Τι πρέπει να γνωρίζετε αν πιέζετε πολύ το παιδί σας

Υπάρχουν διάφοροι λόγοι που μπορεί να πιέζετε το παιδί σας για κάτι και σίγουρα δε γίνεται με κακή πρόθεση. Σε όσους τομείς συνειδητοποιήσετε ότι ξεπερνάτε τα όρια, αλλάξτε ρότα γιατί στο τέλος θα δημιουργήσετε προβλήματα στον ψυχισμό του μικρού σας:

• Το πρώτο βήμα είναι να σκεφτείτε καθαρά και να μπορέσετε να διακρίνετε τις περιπτώσεις εκείνες που αντικειμενικά πιέζετε παραπάνω από όσο χρειάζεται το παιδί. Δεν είναι εύκολο, γι' αυτό και χρειάζεται μεγάλο βαθμό συνειδητότητας και έλλειψη εγωισμού από μέρους σας.

• Είναι σαφές ότι θέλετε το καλύτερο για το παιδί, όπως και εκείνο άλλωστε, όμως η υπερβολική πίεση αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα βελτίωσης. Σε πρώτο επίπεδο, το παιδί πιέζεται αφόρητα και αποδιοργανώνεται.

• Από εκεί και πέρα, δεν αποδίδει με βάση τις πραγματικές του δυνατότητες, κάτι που συνεπάγεται πρόκληση εντάσεων μεταξύ σας, αφού θεωρείτε ότι το κάνει επίτηδες. Η αλήθεια είναι απλά ότι δεν έχει καθαρό μυαλό να κάνει αυτό που μπορεί.

• Όταν η υπερβολική πίεση είναι στην ημερήσια διάταξη, το παιδί βιώνει υψηλά επίπεδα άγχους, κάτι το οποίο μπορεί να αποφευχθεί αν οι απαιτήσεις σας από εκείνο είναι ρεαλιστικές.

• Βλέποντας ότι σχεδόν ποτέ δεν είσαστε ικανοποιημένοι, είναι λογικό να έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση και να τα παρατάει εύκολα. Και φυσικά δεν είναι κάτι που θέλετε να συμβαίνει...

• Φυσικά, η μεταξύ σας σχέση θα επηρεαστεί αρνητικά. Θα υπάρχει μια κάποια ψυχρότητα και το παιδί θα προτιμάει να κλείνεται στον εαυτό του.

• Μάθετε να επιβραβεύετε την προσπάθεια όταν βλέπετε ότι τα δίνει όλα και αργά ή γρήγορα θα έρθουν και τα αποτελέσματα. Τουλάχιστον είναι πολύ πιο πιθανό εν συγκρίσει με την πίεση.

• Από το να επιπλήττετε το παιδί για μια αποτυχία, μέσα στην όλη τελειομανία που σας διακατέχει, πιο χρήσιμο και παιδαγωγικά ορθό είναι να το βοηθάτε να κρατάει τα καλά.

• Τέλος, μάθετε να ακούτε το παιδί. Όσο ικανό κι αν είναι, αν είναι κουρασμένο ή το πρόγραμμά του παραπάνω «φορτωμένο» από όσο θα έπρεπε με βάση την ηλικία του, είναι φανερό ότι χρειάζονται αλλαγές και ευελιξίες.

mother

Πώς θα μεγαλώσετε έναν γιο που θα σέβεται τις γυναίκες Raise A Son Who Will Grow Up To Respect Women

Raise A Son Who Will Grow Up To Respect Women

Ίσως ακούγεται παράξενο, αλλά μάλλον καταπιέζουμε περισσότερο τα αγόρια παρά τα κορίτσια. 
Ενώ, στην προσπάθειά μας να αναθρέψουμε ένα ανεξάρτητο και δυναμικό κορίτσι, μπορεί να παρακινούμε τις κόρες μας να έχουν ενδιαφέροντα που θεωρούνται «αντρικά», να είναι αυτόνομες και διεκδικητικές, αποθαρρύνουμε τους γιους μας, έστω και χωρίς να το συνειδητοποιούμε, από τις λεγόμενες «κοριτσίστικες» ασχολίες. 
Ή όπως το έχει θέσει η Αμερικανίδα φεμινίστρια και δημοσιογράφος Gloria Steinem, 

«Χαίρομαι που έχουμε αρχίζει να μεγαλώνουμε τις κόρες μας σαν να ήταν γιοι μας, αλλά αυτό δεν θα έχει ποτέ αποτέλεσμα αν δεν αρχίσουμε να μεγαλώνουμε και τους γιους μας σαν να ήταν κόρες μας».

Οι New York Times, λοιπόν, σε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο δίνουν συμβουλές, βασισμένες στα τελευταία στοιχεία της επιστήμης, που θα μας βοηθήσουν να αναθρέψουμε αγόρια τα οποία, μεγαλώνοντας, θα αντιμετωπίζουν με σεβασμό και τα δύο φύλα και που, απαλλαγμένα από προκαταλήψεις, θα νιώσουν ελεύθερα να κυνηγήσουν τα όνειρά τους, όποια κι αν είναι αυτά.

- Αν ο γιος σας θέλει να κλάψει, μην τον εμποδίζετε. 
Αγόρια και κορίτσια κλαίνε το ίδιο περίπου μέχρι τα 5 τους χρόνια. Περίπου σε εκείνη την ηλικία, σύμφωνα με έρευνες, τα αγόρια αρχίζουν να καταπιέζουν την έκφραση της θλίψης και άλλων συναισθημάτων που τα κάνουν να δείχνουν ευάλωτα. 

«Επιτρέπουμε στις κόρες μας να είναι ανθρώπινα όντα αλλά διδάσκουμε τους γιους μας να είναι ρομπότ», 

σχολιάζει ο Tony Porter, συνιδρυτής της A Call to Men, μιας οργάνωσης που προάγει υγιή πρότυπα αρρενωπότητας, με σκοπό μεταξύ άλλων την πρόληψη της βίας κατά των γυναικών.

- Δώστε του αντρικά και γυναικεία πρότυπα. 
Τα αγόρια που μεγαλώνουν σε νοικοκυριά από τα οποία απουσιάζει ο πατέρας είναι πιθανότερο να σημειώνουν χαμηλότερες σχολικές επιδόσεις, να παρουσιάζουν προβλήματα συμπεριφοράς και, αργότερα, να αμείβονται χειρότερα στο χώρο εργασίας τους. 

Και ένας λόγος, σύμφωνα με τους οικονομολόγους David Autor και Melanie Wasserman, είναι γιατί δεν βλέπουν άλλους άντρες να αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους. 

Ωστόσο είτε απουσιάζει ο πατέρας από το σπίτι είτε όχι, και η μητέρα μπορεί να γίνει ίνδαλμα για το γιο της. Σε κάθε οικογένεια, επιπλέον, οι γονείς μπορούν να μιλήσουν στα παιδιά τους για γυναίκες-πρότυπα από τον αθλητισμό, την πολιτική ή την τέχνη.

- Αφήστε τον να είναι ο εαυτός του. 
Τα αγόρια δεν έχουν κάποια εγγενή προτίμηση για το γαλάζιο ούτε τα κορίτσια για το ροζ, όπως επιβεβαιώνουν οι νευροεπιστήμονες. Ούτε καν για συγκεκριμένα παιχνίδια – για παράδειγμα, τα αγόρια για αυτοκινητάκια και τα κορίτσια για κούκλες. 
Τα γούστα τους αρχίζουν να διαφοροποιούνται γύρω στα 2 με 3 χρόνια τους, κάτω από την επιρροή των κοινωνικών προτύπων. Ωστόσο, αν πιέσουμε το παιδί μας προς συγκεκριμένες δραστηριότητες ανάλογα με το φύλο του, δεν θα το αφήσουμε να εξερευνήσει τις προτιμήσεις του και να αναπτύξει πλήρως τις κινητικές, κοινωνικές και άλλες δεξιότητές του, σύμφωνα με τον Campbell Leaper, ψυχολόγο στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στη Σάντα Κρουζ.

-Διδάξτε τον να φροντίσει τον εαυτό του και τους άλλους. 
Σύμφωνα με μια αμερικανική έρευνα, τα κορίτσια 10-17 ετών περνούν κατά μέσο όρο 2 περισσότερες ώρες την εβδομάδα από τα αγόρια κάνοντας δουλειές του σπιτιού (και δεν έχουμε λόγο να πιστεύουμε ότι στην ελληνική οικογένεια εξαφανίζονται τέτοιες ανισότητες). 

Μάθετε λοιπόν στο γιο σας να μοιράζεται μαζί σας τις δουλειές του σπιτιού και να φροντίζει τον εαυτό του, για παράδειγμα να τακτοποιεί το δωμάτιό του και να πλένει τα ρούχα του. 

Παρακινήστε τον, παράλληλα, να φροντίζει τους άλλους: αναθέστε του τη φροντίδα ενός κατοικιδίου ή ενός μικρότερου αδερφού, ενθαρρύνετέ τον να μαγειρέψει για την άρρωστη γιαγιά του ή να προσφέρει εθελοντική εργασία σε ένα φιλανθρωπικό οργανισμό.

- Μάθετέ του ότι «όχι σημαίνει όχι». 
Ήδη από τη νηπιακή ηλικία, εξηγήστε του ότι προτού ακουμπήσει το σώμα ενός άλλου παιδιού, πρέπει να το ρωτάει. 
Σεβαστείτε και τα δικά του όρια, στο παιχνίδι με τον γιο σας: αν για παράδειγμα σας ζητήσει να σταματήστε να τον γαργαλάτε, υπακούστε.

childit.gr
fanpage.gr

magdasnews

Πώς θα βοηθήσετε το παιδί να ηρεμήσει

Είναι λογικό να υπάρξουν αφορμές που θα δημιουργήσουν ένταση και θυμό στο παιδί. Και εκεί είναι που σας έχει ανάγκη, ώστε να το βοηθήσετε να διαχειριστεί τα συναισθήματά του και να επικρατήσει πάλι η ηρεμία μέσα του. 

Άραγε τι μπορείτε να κάνετε;

👪 Είναι λάθος να δείχνετε αδιαφορία ή να υποβαθμίζετε το γεγονός/ερέθισμα που δημιούργησε ένταση στο παιδί. Όπως και να έχει, για εκείνο έχει γίνει κάτι σημαντικό και οφείλετε να δείξετε ενδιαφέρον.
👪 Μην πάρετε προσωπικά τυχόν ατυχείς ατάκες που θα πει το παιδί πάνω στο θυμό του και απλά πείτε του ότι δεν είναι ωραίο να μιλάει έτσι ένα παιδί στην ηλικία του. Αν είναι κάτι που γίνεται συχνά, σημαίνει ότι κάτι δεν κάνετε καλά στο κομμάτι της πειθαρχίας.
👪 Δείξτε αποδοχή στα συναισθήματά του και διαβεβαιώστε το ότι είσαστε εκεί για να το βοηθήσετε όπως μπορείτε. Είναι μεγάλη υπόθεση να νιώθει ασφάλεια, αφού μέσω αυτής θα επανέλθει η ηρεμία.
👪 Καλό θα ήταν επίσης να του δώσετε λίγο χρόνο να ηρεμήσει πριν κάνετε οποιαδήποτε συζήτηση. Όσο πιο θυμωμένο είναι, ενδεχομένως τόσο περισσότερο χρόνο να χρειαστεί.
👪 Σε αυτές τις περιπτώσεις η λέξη-κλειδί είναι η ενσυναίσθηση. Πρέπει να «μπείτε» στα παπούτσια του παιδιού σας και να προσπαθήσετε να καταλάβετε πώς νιώθει και τελικά να βοηθήσετε αποτελεσματικά. Το να πείτε απλά κάποιες στείρες συμβουλές δε θα προσφέρει κάτι στην οικονομία της συζήτησης.
👪 Αν η αιτία που το παιδί είναι θυμωμένο προέρχεται από κάποια μεταξύ σας ένταση, θα πρέπει να τονίσετε ότι πάντα το αγαπάτε και θα το αγαπάτε για να μην υπάρξει μέσα του αμφιβολία περί αυτού.
mother.gr

Μαμά, μπαμπά, θυμάσαι πώς ήσουν ως παιδί; Ένα παιχνίδι για γονείς και παιδιά.

Ελάτε να παίξουμε ένα παιχνίδι. 

Είναι ένα παιχνίδι νου και φαντασίας για γονείς και παιδιά. 

Πολύ απλά φανταστείτε ότι κάθεστε παρέα με τα παιδιά σας και αυτά σας ρωτούν για διάφορα πράγματα από το παρελθόν σας. 

Από τότε που ήσασταν εσείς παιδιά… 

Τι απαντήσεις θα τους δίνατε; 

Πως θα νοιώθατε με τις αναμνήσεις σας; 

Τι θα σκέφτονταν και πως θα ένιωθαν τα παιδιά σας ; 

Και τέλος, πως θα βλέπατε μετά από αυτήν την διαδικασία τα δικά σας παιδιά; (και εκείνα εσάς;)

Ας παίξουμε λοιπόν. Ας φανταστούμε τις ερωτήσεις. 

Εδώ παραθέτουμε μόνο μερικές, ίσως τις πιο προφανείς, εσείς μπορείτε να προσθέσετε όλες εκείνες που εμπνέονται απ΄την δικιά σας ιστορία ζωής…

👦👩👧👨

– Πως τα πήγαινες με τον παππού και την γιαγιά; Σου φώναζαν, ήσουν φρόνιμος/η, έκανες καθόλου “βλακείες” ;

– Είχες φίλους; Που παίζατε ; Τι παίζατε ; Είχες ελεύθερο χρόνο;

– Σου άρεσε το διάβασμα; Διάβαζες μόνος/η σου, ποιο ήταν το αγαπημένο σου μάθημα, τι βαθμούς είχες; 

– Στο σχολείο βαριόσουν καθόλου; Έκανες κοπάνες; 

– Οι δάσκαλοι και οι καθηγητές τι γνώμη είχαν για εσένα;

– Πότε ερωτεύτηκες πρώτη φορά; Πως ένιωσες, τι έκανες, σε ποιόν/ά το είπες; Πως ήταν το πρώτο σου ραντεβού;

– Με τους φίλους σου τι κάνατε, που βγαίνατε, πως περνάγατε; Τσακωνόσασταν; Και όταν γινόταν αυτό, τι έκανες;

– Σπίτι βαριόσουν καθόλου; Πως πέρναγες την μέρα σου, τι παίζατε τα αδέρφια μεταξύ σας ; Τσακωνόσασταν ; Πως αντιδρούσε γιαγιά και ο παππούς, όταν γινόταν αυτό ;

– Έτρωγες όλα τα φαγητά; Έτρωγες όλο το φαΐ σου ; Υπήρχε κάποιο που σιχαινόσουν; 

(έλα μπαμπά/μαμά, μην λες ψέματα αφού και τώρα δεν τα τρως! ) 

– Σε πίεζαν να μην σηκωθείς από το τραπέζι “αν δεν φας”;

– Έλεγες ποτέ ψέματα; 

– Εμπιστευόσουν σε κανέναν τα μυστικά σου; 

– Είχες μυστικά; θα μου πεις ένα ;

👦👩👧👨

… Ο κατάλογος είναι ατελείωτος. 

Δοκιμάστε αν θέλετε να απαντήσετε στα ερωτήματα αυτά. Μετά συζητήστε τα με τον/την σύντροφο σας. 

Μιλήστε μεταξύ σας για “τότε”… 

Ύστερα κάντε το ίδιο με τα παιδιά σας. Προσκαλέστε τα να σας ρωτήσουν και να μάθουν για εσάς. Να έρθουν κοντά σας με έναν διαφορετικό τρόπο.

Ένα παιχνίδι διαφορετικό από τα άλλα, ίσως χρήσιμο και για εμάς τους ίδιους τους γονείς. 

Να ξανάρθουμε σε επαφή με το παρελθόν μας, να ξαναθυμηθούμε τον παιδικό εαυτό μας και μέσα από αυτό να έρθουμε πιο κοντά και στην συναισθηματική κατάσταση των παιδιών μας, στα τωρινά βιώματά τους, προκειμένου να τα κατανοήσουμε λίγο περισσότερο, λίγο καλύτερα…

Καλή διασκέδαση!

Για το babyradio

Γιάννης Ξηντάρας

paidi-efivos

Σύνορα η αγάπη δε γνωρίζει

Άσε με να κάτσω πλάι σου

κι ό,τι θέλεις συλλογίσου, 
δε θα σου μιλήσω, δε θα σου μιλήσω.
Μίλα με τους άλλους γύρω σου
για ν’ ακούω τη φωνή σου, 
σε παρακαλώ, σε παρακαλώ.

Σύνορα η αγάπη δε γνωρίζει, 
πόσο σ’ αγαπώ, πόσο σ’ αγαπώ.
Γέρνεις και ο ίσκιος σου μ’ αγγίζει
κι εγώ ριγώ, κι εγώ ριγώ.

Άσε με απ’ το ποτήρι σου
μια γουλιά να πιω ακόμα, 
δίψασα πολύ, δίψασα πολύ.
Φεύγει η ζωή και χάνεται
και τ’ αφίλητό μου στόμα
καίει για ένα φιλί, καίει για ένα φιλί.

Στίχοι: 

Σώτια Τσώτου

Μουσική: 

Κώστας Χατζής

«πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει.

Ἡ ἀγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει.»

Κορινθίους 13:7-8α