Ντίκενς: Να έχεις μια καρδιά που ποτέ δεν σκληραίνει ... Charles Dickens: Have a heart that never hardens ...

«Να έχεις μια καρδιά που ποτέ δεν σκληραίνει ...
έναν χαρακτήρα που ποτέ δεν κουράζει,

ένα άγγιγμα που ποτέ δεν πονά.»

Κάρολος Ντίκενς

“Have a heart that never hardens ...
and a temper that never tires,

and a touch that never hurts.”

Charles Dickens

kidsgo

Ολυμπιακή Υποκρισία

Ξεκίνησαν κι αυτοί οι Ολυμπιακοί αγώνες. Στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Κάτω από τη σκιά του Χριστού Λυτρωτή, που ανοίγει την αγκαλιά του για να λυτρώσει όποιον το επιθυμεί.

Κάθε δυο χρόνια έχουμε τους Παγκόσμιους αγώνες στίβου. 
Τι χρειάζονται τότε οι Ολυμπιακοί αγώνες; 
Ποια η διαφορά τους από τόσες άλλες παγκόσμιες αθλητικές εκδηλώσεις; 
Αφού τελικά και οι επιδόσεις, τα ρεκόρ, στον ίδιο πίνακα σημειώνονται. Παγκόσμιος πρωταθλητής είσαι, άμα πήρες την πρωτιά, είτε από Ολυμπιακούς αγώνες, είτε από το παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου.

Σε τι διαφέρουν λοιπόν οι Ολυμπιακοί αγώνες από τους υπόλοιπους; 

Μία είναι η διαφορά: Το Ολυμπιακό Ιδεώδες. Αυτό το Ιδεώδες που καθιέρωσαν υποχρεωτικά οι αρχαίοι Έλληνες.  

Στους Ολυμπιακούς αγώνες αγωνίζονται οι αθλητές υπό την αιγίδα των χωρών τους. Κάθε συμμετέχουσα χώρα, οφείλει, να έχει δημοκρατικό πολίτευμα. Κάθε συμμετέχουσα χώρα οφείλει να μην είναι σε εμπόλεμη κατάσταση. Εκτός των σωματικών αγώνων, οι Ολυμπιακοί αγώνες, είναι και αγώνες του πνεύματος, της δημοκρατίας, της Ειρήνης.

Στους Ολυμπιακούς αγώνες, συναγωνίζονται οι χώρες δια των αθλητών τους.

Σήμερα, ή ακόμη την ώρα που προκρίνονταν το Ρίο, ποιες από αυτές τις προϋποθέσεις ικανοποιούσε και ικανοποιεί;

Πως νοούνται Ολυμπιακοί αγώνες με την παρουσία στρατού, επειδή οι απλήρωτοι αστυνομικοί απεργούν; 
Πως μια χώρα που καταρρέει από την φτώχεια, ανέλαβε αυτό το ύψιστο ποσό των δαπανών της διοργάνωσης, όταν η πλειοψηφία του λαού της πεινάει;

Αυτοί οι αγώνες στο Ρίο και στις προηγούμενες διοργανώτριες πόλεις, δεν είναι αγώνες των χωρών, αλλά των εταιρειών.

Και άμα όλα, μα όλα θυσιάζονται στο βωμό του χρήματος, ποιο Ιδεώδες υπηρετούν οι σύγχρονες Ολυμπιάδες;

Τι συν-αγωνισμός αθλητών είναι αυτός, όταν όλοι, μα όλοι οι αθλητές είναι προϊόντα των εργαστηρίων με την χρήση αναβολικών ουσιών; 
Ποιος διαγωνίζεται; 
Ο άνθρωπος ή ο πληρωμένος επιστήμονας; 
Ποιος προκρίνεται; 
Ο αθλητής ή το καλύτερα εξοπλισμένο εργαστήριο ντόπας;

Δεν ξέρω τι συμβάσεις έχουμε υπογράψει για τους Ολυμπιακούς αγώνες, αλλά εκείνο που ξέρω ότι πρέπει να κάνουμε είναι τα εξής:

• Να αποσυρθούμε από την συμμετοχή μας στους Ολυμπιακούς αγώνες, όπως γίνονται σήμερα
• Να απαγορεύσουμε την χρήση όλων των Ολυμπιακών συμβόλων, ύμνων και όρκων από τρίτους
• Να παύσουμε την παροχή της Ολυμπιακής φλόγας
• Να διοργανώσουμε τους Ολυμπιακούς αγώνες στην Αρχαία Ολυμπία με τους όρους και τους κανόνες των αρχαίων αγώνων.

Δεν έχει πλέον καμιά αξία η συμμετοχή μας σε αγώνες όπου όλοι είναι ντοπαρισμένοι, όπου η χρήση των αναβολικών έχει αναδειχθεί σε επιστημονική μέθοδο κατασκευής κτηνών. 

Όποιος επιθυμεί να συμμετάσχει στους Ελληνικούς Ολυμπιακούς αγώνες, με την θέληση του να αυτοπεριοριστεί σε περιοχή κοινής διατροφής-συσσιτίου και ιατρικής περίθαλψης για ένα-δύο μήνες και μετά να συμμετάσχει στους αγώνες.

Επειδή τα σύμβολα μας, αποτελούν πλέον εμπορευματικό προϊόν και αντικείμενο κερδοσκοπικής εκμετάλλευσης να παύσει άμεσα η χρήση τους από τρίτους. Τα σύμβολα έχουν δικαιώματα τα οποία δεν θα τα χορηγούμε έναντι οποιουδήποτε τιμήματος.

Το απολλώνιο Φως, το Φως των Ολυμπιακών αγώνων, η Φλόγα που ανάβει στον ιερό τόπο, να μη ξαναφύγει ποτέ από τον τόπο της. Και από εδώ φέγγει μια χαρά στα πέρατα της Οικουμένης.

Να διοργανωθούν οι Ολυμπιακοί αγώνες εδώ, στην αρχαία Ολυμπία, με αθλητές ξυπόλητους και με αθλήματα αυτά που αγωνίζονταν τότε.

Το έπαθλο, θα είναι ένα και μόνο, το κλαδί αγριελιάς. Ο κότινος.

Και όποιος θέλει, ας έρθει να συμμετάσχει.Οι υπόλοιποι, ας κάνουν άλλους αγώνες και ας τους ονομάσουν όπως θέλουν. Έχουν τους παγκόσμιους αγώνες, ας κάνουν και τους διεθνείς, ας κάνουν και τους αγώνες της Coca Cola ή της Adidas και η Nike να εγκαταλείψει το όνομα της, γιατί κι αυτό ελληνικό είναι.

Η ιδέα είναι αυτή. Μπορεί να χρήζει βελτίωσης, αλλά δεν χρειάζεται να κολλήσουμε εκεί, αυτό μπορεί να γίνει.

Και γιατί προέκυψε αυτή η ιδέα;

Ε, δεν είναι και πρωτάκουστη. Πολλοί την έχουν ξαναπεί. Η αιτία που πρέπει να λάβει σάρκα και οστά όμως είναι προφανής. 

Δεν πάει άλλο με αυτή την κατάντια. Δεν μας χρειάζονται Ολυμπιακοί αγώνες του Mr. Bean ή του James Bond, της Ζιζέλ ή ακόμη χειρότερα των εταιρειών και των "υπεραθλητών".

Ο Λυτρωτής Χριστός, επάνω από την υπήνεμη Ιπανέμα, το καταφρουρούμενο Μαρακανά, μάταια ανοίγει την αγκαλιά του να λυτρώσει τις αντιπροσωπείες όλων των εθνών που στριμώχνονται υποκριτικά να συνεισφέρουν στο Ολυμπιακό Ιδεώδες. 
Όσο υπάρχουν φαβέλες στη γη, ο Λυτρωτής Χριστός θα είναι ο Λυπημένος Χριστός.

Το χαμομηλάκι

Κανείς δεν είναι τόσο πλούσιος που να μην χρειάζεται ένα χαμόγελο και κανείς δεν είναι τόσο φτωχός ...

... που να μην μπορεί να το δώσει!

Μην ξεχνάτε να χαμογελάτε!!

kidsgo

Όταν λέμε Γερμανοί (γενικά), εννοούμε άρπαγες... «Άρπαξε να ζεις και κλέψε να 'χεις»

Οι 17 Αιγινήτες πολεμιστές στο Μόναχο: 

205 χρόνια! Φτάνει. Να γυρίσουν Σπίτι. 

Του Γρηγόρη Μαλτέζου

Τον Απρίλιο του 2016 συμπληρώθηκαν διακόσια πέντε χρόνια από τον ακούσιο εκπατρισμό των “Αιγινητών Πολεμιστών” του Τρωικού Πολέμου, των περίφημων αετωματικών γλυπτών του ναού της Αφαίας στην Αίγινα, τα οποία εκτίθενται στην περιώνυμη γλυπτοθήκη του Μονάχου και αναμένουν υπομονετικά εκεί μιαν ακτίδα φωτός, μιαν ελπίδα επιστροφής στην πατρώα γη, από όπου τόσο άδικα και βίαια απομακρύνθηκαν.

Παιδιά της μεγάλης ναυτικής δύναμης της Αίγινας έπεσαν κι αυτοί θύματα απαγωγής κατά την εποχή της φρενίτιδας για αναζήτηση και λαφυραγώγηση ελληνικών αρχαιοτήτων, που ακολούθησε τη λεηλασία του Παρθενώνα από το Βρετανό πρεσβευτή στην Υψηλή Πύλη Thomas Bruce, κόμη του Έλγιν, στις αρχές του 19ου αιώνα.

Nα πως ξεκίνησε το ταξίδι αυτό της ξενιτιάς για τους 17 Αιγινήτες νέους.

Ήταν Άνοιξη του 1811, όταν ένα πρωί του Απρίλη ή αξίνα ενός εργάτη στο ναό της Αφαίας στην Αίγινα χτύπησε ένα κομμάτι παριανό μάρμαρο και, όπως περιγράφει ο βρετανός Cockerell, που ήταν παρών, αμέσως «τράβηξε την προσοχή μου, γιατί όλο το κτίσμα ήταν από πέτρα. 

Αποδείχθηκε ότι επρόκειτο για το κεφάλι ενός πολεμιστή με περικεφαλαία, καθ΄ όλα τέλειο. Κειτόταν με το πρόσωπο προς τα επάνω και, καθώς τα χαρακτηριστικά αποκαλύπτονταν βαθμιαία, δεν μπορείτε να φανταστείτε τον βαθμό της έκστασης και της συγκίνησης που νιώθαμε.

Ένα τελείως νέο κίνητρο έδινε συγκεκριμένη τροπή στη δουλειά μας. Δεν άργησε να ξεφυτρώσει και άλλο κεφάλι, ύστερα ένα πόδι και τελικώς ανακαλύψαμε κάτω από τα γκρεμισμένα τμήματα του ναού όχι λιγότερα από 16 αγάλματα και 13 κεφάλια, χέρια, πόδια κ.λπ.».

Ήταν όλα μέλη από τα περίφημα αετωματικά γλυπτά του ναού της Αφαίας που αναπαριστούν, όπως αποδείχτηκε αργότερα, τους Αιγινήτες πολεμιστές του Τρωικού Πολέμου, όπου διέπρεψαν οι μυθικοί ήρωες της Αίγινας ο Τελαμώνας γιός του Αιακού και ο Ηρακλής καθώς και ο Αίαντας, ο Τεύκρος και ο Αχιλλέας. Μαζί και η Θεά Αθηνά που αποτελούσε την κεντρική μορφή και των δύο αετωμάτων του ανατολικού και του δυτικού.

Ήταν μία παρέα "αρχαιοφίλων", ο βρετανός Charles Robert Cockerell, αρχιτέκτονας και ο συμπατριώτης και ομότεχνός του John Foster, ο βαρόνος Carl Haller von Hallerstein, γερμανός αυτός, αρχιτέκτονας και αρχαιολόγος στην υπηρεσία του βασιλιά της Βαυαρίας, καθώς και ο Jacob Linckh, που ήταν ζωγράφος (πάντα υπήρχε και ένας ζωγράφος στις αποστολές αυτές για να αποτελεί πρόσχημα φιλότεχνης απεικόνισης των αρχαίων, άλλωστε και ο Λόρδος Elgin άδεια για αποτύπωση των γλυπτών του Παρθενώνα είχε ζητήσει αρχικά). 

Ήταν όλοι τους θαυμαστές του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού και της κλασικής τέχνης. Είχαν ξεκινήσει μαζί από την Αθήνα για την Αίγινα προκειμένου να μελετήσουν, όπως νόμιζαν, το ναό του Πανελληνίου Διός, αυτόν που σήμερα γνωρίζουμε ως ιερό της Αφαίας.

Τη δεύτερη κιόλας ημέρα των ανασκαφών ανακάλυψαν το μεγάλο θησαυρό. Ο θαυμασμός και η αγάπη τους για τον αρχαίο πολιτισμό δεν τους εμπόδισε να μεταμορφωθούν, στη θέα των συγκεκριμένων υπέροχων αγαλμάτων, σε άπληστους αρχαιοκάπηλους. 

...............
η συνέχεια στην αγαπημένη μας Ιδεοπηγή

Άφησε τα μόλις 15 μηνών δίδυμα κοριτσάκια του στο αυτοκίνητο και πεθάναν από θερμοπληξία Twin Girls Die After Being Left in Hot Car

Μία ανείπωτη τραγωδία εκτυλίχθηκε στην Τζώρτζια των ΗΠΑ, με πρωταγωνιστή έναν πατέρα και τα δύο δίδυμα κοριτσάκια του.
Όπως μεταδίδει το nbcnews.com, τα δύο κοριτσάκια τα οποία ήταν μόλις 15 μηνών βρέθηκαν νεκρά δεμένα στο κάθισμα του αυτοκινήτου.

Twin Girls Die After Being Left in Hot Car

Οι αρχές εικάζουν ότι τα δύο κοριτσάκια πέθαναν εξαιτίας της υψηλής ζέστης που επικρατούσε στην περιοχή και μένει να εξακριβωθεί από την ιατροδικαστική εξέταση που θα διενεργηθεί.

Τα δύο κοριτσάκια μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο ωστόσο ήταν πλέον αργά. Οι αρχές έχουν ήδη ανακρίνει τον πατέρα για το περιστατικό, ενώ η μητέρα τους φέρεται να βρίσκεται στην Ατλάντα και να μην έχει σχέση με το περιστατικό.

Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με το δημοσίευμα, στην περιοχή επικρατούν τις τελευταίες ημέρες ιδιαίτερα υψηλές θερμοκρασίες με αποτέλεσμα η κατάσταση να είναι αφόρητη. 

Οι θάνατοι παιδιών από θερμοπληξία μέσα σε αυτοκίνητα είναι κάτι που έχει συμβεί ουκ ολίγες φορές στις ΗΠΑ, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία και εκθέσεις που έχουν δοθεί στη δημοσιότητα.

huffingtonpost