδιού με το χρήμα πρέπει να είναι σταδιακή και με μέτρο. Απαραίτητη είναι η σωστή ενημέρωση από τους γονείς, ώστε να μην υπάρχει υπερεκτίμηση, αλλά ούτε και υποτίμηση της δύναμης των χρημάτων».

.
Τακτικές και αποφυγή παγίδων

Ρωτήσαμε γονείς για το πώς διαχειρίζονται το θέμα του χαρτζιλικιού στα παιδιά τους. Η Έλενα, η Μαρίνα, η Βάνα εξηγούν τις τακτικές που χρησιμοποιούν αλλά και τις παγίδες που προσπαθούν να αποφύγουν.

«Φέτος ξεκίνησα για πρώτη φορά να δίνω στα παιδιά μου χαρτζιλίκι», διηγείται η Έλενα, μητέρα της 8χρονης Αγγελικής και του 11χρονου Παύλου. «Στη μικρή δίνω 5 ευρώ την εβδομάδα και στον γιο μου που είναι μεγαλύτερος 10. Η λογική είναι να καλύψουν με τα χρήματα αυτά οτιδήποτε “επιπλέον” επιθυμούν: ένα παγωτό, ένα περιοδικό», προσθέτει η 37χρονη μητέρα. Τα παιδιά της Ελενας έχουν ενθουσιαστεί με την ιδέα. «Φυσικά, τα προτρέπω να αποταμιεύσουν τα χρήματα αυτά για να αγοράσουν αργότερα κάτι μεγαλύτερο, ένα παιχνίδι για παράδειγμα», προσθέτει.

Η Μαρίνα δίνει στον δεκαπεντάχρονο γιο της 5-8 ευρώ εβδομαδιαίως και στις εκδρομές και τις εξόδους “περισσότερο από το κανονικό”, 20 με 50 ευρώ. «Δυστυχώς, το σύστημα με το “καλαθάκι” από το σπίτι είναι πλέον ντεμοντέ», εξηγεί η Μαρίνα. O Ευθύμης, δεκαέξι χρόνων, ομολογεί ότι τα περισσότερα χρήματα που του δίνουν οι γονείς του -20 ευρώ περίπου- τα ξοδεύει στην καθιερωμένη σαββατιάτικη έξοδο. Άσος στο μανίκι για μικρούς και μεγάλους μαθητές είναι ο περίφημος «κουμπαράς», όπου μαζεύουν χρηματικά δώρα και τα οποία αξιοποιούν την κατάλληλη στιγμή! «Συχνά αναρωτιέμαι, αν τα δώρα που κάνω στα παιδιά σχετίζονται με το γεγονός ότι λείπω πολλές ώρες από το σπίτι», λέει η 35χρονη Βάνα. «Εμείς πάλι προσπαθούμε να μην αντικαθιστούμε την απουσία μας με οικονομικές παροχές», υπογραμμίζει η Έλενα. Υποσχέθηκε στον γιο της, ότι, αν τελειώσει με άριστα το Δημοτικό, θα πάνε όλοι μαζί ένα μακρινό ταξίδι.

 

Και οι γονείς του Ευθύμη τον επιβραβεύουν όταν επιτυγχάνει στις εξετάσεις ξένων γλωσσών, αγοράζοντάς του κάτι που επιθυμεί από καιρό. «Αυτό μου δίνει μεγάλη ηθική ικανοποίηση», παραδέχεται ο δεκαεξάχρονος μαθητής που περιγράφει ότι πολλές παρέες -κλίκες- στο σχολείο διαμορφώνονται βάσει ενδυματολογικών επιλογών κάτι που ο ίδιος όμως «δεν το εγκρίνει». Κατά τους εκπαιδευτικούς πάντως όσα παιδιά δεν ντύνονται σύμφωνα με τη μόδα γίνονται αντικείμενα χλευασμού στην αυλή, αλλά και στο facebook, όπου γράφονται από συμμαθητές υποτιμητικά σχόλια στις φωτογραφίες τους όπως «πώς είσαι έτσι ρε;».

 

Της Πεννυς Μπουλουτζα

πηγή

Αυτά τα επτά δεν αγοράζονται...

τί γὰρ ὠφελεῖται ἄνθρωπος, ἐὰν τὸν κόσμον ὅλον 

κερδήσῃ, τὴν δὲ ψυχὴν αὐτοῦ ζημιωθῇ;

ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 16:26 Greek NT: Greek Orthodox Church

• Μπορείς να αγοράσεις ένα κρεβάτι, ... αλλά όχι τον ύπνο.
• Μπορείς να αγοράσεις ένα ρολόι, ... αλλά όχι το χρόνο.
• Μπορείς να αγοράσεις ένα βιβλίο, ... αλλά όχι τη γνώση.
• Μπορείς να αγοράσεις μια θέση, ... αλλά όχι το σεβασμό.
• Μπορείς να αγοράσεις το γιατρό, ... αλλά όχι την υγεία.
• Μπορείς να αγοράσεις το σεξ, ... αλλά όχι την Αγάπη.
• Μπορείς να αγοράσεις ύλη, ... αλλά όχι Ευτυχία.

από spyros1000...