Saturday, 10 January 2015

Μάθετε στα παιδιά να προστατεύουν τον εαυτό τους
Teaching Kids to Be Safe Without Making Them Scared

από Έλενα Μπούλια
Όσο κι αν θέλουν οι γονείς να βρίσκονται πάντα στο πλευρό των παιδιών τους ως φύλακες-άγγελοι, αναπόφευκτα, καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν και ανεξαρτητοποιούνται, περνούν όλο και περισσότερο χρόνο μακριά από τους γονείς και το άγρυπνο βλέμμα τους.
 
Teaching Kids to Be Safe Without Making Them Scared
 
Protecting Your Children

Οι επιτήδειοι, όμως, πάντα καραδοκούν και ο μόνος ρεαλιστικός τρόπος για να τους αποφεύγει το παιδί σας, είναι ο ίδιος του ο εαυτός.
Είναι στο χέρι σας, λοιπόν, να διδάξετε στο παιδί κάποιους έξυπνους κανόνες ασφαλείας για να προστατεύει τον εαυτό του, τις στιγμές που δεν είστε εσείς μαζί του.
 
Ποιοι είναι αυτοί;
1. Δικαίωμα στο σώμα μου έχω μόνο εγώ:
Το παιδί πρέπει να καταλάβει ότι μόνο εκείνο έχει δικαίωμα να κοιτάζει κάθε σημείο στο σώμα του και να αγγίζεται.
 
2. Πάντα ζητάω την άδεια από τους γονείς μου πριν πάω κάπου, πριν αλλάξω τα πλάνα μου για κάτι ή πριν πάρω κάτι από κάποιον, ακόμα κι αν τον ξέρω.
Αν δεν ρωτήσω πρώτα, η απάντηση είναι «όχι»: Το παιδί πρέπει να καταλάβει ότι είναι επικίνδυνο να φύγει π.χ. από την παιδική χαρά που το έχετε αφήσει, χωρίς να σας ενημερώσει πρώτα.
 
3. Γνωρίζω το πλήρες μου όνομα, την διεύθυνσή μου, το τηλέφωνο του σπιτιού μου και τα κινητά τηλέφωνα των γονιών μου:
Τα γνωρίζει αυτά το παιδί σας; Αν όχι, φροντίστε να τα μάθει, γιατί μπορεί να του χρειαστούν σε περίπτωση ανάγκης.
 
4. Δεν απευθύνομαι σε ενήλικες που ζητούν την βοήθειά μου.
Οι ενήλικες ποτέ δεν ζητούν βοήθεια από παιδιά, παρά από άλλους ενήλικες: Σημαντικό μάθημα, προκειμένου το παιδί να αποφεύγει επιτήδειους.
 
5. Δεν χρειάζεται να είμαι ευγενικός αν κάποιος με τρομάζει ή με κάνει να νιώθω άσχημα.
Του λέω «ΟΧΙ» ακόμα κι αν είναι ενήλικας ή ένα μεγαλύτερο παιδί: Καλή η ευγένεια γενικώς, καλύτερη η αυτοάμυνα όταν το παιδί νιώθει να απειλείται.
 
6. Η περιοχή του μαγιό (τα σημεία, δηλαδή στο σώμα που φοράμε μαγιό) είναι ιδιωτική.
Δεν επιτρέπονται παιχνίδια στην περιοχή αυτή: Ακόμα κι αν πρόκειται για «παιχνίδια» μεταξύ παιδιών -ποτέ δεν ξέρετε ποιος μπορεί να παρακολουθεί.
 
7. Ακούω πάντα το ένστικτό μου και τη φωνή της καρδιάς μου, ειδικά αν κάτι μέσα μου μού λέει ότι τα πράγματα δεν είναι σωστά:
Ακόμα και το πιο μικρό παιδί έχει ένστικτο για τον κίνδυνο.
 
8. Ποτέ δεν ακολουθώ κάποιον που δεν γνωρίζω και ποτέ δεν παίρνω κάτι από κάποιον που δεν γνωρίζω, ό,τι κι αν μου πει:
Ακόμα κι αν ο άγνωστος πει στο παιδί ότι είναι φίλος των γονιών του.
 
9. Αν ποτέ χαθώ σε δημόσιο χώρο, το καλύτερο που έχω να κάνω είναι να μείνω ακίνητος και να αρχίσω να φωνάζω ή να πάω σε μία μαμά με παιδιά και να της πω ότι χάθηκα:
Πολύ σημαντική συμβουλή για τα παιδιά που ξεφεύγουν από τους γονείς!
 
10. Δεν κρατάω μυστικά από τους γονείς μου.
Κανείς δεν πρέπει να ζητά από ένα παιδί να κρατά μυστικά από τους γονείς του, ειδικά μυστικά που έχουν να κάνουν με το σώμα του παιδιού:
Κερδίστε την εμπιστοσύνη του παιδιού σας! Ζητήστε του να σας εξομολογείται τα πάντα και πείστε το ότι δεν θα το μαλώσετε, ακόμα κι αν έχει κάνει κάποιο λάθος, αρκεί να σας λέει πάντα την αλήθεια.
 

Friday, 9 January 2015

Οι κίνδυνοι του διαδικτύου σε ένα συνταρακτικό βίντεο για τα παιδιά και τους μεγάλους

Δείτε το μαζί με τα παιδιά σας

Στο πλαίσιο του αγώνα που δίνει καθημερινά η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος για να αφυπνίσει μικρούς και μεγάλους για τους κινδύνους που ελλοχεύουν στο διαδίκτυο, δημοσίευσε πρόσφατα ένα συγκλονιστικό βίντεο που όλοι οι γονείς πρέπει να δουν για να προστατεύσουν τα παιδιά τους από επαφές με αγνώστους.
Σκοπός του βίντεο είναι να καταλάβουν τόσο οι μεγάλοι, όσο και οι μικροί που περνούν πλέον αμέτρητες ώρες μπροστά σε μία οθόνη και έρχονται σε επαφή μέσω κοινωνικών δικτύων με άτομα που μπορεί και να μη γνωρίζουν ότι... στο διαδίκτυο το κακό μπορεί να έχει και αγγελικό πρόσωπο.
Αν είστε γονείς επιβάλλεται να δείτε το παρακάτω βίντεο:

Πηγή: mama365.gr

Ο μικρός Χριστός έζησε ως πρόσφυγας... - Ευτυχώς, στην Αίγυπτο δεν υπήρχε φράχτης...

Ο λόγος του Χριστού όμως είναι ξεκάθαρος: «Ξένος ήμουν και με φροντίσατε… Αν κάνατε κάποιο καλό σ’ έναν από τους ταπεινούς αδελφούς μου, είναι σαν να το κάνατε σ’ εμένα…». 
περισσότερα για το σχόλιο του Γαβριήλ Σακελλαρίδη εδώ
Θρησκευτικά (Δ Δημοτικού) - Βιβλίο Μαθητή (Εμπλουτισμένο)

Η φυγή στην Αίγυπτο

Όταν οι Μάγοι προσκύνησαν το νεογέννητο Χριστό, παρουσιάστηκε Άγγελος Κυρίου στο όνειρο του Ιωσήφ και του είπε: «Σήκω, πάρε το παιδί και τη μητέρα του και πήγαινε στην Αίγυπτο. Να μείνετε εκεί μέχρι να σου πω, γιατί ο Ηρώδης θα ζητήσει να βρει το παιδί και να το σκοτώσει». Ο Ιωσήφ πήρε αμέσως τη μητέρα και το παιδί και νύχτα έφυγαν για την Αίγυπτο.

Περπάτησαν για πολλές μέρες, πέρασαν μεγάλες ταλαιπωρίες κι εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες σε ξένη γη. Έμειναν στην Αίγυπτο μέχρι που έμαθαν πως πέθανε ο Ηρώδης. Τότε μόνο επέστρεψαν. Έτσι επαληθεύτηκε ο λόγος του προφήτη Ωσηέ, που αιώνες πριν είχε πει: «Από την Αίγυπτο κάλεσα τον Yιό μου».

Πρόσφυγες

Ο μικρός Χριστός εξαναγκάζεται να φύγει, για να γλιτώσει από την απειλή του θανάτου. Καταδιωγμένος, κουρασμένος, πεινασμένος, τρομαγμένος, πρόσφυγας. Πρόσφυγες είναι και σήμερα χιλιάδες παιδιά και μεγάλοι, που υποχρεώνονται ν’ αλλάξουν τόπο διαμονής, γιατί στην πατρίδα τους κινδυνεύουν.

Πρόσφυγες.... Μάτια τρομαγμένα, ανήσυχα. ψυχές κουρασμένες και φοβισμένες. Ζητούν ένα στοργικό βλέμμα, ένα φιλικό χέρι, λίγο ζεστό φαγητό, έναν καλό λόγο. Κάποιοι μιλούν σκληρά ή κοροϊδευτικά γι’ αυτούς. Ο λόγος του Χριστού όμως είναι ξεκάθαρος: «Ξένος ήμουν και με φροντίσατε… Αν κάνατε κάποιο καλό σ’ έναν από τους ταπεινούς αδελφούς μου, είναι σαν να το κάνατε σ’ εμένα…». 

Μαθαίνω τις λέξεις
πρόσφυγες: Άνθρωποι που υποχρεώνονται να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους, γιατί κινδυνεύει η ζωή τους
Βρίσκω πληροφορίες
Οι Έλληνες γνώρισαν παλαιότερα την προσφυγιά. ψάξε από προφορικές διηγήσεις ή από άλλες πηγές (εγκυκλοπαίδειες, ιστορικά βιβλία κ.λπ.) πότε έγινε αυτό.

εικόνα
Οι Έλληνες γνώρισαν παλαιότερα την προσφυγιά
Σήμερα στην Ελλάδα δεχόμαστε πρόσφυγες. Ποια προβλήματα αντιμετωπίζει σήμερα μια οικογένεια που υποχρεώνεται, επειδή κινδυνεύει, να εγκαταλείψει το σπίτι και τη χώρα που ζει; Πώς εμείς τους αντιμετωπίζουμε;

Πηγή φωτ.: UNICEF. Πηγή φωτ.: UNICEF.
Πηγή φωτ.: UNICEF.Πηγή φωτ.: UNICEF.

ebooks

Giancarlo Mursciniano: Μικρή μου γιαγιά, κάποια εποχή
με κρατούσες εσύ στα γόνατα και τώρα είναι η σειρά μου ... 

Συγκινεί η φωτογραφία που δημοσίευσε στο Facebook ο 28χρονος Giancarlo Mursciniano στην οποία κρατά τη 87χρονη γιαγιά του Antonia, η οποία πάσχει από τη νόσο του Αλτσχάιμερ.
 
Ο νεαρός Ιταλός γράφει στη λεζάντα την φωτογραφίας:
“Αυτό είναι η αγάπη. Μπορεί να μην ήταν η καλύτερη 31η Δεκεμβρίου της ζωής μου, αλλά αυτό είναι μέρος της καθημερινότητάς μου. Κάποια εποχή με κρατούσες εσύ στα γόνατα και τώρα είναι η σειρά μου, μικρή μου γιαγιά, χωρίς ντροπή ή φόβο και θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι τι ζωή πρέπει να την ζούμε και να δίνουμε μάχη γι’ αυτήν.”
 
Anche questo è amore.. non è stato il 31 dicembre migliore della mia vita forse..ma anche questo fa parte della vita. ..una volta mi tenevi tu sulle tue gambe adesso lo faccio io nonnina, senza vergogna e senza timore..per ricordare a tutti che la vita va vissuta e va combattuta..e facile scrivere parole su Facebook o altro... nella vita si deve essere presenti sempre e comunque..questo è il mio augurio per il 2015 la presenza di qualcuno accanto che ci possa proteggere e confortare ma anche essere felice e sorridente con noi..
enallaktikidrasi

Thursday, 8 January 2015

Μη σε παραμυθιάζει ο αόρατος κόσμος του facebook
Facebook Makes Us Sadder And Less Satisfied

Εποχή κρίσης, εποχή μοναξιάς….
Οι ανθρώπινες σχέσεις περιτυλιγμένες με το μανδύα του συμφέροντος φαντάζουν δύσκολες. Ο σύγχρονος άνθρωπος προτιμά τη μοναξιά από την καθημερινή σύγκρουση ιδεών, κλείνεται στο καβούκι του και οι πραγματικοί του φίλοι είναι τόσο λίγοι που μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού.
 
 
Και, όμως, αν ρωτήσεις κάποιον «πόσους φίλους έχεις» θα σου πει 1500, 2000, 3500, ίσως και πιο πολλούς. Και αναρωτιέσαι πως είναι δυνατόν να έχει κάποιος τόσους πολλούς φίλους. Ή έχουμε ξεχάσει την πραγματική έννοια της λέξης «φιλία»  και θυσιάσαμε, στο βωμό της ανάγκης μας για φίλους, τον ορισμό της λέξης «φιλία».

Πού βρίσκονται όλοι αυτοί οι αόρατοι,  ίσως, φίλοι;
Μιλάμε μαζί τους, περνάμε πολλές ώρες συζητώντας, τους λέμε τα προβλήματά μας και ό,τι μας απασχολεί και εκείνοι είναι πάντα διαθέσιμοι να μας ακούσουν, να μας συμβουλέψουν, να μας στηρίξουν κάθε ώρα και κάθε στιγμή. Και, όμως, δεν τους γνωρίζουμε… δεν τους έχουμε δει ποτέ από κοντά και ούτε πρόκειται. Ζουν μακριά μας. Μπορεί ακόμα να είναι και ανύπαρκτοι, να μην υπάρχουν καν αλλά να παρουσιάζονται με ψευδή στοιχεία στον αόρατο κόσμο του ίντερνετ.

Οι ανάγκες των ατόμων δημιουργούν θεσμούς. Η ανάγκη του ατόμου για άμεση επικοινωνία εδώ και τώρα, σε συνδυασμό με την υπερβολική εργασία, δεν άφησε περιθώρια για πραγματικούς φίλους. Δημιουργήσαμε λοιπόν εικονικούς, ψεύτικους φίλους -αρκεί που πληρούν ό,τι ζητάμε… Η διαδικασία απλή, ένα αίτημα φιλίας και προσθέτουμε άτομα στη ζωή μας. Τα βάζουμε στη ζωή μας , στην καθημερινότητά μας και μοιραζόμαστε μαζί τους ώρες της ζωής μας, καθώς και τα μυστικά μας.

Μετράμε την αγάπη τους με τα likes που κάνουν στις αναρτήσεις μας.
 Όσο πιο πολλά τα likes  σημαίνει ότι μας αγαπάνε και μας εκτιμάνε. Τους τοποθετούμε στη ζωή μας και μας γίνονται ανάγκη και εξάρτηση. Δε ζούμε χωρίς αυτή την αόρατη παρουσία τους, τους αναζητάμε, ανησυχούμε αν δεν εμφανιστούν στα καθιερωμένα διαδικτυακά ραντεβού. Είναι οι φίλοι μας , οι κολλητοί μας, κάποιους μάλιστα τους δηλώνουμε και ως μέλη της οικογένειάς μας. Νομίζουμε ότι τους ξέρουμε χρόνια αφού στον τοίχο του φεις έχουν καταγράψει όλη τους τη ζωή με πληροφορίες και φωτογραφίες. Την ηλικία τους την οικογενειακή τους κατάσταση, τα ενδιαφέροντα, την εργασία και ότι εκείνοι θεωρούν ότι πρέπει να βγάλουν προς τα έξω. Η σελίδα τους  στο facebook  είναι η ηλεκτρονική βιογραφία τους, το ηλεκτρονικό τους φακέλωμα.

Φτάσαμε σε μια εποχή όπου η πραγματικότητα ταυτίζεται με αυτό που στην ουσία δεν υπάρχει.
Ζούμε με ψευδαισθήσεις ότι περιτριγυριζόμαστε από φίλους, ενώ η πραγματικότητα είναι άλλη! Δεν είναι δυνατόν να έχουμε χιλιάδες φίλους. Οι αόρατοι φίλοι του facebook είναι το υποκατάστατο μιας πραγματικής ανάγκης που δεν ικανοποιείται. Το facebook είναι η μικρογραφία της πλαστής κοινωνίας, κοινωνίας που φτιάχνουμε για να κερδίσουμε χρόνο, για να διατηρήσουμε όσο μπορούμε αναλλοίωτες τις κοινωνικές επαφές.

Και το καλύτερο, αν ο φίλος ή η φίλη δεν μας αρέσει, πλέον, τον διαγράφουμε με ένα πάτημα κουμπιού… όλα έγιναν τόσο εύκολα και γρήγορα στην άπληστη κοινωνία, στην κοινωνία  της αφθονίας.
Τον διαγράφουμε λοιπόν… τον εξαφανίζουμε αυτόματα και μαγικά, εξάλλου υπάρχουν τόσοι άλλοι φίλοι διαθέσιμοι.
Έτοιμοι να μας χαρίσουν απλόχερα τη φιλία τους. Σε  μια εποχή όπου οι αξίες και τα ιδανικά, όπως η φιλία και η  οικογένεια ( γιατί παρατηρείται και το φαινόμενο οι γονείς με τα παιδιά που βρίσκονται στον ίδιο χώρο, στο ίδιο σπίτι και να επικοινωνούν μέσου διαδικτύου επειδή είναι φίλοι στο facebook) είναι τόσο εύκολη υπόθεση δε θα πρέπει να αναρωτιόμαστε γιατί γκρεμίζονται τόσο εύκολα. Ίσως γιατί δε χτίστηκαν  όπως θα έπρεπε, ίσως γιατί δε μοχθήσαμε καν γι αυτά, ίσως γιατί το τοποθετήσαμε σε ευάλωτες και τόσο εύθραυστες βάσεις που στο πρώτο φύσημα εμποδίων κατέρρευσαν.

Πίσω από την ευκολία των διασυνδέσεων όσον αφορά τις ανθρώπινες σχέσεις κρύβεται η δυσκολία να δούμε την αλήθεια. Η αλήθεια είναι ότι χωρίς μόχθο δε στεριώνουν οι ανθρώπινες σχέσεις. Η Τεχνολογία είναι απαραίτητη να καλλιεργήσουμε τις επαφές μας και όχι για να σπείρουμε φιλίες και αόρατες επαφές. Το facebook  είναι μια ευκολία στη ζωή μας, ένα παιχνίδι ίσως για να γεμίσουμε το χρόνο μας και να χαλαρώσουμε. Δεν αποτελεί, όμως, σε καμία περίπτωση την κανονική ζωή μας. Πίσω από τις οθόνες υπολογιστών κρύβονται άνθρωποι που είναι ορατοί, αλλά τόσο αόρατοι συνάμα, και αυτό γιατί ποτέ δεν πρόκειται να καλύψουν τα κενά που δημιουργεί η ανάγκη για πραγματική επαφή και αμεσότητα.

Τα σύμβολα με τα χαρούμενα προσωπάκια του facebook δεν πρόκειται ποτέ να αντικαταστήσουν την πραγματική χαρά μας και πολύ περισσότερο τη λύπη μας.
Τα συναισθήματα δεν αποκωδικοποιούνται σε σύμβολα του facebook. Τα συναισθήματα εκφράζονται πρόσωπο με πρόσωπο και όχι από απόσταση. 
Πέρα από την εικόνα που βλέπεις στην οθόνη σου, πέρα από τις ωραίες και καλλιτεχνικές ίσως φωτογραφίες  των φίλων σου… ο αληθινός κόσμος είναι αλλιώς… Το πραγματικό πρόσωπο ενός φίλου δε  μπορεί να σου κρύψει τι νιώθει και η γλώσσα του σώματος του επίσης θα δείξει τι αισθάνεται, τα δε μάτια του θα δείξουν αν σε συμπονούν… το χέρι που θα σου χτυπήσει με αγάπη τον ώμο και θα εκφράσει  έτσι την συμπαράσταση....  
Ένα χάδι , ένα νεύμα, μια τρυφερή ματιά και ένα καλό λόγο που θα βγαίνει από ορατά χείλη και όχι ως ήχος από το μικρόφωνο ενός άψυχου κουτιού, τον υπολογιστή έχει ανάγκη ο άνθρωπος.

Μην ψάχνεις τα ορατά στα αόρατα, μην ψάχνεις να βρεις τα λογικά στον παράλογα, μην χάνεσαι σε έναν εικονικό κόσμο και επαναπαύεσαι. Μη χάνεσαι στα δρομάκια του διαδικτύου ακολούθησε το δρόμο της ζωής κάπου εκεί έξω… Από τότε που οι στέγες των ανθρώπων ήρθαν τόσο κοντά οι καρδιές τους απομακρύνθηκαν… Μάλιστα απομακρύνθηκαν τόσο πολύ που ψάχνουν την αγάπη και τη φιλία μέσα από ένα κουτί!

Βγάλε τις παρωπίδες σου, μην παραμυθιάζεσαι, ο αόρατος συνάνθρωπός μας θα γίνει ορατός μόνο αν του δώσουμε αξία και προσοχή, μόνο αν τον προσεγγίσουμε ανθρώπινα και ζεστά και  όχι κάνοντας του add (πρόσθεση) μέσω μιας σελίδας Facebook.
 

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki