Σε δημοπρασία ασημένιο μετάλλιο για ιερό σκοπό

Ένα ασημένιο μετάλλιο που αξίζει χρυσάφι. Ο Πολωνός δισκοβόλος Πιορτ Μαλακόφσκι, αποφάσισε να θέσει προς πώληση το ασημένιο μετάλλιο που κέρδισε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο, προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για ένα αγόρι που πάσχει από μια σπάνια μορφή καρκίνου, όπως δήλωσε χθες ο ίδιος αθλητής.

«Στο Ρίο πάλεψα για το χρυσό» έγραψε ο Μαλακόφσκι στο προφίλ του στο Facebook. «Καλώ όλους τους ανθρώπους, να αγωνιστούμε μαζί για κάτι που είναι ακόμη πιο πολύτιμο: για την υγεία αυτού του φανταστικού αγοριού».
Ο Μαλακόφσκι είπε όλα τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν από τη δημοπρασία θα δαπανηθούν για τη θεραπεία του 3χρονου Πολωνού αγοριού Ολεκ Σιμάνσκι, που υποφέρει για σχεδόν δύο χρόνια από ρετινοβλάστωμα, έναν καρκίνο των ματιών που επηρεάζει τα μικρά παιδιά.

«Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να σωθούν τα μάτια του Ολεκ στην Πολωνία. Η μόνη πιθανότητα είναι να πάει για θεραπεία στη Νέα Υόρκη» δήλωσε ο Μαλακόφσκι.

Ένα ίδρυμα στην Πολωνία που ονομάζεται «Siepomaga» έχει ήδη συγκεντρώσει περίπου το ένα τρίτο των χρημάτων που χρειάζονται (περίπου 126.000 δολάρια) για να χρηματοδοτηθεί η θεραπεία του παιδιού στην οφθαλμολογική ογκολογική κλινική του Ντέιβιντ Αμπραμσον στη Νέα Υόρκη.

Η υψηλότερη προσφορά στη δημοπρασία για το ασημένιο μετάλλιο του Μαλακόφσκι στην ιστοσελίδα «Allegro» της Πολωνίας είχε φτάσει περίπου τα 6000 δολλάρια, λίγο μετά το ξεκίνημά της. 

Η δημοπρασία λήγει στις 26 Αυγούστου.

«Σας καλώ όλους να συμμετάσχετε στην προσφορά. Αν μπορέσετε να με βοηθήσετε, το ασημένιο μετάλλιο μου μπορεί να είναι πιο πολύτιμο για τον Ολεκ από το χρυσό,» είπε ο Μαλακόφσκι.
πηγή

Ολυμπιακή Υποκρισία

Ξεκίνησαν κι αυτοί οι Ολυμπιακοί αγώνες. Στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Κάτω από τη σκιά του Χριστού Λυτρωτή, που ανοίγει την αγκαλιά του για να λυτρώσει όποιον το επιθυμεί.

Κάθε δυο χρόνια έχουμε τους Παγκόσμιους αγώνες στίβου. 
Τι χρειάζονται τότε οι Ολυμπιακοί αγώνες; 
Ποια η διαφορά τους από τόσες άλλες παγκόσμιες αθλητικές εκδηλώσεις; 
Αφού τελικά και οι επιδόσεις, τα ρεκόρ, στον ίδιο πίνακα σημειώνονται. Παγκόσμιος πρωταθλητής είσαι, άμα πήρες την πρωτιά, είτε από Ολυμπιακούς αγώνες, είτε από το παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου.

Σε τι διαφέρουν λοιπόν οι Ολυμπιακοί αγώνες από τους υπόλοιπους; 

Μία είναι η διαφορά: Το Ολυμπιακό Ιδεώδες. Αυτό το Ιδεώδες που καθιέρωσαν υποχρεωτικά οι αρχαίοι Έλληνες.  

Στους Ολυμπιακούς αγώνες αγωνίζονται οι αθλητές υπό την αιγίδα των χωρών τους. Κάθε συμμετέχουσα χώρα, οφείλει, να έχει δημοκρατικό πολίτευμα. Κάθε συμμετέχουσα χώρα οφείλει να μην είναι σε εμπόλεμη κατάσταση. Εκτός των σωματικών αγώνων, οι Ολυμπιακοί αγώνες, είναι και αγώνες του πνεύματος, της δημοκρατίας, της Ειρήνης.

Στους Ολυμπιακούς αγώνες, συναγωνίζονται οι χώρες δια των αθλητών τους.

Σήμερα, ή ακόμη την ώρα που προκρίνονταν το Ρίο, ποιες από αυτές τις προϋποθέσεις ικανοποιούσε και ικανοποιεί;

Πως νοούνται Ολυμπιακοί αγώνες με την παρουσία στρατού, επειδή οι απλήρωτοι αστυνομικοί απεργούν; 
Πως μια χώρα που καταρρέει από την φτώχεια, ανέλαβε αυτό το ύψιστο ποσό των δαπανών της διοργάνωσης, όταν η πλειοψηφία του λαού της πεινάει;

Αυτοί οι αγώνες στο Ρίο και στις προηγούμενες διοργανώτριες πόλεις, δεν είναι αγώνες των χωρών, αλλά των εταιρειών.

Και άμα όλα, μα όλα θυσιάζονται στο βωμό του χρήματος, ποιο Ιδεώδες υπηρετούν οι σύγχρονες Ολυμπιάδες;

Τι συν-αγωνισμός αθλητών είναι αυτός, όταν όλοι, μα όλοι οι αθλητές είναι προϊόντα των εργαστηρίων με την χρήση αναβολικών ουσιών; 
Ποιος διαγωνίζεται; 
Ο άνθρωπος ή ο πληρωμένος επιστήμονας; 
Ποιος προκρίνεται; 
Ο αθλητής ή το καλύτερα εξοπλισμένο εργαστήριο ντόπας;

Δεν ξέρω τι συμβάσεις έχουμε υπογράψει για τους Ολυμπιακούς αγώνες, αλλά εκείνο που ξέρω ότι πρέπει να κάνουμε είναι τα εξής:

• Να αποσυρθούμε από την συμμετοχή μας στους Ολυμπιακούς αγώνες, όπως γίνονται σήμερα
• Να απαγορεύσουμε την χρήση όλων των Ολυμπιακών συμβόλων, ύμνων και όρκων από τρίτους
• Να παύσουμε την παροχή της Ολυμπιακής φλόγας
• Να διοργανώσουμε τους Ολυμπιακούς αγώνες στην Αρχαία Ολυμπία με τους όρους και τους κανόνες των αρχαίων αγώνων.

