👧 Ενισχύστε την Καλή Συμπεριφορά των Παιδιών σας 👦 How to encourage good behaviour in your child

Η στιγμή που κρατήσατε για πρώτη φορά στην αγκαλιά σας το παιδί, σίγουρα ήταν αξέχαστη ενώ σκεπτόμενοι το μέλλον δίπλα τους, το βλέπατε πιο όμορφο από οτιδήποτε.

How to encourage good behavior in your child

Μπορεί ακόμα, να είχατε προβλέψει και μερικά προβλήματα που ενδεχομένως να προκύψουν κατά την γονική μέριμνα αλλά μπορεί να μην είχατε φανταστεί ότι το παιδί κάποια μέρα πιθανόν να αγνοεί τους κανόνες ή τα όρια που ορίζετε.

Ειδικά στην περίπτωση που το παιδί εμφανίζει μια λιγότερη επιθυμητή συμπεριφορά, επιδεικνύοντας αγένεια ή ασέβεια, για μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορεί η ανησυχία σας να μεγαλώνει μέρα με την ημέρα.

Ωστόσο, δεν χρειάζεται να ανησυχείτε μιας και τα περισσότερα παιδιά περνούν από αυτήν την φάση και σύντομα επανέρχονται στους καλούς τους τρόπους.

Μπορείτε ταυτόχρονα, να τα βοηθήσετε και εσείς, δοκιμάζοντας τις ακόλουθες στρατηγικές:

Συνέπεια
Η έλλειψη συνοχής ή συνέπειας μπορεί να προκαλέσει σύγχυση και άγχος στο παιδί.
Ειδικά στα μικρότερα παιδιά θα ήταν καλό να μην είστε ασαφείς ή διφορούμενοι, αφού ακόμα δεν μπορούν να αντιληφθούν τις «αποχρώσεις» σε αυτά που λέτε ή κάνετε.

Όταν ορίζετε κανόνες και όρια φροντίστε να είναι ξεκάθαροι ώστε να μπορεί να τους καταλαβαίνει το παιδί και να τους ακολουθήσει.

Τα όρια ταυτόχρονα, πρέπει να διατηρούνται με συνέπεια, πράγμα που σημαίνει ότι θα ήταν καλό να μην υποκύπτετε σε κλάματα ή και φωνές.

Συνέπειες και εξηγήσεις
Ενισχύστε τα όρια που θέτετε με συνέπειες. 

Δεν είναι καλό να απειλείτε τα παιδιά, αλλά θα πρέπει να γνωρίζουν τι θα συμβεί αν αμελήσουν τα όρια ή τους κανόνες που έχετε θέσει.

Είναι εξίσου σημαντικό, πράγματι να επιβάλλετε συνέπειες αν πρέπει να το κάνετε, διότι διαφορετικά δίνετε λάθος μήνυμα στο παιδί και ενδεχομένως να το κάνει ξανά, δοκιμάζοντας τα όριά σας. 

Ωστόσο, είναι σημαντικό να επιβραβεύετε και την καλή συμπεριφορά.

Όταν το παιδί επιδεικνύει μια επιθυμητή συμπεριφορά ή συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, όπως η ευγένεια, δηλώστε του πόσο καλή συμπεριφορά δείχνει.

Μην ξεχνάτε την εξάσκηση
Εάν έχουν επιδείξει αγένεια σε κάποιο φίλο τους ή σε κάποιο ενήλικα είναι ιδιαίτερα σημαντικό να χρησιμοποιήσετε αυτήν την στιγμή ως διδακτική εμπειρία.
Μέσω της διαρκής εξάσκησης, μπορείτε να τους μάθετε πώς πρέπει να ενεργούν και να συμπεριφέρονται στους γύρω τους. 

Μπορείτε να δοκιμάσετε να τους μάθετε τι πρέπει να λένε και τι όχι ανάλογα της περίστασης αλλά και πώς θα πρέπει να απευθύνονται στους γύρω τους.

in.gr

Βοηθήστε το Παιδί σας να Ανακαλύψει τον Άγγελο Μέσα του

Τι σας ζητάει το παιδί σας στις γιορτές και επετείους;

Το παιχνίδι που είδε σε κάποια διαφήμιση; Το τελευταίο ηλεκτρονικό gadget; Ένα smart-phone;

Καλά όλα αυτά, αλλά σύντομα θα παλιώσουν, τα παιδιά θα τα βαρεθούν, θα ξεχαστούν, θα αντικατασταθούν από κάτι άλλο…. Τελικά τι θα μείνει; Αν πραγματικά σας ενδιαφέρει να μείνει «κάτι», να κάνετε τη διαφορά στη ζωή του παιδιού σας, όχι για λίγες μόνο μέρες, αλλά για μια ολόκληρη ζωή, τότε, εκτός από τα δώρα που ζήτησε, να του κάνετε και ένα δώρο έκπληξη, που δεν το περιμένει: να το βοηθήσετε να ανακαλύψει τον άγγελο που έχει μέσα του!

Όλοι έχουμε έναν άγγελο μέσα μας, τον καλό, θετικό, υπέροχο, πνευματικό μας εαυτό, αλλά συχνά ξεχνάμε την ύπαρξη του, επειδή μας παίρνει η κατηφόρα της καθημερινότητας και των υποχρεώσεων. Δείχνοντας στα παιδιά μας το δρόμο να συναντήσουν τον άγγελο μέσα τους, στην πραγματικότητα τα βοηθάμε να έρθουν σε επαφή με την αγάπη, την καλοσύνη, τη γενναιοδωρία, τη δοτικότητα, τη συμπαράσταση, την αγάπη για το συνάνθρωπο, συναισθήματα που θα διαμορφώσουν το παιδί σας σε έναν καλύτερο και πιο ευτυχισμένο άνθρωπο.

Ξέρετε όμως κάτι σημαντικό; Η θεωρία δε μετράει, αυτά τα μαθήματα ζωής διδάσκονται μόνο στην πράξη. Να τι μπορείτε να κάνετε λοιπόν:

1. Δώστε στο παιδί σας την ευκαιρία να γίνει Δωρητής. Ξεκαθαρίστε παλιά ρούχα και παιχνίδια, σε καλή κατάσταση, και χαρίστε τα. Ακόμα καλύτερα, αν μπορείτε να τα τυλίξετε σε όμορφα χαρτιά και να τα πάτε προσωπικά με το παιδί σας σε κάποια οργάνωση για να τα χαρίσει σε συνανθρώπους μας που έχουν ανάγκη.
2. Γενναιοδωρία. Ζητήστε από το παιδί να διαλέξει κάποια τρόφιμα στο σούπερ μάρκετ που κάνετε τα ψώνια σας και βάλτε τα στο ειδικό κουτί δωρεάς τροφίμων σε οικογένειες που έχουν ανάγκη. Συζητήστε με το παιδί σας για το γεγονός ότι υπάρχουν άνθρωποι σε ανέχεια και ότι το να χαρίσετε κάτι δίνει μεγάλη χαρά.
3. Προτρέψτε το παιδί σας να γράψει κάρτες που λένε «Ευχαριστώ». Εκτός από τις κλασσικές κάρτες που εύχονται χρόνια πολλά, με αυτό τον τρόπο το παιδί μπορεί να δείξει ότι εκτιμάει την προσφορά ενός δασκάλου, ενός συγγενή, ενός φίλου.
4. Συζητήστε για την αρετή της καλοσύνης. Τι καλές πράξεις μπορείτε να κάνετε για να λαμπρύνετε την μέρα ενός άλλου ανθρώπου; Όσο μικρές και αν είναι αυτές οι πράξεις, να θυμάστε ότι κάνουν μεγάλη διαφορά στη ζωή κάποιου άλλου.
5. Χαρίστε γλυκά χαμόγελα και… παραδοσιακά γλυκά. Φτιάξτε μαζί με το παιδί σας μελομακάρονα, κουραμπιέδες, κουλουράκια, γλυκά από τον τόπο που κατάγεστε ή από τον τόπο καταγωγής των δικών σας γονιών ή παππούδων και μοιράστε γλυκά σε φίλους και γνωστούς.
6. Οικογενειακό συμβούλιο καλοσύνης. Συζητήστε με το παιδί σας τρόπους με τους οποίους μπορείτε να συμβάλετε οικογενειακώς για να κάνετε τον πλανήτη γη ένα καλύτερο μέρος. Κάντε μια λίστα με τις ιδέες του κάθε μέλους της οικογένειας. Οι τρόποι με τους οποίους μπορείτε να συμβάλετε μπορεί να είναι με μία δωρεά σε μία παγκόσμια οργάνωση, όπως η VVF,  ή σε κάποιο φιλανθρωπικό σκοπό, ή μια απόφαση τύπου να περπατάτε περισσότερο και να χρησιμοποιείτε ως οικογένεια το αυτοκίνητο λιγότερο για να μη μολύνετε το περιβάλλον.
7. Ενθαρρύνετε το παιδί σας να φτιάξει χειροποίητα δώρα και κάρτες και να τα χαρίσει σε αγαπημένους του ανθρώπους, χωρίς να περιμένει κάτι σε αντάλλαγμα.

Δρ Λίζα

Ψυχολόγος- Συγγραφέας Dr. Λίζα Βάρβογλη
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Δεν ενθαρρύνουμε την κακή συμπεριφορά των παιδιών μας

Όσο το παιδί είναι μικρό, απορροφά σαν σφουγγάρι τα πάντα, έτσι εάν μάθει από μικρό τι είναι σωστό και τι είναι λάθος, θα έχουμε λιγότερα προβλήματα μαζί του στο μέλλον. 

Η επανεκπαίδευση ενός παιδιού αργότερα είναι πολύ δύσκολη υπόθεση.

************

Το παιδί δεν υπακούει πάντα στους γονείς του. 

Αυτό βέβαια δεν είναι ο κανόνας. 

Κάποιες φορές όμως οι γονείς δυστυχώς χωρίς να το καταλαβαίνουν χειροτερεύουν την κατάσταση με την δική τους συμπεριφορά.

Στο άρθρο που ακολουθεί εξηγούνται κάποιες πρακτικές ανατροφής των παιδιών και ποιες αντιδράσεις των γονέων δεν ενθαρρύνουν τα παιδιά στο να συμπεριφέρονται σωστά.

Ασυνέπεια
Λέτε στο παιδί σας ότι δεν επιτρέπεται να φάει άλλη καραμέλα σήμερα. Το παιδί ξεσπά σε κλάματα και εσείς του δίνετε να φάει άλλη μια. Εάν συμπεριφέρεστε με αυτόν τον τρόπο, θα καλλιεργείστε στο παιδί την ιδέα ότι κάθε φορά που αρχίζει να διαμαρτύρεται, παίρνει ό, τι θέλει.

Ανεκπλήρωτες υποσχέσεις της τιμωρίας
Όλοι μας έχουμε τουλάχιστον μια φορά συναντήσει εκείνους τους γονείς που απειλούν και προειδοποιούν ότι : ‘Αν το κάνεις αυτό πάλι, δεν θα δεις τηλεόραση’ ή ‘εγώ δεν πρόκειται ποτέ να σε πάρω στο παιχνίδι μαζί μου αν συμπεριφέρεσαι έτσι,ή δεν έχει παγωτό για σένα …’ και ούτω καθεξής … και στη συνέχεια αφήνουν τα πράγματα να παίρνουν την δική τους πορεία και ξεχνάνε τις υποσχέσεις τους. Φυσικά, τα παιδιά κάνουν τα πράγματα που τους είπαν να μην τα κάνουν, ξανά. Γιατί όχι; Δεν θα αντιμετωπίσουν καμιά συνέπεια.

Δικαιολογίες
‘Είναι κουρασμένο.’ ‘Είναι απλώς ένα παιδί’. ‘Είναι πεινασμένο’. 

Φυσικά δεν απαιτούμε από τα παιδιά να είναι τέλεια όλη την ώρα. Τα παιδιά πράγματι μπορεί να είναι πεινασμένα ή κουρασμένα ή σε κακή διάθεση. Ιδιαίτερα όταν είναι σε μικρή ηλικία και δεν μπορούν να εκφράσουν καθαρά τα συναισθήματά τους. Ακόμη και τα μεγαλύτερα μπορεί να είναι πεισματάρικα. Αλλά δεν πρέπει να δικαιολογείτε το παιδί σας πάρα πολύ συχνά. Αυτό δεν είναι καλό.

Απειλές
Σύμφωνα με τους ψυχολόγους, ο εκφοβισμός είναι το χειρότερο που μπορεί να κάνει ένας γονιός. θα μπορούσε ακόμη να είναι κάτι μοιραίο. Μία ομάδα επιστημόνων σε πειράματα που έκαναν έδειξαν ότι τα παιδιά που τους είπαν οι γονείς ότι θα τιμωρηθούν αυστηρά σε περίπτωση που πουν ψέματα, στην πραγματικότητα ήταν πιο επιρρεπείς στα ψέματα.

Φωνές
Το γεγονός ότι υψώνετε την φωνή σας, δεν σημαίνει ότι το παιδί σας θα σας ακούσει και θα κάνει αυτό που λέτε, αλλά ακόμη και εάν υπακούσει, θα είναι για λίγο. Με αυτήν την μέθοδο, θα χαλάσετε την σχέση σας μαζί του.

Η σωματική τιμωρία
Σύμφωνα με διάφορες μελέτες, αν ένα παιδί βιώνει σωματική τιμωρία πάρα πολύ συχνά, τότε μπορεί να γίνει πιο επιθετικό και απόμακρο και ελαττώνεται η αυτοεκτίμηση του. Αυτά τα παιδιά πιθανότατα θα μάθουν πώς να αποφύγουν τον πόνο αντί να μάθουν τι πρέπει να κάνουν για να αλλάξουν τη συμπεριφορά τους.

Χαμογελώντας και επιβραβεύοντας ανάρμοστη συμπεριφορά
Μπορεί να σας φαίνεται ότι το παιδί σας είναι χαριτωμένο όταν γέρνει πίσω στην καρέκλα σε μια καφετέρια και τραγουδά το αγαπημένο του τραγούδι, ή όταν αρχίζει να τρώει με τα δάχτυλά του. Αλλά οι άνθρωποι γύρω σας δεν θα το εκτιμήσουν καθόλου. Τα παιδιά σας θα συνεχίσουν να συμπεριφέρονται με τον τρόπο που θέλουν, αν δεν τους υπενθυμίσετε πώς πρέπει να συμπεριφέρονται σε δημόσιους χώρους και γύρω από τους άλλους.

Όσο το παιδί είναι μικρό, απορροφά σαν σφουγγάρι τα πάντα, έτσι εάν μάθει από μικρό τι είναι σωστό και τι είναι λάθος, θα έχουμε λιγότερα προβλήματα μαζί του στο μέλλον. Η επανεκπαίδευση ενός παιδιού αργότερα είναι πολύ πιο δύσκολο πράγμα.

tilestwra

Η ευγένεια είναι πολύτιμο εφόδιο για τη ζωή. Ας την διδάξουμε στα παιδιά μας

Μην ανησυχείτε, όταν λέμε «τρόποι καλής συμπεριφοράς» δεν εννοούμε να ξέρουν τα παιδιά με ποιο πιρούνι τρώμε τη σαλάτα στις δεξιώσεις! 

Πέρα απ' το να λένε «παρακαλώ» και «ευχαριστώ», κάτι που μαθαίνουν από πολύ μικρά, υπάρχουν ορισμένοι τρόποι καλής συμπεριφοράς που είναι στο δικό μας χέρι να διδάξουμε στα παιδιά ώστε να γίνουν ενήλικες που σέβονται τους συνανθρώπους τους και κατ' επέκταση τον εαυτό τους.

1. Πώς να συμπεριφέρονται σε δημόσιο χώρο.
Όταν βρισκόμαστε σε δημόσιους χώρους πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη τους ανθρώπους που είναι γύρω μας ώστε να μην τους ενοχλούμε. 
Αυτό σημαίνει ότι παραμερίζουμε για να περάσει ο άνθρωπος με τον οποίο διασταυρώνεται ο δρόμος μας, ότι στεκόμαστε δεξιά στις κυλιόμενες σκάλες αλλά και ότι περιμένουμε να κατέβουν οι επιβάτες από τα μέσα μαζικής μεταφοράς πριν ανεβούμε. 
Τα παιδιά πρέπει να μάθουν να μην παραβιάζουν τον προσωπικό χώρο των άλλων με το να στέκονται υπερβολικά κοντά τους, αλλά και ότι πρέπει να προσφερθούν να βοηθήσουν αν δουν κάποιον που έχει πέσει στο δρόμο ή είναι εμφανώς σε άσχημη κατάσταση.

2. Δεν δείχνουμε και δεν κοιτάζουμε επίμονα τους άλλους ανθρώπους.
Τα παιδιά εντυπωσιάζονται εύκολα γιατί ο κόσμος είναι καινούργιος γι” αυτά, οπότε το να σας δείξουν έναν άνθρωπο που κάνει ή φοράει κάτι εντυπωσιακό τους έρχεται φυσικά. Πρέπει όμως να μάθουν ότι δεν δείχνουμε, δεν σχολιάζουμε δυνατά και δεν κοιτάζουμε επίμονα τους άλλους ανθρώπους γιατί αυτό τους κάνει να αισθάνονται άσχημα. Οπότε την επόμενη φορά που το παιδί θα σας δείξει την κοπέλα με τα πράσινα μαλλιά στο απέναντι πεζοδρόμιο, εξηγήστε του χαμηλόφωνα και γλυκά ότι δεν είναι σωστό να τη δείχνει από μακριά, αλλά ότι μπορείτε να πάτε κοντά της και να της πει το ίδιο πόσο του αρέσουν τα μαλλιά της!

2. Πώς να είναι σωστοί καλεσμένοι.
Όταν το παιδί πηγαίνει στο σπίτι ενός συμμαθητή του για να παίξει πρέπει να μπορεί να ενταχθεί στο πρόγραμμα και στον διαφορετικό τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η άλλη οικογένεια. Καλό είναι να ξέρει ότι το σωστό είναι να βοηθήσει να συγυριστεί το δωμάτιο στο οποίο έπαιζε, όταν τελειώσει το παιχνίδι. Μάθετε στο παιδί ότι αν δεν του αρέσει κάτι που του προσφέρουν υπάρχει ευγενικός τρόπος να αρνηθεί χωρίς να στραβομουτσουνιάζει και ότι δεν είναι σωστό να κάνει φωναχτά συγκρίσεις για τον τρόπο με τον οποίο γίνονται τα πράγματα στο ξένο σπίτι σε σχέση με το δικό σας.

3. Δεν γίνεται να είναι πάντα το επίκεντρο της προσοχής.
Ναι, τα παιδιά είναι χαριτωμένα και αστεία, αλλά σε ορισμένες κοινωνικές περιστάσεις μπορούν να γίνουν ενοχλητικά αν επιμένουν να προσπαθούν να τραβήξουν την προσοχή όλων. Θα είναι πιο εύκολο γι” αυτά να το συνειδητοποιήσουν αν δεν τους ζητάτε εσείς συνεχώς να «δώσουν παράσταση», δηλαδή να πουν το τάδε τραγουδάκι στον θείο ή να κάνουν τη πιο χαριτωμένη τους γκριμάτσα για τη γιαγιά. Το να «αντέχουν» να μην τους δίνει κανείς ιδιαίτερη σημασία για ένα χρονικό διάστημα είναι μια κοινωνική δεξιότητα που θα τους χρησιμεύσει αργότερα στη ζωή τους.

4. Να σέβονται τους μεγαλύτερους.
Ναι μεν έχουν περάσει οι εποχές που τα παιδιά έπρεπε να κάθονται σαν στρατιωτάκια μπροστά στους μεγαλύτερους, ο σεβασμός και η ευγένεια όμως δεν παύουν ποτέ να είναι ζητούμενα. Μάθετε στο παιδί ότι δεν είναι ωραίο να διακόπτει τους άλλους όταν μιλούν σε εκείνο ή μεταξύ τους, ότι πρέπει να σηκώνεται στο λεωφορείο και να παραχωρεί τη θέση του αν υπάρχει κάποιος ηλικιωμένος που στέκεται όρθιος και γενικότερα ότι μπορεί οι μεγαλύτεροί του να μην έχουν πάντα δίκιο, το λιγότερο όμως που μπορεί να κάνει είναι να τους ακούσει από σεβασμό.

5. Να χαιρετούν όποιον μπαίνει και βγαίνει απ' το σπίτι σας.
Εντάξει, ο γιος σας δεν χωνεύει τη θεία Νίτσα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δικαιούται να μην τη χαιρετάει καν όταν έρχεται επίσκεψη. Τα παιδιά πρέπει να μάθουν ότι η ευγένεια δεν εξαρτάται από το αν συμπαθούμε κάποιον ή όχι και ότι όλοι οι άνθρωποι αξίζουν να τους φερόμαστε ευγενικά, χωρίς να πρέπει να τους αγαπάμε κιόλας. Αυτή είναι μια κοινωνική δεξιότητα που θα τους φανεί πολύ χρήσιμη στην ενήλικη ζωή τους.

6. Να αλλάζουν θέμα συζήτησης με ευγένεια.
Είναι δική μας δουλειά να διδάξουμε στα παιδιά πώς να δίνουν στον άλλο να καταλάβει ευγενικά ότι δεν θέλουν να συζητήσουν κάποιο θέμα, αλλά και πώς να περνούν σε κάποιο άλλο θέμα συζήτησης διακριτικά, χωρίς να προσβάλλουν τον συνομιλητή τους.

7. Να δέχονται τα δώρα με εκτίμηση.
Καλό είναι να μάθουμε τα παιδιά ότι το να παίρνουν δώρα δεν είναι κάτι αυτονόητο. Όταν λοιπόν κάποιος τους κάνει ένα δώρο στα γενέθλια ή στη γιορτή τους, ακόμα κι αν αυτό που τους έφεραν είναι το τελευταίο πράγμα που μπορεί να θέλει ένα παιδί, ακόμα κι αν είναι ένα μικροσκοπικό και πάμφθηνο παιχνιδάκι, πρέπει να χαμογελάσουν, να πουν «ευχαριστώ» και να το εννοούν. Αυτό θα το καταφέρουν μόνο αν ξέρουν από μικρά πως δεν είναι κανείς υποχρεωμένος να τους κάνει δώρα, όσο ξεχωριστή περίσταση κι αν είναι.

familyinaction

Παίζοντας με τα παιδιά τα μαθαίνουμε κανόνες συμπεριφοράς!!

Με κανόνες ή χωρίς κανόνες;
Πολλές φορές τα παιδιά αρνούνται να ακολουθήσουν κανόνες είτε στο σπίτι είτε στο σχολείο. Τους θεωρούν άδικους, βαρετούς και ότι τους έφτιαξαν οι ενήλικες για να τα τιμωρήσουν ή να τα περιορίσουν.  
Κάποιοι κανόνες όμως είναι σημαντικοί και πρέπει να τηρούνται γιατί παρέχουν εμπιστοσύνη, σταθερότητα και ασφάλεια.
Παίζοντας ένα επιτραπέζιο παιχνίδι, μπορούμε να διδάξουμε στο παιδί τη σημασία των κανόνων. Ξεκινάμε ένα οποιοδήποτε παιχνίδι σύμφωνα με τους κανόνες του. Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, και χωρίς να πούμε τίποτα, αλλάζουμε τους κανόνες.
Για παράδειγμα, ενώ έχω παίξει και είναι η σειρά του παιδιού, παίρνω πάλι το ζάρι, ρίχνω και προχωρώ όσα τετράγωνα θέλω, ανεξάρτητα από το τι λέει το ζάρι. Δεν λέμε τίποτα στο παιδί, αλλά περιμένουμε την αντίδρασή του.
Σίγουρα θα ξαφνιαστεί και μπορεί να θυμώσει γιατί «κλέβουμε». Αυτή είναι μια καλή ευκαιρία να εξηγήσουμε ότι οι κανόνες μας καθοδηγούν, βοηθούν να υπάρχει τάξη και δεν κάνει ο καθένας ότι θέλει, γιατί τότε η ζωή μας αναστατώνεται, όπως αναστατώθηκε το παιχνίδι μας. Ακόμα και στο παιχνίδι, υπάρχουν κανόνες που δεν μας αρέσουν αλλά πρέπει να τους ακολουθήσουμε για να μπορούμε να παίξουμε και να περάσουμε ωραία. Όταν θέλουμε να αλλάξουμε τους κανόνες, συζητάμε και βλέπουμε τι μπορούμε να αλλάξουμε και τι όχι. Το παιχνίδι συνεχίζεται μετά κανονικά.
Για να δώσουμε στο παιδί την ευκαιρία να φτιάξει δικούς του κανόνες, μπορούμε να ξαναπαίξουμε το παιχνίδι, αλλά αυτή τη φορά με άλλους κανόνες, που θα τους έχει φτιάξει το παιδί. Σ’ αυτή την περίπτωση, τους αποδεχόμαστε αλλά εκφράζουμε τυχόν δυσαρέσκεια όταν αυτοί οι κανόνες είναι άδικοι (είναι σχεδόν σίγουρο ότι το παιδί θα φτιάξει κανόνες που θα το βοηθούν να κερδίσει). Μπορούμε να συζητήσουμε αν κι άλλοι θα ήθελαν να παίξουν με αυτούς του κανόνες, αν θα έπρεπε να τους διορθώσουμε λίγο πώς και γιατί, κτλ. Το παιδί θα καταλάβει ότι μπορεί να συμμετέχει στους κανόνες, αλλά θα πρέπει να κοιτά το γενικό καλό και όχι μόνο της προσωπική του ευχαρίστηση

Πάνω ή κάτω; Από μένα εξαρτάται!

Τα παιδιά γενικά δεν βλέπουν ότι οι συμπεριφορές τους έχουν θετικές ή αρνητικές συνέπειες, απλά νιώθουν ότι τους συμβαίνουν καλά ή κακά πράγματα. Αυτό συμβαίνει πιο συχνά στα μικρά παιδιά και σε παιδιά που έχουν την τάση να επιρρίπτουν την ευθύνη σε εξωτερικούς παράγοντες. Με κάποιες τεχνικές παιχνιδιού, τα παιδιά μαθαίνουν να συνδέουν τη συμπεριφορά τους με τις συνέπειες που τις ακολουθούν.
Ο πρωταρχικός στόχος είναι να μάθουν τα παιδιά ότι μπορούν να έχουν τον έλεγχο της συμπεριφοράς και της συνέπειας και ότι έχουν τη δυνατότητα επιλογής και αλλαγής της συμπεριφοράς.
Το «Φιδάκι» είναι ένα αγαπημένο παιχνίδι των παιδιών και μπορεί εύκολα να χρησιμοποιηθεί για να διδάξουμε στα παιδιά τη σημασία του να σκέφτονται πριν ενεργήσουν, να αναγνωρίσουμε προβληματικές σκέψεις ή συμπεριφορές να υπογραμμίσουμε την ικανότητα της λήψης αποφάσεων και να μάθουν να χαίρονται με τις επιτυχίες.

Υλικά
Επιτραπέζιο παιχνίδι «Φιδάκι»

Περιγραφή
Το παιχνίδι παίζεται σύμφωνα με τους κανόνες του. Κάθε φορά όμως που το πιόνι των παικτών φτάνει σε μία σκάλα, τότε ο συγκεκριμένος παίκτης πρέπει να αναφέρει κάτι που έκανε και οδήγησε σε επιβράβευση ή τον έκανε να αισθανθεί υπερήφανος.  Μετά αναβαίνει τη σκάλα. Αντίθετα, αν το πιόνι βρεθεί σε φιδάκι, τότε πρέπει να αναφέρει ένα περιστατικό στο οποίο συμπεριφέρθηκε χωρίς να σκεφτεί, ήταν απρόσεχτος και τελικά οδήγησε σε απογοήτευση και αφαίρεση της επιβράβευσης.
Κάθε φορά που ο ενήλικας «πέφτει» σε σκάλα ή φιδάκι, είναι σημαντικό να χτίζει πάνω στο παράδειγμα του παιδιού για να τονίσει σημαντικά σημεία και να γίνει πρότυπο συμπεριφορών όπως τη σκέψη πριν την πράξη και την καλύτερη διαχείριση παρόμοιων καταστάσεων στο μέλλον.
Παράδειγμα
Παίζουμε με το Γιώργο το συγκεκριμένο παιχνίδι. Ο Γιώργος (το όνομα έχει αλλαχτεί) είναι επιθετικός όταν θυμώνει και χτυπά τα παιδιά στο σχολείο. Θεωρεί όμως τις τιμωρίες της δασκάλας του άδικες, γιατί, όπως λέει ο ίδιος, «αυτή είναι στριμμένη». Στην αρχή ο Γιώργος δυσκολευόταν να βρει γεγονότα και ιστορίες, κι επειδή εγώ γνώριζα το ιστορικό, τον βοηθούσα να σκεφτεί κάτι να πει λέγοντας: «θυμάσαι τότε που…. θέλεις να μου πεις γι αυτό;». Του ήταν πολύ δύσκολο να κάνει τη σύνδεση, αλλά προς το τέλος άρχισε να μπαίνει στο νόημα του παιχνιδιού.
Τη δεύτερη φορά που παίξαμε έπεσα πρώτη πάνω σε σκάλα. Ανέφερα μια ιστορία όταν ήμουν μικρή που η συμμαθήτριά μου μού πήρε τη γόμα κι εγώ θύμωσα πάρα πολύ. Σκέφτηκα να τη σπρώξω αλλά τελικά αποφάσισα να ζητήσω τη βοήθεια της δασκάλας. Πήρα πίσω τη γόμα μου και αισθανόμουν υπέροχα γιατί κατάφερα να συγκρατήσω τα νεύρα μου. Αυτή η ιστορία δεν ήταν αληθινή, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτό δεν είχε σημασία. Αυτό που είχε σημασία ήταν ότι ο Γιώργος πριν δύο μέρες είχε χτυπήσει έναν συμμαθητή του γιατί του άνοιξε την κασετίνα και του πήρε ένα μολύβι. Η δασκάλα έβαλε το Γιώργο να καθίσει μόνος του κι εκείνος αποφάσισε να μιλήσει άσχημα και στη δασκάλα. Δίνοντας ένα παρόμοιο παράδειγμα με άλλη κατάληξη, και φυσικά ανεβαίνοντας τη σκάλα, ο Γιώργος άρχισε να συνειδητοποιεί ότι όταν σκέφτεται μόνο να κερδίζει μπορεί.
Όσο πιο συχνά παίζαμε το παιχνίδι, τόσο ο Γιώργος μπορούσε να σκεφτεί μόνος του περιστατικά, κι επειδή ήθελε να κερδίζει στο παιχνίδι, προσπαθούσε τις μέρες πριν τη συνεδρία μας, να συμπεριφέρεται σωστά και να σκέφτεται πριν ενεργήσει, ώστε να ανεβαίνει πιο γρήγορα τις σκάλες από μένα.

Τα Μπαλόνια του Θυμού

Έχει παρατηρηθεί ότι είναι πολύ δύσκολο να βοηθήσουμε τα παιδιά να κατανοήσουν τι είναι ο θυμός και τι συμβαίνει όταν αυτός δεν εκτονώνεται σωστά. Αυτός κυρίως συμβαίνει γιατί τα παιδιά δεν μπορούν να δουν το θυμό. Μπορούν να πουν τι τους θυμώνει, αλλά εξακολουθούν να μην τον κατανοούν. Ορίζουν το θυμό ως την επιθετική συμπεριφορά που χρησιμοποιούν για να τον εκφράσουν. Προκειμένου να οπτικοποιήσουμε το θυμό παίζουμε με τα Μπαλόνια του Θυμού.
Τα παιδιά πρέπει να καταλάβουν ότι μπορούν να θυμώνουν αλλά δεν μπορούν να γίνονται επιθετικά. Με τα μπαλόνια τα παιδιά βλέπουν τι συμβαίνει όταν κρατάμε το θυμό μέσα μας και δεν τον εκτονώνουμε σωστά. Το συναίσθημα του θυμού είναι απόλυτα ...