Ευγένεια: μια αρετή προς εξαφάνιση

Έγινε πλέον καθημερινό φαινόμενο να έρχεται ο καθένας από εμάς αντιμέτωπος με ανθρώπους που δεν έχουν ιδέα τι σημαίνει να διακατέχεσαι από ευγένεια και σωστούς τρόπους. Είναι αυτοί που πιστεύουν στην ιδέα πως οι φωνές, οι απειλές και οι βρισιές τους κάνουν πιο ανθρώπινους... και όχι μόνο. Γιατί κι όμως, το να είσαι ευγενής στις μέρες μας φαίνεται είναι μορφή αναπηρίας.

Το να κάνεις προσβλητικά σχόλια, να μιλάς απαξιωτικά, απότομα, κάνοντας τσαμπουκάδες εκφοβίζοντας, δεν σε κάνει πιο άνθρωπο. Άνθρωπο σε κάνει το να είσαι ευγενής και μάλιστα αυτό να φωνάζει από μακριά.. Το γεγονός να περιβάλλεσαι από μια αύρα πιο γλυκιά, να έχεις ήθος, αξίες να ξέρεις να συμπεριφέρεσαι καθώς πρέπει σε καταστάσεις, όταν απευθύνεσαι σε ανθρώπους να ξέρεις να μιλάς, να σέβεσαι τον διπλανό σου, να αποδέχεσαι το διαφορετικό και τόσα άλλα, χαρακτηρίζουν τον εαυτό σου και αντιπροσωπεύουν την αξιοπρέπεια σου.

Όλοι εσείς που θέλετε να νιώθετε υπεράνω όλων, να είστε επιβλητικοί, να υποτιμάτε και να σκορπάτε χολή, πιστεύετε πως κατά αυτόν τον τρόπο είστε αξιότεροι ως άνθρωποι; Το μόνο που κατορθώνετε είναι να δείχνετε το πόσο ανασφαλείς είστε, απείθαρχοι, χωρίς παιδεία και ηθικές αξίες.

Είναι μεγάλο προσόν η ευγένεια. Η ευγένεια είναι αρετή, στοιχείο ανωτερότητας, τόσο απλό που κι όμως σπανίζει.. αν δεν μπορείς να έχεις ούτε αυτό, τότε έχεις αποτύχει ως άνθρωπος.

Της Δέσποινας Παντέλα
awakengr.com

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Οι Συναισθηματικά Ευφυείς Άνθρωποι δεν... / Habits of Emotionally Intelligent People

    Η συναισθηματική ευφυία μπορεί να παίξει σπουδαίο ρόλο στη ζωή μας και μπορεί είτε να είναι έμφυτη είτε να την αποκτήσει κανείς μέσα από τις εμπειρίες του και την αυτοκριτική του.
Σημαίνει πως είμαστε σε επαφή με τα συναισθήματά μας, χωρίς να τα αφήνουμε να παίρνουν τον έλεγχο της ζωής μας.

Αυτά είναι τα χαρακτηριστικά των συναισθηματικά ευφυών ατόμων:

Habits of Emotionally Intelligent People

1. Δεν υποτιμούν τα συναισθήματα των άλλων

    Δείχνουν συμπάθεια προς τους υπόλοιπους και προσπαθούν να καταλάβουν πώς αισθάνονται οι γύρω τους. Δείχνουν τη συμπόνοιά τους και δεν εκτιμούν τα προβλήματα και τα αισθήματα των υπολοίπων σαν λιγότερο σημαντικά.

2. Δεν παριστάνουν το θύμα
    Έχουν τη δύναμη να ελέγξουν τα συναισθήματά τους και δεν κατηγορούν άλλους όταν η μέρα τους δεν πάει καλά. Δεν παριστάνουν τα θύματα και κατευθύνουν τα αρνητικά αισθήματά τους με παραγωγικές σκέψεις, αναλαμβάνοντας πλήρως την ευθύνη όσων νιώθουν.

3. Δεν εφησυχάζουν
    Μένουν σε επαφή με τα συναισθήματά τους, αλλά ξέρουν επίσης και πότε είναι η κατάλληλη στιγμή να στρέψουν την προσοχή τους προς τα έξω και να συγκεντρωθούν στον κόσμο γύρω τους. Γνωρίζουν ότι το να ζουν συνέχεια με τις σκέψεις τους μπορεί να προκαλέσει προβλήματα. Έτσι διατηρούν την επαφή με τα αισθήματά τους χωρίς όμως να τους επιτρέπουν να τους κυριαρχούν.

4. Δεν αφήνουν τους άλλους να ελέγχουν τα συναισθήματά τους
    Οι άνθρωποι με συναισθηματική νοημοσύνη είναι ευαίσθητοι, αλλά κυριαρχούν στα αισθήματά τους και δεν αφήνουν τρίτους να τους ρίχνουν ή να τους καταστρέφουν τη μέρα. Τους αρέσει να διατηρούν τη θετική στάση τους και μπορούν να ανταπεξέλθουν σχεδόν άμεσα στο ενδεχόμενο μιας απόρριψης ή άλλων αρνητικών περιστάσεων.

5. Δεν εμπλέκονται σε περιττές διαμάχες
    Το να διαλέγεις τις μάχες σου είναι εξαιρετικά πολύτιμο όσον αφορά στη συναισθηματική μας υγεία.
Τα συναισθηματικά ευφυή άτομα δεν αποφεύγουν να αντιμετωπίσουν μια διαμάχη, αλλά όταν παραστεί ανάγκη έχουν εξοικονομήσει ενέργεια για μια θετική διαντίδραση.

6. Δεν κουτσομπολεύουν
    Ξέρουν πόσο επιβλαβές είναι το κουτσομπολιό και τα αποφεύγουν. Αντίθετα, προτιμούν να ψάχνουν πιο θετικές συζητήσεις με άλλους και προσπαθούν να χτίσουν στέρεους δεσμούς με ανθρώπους, αποφεύγοντας εκείνους που θέλουν να κουτσομπολεύουν ή να κακολογούν.

7. Δεν φοβούνται να πουν όχι
    Πολλοί άνθρωποι διστάζουν να αρνηθούν και καταλήγουν να αναλαμβάνουν δεσμεύσεις υπερβολικά πολλές, με αποτέλεσμα να είναι δυστυχισμένοι. Οι συναισθηματικά ευφυείς άνθρωποι ξέρουν τα όριά τους και τιμάνε τον εαυτό τους θέτοντας τα στεγανά τους και όντας έτοιμοι να πουν όχι όταν το θεωρούν αναγκαίο.

8. Δεν αποζητούν την αποδοχή των άλλων
    Οι συναισθηματικά ευφυείς άνθρωποι γνωρίζουν ότι δεν έχουν ανάγκη την αποδοχή τρίτων για να πάρουν μια απόφαση. Εμπιστεύονται αρκετά τον εαυτό τους ώστε να ξέρουν ότι αυτό αρκεί. Αν θέλουν κάτι το κυνηγούν. Σέβονται και ακούν τη γνώμη των υπολοίπων, αλλά στο τέλος ξέρουν πως, εφόσον έχουν δουλέψει σκληρά, μπορούν να καταφέρουν οτιδήποτε, χωρίς να περιμένουν την έγκριση κάποιου άλλου.

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η ανεκτίμητη αξία μιας καλής πράξης ή ενός «ευχαριστώ»

«Είναι σημαντικό να κάνουμε κάποιον ευτυχισμένο και είναι σημαντικό να ξεκινήσουμε με τον εαυτό μας…»

Τα απλά πράγματα οι άνθρωποι έχουμε την τάση να τα κάνουμε πολύπλοκα. Σήμερα αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας 8 ενέργειες που με κάνουν ευτυχισμένη. Η ευτυχία είναι πράγμα απλό και λιτοδίαιτο όπως έχει πει και ο Νίκος Καζαντζάκης. 

Πολλές φορές νομίζουμε ότι τα υλικά αγαθά φέρνουν τη μεγαλύτερη ευτυχία στη ζωή μας, ενώ στην πραγματικότητα η απόκτηση τους μας ικανοποιεί προσωρινά. Φυσικά και είναι θεμιτό να έχουμε όμορφα πράγματα, χρήματα κλπ. Το θέμα είναι να μην ταυτίσουμε τον εαυτό μας με τα υλικά αγαθά που απολαμβάνουμε, να τα «κατέχουμε» εμείς αντί να μας «κατέχουν» αυτά. Έτσι λοιπόν έχω να σας προτείνω τα εξής απλά, αλλά θαυματουργά tips ευτυχίας:

1. Βρείτε καθημερινά ώρα να αφιερώσετε στον εαυτό σας.

Ξυπνήστε πιο νωρίς, κάντε κάτι που σας ευχαριστεί, γυμναστείτε, φροντίστε το σώμα και το πνεύμα σας!

2. Πείτε «ευχαριστώ».

Εκφράστε την ευγνωμοσύνη σας για όλα όσα έχετε και πάνω απ’ όλα για το δώρο της ζωής και για την υγεία σας. Μην ξεχνάτε, πράγματα που έχει ο καθένας μας δεδομένα άλλοι άνθρωποι δεν τα έχουν. Ακόμη πείτε ευχαριστώ σε αυτούς που σας έχουν βοηθήσει και σας εμπνέουν καθημερινά.

3. Κάντε μια καλή πράξη!

Θα νιώσετε υπέροχα βοηθώντας κάποιον, δίνοντας τη συμβουλή σας, ταΐζοντας ένα αδέσποτο και άλλα τόσα. Οι καλές πράξεις γυρίζουν πίσω, να το θυμάστε.

4. Αφιερώστε χρόνο σε αυτούς που αγαπάτε.

Φροντίστε τους, μην του παραμελείτε κι αν το κάνατε ποτέ δεν είναι αργά να επανορθώσετε. Εστιάστε στις σχέσεις που αξίζουν για σας και σας κάνουν να αισθάνεστε όμορφα.

5. Πρώτη και τελευταία σκέψη.

Δοκιμάστε η πρώτη και τελευταία σκέψη της ημέρας να είναι αισιόδοξη θα δείτε τρομερή αλλαγή.

6. Αναζήτηση έμπνευσης.

Ψάξτε στο ίντερνετ για γνωμικά που σας εμπνέουν, τυπώστε τα, βάλτε τα φόντο στο κινητό σας ή ακόμα και φόντο στην επιφάνεια εργασίας του υπολογιστή σας.

7. Δείτε την θετική πλευρά των πραγμάτων.

Μπορεί να περάσατε μια ή και δύο άσχημες μέρες αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα είναι έτσι όλη σας η ζωή. Χαμογελάστε και κάντε εξάσκηση στην καταπολέμηση των αρνητικών σκέψεων. Όταν αρχίζουν και κατακλύζουν το μυαλό σας πάρτε βαθιά ανάσα και αναρωτηθείτε αν η κατάσταση είναι πραγματικά τοσο άσχημη οςο νομίζετε. Θα δείτε ότι σε 2η και 3η σκέψη η αίσθηση αυτή θα αλλάζει… προς το καλύτερο! Αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα, αντί να πανικοβάλλεστε σκεφτείτε εκτός από τη λύση του τι μπορείτε να κερδίσετε από αυτή την εμπειρία στο μέλλον!

Αυτά είναι μόνο μερικά παραδείγματα. Ο καθένας μας μπορεί να δημιουργήσει αμέτρητα tips ευτυχίας. Δοκιμάστε να κάνετε μια λίστα και να την κολλήσετε στο ψυγείο σας, κάπου στο γραφείο, σε μέρη που σίγουρα θα την δείτε. Εγώ το δοκίμασα και σας το προτείνω ανεπιφύλακτα. Θα διασκεδάσετε και διαβάζοντάς τα τακτικά ακόμα και οι δύσκολες μέρες θα έχουν μια πινελιά ευτυχίας.

Θυμηθείτε, η ευτυχία είναι το κλειδί της επιτυχίας.

yatips.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ας αφήσουμε επιτέλους τα παιδιά μας να είναι παιδιά!

Θυμάστε καθόλου την ουσία της παιδικότητας; 

Τι είναι αυτό που κάνει ένα παιδί παιδί; 

Παιδική ηλικία είναι η θύμηση ενός απλωμένου… κόσμου, τότε που υπήρχαν στιγμές γεμάτες, χωρίς χθες και αύριο, τότε που χανόταν ο χρόνος.

γράφει ο Στέλιος Παπαβέντσης, 
Παιδίατρος / Σύμβουλος Γαλουχίας 

Το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο νου όταν προσπαθώ να θυμηθώ την παιδική ηλικία είναι παιχνίδι χωρίς κανόνες, χωρίς ρολόι, χωρίς εμφανή στόχο και σκοπό, μια μέρα που δεν ξέρεις που θα σε βγάλει, που έχει την γοητεία να κατευθύνεται όπου θέλεις εσύ κάθε στιγμή, βουτηγμένη στον θαυμαστό, αθώο, εγωκεντρικό χωρόχρονο της παιδικότητας. 
Το roaming, η ελεύθερη, άσκοπη περιπλάνηση, χωρίς επιβαλλόμενη εξωτερική κατεύθυνση από τους μεγάλους, είναι η ουσία της παιδικότητας, το ζωτικό παιχνίδι των παιδιών κι αυτό που συστηματικά στερούμε από τα παιδιά μας σήμερα. Μικρά και μεγάλα παιδιά έχουν ανάγκη να πλάθουν εκ νέου τον κόσμο, να τον ανασυνθέτουν με τα υλικά της ψυχής τους, να πειραματίζονται ελεύθερα και να χάνονται μέσα στις δικές τους πρωτοβουλίες και θέλω. 

Η περιπλάνηση μπορεί να είναι και κινητική, και νοητική. Να αφεθούν σε ένα ασφαλή χώρο, υπό την μακρινή επίβλεψη του γονιού, που πρέπει να επιβλέπει με τις ελάχιστες δυνατές παρεμβάσεις και μόνο για λόγους ασφάλειας του παιδιού, να παρακολουθεί σαν σκιά από μακριά, και να συμμετέχει μόνο εάν το παιδί το ζητά. 

Πνίγουμε τα μικρά και μεγαλύτερα παιδιά από την συστηματική επιβολή του στενόμυαλου, «πρακτικού», «εξωτερικού» κόσμου των ενηλίκων. Κόβουμε συστηματικά την φαντασία τους, την ελεύθερή τους έκφραση. Βλέπω γονείς σε παιδικές χαρές να τρέχουν νήπια όποτε θέλουν εκείνοι από την κούνια στην τραμπάλα και στην τσουλήθρα. Με μια καταιγίδα προσταγών και καταναγκαστικών ερωτήσεων. «Κάνε αυτό, κάνε εκείνο, μην κάνεις το άλλο», «θέλεις να κάνεις τσουλήθρα;» «Γιατί δε θέλεις να κάνεις τσουλήθρα;» «Κοίτα τα άλλα παιδιά κάνουν, εσύ γιατί δεν θέλεις;» και πολλά άλλα. 

Βλέπω μεγαλύτερα παιδιά σχολικής ηλικίας να κυκλοφορούν απονευρωμένα, να έχουν χάσει την παιδικότητα, πολυάσχολοι «γιάπηδες» όλη μέρα στα πρέπει του σχολείου, κατόπιν σε εκείνα του σπιτιού, σε αναρίθμητες οργανωμένες δραστηριότητες που τα στέλνουν οι γονείς τους με αναρίθμητους δασκάλους όλων των ειδών που τους μαθαίνουν τα πάντα, για να ξέρουν τα πάντα, και στο τέλος τίποτα. 

Γιατί τίποτα δεν μπορεί να μάθει ένα παιδί χωρίς τη δική του αυτενέργεια. Πιο πολυάσχολα και από τους μπαμπάδες τους, διακτινίζονται κάθε μέρα σε φροντιστήρια, πισίνες, τένις, ωδεία, φροντιστήρια, διαβάζουν το βράδυ για την επόμενη μέρα. Το μαρτύριο δεν τελειώνει τις καθημερινές, που έτσι και αλλιώς τα περισσότερα παιδιά δεν βρίσκουν ούτε μια ώρα ελεύθερου, «άσκοπου» παιχνιδιού. 
Το Σαββατοκύριακο θέλουμε πάλι να επιβάλλουμε τους κανόνες μας. Τα τρέχουμε και σε άλλες δραστηριότητες, και όταν παίζουμε μαζί τους επιβάλλουμε πάλι τους δικούς μας κανόνες, θα παίξουμε επιτραπέζιο με τους κανόνες των ενηλίκων, μέχρις ότου, όταν λογικά δείξουν ότι βαριούνται, θα τα παρκάρουμε στην τηλεόραση και θα φύγουμε. 

Μετά απορούμε γιατί τα παιδιά κολλάνε στο ίντερνετ και στα ηλεκτρονικά παιχνίδια: μήπως γιατί πρόκειται για ελάχιστες ευκαιρίες να ζήσουν λίγο άσκοπα, να κάνουν μια τουλάχιστον νοητική περιπλάνηση; 

Πρόσφατα ήμουν σε ένα παιδικό πάρτι με τα παιδιά. Μπουχτισμένα όλη την εβδομάδα να υπακούουν σε κανόνες, έκαναν σαν τρελά για λίγη ώρα μέσα σε ένα χώρο 5 επί 5, σε παιδότοπο. Δεν κράτησε για πολύ, πολύ σύντομα ανέλαβε ένας κλόουν να «οργανώσει» τον χρόνο τους. Άρχισε πάλι μια καταιγίδα εντολών, «καθίστε εδώ», «χέρια ψηλά», «χειροκροτήστε», «έλα εσύ εδώ, φύγε εσύ» και πολλά άλλα. 

Ένα ένα έρχονταν στους γονείς τους με έκφραση βαρεμάρας και έλεγαν ότι ήθελαν να φύγουν. Κάποια διαμαρτύρονταν που τους έλεγαν συνέχεια τι να κάνουν. Και όταν τελείωνε ο κλόουν έρχονταν οι κοπέλες του παιδότοπου να τα ρωτάνε «θέλεις να παίξουμε κουνιστές καρέκλες;» «θέλεις να ζωγραφίσουμε;» «τίποτα δεν θέλεις, γιατί;». 

Έτσι οι πολυάσχολοι όλη την εβδομάδα «γιάπηδες» έχουν για το σαββατοκύριακο πάρτι με ασφυκτικά οριοθετημένες οδηγίες και εντολές για χέρια ψηλά και χαμηλά, για επιβαλλόμενα χειροκροτήματα λες κι είναι στο κοινό ενός ριάλιτι σόου, κάνε αυτό, κάνε εκείνο, κάνε το άλλο, Χάιλ Χίτλερ. 

Και μετά απορούμε που δεν έχουμε κουλτούρα ενεργού πολίτη ως μεγάλοι και βρίσκουμε καταφύγιο σε άκρα. Το τέλος της αθωότητας, ο αργός, καθημερινός θάνατος της παιδικότητας, η πολτοποίηση της ελευθερίας, ο εξοστρακισμός της ανεμελιάς από την ψυχή των παιδιών. 

Έστω και λίγες φορές την εβδομάδα, αντισταθείτε στην καταναγκαστική σας επιθυμία να επιβάλλετε πλήρως την ατζέντα στο παιδί σας. Κάντε ένα βήμα πίσω, αφήστε το να δράσει, ακολουθήστε το χωρίς παρεμβάσεις. Αφήστε του χώρο και χρόνο να απλώσει το παιδί πάνω ελεύθερα την ψυχή του και να τη μεγαλώσει. 
Θυμηθείτε… τί ήταν για εσάς η παιδική ηλικία; Είμαι σίγουρος ότι ήταν ένα απόγευμα καλοκαιριού στην γειτονιά χωρίς αρχή μέση και τέλος, να είστε ελεύθεροι να παρατηρείτε τα σύννεφα για όση ώρα επιθυμείτε και να έρθουν τα χρώματα του βραδιού απλά και όμορφα πριν το καταλάβετε. 

Πηγή superdad 

Ερωτήσεις για να συνδεθούμε περισσότερο με τα παιδιά μας

Όλοι οι γονείς το ξέρουν: Ο γρηγορότερος τρόπος για να κάνεις τα παιδιά να πουν τη λέξη «καλά» είναι να τα ρωτήσεις «πώς τα πέρασες σήμερα;» Ή «πώς πήγε το σχολείο;» 

Οι παρακάτω 103 ερωτήσεις δίνουν ιδέες, ξεκινούν συζητήσεις και μας βοηθάνε να καταλάβουμε τα παιδιά μας καλύτερα.

Όπως θα διαπιστώσετε, δεν είναι όλες οι ερωτήσεις ίδιες. Μερικές είναι είναι ιδανικές για τη διαδρομή από το σχολείο στο σπίτι (εκείνες για παράδειγμα που αφορούν το σχολείο) και μερικές προσφέρονται για περισσότερη κουβέντα, άρα θα μπορούσαν να γίνουν κατά τη διάρκεια του φαγητού. Μερικές είναι για μικρότερα παιδιά, μερικές για μεγαλύτερα. 

Παρ’ όλα αυτά όλες οι ερωτήσεις μας βοηθούν να ξεκινήσουμε έναν πιο ουσιαστικό διάλογο με τα παιδιά από την ώρα που θα γυρίσουν στο σπίτι από το σχολείο, την ώρα του φαγητού ή οποιαδήποτε άλλη στιγμή της ημέρας. 

Έτοιμοι; Φύγαμε!

Τι σε έκανε να γελάσεις σήμερα στο σχολείο;
Με ποιον έκανες περισσότερη παρέα σήμερα;
Πώς ένιωσες την ώρα την ώρα του διαγωνίσματος;
Τι σου αρέσει περισσότερο στον καλύτερό σου φίλο/η;
Τι σου έχει λείψει να κάνουμε μαζί;
Πώς θα ήταν μια τέλεια ημέρα για σένα;
Ποιο είναι το αγαπημένο σου μάθημα αυτό τον καιρό;
Τι σου αρέσει φέτος στη δασκάλα σου;
Ποιο μάθημα σε δυσκολεύει περισσότερο;
Ποιος είναι ο αγαπημένος σου YouTuber? Τι σου αρέσει σε αυτόν;
Ποιο είναι το αγαπημένο σου βίντεο στο YouTube? Θα μου το δείξεις;
Τι φοβάσαι περισσότερο;
Αν δε φοβόσουν τι θα έκανες;
Αν δεν υπήρχαν συνέπειες, τι θα έκανες;
Τι σου δίνει χαρά;
Ποιος στην τάξη σου είναι ξεχωριστός (η);
Αν θα μπορούσες να είσαι όποια ηλικία ήθελες, ποια ηλικία θα διάλεγες ;
Τι θα ήθελες να κάνουμε όλοι μαζί ως οικογένεια το Σαββατοκύριακο;
Τι καλό έγινε σήμερα;
Πώς φαντάζεσαι τη δουλειά των ονείρων σου;
Τι σου αρέσει στην πόλη μας;
Ποιον θαυμάζεις;
Τι θα μπορούσες να έχεις κάνει καλύτερα σήμερα;
Ποια πιστεύεις ότι είναι η μεγαλύτερη εφεύρεση όλων των εποχών;
Αν σου έδιναν 500 ευρώ ώστε για να τα ξοδέψεις για να βοηθήσεις άλλους, πώς θα τα ξόδευες;
Αν κέρδιζες 500 ευρώ σήμερα, πώς θα τα ξόδευες; (Ευκαιρία να μιλήσουμε για διαχείριση χρημάτων και τα 3 βάζα)
Από όλες τις δασκάλες σου ποια ήταν η πιο αγαπημένη σου; Γιατί;
Αν θα μπορούσες να αλλάξεις θέση με κάποιον για μια εβδομάδα, με ποιον θα άλλαζες;
Αν θα μπορούσαμε να αλλάξουμε θέσεις για μια βδομάδα και εσύ να γινόσουν εσύ η μαμά (ή ο μπαμπάς) κι εγώ το παιδί, τι θα έκανες διαφορετικά;
Τι μπορώ να κάνω για να γίνω καλύτερη μαμά (ή μπαμπάς) για σένα;
Ποιος είναι ο πιο σημαντικός άνθρωπος στον κόσμο;
Ποια χώρα θα ήθελες να επισκεφτείς για διακοπές;
Αν θα μπορούσες να ζήσεις σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου για ένα χρόνο, ποια χώρα θα διάλεγες;
Έχεις πολλούς ή λίγους φίλους; Τι πιστεύεις;
Τι μπορώ να κάνω για να σε βοηθήσω;
Πώς ονειρεύεσαι το σπίτι που θα ζήσεις όταν μεγαλώσεις;
Έμαθες κανένα καινούργιο ανέκδοτο σήμερα;
Τι σου αρέσει περισσότερο στον αδελφό σου (στην αδελφή σου);
Τι σου αρέσει περισσότερο στη μαμά;
Τι σου αρέσει περισσότερο στον μπαμπά;
Αν εμφανιζόταν μπροστά σου ένα τζίνι που μπορούσε να πραγματοποιήσει 3 ευχές σου, τι θα ευχόσουν;
Τι κάνει ο Γιάννης; (ή η Μαρία κλπ) Έχω καιρό να σε ρωτήσω τα νέα του!
Ένιωσες καθόλου μόνος/η σήμερα στο σχολείο;
Αν θα μπορούσες να μεταμορφωθείς σε ένα ζώο ποιο ζώο θα επέλεγες;
Αν θα μπορούσες να αλλάξεις οτιδήποτε στον εαυτό σου τι θα άλλαζες;
Τι παίξατε στο διάλειμμα;
Ποιος είναι ο πιο ...