Δεν έχει πλέον καμιά αξία η συμμετοχή μας σε αγώνες όπου όλοι είναι ντοπαρισμένοι, όπου η χρήση των αναβολικών έχει αναδειχθεί σε επιστημονική μέθοδο κατασκευής κτηνών. 

Όποιος επιθυμεί να συμμετάσχει στους Ελληνικούς Ολυμπιακούς αγώνες, με την θέληση του να αυτοπεριοριστεί σε περιοχή κοινής διατροφής-συσσιτίου και ιατρικής περίθαλψης για ένα-δύο μήνες και μετά να συμμετάσχει στους αγώνες.

Επειδή τα σύμβολα μας, αποτελούν πλέον εμπορευματικό προϊόν και αντικείμενο κερδοσκοπικής εκμετάλλευσης να παύσει άμεσα η χρήση τους από τρίτους. Τα σύμβολα έχουν δικαιώματα τα οποία δεν θα τα χορηγούμε έναντι οποιουδήποτε τιμήματος.

Το απολλώνιο Φως, το Φως των Ολυμπιακών αγώνων, η Φλόγα που ανάβει στον ιερό τόπο, να μη ξαναφύγει ποτέ από τον τόπο της. Και από εδώ φέγγει μια χαρά στα πέρατα της Οικουμένης.

Να διοργανωθούν οι Ολυμπιακοί αγώνες εδώ, στην αρχαία Ολυμπία, με αθλητές ξυπόλητους και με αθλήματα αυτά που αγωνίζονταν τότε.

Το έπαθλο, θα είναι ένα και μόνο, το κλαδί αγριελιάς. Ο κότινος.

Και όποιος θέλει, ας έρθει να συμμετάσχει.Οι υπόλοιποι, ας κάνουν άλλους αγώνες και ας τους ονομάσουν όπως θέλουν. Έχουν τους παγκόσμιους αγώνες, ας κάνουν και τους διεθνείς, ας κάνουν και τους αγώνες της Coca Cola ή της Adidas και η Nike να εγκαταλείψει το όνομα της, γιατί κι αυτό ελληνικό είναι.

Η ιδέα είναι αυτή. Μπορεί να χρήζει βελτίωσης, αλλά δεν χρειάζεται να κολλήσουμε εκεί, αυτό μπορεί να γίνει.

Και γιατί προέκυψε αυτή η ιδέα;

Ε, δεν είναι και πρωτάκουστη. Πολλοί την έχουν ξαναπεί. Η αιτία που πρέπει να λάβει σάρκα και οστά όμως είναι προφανής. 

Δεν πάει άλλο με αυτή την κατάντια. Δεν μας χρειάζονται Ολυμπιακοί αγώνες του Mr. Bean ή του James Bond, της Ζιζέλ ή ακόμη χειρότερα των εταιρειών και των "υπεραθλητών".

Ο Λυτρωτής Χριστός, επάνω από την υπήνεμη Ιπανέμα, το καταφρουρούμενο Μαρακανά, μάταια ανοίγει την αγκαλιά του να λυτρώσει τις αντιπροσωπείες όλων των εθνών που στριμώχνονται υποκριτικά να συνεισφέρουν στο Ολυμπιακό Ιδεώδες. 
Όσο υπάρχουν φαβέλες στη γη, ο Λυτρωτής Χριστός θα είναι ο Λυπημένος Χριστός.

Το χαμομηλάκι

Εμπόριο ιδανικών - Η Ελληνορωμαϊκή πάλη δεν πουλάει!!

Μαλούχος Γεώργιος Π.

Γιατί δεν εντάσσουν στη θέση της αρχαίας ελληνικής πάλης που δεν «πουλάει», διαγωνισμούς ταλέντων, ριάλιτι με κροκόδειλους ή, γιατί όχι, και κανένα σοφτ πορνό; Μια χαρά θα πουλούσαν…

Η πάλη ήταν από την αρχαία Ελλάδα Ολυμπιακό Άθλημα.
Ο νικητής του αθλήματος της πάλης θεωρούνταν ο σπουδαιότερος όλων.
από paidioblogspot

Θα τρίζουν τα κόκκαλα του ντε Κουμπερντέν: Το γύρο του κόσμου έκανε η είδηση ότι το πριγκιπάτο της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, ένας από τους πιο ισχυρούς οργανισμούς στον κόσμο, αποφάσισε προχθές τον αποχαρακτηρισμό της ελληνορωμαικής πάλης ως ολυμπιακό άθλημα και την διακοπή της διεξαγωγής της στους Ολυμπιακούς Αγώνες από το 2020.

Η απόφαση προκάλεσε, ευτυχώς, διεθνείς αντιδράσεις. 
Το αρχαιότερο ίσως από τα αθλήματα και ένα από τα πιο σημαντικά για τους αρχαίους Ελληνες, το οποίο ήταν φυσικά μέρος και όλων των νέων Ολυμπιακών Αγώνων από την εποχή της αναβίωσής τους, το άθλημα που εκφράζει και συμβολίζει τόσα πολλά, επιχειρείται πλέον να τεθεί εκτός. 
Είναι ίσως η πρώτη φορά που η ΔΟΕ δείχνει το πραγματικό της πρόσωπο ακριβώς ως ένα ισχυρό πριγκιπάτο και μία μεγάλη επιχείρηση, που το μόνο με το οποίο τελικά δεν συνδέεται είναι τα ιδανικά και δη εκείνα της αρχαίας Ελλάδας, τα οποία απλώς και μόνο αποτελούν τη καλά αξιοποιημένη βιτρίνα της.
Μάλιστα, για να μην υπάρχουν περιθώρια παρανοήσεων, εξηγούνται και τα πιο σημαντικά από τα κριτήρια αυτής της πρωτοφανούς απόφασης. Ανάμεσά τους, η χαμηλή τηλεθέαση του αθλήματος και η χαμηλή πώληση εισιτηρίων: αυτά φέρονται να ήταν τα βασικά κριτήρια του αποκλεισμού πίσω από την απόφαση της πολυεθνικής που διαχειρίζεται τους Ολυμπιακούς Αγώνες…

Αν όμως τα κριτήρια είναι αυτά, γιατί άραγε δεν πάνε και ένα βήμα παραπέρα; Γιατί δεν εντάσσουν στη θέση της αρχαίας ελληνικής πάλης που δεν «πουλάει», διαγωνισμούς ταλέντων, ριάλιτι με κροκόδειλους ή, γιατί όχι, και κανένα σοφτ πορνό; Μια χαρά θα πουλούσαν…
Οι «αθάνατοι» που έλαβαν αυτή την απόφαση, θα έπρεπε να ντρέπονται. Όμως, από την άλλη πλευρά,... 

Citius (Μακρύτερα) Altius (Ψηλότερα) Fortius (Δυνατότερα)

Με τη λήξη, οι Άγγλοι μας (ξανα)έμπασαν στο κλίμα τους. Με ό,τι διέθεταν στην… τραγουδιστική (και όχι μόνο) βιομηχανία τους. Ανέτρεξαν στις δεκαετίες των «δημιουργιών» και των (μουσικών) συγκροτημάτων τους. Ζωντάνεψαν ταριχευμένες μούμιες και ροκάκηδες, μας πρόβαλαν τοπ-μόντελ και «γυμνές», χόρεψαν στην πίστα μαστουρωμένοι(;), χωρίς να τους περάσουν από τεστ (όπως τους αθλητές) και η βραδιά δεν έλεγε να τελειώσει. Με τους δυο (Ρογκ και τον άλλον) να «κλείνουν» με τον… άθλο των Άγγλων κι ούτε λέξη για την αρχαία Ελλάδα-γεννήτρα των Ολυμπιακών.

ΟΛΟΓΥΡΑ κόσμος στις κερκίδες, απέναντι κάμερες για να ταξιδέψουν το σώου (με τους «καλλιτέχνες» να δαγκώνουν το μικρόφωνο) σε κάποια δισεκατομμύρια θαυμαστών της «τέχνης» και κάποιοι «χρυσωμένοι» να σείουν το βραβείο, με λύσσα, στο φακό. Όλα πήγαν… αγγλικά (εκκεντρικά, περίεργα, αλλοπρόσαλλα) και δεν βγάλαμε άκρη. Ήταν μιας (λεγόμενης) συναυλίας το θέαμα και το ακρόαμα ή ουρά μιας τελετής που έχει να κάνει με την (ελληνική) αρχαιότητα και τα ιδανικά της; Και ανέχθηκαν χιλιάδες καρφωμένοι στις κερκίδες τους χαπακωμένους(;) που «τιμούσαν» τους Ολυμπιακούς Αγώνες ουρλιάζοντας και γρατζουνώντας μιαν ηλεκτρική κιθάρα, που κι αυτή γρύλλιζε μανιασμένα.

ΠΡΟΣΒΑΛΑΝ, κατά τη γνώμη μας, την ανθρωπότητα οι Άγγλοι, που προσδοκούσε(;) Ολυμπιακούς στ’ αχνάρια των αρχαίων και τους πέρασαν στο φανταχτερό σουρωτήρι του εμπορίου. Μας πρόσβαλαν ως Έλληνες. Ξέμακροι απ’ το Ολυμπιακό πνεύμα κι ούτε καν η (θαυμάσια) χορωδία τους να αποδώσει στα ελληνικά και με τις δικές του νότες τον Ολυμπιακό Ύμνο του «Ωραίου, του Μεγάλου και τ’ Αληθινού». Κι έμεινε αιώνες μακριά το «Αρχαίο Πνεύμα Αθάνατο», να στεφανώνει με τον κότινο ολυμπιονίκες κι όλους εμάς, ένα μ’ αυτούς και τους τριγύρω, να χορεύουν τον «κόρδακα», λουσμένοι στα φώτα και το χειροκρότημα.

Η θεαματική (ηλεκτρονική) ολοκλήρωση της ξεφτίλας έγινε παρελθόν και μας απόμειναν απορίες. Πού το πάνε οι ξένοι και οι κλοπείς των Ελγινείων, ειδικότερα; Πού το πάμε, με τις ανοχές και τον (έλληνα) εκφωνητή να μη λέει κουβέντα για το ανθελληνικό πανηγύρι της αγνόησης και με τους έλληνες να μην αδειάζουν τις κερκίδες αηδιασμένοι;

ΕΧΟΥΜΕ αντιπρόταση στην πρότασή τους (της έμμεσης, σκοπούμενης και προσβλητικής αγνόησης του αρχαιοελληνικού πνεύματος). Να γίνονται, παράλληλα και ταυτόχρονα οι Αγώνες στην Ελλάδα! Με τον κότινο της αγριελιάς. Με την ελληνικότητα να διαποτίζει τα κύτταρά μας. Κάθε χρόνο χωρίς την άδειά τους κι «όποιος θέλει οπίσω μου ελθείν». Το ’χουμε χρέος στους προγόνους και την ιστορία μας.


Του Θανάση Νικολαΐδη
Αναρτήθηκε στους Ενωμένους bloggers

Η Μεσερέτ Ντεφάρ και η Παναγία

Η υπέροχη κυρία Ντεφάρ από την Αιθιοπία 
.

Συγκλόνισε το Ολυμπιακό στάδιο του Λονδίνου η χρυσή Ολυμπιονίκης στην κούρσα των 5.000 χιλιομέτρων

Η χρυσή Ολυμπιονίκης που προπονείται στην Ελλάδα,
νέα ομολογήτρια της χριστιανοσύνης
στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου!!

Η Μεσερέτ Ντεφάρ, αυτή η μικροσκοπική κυρία από την Αιθιοπία δεν είχε καλή χρονιά. Μετά το χρυσό που είχε κατακτήσει στην Αθήνα το 2004, στα 5.000 χιλιόμετρα και το χάλκινο στο Πεκίνο, το 2008, έδειχνε να βρίσκεται σε πτώση. Εξάλλου είχε πατήσει και τα 28 και σε αυτά τα αγωνίσματα βγαίνουν διαρκώς νέα «φυντάνια».  
Η Ντεφάρ, που περνά πολύ καιρό στην Ελλάδα, χώρα που την αγαπά όσο και τη δική της, πριν από την μεγάλη κούρσα, χθες το βράδυ στο Λονδίνο, έβαλε στον κόρφο της την εικόνα της Παναγίας. Κι έτρεξε όπως αυτή ξέρει.  
Μετά το καμπανάκι, άφησε πίσω τη συμπατριώτισσά της Τιρουνές Ντιμπάμπα, κι έφυγε προς τον τερματισμό. Ήταν η πρώτη με χρόνο 15:04:25. Και μετά έκλαψε. Έβγαλε την εικόνα της Παναγίας και την έδειχνε σε ολόκληρο το γήπεδο που την χειροκροτούσε. Για να δείξει από που άντλησε τη δύναμή της. Είχε επιστρέψει εκεί που ανήκε. Στην κορυφή.
Για την ιστορία. Η Ντιμπάμπα δεν άντεξε. Τερμάτισε τρίτη, ενώ το αργυρό μετάλλιο πήγε στην Βίβιαν Τσέρουγιοτ από την Κένυα. Η χρυσή Ολυμπιονίκης που προπονείται στην Ελλάδα, νέα ομολογήτρια της χριστιανοσύνης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου!!

. Η Ντεφάρ ανταμείφθηκε με το χρυσό μετάλλιο, στην πιο σημαντική διοργάνωση της χρονιάς, καθώς σε όλη τη διάρκειά της δεν είχε καταφέρει να πάρει πρωτιά σε κάποια διοργάνωση και μεσούσης της προετοιμασίας της άλλαξε πρόγραμμα εκγύμνασης και διατροφής. Τελικά, όπως αποδείχτηκε ορθά έπραξε.

Η αθλήτρια από την Αιθιοπία περνάει πολλούς μήνες του χρόνου στην Ελλάδα, όπου είναι παντρεμένη και ζει η πρώτη ξαδέλφη της που την φιλοξενεί, ενώ σχεδιάζει να εγκατασταθεί μόνιμα στη χώρα μας και να ανοίξει μια σχολή για δρομείς μεγάλων αποστάσεων.

Ο Ολυμπιακός Ύμνος

Ο Ολυμπιακός Ύμνος είναι μια μουσική σύνθεση που συντέθηκε για τους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 1896 από τον Σπύρο Σαμάρα, σε ποίηση του Κωστή Παλαμά.

Olympic Hymn

The Olympic Anthem
.
Κατά τις επόμενες Ολυμπιάδες, η εκάστοτε διοργανώτρια χώρα ανέθετε σε διάφορους συνθέτες τη σύνθεση ενός ξεχωριστού ύμνου. Το 1958 όμως ο ύμνος των Σαμάρα / Παλαμά επελέγη από την Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή ως ο επίσημος ύμνος του Ολυμπιακού Κινήματος και από την Ολυμπιάδα της Ρώμης το 1960 ανακρούεται στις τελετές έναρξης και λήξης κάθε Ολυμπιάδας, συνήθως μεταγλωττισμένος στη γλώσσα της διοργανώτριας χώρας.

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια 

Η αρχική παρτιτούρα βρίσκεται
στην έδρα της ΔΟΕ στη Λωζάνη.

Στίχοι

Αρχαίο Πνεύμα αθάνατο, αγνέ πατέρα
του ωραίου, του μεγάλου και τ' αληθινού
Κατέβα, φανερώσου κι άστραψε εδώ πέρα
στη δόξα της δικής σου γης και τ' ουρανού
Στο δρόμο και στο πάλεμα και στο λιθάρι
Στων ευγενών αγώνων λάμψε την ορμή
Και με το αμάραντο στεφάνωσε κλωνάρι
και σιδερένιο πλάσε και άξιο το κορμί
και σιδερένιο πλάσε και άξιο το κορμί
Κάμποι, βουνά και θάλασσες φέγγουνε μαζί σου
σαν ένας λευκοπόρφυρος μέγας ναό
Και τρέχει στο ναό εδώ προσκυνητής σου
Και τρέχει στο ναό εδώ προσκυνητής σου
Αρχαίο Πνεύμα αθάνατο, κάθε λαός, κάθε λαός
Αρχαίο Πνεύμα αθάνατο, κάθε λαός

Πηγή

O Ολυμπιακός Ύμνος και οι «περιπέτειες» του

Το 1893 οι ανασκαφές της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών στο χώρο των Δελφών αποκάλυψε δύο ύμνους προς τιμήν του Απόλλωνα σε έναν από τους εξωτερικούς τοίχους του Θησαυρού των Αθηναίων. 

Περίπου ένα χρόνο αργότερα, στο πλαίσιο των εργασιών του ιδρυτικού συνεδρίου της ΔΟΕ, παρουσιάστηκε μια μουσική σύνθεση στηριγμένη στους αρχαίους στίχους, που είχε τον τίτλο "Ύμνος στον Απόλλωνα". Τραγουδήθηκε από την Jaenne Remacle και από χορωδία και έφερε την υπογραφή του Γάλλου συνθέτη Gabriel Faure. 

Η πρωτότυπη αυτή σύνθεση ήταν η απαρχή μιας σειράς Ολυμπιακών Ύμνων που παρουσιάστηκαν στην υπερεκατονταετή ιστορία των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων. Μάλιστα, η αναζήτηση ενός μόνιμου επίσημου Ολυμπιακού Ύμνου από τη ΔΟΕ οδήγησε στην προκήρυξη διεθνούς διαγωνισμού στα μέσα της δεκαετίας του 1950. 

Ωστόσο, ο ύμνος που τελικά υιοθετήθηκε δεν ήταν αυτός που βραβεύτηκε στο διαγωνισμό, αλλά εκείνος που είχε δημιουργηθεί για τους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες που έγιναν στην Αθήνα το 1896. Η οργανωτική επιτροπή των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων ανέθεσε σε δύο από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες συνθέτες, τους Επτανήσιους Σπύρο Σαμάρα και Διονύση Λαυράγκα, τη δημιουργία των μουσικών συνθέσεων που θα πλαισίωναν τους Ολυμπιακούς Αγώνες. 

Πραγματικά, ο Λαυράγκας συνέθεσε τον μουσικό ύμνο "Πένταθλο", που παρουσιάστηκε κατά τη διεξαγωγή του ομώνυμου αγωνίσματος. Στο Σαμάρα ανατέθηκε η δημιουργία Ολυμπιακού Ύμνου, ο οποίος θα παρουσιαζόταν στην έναρξη των Αγώνων. Η συγγραφή των στίχων του ύμνου ανατέθηκε στον Κωστή Παλαμά, έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές. 

Σύμφωνα με περιγραφές της εποχής, η παρουσίαση του Ολυμπιακού Ύμνου δημιούργησε πολύ θετικές εντυπώσεις και ζητήθηκε η επανάληψη της εκτέλεσής του. Στις επόμενες τρεις διοργανώσεις, στο Παρίσι (1900), στο Σεν Λούις (1904) και στο Λονδίνο (1908), οι οργανωτές δεν έδειξαν παρόμοιο ενδιαφέρον σχετικά με τη δημιουργία ενός ειδικού ύμνου για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. 

Πρόκειται άλλωστε για μια εποχή που οι τελετές και τα σύμβολα των Αγώνων βρίσκονται στις απαρχές των διεργασιών διαμόρφωσής τους, μια διαδικασία που εντάθηκε στις δεκαετίες του 1920 και του 1930. Το 1912, ωστόσο, στην παρέλαση των αθλητών κατά την τελετή έναρξης των πέμπτων Ολυμπιακών Αγώνων στη Στοκχόλμη ακούστηκε η μουσική σύνθεση του Ιταλού Ricardo Barthelemy "Olympic Games Triumphal March". 

Ο Barthelemy ήταν ο πρώτος νικητής στην κατηγορία της μουσικής στο Πένταθλο των Μουσών, στους καλλιτεχνικούς αγώνες που από τη διοργάνωση αυτή (1912), και για τέσσερις περίπου δεκαετίες, θα πλαισίωναν το αθλητικό πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων. Στις επόμενες διοργανώσεις το μουσικό θέμα στην έναρξη ή τη λήξη των Αγώνων ήταν διαφορετικό και οι συνθέσεις που παρουσιάζονταν δεν ήταν πάντοτε πρωτότυπες δημιουργίες, ειδικά προορισμένες για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. 

Χαρακτηριστική περίπτωση εξαίρεσης αποτελεί η δημιουργία Ολυμπιακού Ύμνου από τον Αμερικανό Bradley Keeler για τους Αγώνες του 1932 στο Λος ΄Aντζελες, όπως και η σύνθεση "Ολυμπιακός Ύμνος" του περίφημου Richard Strauss, που παρουσιάστηκε στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του 1936 στο Βερολίνο. 

Χαρακτηριστική είναι και η περίπτωση του Φιλανδού Jean Sibelious, ο οποίος αρνήθηκε να γράψει τον ύμνο για την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων του 1952 στο Ελσίνκι. Παρά την άρνησή του, οι συμπατριώτες του επέλεξαν για τις τελετές λήξης ένα παλαιότερο δικό του έργο, το "Song for the Athenians", που ήταν συνυφασμένο με την προσπάθεια της Φιλανδίας για ανεξαρτησία, ενώ, ταυτόχρονα, συνδεόταν και με τους Ολυμπιακούς Αγώνες, καθώς το θέμα του ήταν εμπνευσμένο από την αρχαία ελληνική ιστορία. 

Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 οι τελετές και τα σύμβολα των Αγώνων είχαν αποκτήσει πλέον την οριστική τους μορφή. Παρ' όλα αυτά δεν υπήρχε ακόμη κάποιος επίσημος Ολυμπιακός Ύμνος, ένας ύμνος δηλαδή που θα ήταν ο ίδιος για κάθε διοργάνωση και θα πλαισίωνε μόνιμα τις τελετές έναρξης και λήξης των Αγώνων, ιδίως εκείνες που αφορούσαν την ολυμπιακή σημαία. 

Έτσι, η ΔΟΕ ανακοίνωσε το Μάιο του 1954 την προκήρυξη διαγωνισμού για την ανάδειξη του επίσημου ολυμπιακού ύμνου. Οι κανόνες συμμετοχής ήταν σχετικά απλοί και πρόβλεπαν ότι κάθε υποψήφιο έργο θα έπρεπε να είναι πρωτότυπο, διάρκειας 3-4 λεπτών, συμφωνικό και να στηρίζεται σε ορισμένες από τις ωδές του Πινδάρου για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αρχαιότητας. 

Η καταληκτική ημερομηνία συμμετοχής στο διαγωνισμό ήταν τα τέλη Δεκεμβρίου 1954 και έως τότε δήλωσαν ότι ήθελαν να λάβουν μέρος με κάποιο έργο τους 387 συνθέτες από 39 διαφορετικές χώρες. 

Η διαδικασία επιλογής έγινε στη διάρκεια της συνόδου της ΔΟΕ που πραγματοποιήθηκε στο Μόντε Κάρλο τον Απρίλιο του 1955. Στην κριτική επιτροπή συμμετείχαν ορισμένοι από τους σημαντικότερους μουσικούς συνθέτες και ερμηνευτές της εποχής, όπως ο Pablo Casals και ο Ν. Nobokof. 

Τελικός νικητής αναδείχτηκε ο Πολωνός συνθέτης Michal Spisak, η σύνθεση του οποίου παρουσιάστηκε για πρώτη φορά ως επίσημος ολυμπιακός ύμνος μερικούς μήνες αργότερα, στους Μεσογειακούς Αγώνες που έγιναν στη Βαρκελώνη. Την επόμενη χρονιά ο ολυμπιακός ύμνος παρουσιάστηκε αρχικά στους χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, που διεξήχθησαν στην Cortina, και στη συνέχεια στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, που για πρώτη φορά έγιναν σε δύο διαφορετικές πόλεις: στη Μελβούρνη το Νοέμβριο και στη Στοκχόλμη τον Ιούνιο (μόνο τα ιππικά αγωνίσματα). 

Αν και ο Ολυμπιακός Ύμνος του Spisak βρήκε θετική ανταπόκριση από τους θεατές και όσους συμμετείχαν στους Αγώνες, η ΔΟΕ αναίρεσε στη σύνοδο του 1958 (Τόκιο) τη δική της επιλογή και υιοθέτησε ως επίσημο ύμνο εκείνον που γράφτηκε για τους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες. 

Έτσι ο ύμνος των Σαμάρα-Παλαμά παρουσιάστηκε ως ο μόνιμος και επίσημος Ολυμπιακός Ύμνος των Αγώνων του 1960 στη Ρώμη και συνοδεύει έκτοτε όλες τις ολυμπιακές διοργανώσεις.  

(Πηγή: http://www.fhw.gr)

Από ευανάγνωστος

Ελληνόπουλο νίκησε σε διεθνή διαγωνισμό για τους Ολυμπιακούς Αγώνες

Ο 14χρονος μαθητής από τα Γιαννιτσά, Μάριος Χατζηδήμου, είναι ο νικητής του φετινού διεθνούς διαγωνισμού έκθεσης της Παγκόσμιας Ταχυδρομικής Ένωσης (UPU).

Το θέμα του φετινού διαγωνισμού, λόγω της Ολυμπιάδας, ήταν "Γράψτε μια επιστολή σε έναν αθλητή ή μια μορφή του αθλητισμού που θαυμάζετε, για να εξηγήσετε τι σημαίνουν για εσάς οι Ολυμπιακοί Αγώνες".

Greek boy's letter to Roger Federer wins gold

14χρονος Έλληνας νίκησε 1.000.000 μαθητές σε διεθνή
διαγωνισμό για τους Ολυμπιακούς Αγώνες

Στον διαγωνισμό συμμετείχαν περισσότεροι από ένα 1.000.000 νέοι από 55 χώρες, μέσω των ταχυδρομείων των χωρών τους.
Όπως αναφέρει η εφημερίδα "Δημοκρατία", ο μαθητής της Δευτέρας Γυμνασίου έγραψε στον αγαπημένο του τενίστα, Ρότζερ Φέντερερ.
"Στεκόσουν εκεί στεφανωμένος..."
"Είμαι ο Μάριος, ένας από τους χιλιάδες, φαντάζομαι, θαυμαστές σου. Ένας μικρός, ασήμαντος Μάριος, μπροστά σε έναν γίγαντα του αθλητισμού. Κι ο λόγος που σου γράφω; Για να σε ευχαριστήσω, που ξύπνησες μέσα μου την αγάπη για τον αθλητισμό", έγραψε στην αρχή της έκθεσής του ο 14χρονος.
"Άρπαξα την παρατημένη ρακέτα του αδελφού μου και αποφασιστικά μπήκα στο γήπεδο, έτοιμος να νικήσω. Τότε, συνειδητοποίησα πόσο διαφορετικό είναι να βλέπεις τη ρακέτα στα χέρια του Φέντερερ από το να προσπαθείς να την κουμαντάρεις στα δικά σου χέρια. Παιδεύτηκα, ίδρωσα, άκουσα δικαιολογημένα τις φωνές του προπονητή μου, όμως δεν τα παράτησα. Η  μορφή σου στο βάθρο του Ολυμπιονίκη με κρατούσε εκεί και συνέχιζα...".
Ο Μάριος περιγράφει, πώς με τη φαντασία του ταξίδεψε στην Αρχαία Ολυμπία, "στη μεγάλη γιορτή του αθλητισμού, στους πρώτους επίσημους Ολυμπιακούς Αγώνες του 776 π.Χ.".
Στη συνέχεια, περιγράφει τον διάλογο που είχε με το ίνδαλμά του, το οποίο η φαντασία του ήθελε εκεί.
"Στεκόσουν εκεί, στεφανωμένος και σε ρώτησα τι σημαίνουν για σένα όλα αυτά. 'Άκου μικρέ μου, αγωνίζομαι σημαίνει νικώ, να το θυμάσαι αυτό. Η συμμετοχή, ο αγώνας είναι ήδη μία μεγάλη νίκη, ανεξάρτητα από το τρόπαιο. Νίκη ενάντια στους φόβους, τις ανασφάλειες και τις δυσκολίες του εαυτού σου, ενάντια στον εγωισμό και τη φιλαυτία σου. Και κάτι ακόμα. Νικώ σημαίνει αγαπώ. Αγαπώ τον συναγωνιστή μου, που μου έδωσε την ευκαιρία να αγωνιστώ, τον προπονητή μου, που  μου έμαθε τον τρόπο να αγωνίζομαι και να νικώ, τον κόσμο που  με στηρίζει στην προσπάθειά και τον δρόμο προς τη νίκη, τον Θεό που μου χαρίζει τη δυνατότητα να αγωνίζομαι και να νικώ".
"Ε ναι λοιπόν, για εμένα οι Ολυμπιακοί Αγώνες δεν σημαίνουν ούτε αναβολικά ούτε πρωταθλητισμό ούτε οικονομικά συμφέροντα, οικονομική κρίση, αντιζηλίες και μίση. Σημαίνουν χαρά για τη συμμετοχή, 'ευ αγωνίζεσαι', φιλία, ειρήνη και σε αυτό το πνεύμα εύχομαι να σταθούν οι φετινοί Ολυμπιακοί Αγώνες", κατέληγε η έκθεσή του.
"Μάγεψε" την κριτική επιτροπή
Η αναφορά του Μάριου στις αξίες του ευ αγωνίζεσθαι και του πνεύματος που πρέπει να έχουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες, ο μαθητής "μάγεψε" την κριτική επιτροπή, που τον έστεψε "Χρυσό Ολυμπιονίκη".
Η διεθνής επιτροπή επεσήμανε μάλιστα τον απλό και δημιουργικό τρόπο γραφής του Μάριου: "Η σύνθεση είναι πρωτότυπη, πολύ προσωπική και δημιουργική, ενώ αναδεικνύονται έντονα οι Ολυμπιακές αξίες".
Μιλώντας στην "Δημοκρατία", ο 14χρονος "Ολυμπιονίκης" είπε πως είναι πολύ χαρούμενος για την πρωτιά. "Αρχικά δεν το πίστευα", είπε, ενώ παραδέχθηκε πως δεν τον ενδιαφέρει πολύ, να ασχοληθεί επαγγελματικά με κάποιο άθλημα.

Ο νικητής θα βραβευθεί την Παγκόσμια Ημέρα Ταχυδρομείου, στις 9 Οκτωβρίου 2012, στην Ντόχα του Κατάρ, στο πλαίσιο του 25ου Παγκόσμιου Συνεδρίου της ΠΤΕ που θα διεξαχθεί με τη συμμετοχή 149 χωρών.
Από την πλευρά τους, τα ΕΛΤΑ προσπαθούν να στηρίζουν τη γνώση και τη δημιουργική προσπάθεια των νέων και να μεταφέρουν το μήνυμα του Ολυμπιακού Ιδεώδους σε ολόκληρο τον κόσμο.

Από Σοφία Κατσαρέλη | News247.gr

Τελετή Έναρξης Ολυμπιακών Αγώνων Η Ομορφιά στην Απλότητα Olympic Games Opening Ceremony The beauty in simplicity

Athens 2004 Summer Olympic Games

The beauty in simplicity

Ολυμπιακή δάδα 2012

Το Φως

Ολυμπιακή Φλόγα

Είμαστε πια άξιοι να το δίνουμε;

και μάλιστα σε ανάξιους;

Είναι άξιοι να το παραλαμβάνουν;

Δεν είναι πάρε δώσε η Ολυμπιακή Δάδα, δεν είναι αλισβερίσι.

Όποιοι δεν πορεύονται με το Πνεύμα,

όσων η πορεία δεν φωτίζεται,

είναι ανάξιοι

και να δώσουν

και να παραλάβουν,

το Φως

Στα ξεχωριστά παιδιά

Special Olympics World Summer Games
ATHENS 2011

Ολυμπία

Στο χώρο αυτό, και οι πέτρες μιλούν, 

αρκεί τη λαλιά τους να κατέχεις.

Στο χώρο αυτό, το χώμα είναι ζεστό,
αρκεί γονατιστός να το αγγίξεις.

Στο χώρο αυτό, η φλόγα αγρυπνεί,
αρκεί στο μεγαλείο της τη ματιά σου να γυρίσεις.

Στο χώρο αυτό, το ΕΥΓΕ αντηχεί,
αρκεί στην αντήχηση την ακοή σου να στήσεις.

Στο χώρο αυτό, η νίκη περπατά ξυπόλητη,
αρκεί τα 'χνάρια της να ψάξεις.

Στο χώρο αυτό, η δόξα με εσθήτα περιφέρεται,
αρκεί ανάργυρος στο στίβο να κατέβεις.

Στο χώρο αυτό, αλλιώς ο αγέρας σε τυλίγει,
αρκεί το πετσί σου να τον νιώσει.

Στο χώρο αυτό, αλλιώς ο ήλιος σε ντύνει,
αρκεί γυμνός απ' όλα να μείνεις.

Στο χώρο αυτό, αλλιώς οι παλμοί σου χτυπούν,
αρκεί στην καρδιά το χέρι να βάλλεις.

D.B.
30/04/2004

Μαραθώνας: Ραντεβού με τη θέληση και την Ιστορία Marathon: Rendezvous with the Will and the History

Δόξα και τιμή στα ιδανικά των Μαραθωνομάχων 

και των Μαραθωνοδρόμων

Marathon: Rendezvous with the Will and the History 

Εχετλαίος

Στο πλαίσιο της επετείου των 2500 χρόνων από την ιστορική μάχη του Μαραθώνα και τη νίκη των ελληνικών στρατευμάτων έναντι των Περσών κατακτητών, εξελίσσεται σήμερα 31 Οκτωβρίου 2010 ο Μαραθώνιος δρόμος στην κλασική του διαδρομή.

Η νίκη στον Μαραθώνα τότε, το 490 π.Χ. διατήρησε τον κόσμο, την Ελλάδα, την Ευρώπη όπως είμαστε σήμερα. 

Τεράστια η σημασία της μάχης εκείνης, που οι Έλληνες, οι Αθηναίοι υπερέβαλαν εαυτόν. Τότε, που ο Εχετλαίος συνέβαλε στην νίκη για να μείνουν τα πράγματα ως έχουν σήμερα.

Σήμερα οι απανταχού Μαραθωνοδρόμοι εκπληρώνουν το όνειρο της ζωής τους. Να τρέξουν τον κλασικό Μαραθώνιο δρόμο. Σήμερα δίνουν το ραντεβού τους με τη θέληση και την ιστορία, τιμώντας τη μνήμη και ασπαζόμενοι τα ιδανικά Μαραθωνομάχων και Μαραθωνοδρόμων.

Όλοι εμείς που επιδείξαμε υπερβολικό ζήλο σαν οπαδοί των ποδοσφαιρικών ομάδων, αναπαράγοντας πρότυπα που καμία σχέση δεν έχουν με τον πολιτισμό, το χαρακτήρα του τόπου και τη δική μας αθλητική παράδοση, όλοι εμείς που καταντήσαμε τις διοργανώσεις της Ολυμπιάδας, να μοιάζουν περισσότερο με εμπορική γιορτή, που εκμεταλλεύεται την ιστορία, τα αθλητικά ιδεώδη και την ανάγκη του κόσμου για άρτον και θεάματα, έχουμε ακόμη μια ευκαιρία.  Να ξαναβρεθούμε στο ραντεβού μας με την θέληση και την Ιστορία.

Διοργανώσεις σαν το κλασσικό Μαραθώνιο, τον αγώνα που συμμετέχουν υπεραθλητές αλλά και απλοί πολίτες, με τη χαρά, το ανθρώπινο μέτρο, την αγνότητα και την θέληση, μας θυμίζουν πως ο αθλητισμός μπορεί να ξαναπάρει την πολύτιμη θέση του στη ζωή μας.

*Τίτλος και στοιχεία από την κυπριακή εφημερίδα Σημερινή

Στον υπέροχο κόσμο των Νικητών ...

Μοναδική εμπειρία σας λέω !!!!!

μοναδική εμπειρία !!!!

Σας προσκαλώ όλους σε ένα αληθινά αθλητικό γεγονός, στον υπέροχο κόσμο των Νικητών, στο Special Olympics 2011. Στους μοναδικούς αγώνες στον κόσμο που όλοι οι συμμετέχοντες αθλητές είναι Νικητές.

Γνώρισα λοιπόν στο test event, 8 υπέροχους αθλητές τον Τασούλη, τον Παυλίτο, τον Ηρακλή, τον Γιάννη, τον Ετιέν, τον Νικήτα, τον Αντώνη και την μοναδική Παρασκευούλα που μας ξετρέλλαναν όλους με το γέλιο τους, την χαρά τους για κάθε μικρό βήμα που κατακτούσαν, για όλα αυτά που για μας φαντάζουν απλά και καθημερινά.

Ταξίδεψαν τα σκάφη τους μαζί με τους συνοδούς αθλητές ιστιοπλόους, τον Θέμη, τον Αλέξανδρο, τον Μάκη, την Μιρέλλα, την Ελένη, τον Δήμο, τον Κωνσταντίνο και την Άρτεμις. Κοντά τους καμάρωναν οι γονείς τους, απίστευτοι, μοναδικοί εργάτες με υπομονή πίστη και επιμονή. Και πρωταγωνιστής ο προπονητής τους, ο Γιώργος, που ξεκίνησε αυτό το όραμα εδώ και μερικά χρόνια με τον συνεργάτη του τον Τζώρτζη και έχουν φτάσει να κάνουν θαύματα.

Στόχος να έρθουν γρήγορα και άλλοι αθλητές να φτιαχτεί φυτώριο να μεγαλώσει η ομάδα της ιστιοπλοΐας, θα τα καταφέρουν είμαι απόλυτα σίγουρη.

Τι να σας πρωτοπώ για τους εθελοντές μας , απλά σε αυτήν την κατάθεση ψυχής αυτή την φορά είμαστε μόνο 54 και του χρόνου θα χρειαστούν 300.

Η καλλίτερη απο όλους μας η Νιόβη, η νεότερη εθελόντρια 13 χρονών και μελλοντική αθλήτρια τον Σεπτέμβρη.

Θα κλείσω με τον όρκο του αθλητή των special Olympics

Θέλω να νικήσω

Αν όμως δεν τα καταφέρω

βοηθήστε με να προσπαθήσω με θάρρος.

Κατερίνα και Δέσποινα σας ευχαριστώ που μου χαρίσατε αυτήν την εμπειρία !!!!

Αναρτήθηκε από marilise στις Σάββατο, 15 Μαΐου 2010 7:24 π.μ.

Το ντόπινγκ και ο ποιητής...

Πεκίνο 2008

Σοκ για τον Ελληνικό αθλητισμό

16/08/2008

Ένα ακόμα ισχυρό πλήγμα δέχεται ο ελληνικός αθλητισμός στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου.
Η κορυφαία Ελληνίδα αθλήτρια και χρυσή Ολυμπιονίκης της Αθήνας, Φανή Χαλκιά, βρέθηκε θετική στην απαγορευμένη ουσία Μ3 (μεθυλτριενολόνη).

skai.gr

Δεκαπέντε, ναι, δεκαπέντε οι ντοπαρισμένοι...
Συνειρμικά ήρθαν στο νου μου οι παρακάτω στίχοι

Οι Μοιραίοι (απόσπασμα)

«
― Φταίει το ζαβό το ριζικό μας!
― Φταίει ο Θεός που μας μισεί!
― Φταίει το κεφάλι το κακό μας!
― Φταίει πρώτ' απ' όλα το κρασί!

Ποιος φταίει; ποιος φταίει; Κανένα στόμα
δεν τό βρε και δεν τό πε ακόμα.

Έτσι στη σκότεινη ταβέρνα
πίνουμε πάντα μας σκυφτοί.
Σαν τα σκουλήκια, κάθε φτέρνα
όπου μας έβρει μας πατεί.

Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,
προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!
»

Κ. Βάρναλη