Tuesday, 12 September 2023

Τόσα χρόνια ξέρεις τι κατάλαβα;

Τόσα χρόνια, τι κατάλαβα;
Πως δεν θέλουνε πολλά οι άνθρωποι.
Μια καλή κουβέντα θέλουνε. Ένα χαμόγελο. 
Ένα άγγιγμα στο χέρι.
Να κάτσεις και να κλάψεις μαζί τους στο πόνο τους θέλουνε.
Να νιώσεις λίγο τον καημό τους και ας μην έχεις λύση να τους δώσεις.
Να συμμετέχεις στη γιορτή τους θέλουνε. 
Να χαρείς με τη χαρά τους. Να φάτε μαζί. Να πιείτε. Να γελάσετε.

Ένα φιλικό χτύπημα στη πλάτη.

Κάποιον να τους ακούσει θέλουνε. 
Κάποιον να τους ακούσει μέσα σε έναν κόσμο που έχει μάθει μόνο να ουρλιάζει.

Δε θέλουνε πολλά οι άνθρωποι.
Λίγη αγάπη θέλουνε.
Λίγη αγάπη.
Δώσε την.
Δεν σου κοστίζει κάτι…

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Αφιέρωμα στην ηθικοποίηση του παιδιού: Η Ηθική κατά Αριστοτέλη

Οφείλουμε να καλλιεργήσουμε την αρετή
μέσω της εξάσκησης και της ανατροφής. 
Η εκπαίδευση είναι κεφαλαιώδους σημασίας

.
Για τον Αριστοτέλη, η ηθική είναι μια επιστήμη στην οποία οφείλουμε να εντρυφήσουμε όχι για να αποκτήσουμε γνώση προς χάρη της γνώσης, αλλά για να αποκτήσουμε γνώση που θα καθοδηγεί τις πράξεις μας. Με κάθε πράξη και έρευνα, αποσκοπούμε σε κάτι καλό.
Η αρετή δεν είναι προνόμιο των τυχερών.
Κατακτάται από τις προσωπικές μας προσπάθειες.
Μερικά πράγματα τα επιθυμούμε προκειμένου να αποκτήσουμε κάτι άλλο (όπως τα χρήματα ή η τροφή). Άλλα πράγματα τα επιθυμούμε επειδή είναι αυτά που είναι (όπως η τέρψη, η υγεία και η ευτυχία). Παρ’ ότι επιθυμούμε την τέρψη και την υγεία προς χάρη της τέρψης και της υγείας, η τέρψη και η υγεία δεν επαρκούν, αφού τα αποζητάμε για να είμαστε ευτυχισμένοι. Ωστόσο η ευτυχία επαρκεί. 
Ότι κάνουμε ή επιθυμούμε, είναι επειδή αποζητάμε την ευτυχία, όμως αποζητάμε την ευτυχία ως αυτοσκοπό.
Συνεπώς, η ηθική του Αριστοτέλη είναι τελεολογική, αφού αποσκοπεί στην πραγματοποίηση της επιδίωξης που είναι ενύπαρκτη σε όλες τις εκφάνσεις της ανθρώπινης ζωής. Και το τέλος είναι η ευδαιμονία.

Πως πρέπει να ζούμε
Το ερώτημα της ορθότερης συμπεριφοράς έγκειται στον προσδιορισμό των πράξεων που προάγουν την αληθινή ευτυχία του ανθρώπου. Ο Αριστοτέλης καταλήγει στο συμπέρασμα ότι για να είμαστε ευτυχισμένοι οφείλουμε να ζούμε ενάρετα. 
Η ενάρετη ζωή δεν αποτελεί μέσο για την πραγμάτωση μιας επιδίωξης, αλλά την πραγμάτωση αυτής της επιδίωξης.
Η ευδαιμονία προϋποθέτει αρίστευση, τη μεγαλύτερη δυνατή πραγμάτωση των ανθρώπινων δυνατοτήτων (όπως η φιλία, η φρόνηση, η κοινωνική ζωή και η γνώση). Η ευτυχία για τον άνθρωπο έχει μια κοινωνική διάσταση. Οι πολιτικές και κοινωνικές αρετές αναπτύσσονται μόνο όταν συναναστρεφόμαστε τους άλλους μέσα σε μια τοπική κοινωνία (πόλη), μέσω της εκπαίδευσης.

Η αρετή ως συνήθεια
Για τον Αριστοτέλη, ευτυχία είναι η δραστηριότητα της ψυχής που είναι σύμφωνη με την αρετή, είναι ο ενάρετος βίος. Τι είναι όμως η αρετή; Είναι γνώση, συναίσθημα, επιλογή ή συνήθεια; Για τον Αριστοτέλη, η αρετή είναι βαθιά ριζωμένη συνήθεια, γνώρισμα του χαρακτήρα, προδιάθεση της ψυχής. Οι ηθικές αξίες αποτελούν γνωρίσματα ενός καλού χαρακτήρα. Ο παράγοντας επιλογή εμπλέκεται στις ηθικές αξίες. Μολαταύτα ο Αριστοτέλης δεν προσφέρει μια μέθοδο που θα μας επιτρέπει να επιλέγουμε πάντα ορθά. Οι ηθικές αξίες συνδέονται και με τα συναισθήματα μας, αφού οι πράξεις μας συχνά απορρέουν από τις επιθυμίες και τα πάθη μας. Ουσιαστικά, οι αρετές είναι προδιαθέσεις οι οποίες μας ωθούν να αισθανόμαστε και να ενεργούμε κατά ορισμένο τρόπο.
Η αρετή δεν είναι προνόμιο των τυχερών. Κατακτάται από τις προσωπικές μας προσπάθειες.
Οι ατυχίες μπορούν να καταπνίξουν την αρετή, αλλά δεν γεννιόμαστε ενάρετοι. Μάλιστα, οφείλουμε να καλλιεργήσουμε την αρετή μέσω της εξάσκησης και της ανατροφής. 
Η εκπαίδευση είναι κεφαλαιώδους σημασίας. Ιδιαίτερα ευεργετικό είναι να περιτριγυριζόμαστε από ενάρετους ανθρώπους τους οποίους θεωρούμε πρότυπο μίμησης. Η αρετή είναι συνήθεια, αλλά είναι προϊόν καλλιέργειας και προβλέπει σωστά συναισθήματα και εμπειρία στη διαδικασία επιλογής. Ο καλός χαρακτήρας δεν δημιουργείται από μια καλή πράξη, αλλά από την αδιάκοπη σμίλευση του χαρακτήρα.

Πίνακας Αριστοτέλειων Αρετών
Κάθε γραμμή περιλαμβάνει ένα υποβόσκον πάθος (σε παρένθεση), καθώς και δύο ελαττώματα –ένα οφειλόμενο σε ανεπάρκεια και ένα σε υπερβολή. Η αρετή αναπαριστά τον κατάλληλο ή λειτουργικό βαθμό πάθους που οδηγεί στην ορθή δράση.


ΕΛΑΤΤΩΜΑ

ΑΠΟ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ

ΑΡΕΤΗ

(υποβόσκον πάθος)

ΕΛΑΤΤΩΜΑ

ΑΠΟ ΥΠΕΡΒΟΛΗ


Δειλία

Θάρρος

(αυτοεκτίμηση)

Απερισκεψία (ύβρις)




Ασυγκινησία

Αυτοσυγκράτηση

(επιθυμία για σωματικές ηδονές)

Κατάχρηση




Λιποψυχία

Μεγαλοψυχία

(επιθυμία για τέρψη)

Ματαιοδοξία




Ατολμία

Μετριοφροσύνη

(αίσθημα ντροπής)

Αδιαντροπιά




Αυτοϋποτίμηση

Πραγματική εικόνα
του εαυτού μας

(έλεγχος της εντύπωσης
που δίνουμε στους άλλους)

Καυχησιολογία




Σκαιότητα

Φιλικότητα

(επιθυμία να ευχαριστήσουμε
τους άλλους)

Δουλοπρέπεια




Απρέπεια

Χιούμορ

(επιθυμία να διασκεδάσουμε τους άλλους)

Γελοιότητα




Χαιρεκακία

Ιερή αγανάκτηση

(συμμερισμός στα δεινά των άλλων)

Ζηλοφθονία

Μάικλ Πικάρντ, Οδοιπορικό στην φιλοσοφική αναζήτηση
(ΒΙΒΛΙΑ ΤΕΡΖΟΠΟΥΛΟΣ, 2009, σελ. 58-59)
Πηγή: axia-logou.blogspot.gr, το βρήκαμε στο antikleidi

Monday, 11 September 2023

Υπάρχουν και αυτοί οι άνθρωποι...

Υπάρχουν άνθρωποι, που προσπαθούν με κάθε τρόπο να σε χειριστούν.
Άνθρωποι που, αν και το φταίξιμο είναι δικό τους, προσπαθούν να κάνουν εσένα να νιώσεις ενοχές.
Άνθρωποι που έχουν έναν τρόπο μοναδικό, ξεχωριστό, να σε γεμίζουν τύψεις κάθε φορά που έρχεσαι σε επαφή μαζί τους. Άνθρωποι που παρεξηγούνται με το παραμικρό, που είναι όλη την ώρα με τα μούτρα μέχρι κάτω.
Υπάρχουν άνθρωποι, που σε κάνουν να νιώθεις λες και τους χρωστάς, λες και πρέπει να τους απολογηθείς για τα πάντα, για ό,τι κάνεις.
Σε ελέγχουν με έναν τρόπο πλάγιο, ύπουλο. Σε απομακρύνουν από όσα και όσους αγαπάς, σε απομονώνουν από φίλους και οικογένεια με χίλιες δυο προφάσεις.
Υπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι. Ίσως κάποια στιγμή, να τους έχεις συναντήσει…
Πρέπει να ‘χεις τα μάτια σου δεκατέσσερα μαζί τους. 
Να φυλάγεσαι.

Και κάτι ακόμα όμως.
Πρέπει να προσέχεις, να μην γίνεις ποτέ ένας από αυτούς…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Για σας, τον νέο δάσκαλο: Διδάξτε και διδαχτείτε

Η σχολική τάξη στην οποία θα πρωτοδιδάξετε θα είναι και το δικό σας σχολείο. Εκεί θα μάθετε να κάνετε τα σωστά ή τα λάθος βήματα. Τα μεγάλα ή τα μικρά, τα σπουδαία ή τα ασήμαντα.

Είστε αξιέπαινος/η που αποφασίσατε να σπουδάσετε δάσκαλος/α και που τώρα βρίσκεστε στον χώρο της σχολικής βουής. Είναι η βουή της παιδικής ζωντάνιας, είναι η βουή που θα σας συντροφεύει σε όλη σας τη ζωή. Είναι η βουή της εργάσιμης ζωής σας.

Στη συνέχεια, μερικές υποδείξεις, μερικές συμβουλές, θα σας βοηθήσουν να αξιοποιήσετε στο έπακρο την εργάσιμη ζωή σας.

Γνωρίστε τους γονείς
Οι γονείς έχουν περισσότερη επιρροή στα παιδιά τους από ότι έχετε εσείς. Αυτό είναι ξεκάθαρο, αυτή είναι επιλογή της φύσης. Οι γονείς μπορούν να ακυρώσουν τον δάσκαλο, ο δάσκαλος δεν μπορεί να ακυρώσει τον γονέα. Κατά τον ίδιο τρόπο, οι γονείς μπορούν να είναι, εν δυνάμει, συνεργάτες του δασκάλου και αυτό να έχει θετικό αντίκτυπο στα παιδιά. 
Δείξτε στους γονείς ότι σέβεστε το παιδί τους και αυτόματα θα σας σεβαστούν κι εκείνοι και στη συνέχεια, ακόμη περισσότερο θα σας σεβαστούν τα παιδιά τους, οι μαθητές σας. Ενημερώνετε συχνά τους γονείς για την πρόοδο της τάξης. Καθιερώστε την «τάξη των γονέων» και ενημερώνετέ τους, ομαδικά, μέσα στην τάξη των παιδιών τους. Μην τους ενημερώνετε ατομικά, μη δημιουργείτε εύνοιες, εκτός κι αν κάποιος μαθητής αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα, που έχει επίδραση στη μάθηση και στη συμπεριφορά του. 
Αξιοποιείστε με κάθε τρόπο τη φυσική επιρροή και τη δύναμη που ασκεί ο γονέας στο παιδί του. Κάντε τους γονείς φίλους του σχολείου και αμέσως θα κάνετε φίλους και τα παιδιά τους. Αυτός είναι ο καταλύτης που θα βελτιώσει την ατμόσφαιρα, που θα κάνει τον μαθητή, αλλά και τον δάσκαλο πιο παραγωγικούς.

Το διάλειμμα
Το διάλειμμα είναι το ίδιο απαραίτητο για τον μαθητή και για τον δάσκαλο. Είναι η ολιγόλεπτη ευκαιρία να συνομιλήσουν οι δάσκαλοι μεταξύ τους καθώς θα παίρνουν τον καφέ τους ή θα πίνουν ένα ποτήρι νερό. Είναι όμως και η ευκαιρία όπου ένας νέος δάσκαλος έχει να ρωτήσει κάτι -και να μάθει- από έναν παλαιότερο δάσκαλο. 
Εάν είστε νέος δάσκαλος μη χάνετε αυτή την ευκαιρία. Επωφεληθείτε από αυτή, ρωτήστε έναν έμπειρο συνάδελφό σας για ό,τι σας απασχολεί, πάρτε τη γνώμη του. 
Και να είστε σίγουρος ότι ο συνάδελφός θα σας δώσει μία καλή απάντηση και θα σας την δώσει πρόθυμα και ολόψυχα. Δάσκαλος είναι κι εκείνος, ξέρετε… και είναι το μέρος που θα ακουμπήσετε, όταν θέλετε να πάρετε μία ανάσα.
Τα γενέθλια της δασκάλας
Norman Rockwell 1956
Κι αν υπάρξουν δυσάρεστοι συνάδελφοι;
Μπορεί να αισθανθείτε λίγο απομονωμένος, ειδικά τις πρώτες ημέρες στο σχολείο. Αυτό βέβαια είναι πολύ σπάνιο και μπορεί να οφείλετε σ’ εσάς και στον διστακτικό χαρακτήρα σας. Μπορεί όμως να οφείλεται στην αδιάφορη ή ακόμα χειρότερα, στην υπεροπτική συμπεριφορά μερικών παλαιών δασκάλων. 
Όμως να ξέρετε, το πρόβλημα δεν το έχετε εσείς. Το πρόβλημα το έχουν εκείνοι. Μη δίνεται καμία σημασία στις λοξές ματιές αυτών των συναδέλφων. 
Δείτε στα μάτια τους άλλους. Δείτε το βλέμμα τους και θα καταλάβετε ότι σκέφτονται ευνοϊκά προς εσάς. Αυτοί είναι οι πλειοψηφία. Πλειοψηφία είναι οι δάσκαλοι που τους βλέπεις και ξέρεις τι σκέφτονται. Και αυτοί είναι οι καλύτεροι δάσκαλοι γιατί το ίδιο βλέπουν και τα παιδιά, στα μάτια αυτών των δασκάλων.
Χαμογελάστε μέσα στην τάξη

«Χαμογελάτε στην τάξη» είναι η συμβουλή που έχει να σας δώσει ένας έμπειρος δάσκαλος.
Στις μέρες μας, με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν πολλές οικογένειες, ίσως το χαμόγελο να είναι σπάνιο μέσα στο σπίτι. Μπορεί ακόμη και να λείπει παντελώς. 
Η αλήθεια είναι αυτή. 
Πάρα πολλά παιδιά έχουν λίγες ευκαιρίες ή καθόλου, να χαμογελάσουν στο σπίτι τους και η καλύτερη ελπίδα τους για ένα χαμόγελο μπορεί να βρίσκεται στα χέρια σας. Μπορεί να ακούγεται απλοϊκό αλλά είναι ζωτικής σημασίας. Χαμογελάτε στα παιδιά και βοηθήστε τα ώστε ένα μικρό κομμάτι της ζωής τους να γίνει πιο ευχάριστο.

Είναι η σκέψη που μετράει
Φροντίστε να μην είστε υπερβολικοί. Να μη ζητάτε ακατόρθωτα πράγματα από τα παιδιά. Αυτό είναι απληστία. Να είστε πρακτικοί. Να είστε κοντά στα παιδιά και να προσπαθείτε να ταυτιστείτε με αυτά. Αν το πετύχετε θα είστε ο ιδανικός δάσκαλος.
Κάθε παιδί θέλει να γνωρίζει μερικά πράγματα για τη ζωή του δασκάλου του. Να ακούσει και κάτι άλλο πέρα από τα μαθήματα. Σκεφτείτε το αυτό και όταν το κάνετε πράξη θα έχετε ήδη πλησιάσει τα παιδιά. Αν το κάνετε συχνά, δεν θα είναι τα παιδιά που θα ταυτιστούν μ’ εσάς. Θα είστε εσείς που θα ταυτιστείτε με τα παιδιά. Η σκέψη είναι που μετράει. Σκεφτείτε το και θα γίνει πραγματικότητα.
Συμπεριφορά: επιλέξτε τη σωστή στάση
Είτε εργάζεστε σε πλούσια προάστια, είτε στο κέντρο της πόλης, θα έχετε, όπου κι αν είστε, την ευκαιρία να συναντήσετε παιδιά που έχουν ειδικές ανάγκες συμπεριφοράς, που θέλουν να τα ρίξετε μία δεύτερη, πιο ζεστή ματιά. 
Μην αμελήσετε να το κάνετε. Μην το αποφύγετε. Το έχουν ανάγκη τα παιδιά εκείνα, ζωτική μάλιστα. Και να ξέρετε ότι αυτό αποδίδει. 
Και αποδίδει πολύ, τόσο που αισθάνεστε τεράστια ικανοποίηση. Και από ένα σημείο και μετά το έχετε και εσείς ανάγκη, ακριβώς για την ικανοποίηση που σας δίνει. Αυτή είναι η σωστή στάση συμπεριφοράς. Επιλέξτε την!

Μην περιορίζετε τη φαντασία των παιδιών
Παλιές και πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι τα παιδιά μαθαίνουν καλύτερα ό,τι μαθαίνουν ευχάριστα. Κάνετε ευχάριστη τη διδασκαλία σας και μην περιορίζεστε στα σχολικά εγχειρίδια. Ενσωματώστε στη διδασκαλία σας οτιδήποτε εξάπτει τη φαντασία του παιδιού. 
Μη θέτετε αυστηρά όρια στον τρόπο που πρέπει να γράψουν κάτι. Πιο πρόσφατες μελέτες αποκάλυψαν ότι τα παιδιά μαθαίνουν πιο αποτελεσματικά εκείνα τα θέματα που αναπτύσσουν σε μήκος. Σκεφτείτε τρόπους ώστε να κινητοποιήσετε τους μαθητές να γράφουν όσο πιο πολλά μπορούν. 
Δεν υπάρχουν οδηγίες, εσείς θα βρείτε τον τρόπο να κάνετε τα παιδιά πολυγραφικά. Το ίδιο να κάνετε και για την προφορική έκφραση. Εάν τα παιδιά είναι μέσα στο θέμα και είναι αναλυτικά, όσο πιο πολύ γίνεται, τότε έχετε πράγματι αναπτύξει τη φαντασία τους.

Η καλύτερη επιβράβευση
Δεν έχει μεγάλη σημασία πόσο διαπρέψατε στις σπουδές σας και στην επαγγελματική σας κατάρτιση. Η σχολική τάξη είναι ένας κόσμος τελείως διαφορετικός. Πρέπει να διαπρέψετε και σ’ αυτόν. Τούτο είναι το χρυσό ζητούμενο. Αυτή είναι η αποστολή σας. Δείτε τα παιδιά στα μάτια και γίνετε ρεαλιστές. 
Δεν υπάρχουν εγγυημένες επιτυχίες στη ζωή. Υπάρχουν επιτυχημένοι χειρισμοί που φέρνουν τις επιτυχίες. Συμπληρώστε τα κενά σας, ως δάσκαλος, με καθημερινή προσπάθεια. Μην πιστεύετε στην αυτοαξία σας γιατί είναι εγωιστικό. Είναι προτιμότερο να εισπράττετε την αξία που σας δίνουν οι άλλοι. 
Και αυτοί είναι οι μαθητές σας. Η εκτίμηση των μαθητών σας και η αγάπη τους για σας είναι η καλύτερη επιβράβευση. Είναι κρίμα να μην την αισθανθείτε. Και είναι κρίμα περισσότερο για τα παιδιά.
Αξίζει τον κόπο
Η σχολική τάξη στην οποία θα πρωτοδιδάξετε θα είναι και το δικό σας σχολείο. Εκεί θα μάθετε να κάνετε τα σωστά ή τα λάθος βήματα. Τα μεγάλα ή τα μικρά, τα σπουδαία ή τα ασήμαντα. Μη χάνεται την ευκαιρία, που είναι ευκαιρία για πολλές ζωές. Της δικής σας αλλά, κυρίως, των παιδιών. 
Εξαντλείστε όλη σας τη θέληση και όλες σας τις δυνατότητες. Διδάξτε και διδαχτείτε, ολοκληρωθείτε επαγγελματικά και συναισθηματικά. Εξ’ άλλου είναι ο μόνος τρόπος να έχετε μία καριέρα απολαυστική. 
Αξίζει τον κόπο.

Γαβριέλα Μιστράλ: Η προσευχή του δασκάλου - Gabriela Mistral: The Teacher's Prayer

Δώσε μου, Κύριε, απλότητα και βάθος.
Κάνε να μην είμαι περίπλοκος, ούτε κοινότυπος στο καθημερινό μου μάθημα.
Κάνε να υψώνω τα μάτια πάνω από το πληγωμένο μου στήθος μπαίνοντας κάθε μέρα στην τάξη μου.
Ας μη φέρνω μαζί μου στην έδρα τις μικρές μου υλικές μέριμνες, τις κωμικές λύπες μου.
Κάμε το χέρι μου ελαφρότερο στην τιμωρία και απαλότερο στο χάδι.
Ας επιπλήττω απρόθυμα για να 'μαι βέβαιος πως τιμωρώ από αγάπη.
Το πλινθόκτιστο σχολείο μου ας είναι καμωμένο από πνεύμα.
Οι φλόγες του ενθουσιασμού μου ας γεμίζουν τη φτωχή του είσοδο, τη γυμνή αίθουσα του.
Η καρδιά μου ας είναι στήλη του, η πιο δυνατή και η θέληση μου χρυσάφι καθαρότερο απ' τις κολώνες των πλούσιων σχολείων.

ΓΑΒΡΙΕΛΑ ΜΙΣΤΡΑΛ
ΧΙΛΙΑΝΗ ΔΑΣΚΑΛΑ-ΠΟΙΗΤΡΙΑ ΒΡΑΒΕΙΟ ΝΟΜΠΕΛ 1946
The Teacher's Prayer
 
Lord, you who taught, forgive me that I teach; forgive me that I
bear the name of teacher, the name you bore on earth.
Grant me such devoted love for my school that not even beauty's
flame will detract from my faithful tenderness.

Master, make my fervor long-lasting and my disillusion brief.

Uproot from me this impure desire for justice that still troubles me,
the petty protest that rises up within me when I am hurt. Let not
the incomprehension of others trouble me,
or the forgetfulness of those I have taught sadden me.

Let me be more maternal than a mother; able to love and defend
with all of a mother's fervor the child that is not flesh of my flesh.
Grant that I may be successful in molding one of my pupils into
a perfect poem, and let me leave within her my deepest-felt melody
that she may sing for you when my lips shall sing no more.
 
Make me strong in my faith that your Gospel is possible in my
time, so that I do not renounce the daily battle to make it live.
Let your luminous radiance descend upon
my modest school as it
did upon the barefoot children who
surrounded you.
 
Make me strong even in my weakness as a
woman, and particularly
as a poor woman. Make me scorn all
power that is not pure, and
all duress that is not your flaming will
upon my life.
more...

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki