Σε μια κοινωνία που βρίθει από "μαγκιά", αγένεια και θράσος...

Ένας υψηλός δείκτης συναισθηματικής νοημοσύνης μπορεί να μη σου εξασφαλίζει μια θέση στο Harvard, είναι όμως βέβαιο ότι σε προετοιμάζει για το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο όλων των εποχών… την ζωή.

-------

Μεγαλώνοντας ένα ευγενικό παιδί σ’ έναν κόσμο που δεν λέει «ευχαριστώ»
Μεγαλώνοντας ένα παιδί, κάθε μέρα περνάει από το μυαλό μας η βασανιστική ερώτηση «το κάνω σωστά;».

    Είναι αυτή η διαρκής αμφιβολία που άλλους τους κάνει να ψάχνουν και να διερωτώνται και να πηγαίνουν παρακάτω, και άλλους φορτίζει με ένα άγχος επάρκειας ως προς το γονεϊκό τους ρόλο.

    Η δική μου προσπάθεια, της μέχρι σήμερα μητρικής μου καριέρας, είναι το μεγάλωμα παιδιών με συναισθηματική νοημοσύνη. Στόχος μου είναι να εμμένω στο συναίσθημα κάθε περίστασης και να παρακάμπτω το περιβάλλον σκηνικό. 

    Προσπαθώ να ενθαρρύνω την έκφραση και αποδοχή του συναισθήματος και να ενισχύσω την ενσυναίσθηση. Τη δεξιότητα που σου επιτρέπει να μπεις στη θέση του άλλου να αντιληφθείς τι νιώθει και να αντιδράσεις ανάλογα.

    Δυστυχώς πολλές φορές αναρωτιέμαι αν είναι σωστό αυτό που κάνω. Αναρωτιέμαι αν η έμφασή που δίνω στο κομμάτι της συναισθηματικής ανάπτυξης, είναι αυτό που πραγματικά θα βοηθήσει το δικό μου παιδί να είναι ευτυχισμένο και ολοκληρωμένο σαν προσωπικότητα.
    Και έρχονται όλες εκείνες οι στιγμές που νιώθω σαν να δημιουργώ έναν αριστοκράτη σε μια κοινωνία που βρίθει από μαγκιά, αγένεια και θράσος. Είναι όλες εκείνες οι φορές που αντιλαμβάνεσαι ότι δίνεις εφόδια που δυστυχώς δεν συμμερίζονται όλοι. 

    Έτσι βρέθηκα να έχω ένα παιδί με υψηλή –κατά τη γνώμη της κουκουβάγιας-μάνας – συναισθηματική νοημοσύνη, ευάλωτο όμως από τα βλήματα των υπολοίπων που η ανατροφή τους επικεντρώνεται στην προσωπική ανάδειξη, τη μαγκιά και τον εξευτελισμό κάθε συναισθήματος, που νοείται ως αδυναμία.

    Ωραία όλα αυτά, θα μπορούσε να μου πει κάποιος, αλλά θα έπρεπε θωρακίζεις ένα παιδί απέναντι σε τέτοιες περιπτώσεις. 

Η συναισθηματική νοημοσύνη, με ό,τι αυτή εμπεριέχει, βοηθάει στη δημιουργία ψυχικά ανθεκτικών ανθρώπων. Δεν παύει όμως όλο το σκηνικό να σε κάνει κάποιες στιγμές να νιώθεις σαν να είσαι ο μόνος που φροντίζει το περιβάλλον, και γύρω τριγύρω οι υπόλοιποι να το μολύνουν, όπως μπορούν και με όσα μέσα έχουν. 

Η μάχη είναι άνιση. Και έρχεται πάλι η ίδια βασανιστική ερώτηση «κάνω το σωστό;».

    Είναι η στιγμή που καλούμαστε να συνειδητοποιήσουμε την ανάγκη διαρκούς παρουσίας μας απέναντι στις συναισθηματικές ανάγκες ενός παιδιού που έρχεται αντιμέτωπο με άτομα που δεν διαθέτουν τις δικές τους συναισθηματικές δεξιότητες. 

Είναι η στιγμή που αντιλαμβάνεσαι ότι θωρακίζεις και προστατεύεις ένα παιδί από τα βέλη του συναισθηματικού υποκόσμου μιλώντας του. 

    Μιλώντας του και εξηγώντας του τι είναι αυτό που συμβαίνει ακριβώς, για ποιο λόγο συμβαίνει και τι μπορεί να κάνει. Εμπλουτίζεις με αυτό τον τρόπο τις μπαταρίες της ανθεκτικότητάς του.
    Ομολογώ ότι είναι φορές που πραγματικά μετανιώνω για όλη αυτή την έμφαση στη συναισθηματική νοημοσύνη των παιδιών μου. Γιατί τα βλέπω, αρκετές φορές να πληγώνονται και να μην βρίσκει αντίκρισμα η προσπάθεια που έχει γίνει. 

Άλλες φορές πάλι είμαι πραγματικά υπερήφανη για τον τρόπο που διαχειρίζονται καταστάσεις, και ιδιαίτερα καταστάσεις φορτισμένες με έντονο συναίσθημα. Τότε είναι που αποφασίζω να συνεχίσω να διαπαιδαγωγώ τον «αριστοκράτη» που θα κληθεί να αντιμετωπίσει όλες τις προβολές καταπιεσμένων γονιών στα παιδιά τους, γιατί στο τέλος ο κερδισμένος είναι εκείνος που νιώθει, εκφράζεται, μοιράζεται και συναισθάνεται.

    Θέλει αρετή και τόλμη η ευαισθησία απέναντι στις Ερινύες (ham. Σειρήνες) μιας κοινωνίας που καλλιεργεί τον τσαμπουκά, την υπεροψία και την αναλγησία. 

Θα είμαι εκεί για να στηρίζω όλο αυτό που με κόπο οικοδόμησα για να το δω να στέκεται στα πόδια του. 

Θα είμαι εκεί για να εξηγώ και να δικαιολογώ γιατί αυτό είναι το λειτουργικό και γιατί το άλλο είναι το δυσλειτουργικό, σε πείσμα των καιρών που αποζητούν ανθρώπους κενούς και άβουλους. 

Γιατί ένας υψηλός δείκτης συναισθηματικής νοημοσύνης μπορεί να μη σου εξασφαλίζει μια θέση στο Harvard, είναι όμως βέβαιο ότι σε προετοιμάζει για το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο όλων των εποχών… την ζωή.

Αλεξία Μπακοπούλου

themamagers

«Χαχα, Γιωργάκη κάνε πώς μουτζώνουμε!»

Ακόμα κι αν δεχτούμε ότι κάποια χαρακτηριστικά είναι εγγενή, σίγουρα δεν θα μπορούσαμε να βάλουμε σ’ αυτήν την κατηγορία την αγένεια. 

Κανείς άνθρωπος δεν γεννιέται με τη διάθεση να είναι προσβλητικός κι αντιπαθής, επομένως κανένα παιδί που χαρακτηρίζεται απ’ τον κοινωνικό του περίγυρο, ή και τους δικούς του, «αγενές» δεν το έχει επιλέξει. 

Μπορεί να παπαγαλίζει τη συμπεριφορά που βλέπει, να φωνάζει έτσι άρρητα «προσέξτε με» ή να ενθαρρύνεται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο απ’ το περιβάλλον του να συμπεριφέρεται χοντροκομμένα.

«Χαχα, Γιωργάκη κάνε πώς μουτζώνουμε!»
    Ίσως έχετε ήδη συναναστραφεί με τέτοιους γονείς: είναι εκείνοι οι άνθρωποι που θεωρούν φοβερά χαριτωμένο να βλέπουν το ροδαλό τους τρίχρονο να ξεστομίζει βρισιές και, αντί να αγνοήσουν, να κατακρίνουν, να διαχειριστούν αυτήν του τη συμπεριφορά, γελούν ευχαριστημένοι. 

    Και όπως είναι φυσικό, ένα παιδί που νιώθει ότι χειροκροτείται από το κοινό του επιδεικνύοντας μια συγκεκριμένη συμπεριφορά, θα την επανάλαβει για να ξαναχειροκροτηθεί.

Καθ΄ ομοίωση
    Υπάρχει, άραγε, σιγουρότερος τρόπος να γίνει ένα παιδί αγενές απ’ το να έχει αγενείς γονείς; 

Η μίμηση είναι ένα απ’ τα βασικότερα χαρακτηριστικά της παιδικής συμπεριφοράς κι ανάπτυξης. 

Αν θες να κάνει ή να μην κάνει κάτι το παιδί σου, κάνε το ή μην το κάνεις, νόμος.
    Εάν, λοιπόν, είσαι το είδος του ανθρώπου 

που βρίζει στα φανάρια τους οδηγούς, επειδή άργησαν δύο νανοσεκόντ να ξεκινήσουν, 

που μιλάει με αγένεια στους σερβιτόρους και τους υπαλλήλους των μαγαζιών, 

που πετάει το σκουπίδι του όπου βρει, 

που διακόπτει, φωνάζει, αρνείται να ακούσει άλλη άποψη, 

που διαολοστέλνει τους διαφωνούντες και θεωρεί ότι κάθε μέρος είναι τσιφλίκι του, 

τότε... 

πώς, από πού, γιατί να γίνει το παιδί σου άνθρωπος γλυκομίλητος κι ευγενικός; 

πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

👧 Ενισχύστε την Καλή Συμπεριφορά των Παιδιών σας 👦 How to encourage good behaviour in your child

Η στιγμή που κρατήσατε για πρώτη φορά στην αγκαλιά σας το παιδί, σίγουρα ήταν αξέχαστη ενώ σκεπτόμενοι το μέλλον δίπλα τους, το βλέπατε πιο όμορφο από οτιδήποτε.

How to encourage good behavior in your child

Μπορεί ακόμα, να είχατε προβλέψει και μερικά προβλήματα που ενδεχομένως να προκύψουν κατά την γονική μέριμνα αλλά μπορεί να μην είχατε φανταστεί ότι το παιδί κάποια μέρα πιθανόν να αγνοεί τους κανόνες ή τα όρια που ορίζετε.

Ειδικά στην περίπτωση που το παιδί εμφανίζει μια λιγότερη επιθυμητή συμπεριφορά, επιδεικνύοντας αγένεια ή ασέβεια, για μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορεί η ανησυχία σας να μεγαλώνει μέρα με την ημέρα.

Ωστόσο, δεν χρειάζεται να ανησυχείτε μιας και τα περισσότερα παιδιά περνούν από αυτήν την φάση και σύντομα επανέρχονται στους καλούς τους τρόπους.

Μπορείτε ταυτόχρονα, να τα βοηθήσετε και εσείς, δοκιμάζοντας τις ακόλουθες στρατηγικές:

Συνέπεια
Η έλλειψη συνοχής ή συνέπειας μπορεί να προκαλέσει σύγχυση και άγχος στο παιδί.
Ειδικά στα μικρότερα παιδιά θα ήταν καλό να μην είστε ασαφείς ή διφορούμενοι, αφού ακόμα δεν μπορούν να αντιληφθούν τις «αποχρώσεις» σε αυτά που λέτε ή κάνετε.

Όταν ορίζετε κανόνες και όρια φροντίστε να είναι ξεκάθαροι ώστε να μπορεί να τους καταλαβαίνει το παιδί και να τους ακολουθήσει.

Τα όρια ταυτόχρονα, πρέπει να διατηρούνται με συνέπεια, πράγμα που σημαίνει ότι θα ήταν καλό να μην υποκύπτετε σε κλάματα ή και φωνές.

Συνέπειες και εξηγήσεις
Ενισχύστε τα όρια που θέτετε με συνέπειες. 

Δεν είναι καλό να απειλείτε τα παιδιά, αλλά θα πρέπει να γνωρίζουν τι θα συμβεί αν αμελήσουν τα όρια ή τους κανόνες που έχετε θέσει.

Είναι εξίσου σημαντικό, πράγματι να επιβάλλετε συνέπειες αν πρέπει να το κάνετε, διότι διαφορετικά δίνετε λάθος μήνυμα στο παιδί και ενδεχομένως να το κάνει ξανά, δοκιμάζοντας τα όριά σας. 

Ωστόσο, είναι σημαντικό να επιβραβεύετε και την καλή συμπεριφορά.

Όταν το παιδί επιδεικνύει μια επιθυμητή συμπεριφορά ή συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, όπως η ευγένεια, δηλώστε του πόσο καλή συμπεριφορά δείχνει.

Μην ξεχνάτε την εξάσκηση
Εάν έχουν επιδείξει αγένεια σε κάποιο φίλο τους ή σε κάποιο ενήλικα είναι ιδιαίτερα σημαντικό να χρησιμοποιήσετε αυτήν την στιγμή ως διδακτική εμπειρία.
Μέσω της διαρκής εξάσκησης, μπορείτε να τους μάθετε πώς πρέπει να ενεργούν και να συμπεριφέρονται στους γύρω τους. 

Μπορείτε να δοκιμάσετε να τους μάθετε τι πρέπει να λένε και τι όχι ανάλογα της περίστασης αλλά και πώς θα πρέπει να απευθύνονται στους γύρω τους.

in.gr

ΜΕΓΑΛΩΝΟΝΤΑΣ ΕΥΓΕΝΙΚΑ ΠΑΙΔΙΑ...

Πολλές φορές σε κοινόχρηστους χώρους, σε εστιατόρια, σε χώρους ψυχαγωγίας, ακόμα και περιμένοντας στην ουρά σε κάποιο κατάστημα, γινόμαστε μάρτυρες κακότροπων παιδιών – δεν μιλάμε απλώς για συμπεριφορές που αναδεικνύουν ένα κακομαθημένο παιδιά, αλλά αναφερόμαστε σε παραδείγματα που χαρακτηρίζονται από έλλειψη στοιχειώδους ευγένειας.

Η ευγένεια στις μέρες μας δεν είναι είδος πολυτελείας και ελπίζουμε, όχι είδος υπό εξαφάνιση. Ως γονείς ή ως άτομα που ερχόμαστε σε επαφή με παιδιά, πρέπει να προσέχουμε την αλληλεπίδρασή μας και το παράδειγμα που τους δίνουμε. Η ευγένεια και οι καλοί τρόποι ξεκινάνε από το σπίτι. Δεν αρκεί απλώς να λέμε στο παιδί «τι λέμε;» όταν του δίνει κάποιος κάτι ή όταν ζητάει εκείνο κάτι από κάποιον, πρέπει κι εμείς στην καθημερινή μας πρακτική, σε όλα όσα κάνουμε, να προσέχουμε τις λέξεις, το ύφος και γενικά, τους τρόπους μας.

Τα βασικά που πρέπει να έχουμε διδάξει σε ένα παιδί ως την ηλικία των 9 χρονών και θεωρούνται απολύτως απαραίτητα, είναι τα εξής:

«ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» – «ΠΑΡΑΚΑΛΩ»
Δύο απλές λέξεις που ακούμε όλο και πιο σπάνια στις μέρες μας (στη χώρα μας). Δεν είναι τυπικό, δεν είναι ασήμαντο, δεν είναι καν λεπτομέρεια. Ευχαριστούμε κάποιον όταν μας δίνει κάτι: από μια χαρτοπετσέτα, ένα ποτήρι νερό, έως τη θέση του στο μετρό ή ακόμα και μία πληροφορία. Λέμε «παρακαλώ» κάθε φορά που ζητάμε κάτι: από την άδεια για να πάμε στην τουαλέτα στη διάρκεια του μαθήματος, για να μάθουμε την ώρα ή για να ανοίξουμε την τηλεόραση…

ΔΕΝ ΔΙΑΚΟΠΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΕΤΑΓΟΜΑΣΤΕ ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΙΛΑΕΙ
Ένα παιδί δεν θα μάθει ποτέ να περιμένει να έρθει η σειρά του να μιλήσει, αν δεν το εκπαιδεύσουμε. Τα παιδιά γεννιούνται με την ορμή, τον ενθουσιασμό, την περιέργεια και την ανάγκη να μάθουν τα πάντα και να πουν τη γνώμη τους για τα πάντα… Χωρίς να ανακόψουμε τη φιλομάθεια και το ενδιαφέρον τους, τα εκπαιδεύουμε να μην διακόπτουν όταν μιλάει κάποιος άλλος και δεν τα ενθαρρύνουμε να μιλάνε την ίδια στιγμή που μιλάει κάποιος άλλος. Προσπαθούμε στο σπίτι να εξασκούμε το διάλογο, αλλά και την ικανότητα της ακοής… Αν δεν μάθει να ακούει, δεν θα μάθει και να μην πετάγεται.

«ΣΥΓΓΝΩΜΗ, ΜΠΟΡΩ ΝΑ...» – Ο ΜΑΓΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΑΔΕΙΑ
Τα παιδιά νομίζουν ότι έχουν δικαίωμα για τα πάντα, ότι όλα τους ανήκουν ή ότι μπορούν να κάνουν τα πάντα. Όμως, αυτό δεν ισχύει. Και πρέπει να το μάθουν νωρίς! Χωρίς να νιώθουν ότι καταπιέζονται ή ότι η ανατροφή τους χαρακτηρίζεται από ανελευθερία, πρέπει να μάθουν ότι για μερικές πράξεις, για μερικά πράγματα πρέπει να ζητάνε την άδεια για να κάνουν κάτι, να χρησιμοποιήσουν κάτι (κυρίως, όταν δεν είναι δικό τους) και η μαγική λέξη-φράση για να το κάνουν είναι να πουν «μπορώ να κάνω αυτό;», «μπορώ να πάω εκεί;» και αν μάλιστα χρειάζεται να διακόψουν κάποιον ή να απευθύνουν το αίτημα σε κάποιον που δεν γνωρίζουν καλά, μπορούν να προσθέσουν το «συγγνώμη».

ΑΛΛΟ ΛΕΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΑΛΛΟ ΛΕΜΕ ΜΕ ΑΓΕΝΕΙΑ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΚΑΤΙ/ΚΑΠΟΙΟΝ
Τα παιδιά μεγαλώνοντας θέλουν να κάνουν εξάσκηση των λεκτικών και νοητικών τους δυνατοτήτων. Έτσι προσπαθούν να έχουν γνώμη για τα πάντα και να την εκφράζουν. Πολλές φορές, όμως, μπορεί να εκφράσουν και μια ιδιαίτερα επικριτική ή αρνητική γνώμη για κάποιον/κάτι, μπερδεύοντας κατά κάποιον τρόπο την αλήθεια και την ειλικρίνεια με την αγένεια. Εκπαιδεύουμε τα παιδιά όσο μεγαλώνουν να μάθουν να χρησιμοποιούν σωστά τα όρια της γλώσσας – εξηγώντας πως ο τρόπος που λέμε κάτι κάνει τη διαφορά και ότι, χρησιμοποιώντας λανθασμένες εκφράσεις και λέξεις, μπορεί να πληγώσουμε κάποιον ανεπανόρθωτα. Με την ίδια λογική, εμείς οι ίδιοι προσέχουμε πώς εκφραζόμαστε για άλλους ανθρώπους και κυρίως, προσέχουμε να μη μιλάμε προσβλητικά ή μειονεκτικά για κανέναν.

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
Μαθαίνουμε στα παιδιά να ρωτάνε και να δείχνουν ενδιαφέρον, όταν κάποιος τους ρωτάει τι κάνουν και τα εκπαιδεύουμε να χαιρετάνε όταν μπαίνουν κάπου ή όταν συναντάνε κάποιον γνωστό τους στο δρόμο ή στο σπίτι ή οπουδήποτε. Επίσης, να το κάνουν κοιτώντας τον άλλον και μιλώντας καθαρά κι όχι μέσα από τα δόντια, δηλώνοντας ότι είναι κάτι που το κάνουν με το ζόρι…

ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΝΑ ΖΗΤΑΜΕ «ΣΥΓΓΝΩΜΗ»
Όταν κάνουμε μια ζημιά, μια απροσεξία, αν πέσουμε πάνω σε κάποιον, μαθαίνουμε να ζητάμε συγγνώμη, να το δείχνουμε και να το εννοούμε.

ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ ΠΩΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ Ή ΣΕ ΧΩΡΟΥΣ ΜΕ ΚΟΣΜΟ
Δεν φωνάζουμε. Δεν κάνουμε σκουπίδια. Δεν κάνουμε φασαρία. Δεν ενοχλούμε τους άλλους. Προσέχουμε να παραμένουμε καθαροί και, κυρίως, να μη λερώνουμε τους άλλους ή το χώρο δίπλα μας. Μιλάμε σιγά. Δεν δείχνουμε. Και παραμένουμε ευγενικοί.

Πολλά πράγματα κατά τη διάρκεια της μέρας και στη διάδρασή μας με άλλους ανθρώπους θεωρούνται με την επανάληψη ή τη συνήθεια ως δεδομένα. Διατηρήστε την ευγένεια και στα πιο απλά, είναι ο καλύτερος τρόπος για να μεγαλώσετε ευγενικά παιδιά και με καλούς τρόπους.

ΠΗΓΗ: CHILDIT.GR

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ TA: ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μεγαλώνοντας ένα με παιδί καλούς τρόπους

Η ευγένεια είναι πολύ σημαντική αρετή για τις διαπροσωπικές σχέσεις. Το να διδάξετε στο μικρό σας να είναι ευγενικό και να έχει καλούς τρόπους είναι επίσης πολύ σημαντικό, όσο σημαντικό είναι να του μάθετε ότι πρέπει να πλένει τα δόντια του. φυσικά για να «αριστεύσει» το βλαστάρι σας και σε αυτό το μάθημα, θα χρειαστεί χρόνο.

How to Teach Your Child Good Manners

Δείτε μερικούς τρόπους που θα το βοηθήσουν να θυμάται τους καλούς τρόπους σε καθημερινή βάση. 

1. Επιστρατεύστε φίλους και συγγενείς για να σας υποστηρίξουν καθώς είναι πολύ πιθανόν το μικρό σας να ακούσει περισσότερο τους άλλους από ότι εσάς. Ειδικά αν το ίδιο μήνυμα που θέλετε εσείς να του περάσετε, κάποιος που συμπαθεί του το παρουσιάζει με διαφορετικό τρόπο.
2. Χρησιμοποιήστε θετικές εκφράσεις για να μάθετε τρόπους στο παιδί σας. Πείτε του για παράδειγμα όλα τα πλεονεκτήματα της καλής συμπεριφοράς δίνοντάς του με αυτόν τον τρόπο κίνητρα για να είναι ευγενικό. Οι απειλές και η αρνητική συμπεριφορά δεν θα έχουν το αποτέλεσμα που επιθυμείτε. 
3. Μιμηθείτε το μικρό σας όταν ζητάει κάτι και είναι αγενές ή όταν κάνει κάτι που είναι άσχημο. Μιμηθείτε τα λόγια του με αστεία φωνή για να του δώσετε να καταλάβει ότι κάπως αλλιώς πρέπει να συμπεριφερθεί. Στη συνέχεια συζητήστε για τους τρόπους που θα ήταν καλύτεροι. 
4. Δοκιμάστε το παιχνίδι ρόλων και αναβιώστε πιθανές καταστάσεις και πώς πρέπει να συμπεριφέρεται ο καθένας. Για παράδειγμα, τι λέμε όταν γνωρίζουμε κάποιον άγνωστο, πώς να προσπεράσει κάποιον σε ένα διάδρομο του σουπερμάρκετ κτλ. Μέσω της εξάσκησης θα αποκτήσει σιγουριά για να ανταπεξέλθει σε κάθε κατάσταση. 
5. Φροντίστε να δειπνείτε όλοι μαζί σαν οικογένεια. Αφενός έρχεστε πιο κοντά, αφετέρου είναι ένα πεδίο όπου μπορούν να γίνουν πολλά «μαθήματα» συμπεριφοράς, όπως πώς να τρώει σωστά, πώς να αρνείται ένα φαγητό που δεν του αρέσει χωρίς να προκαλεί αναστάτωση, πώς να ευχαριστεί αυτόν που έχει μαγειρέψει αλλά και ότι πρέπει να τρώει όσο αντέχει.
6. Αντί να καταφεύγετε μόνο σε παιχνίδια ρόλων για την καλή συμπεριφορά κάντε μια δοκιμή στον έξω κόσμο. Ξεκινήστε σε ένα εστιατόριο φιλικό για παιδιά (δείτε μερικά εδώ), πριν το αφήσετε να δοκιμάσει τις δυνάμεις του σε ένα χώρο που έχει περισσότερους ενήλικες. Αφήστε το να παραγγείλει, να ρωτήσει που είναι το μπάνιο, να ζητήσει τον λογαριασμό και να πληρώσει. Όλα αυτά, φυσικά, με τους τρόπους λόρδου που θα του έχετε διδάξει.
7. Ζητήστε από το παιδί σας να μοιραστεί μαζί σας τις ιδέες του σχετικά με το πώς θα μπορούσε κάποιος να έχει καλύτερη συμπεριφορά. Ενθαρρύνετέ το να εφαρμόσει αυτές τις ιδέες, ρωτήστε το τι συνέβη κατά την εφαρμογή τους και αν είχαν καλό αποτέλεσμα.
8. Κλειδί για να μάθει το μικρό σας οτιδήποτε καινούργιο είναι η επανάληψη, συνεπώς είναι σημαντικό να κάνετε εξάσκηση διαρκώς. Αν, για παράδειγμα, ξεχνάει να πει «ευχαριστώ» ή «παρακαλώ», τονίστε τις δύο λέξεις χρησιμοποιώντας τις σε μια πρόταση προκειμένου να τις υπενθυμίσετε. Με τη διαρκή εξάσκηση και τη συνεχή υπενθύμιση κάποια στιγμή θα κατορθώσει να εφαρμόζει μόνο του όσα του έχετε μάθει. 

happyparenting