Monday, 16 August 2021

Όταν ο Εκφοβισμός (bullying) γίνεται από τον Εκπαιδευτικό

Όσο ανεπίτρεπτο και αν ακούγεται, ένας δάσκαλος μπορεί να είναι νταής, εκφοβιστής και να αντιμετωπίζει μερίδα παιδιών με ρατσισμό και διάκριση, συχνά στοχοποιώντας κυρίως παιδιά με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά όπως λόγω θρησκείας, πολιτικής τοποθέτησης, μαθησιακών δυσκολιών, ταυτότητας φύλου, εθνικότητας και τόσα άλλα. 
Επειδή μάλιστα ένας δάσκαλος στην τάξη είναι αυτός που μπορεί να καθορίσει τι είναι αποδεκτό στην τάξη του και τι όχι, καθώς επίσης ποιες συμπεριφορές των μαθητών είναι ανεκτές και ποιες όχι, μπορεί να χρησιμοποιήσει την ιδιότητά του καθώς και τη δύναμη που προκύπτει από την εξουσία της θέσης του για να προβεί σε εκφοβιστικές συμπεριφορές. 
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα με τρόπο αντιδεοντολογικό και παιδευτικά ακατάλληλο τρόπο, να τιμωρεί μαθητές, να ετικετοποιεί, να στενοχωρεί, να γελοιοποιεί, να βάζει στο στόχαστρο και να απομονώνει μαθητές που δεν είναι της αρεσκείας του ή δεν συνάδουν με το «ιδανικό πρότυπο» του μαθητή.
Οι μαθητές από τη σειρά τους θεωρώντας αυτή την απαράδεκτη συμπεριφορά ως δικαιολογημένη, αφού προέρχεται από τον ίδιο τον εκπαιδευτικό, δηλαδή την εξουσία και την αυθεντία, παρακινούνται ακόμη περισσότερο καθόσον έχουν τον εκπαιδευτικό ως παράδειγμα αλλά και ως μέντορα. 
Αυτό είναι πολύ σκληρό για τα παιδιά θύματα, αφού δεν έχουν πού να ακουμπήσουν, καθώς λαμβάνουν το μήνυμα από τον εκπαιδευτικό ότι η ενσυναίσθηση και η κατανόηση είναι στοιχεία που συνδέονται με την αδυναμία. 
Αυτό τα κάνει ακόμη πιο ευάλωτα στο να ψάξουν να βρουν το δίκαιό τους, ιδιαίτερα αν ο δάσκαλος χωρίς καμιά συνείδηση απευθύνεται άσχημα στους μαθητές, ή κάνει κάποιο παιδί να νιώθει απομονωμένο , ή εκθέτει κάποιο παιδί για την επίδοσή του, για τη συμπεριφορά του, τη θρησκεία του, την εθνικότητά του, την οικογενειακή κατάστασή του.

Επομένως το Θετικό κλίμα στο σχολείο και η πιο ανθρώπινη προσέγγιση των παιδιών από τους εκπαιδευτικούς είναι το κλειδί της εύρυθμης λειτουργίας του σχολείου. 
Η πρόταση αυτή αναφέρεται ως μια βασική τομή (paradigm shift) για τον τρόπο που σχετίζονται οι εκπαιδευτικοί με τους μαθητές αλλά και η διοίκηση τόσο με τους ίδιους τους μαθητές όσο και με τους εκπαιδευτικούς. 
Στόχος πρέπει να είναι η βελτίωση των ανθρωπίνων σχέσεων στο σχολείο και η αλλαγή του κλίματος σταδιακά, ώστε να γίνει θετικότερο και με την παρουσία θετικών συναισθημάτων στο σύνολο των εμπλεκομένων στη διαδικασία της εκπαίδευσης.
Από έρευνες προκύπτει ότι το κλίμα του σχολείου (school climate) καθώς και η συμπεριφορά των εκπαιδευτικών, αποτελεί βασική μεταβλητή, στην οποία πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση, καθώς συμβάλλει στην κατανόηση των προβληματικών συμπεριφορών των μαθητών στα σχολεία, σύμφωνα με τους Lehr και Christenson (2002), όπως αναφέρουν οι Haynes, Emmons & Ben-Avie (1997).

Ως βασικοί τομείς που πρέπει να προτάσσονται από την πλευρά όλων των καθηγητών είναι: 
Οι προσδοκίες για την παρουσία υψηλών επιδόσεων των μαθητών (achievement motivation), η συνεργατική ατμόσφαιρα κατά τη διαδικασία λήψης αποφάσεων, η ισότητα και η δικαιοσύνη, η τάξη και η πειθαρχία, η γονεϊκή εμπλοκή, η σχολική ηγεσία, η φροντίδα και η ευαισθησία, οι διαπροσωπικές σχέσεις μεταξύ των μαθητών, οι διαπροσωπικές σχέσεις ανάμεσα στους μαθητές και τους διδάσκοντες..
Ιδιαίτερα σημαντικό είναι να γίνει αντιληπτό ότι η παρέμβαση πρέπει να στοχεύει στη βελτίωση των σχέσεων των μαθητών και των καθηγητών. Η παρουσία βίας και επιθετικότητας στα πλαίσια του σχολείου αποτελεί ένα κατεξοχήν θέμα των προβληματικών σχέσεων. 
Οι σχέσεις αυτές μπορούν να ενταχθούν και να καλλιεργηθούν στα πλαίσια ενός συγκεκριμένου ψυχολογικού και παιδαγωγικού κλίματος.

Οι παιδαγωγοί και διευθυντές, με κάθε πράξη και λόγο των οποίων συντελούν στο χτίσιμο μιας ευρύτερης σχολικής κουλτούρας πρέπει να βοηθάνε στην κατεύθυνση αυτή. Αυτή θα ενθαρρύνει αλλά και θα επιβραβεύει τη συνεργασία προκειμένου να επιλυθούν προβλήματα μέσω συζήτησης και όχι με τη χρήση βίας. 
Η κουλτούρα αυτή διαδίδει το μήνυμα πως κάθε πράξη βίας αλλά και επιθετικότητας που χρησιμοποιείται προς επίλυση των διαφορών στο σχολείο δεν γίνεται αποδεκτή, συνεπώς είναι απορριπτέα.
Όσο συστηματικά αποθαρρύνονται οι μαθητές καθώς έχουν αρνητικές συνέπειες ως αποτέλεσμα της χρήσης βίας, τόσο συστηματικά πρέπει να τιμωρούνται και οι εκπαιδευτικοί από ανάλογη συμπεριφορά με παραπομπή τους στον Διευθυντή του Σχολείου, τον Τομεάρχη Εκπαίδευσης, τον Περιφερειακό Διευθυντή, τον σχολικό Σύμβουλο, μέχρι και το Υπουργείο Παιδείας αν χρειαστεί.

Μπορούν πιθανόν να δημιουργηθούν και ορισμένες επιτροπές, οι οποίες θα στοχεύουν στην επίλυση των διαφορών και θα αποτελούν ευκαιρία για τις αντιμαχόμενες πλευρές να έρθουν σε συζήτηση με την βοήθεια του «διαιτητή». Αυτός θα συμβάλλει στον εντοπισμό των διαφορών τους και στην αναζήτηση κοινά αποδεκτών λύσεων, προκειμένου να επιλυθούν οι διαφορές με ειρηνικό και πολιτισμένο τρόπο (Τριλίβα & Chiementi, 1996). 
Πρέπει όμως το διδακτικό προσωπικό να λάβει κατάλληλη εκπαίδευση και να προχωρήσει στην επένδυση μιας τέτοιας φιλοσοφίας, την οποία θα προσπαθεί να εφαρμόσει καθημερινά εντός της σχολικής τάξης αλλά και σε όλο το σχολείο. 
Στα πλαίσια αυτής της πρότασης, πρέπει η διεύθυνση του σχολείου να σκεφτεί εκ νέου το ζήτημα των ποινών αλλά και των τιμωριών που μπορούν να επιβληθούν όχι μόνο στους μαθητές, αλλά και στους εκπαιδευτικούς και να καταβάλλει προσπάθεια εξεύρεσης τρόπων που θα οδηγούν στην αποφυγή χρήσης αυτών των ακραίων αρνητικών τιμωρητικών λύσεων, οι οποίες μπορεί να μην κρίνονται αποτελεσματικές όμως στην περίπτωση ενός καθηγητή (ενήλικα σε θέση εξουσίας και αυθεντίας) θα μπορούσαν να είναι αποτελεσματικές και ο εκπαιδευτικός να υποστεί τη φυσική συνέπεια της πράξης του.

Οι παρεχόμενες υποστηρικτικές υπηρεσίες των ειδικών μπορούν να λειτουργήσουν θετικά, για τη σωστή εκμάθηση συμπεριφορών και πρακτικών των εκπαιδευτικών αλλά και να ενδυναμωθούν οι δεξιότητές τους, για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των προβλημάτων συμπεριφοράς αλλά και μάθησης των μαθητών τους.
Πρακτικά αυτό σημαίνει βελτίωση στην αποτελεσματικότητα των εκπαιδευτικών.
Οι εκπαιδευτικοί μέσα από τη συστηματική εργασία με τον ίδιο τους τον εαυτό πρέπει να καταφέρουν τη βελτίωση των δεξιοτήτων επικοινωνίας αλλά και αλληλεπίδρασης με τους μαθητές, καθώς και τους συναδέλφους τους (Παρασκευά & Παπαγιάννη, 2008). Είναι επιτακτική η ανάγκη να δώσουν έμφαση οι εκπαιδευτικοί στη δική τους συμπεριφορά, καθώς πολλές φορές, οι άστοχοι παιδαγωγικοί χειρισμοί στους οποίους προβαίνουν, είναι η βάση για την ανάπτυξη και χειροτέρευση των διαφόρων προβλημάτων συμπεριφοράς, ήπιας μορφής. 
Είναι γεγονός ότι οι αυταρχικοί χειρισμοί ως προς τα θέματα συμπεριφοράς των παιδιών οδηγούν στη δημιουργία περισσοτέρων προβλημάτων από όσα επιδιώκουν να επιλύσουν (Bear, Cavalier & Manning, 2002). 
Τελικός στόχος όσων εμπλέκονται στην εκπαίδευση είναι να γίνουν αναστοχαζόμενοι εκπαιδευτικοί ή σύμφωνα με τον αγγλοσαξωνικό όρο «reflective practitioners» και κάθε είδους εκφοβιστική συμπεριφορά από πλευράς των εκπαιδευτικών, να επικρίνεται, να μη κουκουλώνεται και στην τελική να τιμωρείται, ιδίως και πρωτίστως από την ίδια την εκπαιδευτική κοινότητα χωρίς χώρο ανοχής και χωρίς στρογγυλοποίηση και πάντα με τη χρήση της «Επανορθωτικής Δικαιοσύνης» δηλαδή τη διαδικασία συμμετοχής όλων των εμπλεκομένων μερών, κατά την οποία αποδίδονται ευθύνες των άδικων πράξεων σε άτομα που ασκούν εκφοβισμό.

efiveia
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η σωματική τιμωρία δεν βελτιώνει τη συμπεριφορά των παιδιών σύμφωνα με μελέτη

Ακόμα μια μελέτη επιβεβαιώνει ότι η σωματική τιμωρία επιδεινώνει τη συμπεριφορά του παιδιού με την πάροδο του χρόνου.

Η σωματική τιμωρία δεν είναι μόνο επιβλαβής για τα παιδιά, αλλά επιδεινώνει τη συμπεριφορά τους αντί να τη βελτιώνει, επισημαίνεται σε νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο  επιστημονικό περιοδικό “The Lancet”.

Αμέτρητες ερευνητικές μελέτες έχουν γίνει με θέμα τη σωματική τιμωρία των παιδιών τα τελευταία 20 χρόνια με διαφορετικά αποτελέσματα.  Εκείνο που καθιστά τη συγκεκριμένη μελέτη εξαιρετικά σημαντική είναι το γεγονός ότι οι ερευνητές εξέτασαν περισσότερες από 1.600 προηγούμενες μελέτες και επέλεξαν εκείνες που σχετίζονταν με την επιβολή σωματικής τιμωρίας στα παιδιά τα οποία και παρακολούθησαν στην πορεία. Στη συνέχεια μελέτησαν 69 μελέτες για να βρουν τα αποτελέσματα που σχετίζονται με τη σωματική τιμωρία. Καμία από αυτές δεν έδειξε ότι λόγω της σωματικής τιμωρίας υπήρξε βελτίωση στη συμπεριφορά, τη νοημοσύνη ή στις κοινωνικές σχέσεις ενός παιδιού.Το αντίθετο...

Η σωματική τιμωρία αυξάνει προβλήματα συμπεριφοράς

Αντί να βελτιώνει τη συμπεριφορά, η σωματική τιμωρία όπως το χτύπημα μπορεί πραγματικά να αυξήσει την κακή συμπεριφορά με την πάροδο του χρόνου.  Αυτό σημαίνει ότι το παιδί ενδέχεται να εκδηλώσει επιθετικότητα, να αρχίσει τα ψέματα και γενικά να υιοθετήσει μια προκλητική ή αντικοινωνική συμπεριφορά.

Οι σωματικές τιμωρίες δεν έχουν μόνο μακροπρόθεσμες συνέπειες, εξηγεί η Kellie Syfan, MEd , αναλύτρια συμπεριφοράς. Η βραχυπρόθεσμη συμπεριφορά επιδεινώνεται επίσης, αλλά μπορεί να μην είναι ορατή από τον γονιό που επιβάλει αυτού του είδους την τιμωρία.

Οι ερευνητές , μετά από μελέτη όλων αυτών των στοιχείων, μπόρεσαν να πουν με σιγουριά ότι η φυσική τιμωρία προκαλεί επιδείνωση της συμπεριφοράς, ανεξάρτητα από άλλους παράγοντες. 

Κακή συμπεριφορά και τιμωρία 

Επίσης καταρρίπτεται ακόμα ένας μύθος σύμφωνα με τον οποίο η κακή συμπεριφορά οδηγεί σε σωματική τιμωρία και όχι το αντίθετο.  Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει και επιβεβαιώνουν ότι ενώ τα παιδιά με προκλητικές συμπεριφορές βίωσαν περισσότερη σωματική τιμωρία, εντούτοις η συμπεριφορά τους έγινε χειρότερη.

«Με άλλα λόγια, ναι, τα προκλητικά και επιθετικά παιδιά δέχονται περισσότερη σωματική τιμωρία από τους γονείς τους με την πάροδο του χρόνου, αλλά αυτό προκαλεί περαιτέρω επιδείνωση της συμπεριφοράς του παιδιού. Είναι, δυστυχώς, ένας φαύλος κύκλος », εξηγεί η  Elizabeth T. Gershoff, PhD, επικεφαλής της έρευνας.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι τα παιδιά που τιμωρούνταν σωματικά εμφάνισαν όχι μόνο προβλήματα στη συμπεριφορά αλλά επηρέασαν και την μαθησιακή τους πορεία. Καθησυχαστικά, η Δρ Gershoff λέει ότι όταν η τακτική των γονιών άλλαξε, υιοθετώντας άλλες μορφές τιμωρίας, άλλαξε και η συμπεριφορά των παιδιών προς το καλύτερο ενώ βελτιώθηκαν και οι σχέσεις μεταξύ γονιού και παιδιού.

Πηγή: verywellfamily.com
mothersblog.gr

Sunday, 15 August 2021

«Σκέφτηκα το δικό μου παιδί»...

Τι λέει ο φωτορεπόρτερ που έκανε τη Βαλεντίνα να σταματήσει να κλαίει
«Το κλάμα της Βαλεντίνας αντιπροσωπεύει όλο το νησί και όλους όσους έχουν περάσει αυτές τις μέρες αυτές τις δύσκολες καταστάσεις», δήλωσε ο Νίκος Χριστοφάκης.
Συγκίνηση έχει προκαλέσει η εικόνα της μικρής Βαλεντίνας από την Εύβοια, την οποία ο φωτογραφικός φακός απεικόνισε πριν μερικές μέρες να κλαίει μέσα στο αυτοκίνητο της μητέρας της.
Η γυναίκα είχε πάρει τη μικρή και είχαν φύγει με το αυτοκίνητο από το χωριό Γουρνάς της βόρειας Εύβοιας, ενώ ο πατέρας της οικογένειας είχε μείνει πίσω για να βοηθήσει στην προσπάθεια κατάσβεσης και για να σώσει το σπίτι τους.
Μια ομάδα φωτορεπόρτερ πέτυχε τη Βαλεντίνα με τη μητέρα της λίγο έξω από το χωριό και απαθανάτισαν τη μικρή να κλαίει, ενώ η μαμά της ήθελε να γυρίσει πίσω για να δει αν είναι καλά ο άντρας της.

sputniknews
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

15 Αυγούστου τιμούμε την Κοίμηση και μετάσταση της Υπεραγίας Θεοτόκου και μητέρας πάντων ημών

Η μεγαλύτερη Θεομητορική εορτή είναι η του 15αύγουστου. Τιμάται η κοίμηση της Θεοτόκου. Είναι η ημέρα κατά την οποία η Υπεραγία Θεοτόκος κλείνει τον επί της γης κύκλο της ζωής. Περνά από τα γήινα με τις θλίψεις και τις δυσκολίες στην άφατο αιώνια ζωή και αγαλλίαση. Επιτέλεσε με άριστο τρόπο την επί της γης αποστολή Της.  «Χαίρε, κλίμαξ επουράνιε  δι ης κατέβη ο Θεός χαίρε, γέφυρα μετάγουσα τους εκ γης προς ουρανόν»  ψάλλομε στον ακάθιστο ύμνο. Έγινε η νέα Εύα που γέννησε τον Λόγο του Θεού και λυτρωτή του κόσμου. Κύησε επί εννεάμηνο τον Σωτήρα Χριστό. Δάνεισε τα πάναγνα αίματά Της για να σαρκωθεί ο δημιουργός του κόσμου και του ανθρώπου. Με το γάλα της έθρεψε και μεγάλωσε τον Θεάνθρωπο Κύριο. Τον σωματικό θάνατο της Θεομήτορος εορτάζομε τον 15αύγουστο, την κοίμησή Της, δηλαδή το πέρασμα από την πρόσκαιρη ζωή εις την αιώνιο Ζωή. Για αυτό οι πιστοί χριστιανοί την ημέρα αυτή με χαρά πανηγυρίζουν.

Βαθειά ριζωμένη εις τον άνθρωπο είναι η αγάπη του προς την μητέρα του. Είναι το πρόσωπο  το οποίο πρώτο αντικρίζει όταν έρχεται στη γήινη ζωή και αυτή πρώτη επικαλείται σε κάθε δύσκολη κατάσταση. Την μάνα μας αναζητούμε στη χαρά και τη λύπη  και σε αυτή βρίσκομε παρηγοριά, ελπίδα και αγάπη. Πολλές φορές, έτσι και ο πιστός χριστιανός, όταν αντιμετωπίζει πειρασμούς, δυσκολίες, πίκρες, λύπες και αναζητά χείρα βοηθείας αναφωνεί «Παναγιά μου». Την αισθανόμαστε μάνα μας, φιλική και ευπροσήγορη και με ευήκοο ούς. Είναι η μάνα μας, ανεξάρτητα αν πολλές φορές την πικραίνουμε και την στενοχωρούμε. Είναι η μάνα του Κυρίου και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού, είναι και δική μας μάνα. Είναι η γλυκιά Παναγιά και η ακαταίσχυντος Δύναμις.

Η Παναγία πληροφορήθηκε από Άγγελο τρεις ημέρες πριν για την κοίμησή της. Πήγε στο όρος Ελαιών και προσευχήθηκε προς τον υιό της και Θεό της. Μοίρασε τα ελάχιστα αντικείμενά της σε χήρες γειτόνισσες. Ξάπλωσε στο κρεβάτι και κοιμήθηκε. Οι Απόστολοι βρίσκονταν στα πέρατα της γης κηρύσσοντες τον λόγο του Θεού. Η θεία πρόνοια φρόντισε να αρπαγούν «εν νεφέλαις» και να είναι παρόντες στην κοίμησή της. Όλοι οι Απόστολοι, πλην ενός. Του Θωμά. Σε όλα τα πρόσωπα διακρίνεται η θλίψη, ανάμικτη όμως με τη γλυκιά ελπίδα. Είναι η «χαρμολύπη», το «χαροποιὸν πένθος», γνώρισμα των πιστών που ζουν με την προσμονή της ανάστασης. Τούτο βλέπουμε και στα τροπάρια της εορτής, που άλλοτε τονίζουν τον τρόμο και το δέος των Αποστόλων, τους οποίους παρουσιάζουν να δακρύζουν και άλλοτε τονίζουν τη χαρά τους, που την εκδηλώνουν με ψαλμούς και ύμνους. Κατά τη μεταφορά του λειψάνου της, προς τη Γεθσημανή, φανατικοί Ιουδαίοι αποπειράθηκαν να ανατρέψουν το νεκροκρέβατό της, αλλά τυφλώθηκαν. Μόνο ένας από αυτούς κατόρθωσε να το ακουμπήσει, αλλά μια αόρατη ρομφαία του έκοψε τα χέρια.

          Ο Θωμάς έφθασε μετά από τρεις ημέρες και πήγε να προσκυνήσει τον τάφο της. Μετά από παράκλησή του ανοίγουν οι υπόλοιποι απόστολοι τον τάφο και δεν βρίσκουν το θεοδόξαστο εκείνο σώμα. Βλέπουν όμως την Θεοτόκο να ανεβαίνει στους ουρανούς και να παραδίδει στον απόστολο Θωμά την Τιμία και Αγία Της Ζώνη ως τεκμήριο της μεταστάσεώς Της, κάτι αντίστοιχο που είχε γίνει και με την ψηλάφηση του Κυρίου από τον ίδιο απόστολο. Η οικονομία του Θεού ήταν να γίνει ο Θωμάς αφορμή να διαπιστωθεί η μετάσταση της Παναγίας εις τους ουρανούς, δηλαδή ότι την πήρε κοντά του ο υιός της και Θεός της (μας) με το άχραντό της σώμα. Αναλυτικότερα, η Παναγία κοιμήθηκε, χωρίστηκε η ψυχή της από το σώμα. Όμως, μετά την ανέστησε ο Χριστός, ενώνοντας ψυχή και σώμα και μετέστη, δηλαδή αναλήφθηκε στα ουράνια.

          Η Θεομητορική εορτή του 15αύγουστου είναι συνδεδεμένη με αυστηρά νηστεία από 1 έως 14 Αυγούστου (ενωμένη με αυτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος). Κατά τη διάρκεια της νηστείας αυτής νηστεύεται το λάδι εκτός Σαββάτου και Κυριακής και καταλύεται το ψάρι την ημέρα της εορτής της Μεταμόρφωσης του Κυρίου. Την 15η Αυγούστου έχουμε κατάλυση των πάντων, εκτός αν είναι Τετάρτη ή Παρασκευή οπότε και έχουμε κατάλυση ψαριού.

 Τα απογεύματα των ημερών της νηστείας ψάλλονται εναλλάξ, ο “Μικρός και ο Μέγας Παρακλητικός Κανών εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον”, οι λεγόμενες “Παρακλήσεις”.

          Σε πολλές περιοχές της χώρας την παραμονή της εορτής στολίζουν επιτάφιό της και τον περιφέρουν, όπως τον επιτάφιο της Μεγάλης Παρασκευής. Εορτάζεται με ιδιαίτερη λαμπρότητα η κοίμησή της στην πατρίδα μας και για αυτό ονομάζεται και «Πάσχα του καλοκαιριού».

 Ο Ελληνικός Λαός πολλές φορές είδε την Παναγία να τον εμψυχώνει και να ευλογεί τις προσπάθειές του για την υπεράσπιση της πατρίδας, της Ελευθερίας και της Ορθοδοξίας. Και τώρα στις δύσκολες τούτες στιγμές μας προστατεύει από τα χειρότερα και μεσιτεύει προς τον υιό της και Θεό της (μας) για να μας ελεήσει. Ας προστρέξουμε ταπεινά, ειλικρινά και πραγματικά να εξομολογηθούμε τα αμαρτήματά μας και να ζητήσουμε το μέγα έλεος από τον Κύριο.

Γένοιτο. Αμήν.

Απολυτίκιον  Ἦχος α΄

Ἐν τῇ Γεννήσει τὴν παρθενίαν ἐφύλαξας, ἐν τῇ Κοιμήσει τὸν κόσμον οὐ κατέλιπες Θεοτόκε· μετέστης πρὸς τὴν ζωήν, μήτηρ ὑπάρχουσα τῆς ζωῆς, καὶ ταῖς πρεσβείαις ταῖς σαῖς λυτρουμένη, ἐκ θανάτου τὰς ψυχὰς ἡμῶν.


Κοντάκιον Ἦχος πλ. β’. Αὐτόμελον.

Τὴν ἐν πρεσβείαις ἀκοίμητον Θεοτόκον, καὶ προστασίαις ἀμετάθετον ἐλπίδα, τάφος καὶ νέκρωσις οὐκ ἐκράτησεν, ὡς γὰρ ζωῆς Μητέρα, πρὸς τὴν ζωὴν μετέστησεν, ὁ μήτραν οἰκήσας ἀειπάρθενον.

Μεγαλυνάριον


Παρέστης Παρθένε ἐκ δεξιῶν, τοῦ Παμβασιλέως, ὡς Βασίλισσα τοῦ παντός, περιβεβλημένη, ἀθανασίας αἴγλην, ἀρθεῖσα μετὰ δόξης, πρὸς τὰ οὐράνια.

Ὁ οίκος

Τείχισόν μου τὰς φρένας Σωτήρ μου· τὸ γὰρ τεῖχος τοῦ κόσμου ἀνυμνῆσαι τολμῶ, τὴν ἄχραντον Μητέρα σου, ἐν πύργῳ ῥημάτων ἐνίσχυσόν με, καὶ ἐν βάρεσιν ἐννοιῶν ὀχύρωσόν με· σὺ γὰρ βοᾷς τῶν αἰτούντων πιστῶς τὰς αἰτήσεις πληροῦν. Σὺ οὖν μοι δώρησαι γλῶτταν, προφοράν, καὶ λογισμὸν ἀκαταίσχυντον· πᾶσα γὰρ δόσις ἐλλάμψεως παρὰ σοῦ καταπέμπεται φωταγωγέ, ὁ μήτραν οἰκήσας ἀειπάρθενον.

Μυργιώτης  Παναγιώτης

Μαθηματικός

20210712
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Saturday, 14 August 2021

Καλή Παναγιά!!

Ἐκλαμπροτέρα οὐρανῶν, φωτὸς καθαρωτέρα, 
Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.
Τῶν οὐρανίων στρατιῶν, πασῶν ἁγιωτέρα, 
Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.
 Χαμομηλάκι

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki