Οι φίλοι κάνουν καλό και στην υγεία μας!!

Οι φίλοι είναι η οικογένεια που διαλέγουμε. 

Και είναι μια οικογένεια που έχει οφέλη και για την υγεία μας...

"Les noisettes" - William Adolphe Bouguereau

Διάκος Θοδωρής
Συντάκτης - Δημοσιογράφος

Αν πρέπει καθημερινά να είμαστε ευγνώμονες για ένα πράγμα, αυτό θα μπορούσε να είναι οι φίλοι μας. Επειδή είναι αλήθεια το ρητό που λέει πως οι φίλοι είναι η οικογένεια που διαλέγεις. 

Και είναι υπέροχο να ξέρουμε πως βρήκαμε άτομα που έχουμε διαλέξει και μας έχουν διαλέξει και εκείνα.

Υπάρχουν όμως και τρόποι με τους οποίους οι φίλοι μάς κάνουν καλό και στην ψυχική μας υγεία, και κατ' επέκταση και στη σωματική. 

Ας δούμε ποιοι είναι αυτοί οι τρόποι, για να νιώσουμε ακόμα περισσότερη ευγνωμοσύνη.

Τίποτα δεν μειώνει το στρες όσο η κουβέντα με έναν φίλο
H πιο επιστημονική θεωρία λέει πως όλα αυτά τα ασταμάτητα γέλια που ρίχνετε όσο λέτε αστεία που δεν καταλαβαίνει κανείς με τους φίλους σας, ρίχνουν τα επίπεδα κορτιζόλης στον οργανισμό, οδηγώντας σε χαμηλότερα επίπεδα στρες. 

Η εμπειρία λέει πως απλώς εκείνη την ώρα ξεχνιόμαστε και νιώθουμε καλύτερα από ποτέ.

Οι φίλοι μπορούν να δώσουν περισσότερο νόημα στη ζωή μας
Σε έναν ιδανικό κόσμο, οι ερωτικές σχέσεις θα ήταν το κερασάκι πάνω σε μία έτοιμη τούρτα, φτιαγμένη με αυτοπεποίθηση. 

Ο κόσμος, όμως, δεν είναι ιδανικός και έτσι πολλοί άνθρωποι περιμένουν από έναν ερωτικό σύντροφο να έρθει ξαφνικά στις ζωές τους και να τους δώσει ένα νόημα. 

Ενώ τόσο καιρό θα μπορούσαν να ψάχνουν (και να βρίσκουν) το νόημα παρατηρώντας τους φίλους τους, βλέποντας την εξέλιξή τους και λαμβάνοντας υποστήριξη για τη δική τους.

Η αυτοπεποίθηση ξεκινά (και) από τους φίλους
Ξεκινά από μέσα μας, μπορεί να σκέφτεστε. 

Αλλά θα πούμε και πως είναι ωραίο να έχουμε άτομα που θα κάνουν ειλικρινή κομπλιμέντα αλλά και εποικοδομητική κριτική και θα χαίρονται σε κάθε βήμα που κάνουμε μέχρι να βρούμε την καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας.

Οι φίλοι είναι αυτοί που πραγματικά θα μας στηρίξουν στα δύσκολα
Και τα δύσκολα δεν σταματούν ποτέ, για να είμαστε ειλικρινείς. 

Και είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε πως υπάρχουν άτομα που, ακόμα και αν δεν ζητήσουμε μια περήφανη, με ψηλά το κεφάλι βοήθεια, θα δεχτούμε ότι δεν πειράζει να μας δουν στα πιο χαμηλά μας.

Οι φίλοι βοηθούν να δημιουργήσουμε καλές συνήθειες
Και το αντίστροφο, βέβαια. Οι φιλίες που βασίζονται στις από κοινού καταχρήσεις, ας πούμε, σε βάθος χρόνου έχει αποδειχθεί ότι δεν αντέχουν εύκολα. 

Είναι, όμως, υπέροχο να αποφασίζουμε να ξεκινήσουμε μια καλή αλλαγή στη ζωή μας και ένας φίλος να εμπνέεται από αυτό. 

Ή και το αντίστροφο.

iatronet
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Giovanni Giancaspro: Για να καταλάβεις ποιος είναι καλός φίλος να οργανώσεις ένα πάρτι

Ο μπαμπάς συνήθιζε να μου λέει:

για να καταλάβεις ποιος είναι καλός φίλος
να οργανώσεις ένα πάρτι
ένα όμορφο πάρτι
να έχεις καλές μπύρες
και κρασιά παλιά ώριμα

να έχεις καλό φαγητό
και μουσική υπόκρουση
να είσαι όμορφη
να τους καλωσορίσεις όλους
να βάλεις ψηλά τακούνια
αλλά όχι υπερβολικά
να αφήσεις τους μεγάλους διαλόγους
να μιλάς λίγο με όλους

Κάλεσε φίλους, κάλεσε πολλούς,
κάλεσε όλους τους φίλους που γνωρίζεις
και μετά αφού το πάρτι τελειώσει
άφησε τους όλους να ακολουθήσουν το μονοπάτι
που προτιμούν,
μην αναγκάζεις κανέναν να μείνει
μην προσπαθήσεις να πείσεις κανέναν
μην παρατείνεις το πάρτι
γιατί τα πάρτι έχουν προέλευση μεγαλύτερης ηλικίας από εμάς,
και ξέρουν πότε να τελειώσουν,
αποχαιρέτησε τους και ευχήσου τους καλή βραδιά

Και παρατήρησε
παρατήρησε καλά εκείνους με τη θέληση τους
έμειναν να σε βοηθήσουν
ποιος σε βοήθησε να πλύνεις πιάτα
ποιος σε βοήθησε να βάλεις τα πράγματα στη θέση τους
αυτοί, αυτοί, αυτοί,
θα είναι οι καλοί σου φίλοι,
αυτοί που θα σταθούν δίπλα σου
όταν η μουσική και το κρασί τελειώσει

Αυτοί
οι καλοί φίλοι
είναι αυτοί που θα μείνουν
είναι αυτοί που θα σταθούν
ακόμη και όταν η ζωή σου
έχει μόνο ψίχουλα και χάος να προσφέρει.

Και θυμήσου στο τέλος κάθε όμορφου πάρτι
στο τέλος κάθε μεγάλης στιγμής
μετά από κάθε μεγάλη επιτυχία
και κάθε επιτυχημένη επιχείρηση
θα δεις ότι δίπλα σου
Πάντα θα υπάρχουν πολύ λίγοι άνθρωποι
Αλλά αυτοί οι πολύ λίγοι
πάντα να το θυμάσαι
αξίζουν τα πάντα.

***

Papà mi diceva
per capire chi è un buon amico
organizza una festa
fai una festa bellissima
prendi buone birre
e dei vini sopra i tredici

prendi del buon cibo
e che la musica di sottofondo
sia bella, che possa accogliere tutti
mettila alta da poter far dire
bellissimo questo pezzo, che gruppo è?
ma non troppo alta,
lascia che i vostri dialoghi
non vengano coperti dagli assoli,
invita amici, mi diceva, invitane tanti,
invita tutti gli amici che conosci

e poi finita la festa
lascia che ognuno prenda la via
che preferisce,
non forzare nessuno a rimanere
non convincere
non prolungare mai la festa
che le feste hanno origini più antiche di noi,
sanno loro quando finire,
tu saluta e augura la buonanotte a tutti

e osserva
osserva bene chi di sua volontà
resta ad aiutarti,
chi ti aiuterà a lavare i piatti
chi ti aiuterà a rimettere a posto
a sistemare le cose,
questi,
saranno i tuoi buoni amici

quelli che non ti staranno accanto
quando la musica e il vino
gioiranno con le tue buone Lune,
questi sono i buoni amici
quelli che rimarranno
anche quando la tua vita
avrà da offrire solo briciole e disordine

e alla fine di tutto,
mi diceva papà
ricorda, alla fine di ogni bellissima festa
alla fine di ogni momento epico
di ogni grande successo
e di ogni impresa riuscita,
vedrai che accanto a te
resteranno sempre pochissime persone,
ma quelle pochissime
ricordalo sempre,
valgono tutto.

[Gio Evan]

Του Gio Evan, ψευδώνυμο του ποιητή και συγγραφέα Giovanni Giancaspro. Για τη μετάφραση secretplaceposting

o-klooun
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Γιατί ένα παιδί δεν έχει φίλους; Πώς να αντιδράσουν οι γονείς;

Ένα πρόβλημα που ταλανίζει χιλιάδες γονείς είναι το γιατί το παιδί δεν έχει φίλους ή δυσκολεύεται να κοινωνικοποιηθεί.

Nino Chakvetadze

Η συνεχής εξάπλωση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, αλλά και η ανασφάλεια που νιώθουν οι γονείς στο να αφήνουν τα παιδιά να παίζουν ελεύθερα έξω έχει δημιουργήσει τεράστιο πρόβλημα στην κοινωνικοποίησή τους και γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο για τα παιδιά να αποκτήσουν πραγματικές φιλίες.

Η κοινωνικότητα του ατόμου όμως εξαρτάται και από την προσωπικότητα και καθώς κάθε παιδί είναι ένα ξεχωριστό άτομο πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη μας διαφορετικούς παράγοντες.

Σίγουρα οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά να έρθουν πιο κοντά με άλλα άτομα της ηλικίας τους, χωρίς όμως να γίνονται πιεστικοί γιατί αυτό θα έχει μόνο αρνητικά αποτελέσματα.

Πώς να βοηθήσω το παιδί μου να κάνει φιλίες;

Αρχικά δεν θα πρέπει να ανησυχούμε με το παραμικρό και πρέπει να κατανοήσουμε πως κάθε παιδί έχει τους δικούς του ρυθμούς. Σε κάθε ηλικία το παιδί βρίσκεται σε διαφορετική περίοδο ανάπτυξης και διαφέρει πολύ η έννοια της φιλίας όπως την κατανοούμε εμείς σε αντίθεση με το πώς την κατανοεί ένα παιδί μικρής ή μεγαλύτερης ηλικίας.

Έτσι είναι καλό αν θέλουμε με τον τρόπο μας να βοηθήσουμε το παιδί να αποκτήσει περισσότερες παρέες θα πρέπει να γνωρίζουμε σε ποια φάση της ανάπτυξης του βρίσκεται ώστε να δράσουμε αναλόγως.

Η ικανότητα του παιδιού να δημιουργεί φιλίες με τους συνομηλίκους του είναι μια ζωτική πηγή εμπειριών, από την οποία τροφοδοτείται η ανάπτυξή του.

Το παιδί έχει ανάγκη την καθοδήγηση των γονιών, που θα του δώσουν τα κατάλληλα εφόδια για να αντιμετωπίσει τη ζωή. 

Ωστόσο, έχει εξίσου ανάγκη και την παιδική παρουσία γύρω του για να παίξει, να χαρεί και να μη νιώθει μόνο του. Θέλει, επίσης, να έχει σύμμαχο στις ζαβολιές και να μοιράζεται σχέδια, μυστικά και συναισθήματα.

Μαθαίνοντας να τα πηγαίνει καλά με τα άλλα παιδιά, αποκτά εμπιστοσύνη στον εαυτό του, γίνεται πιο αυτόνομο και αποφασιστικό. Ταυτόχρονα, σταθμίζει τις δυνατότητες του, ανακαλύπτοντας σε ποιους τομείς είναι καλύτερο και σε ποιους πιο αδύναμο. Μαθαίνει πως λειτουργούν οι ανθρώπινες σχέσεις, πως να πλησιάζει τους άλλους, να επιλύει από κοινού τα προβλήματα που ανακύπτουν και συνειδητοποιεί ότι οι άλλοι το υπολογίζουν. Αποκτά την ικανότητα να κατανοεί τη θέση των άλλων και να αντιλαμβάνεται τις επιθυμίες και τις ανάγκες τους. 

Στη φιλία υπάρχει ανταγωνισμός και επιθετικότητα, όπως άλλωστε σε κάθε δεσμό.

Η ηλικία της φιλίας!

Από τους πρώτους μήνες της ζωής του παιδιού μας εντυπωσιάζει το πόσο χαίρεται όταν βλέπει άλλα παιδιά. Οι πρώτες σχέσεις όμως εμφανίζονται περίπου στην ηλικία των 2 ετών, τότε που μαθαίνει να αυτενεργεί και αρχίζει να επικοινωνεί και με το λόγο. 

Βέβαια, προτιμά να παίζει μόνο του, ακόμη και αν βρίσκεται σε χώρο με άλλα παιδιά. Από τα 3 χρόνια το παιχνίδι αρχίζει να γίνεται παράλληλο. Κάποιες φορές παίζει για λίγο με άλλα παιδιά, άλλοτε του αρέσει να τα παρακολουθεί ή να παίρνει τα παιχνίδια τους και σπανιότερα να δίνει τα δικά του.

Από τα 4 το παιχνίδι αρχίζει να γίνεται συντροφικό. Κάθε παιδί με το οποίο παίζει το θεωρεί φίλο. Αυτή την περίοδο είναι συνηθισμένες οι διαφωνίες και η αναμέτρηση δυνάμεων, όπως, π.χ., ποιος τρέχει πιο γρήγορα, ποιος παίζει καλύτερα, ποιος είναι πιο δυνατός. 

Από τα 8-9 χρόνια αποκτά σημασία πλέον “ο καλύτερος φίλος” ή “η καλύτερη φίλη”, με τους οποίους έχει συνήθως κοινά ενδιαφέροντα. Το παιδί μαθαίνει να υπολογίζει το πως νιώθει ο φίλος του και συχνά προσπαθεί να κάνει συμβιβασμούς.

Στην εφηβεία η φιλία αποκτά εξέχουσα σημασία. Μερικές φορές οι φίλοι είναι πάνω απ’ όλα και οι κανόνες της παρέας γίνονται επιτακτικοί, σχεδόν απαράβατοι. Κάθε παιδί, ανάλογα με το χαρακτήρα και την προσωπικότητά του, προσεγγίζει διαφορετικά τους συνομηλίκους του. Υπάρχουν παιδιά που πλησιάζουν άμεσα ένα άλλο παιδί και του ζητούν να γίνουν φίλοι. Άλλα προτιμούν να επικοινωνούν μέσα από την ανταλλαγή ενός παιχνιδιού κ.ο.κ.

Τέλος, υπάρχουν και εκείνα που στέκονται και περιμένουν κάποιο άλλο παιδί να αντιληφθεί την παρουσία τους και να τα πλησιάσει. Είναι διαθέσιμα να μιλήσουν, να παίξουν και να κάνουν φίλους, όμως τα ίδια δεν παίρνουν την πρωτοβουλία.

Με λίγα λόγια, από τον τρόπο που το παιδί χειρίζεται τις φιλίες του διακρίνουμε την προσωπικότητά του, την ικανότητα του να δημιουργεί σχέσεις και την ωριμότητά του. Η εικόνα που έχει για τον εαυτό του και τα βιώματα του, όπως, για παράδειγμα, ο φόβος της απόρριψης, η κτητικότητα, η επιθετικότητα, η δειλία, η τάση ηγεμονίας, προβάλλονται στις σχέσεις του με τα άλλα παιδιά.

Το παιδί όμως που νιώθει συναισθηματική ασφάλεια στην οικογένεια είναι σε θέση να αντιμετωπίζει κάθε δυσκολία στις φιλίες του. Αυτό είναι το σημείο στο οποίο θα έπρεπε να επικεντρώσουν τις προσπάθειες τους οι γονείς.

Μικρότερο από 11 χρονών

Μέχρι τα 11 χρόνια, την ηλικία δηλαδή που το παιδί βρίσκεται προς το τέλος του Δημοτικού σχολείου η κοινωνικοποίηση γίνεται μέσω του παιχνιδιού. Δεν υπάρχει ουσιαστική συζήτηση και τα παιδιά δεν μπαίνουν στη διαδικασία να συζητούν με τα άλλα.

Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι το παιχνίδι και γι’ αυτό οι παρέες τους διαμορφώνεται μέσα από αυτό. Για ένα παιδί, λοιπόν, που δεν έχει μάθει να υπακούει σε κανόνες και βγάζει αρνητική συμπεριφορά κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού το πιο πιθανό είναι η παρέα να μην τον αφομοιώσει.

Αυτό που μπορείτε να κάνετε σαν γονείς είναι να συζητήσετε με το παιδί σας τους πιθανούς λόγους που τα άλλα παιδιά δεν θέλουν να παίξουν μαζί του και να δουλέψετε πάνω σε αυτά ώστε να γίνει αποδεκτό από την ευρύτερη ομάδα.

Από τα 11 και μετά

Στην ηλικία των 10 με 11 χρονών ανάλογα την ωριμότητα ενός παιδιού αρχίζουν να κατανοούν την έννοια και την αξία της συζήτησης και της προσωπικότητας και αποζητούν φίλους που ταιριάζουν τα ενδιαφέροντα τους, μοιράζονται κοινές εμπειρίες ή έχουν τον ίδιο τρόπο σκέψης.

Αυτή είναι ίσως η πιο δύσκολη περίοδος για τη ζωή ενός παιδιού γιατί ξεκινά να κρίνεται γι’ αυτό που πραγματικά είναι. Όπως γνωρίζουμε όμως τα παιδιά είναι οι σκληρότεροι κριτές και μπορεί να αποξενώσουν έναν συμμαθητή τους για ένα πολύ προσωπικό του θέμα ή για κάτι που είναι εκ φύσεως, αλλά δεν το κατανοούν.

Επίσης είναι μια δύσκολη περίοδος για τα παιδιά που είναι ανώριμα για την ηλικία τους ή γι΄αυτά που είναι παραπάνω ώριμα γιατί συχνά δεν έχουν κοινά ενδιαφέροντα με τους υπόλοιπους.

Σαν γονείς μπορείτε να γράψετε το παιδί σας σε κάποιες εξωσχολικές δραστηριότητες, ώστε να έρθουν επαφή με συνομήλικα παιδιά έξω από το περιβάλλον του σχολείου και τα μαθήματα να αρχίζουν να κάνουν κοινά πράγματα και να βρουν κοινά θέματα συζήτησης μέσω αυτών.

Μοναχικό ή Απομονωμένο

Τέλος, είναι πολύ βασικό ο κάθε γονιός να κατανοήσει αν το παιδί δεν έχει φίλους γιατί του αρέσει η μοναχικότητα ή γιατί τον έχει αποβάλλει η ομάδα.

Όπως είπαμε κάθε άτομο είναι μια ξεχωριστή προσωπικότητα και υπάρχουν παιδιά που απολαμβάνουν τη μοναξιά. Τους αρέσει να δίνουν βάρος σε μια συγκεκριμένη ασχολία και δεν τους αφορά να γίνουν αποδεκτοί από όλο τον περίγυρο. Ένας ή δύο καλοί φίλοι του είναι αρκετοί και δεν αναζητά περισσότερους.

Σ’ αυτή την περίπτωση θα ήταν καλό να μην παρέμβετε αν βλέπετε ότι το παιδί σας δεν δείχνει συμπτώματα στεναχώριας και να αποδεχτείτε την προσωπικότητά του διαμορφώνοντας όπως εκείνο θέλει τις σχέσεις του.

Στον αντίποδα, όμως, αν το παιδί φαίνεται απομονωμένο και στεναχωρημένο καλό θα ήταν να αναλάβετε δράση. Οι εξωσχολικές δραστηριότητες και σ’ αυτή την περίπτωση θα του έκαναν καλό γιατί μπορεί να αποκτήσει νέες παρέες ή να γίνει πιο δημοφιλής στο σχολείο μέσω αυτού.

Η στάση των γονιών…

1. Να ενθαρρύνουν από νωρίς το παιδί να δημιουργεί φίλους και να δημιουργούν τις προϋποθέσεις γι’ αυτό.
2. Να επιδιώκουν να συναντά τους φίλους του σε τακτά χρονικά διαστήματα.
3. Να σέβονται το χαρακτήρα του παιδιού τους και τις ιδιαιτερότητές του, να μην το συγκρίνουν με άλλα παιδιά που είναι πιο κοινωνικά, ούτε να το πιέζουν να δημιουργήσει φιλίες, αν το ίδιο δεν θέλει.
4. Αν αντιμετωπίζει δυσκολίες με τις φιλίες του, να προσπαθούν να καταλάβουν τι ευθύνεται γι’ αυτό. Θα βοηθούσε να προσκαλούν αρχικά στο σπίτι τους κάποιο παιδάκι, γιατί είναι πιο εύκολο για το παιδί να ξεκινήσει να κάνει φίλους μέσα στο ίδιο του το σπίτι, όπου νιώθει πιο ασφαλές. Αργότερα μπορούν να ανταλλάσσουν επισκέψεις με τους φίλους του.
5. Να ακούν προσεκτικά τα παράπονα του παιδιού για το φίλο του. Δε χρειάζεται να μεγαλοποιούν καταστάσεις, όμως η στήριξή τους θα είναι πολύτιμη είτε επιλυθεί η διαφωνία είτε όχι.
6. Να παρεμβαίνουν μόνον όταν είναι πραγματικά ανάγκη και να αποφεύγουν τις κρίσεις για το ποιος έχει δίκιο ή άδικο, έχοντας υπόψη τους ότι το παιδί είναι σε θέση να λύσει μόνο τις διαφορές του.
7. Ακόμη και αν έχει αδέλφια, να προτρέπουν τις προσωπικές φιλίες με άλλα παιδιά. Είναι βέβαιο ότι ο αδελφός είναι ένας σύντροφος στο παιχνίδι, αλλά ας μην ξεχνούν ότι τα αδέλφια είναι υποχρεωμένα να μοιράζονται το καθετί, κυρίως την προσοχή και τη αγάπη των γονιών . Αυτό εμποδίζει μια αληθινά ελεύθερη σχέση.

Η ομάδα του www.allaboutparents.gr

ipop.gr

Οι Άνθρωποι που μοιάζουν Προσευχές λέγονται Φίλοι / Καληνύχτα σας...

Πονάς σε μέρη του σώματός σου που δεν ήξερες καν την ύπαρξή τους. Στην προσευχή σου και στη ζωή σου, δύο τρεις άνθρωποι μετρημένοι στα δάχτυλα.

    Αυτοί που πάντα είναι εδώ και δεν χρειάζονται συστάσεις. 

Είναι οι δικοί σου άνθρωποι. 

Που σε βλέπουν με τα χρυσά και με τα κουρέλια σου. 

Που σε αναζητάνε κάθε μέρα αφήνοντας τα δικά τους προβλήματα στην άκρη. 

Που θα σου ηρεμήσουν την ψυχή σου από τους πόνους με μία τους κουβέντα.

Όχι, δεν θα βρουν τίποτα ευφάνταστο να πούνε. 

Ούτε θα ψάξουν να γκουκλάρουν τι συμβουλή θα σου δώσουν. 

Το καλύτερο γιατρικό είναι οι κουβέντες τους και η ήρεμη παρουσία τους. 

Η καθημερινή δύναμη που σου δίνουν με ένα “Όλα θα πάνε καλά. Θα δεις”, όταν εσύ χάνεσαι σε ωκεανούς από άγχος. 

Είναι η ευλογία στη ζωή σου και το ήρεμο λιμάνι σου.

Δεν χρειάζεται να τους φωνάξεις καν κοντά σου. 

Σε καταλαβαίνουν, σε μυρίζουν με έναν μοναδικό τρόπο, σε συναισθάνονται και έρχονται. 

Αυτούς λοιπόν τους ανθρώπους, δεν τους στρώνεις με χρυσά μαχαιροπίρουνα για να φάνε μαζί σου.

Έρχονται και μοιράζονται μαζί σου και ένα κομμάτι ψωμί αρκεί να σε βλέπουν χαρούμενη. Να γελάς. 

Και εσύ αρκεί να νιώθεις ότι είναι κοντά σου εκείνοι και μπορείς να καταπιείς και τα πιο μεγάλα φαρμάκια.

Δεν θέλει επισημότητες η αγάπη. 

Ζέστη καρδιά θέλει, ήρεμη ματιά, ένα χάδι στα μαλλιά και κατανόηση. 

Τώρα ξαναμέτρα τον πόνο. Δεν θα είναι πια ο ίδιος.

Γιατί ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της απελπισίας σου, το έχουν πάρει μαζί τους και το κουβαλάνε εκείνοι πάνω τους. 

Εσένα, σου έχουν αφήσει ένα σταυρό να σε φυλάει και έναν άγγελο να σε συντροφεύει.

enallaktikidrasi.com
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Το ενοχλητικό παιδί των φίλων σας (ή το δικό σας για τους φίλους σας)...

Μερικά παιδιά μπορεί να γίνουν πολύ ενοχλητικά. Όχι απλώς ζωηρά, ενοχλητικά. Εκτός και αν δεν έχετε βρεθεί ποτέ σε κάποιο παιδικό πάρτι ή άλλο χώρο και δεν έχετε δει κάποιο παιδί να συμπεριφέρεται με τρόπο που δε σας αρέσει. 

Όλοι οι γονείς το έχουμε ζήσει. Αφενός γιατί μας ενοχλεί προσωπικά και αφετέρου διότι δε θέλουμε το δικό μας παιδί να αποκτήσει κακές συνήθειες. 

Τα πράγματα γίνονται δυσκολότερα, όταν το ενοχλητικό παιδί είναι των φίλων μας. 

Απαιτούνται λεπτές, προσεχτικές κινήσεις ώστε να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις και το πρόβλημα να μη μεταφερθεί στους μεγάλους. 

Για να το επιτύχουμε αυτό, σας προτείνουμε ορισμένα tips:

Αφήστε τους γονείς του να μιλήσουν πρώτοι.
Από τη στιγμή που δε θέλεις να μαλώνουν άλλοι το παιδί σου, καλύτερα να περιμένεις να δεις αν οι γονείς του ενοχλητικού παιδιού επέμβουν και το μαλώσουν.

Μιλήστε στο δικό σας παιδί.
Όχι μόνο τη στιγμή που συμβαίνουν τα γεγονότα, αλλά και νωρίτερα, αν γνωρίζετε τί πρόκειται να επακολουθήσει. Τα παιδιά μαθαίνουν με την επανάληψη, αλλά και με την επιβεβαίωση στην πράξη όσων τους λέμε στη θεωρία.

Χρησιμοποιήστε πληθυντικό αντί για ενικό.
Προτιμήστε μια έκφραση του στιλ «δεν το κάνουμε αυτό γιατί...» αντί για «μην το κάνεις αυτό γιατί…». 

Με τον τρόπο αυτό δεν εστιάζετε στο πρόβλημα του παιδιού και ταυτόχρονα δε δημιουργείτε κακή εντύπωση στους γονείς του ώστε να τους δώσετε το δικαίωμα να αμφισβητήσουν τις μεθόδους σας.

Αν η συμπεριφορά του παιδιού περιλαμβάνει βία.
Τότε είναι προτιμότερο να μετακινήσετε το δικό σας παιδί από το χώρο που διαδραματίζεται το σκηνικό. Αυτό θα δώσει την αφορμή στους γονείς του άλλου παιδιού να επέμβουν πιο άμεσα. 

Μερικές φορές ένα γενικό και αόριστο «φύγε από εκεί» προς το παιδί σας αρκεί για να τους ενεργοποιήσει.

Αν όλα τα παραπάνω αποτύχουν, μιλήστε στους γονείς.
Αυτό καλύτερα να το κάνετε όταν τα παιδιά δεν είναι μπροστά. 

Μην είστε επικριτικός, απλά δείξτε τον προβληματισμό σας. 

Πείτε κάτι του τύπου «Συνήθως παίζουν τόσο καλά μαζί, αλλά τώρα τελευταία νομίζω ότι ο Περικλής έχει γίνει λίγο πιο επιθετικός από ότι συνήθως».

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Θα το δεχόσουν;

Έστω, ότι θα μπορούσες να έχεις τα πάντα. Τον κόσμο ολόκληρο. Χρήματα, περιουσία, δόξα. 

Έστω, ότι θα μπορούσες να αποκτήσεις, ό,τι η ψυχή σου επιθυμεί, με έναν όμως όρο.

Την μοναξιά. Να μείνεις μόνος.

Να μην μπορείς να έχεις τους ανθρώπους σου κοντά. 

Την γυναίκα σου, τον άντρα σου, τα παιδιά, τους γονείς, τα αδέρφια και τους φίλους. 

Όλους αυτούς, που έχεις στη ζωή σου.

Τι θα επέλεγες να κάνεις;

Θα το δεχόσουν;
Σκέψου…

Ερχόμαστε λοιπόν στο σήμερα. Στην πραγματικότητα. 

Στο τώρα.

Γιατί τους φέρεσαι έτσι;
Γιατί αδιαφορείς για την γυναίκα σου; 

Γιατί προσβάλεις τον άντρα σου; 

Γιατί αποπαίρνεις τα παιδιά σου;

Το έχεις σκεφθεί;
Είναι γιατί δίνεις στα υλικά, γιατί δίνεις στο "εγώ" σου, στην ικανοποίηση των "θέλω" σου μεγαλύτερη αξία, απ' ό,τι στους ανθρώπους που αγαπάς…

Τους γονείς σου; Γιατί τους κρατάς θυμό; 

Επειδή τα λόγια τους σε ελέγχουν;

Με τα αδέρφια σου; 

Πώς δέχεσαι να μη μιλιέστε για δύο μέτρα γη και για ντουβάρια;

Και τους φίλους σου; 

Όλους αυτούς που λες πως αγαπάς. Γιατί για χάριν της δουλειάς, των υποχρεώσεων τους έχεις θυσιάσει;

Μια υποθετική ερώτηση…
Τι θα επέλεγες να κάνεις;

Ξέρεις…
Πολλές φορές και για πολύ λιγότερα, προδίδουμε αυτούς που αγαπάμε.

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος, Ψυχολόγος M.Sc.
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Οι δικοί μας άνθρωποι

Δικοί μας άνθρωποι είναι αυτοί, που βγάζουμε τα νεύρα μας επάνω τους.
Δικοί μας άνθρωποι είναι αυτοί, που τους θεωρούμε δεδομένους.

Δικοί μας άνθρωποι είναι αυτοί, που ξέρουμε πως θα αντέξουνε τη γκρίνια μας.
Δικοί μας άνθρωποι είναι αυτοί, που τους φορτώνουμε με όλα τα δικά μας.

Δικοί μας άνθρωποι είναι αυτοί, με τους οποίους δεν προσπαθούμε να είμαστε ούτε καλοί, ούτε ευγενικοί.
Δικοί μας άνθρωποι είναι αυτοί, που το ξέρουμε, πως ό,τι και αν τους κάνουμε, θα μας συγχωρήσουν και θα είναι εκεί για να μας αγκαλιάσουν…

Με λίγα λόγια, δικοί μας άνθρωποι είναι αυτοί, που τους φερόμαστε απαίσια. 

Αυτοί που δεν τους λογαριάζουμε. 

Αυτοί που τους θεωρούμε δεδομένους.

Ξέρεις κάτι όμως;
Δεν υπάρχει πράγμα πιο βαρύ από το να πληγώνεις αυτόν που σε αγαπάει…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πως να βοηθήσετε το παιδί σας να κάνει φίλους

Όσα μπορείτε να κάνετε ως γονείς ώστε να βοηθήσετε το μικρό σας να αποκτήσει φίλους

Λίγα πράγματα μπορούν να ραγίσουν την καρδιά μας όσο η συνειδητοποίηση ότι το παιδί μας δεν έχει φίλους. Είτε αυτό οφείλεται στην εσωστρέφειά του, είτε είναι αποτέλεσμα παραγόντων όπως η αγάπη του για την τεχνολογία που το κρατά κολλημένο στην οθόνη του, δεν υπάρχει λόγος να αγχωθούμε περισσότερο από ό,τι αναλογεί. Όλοι μας χρειαζόμαστε φίλους για να είμαστε ευτυχισμένοι, όμως δεν έχουμε στ’ αλήθεια ανάγκη να γίνουμε οι πιο δημοφιλείς στους κύκλους στους οποίους κινούμαστε. Και, αν κάνουμε μερικές σωστές κινήσεις, δεν είναι δύσκολο να εξασφαλίσουμε στο μικρό μας την καλή παρέα που έχει ανάγκη.

Βρείτε τα αίτια

Αν παρατηρήσετε ότι η μικρή σας δεν αναφέρεται ποτέ σε φίλους από το σχολείο, ξεκινήστε ρωτώντας την αν της αρέσουν περισσότερο οι μοναχικές ασχολίες, όπως το διάβασμα ή η ζωγραφική από ό,τι το παιχνίδι με άλλα παιδάκια, και υπάρχει περίπτωση να σας αποκαλύψει μόνη της τι συμβαίνει. Αν αυτό δεν πετύχει, παρατηρήστε τις αλληλεπιδράσεις της με τους συνομηλίκους της για να δείτε αν υπάρχει κάποιο στοιχείο που την εμποδίζει από το να αποκτήσει φιλικές σχέσεις.

Εξετάστε αν έχει αλλάξει κάτι

Σε ορισμένες περιπτώσεις η μοναξιά του παιδιού δεν οφείλεται στον κλειστό χαρακτήρα του – τουλάχιστον όχι ευθέως – αλλά σε πρόσφατα γεγονότα που το έχουν κάνει να απομονωθεί. Μια συνηθισμένη αιτία για αυτό είναι ο σχολικός εκφοβισμός. Προσπαθήστε να κερδίσετε την εμπιστοσύνη του για να μάθετε αν συμβαίνει κάτι τέτοιο.

Ζητήστε τη γνώμη τρίτων

Πιστεύουμε ότι ξέρουμε τα παιδιά μας καλύτερα από τον καθένα, όμως συχνά η ίδια μας η αγάπη και η εγγύτητα βάζει στην οπτική μας φίλτρα που δεν μας επιτρέπουν να δούμε τα πράγματα καθαρά. Ένας συγγενής που βλέπει συχνά το παιδί μας ή ο δάσκαλός του ενδέχεται να έχει αντιληφθεί καλύτερα από εμάς την αιτία που το μικρό μας δυσκολεύεται να κοινωνικοποιηθεί.

Φέρτε το σε επαφή με άλλα παιδιά

Χωρίς να το πιέσετε, βρείτε δραστηριότητες και περιστάσεις στα πλαίσια των οποίων μπορεί να γνωρίσει καινούριους φίλους. Τέτοιες συνθήκες είναι τα αθλήματα, οι καλλιτεχνικές δραστηριότητες, τα ραντεβού για παιχνίδι με συνομηλίκους για τους οποίους έχει εκφράσει τη συμπάθειά του και οι κοινές βόλτες ή εκδρομές με οικογένειες φίλων που έχουν παιδιά στην ηλικία του.

Δώστε το καλό παράδειγμα

Όταν γινόμαστε γονείς τείνουμε να παραμελούμε τις φιλίες μας, όμως η δική μας συναναστροφή με φίλους είναι το καλύτερο πράγμα που μπορούμε να κάνουμε για να μάθουμε στα παιδιά μας να είναι κοινωνικά. Μέσα από τη δική σας συμπεριφορά θα αντιληφθεί τον τρόπο που φροντίζουμε, σεβόμαστε και αλληλεπιδρούμε με τις παρέες μας και θα μπορέσει να τον μιμηθεί.

Εμφυσήστε του καλούς τρόπους

Ίσως για τη μοναξιά του γιου σας δεν ευθύνεται η επιθετικότητα των άλλων παιδιών αλλά η δική του αδυναμία να λάβει υπόψη του τις επιθυμίες των άλλων την ώρα του παιχνιδιού. Αυτό δεν σημαίνει ότι έχει κακό χαρακτήρα, όμως πολλές φορές τα μικρά μας παρασύρονται από τον ενθουσιασμό τους και αδυνατούν να «διαβάσουν» τις αντιδράσεις των γύρω τους. Μάθετέ του να διακρίνει πότε οι άλλοι περνούν καλά και πότε δυσανασχετούν με αυτό που κάνει και εξηγήστε του τα πράγματα που απαιτούνται για την οικοδόμηση μιας υγιούς φιλίας.

vita.gr

Jorge Luis Borges - Το Δέντρο των Φίλων (The Tree of Friends)

Υπάρχουν άνθρωποι στη ζωή μας…
που μας κάνουν ευτυχισμένους…
απ΄ την απλή σύμπτωση να συναντηθούν τα μονοπάτια μας…

Κάποιους τους έχουμε σε όλη τη διαδρομή στο πλάι μας…
βλέποντας πολλά φεγγάρια να περνάνε…
ενώ κάποιους τους βλέπουμε ελάχιστα μεταξύ δύο βημάτων μας…

Ίσως κάθε φύλλο ενός δέντρου χαρακτηρίζει τους φίλους μας…
Επιπλέον…
η μοίρα μάς φέρνει και άλλους φίλους…
αυτούς που δεν γνωρίζαμε ότι επρόκειτο να διασχίσουν το δρόμο μας…

Πολλούς από αυτούς…
τους ορίζουμε ως αδερφές ψυχές… φίλους Καρδιακούς…
Είναι ειλικρινείς…
είναι αληθινοί…
Ξέρουν πότε δεν είμαστε καλά…
ξέρουν τι μας κάνει ευτυχισμένους!!

Υπάρχουν επίσης οι περιστασιακοί φίλοι…
αυτοί που γνωρίζουμε σε κάποιες διακοπές…
ή για λίγες μέρες ή ώρες…
Αυτοί συνήθως στολίζουνε το πρόσωπό μας με πολλά χαμόγελα…
για όσο καιρό είμαστε κοντά τους…

Μιλώντας για κοντά…
δε θα μπορούσαμε να ξεχάσουμε τους μακρινούς μας φίλους…
εκείνους που είναι στην άκρη των κλαδιών…
και όταν ο άνεμος φυσάει εμφανίζονται πάντα…
μεταξύ του ενός φύλλου και του άλλου…

Περνάει ο καιρός… το καλοκαίρι φεύγει…
πλησιάζει το φθινόπωρο και χάνουμε κάποια από τα φύλλα μας…
μερικά γεννιούνται σ’ ένα άλλο καλοκαίρι…
και μερικά παραμένουν για πολλές εποχές…

Κάθε πρόσωπο που έρχεται στη ζωή μας είναι μοναδικό…
Πάντα αφήνει κάτι από τον εαυτό του και παίρνει ένα κομμάτι από εμάς…
Θα υπάρξουν και εκείνοι που μας πήραν πολλά…
αλλά δε θα υπάρξουν αυτοί που δε μας άφησαν τίποτα…

Αυτή είναι η μεγαλύτερη ευθύνη της ζωής μας…
και η πιο προφανής απόδειξη…
πως δύο ψυχές δε συναντήθηκαν Π ο τ έ τυχαία!!
πηγή

There are persons in our lives that make us happy by the simple chance of crossing our path.

Some of them walk by our side, seeing many moons go by, but there are others that we only see between step and step. We call them all friends, and there are many kinds. Let´s pretend that each leaf of a tree is one of our friends.

The first and closest leaves are our parents and they teach us about life. Then branching out are our best friends they are like brothers or sisters and we share our space with them as they bloom just like us. Then there is the rest of the family and extended family, we respect them and wish them all well.

Destiny introduces us to other friends that we didn’t imagine were going to cross our paths.

Some we will call “soul friends” from the bottom of our hearts, they are sincere and true friends. They know when we are not well, they know what makes us happy; and sometimes one of those soul friends implodes in our hearts and becomes our beloved soul mate. This brings a spark to our eyes, music to our lips, and a spring in our steps.

On the other hand, we also have some friends only for a while, for a vacation, a few days or even a few hours. They bring smiles to our faces during the times we are together.

And then, we cannot forget those distant friends, those at the end of the branches of our tree, and when the wind blows they appear between the other leaves.

Many of our leaves will come new in the summer and others will last for many seasons.

And those that fell off the tree, they are still close, feeding our roots with their friendship. They bring us the memories of those wonderful times when they cross our paths.

Time goes by, summer is gone, and autumn is coming, we lose some of our leaves, some grow next summer and others stay with us during many seasons. But what really makes us happy, is that the fallen ones are still close to us, feeding our roots with joy. Memories of the wonderful times when they crossed our path.

I wish you, leaf of my tree, peace, love, and good health, Today and always… because every person that passes through our life is unique. Always leaves something from his/ her self and takes something from us.

Some may take a lot, but we won´t find anyone that is not going to leave us “something”.

Jorge Luis Borges

amiracarluccio.com
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι