Wednesday, 4 October 2023

«Εδώ πεινάνε παιδιά κι εσείς ταΐζετε τα ζώα»

* Δίνεις μια μπουκιά από την τυρόπιτα σου σε ένα κοκαλιάρικο αδέσποτο σκυλί και σκάει μύτη ο «εδώ πεινάνε παιδιά κι εσείς ταΐζετε τα ζώα».
* Βοηθάς μια φτωχή οικογένεια και σκάει μύτη ο «Ναι, αλλά αυτή έβαψε τη ρίζα της, δεν έχουν ανάγκη, στα ψέματα το κάνουν»
* Βοηθάς αλλοδαπή οικογένεια «Εδώ πεινάνε οι Έλληνες, αυτοί μας μάραναν»
* Βοηθάς ανάπηρο άνθρωπο «Αυτόν, μωρέ, που παίρνει την αναπηρική; Τόσοι άνεργοι υπάρχουν».
* Βοηθάς άνεργο «Να πάει να δουλέψει το ρεμάλι»
* Βοηθάς πρεζάκι «Επιλογή του είναι, τί τον ταΐζεις, βόηθα κανέναν με καρκίνο»
* Δίνεις σε γυφτάκι «θα του τα φάνε αυτοί που το βάλανε»
* Δίνεις στο «χαμόγελο» είναι απατεώνες. Αυτό κολλάει παντού.
Η απάντηση προς τα κακιασμένα αυτά όντα που ποτέ δεν έχουν δώσει τίποτα σε κανέναν, ούτε από την τσέπη ούτε και από την ψυχή τους (όταν φυσικά έχουν την δυνατότητα!) είναι το:
«Σήμερα έχω άπειρο χρόνο. Πάμε μωρέ σε αυτούς που βοηθάς εσύ να τους γνωρίσω, άμα είναι να δώσω κι εγώ».
— ........... (σιωπή).

Σάκης Μπουλάς
 
Το φλασάκι του ευτυχώς αναβοσβήνει ακόμα και φωτίζει τις καθαρές ψυχές!

Thalis Kottis

Serial killers και κακοποίηση ζώων

«Η σχέση μεταξύ βαναυσότητας κατά των ζώων και βίαιου εγκλήματος κατά των ανθρώπων είναι ξεκάθαρη. Μπορούμε να μειώσουμε τα βίαια εγκλήματα κατά των ανθρώπων μειώνοντας τα βίαια εγκλήματα κατά των ζώων»
Ως παιδί, ο Dennis Rader, ο αυτοαποκαλούμενος «δολοφόνος ΒΤΚ» που τρομοκρατούσε το Κάνσας για περισσότερα από 30 χρόνια, αιχμαλώτιζε αδέσποτα ζώα και τα στραγγάλιζε σε μια αποθήκη. Όμοια εγκλήματα επανέλαβε αργότερα σε ανθρώπους. 
    Ο Rader δεν είναι μια «ανώμαλη εξαίρεση»: αυτή η συμπεριφορά απαντάται στα ιστορικά των περισσοτέρων, αν όχι όλων, των serial killers. Η διάσημη στις Ηνωμένες Πολιτείες ηθοποιός Edie Falco και η PETA (People for the Ethical Treatment of Animals) ένωσαν τις δυνάμεις τους για την ενημέρωση που αφορά στη σχέση βίας κατά των ζώων και βίας κατά των ανθρώπων. Η Falco είναι η αφηγήτρια στο βίντεο για τη νέα υπηρεσία της PETA που ονομάζεται Υπηρεσία Δημοσίων Ανακοινώσεων (PSA).
    Το βίντεο θα σταλεί σε τηλεοπτικούς σταθμούς ως μέρος της καμπάνιας της PETA για τη διασφάλιση της σωστής αντιμετώπισης βίαιων περιστατικών κατά ζώων. Ο οργανισμός προσπαθεί να εξασφαλίσει ότι η αστυνομία, οι ένορκοι και οι δικαστές θα αντιμετωπίζουν τη βία στα ζώα με την ανάλογη σοβαρότητα.     «Έρευνες δείχνουν ότι οι άνθρωποι που φέρονται βάναυσα στα ζώα δεν περιορίζουν τη δράση τους μόνο στα ζώα» προειδοποιεί η διάσημη ηθοποιός. Μια μελέτη που διεξήχθη από το πανεπιστήμιο Northeastern και το Massachusetts SPCA έδειξε ότι οι άνθρωποι που κακοποιούν ζώα έχουν 5 φορές περισσότερες πιθανότητες να διαπράξουν βίαια εγκλήματα κατά ανθρώπων.

Πρώτα, σκοτώνουν ζώα 
    Η βίαιη συμπεριφορά πολλών εγκληματιών κατά τη διάρκεια των παιδικών τους χρόνων δεν εξετάστηκε παρά μόνο όταν αργότερα η συμπεριφορά τους αυτή στράφηκε κατά των ανθρώπων. 
Η Brenda Spencer, που άνοιξε πυρ σ ένα σχολείο σκοτώνοντας 2 ανθρώπους και τραυματίζοντας 9 άλλους, πιο πριν βασάνιζε γάτες και σκύλους βάζοντάς τους φωτιά. Ο Carroll Edward Cole, καταδικασμένος για 5 φόνους και ύποπτος για δεκάδες άλλους, ομολόγησε ότι η πρώτη του πράξη βίας ως παιδί ήταν να στραγγαλίσει ένα κουτάβι. 
Ο Albert DeSalvo, ο «στραγγαλιστής της Βοστώνης», παγίδευε γάτες και σκύλους σε καφάσια για φρούτα και τους σκότωνε βασανιστικά πετώντας τους βέλη. Άλλοι serial killers όπως οι David Berkowitz, Ted Bundy, Jeffrey Dahmer καθώς και τα παιδιά που συμμετείχαν στους θανατηφόρους πυροβολισμούς στο σχολείο Columbine και σε άλλα σχολεία, πρώτα έκαναν «εξάσκηση» σε ζώα.

Ποιος θα είναι ο επόμενος;
    Η κακοποίηση ζώων συχνά συνοδεύει άλλες μορφές βίας, συμπεριλαμβανομένης της βίας μέσα στην οικογένεια. Οι ερευνητές έχουν βρει ότι όσοι κακοποιούν κατ επανάληψη μέλη της οικογένειάς τους, μπορούν κάποιες φορές να εκφοβίζουν και να ελέγχουν τα θύματά τους ακόμη περισσότερο με το να απειλούν, να βασανίζουν ή και να σκοτώνουν τα ζώα των θυμάτων αυτών. Ο πρώτος στόχος των ανθρώπων που ασκούν βία στην οικογένεια είναι συχνά ένα ζώο που ζει στο σπίτι, ο δεύτερος ο/η σύζυγος ή ένα παιδί.
    To 60% μιας ομάδας οικογενειών στο New Jersey που ακολουθούσε θεραπεία κατά της παιδικής κακοποίησης, είχε ζώα στο σπίτι που επίσης είχαν κακοποιηθεί. Μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Βία Κατά των Γυναικών δείχνει ότι από τις 111 κακοποιημένες γυναίκες που είχαν ζώα συντροφιάς, σχεδόν οι μισές κατήγγειλαν ότι οι παρόντες ή προηγούμενοι σύντροφοί τους είχαν απειλήσει ή κακοποιήσει τα ζώα τους. Σε έρευνα που έγινε σε καταφύγια κακοποιημένων γυναικών στο Wisconsin, 80% των γυναικών που είχαν ζώα συντροφιάς κατήγγειλαν ότι τα ζώα τους είχαν κακοποιηθεί από τον άνθρωπο που είχε κακοποιήσει κι αυτές τις ίδιες.
Ποιος θα είναι ο επόμενος;
    Η κακοποίηση ζώων συχνά συνοδεύει άλλες μορφές βίας, συμπεριλαμβανομένης της βίας μέσα στην οικογένεια. Οι ερευνητές έχουν βρει ότι όσοι κακοποιούν κατ επανάληψη μέλη της οικογένειάς τους, μπορούν κάποιες φορές να εκφοβίζουν και να ελέγχουν τα θύματά τους ακόμη περισσότερο με το να απειλούν, να βασανίζουν ή και να σκοτώνουν τα ζώα των θυμάτων αυτών. Ο πρώτος στόχος των ανθρώπων που ασκούν βία στην οικογένεια είναι συχνά ένα ζώο που ζει στο σπίτι, ο δεύτερος ο/η σύζυγος ή ένα παιδί.
To 60% μιας ομάδας οικογενειών στο New Jersey που ακολουθούσε θεραπεία κατά της παιδικής κακοποίησης, είχε ζώα στο σπίτι που επίσης είχαν κακοποιηθεί. Μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστ
ημονικό περιοδικό Βία Κατά των Γυναικών δείχνει ότι από τις 111 κακοποιημένες γυναίκες που είχαν ζώα συντροφιάς, σχεδόν οι μισές κατήγγειλαν ότι οι παρόντες ή προηγούμενοι σύντροφοί τους είχαν απειλήσει ή κακοποιήσει τα ζώα τους. 
    Σε έρευνα που έγινε σε καταφύγια κακοποιημένων γυναικών στο Wisconsin, 80% των γυναικών που είχαν ζώα συντροφιάς κατήγγειλαν ότι τα ζώα τους είχαν κακοποιηθεί από τον άνθρωπο που είχε κακοποιήσει κι αυτές τις ίδιες. «Ο άνθρωπος που μπαίνει στο σπίτι και κλωτσάει το σκύλο, πιθανότατα προθερμαίνεται» λέει η Falco. «Αν γνωρίζεις κάποιον άνθρωπο που έχει βλάψει ένα ζώο, κατάγγειλέ το στην αστυνομία αμέσως. Η ευημερία των ζώων και των ανθρώπων στη δική σου κοινωνία εξαρτάται από εσένα».
    «Η σχέση μεταξύ βαναυσότητας κατά των ζώων και βίαιου εγκλήματος κατά των ανθρώπων είναι ξεκάθαρη. Μπορούμε να μειώσουμε τα βίαια εγκλήματα κατά των ανθρώπων μειώνοντας τα βίαια εγκλήματα κατά των ζώων» William Bratton, αξιωματικός της αστυνομίας του Λος Άντζελες.
-----------------------
Μετάφραση από το περιοδικό PETA s Animal Times, Spring 2006
Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την PETA
Μετάφραση, επιμέλεια : Άννα Κωτάκη
news agnostos.gr

Αλυκές Βόλου, ένας παράδεισος κατεστραμμένος😡😠😡

«7 ή 8 μέρες χωρίς νερό... έχουμε χάσει το μέτρημα πια.
Η υπομονή μας έχει φτάσει στα όρια της. Αλλες αντοχές δεν υπάρχουν. Μια περιοχή σαν βομβαρδισμενη, δρόμοι διαλυμένοι, σπίτια πλημμυρισμένα περιμένοντας το νερό για να καθαριστουν.
Το σχολείο κλειστό και τα παιδιά σε αναμονή για την νέα σχολική χρονιά..
Έως πότε όλο αυτό???
Είμαστε άνθρωποι, μη μηδενίζετε την αξιοπρέπειά μας..
Επιτέλους, δώστε λύση...
ΑΜΕΣΑ, όμως... όχι άλλη αναμονή»

Από fb
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Tuesday, 3 October 2023

Είναι το παιδί μου «δύσκολο» ή εγώ κάνω απανωτά λάθη;

Πώς γίνεται το μικρό σου πλασματάκι, το παιδάκι σου το γλυκό, που πριν από μερικά χρόνια έτρεχε στην αγκαλιά σου, σε έσφιγγε και σου έλεγε πόσο σε αγαπάει, να συμπεριφέρεται μεγαλώνοντας σαν να είσαι εχθρός του. 
«Έχει γίνει δύσκολο παιδί», ακούμε γονείς να λένε. 
Γονείς που, από ένα σημείο και μετά, δεν ξέρουν πώς να τα βγάλουν πέρα με ένα παιδί που αντιμιλά, αδιαφορεί, προσβάλλει. 
Γονείς που φτάνουν ακόμα και να χτυπήσουν το παιδί, όταν φτάνουν στα όρια του θυμού τους και πιστεύουν, ότι μόνο έτσι θα το «ταρακουνήσουν».

«Δεν καταλαβαίνω, τι έχει πάθει;», μου είπε πρόσφατα μια φίλη μαμά αναφερόμενη στην κόρη της που τώρα μπαίνει στην εφηβεία. «Έχει βγάλει μία γλώσσα… μου έρχεται να την αρχίσω στα χαστούκια!». 

Τι μπορεί να έχει πάθει; 

Η ψυχολόγος κ. Μαρία Αθανασιάδου εξηγεί:

Τα παιδιά τεστάρουν τα όρια μας, για να μάθουν και τα δικά τους ποια είναι.
Είναι απόλυτα φυσιολογικό τα παιδιά να θέλουν να μάθουν το πώς λειτουργεί αυτός ο πολυσύνθετος κόσμος, στον οποίο έσκασαν μύτη. Θα προσπαθήσουν να μάθουν εάν υπάρχουν όρια ή μέχρι που φτάνουν, για να καταλάβουν τα πάντα γύρω τους. Δεν έχουν σκοπό να μας εξοντώσουν, αλλά έχουν σκοπό να γνωρίσουν πράγματα και τον εαυτό τους μέσα από αυτά.

Λαμβάνουν αντιφατικά μηνύματα
Όταν άλλα ακούνε στο σπίτι τους, άλλα στο σχολείο και άλλα στον παππού και στην γιαγιά, πώς να μην έρθουν σε σύγχυση; 

Εδώ εμείς οι ενήλικες μπερδευόμαστε με τα διπλά και τριπλά μηνύματα. Εκείνα γιατί να αποτελέσουν εξαίρεση;

Δεν αντιλαμβάνονται τους Κανόνες

Αυτό μπορεί να συμβαίνει, είτε γιατί εμείς οι ενήλικες δεν τους θέτουμε ξεκάθαρα και με συνέπεια, είτε γιατί οι απαιτήσεις μας από εκείνα είναι πέραν των δυνατοτήτων τους με βάση το αναπτυξιακό τους στάδιο.

Επιδιώκουν να αποκτήσουν την ανεξαρτησία τους

Τα παιδιά αρχίζουν και εκφράζουν την επιθυμία τους για αυτονόμηση στην ηλικία των 2 ετών. 

Προσπαθούν να αποκτήσουν τον έλεγχο σε κάποια πράγματα, για να αισθανθούν δυνατά και ανεξάρτητα.

Έχουν έλλειψη από ακριβείς πληροφορίες

Τα παιδιά προχωράνε αμέριμνα στον δρόμο, γιατί πέρα από την ξεγνοιασιά της ηλικίας τους, δεν έχουν πιθανότατα λάβει τις ακριβείς πληροφορίες για το τι πρέπει να προσέχουν και για ποιο λόγο. 

Ποιες θα είναι οι συνέπειες της αμελούς συμπεριφοράς τους.

Έχουν επιβραβευτεί οι απρεπείς συμπεριφορές τους
Αυτό πολύ πιθανόν να έχει συμβεί άθελα μας. Είτε το να γελάσουμε με αυτές, είτε ακόμα να αντιδράσουμε πολύ άσχημα ουρλιάζοντας ή χτυπώντας το παιδί. 

Αυτομάτως το ενισχύουμε να το ξανακάνει. Είτε για να τραβήξει την προσοχή μας, είτε για να μας "εκδικηθεί" για την δική μας ανάρμοστη συμπεριφορά.

Αντιγράφουν τις συμπεριφορές των μεγαλυτέρων
Ο καλύτερος δάσκαλος σε ένα παιδί για την ανάρμοστη συμπεριφορά του, είναι η δική μας! 

Όταν ένα παιδί βλέπει τους κοντινούς του να ουρλιάζουν, να χτυπούν, να μην σέβονται ο ένας τον άλλο, πώς έχουμε την απαίτηση εκείνο να διαφοροποιηθεί από εμάς και να μας βγάλει ασπροπρόσωπους;

Πώς μπορούμε να διαχειριστούμε την «δύσκολη» συμπεριφορά ενός παιδιού;

Προσέχουμε την δική μας συμπεριφορά: 

Προσπαθούμε να μάθουμε πρώτα εμείς να διαχειριζόμαστε καλύτερα τα συναισθήματα μας και τις πράξεις μας. Δεν ξεσπάμε πάνω σε εκείνα την κούρασή μας, το στρες, την απογοήτευση που προέρχεται από όλους τους τομείς της ζωής μας. 
Επειδή τρέχουμε όλη μέρα και έχουμε απεριόριστες ευθύνες για πολλά πράγματα, θα μας εξυπηρετούσε τα παιδιά μας να είναι βολικά και απόλυτα ήσυχα. 
Είναι μόνο φυσιολογικό τα παιδιά να είναι ανήσυχα πνεύματα. Χρειάζονται εκπαίδευση με επιμονή και υπομονή. Δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι οι γονείς είμαστε οι πρώτοι και οι πιο σημαντικοί παιδαγωγοί στην ζωή τους. 
Ξεπατικώνουν συμπεριφορές μας ως απόλυτα φυσιολογικές και απορροφούν τα συναισθήματά μας. και τα προβλήματα που υπάρχουν μέσα στο σπίτι.
Είναι πολύ εύκολο να ρίξουμε την ευθύνη σε εκείνα, αλλά είναι ταυτόχρονα και πολύ άδικο. Όταν μας έρχεται η παρόρμηση να τους μιλήσουμε άσχημα ή να τα χτυπήσουμε τραβώντας τα ακόμα, θα ήταν συνετό να πάρουμε βαθιές ανάσες και να θυμηθούμε, ότι ο σκοπός μας είναι να τα βοηθήσουμε να σταματήσουν να συμπεριφέρονται άσχημα. 
Για να το πετύχουμε αυτό, πρώτα ηρεμούμε εμείς και δεν μεταδίδουμε καμία συναισθηματική φόρτιση σε εκείνο. 
Στοχεύουμε να αποδεσμευτεί το παιδί από την ανάρμοστη συμπεριφορά. 
Οι έντονες δικές μας αντιδράσεις την ενισχύουν. Απομακρύνουμε το παιδί σε έναν ήρεμο χώρο και με πολύ λίγα λόγια του εξηγούμε για ποιο λόγο δεν είναι σωστό να επαναλάβει την προηγούμενη του πράξη. 
Εξηγούμε τα αποτελέσματα, που έχει και για το ίδιο και για τους γύρω του, χωρίς να του μεταδίδουμε ενοχές, κατηγορίες και χαρακτηρισμούς. 
Τα λόγια που χρησιμοποιούμε εξαρτώνται πολύ και από τον χαρακτήρα του παιδιού που έχουμε απέναντι μας. 
Στα μεγαλύτερα παιδιά πέρα από την εξήγηση των συνεπειών, τα βάζουμε να συμμετέχουν στο όποιο κόστος μπορεί να έχει η συμπεριφορά τους. 
Δηλαδή, για παράδειγμα εάν έσπασε το τζάμι από τα νεύρα του, του ζητάμε να συμμετέχει στην αποκατάσταση αυτού. Θα το βάλουμε στην διαδικασία επιδιόρθωσης του συγκεκριμένου πράγματος, όχι ως τιμωρία, αλλά για να δει στην πράξη, ότι όλοι αναλαμβάνουμε το όποιο κόστος έχουν τα λάθη μας. Το ίδιο, όμως, πρέπει να δει και από εμάς να κάνουμε σε αντίστοιχες περιπτώσεις.

Θέτουμε ξεκάθαρους, σταθερούς κανόνες και όρια στην καθημερινότητα τους: 

Τα παιδιά εάν μάθουν μέχρι πού φτάνουν τα όρια μας και τα δικά τους και αυτό τηρείται από ΟΛΟΥΣ με σταθερότητα, δεν έχουν κανένα λόγο να παρεκκλίνουν και πόσο μάλιστα με αντιδραστικότητα. Όταν άλλους κανόνες ακούν από τον μπαμπά, άλλους από την μαμά, τον παππού και την γιαγιά, τότε το παιδί φυσικό είναι να υπακούσει στους πιο ελαστικούς ή ακόμα χειρότερα να λειτουργεί ως "πνεύμα αντιλογίας". 
Τι φταίει το παιδί, όταν σήμερα το αφήνεις να ξαπλώσει στις 12 το βράδυ και αύριο του επιβάλεις να κοιμηθεί από τις 10; 
Δεν θα αντιδράσει; 
Τα όρια δεν τοποθετούνται ανάλογα με τα κέφια μας και την δική μας διαθεσιμότητα. 
Επιπλέον, δεν ξεκινάμε να θέτουμε όρια με ένα "μη". Για παράδειγμα, δεν λέμε "μην το πετάξεις αυτό", αλλά είναι προτιμότερο να του πούμε "κουβάλησε το με προσοχή".

Κατανοούμε και σεβόμαστε την προσωπικότητα του παιδιού: 

Δεν έχουν όλα τα παιδιά τις ίδιες δυνατότητες, τους ίδιους ρυθμούς στην επεξεργασία και αφομοίωση κάποιων πραγμάτων. Αυτό καλούμαστε να το δούμε, να το αποδεχθούμε με απόλυτο σεβασμό. Έχουν την δική τους προσωπικότητα και δεν τους αξίζει καμία "ταμπέλα", επειδή δυσκολεύουν την δική μας ζωή και τις δικές μας ανάγκες. 
Ναι μεν εμείς επιθυμούμε να έχουν καλούς τρόπους συμπεριφοράς, αλλά και εκείνα δεν προσεγγίζονται όλα με τον δικό μας απόλυτο τρόπο. Πρέπει να λάβουμε υπόψιν μας τις ιδιαιτερότητες τους, τις ευαισθησίες τους, για να περάσουμε τα κατάλληλα μηνύματα με τον τρόπο που θα τους βοηθήσει να τα ακούσουν περισσότερο. 
Επίσης, δεν τα προσβάλλουμε και ειδικά μπροστά σε κόσμο. 
Το καλύτερο είναι οι συζητήσεις να γίνονται σε προστατευμένο για εκείνα περιβάλλον, για να αισθάνονται ασφάλεια και λιγότερη έκθεση.

Επιτρέπουμε να αποκτά σιγά σιγά στοιχεία αυτονόμησης: 

Εάν το παιδί το αποκλείσεις εντελώς στην προσπάθειά του να κατακτήσει τον δικό του έλεγχο σε πράγματα, τότε αυτό θα επαναστατήσει. 
Για παράδειγμα, θα το αφήσουμε να πλύνει και μόνο του τα δόντια, αλλά με τον όρο να μάθει πρώτα να τα πλένει σωστά. Θα θέλει να επιλέξει κάποιο φαγητό που του αρέσει και τρελαίνεται, για να φάει, αλλά θα μπει και η προϋπόθεση ότι σε αυτό το φαγητό θα προστεθεί και κάτι άλλο που κρίνει ο γονιός, ότι είναι και πιο υγιεινό.

Επιβραβεύουμε την κατάλληλη συμπεριφορά και αγνοούμε τις μη κατάλληλες: 

Όταν βλέπουμε το παιδί να συμπεριφέρεται με καλό τρόπο και να είναι συνεργάσιμο, δεν το περνάμε αυτό στο ντούκου θεωρώντας το αυτονόητο. Το μιλάμε, το αναφέρουμε, το επιβραβεύουμε. 
Οι επιβραβεύσεις πρέπει να είναι απλές, όχι υπερβολικές και απαραίτητα υλικές. 
Θα μπορούσε να είναι η παροχή ενός προνομίου, όπως το να κρατήσει περισσότερο η βόλτα του σαββατοκύριακου. Ομοίως, η αντίδραση μας σε μία μη κατάλληλη συμπεριφορά δεν χρειάζεται να είναι υπερβολική. Οι εξάρσεις μας την φουντώνουν. 
Μπορούμε να περάσουμε το μήνυμα, ότι δεν είναι αποδεκτό αυτό που κάνει και πέρα από την εξήγηση, το ενημερώνουμε πως θα του δοθεί ο χρόνος να το επεξεργαστεί. Εάν την επαναλάβει, μπορούμε να του μιλήσουμε για το κόστος που έχουν τα λάθη και ότι θα χρειαστεί να το υποστεί. Δεν αναφερόμαστε σε "τιμωρία", αλλά σε "κόστος".

Προσπαθούμε να διερευνήσουμε τι πυροδοτεί αυτή την κακή συμπεριφορά:
 

Τα παιδιά κατ' ουσίαν δεν είναι "δύσκολα". Κάτι τους δυσκολεύει και εκφράζονται με αυτόν τον τρόπο. Και αυτό θα πρέπει να το θυμόμαστε κάθε φορά, που μας πιάνει η μανία να ξεσπάσουμε πάνω τους. Είναι λογικό να μην έχουμε πάντα την υπομονή. Συζητήστε το με τον/την σύζυγο σας, με έναν ειδικό και προσπαθήστε να το καταλάβετε.

Μην στέκεστε στους λάθος χειρισμούς σας, μπείτε να τους τροποποιήσετε: 

Αυτό είναι και ένα μάθημα, που καλούμαστε να δώσουμε στα παιδιά μας. Μην πελαγώνετε. Ζητάμε συγγνώμη χωρίς υπερβολική ενοχικότητα και προσπαθούμε κάθε φορά να χειριστούμε την κατάσταση πιο ομαλά. Τα παιδιά μπορούν εύκολα να αντιληφθούν την ενοχικότητά σας και να την χειριστούν καταλλήλως.

Πότε χρειάζεται να απευθυνθούμε σε έναν ειδικό;
Όταν το παιδί εκδηλώσει έντονα επιθετικές και κακοποιητικές συμπεριφορές
Όταν υπάρχουν ενδείξεις κατάθλιψης, έντονης απόσυρσης και αυτοκαταστροφής
Όταν υπάρχουν έντονες δυσλειτουργίες μέσα στο οικογενειακό σύστημα
Όταν οι γονείς νιώσουν ανίσχυροι εντελώς να δουλέψουν με την διαπαιδαγώγηση της πειθαρχίας

Αθανασιάδου Μαρία - Ψυχολόγος
psyxologiki-ypostirixi


infokids

Sunday, 1 October 2023

Ο μήνας Οκτώβριος ή Οκτώβρης - Καλό Μήνα!!

 Καλό μήνα χαμομηλάκια!!
Ο λαός κατά τα συνηθισμένα τού έδωσε και τα δικά του ονόματα: τον λέει Αγιοδημήτρη ή Αι-δημητριάτη, αφού η πιο μεγάλη γιορτή είναι του Αγίου Δημητρίου, και Σπαρτό, είναι ο μήνας που θ' αρχίσει η σπορά. 
Λέμε θ' αρχίσει, γιατί η σπορά δεν γίνεται μόνο τον Οκτώβρη, αλλά προετοιμάζεται απ' το Σεπτέμβρη και συνεχίζεται μέχρι τα Χριστούγεννα.
Αγροτικές εργασίες: Σπορά δημητριακών (κριθάρι, βρόμη, στάρι) και συγκομιδή εσπεριδοειδών.

Ονομασία του μήνα Οκτώβρη: Από τη λατινική λέξη octo, που σημαίνει οχτώ, πήρε ο Οκτώβρης τ' όνομά του, γιατί πραγματικά στο παλιό-ρωμαϊκό ημερολόγιο, που άρχιζε από το μήνα Μάρτη, κρατούσε την όγδοη θέση. Όταν το 46 π.χ. τα πρωτεία του χρόνου τα πήρε ο Γενάρης, τότε ο Οκτώβρης έγινε ο δέκατος μήνας.

Αττικός μήνας: ΠΥΑΝΕΨΙΩΝ 14 Οκτωβρίου - 12 Νοεμβρίου. Ήταν ο τέταρτος μήνας του αττικού έτους. Ονομάστηκε Πυανεψιών από τα ιερά Πυανέψια ή Πυανόψια, γιορτή προς τιμήν του Απόλλωνα.
Ετυμολογία: Ο Πυανεψιών παράγεται από τις πυάνους (κυάμους: κουκιά) + έψειν (έψω=ψήνω, βράζω).

 
Ιερά Πυανέψια: Κάθε χρόνο στις 7 Πυανεψιώνα (Οκτωβρίου), γιορτή του Απόλλωνα, οι Αθηναίοι έβραζαν κουκιά μαζί με άλλα όσπρια προσφέροντάς τα σε κοινή συνεστίαση ευχόμενοι καλή σπορά. Περιέφεραν ακόμα την Ειρεσειώνη δηλαδή ένα κλαδί ελιάς στολισμένο με μαλλί γεμάτο από καρπούς, τραγουδώντας:
«Η Ειρεσειώνη σύκα φέρνει και παχιά ψωμιά και στα βάζα μέλι και λάδι και κρασί δυνατό...» (Πλούταρχος).

Έθιμα Αγίου Δημητρίου το μήνα Οκτώβριο

Δημήτρηδες υπάρχουν σχεδόν όσοι και Γιώργηδες, γιατί και οι δύο Άγιοι έχουν τιμηθεί εξαιρετικά απ' τους γεωργούς και τους κτηνοτρόφους, που αποτελούσαν το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού πληθυσμού.
Καβάλα στ' άλογά τους -άσπρο, κάτασπρο του Αι-Γιώργη, κοκκινωπό του Αι-Δημήτρη- δείχνουν με τα όπλα που κρατούν πως είναι αποφασισμένοι να προστατέψουν τους γεωργούς και τους κτηνοτρόφους από κάθε κακό.
Τους ίδιους και τις φαμίλιες τους, τα ζώα και τα χωράφια, ολόκληρο το βιος τους.
Στο Τζαντό της Θράκης μεταμφιεσμένοι κρατώντας Ειρεσειώνες συνόδευαν την ξύλινη τζαμάλα (καμήλα) σε όλα τα σπίτια, ευχόμενοι «καλή σπορά».

από paidika

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki